Το "Εορτολόγιον 2011" της Μητρόπολης Ζακύνθου

Κυκλοφόρησε αυτές τις ημέρες το νέο Εορτολόγιο της Ιεράς Μητροπόλεως Ζακύνθου για το επί θύραις έτος 2011. Είναι αφιερωμένο στην Αγία Μαρία την Μαγδαληνή, η οποία πρώτη ευαγγελίσθηκε τον Χριστιανισμό στη Ζάκυνθο και την Ευρώπη, αμέσως μετά τον σταυρικό Θάνατο και την Ανάσταση του Ιησού Χριστού.

Όπως πάντα, το Εορτοδρόμιο είναι υψηλής αισθητικής, πλούσιο σε περιεχόμενο και όλο έγχρωμο, τυπώνεται μάλιστα σε 10.000 αντίτυπα. Στην Ενορία του Μπανάτου δεν πωλείται, αλλά διανέμεται κάθε χρόνο δωρεάν στους Ενορίτες μας, πόρτα-πόρτα, κατά την ημέρα του Αγιασμού, ως μικρό αντίδωρο στα όποια δώρα της αγάπης τους προς τους ναούς της περιφέρειάς μας.

Στο Εορτολόγιον 2011 προτάσσονται, σε χειρόγραφο,  εόρτιες ευχές του Σεβ. Μητροπολίτη Ζακύνθου κ.κ. Χρυσοστόμου και ακολουθούν δύο κύρια κείμενα: α) π. Παναγιώτη Καποδίστρια: "Από τη Ζάκυνθο η Αγία Μαρία η Μαγδαληνή, πρώτη ευαγγελίστρια του Χριστιανισμού στην Ευρώπη" και β) π. Διονυσίου Λυκογιάννη: "Αγία Μαρία η Μαγδαληνή. Σταχυολογήματα από τον βίο της και την ιστορία του ομώνυμου ναού στις Μαριές Ζακύνθου".

Υπάρχουν -εννοείται- τα καθιερωμένα ημερολογιακά, τοπικό αγιολόγιο, διοικητικά της Μητρόπολης, Ναοί και Εφημέριοι της Ζακύνθου και άλλα πολλά. Το πλούσιο φωτογραφικό υλικό από την παρουσία της Χειρός της Αγίας Μαγδαληνής στη Ζάκυνθο (Ιούλιος 2010) και τις σχετικές πανηγυρικές συνάξεις είναι του Νίκου Κεφαλληνού.

Όταν ο ανηθικότητα τυφλώνει ή Πώς γινόμαστε διεθνώς ρεζίλι

Ο Τάσος Τέλλογλου, για λογαριασμό της δημοσιογραφικής εκπομπής ΝΕΟΙ ΦΑΚΕΛΟΙ  του ΣΚΑΪ (μετάδοση, 1.11.2010), συνάντησε τους πρωταγωνιστές ενός «τοπικού» θρίλερ, ανακαλύπτοντας ποια είναι η πραγματική «μαύρη τρύπα» στην τοπική αυτοδιοίκηση και στα οικονομικά των Δήμων. Με την κάμερα των ΝΕΩΝ ΦΑΚΕΛΩΝ ταξίδεψε στο Ιόνιο και παρακολούθησε την διαδρομή του «πρώτου πολίτη» της Ζακύνθου από τα όνειρα και τις ελπίδες της πανηγυρικής εκλογής του με το σύνθημα «Αναγέννηση» (!!!), μέχρι το δικαστήριο και τη φυλακή.

Ακόμη, ΟΙ ΝΕΟΙ ΦΑΚΕΛΟΙ αποκαλύπτουν πώς ένας Δήμος καταλήγει να δανείζεται 11.000.000 Ευρώ, για τα οποία μέλη του Δημοτικού Συμβουλίου δηλώνουν πλήρη άγνοια αλλά και γιατί έγινε απόπειρα να μπει πυρκαγιά στα τρία γραφεία όπου στεγάζονταν οι οικονομικές του υπηρεσίες.

