Τα κλειδιά για την αιώνια ζωή

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

Κυριακή Η’ Λουκά  15/11/2026

Του π. ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΠΟΜΟΝΗ

Ο σημερινός διάλογος του Ιησού με κάποιον νομικό της εποχής εκείνης, γίνεται η αφορμή για να γνωρίσουμε οι άνθρωποι όλων των εποχών, ποια πρέπει να είναι η θυσιαστική στάση και συμπεριφορά του αληθινού χριστιανού απέναντι στον συνάνθρωπο. Η γνώση, λοιπόν, του χρέους μας απέναντι στην εικόνα του Θεού, τον άνθρωπο, παρουσιάζεται μπροστά μας μέσα από τη σημερινή παραβολική διήγηση.

          Κάποιος νομικός,  που τα λοιπά προσωπικά του στοιχεία δεν μας τα παρουσιάζει ο ευαγγελιστής Λουκάς, πλησιάζει τον Κύριο προφανώς για να τον πειράξει ή για να δείξει  ενδεχομένως την ανωτερότητά του έναντι Αυτού, και του θέτει το ερώτημα, τι να πράξει για να κληρονομήσει την αιώνια ζωή. Ο Ιησούς συνοψίζοντας θα λέγαμε τις δέκα εντολές, του λέγει να αγαπήσει τον Θεό με όλη του την καρδιά, την ψυχή,  και τη σκέψη και τον πλησίον του όπως ακριβώς τον ίδιο. Ο νομικός αυτός ζητά περαιτέρω διευκρινίσεις, ζητώντας Του να μάθει ποιος πραγματικά είναι ο πλησίον.

          Τότε ο Ιησούς θέλοντας να γίνει σαφές το ποιος είναι ο πλησίον, χρησιμοποιεί μια παραβολή. Κάποτε κάποιος πεζοπόρος κατευθυνόταν από την Ιερουσαλήμ στην Ιεριχώ. Εκεί έπεσε σε ενέδρα ληστών οι οποίοι  τον χτύπησαν, τον λήστεψαν και τον άφησαν αιμόφυρτο στον δρόμο. Από εκεί πέρασαν ένας ιερέας και ένας Λευίτης οι οποίοι δεν έπραξαν οτιδήποτε για τον εμπερίστατο συνάνθρωπό τους. Κατόπιν πέρασε με το μεταφορικό του ζώο κάποιος Σαμαρείτης είδε τον άτυχο άνθρωπο, τον ανέβασε στο ζώο του και τον πήγε στο κοντινό πανδοχείο, που αφού τον περιέθαλψε,  ανέλαβε τα έξοδά του εξ ολοκλήρου, πληρώνοντας τον πανδοχέα.

    Μέσα, λοιπόν, από το παράδειγμα που προσέφερε ο Ιησούς, ο νομικός κατανόησε ποιος ήταν πραγματικά ο πλησίον. Και τι πρέπει να πράττει ο ίδιος για να κατακτήσει την αιώνια ζωή.

          Αγαπητοί μου, ακούγοντας σήμερα τον λόγο του Κυρίου βλέπουμε τη σημασία που δίνει ο Ιησούς στις σχέσεις των ανθρώπων και το πώς αυτές οι σχέσεις γίνονται τα κλειδιά για την αιώνια ζωή. Αντιλαμβανόμαστε ότι ο πλησίον της παραβολής είναι ένα πρότυπο που θα πρέπει να ακολουθήσουμε, όχι μόνο σε περιπτώσεις δύσκολες για τον συνάνθρωπο, αλλά σε κάθε πτυχή της ζωής ο χριστιανός πρέπει να είναι παρών στη ζωή του συνανθρώπου. Σήμερα ο Κύριος  μας έδειξε την οδό που οδηγεί στην αιώνια ζωή, ας τη βαδίσουμε. Αμήν!