e-περιοδικό της Ενορίας Μπανάτου εν Ζακύνθω. Ιδιοκτήτης: Πρωτοπρεσβύτερος του Οικουμενικού Θρόνου Παναγιώτης Καποδίστριας (pakapodistrias@gmail.com), υπεύθυνος Γραφείου Τύπου Ι. Μητροπόλεως Ζακύνθου. Οι δημοσιογράφοι δύνανται να αντλούν στοιχεία, αφορώντα σε εκκλησιαστικά δρώμενα της Ζακύνθου, με αναφορά του συνδέσμου των αναδημοσιευόμενων. Η πνευματική ιδιοκτησία προστατεύεται από τον νόμο 2121/1993 και την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης, κυρωμένη από τον νόμο 100/1975.

Πέμπτη 24 Μαρτίου 2011

Εννέα εικονίσματα Αποστόλων στο νέο Παρεκκλήσιο του Μπανάτου






Με χαρά σήμερα το απόγευμα φθάσαμε στην ολοκλήρωση της αγιογράφησης του Τέμπλου του νεόδμητου ιερού Παρεκκλησίου των Παμμεγίστων Ταξιαρχών και Νικολάου της Ενορίας μας. Είχαν απομείνει για αγιογράφηση εννέα Απόστολοι για το διάζωμα πάνω από τις πύλες του ιερού Βήματος.

Η οικονομική κρίση, που ενέσκυψε όμως, έκαμε ώστε κάποιοι ενορίτες να μην ανταποκριθούν στην υπόσχεσή τους να αναλάβουν από μία εικόνα και να φθάσουμε έτσι στην ολοκλήρωση. Το κόστος όλων ανέλαβε τελικά το κτητορικό ζεύγος Παναγιώτη και Αντωνίας Στραβοπόδη (οι και Μεγάλοι Ευεργέτες μας) μαζί με μέλη της Οικογένειάς τους.

Έτσι, το έργο πραγματοποιήθηκε, δια χειρός πάντα του Ζακυνθίου αγιογράφου Νικολάου Μπιάζη-Σεντή και ήδη όλα τα εικονίσματα (οι εννέα εναπομείνατες Απόστολοι) αναρτήθηκαν στην αρμόδια θέση, όπως μαρτυρούν οι ανωτέρω φωτογραφίες!!!

Ευκαιρίας δοθείσης, ενημερώνουμε τους Ενορίτες και τους Φίλους μας ότι η αυριανή Ακολουθία των Τρίτων Χαιρετισμών, όπως καθιερώσαμε από πέρυσι, θα ψαλεί στο νέο μας αυτό Παρεκκλήσιο! Όσοι πιστοί προσέλθετε!

Η Εταιρεία Λογοτεχνών Ν.Δ. Ελλάδος για τον ποιητή της Χαρμολύπης

 ΚΩΣΤΑ Γ. ΠΑΝΙΤΣΑ:
  «π. Παναγιώτης Καποδίστριας, ο ποιητής της Χαρμολύπης»  
  και παρουσίαση του συγκεντρωτικού βιβλίου του «Καμένες Πεταλούδες» 

Διάλεξη της Εταιρείας Λογοτεχνών Ν.Δ. Ελλάδος, στη Δημοτική Βιβλιοθήκη Πατρών
Δευτέρα 7 Φεβρουαρίου 2011

Παύλος Μαρινάκης, Δικηγόρος - Συγγραφέας (αριστερά) και Λεωνίδας Μαργαρίτης, Δικηγόρος - Συγγραφέας - Πρόεδρος Εταιρείας Λογοτεχνών Ν.Δ. Ελλάδος (δεξιά).

Ο κεντρικός ομιλητής Κώστας Πανίτσας, ερευνητής - συγγραφέας (αριστερά), ο Λεωνίδας Μαργαρίτης (κέντρο) και ο Αλέξης Γκλαβάς, ραδιοφωνικός παραγωγός - ηθοποιός (δεξιά), ο οποίος απήγγειλε ποιήματα του π. Παναγιώτη Καποδίστρια.

Ο Κώστας Πανίτσας ομιλώντας.

Από αριστερά: Κώστας Πανίτσας - Λεωνίδας Μαργαρίτης - Αλέξης Γκλαβάς.

ΑΠΟΣΠΑΣΜΑΤΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΔΙΑΛΕΞΗ

Ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας, γέννημα και θρέμμα της μαγευτικής Ζακύνθου, του Φιόρου του Λεβάντε, αποτελεί μια πολύμορφη και πολυσχιδή προσωπικότητα. Θεολόγος, ποιητής, ερευνητής, λαογράφος, συγγραφέας, μελετητής, δοκιμιογράφος, και πόσα άλλα ακόμη. Εκείνο όμως που τον διακρίνει εξαιρετικά είναι η ποιητική του φλέβα. Η προσφορά του στα νεοελληνικά γράμματα είναι πολύ αξιόλογη, εξαιρετική θα λέγαμε, και πολύμορφη. Η μεγάλη κατάθεσή του είναι ο συγκεντρωτικός τόμος του ποιητικού του έργου «Καμένες Πεταλούδες» από τις εκδόσεις Αντώνη Σταμούλη της Θεσσαλονίκης 2010.

[....................]

