Ανασυγκροτείται σταδιακά η Εκκλησία στη Μοζαμβίκη

Πρωτοχριστιανικές στιγμές βιώνει η Εκκλησία της Μοζαμβίκης αυτό τον καιρό! Οι Χριστιανοί της πρωτεύουσας της χώρας Maputo, όπου και το κέντρο της Επισκοπής Μοζαμβίκης, πληροφορούνται από στόμα σε στόμα την έλευση του νέου Επισκόπου κ. Ιωάννου και σταδιακά εμφανίζονται στο προσκήνιο της εκκλησιαστικής ζωής από την αφάνεια της ιδιωτείας ενός εκάστου! Και βεβαίως δεν είναι μόνον η Ελληνική Παροικία που αρχίζει να δίνει το "παρών", αλλά και Χριστιανοί άλλων εθνικοτήτων, όπως Ρώσοι, Βούλγαροι, Σέρβοι, Αιθίοπες!

Χθες, μετά τη Θεία Λειτουργία, την οποία τέλεσε μόνος του -ελλείψει άλλων κληρικών- ο Θεοφιλέστατος κ. Ιωάννης, έγινε η κοπή της Βασιλόπιτας, με την ευκαιρία μάλιστα της Πρωτοχρονιάς που εόρτασαν όσοι ακολουθούν το ιουλιανό ημερολόγιο (φωτογραφίες 1-3).

Αμέσως μετά έγινε η καθιερωμένη πια δεξίωση στο διπλανό Επισκοπείο (4η φωτογραφία), όπου όλοι, με πνεύμα αδελφοσύνης και θαυμαστής αγάπης, συνομίλησαν με τον Επίσκοπο, ο οποίος δεν έπαυε να εκφράζει τη χαρά του για την Πεντηκοστή που διαφαίνεται στη χώρα, όπου απεστάλη να διακονήσει ως Προεστός. Έλεγε μάλιστα προς τους παρευρισκόμενους: "Το σπίτι του Επισκόπου είναι και δικό Σας, αγαπητοί μου! Αποτελεί την προέκταση του Ναού μας! Το τραπέζι μου είναι και δικό Σας - προέκταση της Αγίας Τράπεζας! Δεν χρειάζεται μάλιστα να χτυπήσετε την πόρτα του Επισκοπείου μας, γιατί απλούστατα θα είναι ορθάνοιχτη για Εσάς, όπως και η καρδιά μου!"

Όλοι, τέλος, έδειξαν να περιμένουν με αγωνία την 20ή Φεβρουαρίου 2011, οπότε έχει ορισθεί η επίσημη Ενθρόνιση του κ. Ιωάννη.

Αγγέλου Γκούνη, «Νεανικές αναζητήσεις – Υπεύθυνες θέσεις»

Λάβαμε προ καιρού από τις Εκδόσεις του Κέντρου Νεότητος της Ιεράς Μητροπόλεως Λευκάδος το νέο, με μοντέρνα άποψη τυπωμένο, βιβλίο του θεολόγου Αγγέλου Γκούνη, με τον πολλά υποσχόμενο τίτλο: «Νεανικές αναζητήσεις – Υπεύθυνες θέσεις» (Λευκάδα 2010).

Στις 268 σελίδες τού ανά χείρας βιβλίου, που -σημειωτέον- απευθύνεται σε όλες τις ηλικίες και όχι μόνον στα παιδιά ή τους εφήβους, έχουν αποτυπωθεί πολύ ενδιαφέρουσες (παιδαγωγικά άρτιες) συζητήσεις με νέους, που αφορούν σε διαχρονικούς ή επίκαιρους προβληματισμούς, όπως οι δοκιμασίες, ο θάνατος και η αιώνια ζωή, η αστρολογία, η μαντεία, το ωροσκόπιο, οι διαφυλικές σχέσεις, η υπομονή, η χριστιανική ελπίδα, η συμπεριφορά μας σε πιστούς άλλων θρησκειών κ.ά.