Περί Αγίων ο λόγος

Γράφει από τη Μελβούρνη η Διονυσία Μούσουρα-Τσουκαλά

Φίλοι μου, καλοί κι αγαπημένοι όλες κι όλοι, άλλο θέμα είχα προγραμματίσει να μοιραστώ μαζί σας σήμερα, αλλά ξεστράτισε ο νους (πώς έγινε) και αλλού με έβγαλε. Έτσι λοιπόν, μολονότι πολύ επίκαιρο το προγραμματισμένο, θα περιμένει μέχρι τον άλλο μήνα γιατί με πρόλαβαν τα γεγονότα! Να λέμε του στραβού το δίκιο δεν νοείται να συμβαίνουν τόσο σημαντικά και συνταρακτικά (!) γεγονότα εδώ και τώρα κι εγώ να ασχολούμαι με το τι έγινε τω καιρώ εκείνω! Όσα κι αν έγιναν τότε, μπορούν να περιμένουν, δεν θα αλλάξει τίποτα με την καθυστέρηση.

Λοιπόν, δεν ξέρω αν οι νοβιτές μας και τα μαντάτα μας έφτασαν μέχρι τ' αυτιά σας. Aν όχι, να σας ενημερώσω.

Πρώτο και σπουδαιότερο, αποκτήσαμε κι εμείς εδώ δική μας, καταδική μας Αγία!!!! Επί τέλους! Καιρός ήταν! Αδιανόητο κοτζάμ Ήπειρος να μην έχει ούτε έναν Άγιο δικό της. Μετά από πολλές συζητήσεις, διαπραγματεύσεις, διαβουλεύσεις κι όλα τα απαραίτητα τερτίπια, ο Προκαθήμενος της Καθολικής Εκκλησίας, αγιοποίησε ή πιο απλά ανακήρυξε σε Αγία, τη Μαίρη Μακίλλοπ, γνήσια και βέρα Αυστραλή, υπό το όνομα: Μαίρη του Σταυρού!

Η Μαίρη, ήταν μια ενάρετη μοναχή που έζησε τον 19ο αιώνα και που αφιέρωσε τη ζωή της σε αγαθοεργίες και στην προστασία των φτωχών και αδικημένων. Τόλμησε να υψώσει το μικρό της ανάστημα, καταγγέλλοντας υψηλά ιστάμενο ιερωμένο της εποχής για σεξουαλική κακοποίηση ανηλίκων. Γι’ αυτή της την τόλμη τιμωρήθηκε με αφορεσμό, τον οποίον ήρε ο περί ού ο λόγος ιερωμένος λίγο πριν το θάνατο του.

Πάνε χρόνια τώρα, που είχαν κινηθεί οι εδώ, ζητώντας να αναγνωρισθεί ως Αγία. Οι Κανονισμοί, όμως, έλεγαν ότι, εκτός των άλλων, έπρεπε να έχει κάνει τουλάχιστον δυο θαύματα για να δικαιούται κάτι τέτοιο. Άντε, άντε, αν ο πάσα ένας που ήταν φιλάνθρωπος και κατήγγειλε τις ανομίες των ρασοφόρων, από τις οποίες ταλανίζεται αρκετά συχνά η Καθολική Εκκλησία, να αγιοποιείτο. Έγιναν και τα θαύματα, ήλθε και το πλήρωμα του χρόνου και με φανφάρες και τυμπανοκρουσίες και γκλαμουριές, νάτην την Αγία μας!!!!

Πανηγύριζε όλη η χώρα σας λέω!!!! Πήραμε τα πάνω μας, ξεχάστηκε η ανεργία, τα υψηλά επιτόκια, η οικονομική κρίση, φορέσαμε φανελάκια με την αγία μορφή της, αγοράσαμε κούπες του καφέ με τη μορφή της ζωγραφισμένη, κυκλοφόρησαν κάθε λογής σιτζούρτζουλα προς τιμή Της με το Άγιο πρόσωπό της επάνω, βγήκαμε στους δρόμους να πανηγυρίσουμε με σημαιούλες και λάβαρα, φυσικά με τη μορφή της σταμπαρισμένη, τηλεοράσεις, ραδιόφωνα κι εφημερίδες δεν ασχολήθηκαν με τίποτα άλλο για μέρες και μέρες, κουβαληθήκαμε στη Ρώμη κατά χιλιάδες για να ζήσουμε αυτή την κοσμοϊστορική στιγμή, να γραφτούμε στην ιστορία και με περηφάνια οι απόγονοι μας να λένε «ήταν κι ο προπάππος του προπάππου της προγιαγιάς μου εκεί».

Αχ, καημένη Μαίρη, θα τρίζουν τα άγια κοκαλάκια σου...