Ο σεμνός, συνεπής και ακέραιος Επτανήσιος π. Παναγιώτης Καποδίστριας είναι ένας πνευματικός ακρίτας της ελληνικής περιφέρειας, ο οποίος στην ιδιαιτέρα του πατρίδα, τη Ζάκυνθο, έχει στήσει το δικό του πνευματικό εργαστήρι, από όπου δίνει την μάχη του, με τις δικές του δυνάμεις, μακριά από τα φώτα της δημοσιότητας του Κέντρου. Αν έχει κανείς εντρυφήσει κάπως συστηματικότερα πάνω στο θέμα «πνευματική ζωή στην επαρχία» μπορεί να καταλάβει τι σημαίνει, να ζεις και να διατηρείς σε μια μικρή επαρχιακή πόλη πνευματική εστία, που οι συμπολίτες σου αναγνωρίζουν, εκτιμούν και σέβονται. Αυτό βέβαια δεν σημαίνει ότι στο Κέντρο το ενδιαφέρον για τα γράμματα και τις τέχνες είναι μεγαλύτερο, αλλά εκεί οι αναλογίες της μειοψηφίας συγκεντρώνουν κάποιους αξιόλογους αριθμούς, ενώ στην επαρχία η μειοψηφία εγγίζει κάποτε την ανυπαρξία και η πνευματική δράση την αδυσώπητη μοναξιά. Και μόνον γι’ αυτή την ιεραποστολική αφοσίωσή του στο πνευματικό χρέος, ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας είναι αξιέπαινος, αλλά ακόμη και γιατί αναδεικνύει ό,τι πνευματικό διαθέτει αυτή τη στιγμή το μικρό, αλλά βαρυφορτωμένο από κληρονομιά, νησί του. Η όλη στάση του μαρτυρεί ευαισθησία, ανιδιοτέλεια, σεβασμό στην προσπάθεια, αγάπη στην ιδιαίτερη πατρίδα του, συνειδητή παρότρυνση και ενθάρρυνση προς τις νέες πνευματικές δυνάμεις του τόπου του.

Κρίνοντας το συνολικό ποιητικό έργο (ποιητικές συλλογές) του π. Παναγιώτη Καποδίστρια διαπιστώνουμε ότι είναι κατ’ εξοχήν λόγιος ποιητής. Όπως λόγιος ποιητής είναι και ο άλλος Ζακυνθινός και εκλεκτός φίλος Διονύσης Σέρρας. Η ποίηση του κατά την γνώμη μας ανήκει στην συμβολιστική τεχνική, όπου η Ποίηση γίνεται, με λέξεις, όχι με έννοιες, ή, όπως χαρακτηριστικά γράφει η Καθηγήτρια Πανεπιστημίου Ζωή Σαμαρά, «Μεταφέρουν την ιστορία της ποίησής μας, κρύβουν κάτω από τα φτερά τους υποκείμενα, υπαινιχτικά μηνύματα, με ακροβατικά παιχνίδια που οδηγούν σε ένα ποιητικό θαύμα, μια ποίηση βαθιά ανθρώπινη».

[....................]

Ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας με τη ζηλευτή τέχνη του, κρατάει την αξιοπρέπεια, το ύφος και την εκλεκτικότητα των εκφραστικών μέσων και, με την ικανότητα που έχει, καταφέρνει να διαχέει την ευγένεια, την εμψύχωση και την τρυφερότητα, ενώ τον διακρίνει η διεισδυτικότητα, η οξυδέρκεια και η παρατηρητικότητα. Επίσης καταφέρνει να ενεργοποιεί τη φαντασία του αναγνώστη, εντάσσοντάς τον στην ανάπλαση και αναδημιουργία των τόπων και των τοπίων, αλλά και στους μύθους και την πραγματικότητα. Έτσι, με πλήρη επιτυχία, δημιουργεί ατμόσφαιρα θα λέγαμε, αφού καταφέρνει να μας εισάγει στο κλίμα των διαφόρων εποχών με ό,τι αυτό συνεπάγεται, κρατώντας ό,τι είναι ουσιαστικό και απορρίπτοντας κάθε τι το περιττό.

[....................]

Γενικά ο λογοτεχνικός του λόγος μάς πλουτίζει με λεπτή ανθρώπινη συγκίνηση, με μια αισθητική απόλαυση άλλων εποχών, ενώ μας κάνει να ατενίζουμε τη ζωή με αισιοδοξία χάρις στον απλό και ουσιαστικό στοχασμό του. Γιατί η ευφυΐα, η γνώση, και η παρατηρητικότητά του είναι διάσπαρτα στο λογοτεχνικό του έργο.

Το βιβλίο - αφιέρωμα στον π. Παναγιώτη Καποδίστρια «Καμένες Πεταλούδες» (2010), από τις εκδόσεις «Επί–γνωση» του Αντώνη Σταμούλη (Θεσσαλονίκη), μικρού σχήματος, κομψό και αρκετά ογκώδες (464 σελίδες), πολύ ωραία βιβλιοδετημένο, μια άρτια έκδοση, αποτελεί προπάντων μια ατέλειωτη και αδιάψευστη μαρτυρία της ποιητικής εξέλιξης και πορείας ενός εξαίρετου ποιητή, μακριά όπως πάντα από τα φώτα της δημοσιότητας του Κέντρου, που πολλά έχει δώσει και ευελπιστούμε ότι έχει ακόμα πολύ περισσότερα να προσφέρει στην νεοελληνική γραμματεία.


Τετάρτη 23 Μαρτίου 2011

Ραντίζοντας με θάνατο τον φυσικό περίγυρό μας


Όλοι αγωνιούμε για το πυρηνικό ατύχημα της Ιαπωνίας και τις ανάλογες οικολογικές εκτροπές, που θίγουν ούτως ή άλλως το οικοσύστημα. Και καλώς αγανακτούμε κι επαναστατούμε! Γύρω μας όμως συντελούνται διάφορα ακατάγραφα μικροεγκλήματα κατά τα φυσικού περιβάλλοντος, τα οποία δρούν πάντως εναντίον μας μακροπρόθεσμα και προσθετικά.