Οι εν λόγω συζητήσεις πραγματοποιήθηκαν με κατασκηνωτές στις Εκκλησιαστικές Μαθητικές Κατασκηνώσεις της Μητροπόλεως Λευκάδος «Η Φανερωμένη» τις βραδινές ώρες, λίγο πριν τη νυχτερινή ανάπαυση, μέσα στην ομορφιά του επτανησιακού τοπίου και χαρακτηρίζονται από την διάθεση αγαθής και σεβαστικής προσέγγισης των νέων ανθρώπων, με ανιδιοτέλεια και καθαρότητα σκέψης.

Αξίζει ν' αναφέρουμε την εκτίμηση του Σεβ. Μητροπολίτου Λευκάδος και Ιθάκης κ. Θεοφίλου, η οποία ως Πρόλογος προτάσσεται στην έκδοση:

«Ο άνθρωπος ποτέ δεν θα πάψει να ψάχνει για την αλήθεια. Η έμφυτη αυτή τάση τού κληροδοτήθηκε από την προπτωτική κατάσταση και διακατέχει ολόκληρη την ψυχοσωματική του υπόσταση.

Η γνώση της Αλήθειας - Χριστός που προσφέρει η Εκκλησία, ελευθερώνει τον άνθρωπο από κάθε φθαρτό δεσμό και τον συνδέει με τον ουράνιο Πατέρα του. "Γνώσεσθε την αλήθειαν και η αλήθεια ελευθερώσει υμάς" (Ιω. 8.32).

Στη σημερινή εποχή έχει μεγάλη σημασία ο τρόπος που η Εκκλησία χρησιμοποιεί για να προσφέρει την αλήθεια. Ιδιαιτέρως ο τρόπος προσέγγισης των νέων θα πρέπει να μας προβληματίσει σοβαρά. Οι νέοι μας αισθάνονται προδομένοι. Είναι ενθαρρυντικό ότι ακόμη ψάχνουν κι εμείς θα πρέπει να τους βοηθήσουμε να βρουν τον σωστό προσανατολισμό τους.

Αν ο Κύριός μας δεν σκέφτηκε καθόλου τη μεγαλειότητα της Θείας Φύσης Του και έγινε άνθρωπος, πεθαίνοντας για μας και αν ο Απόστολος των Εθνών Παύλος ομολογεί ότι: "τοις πάσι γέγονα τα πάντα, ίνα πάντως τινάς σώσω" (Α΄ Κορ. 9,22) ακολουθώντας τό παράδειγμα του Χριστού μας, πώς θα πρέπει εμείς να προσεγγίσουμε τους νέους δείχνοντάς τους το δρόμο Του;

Τέτοιους προβληματισμούς ποιμαντικής ευθύνης αποπνέουν και τα θέματα που αναλύει μέσα στο βιβλίο του ο κ. Άγγελος Γκούνης, θεολόγος, επίλεκτο στέλεχος των Κατασκηνώσεών μας. Μέσα σ’ αυτό καταθέτει την ψυχή του και τη ζωή του ολόκληρη, την οποία έχει συνδέσει ουσιαστικά με τον Χριστό και την προσφορά του σωτήριου μηνύματός Του στους νέους.

Ο λόγος του, μεστός. Τα θέματά του, επίκαιρα. Οι σκέψεις του, θεολογικές. Η συμβολή του στη διακονία της κατήχησης, πολύτιμη. Το βιβλίο του -όπως και ο ίδιος μας αναφέρει- αποτελεί καρπό συζητήσεων στην Κατασκήνωσή μας. Εμπειρίες ετών που με αφορμή τον προβληματισμό των παιδιών μας μπόρεσε να συστηματοποιήσει και να μας τις προσφέρει, για να γίνουμε κι εμείς κοινωνοί. Γι’ αυτό και τον ευχαριστούμε πολύ.