Ξεχάσαμε τη μιζέρια και τη γκρίνια μας, όλα μάς φαίνονταν πανέμορφα, χαμογελούσαμε σαν τους ηλίθιους ανταλλάσσοντας ασπασμούς και θερμούς χαιρετισμούς ακόμα και με το γείτονα μας, που μάς είχε καρφώσει πρόπερσι πως εν καιρώ μεγίστης ξηρασίας και εν μέσω αυστηρών περιορισμών στην κατανάλωση νερού, εμείς πίναμε επιδεικτικά νερό από μεγάλη κανάτα και μάλιστα έξω στον πίσω κήπο μας, που αυτός ο πονηρός -όντας νομοταγής πολίτης και προασπιζόμενος τα συμφέροντα του Κράτους- είχε ανοίξει μικράν οπήν στο φράχτη για να παρακολουθεί τι γίνεται και στην κατάλληλη στιγμή να... επέμβει σαν καλός σπιούνος, ενημερώνοντας τις αρμόδιες αρχές. Αμνηστία σε εθνικό επίπεδο! Σας λέω δώσαμε άφεση αμαρτιών προς πάσαν κατεύθυνσιν! Ή, πιο απλά, αν θέλετε, μια και μιλάμε για την Καθολική Εκκλησία, μοιράσαμε με απλοχεριά τα συγχωροχάρτια σε μια προσπάθεια δικής μας, έστω και μερικής, αγιοποίησης!

Όμως, μπορεί τα θαύματα της Μαίρης του Σταυρού να ήταν δύο, αλλά κι εδώ ίσχυσε η λαϊκή ρήση, κάθε θαύμα 3 μέρες. Κόπασε ο θόρυβος, ηρεμήσαμε κάπως, γύρισαν οι πιστοί ταξιδιώτες, οι έμποροι παραπονέθηκαν για τους άπιστους που δεν τρέξαμε να προμηθευτούμε όλα τα περί της Αγίας μπιχλιμπίδια κι έμειναν πολλά στα αζήτητα, ενώ εκείνοι είχαν υπολογίσει χοντρές πιασιές βασιζόμενοι στη πίστη μας, αλλά πάει ο κόσμος, χάλασε, ούτε ιερό ούτε όσιο πια...

Και νάμας τώρα, να γιορτάζουμε την Εορτή των Εορτών, τον άγιο που τιμά η πλειοψηφία του λαού της Αυστραλίας με κατανυκτική ευλάβεια και αφοσίωση, τόσο που την ώρα της... λιτανείας του, βλέπε κούρσας, ολόκληρη η Ήπειρος, ιδιαίτερα η Μελβούρνη, στην οποία συμβαίνει το μέγα γεγονός, σταματάει και ο πληθυσμός, (εκτός από αρκετές χιλιάδες παχυλού πορτοφολιού που έχουν το προνόμιο να βρίσκονται στον ιππόδρομο), κολλημένος στο χαζοκούτι με κομμένη ανάσα αγωνιά να δει αν πραγματοποιηθούν ή διαψευσθούν οι ελπίδες τους για νίκη! Την έχουν ονομάσει: The Race that stops the Nation! Περιττό βέβαια να σας πω πως την ημέρα αυτή έχουμε αργία!

Ναι, βέβαια, για την πιο... ιερή γιορτή του χρόνου μιλάω, αυτή του Αγίου… Αλόγου, την οποία η Αυστραλία γιορτάζει με θρησκευτική ευλάβεια και κατάνυξη -ειλικρινά, ΔΕΝ υπερβάλλω- για 150 χρόνια τώρα! Η πρώτη Τρίτη του μήνα Νοέμβρη, είναι γνωστή ανά τον κόσμο, ιδιαίτερα στους φίλους του Ιππόδρομου, ως Melbourne Cup Day!

Οι γιορτασμοί αρχίζουν τουλάχιστον μια βδομάδα πριν, με ιπποδρομίες στα κυριότερα Κέντρα της Μελβούρνης, το δε Ιπποδρόμιο του Flemington, που θεωρείται από τα μεγαλύτερα και ωραιότερα, αν δεν κάνω λάθος στο Νότιο Ημισφαίριο, είναι εκείνο που φιλοξενεί τη μεγάλη κούρσα, η οποία γίνεται νωρίς το απόγευμα και στην διάρκειά της παίζονται πολλά εκατομμύρια δολάρια κάθε χρόνο. Οι πολλοί, από το υστέρημά τους τις περισσότερες φορές (αφού δεν θεωρείσαι γνήσιος πατριώτης, αν δεν στοιχηματίσεις τουλάχιστον εκείνη την ημέρα) καταβάλλουν τον οβολό τους, για να πάρουν τα πολλά οι λίγοι, ως συνήθως γίνεται με τον κάθε είδους τζόγο.