Είναι ο καιρός της Άνοιξης, καιρός που η φύση γύρω μας έχει γιορτή, καθώς ξανοίγει ανθοφορία στο φως και τη ζωή! Όμως η βλακώδης -πλην εγκληματική- συμπεριφορά ορισμένων οργιάζει... Κάποιοι (όχι λίγοι) συντοπίτες μας, μη ανεχόμενοι τα αθώα χορτάρια και τα έξοχα αγριολούλουδα στα ελαιοστάσια ή τα κτήματά τους, βρίσκουν λύση "πανεύκολη" για να τα αφανίσουν: Ειδικά ζιζανιοκτόνα φαρμακο-φαρμάκια, με τα οποία ραντίζουν τον τόπο τους, δίχως να συναισθάνονται -οι ανόητοι- ότι ραντίζουν κυριολεκτικά με θάνατο, όχι απλώς τα φυτά, αλλά και δια της διατροφικής αλυσίδας ή της ατμόσφαιρας τον ίδιο τους τον εαυτό, μαζί με τα παιδιά και τους οικείους τους. Για (δήθεν) ασφάλεια μάλιστα κρεμούν τα πειστήρια του εγκλήματος, όπως μαρτυρά η ανωτέρω φωτογραφία: Το μπουκάλι του θανάτου, που χρησιμοποιήθηκε για να σκοτώσει τα φυτά, ώστε να... προσέχουμε όσοι ενδεχομένως ορεγόμαστε να συλλέξουμε -ως συνήθως- αγριόχορτα... Τραγική κοροϊδία!...

Μα είναι δυνατόν να μην υπάρχει η στοιχειώδης ευαισθησία; Είναι δυνατόν να δηλητηριάζουμε εαυτούς και αλλήλους με τα φυτοφάρμακα και τα λοιπά τοξικά στις αγροτικές καλλιέργειες (ζιζανιοκτόνα - εντομοκτόνα - παρασιτοκτόνα ή μυκητοκτόνα), ενώ κοπτόμαστε για τα κακά της Οικουμένης; Ας διορθώσουμε πρώτα τις μειονεξίες του Οίκου μας, ώστε να δικαιούμαστε ύστερα να επαναστατούμε ή να προτείνουμε λύσεις για τα του Κόσμου.-

Αγανακτισμένος 
π. Παναγιώτης Καποδίστριας

Τα αγαπημένα των Ζακυνθινών "Κουρκουτζέλια". Τα τρώμε είτε βραστά, είτε κοκκινιστά. Φύονται παντού αυτή την εποχή, όμως τα φυτοφάρμακα σχεδόν απαγορεύουν το μάζεμά τους... Η φωτό προέρχεται από την αποψινή μας απόπειρα συγκομιδής τους, από υγιή ακόμη λιοστάσια του Μπανάτου. Δίπλα σε αυτά όμως, σε άλλα λιοστάσια, ήδη έχει ενσκήψει θάνατος...

Περί Ταπεινοφροσύνης και Αγάπης στο "Μικρό Γεροντικό Η΄" του Π. Β. Πάσχου

Παρουσιάζει ο  π. Παναγιώτης Καποδίστριας


Αυτές τις ημέρες λάβαμε στο Νυχθημερόν το νέο βιβλίο του Ομότιμου Καθηγητή στη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών και Ποιητή Π. Β. Πάσχου, με τίτλο "Ταπεινοφροσύνη και Αγάπη. Οι μεγάλοι Ασκηταί ομιλούν περί ταπεινοφροσύνης, ανεξικακίας, αγάπης, Διορατικών Γερόντων και Σημειοφόρων". Είναι το 8ο στη σειρά "Μικρό Γεροντικό" (Εκδόσεις Αρμός 2011, σελίδες 192, με εξώφυλλο, εικόνες και κοσμήματα του Πρωτοπρεσβυτέρου Χριστοδούλου Φεργαδιώτη).

Η εν λόγω σειρά "Μικρό Γεροντικό" του σοφού Καθηγητή, στηρίζεται κυρίως σε μία από τις καλύτερες συλλογές των χειρογράφων - που είναι άπειρα φυσικά, αφού όλοι σχεδόν οι υποτακτικοί επιθυμούσαν να καταγράψουν τις πνευματικές εμπειρίες των Γερόντων τους, ώστε ακατάσπαυστα να παραδειγματίζονται και να παραδειγματίζουν έτσι τους επιγενόμενους. Από αυτές, με την επιστημονική επάρκεια και θεοσεβή ματιά του ελλογιμότατου υμναγιολόγου Πάσχου, μπορούμε σήμερα να έχει ο κάθε ενδιαφερόμενος προ οφθαλμών και στη βιβλιοθήκη του αυτές τις μικρές -πυκνότατες σε περιεχόμενο και διδαχή- ιστορίες, ώστε να στηρίζεται στον ενδεχόμενο πνευματικό αγώνα του, στηρίζοντας ταυτόχρονα τον περίγυρό του.

Χάριν δείγματος, αντιγράφουμε παρακάτω μερικά τέτοια γεροντικά στιγμιότυπα!


Ο αββάς Ιωάννης ο Κολοβός είπε:
-Η πόρτα του Θεού είναι η ταπεινοφροσύνη και οι Πατέρες μας, με πολλές καταφρονήσεις που με χαρά δέχονταν, πέρασαν από αυτή την πόρτα.