Ευχόμαστε ολόψυχα να συνεχίσει τον αγώνα του μέσα από την Κατασκήνωσή μας, με περισσότερη δύναμη και μεγαλύτερη έμπνευση και ενθουσιασμό προς δόξαν Θεού και ωφέλεια των παιδιών μας».

Πρώτες επαφές του Επισκόπου Μοζαμβίκης με παράγοντες του Maputo

Ο νέος Επίσκοπος Μοζαμβίκης κ. Ιωάννης, ο Ζακύνθιος, βρίσκεται -ως γνωστόν- στην έδρα του, την πρωτεύουσα της χώρας, το όμορφο παραθαλάσσιο Maputo.

Κέντρο της εκκλησιαστικής ζωής είναι ο μεγαλόπρεπος ναός των Ταξιαρχών. Όλα παρουσιάζουν μια θλιβερή παρακμή, την οποία καλείται ο κ. Ιωάννης να μεταποιήσει σε καρποφορία.

Κατ' αρχάς τελούνται οι καθ' ημέραν ιερές Ακολουθίες, από τις οποίες φορτίζεται η ψυχή και μπορεί να παράξει έργο, μεσ'  από απερίγραπτες δυσκολίες.

Εν τω μεταξύ, αυτές τις μέρες, άρχισε τις αναγκαίες επαφές για τη γνωριμία του, ως νέου εκφραστή του ορθόδοξου δόγματος, με τους θεσμικούς παράγοντες της Μοζαμβίκης. Συνοδευόταν από τον Επίτιμο Γενικό Πρόξενο της Ελλάδας στο Maputo κ. Γεράσιμο Μαρκέτο και τον Αρχιμανδρίτη Αθανάσιο Ακούντα, πιστό συνεργάτη του από το Γιοχάνεσμπουργκ.

Αρχικά συναντήθηκε με τον Αγγλικανό Rev. Marcos Efraim Macamo (δεξιά), Γενικό Γραμματέα του Christian Council of Mozambique.

Στη συνέχεια συνάντησε τον Dr. Arao Litsuri, Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου Δικαιοσύνης, αρμόδιο για ζητήματα Θρησκευμάτων.

Τέλος, είχε συνάντηση με τον ηγέτη των Μουσουλμάνων της Μοζαμβίκης Sheik Amenodim Muhamad, Πρόεδρο του Διαθρησκειακού Συμβουλίου Μοζαμβίκης, γνώστη της ελληνικής φιλοσοφίας και κουλτούρας και φίλο του Χριστιανισμού.

"Όρος Άθως, η Δημοκρατία των Μοναχών": Ένα γαλλικό ντοκιμαντέρ για το Άγιον Όρος

Πασχαλινή λιτανεία στη Μονή Ξηροποτάμου. Φωτογραφία Κώστα Μπαλάφα

Οι μέρες είναι εξόχως πονηρές... Εσχάτως, στην αιχμή του δόρατος της σύγχρονης αμφισβήτησης βρίσκεται συλλήβδην η διαιώνια πραγματικότητα και πνευματικότητα του Αγίου Όρους, δεδομένων κάποιων ασυνήθιστων συμπεριφορών ορισμένων Αγιορειτών Πατέρων και κάμποσων επίορκων Πολιτικών μας.

Επειδή όμως, σε καμιά περίπτωση δεν είναι φρόνιμο, κοντά στα ξερά να καίγονται και τα χλωρά, επιχειρούμε μιαν επίσκεψη στο "Περιβόλι της Παναγίας", παρουσιάζοντας αμέσως παρακάτω μιαν ολόκληρη ταινία σ' έξι ενότητες, το "Όρος Άθως, η Δημοκρατία των Μοναχών" , την οποία γύρισε στο Άγιον Όρος μια ομάδα Γάλλων Κινηματογραφιστών, τον Μάρτιο του 2007, καταγράφοντας την καθημερινότητα, τα έθιμα και τις πανίερες στιγμές τους.