Θεωρείται ένα από τα μεγαλύτερα κοινωνικά γεγονότα του χρόνου! 16.000 πανέμορφες ολάνθιστες τριανταφυλλιές κοσμούν τον Ιππόδρομο! Οι κυρίες υψηλής κοινωνίας και τσέπης, διαθέτουν πολλές χιλιάδες δολάρια εκάστη για την τουαλέτα που θα φορέσουν και για το περιβόητο καπέλο! Απαραίτητο αξεσουάρ για όλες τις εμφανίσεις, ιδιαίτερα για την Oaks Day, που συνήθως γίνεται 2 μέρες αργότερα, είναι η Ημέρα των Κυριών, όπου επιδεικνύουν, όχι μόνο τις απίθανες πανάκριβες τουαλέτες τους αλλά, κυρίως και πρωτίστως, τα Καπέλα τους!!! Δεν θα είναι υπερβολή, αν λεχθεί πως ο τζίρος της όλης υπόθεσης, κυμαίνεται σε πολλά, μα πάρα πολλά εκατομμύρια δολάρια!

Μολονότι ζω στη Μελβούρνη για 43 και κάτι μήνες χρόνια, δεν... αξιώθηκα ποτέ να περάσω το κατώφλι κανενός Ιπποδρομίου ούτε να... ταΐσω κανένα άλογο. Άθελά μου κάθε χρόνο τέτοια μέρα, θυμάμαι και... συγκρίνω, (τι λέω τώρα ε;) αυτές τις Ιπποδρομίες με τις... γαϊδουροκαβαλαρίες, που έκαναν οι νέοι στο χωριό μας τότε, στα δικά μου χρόνια. Οι περισσότεροι, κρυφά φυσικά από τους γονείς, με τη δικαιολογία ότι θα έκαναν κάποια δουλειά ή θα πήγαιναν κάπου, καβαλούσαν το γάιδαρο που διέθετε η οικογένεια, τραβούσαν πέρα σ' ένα ξέφωτο κι έκαναν... κούρσες, ποιος θα έρθει πρώτος, η δε... μαρίδα έβαζε στοιχήματα με τις λίγες πενταροδεκάρες, που κατάφερναν να εξοικονομήσουν, παροτρύνοντας με τις φωνές τους ζώα και καβαλάρηδες. Τα καημένα τα ζώα, με τη γλώσσα μισό πήχυ, έκαναν φιλότιμες προσπάθειες να υπακούσουν, για να γλιτώνουν τις ραβδιές. Ο μπουχός που σηκωνόταν πήγαινε σύννεφο κι ουαί κι αλίμονο σ’ όποιον έπαιρνε χαμπάρι ο πατέρας ή μεγαλύτερος αδελφός για τις επιδόσεις τους...

Όμορφα χρόνια, απλά, αθώα και, προπαντός, χρόνια χωρίς απαιτήσεις...

Βοήθεια μας λοιπόν η... τετράποδη χάρη του αγίου Αλόγου και λυπάμαι που θα σας απογοητεύσω, αλλά ούτε εφέτος ποντάρισα σε κανένα σίγουρο φαβορί! Ίσως γιατί, όντας κορίτσι, ούτε τότε στις... Ιπποδρομίες του Μπανάτου παρευρέθηκα ή ποντάρισα ποτέ...

Καλό μας Μήνα,

Με την αγάπη μου,

δ. μ .τ.

Μια εργασία για την ποιμαντική της οικολογικής ευαισθητοποίησης

Κυκλοφόρησε αυτές τις ημέρες σε ανάτυπο από το Περιοδικό Θεολογία (τόμος 81, τεύχος 2, σελ. 197-207) η εργασία: Πρωτοπρεσβυτέρου Παναγιώτου Καποδίστρια, "Διαχέοντας τον Θεολογικό περί Οικολογίας Λόγο στο Πλήρωμα της Εκκλησίας", Αθήνα 2010 εκ του Τυπογραφείου της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος.

Η επέτειος του ιστορικού "ΟΧΙ" στο Μπανάτο

Με σεμνότητα γιορτάσθηκε σήμερα το πρωί στο Μπανάτο η εθνική επέτειος του ολόψυχου "ΟΧΙ" του λαού μας, το οποίο απευθύνθηκε στον κατακτητή την 28η Οκτωβρίου 1940, δηλαδή πριν 70 ακριβώς χρόνια. Η καθιερωμένη Δοξολογία έγινε στον ναό της Παναγούλας μας, όπου τον πανηγυρικό λόγο εκφώνησε η εκπαιδευτικός του Γυμνασίου Βανάτου κ. Σοφία Ματσούρη (Μαθηματικός) και παρέστη η Δημοτική Αρχή της περιοχής μας.