*

Ο ίδιος, άλλη φορά είπε:
-Η ταπεινοφροσύνη και ο φόβος του Θεού βρίσκονται πάνω απ' όλες τις αρετές.

*

Ο αββάς Ποιμήν έλεγε:
- Ο άνθρωπος έχει ανάγκη από την ταπεινοφροσύνη και τη μακροθυμία, όπως ακριβώς έχει ανάγκη από την αναπνοή που βγαίνει από τη μύτη του.

*

Ένας αδελφός ερώτησε τον αββά Ποιμένα:
- Πώς πρέπει να φέρομαι στον τόπο που κατοικώ; 
Και ο Γέροντας τού απάντησε:
- Να έχεις πάντα το φρόνημα ενός φιλοξενούμενου, όπου και να μένεις, για να μη ζητάς να μπαίνει ο λόγος σου πάνω απ' τους άλλους, κ' έτσι θα βρίσκεις ανάπαυση.

*

Είπε ο Γέροντας, πως ένας αδελφός ερώτησε τον αββά Αντώνιο:
- Τι ακριβώς είναι η εξουθένωσις;
Και ο Γέροντας τού απάντησε:
- Το να νιώθει κανείς πως είναι πιο κάτω και από τα άλογα ζώα, και να γνωρίζει πως εκείνα δεν περιμένουν καμμιά κρίση.

*

Μάς είπε η μακαρία Συγκλητική:
-Όπως είναι αδύνατο να κατασκευαστεί ένα πλοίο δίχως καρφιά, έτσι ακριβώς είναι  αδύνατο να σωθεί κανείς χωρίς την ταπεινοφροσύνη.

*

Ο αββάς Υπερέχιος είπε:
-Η ταπεινοφροσύνη είναι το δέντρο της ζωής που μάς ανεβάζει στα ύψη.

*

Ένας Γέροντας είπε:
- Ποτέ μου δεν θέλησα να κάνω ένα έργο που να ωφελεί εμένα και να βλάπτει τον αδελφό μου, διότι έχω πάντοτε την ελπίδα, ότι το έργο του αδελφού είναι ένα έργο που αποδίδει καρπούς και σε μένα.

*

Ένας Γέροντας είπε:
- Πέρασα είκοσι χρόνια πολεμώντας μ' ένα λογισμό, για να μπορέσω να βλέπω όλους τους ανθρώπους σαν έναν άνθρωπο.

*

Ένας νέος μοναχός ρώτησε τον Γέροντά του:
-Γιατί φοβούμαι, όταν περπατώ μονάχος μου στην έρημο;
Κ' εκείνος τού αποκρίθηκε:
-Γιατί ακόμη ζης.

*

Ερώτησαν κάποιον Γέροντα:
-Γιατί δεν έπεσες ποτέ σε κατάσταση αμέλειας;
Κ' εκείνος αποκρίθηκε:
-Γιατί την κάθε μέρα που έρχεται περιμένω να πεθάνω.

*

Ξαναρώτησε πάλι κάποιος τον ίδιο Γέροντα:
-Γιατί με πιάνει συνέχεια ραθυμία;
Κ' εκείνος απάντησε;
-Γιατί δεν είδες ακόμη τον ήλιο.

*

Ερωτήθηκε κάποιος Γέροντας:
-Ποιο είναι το πνευματικό έργο του μοναχού;
Κ' εκείνος αποκρίθηκε:
-Η απόκτηση της αρετής της διακρίσεως.

*

Έλεγαν πάλι οι Γέροντες:
-Μη δίνεις ποτέ ως ενέχυρο κάτι στους λογισμούς.

Δευτέρα 21 Μαρτίου 2011

Ο Μητροπολίτης Ζακύνθου ξανά στις αυλές του Φαναρίου


Το Σαββατοκύριακο που μάς πέρασε ο Μητροπολίτης Ζακύνθου κ. Χρυσόστομος ξαναβρέθηκε στην του Κωνσταντίνου Πόλη και μάλιστα στις ευσκιόφυλλες αυλές του Φαναρίου. Εκεί πλήθος Κλήρου και Λαού από την οικουμένη, με την παρουσία μάλιστα και του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερωνύμου, συμπροσευχήθηκαν κατά την Χειροτονία σε Επίσκοπο του νέου Μητροπολίτου Προύσης κ. Ελπιδοφόρου (Λαμπρυνιάδη). Προεστός της πανηγυρικής Ευχαριστιακής Σύναξης ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ. Βαρθολομαίος!

Όπως ήταν αναμενόμενο, ο Μητροπολίτης μας κ. Χρυσόστομος είχε για μιαν επιπλέον φορά την ευκαιρία, να υποβάλει τα σέβη του στον Πρωτοκορυφαίο των Ορθοδόξων, ανταλλάσσοντας μαζί του γόνιμες σκέψεις!!!

Από την χθεσινή Σύναξη προέρχονται και οι δημοσιευόμενες εδώ φωτογραφίες του Νίκου Μαγγίνα, ερανισμένες από το Φως Φαναρίου. 





Παρασκευή 18 Μαρτίου 2011

Δεύτεροι Χαιρετισμοί στο Μπανάτο


Στον ναό της Φανερωμένης μας χαιρετήσαμε απόψε την Θεοτόκο, με "νήφουσαν καρδίαν"!


Υψηλότατη Ποίηση προς την Υψηλοτέρα των Ουρανών! Υιϊκός λόγος για την Μητέρα του Λόγου!













