Μελβούρνη: Ετήσιο Αρχιερατικό Μνημόσυνο του Πρωτοπρεσβυτέρου Ηλία Κεντρωτή

Σε κλίμα συγκινήσεως τελέστηκε την Κυριακή, 23 Αυγούστου 2026, στον Ιερό Ναό του Αγίου Χαραλάμπους στο Templestowe της Μελβούρνης, το ετήσιο Μνημόσυνο του μακαριστού Πρωτοπρεσβυτέρου Ηλία Κεντρωτή. Του ιερού Μνημοσύνου, όπως και της Θείας Λειτουργίας που προηγήθηκε, προέστη ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας κ.κ. Μακάριος, πλαισιούμενος από τον Σεβασμιώτατο Μητροπολίτη Δέρβης κ. Ιεζεκιήλ και τον Θεοφιλέστατο Επίσκοπο Μελβούρνης κ. Κυριακό.

Ο Αρχιεπίσκοπος, μιλώντας από καρδιάς για την ευλογημένη και ξεχωριστή προσωπικότητα του αειμνήστου ιδρυτού της Ενορίας Αγίου Χαραλάμπους, σημείωσε, μεταξύ άλλων, ότι ήταν προορισμένος από τον Θεό -«αφορισμένος εκ κοιλίας μητρός» (πρβλ. Γαλ. 1,15), όπως χαρακτηριστικά ανέφερε- να υπηρετήσει το ιερό Θυσιαστήριο και να καταστεί φορέας του Αγίου Πνεύματος διά της ιερωσύνης. Και πράγματι, όπως παρατήρησε, ο μακαριστός π. Ηλίας αγάπησε από νεαρή ηλικία τον Χριστό και την Εκκλησία Του και έδειξε την κλίση του προς την ιερωσύνη, ενώ αργότερα σπούδασε την Ιερά Επιστήμη στην Ελλάδα, όπου και χειροτονήθηκε, και, επιστρέφοντας στην Αυστραλία, ίδρυσε και οργάνωσε δύο Ενορίες – της Υπαπαντής του Κυρίου στο Coburg και του Αγίου Χαραλάμπους, στο Templestowe.

Ο Σεβασμιώτατος εξέφρασε την ευγνωμοσύνη της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αυστραλίας για την πολυετή και ανεκτίμητη προσφορά του αειμνήστου κληρικού, ενώ εξήρε ιδιαιτέρως το εκκλησιαστικό ήθος και το υψηλό πνευματικό του ανάστημα. Έχοντας αναλύσει προηγουμένως το ευαγγελικό ανάγνωσμα της ημέρας (Ματθ. 19, 16-26), το οποίο περιγράφει την προσκόλληση του πλούσιου νέου στα υλικά αγαθά, επεσήμανε ότι η βιοτή του π. Ηλία υπήρξε υπόδειγμα αποδεσμεύσεως από αυτά, με τη στενή και ευρεία έννοια. «Δεν αναφέρομαι μόνο στα χρήματα», διευκρίνισε και εξήγησε: «Αναφέρομαι σε οτιδήποτε μας κρατά καθηλωμένους σε αυτή τη γη, σε αυτόν τον κόσμο τον ψεύτικο. Για τον π. Ηλία όλα τα εγκόσμια ήταν ένας μύθος. Ακόμη και την υγεία, που από τους περισσότερους ανθρώπους θεωρείται ως το πολυτιμότερο αγαθό, ο π. Ηλίας δεν την έθετε πάνω από τη σχέση του με τον Χριστό. Όταν τον γνώρισα, συνειδητοποίησα ότι επρόκειτο για έναν πολύ ιδιαίτερο άνθρωπο. Είχε απομυθοποιήσει μέσα του την απόλυτη αξία που αποδίδουμε στην υγεία. Και έλεγε ότι αυτό που είναι σημαντικό, αυτό το οποίο σώζει, δεν είναι η υγεία, αλλά ο Χριστός. Και αυτό το οποίο πρέπει να μας ενδιαφέρει στο τέλος της ημέρας δεν είναι να είμαστε υγιείς και να ζήσουμε πολλά χρόνια, αλλά να ενωθούμε με τον Χριστό και να κερδίσουμε τη βασιλεία των Ουρανών».

Κατακλείοντας, ο Αρχιεπίσκοπος κ.κ. Μακάριος διαβίβασε στην Πρεσβυτέρα Σταυρούλα, στα κατά σάρκα τέκνα του αειμνήστου κληρικού, καθώς και στα πνευματικά αυτού τέκνα που είχαν κατακλύσει τον Ι. Ναό του Αγίου Χαραλάμπους, τις Πατριαρχικές ευχές και την αγάπη της Α.Θ. Παναγιότητος του Οικουμενικού Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου. Όπως επεσήμανε, ο Οικουμενικός Πατριάρχης είχε γνωρίσει προσωπικά τον π. Ηλία και έτρεφε ιδιαίτερη εκτίμηση για το πρόσωπό του.