Ακολούθως τα Σχολεία και οι Αρχές μετέβησαν στο Ηρώο των Πεσόντων, στην Πλατεία Λάμπρου Ζήβα, όπου ετελέσθη Επιμνημόσυνη Δέηση για την ανάπαυση των ψυχών των ηρωικώς τεθνεώτων υπέρ της Ελευθερίας της πατρίδας μας και ύστερα έγινε κατάθεση δάφνινων στεφάνων από τον Δήμαρχο Αρκαδίων κ. Στέλιο Μποζίκη, τον Πρόεδρο του Δημοτικού Συμβουλίου κ. Παναγιώτη Μαμφρέδα, τον Πρόεδρο του Δημοτικού Διαμερίσματος Βανάτου κ. Πέτρο Κοντονή, μαθήτρια του Γυμνασίου Βανάτου και μαθητή του Πειραματικού Ολοήμερου Δημοτικού Σχολείου 1ου Κάμπου "Παναγιώτης Χιώτης".

Τέλος, η Δημοτική Αρχή δεξιώθηκε τον κόσμο στον Δημοτικό Μέγαρο. Όλοι ευχήθηκαν μεταξύ τους την επικράτηση της Ειρήνης σε όλες τις εκφάνσεις του κοινοτικού και προσωπικού βίου.

Φωτορεπορτάζ: Νίκος Κεφαλληνός και Πορφύρης

"Οι έξι περί ιερωσύνης λόγοι του ιερού Χρυσοστόμου" σε μετάφραση π. Ηλία Γ. Διακουμάκου

Παρουσιάζει ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας

Ο Πρεσβύτερος Ηλίας Γ. Διακουμάκος από την Πέρδικα της Αίγινας είχε την ευγενή καλοσύνη να μού αποστείλει πριν από λίγες ημέρες τον εύχυμο καρπό του πνευματικού / συγγραφικού κόπου του. Δεν πρόκειται για αποστολή της δικής του σοφίας, αλλά επιμένει πατερικά και βαδίζει επί της ευθείας οδού, την οποία χάραξε ένας αγωνιστής Πατέρας της Εκκλησίας, ο και χρυσορρήμων Ιωάννης ο Χρυσόστομος. Ο ανά χείρας τόμος των 408 καλοστημένων σελίδων αποτελεί μετάφραση των περίφημων και πολυδιαβασμένων έξι περί ιερωσύνης χρυσοστομικών λόγων, κυκλοφορήθηκε μάλιστα από τις εκδόσεις Παρρησία, στην Αθήνα φέτος (2010). Το έργο προλογίζει ο Πρωτοπεσβύτερος Γεώργιος Δ. Μεταλληνός, Ομότιμος Καθηγητής του Πανεπιστημίου Αθηνών.

Ο π. Ηλίας, σεβόμενος απόλυτα και κατά πάντα το πρωτότυπο κείμενο των Λόγων, όχι μόνον το αγγίζει αγαπητικά, αλλά και το παραθέτει στις αριστερές σελίδες του τόμου, ώστε ο κάθε ενδιαφερόμενος αναγνώστης, αφενός μεν να έχει εποπτεία του αυθεντικού χρυσοστομικού έργου, αλλά κι ενδεχομένως να ελέγξει την πιστότητα της απόδοσης στα νεοελληνικά. Αυτό το δεύτερο ασφαλώς δεν χρειάζεται, δεδομένου ότι ο έγκριτος μεταφραστής χρησιμοποιεί όμορφη γλώσσα, δίχως ακρότητες και υπερβάσεις. Ο Έλλην Λόγος (είτε του πρωτοτύπου, είτε της μεταγραφής) καθίσταται έτσι απλόχωρο όχημα της "άνωθεν σοφίας", η οποία αφορά εν προκειμένω όσους επιθυμούν να προσχωρήσουν στην ιερωσύνη ή απλώς την αγαπούν, παραδεχόμενοι ότι αποτελεί την άριστη και ασφαλή μέθοδο εγκοσμίωσης ουράνιων υποθέσεων και θείων Μυστηρίων.