Πέμπτη 17 Μαρτίου 2011

Συγκινητικές φωτοστιγμές από την υποστήριξη του Μεταπτυχιακού του Μάριου Μπενίση

  Αριστοτέλειο Πανεπιστήμιο Θεσσαλονίκης, σήμερα το μεσημέρι

Η τριμελής επιτροπή της κρίσης του Μεταπτυχιακού. Στο κέντρο ο Ομότιμος Καθηγητής π. Θεόδωρος Ζήσης, αριστερά ο Επίκουρος Καθηγητής π. Κωνσταντίνος Καραϊσαρίδης και δεξιά η λέκτορας Άννα Καραμανίδου.

Οι της προηγούμενης φωτογραφίας στο κέντρο. Επίσης διακρίνονται, αριστερά ο Καθηγητής Θεόδωρος Γιάγκου και δεξιά οι Μητροπολίτες Ζακύνθου κ. Χρυσόστομος και Νιγηρίας κ. Αλέξανδρος. Δίπλα τους ο λέκτορας Κωνσταντίνος Κωτσιόπουλος.

Ο Μάριος Μπενίσης κρινόμενος για την διατριβή του: "Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης στη θεολογική έρευνα του Εικοστού Αιώνα"!



Με το χαμόγελο της επιτυχίας! Άξιος και σε ανώτερα!



Τετάρτη 16 Μαρτίου 2011

Παρουσίαση μεταπτυχιακής διατριβής για τον Άγιο Νικόδημο τον Αγιορείτη

Αύριο Πέμπτη, 17 Μαρτίου 2011, στη 1 το μεσημέρι, στην Αίθουσα Συνεδριάσεων της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης, πρόκειται να γίνει η παρουσίαση - κρίση της Μεταπτυχιακής Διατριβής ενός νέου Θεολόγου και Ζακυνθινού, του πολύ αγαπητού μας Μάριου Μπενίση.

Η υπό κρίσιν εργασία τιτλοφορείται: "Ο Άγιος Νικόδημος ο Αγιορείτης στη θεολογική έρευνα του Εικοστού Αιώνα". Άκρως ενδιαφέρον το θέμα και ασφαλώς θα προκαλέσει πολυποίκιλες και γόνιμες συζητήσεις!

Σύμφωνα με πληροφορίες μας αναμένεται να παρασταθούν, εκτός των πολλών άλλων γνωστών και φίλων, οι Σεβ. Μητροπολίτες Ζακύνθου κ. Χρυσόστομος και Νιγηρίας κ. Αλέξανδρος.

Όλοι όσοι εργαζόμαστε στο Νυχθημερόν ευχόμαστε στον ταλαντούχο επιστήμονα να έχει πάντα χαρές και όλοι όσοι τον αγαπάμε να συγχαρούμε και στην παρουσίαση της διδακτορικής διατριβής του!!!

Κυριακή της Ορθοδοξίας και Εορτή των Πολυτέκνων στη Μονή Στροφάδων και Αγίου Διονυσίου Ζακύνθου


Ιδιαίτερη αίγλη είχε ο εορτασμός της Αναστήλωσης των ιερών Εικόνων στο Καθολικό της Μονής Στροφάδων και Αγίου Διονυσίου Ζακύνθου. Εκεί, πλαισιώνοντας τον οκείο Μητροπολίτη Σεβ. Ζακύνθου κ. Χρυσόστομο Β΄, συλλειτούργησαν οι Θεοφ. Επίσκοποι Φωτικής κ. Διονύσιος και Μοζαμβίκης κ. Ιωάννης.


Αμέσως μετά έγινε η σεμνή Εορτή των Πολυτέκνων της Ζακύνθου με Αρτοκλασία, του Συλλόγου των οποίων προΐσταται ο Πρωτοπρεσβύτερος Χαράλαμπος Κυπριώτης.


Ο Μητροπολίτης Ζακύνθου -όπως, άλλωστε, έχει καθιερώσει απ' αρχής της ποιμαντορίας του- απένειμε βιβλιάρια σε όλες τις οικογένειες του νησιού, οι οποίες κατέστησαν πολύτεκνες κατά το διαρρεύσαν έτος.

Τρίτη 15 Μαρτίου 2011

Κυριακή της Ορθοδοξίας στην Grenoble



Η σημερινή ανταπόκριση έφθασε από τις Γαλλικές Άλπεις και την ωραία πόλη της Grenoble. Κι εκεί οι Ορθόδοξοι εόρτασαν τον θρίαμβο της Ορθοδοξίας την περασμένη Κυριακή Α΄ των Νηστειών, με την καθιερωμένη λιτάνευση των ιερών Εικόνων μέσα στον όμορφο ναό του Αγίου Γεωργίου. Λειτουργός ο Ζακύνθιος Πρωτοπρεσβύτερος Γεράσιμος Σκαρτσής, ο οποίος εφημερεύει από ετών εκεί!