Η Βασιλόπιτα των Αερομοντελιστών της Ζακύνθου

Σήμερα το απόγευμα πραγματοποιήθηκε η κοπή της Βασιλόπιτας του Αθλητικού Συλλόγου Αερομοντελιστών Ζακύνθου, στο Στάδιο Μπανάτου, όπου από καιρό αναπτύσσουν δραστηριότητα! 

Την κοπή έκαμε ο Εφημέριός μας, ο οποίος, στον σύντομο χαιρετισμό του, εξέφρασε θαυμασμό για το πολύ ενδιαφέρον σπορ  του Μοντελισμού. Επισήμανε μάλιστα ότι οι ασχολούμενοι με αυτό το χόμπυ αποζητούν κατά βάσιν την άνοδο από τα γήινα και τα χωματένια, από τα καθημερινά και τα μειονεκτικά. Στην ουσία, επιθυμούν ν' ανέλθουν ψυχικά και να ταξιδέψουν επί πτερύγων Ονείρων!!!

Ακολούθησε λαχειοφόρος αγορά, στην οποία κληρώθηκαν πλούσια δώρα!

Τέλος, οι περισσότεροι Αερομοντελιστές έκαμαν επίδειξη των σκαφών τους. Στο βίντεο, που ακολουθεί,  η επίδειξη του Γιώργου Μάργαρη:

Θεοφάνια 2011 στο Μπανάτο: "ήλθες, εφάνης, το φως το απρόσιτον"!

Απόψε στα "Κάλαντα του Δεσπότη"

Η αποψινή βραδιά λαμβάνει στη Ζάκυνθο ιδιαίτερη επισημότητα. Ο Όρθρος τελείται αφ' εσπέρας στον Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Νικολάου των Ξένων.

Αμέσως μετά την Δοξολογία ο Κλήρος και ο Λαός μεταβαίνουν εν πομπή στο Μητροπολτικό Μέγαρο.

Κατ' αυτή τη βραδιά τιμώμενο πρόσωπο είναι ο ίδιος ο Μητροπολίτης Ζακύνθου, ο οποίος βρίσκεται εις τόπον και τύπον του Επιφανέντος Χριστού. 

Στο πρόσωπο του οικείου Μητροπολίτου τιμούν οι Ζακυνθινοί τον Κύριο Ιησού. Απόψε, πλάι στον Σεβ. κ. Χρυσόστομο, παρών ήταν και ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Φωτικής κ. Διονύσιος.

Στην Αίθουσα του Θρόνου, κατά τα ειθισμένα, ο Μητροπολίτης ακούει παλαιά -ειδικά συνθεμένα- Κάλαντα των Φώτων, που αφορούν στο πρόσωπό του.

Τα Κάλαντα έψαλε πολυμελής ανδρική Χορωδία, υπό την διεύθυνση του μαέστρου Παναγιώτη Μαρίνου.

Στη συνέχεια, από τον εξώστη του Μητροπολιτικού Μεγάρου, ο Ζακύνθου εκφωνεί επίσημο και βαρυσήμαντο λόγο προς τον συγκεντρωμένο λαό.

Λέγεται ότι αυτή η αφ' υψηλού ομιλία αυτής της βραδιάς έχει επηρεασμό από τις από καθέδρας ομιλίες του Βατικανού και προήλθε από την μακραίωνη συνάντηση των δύο δογμάτων στο νησί μας. 

Η αποψινή Ομιλία του Σεβ. Ζακύνθου είχε θέμα: "ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ ΚΑΙ ΟΛΙΓΑΡΚΕΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ", την οποία δημοσιεύουμε παρακάτω.

ΑΥΤΑΡΚΕΙΑ ΚΑΙ ΟΛΙΓΑΡΚΕΙΑ ΚΑΤΑ ΤΗΣ ΚΡΙΣΗΣ

Ομιλία του Σεβ. Μητροπολίτου Ζακύνθου κ. κ. Χρυσοστόμου Β΄

(5 Ιανουαρίου 2011)

«Το αληθινόν φως επεφάνη και πάσι τον φωτισμόν δωρείται.