Γι' αυτούς καθεαυτούς τους έξι περί ιερωσύνης λόγους, τι να πούμε εμείς; Καταφεύγουμε κατατοπιστικά στο κείμενο ενός ειδικού πατρολόγου, του Παναγιώτη Χρήστου, το οποίο μάλιστα προτάσσει στο βιβλίο του και ο π. Ηλίας:

Η πραγματεία του Ιερού Χρυσοστόμου "Περί Ιερωσύνης", εκτεινομένη εις εξ λόγους και φερομένη υπό τύπον διαλόγου αυτού προς τον φίλον του Βασίλειον, αποτελεί το λαμπρότερον εγχειρίδιον ποιμαντικής και απετέλεσε πηγήν εμπνεύσεως άλλων συγγραφέων. Εις το έργον του ο Ιωάννης διηγείται ότι προς κάλυψιν κενών θέσεων αυτός και ο φίλος του Βασίλειος, του οποίου την ταυτότητα δεν είναι εύκολον να προσδιορίσωμεν, εξελέγησαν κληρικοί. Εις τα χειρόγραφα, τα οποία διατηρούν το έργον, εναλλάσσεται το αξίωμα εις το οποίον εξελέγησαν· ιερεύς ή επίσκοπος, και τούτο έχει κάποιαν σημασίαν δια τον χαρακτήρα του έργου. Οπωσδήποτε, η εκλογή εφάνη γενικώς παράδοξος, διότι οι δύο φίλοι ήσαν ακόμη αδόκιμοι νεανίαι και μόλις είχον περιμαζεύσει τας οφρύς των. Ο Ιωάννης άφησε τον Βασίλειον να εννοήση ότι, αν οι εκλέκτορες επέμενον και τον εξεβίαζον, θα υπεχώρει, ούτε δε ο Βασίλειος εδέχθη εκβιαζόμενος την χειροτονίαν, ενώ ο Ιωάννης εις το τέλος εκρύβη. Απολογούμενος δε διαλογικώς προς τον παραπονούμενον φίλον, ισχυρίζεται ότι η εύκαιρος απάτη, η αποβλέπουσα εις το καλόν του συνόλου και μη βλάπτουσα κανένα, είναι επιτρεπτή, και ως λόγον της ιδικής του αρνήσεως φέρει την αδυναμίαν του να αντεπεξέλθη εις τα δυσβάστακτα καθήκοντα της ιερωσύνης.
Παραμένει άλυτον το πρόβλημα, αν το επεισόδιον είναι ιστορικόν ή αφανταστικόν. Αν είναι ιστορικόν, τότε πρόκειται περί εκλογής εις το αξίωμα του πρεσβυτέρου, δεδομένου ότι τοποθετείται εις το προ του μοναχικού σταδίου του συγγραφέως χρόνον, οπότε ούτος ήτο μόλις 24 ετών. Αλλ' η πράξις του Χρυσοστόμου ομοιάζει προς την φυγήν Γρηγορίου του Θεολόγου, ο δε διάλογος φέρει σοβαράν επίδρασιν από το αντίστοιχον έργον του Γρηγορίου, ακόμη δε και το όνομα του φίλου των είναι κοινόν, δεν είναι δε γνωστός οιοσδήποτε φίλος του Χρυσοστόμου ονομαζόμενος Βασίλειος. Όθεν δεν είναι απίθανον ότι το επεισόδιον είναι φανταστικόν, πλασθέν προς απόδειξιν του ύψους της ιερωσύνης και παρεμπόδισιν της προς αυτήν προσελέυσεως των ακαταλλήλων. Δεδομένου ότι μνημονεύεται υπό του Ιερωνύμου εις το De viris illustribus πρέπει να εγράφη προ αυτού (392) και μάλιστα πριν ο Χρυσόστομος χειροτονηθή πρεσβύτερος, διότι άλλως δεν θα είχε νόημα η δικαιολόγησις της υπ' αυτού αποφυγής της ιερωσύνης. Ίσως εγράφη κατά την περίοδον του μοναχικού του σταδίου, περί το 380 και ολίγον προ της εισόδου του εις το ιερατικόν στάδιον, οπότε θα πρόκειται περί προγραμματισμού του ιερατικού έργου. Είναι πάντως προφανές ότι αι κλασικαί σπουδαί του Ιωάννου είναι πρόσφατοι και έχουν τυπωμένην την σφραγίδα των εις την γλωσσικήν έκφρασιν του κειμένου.
Ο Ισίδωρος ο Πηλουσιώτης τονίζει ότι κανείς δεν ανέγνωσε το έργον τούτο, χωρίς να αισθανθή την καρδίαν του φλεγομένην από την αγάπην του Θεού. Το λεξικόν Σούδα επαινεί την έκφρασιν, το ύφος, αλλά και την βαθείαν σκέψιν του έργου, διό και θεωρεί τούτο ως το ανώτερον από όλα τα έργα του Χρυσοστόμου. Γεμάτον ζωντάνειαν και περίνοιαν, δύναται πράγματι να θεωρηθή ως ο αδάμας της ποιμαντικής θεολογίας.
Εις έβδομος λόγος περί ιερωσύνης δεν είναι τίποτε άλλο από έν εγκώμιον εις την ιερωσύνην, γραμμένον εις ρυθμόν και γλώσσαν εμπνευσμένην από τον Χρυσόστομον, αλλά μετεγενεστέρας προελεύσεως. Ως συντάκτης αυτού προτείνεται ο Πρόκλος.