Δευτέρα 14 Μαρτίου 2011

Για τη "Νυκτερινή Σχολή Βανάτου" του 1938

Από τον φίλο και συνεργάτη του πολυπεριοδικού μας ΔΙΟΝΥΣΗ ΜΟΥΣΜΟΥΤΗ, συγγραφέα - ερευνητή - διευθυντή του περιοδικού Ιστορία Εικονογραφημένη, λάβαμε σήμερα ένα δημοσίευμα παλαιάς ζακυνθινής εφημερίδας, με το ακόλουθο σημείωμά του:

"Σκαλίζοντας τα χαρτιά μου βρήκα αυτό το δημοσίευμα από την εφ. Ζακυνθινή Φωνή, 28.4.1938, έχει νομίζω το ενδιαφέρον του.
Πολλούς χαιρετισμούς
Διονύσης"

Όντως το δημοσίευμα μάς παρέχει σημαντικές πληροφορίες από την Ιστορία της περιοχής μας και που αφορούν στην Εκπαίδευση των Μπανατιωτών του 1938. Κάποιος, που υπογράφει "Σ. Καποδίστριας" ανακοινώνει τα περί την "Νυκτερινή Σχολή Βανάτου", η οποία λειτούργησε τότε, κάθε βράδυ 8 με 10,  από τον δημοδιδάσκαλο Σπυρίδωνα Κωστή, στοχεύοντας στην επιμόρφωση των ενήλικων εντοπίων, οι οποίοι δεν είχαν κατορθώσει να μάθουν γράμματα στην παιδική ηλικία τους. Κατά τον αρθρογράφο, ενεγράφησαν περί τους σαράντα (40) μαθητές, σημειώνοντας μάλιστα ενθαρρυντική πρόοδο σε σύντομο χρονικό διάστημα. Βοηθός του, στο Τμήμα των Θηλέων, η τότε νεαρή δημοδιδασκάλισσα Αναστασία Κοντορράση!

Ας αναγνώσουμε όμως αυτό καθεαυτό το δημοσίευμα της Ζακυνθινής Φωνής, ευχαριστώντας τον χορηγό των πληροφοριών!



Σκέψεις για την αναγκαιότητα της Νηστείας

Άρθρο του Επισκόπου Μοζαμβίκης Ιωάννου

Αυτή την περίοδο, εμείς οι Ορθόδοξοι Χριστιανοί βρισκόμαστε στο στάδιο της προσμονής και της προετοιμασίας, για να αξιωθούμε να γιορτάσουμε μετά από το φοβερό πάθος, το μεγάλο θαύμα της Ανάστασης του Χριστού. Ένα από τα χαρακτηριστικά αυτής της γεμάτης από μυστικό παλμό και μηνύματα περίοδο, είναι και η νηστεία, με το πλούσιο και πολύπλευρο νόημά της, αφού παραπέμπει άμεσα σε μία από τις πιο καθοριστικές ιδιότητες του ανθρώπου, την αυτοπειθαρχία. Την ικανότητα δηλαδή τού να ελέγχει και να τιθασεύει ο άνθρωπος την συμπεριφορά του, αφ’ ενός υπερβαίνοντας την ορμέμφυτη παρότρυνση των ενστίκτων του και αφ’ ετέρου υπακούοντας, ενσυνειδήτως και οικειοθελώς, σε ορισμένες αρχές και κανόνες που σέβεται και τιμά. Επειδή δε η θαυμαστή αυτή ικανότητα του ανθρώπου είναι εκπαιδεύσιμη, η καλλιέργεια και ενδυνάμωσή της απαιτούν πραγματική άσκηση. Με την άσκηση το μικρό παιδί μαθαίνει να ελέγχει τις αντιδράσεις του, με την άσκηση αποκτά καλές συνήθειες. Με την άσκηση ακόμα, την πνευματική αλλά και την σωματική, το παιδί βάζει σε δοκιμασία και ισχυροποιεί τη θέληση του, έτσι ώστε, μεγαλώνοντας, να εκδηλώνει σιγά-σιγά, σημάδια αυτοπειθαρχίας τα οποία, συνήθως, εμείς οι μεγάλοι τα χαρακτηρίζουμε ως ενδείξεις ωριμότητας.

Η νηστεία αποτελεί συγχρόνως άσκηση, αλλά και εκδήλωση αυτοπειθαρχίας. Και είναι ευχής έργο να μπορέσουμε, σε λογικά όρια, να την ενσωματώσουμε μέσα στη ζωή της οικογένειας, να κάνουμε δηλαδή τα παιδιά μας από νωρίς κοινωνούς αυτής της πολυσήμαντης έννοιας της ηθελημένης αποχής από μιά συκεκριμένη απόλαυση. Όχι από φόβο, αλλά από σεβασμό σε ορισμένους κανόνες της θρησκευτικής μας παράδοσης και σαν μέρος του ωραίου πολυμέτωπου αγώνα του ανθρώπου να γίνεται συνεχώς καλύτερος. Μπορούμε έτσι, σιγά-σιγά, να βρούμε τρόπους, ευκαιρίες και ερείσματα, για να επεκτείνουμε την έννοια της νηστείας, δηλαδή της εγκράτειας και αποχής, δηλαδή της αυτοπειθαρχίας, από τις διατροφικές συνήθειες σε όρους και χαρακτηριστικά της καθημερινής συμπεριφοράς, αλλά και σε πεδία ηθικών και πνευματικών διλημμάτων και επιλογών.

Σκοπός λοιπόν της νηστείας παραμένει πάντοτε η διαπαιδαγώγηση του σώματος και της ψυχής, η κάθαρση από τα πάθη. Η άσκηση όλων των πνευματικών λειτουργιών. Γι’ αυτό και είναι συνυφασμένη με όλες τις πτυχές της ζωής μας και ιδίως με την ταπείνωση, με την αγάπη, με την πίστη και την προσευχή. Έξω από αυτές τις αρετές δεν έχει νόημα. Όπως πολύ ωραία μας λέγει η Αγια Γραφή, δεν μπορείς να νηστεύεις και να ρουφάς το αίμα των εργατών σου με τις αδικίες σου. Δεν μπορείς να νηστεύεις και να κουτσομπολεύεις και να καταρρακώνεις υπολήψεις και να γκρεμίζεις οικογένειες.