Βαπτίζεται Χριστός μεθ᾿ ημών ο πάσης επέκεινα καθαρότητος».

(Από την Υμνολογία της Εορτής)

Κατά την επίσημη αποψινή ώρα της Θείας Επιφανείας επιθυμώ, από την Καθέδρα της Μητροπόλεώς μας, να απευθύνω προς την εόρτια συνάθροισή μας, όχι μεγάλα λόγια από καθέδρας, αλλά κάποιες απλές σκέψεις από την καρδιά μου. Κατά παράδοσιν, ο αποψινός λόγος αποτελεί την κεντρικότερη επισκοπική ομιλία της χρονιάς. Όμως τα λόγια θα παραμένουν κούφια, εφόσον δεν θα αγγίζουν την επικαιρότητα και μάλιστα αυτήν που «καίει», κατά το κοινώς λεγόμενον.

Θεοφιλέστατε Επίσκοπε Φωτικής κ. Διονύσιε,

Αγαπητοί μου Πατέρες,

Εντιμότατοι Άρχοντες του τόπου μας,

Αγαπητοί συνεορταστές,

Το καυτό πρόβλημα της εποχής μας, που -ως γνωστόν- ταλανίζει την σύγχρονη Ελλάδα (και όχι μόνον), είναι η οικονομική – κοινωνική Κρίση, την οποία αισθάνεται ο ταλαίπωρος λαός μας ήδη στο «πετσί» του. Βεβαίως, ο καθένας από την δική του σκοπιά θα σπεύσει να υποδείξει «τις πταίει». Και, ασφαλώς, θα υπάρξουν πάμπολλοι δακτυλοδεικτούμενοι.

Από πλευράς εκκλησιαστικής, θα μού επιτρέψετε να καταδείξουμε ο καθένας τον εαυτό του, επειδή το θλιβερό κατάντημα, που βιώνουμε ως πανδημία στον καιρό και στον τόπο μας, έχει τις ρίζες του στον τρόπο ζωής, υλικής και πνευματικής, ενός εκάστου εξ ημών.

Έχοντας εκδιώξει από τη βιωτή μας τον παράγοντα Θεό, ο Οποίος συνήθως φρενάρει ή χαλιναγωγεί τις αθέμιτες ορέξεις μας, επιδοθήκαμε προ πολλού σε μιαν άνευ προηγουμένου καταναλωτική μανία. Αυτή η αρρώστια (έτσι, θα την αποκαλέσω), φθάνοντας αδιάντροπα και σε αυτή την εωσφορική ύβρη, είχε δημιουργήσει μια κοινωνία εγωπαθέστατη, ατομοκεντρική και λαίμαργη. Η ευδαιμονική καθημερινότητά μας κατέστη εν τω μεταξύ δαιμονική... Και ιδού, τα αποκαρδιωτικά αποτελέσματα: Στην ουσία πτωχεύουμε σε κάθε επίπεδο πια, επειδή κατ’ αρχάς επτωχεύσαμε εσωτερικά, πνευματικά. Λησμονήσαμε την Αυτάρκεια και την Ολιγάρκεια ως αρετές και τρόπους προσωπικής συμπεριφοράς, περισσεύοντας σε φανφαρονισμούς και μεγαλομανίες, απλώνοντας μάλιστα τα χέρια και τα πόδια μας περισσότερο από τα όριά μας, καταστάσεις που κατεξοχήν δεν συνάδουν σε πραγματικούς Χριστιανούς.

Τον τελευταίο καιρό ζούμε στενάχωρα και δυσκολευόμαστε πολύ, επειδή συνηθίσαμε μόνον στα πολλά, στα ακραία και στα μεγαλειώδη, όχι πια προς το συμφέρον του ψυχικού μας κόσμου, αλλά της υλικής καλοπέρασής μας. Ξεκάθαρα ο Απόστολος Παύλος, απευθυνόμενος προς Φιλιππησίους (4,11-13), εξομολογείται: «(...) Εγώ έμαθα να αρκούμαι σε όσα έχω. Μπορώ να ζήσω και με στερήσεις και με αφθονία∙ έχω μάθει ν’ αντιμετωπίζω κάθε φορά οποιαδήποτε κατάσταση: και να είμαι χορτάτος και να πεινώ∙ και να έχω περίσσευμα και να στερούμαι. Όλα τα μπορώ, χάρη στον Χριστό που με δυναμώνει».