[Παναγ. Κ. Χρήστου, Ελληνική Πατρολογία, τ. Δ΄, Περίοδος Θεολογικής ακμής, Δ΄ και Ε΄ αιώνες, Πατριαρχικόν Ίδρυμα Πατερικών Μελετών, Εκδοτικός Οίκος Κυρομάνος, Θεσσαλονίκη 1989, σσ. 255-257].

Οφείλονται χάριτες στον π. Ηλία Διακουμάκο για την τιμή και τού ευχόμαστε να συνεχίζει να βιώνει την ιερωσύνη του ως πραγματικότητα θείου έρωτα, ώστε να ωφελούνται δια-σωστικά οι ψυχές που υποκλίνονται στο πετραχήλι του, αλλά και όλοι εμείς, οι οποίοι λαμβάνουμε τις απορροές της πνευματικότητάς του, έστω και εντύπως! 

Η εν Ζακύνθω παρουσία της Χορωδίας της Μονής Αγίου Δανιήλ Μόσχας στο intv.gr

Οι διαδικτυακοί μας Φίλοι ασφαλώς θα θυμούνται ότι κατά το πρώτο σαββατοκύριακο του μηνός αυτού (2 και 3 Οκτωβρίου 2010) φιλοξενήθηκε στο νησί μας, με πρωτοβουλία του Μητροπολίτη μας κ. Χρυσοστόμου, η σπουδαία Πατριαρχική Χορωδία της Μονής Αγίου Δανιήλ Μόσχας.

Η εν λόγω Χορωδία παρουσιάστηκε στο κοινό της Ζακύνθου σε δύο περιπτώσεις: Αφενός μεν σε ειδική Συναυλία τους, με ύμνους και τραγούδια της πατρίδας τους, στο Πολιτιστικό Κέντρο του Δήμου Αρκαδίων (2.10.2010), αφετέρου δε κατά το Αρχιερατικό Συλλείτουργο επί τη εορτή του Αγίου Διονυσίου του Αρεοπαγίτου, στο Καθολικό της Μονής Στροφάδων και Αγίου Διονυσίου Ζακύνθου, όπου μάλιστα φυλάσσεται λείψανο του Αρεοπαγίτου (3.10.2010).

Τις δύο αυτές παρουσίες κάλυψε ζωντανά το διαδικτυακό κανάλι intv.gr, που εδρεύει στην Πάτρα. Τώρα, μετά τη σχετική επεξεργασία, το intv ανάρτησε μόνιμα στον ιστότοπό του τις δύο αυτές εν ζακύνθω παρουσίες της Χορωδίας και μπορεί ο κάθε ενδιαφερόμενος, όπου γης, να έχει πρόσβαση οποτεδήποτε το θελήσει.

Για μεν τη Συναυλία κάντε κλικ εδώ, για δε το Αρχιερατικό Συλλείτουργο από τον Άγιο Διονύσιο κάντε κλκ εδώ.

Η πρώτη λειτουργία ως Επισκόπου του Μοζαμβίκης κ. Ιωάννου

Ο αγαπητός μας νέος Επίσκοπος Μοζαμβίκης κ. Ιωάννης ξαναβρέθηκε σήμερα ανάμεσα στους μέχρι χθες ενορίτες του στην Ελληνική Κοινότητα του Germiston, στο Johannesburg της Νοτίου Αφρικής, όπου τέλεσε την κυριακάτικη Θεία Λειτουργία, την πρώτη του ως Αρχιερέας, μαζί με Αρτοκλασία από τους Κεφαλλήνες του Γιοχάνεσμπουργκ για τον προστάτη τους Άγιο Γεράσιμο.

