Γράφει ο ΝΙΚΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΑΡΑΣ | Εφημερίδα Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ, 24.12.2019
Η αφήγηση είναι του μητροπολίτη Ζάμπιας Ιωάννη και τη μεταφέρω από μνήμης. Ελπίζω ο σεβασμιώτατος να συγχωρέσει όποιες παραλείψεις, αλλά κυρίως επειδή το κείμενό μου αδυνατεί να μεταδώσει τις εικόνες, το πνεύμα και τη ζωντάνια του δικού του λόγου.
Ο κ. Ιωάννης βρίσκεται στην Αφρική ως ιεραπόστολος του Πατριαρχείου Αλεξανδρείας εδώ και 30 χρόνια. Πριν από λίγες ημέρες μίλησε στην Αθήνα σε εκδήλωση του νεοσύστατου συλλόγου φίλων της Μητροπόλεως Ζάμπιας, «Ο Σπορέας». Προσπαθώντας να μεταφέρει το πνεύμα της αποστολής του, μας περιέγραψε μια επίσκεψη σε απομακρυσμένο χωριό της χώρας αυτής.
Με Έλληνα οδηγό, έναν μεταφραστή και ένα φορτίο δώρων, έφθασαν στον προορισμό τους και έλαβαν την άδεια της βασίλισσας να μιλήσουν στα μέλη της φυλής της. Τα παιδιά ήθελαν να ξέρουν γιατί τους έφερναν δώρα. Ο ιεραπόστολος εξήγησε ότι στη δική του χώρα οι άνθρωποι μοιράζουν δώρα στα παιδιά, γιορτάζοντας τη γέννηση ενός μεγάλου βασιλιά που ήρθε στη Γη για να φέρει ειρήνη, δικαιοσύνη, ισότητα στους ανθρώπους.
Όταν αυτός ο βασιλιάς γεννήθηκε, οι γονείς του ήταν πρόσφυγες, δεν είχαν πού να μείνουν. Έτσι, βρέθηκαν σε μια φάτνη –συνέχισε– ψάχνοντας εικόνες και έννοιες που οι ακροατές θα καταλάβαιναν. Ο μεταφραστής, όμως, δυσκολευόταν να βρει αντίστοιχη λέξη για «φάτνη». «Είναι μια καλύβα και εκεί μέσα φυλάνε τα ζώα», εξήγησε ο κ. Ιωάννης. «Γιατί φυλακίζετε τα ζώα σας;» απόρησαν τα παιδιά. Κάπως έτσι συνέχισε η προσπάθεια του ιεραπόστολου να μεταδώσει το μήνυμα της αγάπης του Χριστού. Το επόμενο πρωί, όταν ετοιμαζόταν να φύγει, ήρθαν τα παιδιά, με αγριολούλουδα και μια πρόσκληση. «Πείτε στον βασιλιά σας ότι αν θέλει μπορεί να έρθει εδώ. Έχουμε πολύ χώρο στις καλύβες μας για να μείνει», είπαν.
