Κυριακή των Βαΐων, 12 Απριλίου 1987, στο Καθολικό της Μονής Στροφάδων και Αγίου Διονυσίου Ζακύνθου
Πριν από 2 ώρες
Τα νεότερα στα θεματικά ένθετα
-
«Αλέξης Ακριθάκης. Μία γραμμή κύμα»: Μία ξεχωριστή έκθεση για τον «αποσυνάγωγο» ζωγράφο τού ονείρου, στο Μουσείο Μπενάκη - Το έργο του Αλέξη Ακριθάκη, έτσι όπως αδρομερώς μας το αναδεικνύει η έκθεση "Αλέξης Ακριθάκης. Μία γραμμή κύμα", που φιλοξενείται έως τις 24/05 στο Μουσεί...
-
π. Γεωργίου Λέκκα: ΝΥΚΤΕΡΙΝΗ ΑΓΩΓΗ (νέα ποίηση) - Τόσες χιλιάδες χρόνια στη Γη κι ακόμα δεν μάθαμε να περπατάμε σ’ αυτήν αβαρείς όπως η σκιά μας πάνω στους αμμόλοφους. Να ’μασταν σαν τις ρίζες από τα καλ...
Πριν από 1 εβδομάδα -
The fear to love and the love that brings life - Does our life revolve around our fears or around our ability to form loving relationships? This is perhaps one of the most essential questions of our ...
Πριν από 4 εβδομάδες -
Μητροπολίτου Σελευκείας: “Ψηφίδες Πατριαρχικού Λόγου περί Οικοθεολογίας και Συνευθύνης” - Εισήγηση του Σεβ. Μητροπολίτου Σελευκείας κ. Θεοδώρου, Καθηγητού της Πατριαρχικής Ανωτάτης Εκκλησιαστικής Ακαδημίας Κρήτης, στο Διεθνές Οικο-θεολογικό Συ...
Πριν από 5 μήνες -
Σμύρνη μου αγαπημένη - *ΔΕΙΤΕ ΑΚΟΛΟΥΘΩΣ:* Η *Σμύρνη μου αγαπημένη* είναι ελληνική δραματική ιστορική ταινία σε σκηνοθεσία Γρηγόρη Καραντινάκη και σενάριο Μιμής Ντενίση. Η ται...
Πριν από 6 μήνες
2 σχόλια:
Ήταν ωραίος δεσπότης! Ο Θεός να τον αναπαύει!
"Ο μαθητής και κάθε άνθρωπος για να προοδεύσει και να επιτύχει στη ζωή, πρέπει να αγωνίζεται και να αποδέχεται περιορισμούς και πειθαρχία όπως ο ορειβάτης που για να κατακτήσει την κορυφή ενός βουνού, δένεται με σχοινιά..." Αυτά τα λόγια είχα ακούσει από τον Δεσπότη στο σχολικό αγιασμό ως μαθητής Λυκείου. Τα θυμάμαι ακόμη και παρακαλώ το Θεό τα σχοινιά αυτά να είναι γερά, στο συνεχή καθημερινό αγώνα της ζωής.
Δημοσίευση σχολίου