Ο ευμεγέθης ναός του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου γέμισε ασφυκτικά από τους πιστούς της παροικίας, οι οποίοι συνέρρευσαν από νωρίς για να συγχαρούν και να λάβουν την ευλογία του πολυαγαπημένου τους Εφημερίου, που την προηγούμενη Κυριακή -δόξη και τιμή στην Αλεξάνδρεια- περικοσμήθηκε την αρχιερατική αξία.

Ο Θεοφιλέστατος, βαθιά συγκινημένος απηύθυνε λόγους αγάπης από την καρδιά του -όπως πάντα το πράττει- ευχαριστώντας τον καθένα για την μέχρι τώρα αγαπητική σχέση και συνεργασία, ζήτησε μάλιστα την προσευχή τους για το πολυεύθυνο έργο, το οποίο επωμίζεται οσονούπω στη γειτονική Μοζαμβίκη.

Μετά το τέλος της Θείας Λειτουργίας συμμετείχε σε επίσημο εόρτιο γεύμα, στο οποίο παρεκάθισαν, μεταξύ πολλών άλλων, οι δημοφιλείς Έλληνες καλλιτέχνες Μιχάλης Χατζηγιάννης, Καίτη Γαρμπή και Διονύσης Σχοινάς, που περιοδεύουν αυτές τις ημέρες στη Νότιο Αφρική.

 

Φωτο-ανταπόκριση: MICHAEL MOUYIS

Χάρης Μαυρίας, ο 16χρονος συνδημότης που μάς κάνει ψηλότερους

Ο Χάρης Μαυρίας, από τον Πλάνο -το γειτονικό μας χωριό-, εγγονός των καλών βιοπαλαιστών ενοριτών μας Μπάμπη και Άννας Μαυρία, αποτελεί πλέον μιαν εξαιρετική περίπτωση στον χώρο του ποδοσφαίρου. Διαβάζουμε στο SPORTNET 21/10/2010 09:27:

Στο πάνθεον της ιστορίας του Παναθηναϊκού πέρασε ο Χάρης Μαυρίας. Ο πιτσιρικάς από τη Ζάκυνθο, γεννημένος στις 21 Φεβρουαρίου του 1994, με τη συμμετοχή του στο παιχνίδι με τη Ρούμπιν Καζάν, έγινε ο νεαρότερος ποδοσφαιριστής του «τριφυλλιού» που αγωνίστηκε ποτέ σε ευρωπαϊκή διοργάνωση.

Μπαίνοντας αλλαγή στο 78ο λεπτό αντί του Στέργου Μαρίνου, ο 16χρονος έγινε ο νεότερος παίκτης που αγωνίζεται σε παιχνίδι ευρωπαϊκής διοργάνωσης με ελληνική ομάδα. Το προηγούμενο ρεκόρ κατείχε ο Σωτήρης Νίνης, ο οποίος είχε αγωνιστεί εναντίον της Λανς τον Φεβρουάρiο του 2007 σε ηλικία 16 ετών και 10 μηνών.

Παράλληλα, έρχεται δεύτερος στη σχετική λίστα πίσω από τον Νιγηριανό Σελεστίνε Μπαμπαγιάρο, ο οποίος έκανε το ντεμπούτο του στις ευρωπαϊκές διοργανώσεις με την Άντερλεχτ όντας 16 ετών και 87 ημερών!

Ωστόσο, ο Μαυρίας άφησε πίσω του στην τρίτη θέση τον Ρώσο Αλεξάντερ Παβλένκο, ο οποίος με τη φανέλα τη Σπαρτάκ Μόσχας πήρε το χρίσμα σε ηλικία 16 ετών και 285 ημερών.

Εμείς δεν έχουμε παρά να συγχαρούμε, τόσο τον ίδιον, αλλά και τους γονείς και παππούδες, οι οποίοι, σε κάθε του κατάκτηση αισθάνονται (όπως και όλοι οι Ζακυνθινοί) όλο και ψηλότεροι από δίκαιη καύχηση! Χάρη, πάντα στην κορυφή!!!

Επιπλέον φωτοστιγμές από τη Χειροτονία του Επισκόπου Μοζαμβίκης κ. Ιωάννου (γ΄ μέρος)

 Αλεξάνδρεια, 17 Οκτωβρίου 2010
 Πατριαρχική Μονή Οσίου Σάββα του Ηγιασμένου

Φωτογραφίες αποκλειστικά για το ΝΥΧΘΗΜΕΡΟΝ: Χάρης Αβούρης και π. Π. Καποδίστριας