Το αληθινό λοιπόν νόημα σημαίνει επικράτηση του πνεύματος επί της ύλης. Νηστεία σημαίνει εσωτερική πειθαρχία και προσπάθεια για ψυχική και πνευματική αυτομάκρυνση από κάθε ταπεινό και βουλιμικό αίσθημα, είτε αυτό αφορά στην απόλαυση της γεύσεως (φαγητό, ποτό, τσιγάρα) είτε έχει να κάμει με άλλες ανθρώπινες αδυναμίες, με στόχο πάντα την εσωτερική μας βελτίωση. Νηστεία σημαίνει, για τον άνθρωπο που αρέσκεται στο να σχολιάζει τους άλλους, να συγκεντρωθεί στον εαυτό του. Γι’ αυτόν που απολαμβάνει την φλυαρία του, να ανακαλύψει το νόημα και τον πλούτο της σιωπής. Γι’ αυτόν που γοητεύεται και σπεύδει να αποκτήσει κάθε εντυπωσιακό αλλά και περιττό υλικό προϊόν, να σκεφτεί να συνειδητοποιήσει και να ανακουφίσει τις ανάγκες του διπλανού του. Γι’ αυτόν που σπαταλάει επιπόλαια το χρόνο του μπροστά στον γυάλινο ψεύτικο κόσμο της τηλεόρασης, νηστεία σημαίνει να διαθέσει λίγες ώρες για να συντροφέψει κάποιον που βασανίζεται από μοναξιά. Γι’ αυτόν που εύκολα παρασύρεται από τον θυμό του και παραφέρεται, νηστεία είναι να χαμηλώσει ο τόνος της φωνής και να γίνει η γλώσσα του σκεπτική και ανεκτική, η ακόμα και γλυκειά, για όσους έχει πικράνει. Μόνο έτσι η νηστεία πέρνει χαρακτήρα ουσιαστικό, οντολογικό, θεολογικό. Γίνεται άσκηση και τρόπος ζωής για τον άνθρωπο, δεν είναι σκοπός αλλά μέσο. Έχει όμως πάντοτε σκοπούς υψηλούς: την μεταμόρφωση και την θέωση.

Αξίζει να μη φοβηθούμε τη νηστεία αλλά να την τολμήσουμε, με την ευκαιρία που μας δίνει η Μεγάλη Σαρακοστή. Μόνον έτσι θα προετοιμαστεί ο καθένας μας πραγματικά για το μεγάλο γεγονός της Ανάστασης του Χριστού, που θα είναι ταυτόχρονα και η δική μας προσωπική Ανάσταση και Ζωή.

Κυριακή 13 Μαρτίου 2011

Οι Ρωμαιοκαθολικοί επιχειρούν επαναγνωριμία με την Ορθοδοξία στην Grenoble


Σήμερα το απόγευμα εψάλη ο λεγόμενος Οικουμενικός Εσπερινός της Μ. Τεσσαρακοστής στον Ρωμαιοκαθολικό Καθεδρικό Ναό της Grenoble (eglise cathedrale Notre-Dame de Grenoble, βλ. παραπάνω φωτό του π. Π. Κ. / 2006). Είχαν προσκληθεί να παρευρεθούν, εκτός των Αγγλικανών, ο Πρωτοπρεσβύτερος Γεράσιμος Σκαρτσής (από την Ελληνορθόδοξη Ενορία του Αγ. Γεωργίου) και ο Εφημέριος της Ρουμανικής Ορθόδοξης Ενορίας των Αγ. Πάντων π. Ιωάννης.

Στον Εσπερινό διαβάστηκε από τον π. Γεράσιμο, στο πρωτότυπο, περικοπή από το κατά Ματθαίον Ευαγγέλιο (κεφ. 4, 1-11), όπου αναφέρεται η σαρανταήμερη νηστεία του Ιησού στην έρημο και οι πειρασμοί που δέχθηκε από το διάβολο, ενώ ο π. Ιωάννης διάβασε στα γαλλικά την ευχή του Αγίου Ισαάκ του Σύρου "Κύριε και Δέσποτα της ζωής μου...". Τέλος, μικρή χορωδία από την Εκκλησία του Αγ. Γεωργίου έψαλε τους γνωστούς ύμνους των Κατανυκτικών Εσπερινών μας, "Θεοτόκε Παρθένε", "Βαπτιστά του Χριστού" και άλλους.

Πρέπει να αναφέρουμε ότι η παρουσία των Ορθοδόξων Εφημερίων της Grenoble στον Εσπερινό της cathedrale Notre-Dame, φέτος μάλιστα που συμπίπτει ο εορτασμός του Πάσχα, γίνεται στο πλαίσιο του Διαλόγου των δύο Εκκλησιών, αλλά κυρίως στο πλαίσιο της επαναπροσέγγισης των Πιστών τους. Να γνωρίσουν δηλαδή και οι Ρωμαιοκαθολικοί τα της Ορθοδόξου Εκκλησίας, επειδή από το 1054 μ.Χ., οπότε ιστορείται το οριστικό Σχίσμα, τα χρόνια απομάκρυνσης της μιάς Εκκλησίας από την άλλη είναι όντως πολλά.

Σύμφωνα με πληροφορίες μας, οι Ρωμαιοκαθολικοί θα ανταποδώσουν τη σημερινή επίσκεψη στην Ακολουθία του Α΄ Νυμφίου (το βράδυ των Βαΐων) στην Ελληνορθόδοξη Εκκλησια του Αγίου Γεωργίου και ανήμερα το Πάσχα στην Ρουμανική Ορθόδοξη Εκκλησία των Αγίων Πάντων.