Από τους λόγους αυτούς του ιερού Παύλου, επισημαίνω, αγαπητοί μου, το τελευταίο: Εκείνος, που ενδυναμώνει την προσπάθειά μας, είναι ο ίδιος ο Χριστός. Εάν αφεθεί Αυτός να καταστεί το μέτρο και το κριτήριό μας, μπορούμε να αρκούμαστε σε όσα έχουμε, επειδή δεν θα στοχεύουμε -με βλέμμα ειδωλολατρικό- στα υλικά, αλλά θα προσβλέπουμε στην κοινωνία με τον Αρχηγό της Πίστεώς μας. Καλά και χρήσιμα τα υλικά αγαθά, αλλά αποτελούν μέσα για την επίτευξη του σκοπού μας, δηλαδή της χριστοποίησης του εαυτού μας κατ’ αρχάς και του κόσμου μας ύστερα. Εκείνος, που πηγαία και αυθεντικά αγαπά τον Χριστό, επιμελείται κυρίως «ψυχής, πράγματος αθανάτου». Σέβεται ασφαλώς τα υλικά αγαθά, ουδέποτε καταφρονεί την υλικότητα του εαυτού του (κάτι που θα οδηγούσε σε παρέκκλιση από το ξεκάθαρο ορθόδοξο ήθος), αλλά ισορροπεί τα πράγματα μέσα του, γνωρίζοντας ότι «ουκ έχομεν ώδε μένουσαν πόλιν, αλλά την μέλλουσαν επιζητούμεν» (Εβρ 13,14).

Εάν, αγαπητοί μου, βιώσουμε συνειδητά -εκκλησιαστικά και πνευματικά- την προσωρινότητά μας επί της γης, τότε υπάρχει ελπίδα διεξόδου, τουλάχιστον -αρχικώς- από την πνευματική Κρίση, της οποίας κορυφή του παγόβουνου αποτελεί η οικονομική. Τότε θα συμπεριφερόμαστε «ως λυπούμενοι αεί δε χαίροντες, ως πτωχοί πολλούς δε πλουτίζοντες, ως μηδέν έχοντες και πάντα κατέχοντες» (Β΄ Κορ 6,10).

Αγαπητοί φίλοι των πατρικών μας παραδόσεων,

«Ο Θεός της δόξης εβρόντησεν επί των υδάτων» (Ψαλμ 28,3) και μάς πλημμύρισε πολλαπλών ευλογιών. Εκείνος, ως πηγή αναψυχής και παρηγορίας που είναι, δύναται να οδηγήσει σε αίσια έκβαση τα ανθρώπινα, εάν θα έχουμε αξιοποιήσει τις δυνατότητες ελευθερίας, με τις οποίες μάς έχει Εκείνος χαριτώσει. Είναι καιρός να στοχεύσουμε όλοι στην υπέρβαση της επάρατης παλαιότητάς μας, ώστε να δικαιούμαστε να βιώσουμε καλύτερες ημέρες σε προσωπικό, οικογενειακό, εθνικό επίπεδο. Αυτό αποτελεί την ολόθερμη ευχή και την αδιάλειπτη προσευχή μου.

«Φως εκ φωτός έλαμψε τω κόσμω

Χριστός ο Θεός ημών, ο επιφανείς Θεός·

τούτον, λαοί, προσκυνήσωμεν».

(Από την Υμνολογία)

Διαρκή Θεοφάνια κι ένα ευλογημένο Νέο Έτος ας έχουμε, αδελφοί!