Η Κυριακή της Αναστήλωσης των Εικόνων στο Μπανάτο


Εορτάζοντας τον θρίαμβο των Εικόνων, σήμερα Κυριακή της Ορθοδοξίας - Πρώτη των Νηστειών, συναχθήκαμε σήμερα στον ναό της Φανερωμένης Μπανάτου, όπου τελέστηκε η Θεία Ευχαριστία και μετά πραγματοποιήθηκε -κατά την Τάξη- η Λιτάνευση των Ιερών Εικονισμάτων. Όλο το εκκλησίασμα κρατούσε εικονίδια στα χέρια, συμμετέχοντας έτσι, τόσο στην λειτουργική αναπαράσταση του ιστορικού γεγονότος της Αναστήλωσης, όσο και στην προσπάθεια της αναστήλωσης της Θείας Εικόνας μέσα στον καθένα μας!











Ο Εφημέριός μας, ομιλώντας επίκαιρα στο εκκλησίασμα, αναφέρθηκε στην ανάγκη υπεράσπισης και υποστήριξης της Ορθοδοξίας μας, κυρίως με την Ορθοπραξία μας. "Εάν μόνον θεωρητικώ και ακαδημαϊκώ τω τρόπω αυτοθεωρηθούμε ως Ορθόδοξοι, βαυκαλιζόμενοι μάλιστα γι' αυτό, σίγουρα θα σφάλουμε ανεπίτρεπτα", είπε. "Η ορθή δόξα, το εκκλησιαστικά δέον και αρμόζον, το θεοειδές και θεοπρεπές, προαπαιτεί το δάκρυ της ανεπιτήδευτης ταπείνωσης ενός εκάστου, τον ιδρώτα της καθημερινής άσκησης, το αίμα της αφοσιωμένης καρδίας, την αγωνία της άνευ όρων αγάπης προς τον συνάνθρωπο και δη τον εχθρό. Πτήσεις -ομολογουμένως- όχι εύκολες, αλλά έτσι και μόνον έτσι μπορεί ν' αποκατασταθεί το αμαυρωμένο κατ' εικόνα, καθώς η ανθρωπότητα προσβλέπει στις Έσχατες Ημέρες".

Φωτορεπορτάζ: Βαλάντης Δρογγίτης

Λιτανεύοντας Θεοδώρα την Αυγούστα στην Κέρκυρα


Ως γνωστόν, στην Κέρκυρα θησαυρίζεται το Λείψανο της Οσίας Θεοδώρας της Αυγούστας, η οποία πρωτοστάτησε στην Αναστήλωση των Εικόνων,μετά την εμπειρία των Εικονομαχιών, στηρίζοντας έτσι με όλες τις δυνάμεις της την Ορθοδοξία! Κάθε χρόνο, κατά την Α΄ Κυριακή των Νηστειών πραγματοποιείται μεγάλη Λιτάνευση του Λειψάνου της ανά την πόλη. Από τις σημερινή εορτή προέρχεται το φωτορεπορτάζ που ακολουθεί, το οποίο πολύ ευγενικά μάς απέστειλε η Κερκυραία φίλη μας Ρεγγίνα. Την ευχαριστούμε πολύ!



Σάββατο 12 Μαρτίου 2011

Πώς εκλήθης, αδελφή; -Θεοφιλία Μοναχή!


Η ευγενική πρόσκληση της Ηγουμένης της Μονή της Ελευθερώτριας Ζακύνθου Μαγδαληνής Μοναχής, μάς έφερε απόψε εκεί, όπου οι Γερόντισσες είχαν μια ακόμη πνευματική χαρά! Η Μονή απέκτησε μια νέα Μοναχή, καταγόμενη από την Αθήνα, η οποία ασκήθηκε ως δόκιμη επί πενταετία.


Έλαβε το όνομα "Θεοφιλία", προς τιμήν του Αγίου Νεομάρτυρα Θεοφίλου του Ζακυνθίου, του 18χρονου Αμμιώτη, ο οποίος προτίμησε το μαρτύριο του αίματος, αντί να αλλαξοπιστήσει!





Την Κουρά πραγματοποίησε, καταφανώς συγκινημένος, ο Σεβ. Μητροπολίτης Ζακύνθου κ. Χρυσόστομος.


Παρέστησαν συγχοροστατώντας οι παρεπιδημούντες Ζακύνθιοι Επίσκοποι Φωτικής κ. Διονύσιος και Μοζαμβίκης κ. Ιωάννης.


Πνευματικές νουθεσίες από καρδίας απηύθυνε στην νέα Μοναχή ο Σεβ. Ζακύνθου κ. Χρυσόστομος! Τον ακούμε παρακάτω σε χαρακτηριστικά αποσπάσματα:







Ακολούθησε αβραμιαία - μοναστηριακή δεξίωση στο Αρχονταρίκι και αργότερα πλουσιοπάροχη Τράπεζα για το μέγα πλήθος, που είχε συρρεύσει από νωρίς, ακόμη και με λεωφορείο από την Αθήνα!


Περιχαρής ήταν και ο Κτήτορας και Γέροντας της Μονής, ο πολυσέβαστος π. Χρυσότομος Γκέλμπεσης, ο σχεδόν αιωνόβιος! Απόψε είχε και μιαν ιδιαίτερη χαρά: Ένα από τα παιδιά, τα οποία είχε βαφτίσει ως Εφημέριος στο χωριό Αγκερυκός, ήταν κοντά του ως Επίσκοπος Μοζαμβίκης!!!