Το χρυσό του στόμα

Ένα διήγημα, γραμμένο από τον π. Παναγιώτη Καποδίστρια

Η Ευδοξία είναι μια καλοκάγαθη γερόντισσα, μάνα πολλών παιδιών κι εγγονιών, χήρα προ αμνημονεύτων. Έχοντας πλέον ησυχάσει από της φαμελιάς τις σκοτούρες, μεριμνά τώρα για τη σωτηρία της ψυχής της.

Εικονίσματα παντού: Στην κρεβατοκάμαρα, στη σάλα, στην κουζίνα. Ανάλογα πού βρίσκεται, στο κέντρο υπάρχει πάντα κυρίαρχο το ράδιο, συντονισμένο νύχτα-μέρα στον εκκλησιαστικό σταθμό που υπεραγαπά.

- Να ηξέρατε, μωρές γειτόνισσες, τι λέει ούλη την ημέρα το χρυσό του στόμα!... Μοναχά να ηξέρατε!!!

Δεν έχει σημασία τίνος ήτανε το στόμα το χρυσό, δεν ήξερε άλλωστε πρόσωπα και πράγματα, ήταν όμως χρυσό!

Σιγά-σιγά και καθώς αρχίσανε τα ποναράκια των ποδιών απ’ την οστεοπόρωση, η Ευδοξία έκοψε παντελώς τα πηγαινέλα και τ’ αγαπημένα της κοινωνίσματα στην εκκλησία του χωριού -καμιά διακοσαριά μόλις μέτρα από το σπιτικό της- και περιορίστηκε στους τέσσερις τοίχους του ράδιου. Το χρυσό του στόμα στη διαπασών, τόσο που να παραπονιούνται οι γείτονες. Όρθρος αχάραγος, εσπερινός, απόδειπνο ή και της νύχτας οι αγρυπνίες.

-Μία παράδεισο, σας λέω! Κρίμας, να μην ακούτε κι εσείς το ράδιο…, έλεγε στις γειτόνισσες, αν στη χάση και στη φέξη τις συναντούσε, ενώ πότιζε τα βασιλικά στην αυλή της.

Ένα ζεστό δειλινό, στο διάστημα του Δεκαπενταύγουστου, φτάνει ο παπάς της ενορίας για την Παράκληση της Παναγίας. Στον τόπο αυτόν, κατά το έθιμο, ο Εφημέριος επισκέπτεται όλα τα σπίτια, όπου ψάλλει ορισμένα τροπάρια από τον Παρακλητικό Κανόνα, δεόμενος για την κάθε φαμίλια. Η Ευδοξία ακούει ολοένα, πάντα στη διαπασών, την Παράκληση απ’ το χρυσό του στόμα!

Λιγάκι ενοχλημένη από το απρόοπτο, πλην όμως φιλόξενη και καλόκαρδη, καλωσορίζει τον παπά Σωτήρη, ξέροντας, ως καλή και παραδοσιακή χριστιανή, τι έπρεπε να κάμει.

- Ένα μινούτο, αφέντη μου, να ξανάψω το καντήλι τση Παρθένας, επειδής το λάδι εσώθηκε…

- Με την ησυχία σου, Κυρά μου, αποκρίνεται εκείνος, αλλά χαμήλωσε λιγουλάκι το ράδιο, για να καταλαβαινόμαστε, προσθέτει.

Η Ευδοξία, με γρήγορες κινήσεις, ξεχνώντας τα ποναράκια της οστεοπόρωσης, ετοιμάζει ευλαβικά το καντήλι, σκουπίζει τα λαδωμένα χέρια στα μαλλιά της κατά που τόχει συνήθειο, βάζει μια καρέκλα στο κέντρο του δωμάτιου, στρώνει στο κάθισμα ένα πανέμορφο σεμεδάκι από την προίκα της, τοποθετεί επάνω με συστολή το ράδιο, το χαμηλώνει αλλά δεν το σβήνει, μπροστά στο ράδιο βάζει με δέος το φροντισμένο καντήλι, επιβλέπει με μια γρήγορη ματιά τον χώρο και τον βλέπει εντάξει. Τώρα απευθύνεται στον εμβρόντητο παπά:

-Νάξερες, παπά Σωτήρη μου, τι λέει το χρυσό του στόμα!!! Μοναχά νάξερες!!!... Λέγε κι εσύ τώρα.

[Μπανάτο Ζακύνθου, 9 Ιουνίου 2011.
Ζωγραφικό σχόλιο: Άρια Κομιανού]

Για τα ονομαστήρια του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου

Ο Πρωτοκορυφαίος των Ορθοδόξων βρέθηκε τις προηγούμενες ημέρες στη γενέτειρα Ίμβρο, όπου ήρθε σε γόνιμη επαφή με την πατρώα και μητρώα Γη! Για την οικολογική πλευρά αυτής της επιστροφής κάμαμε ήδη σχετική δημοσίευση στο NaturaZante. Δείτε την εδώ.

Όμως, αυτή η συναναστροφή τού Πατριάρχη μάς έδωσε την ευκαιρία μερικών στίχων, τούς οποίους αφιερώνουμε υιϊκά στην Παναγιότητά του, με την ευκαιρία της αυριανής ονομαστικής εορτής του (εκ μεταφοράς από μεθαύριο, λόγω του Ψυχοσαββάτου).

π. Π. Κ.

π. Παναγιώτης Καποδίστριας

ΣΤΟ ΧΩΜΑ ΣΟΥ

Ουρανό σκορπάς 

στο γενέθλιο χώμα 

κι αναγαλλιάζουν 

η μουριά μητέρα σου 

ο πλάτανος πατέρας. 

Φύτρες συγγενών 

κομπάζουν βλέποντάς σε 

στο Κοιμητήρι 

μάτι ανθό ανοίγουν 

αφές Λαμπρής ποθώντας. 

[Μπανάτο Ζακύνθου, 9 Ιουνίου 2011]

Η Αγιογράφος Μοναχή Ολυμπιάς, σε ταινία του Μαθιού Γιαμαλάκη-Μαρτζώκη (1996)

Η Μοναχή Ολυμπιάς είναι γνωστή ως έγκριτη αγιογράφος, από τους πιστότερους εκφραστές της βυζαντινής τέχνης, συνεχίζοντας μάλιστα την παράδοση, που ανέστησε με το έργο του, ο δάσκαλός της Φώτης Κόντογλους (1895-1965). Καταγόμενη από τα Χανιά της Κρήτης, η κατά κόσμον Θωμαΐς Βασιλάκη, ασκήθηκε στη μοναχική ζωή τής Μονής "Μητρός Ηγαπημένου" στήν ιερή νήσο Πάτμο, ασκώντας παράλληλα και την αγαπημένη τέχνη τής αγιογραφίας, στην οποίαν από νωρίς αφοσιώθηκε. Περισσότερα βιοεργογραφικά στοιχεία, βλ. στο κείμενο του Καθηγητή Νίκου Ζία, "Η αγιογράφος Ολυμπιάς", στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη Μυριόβιβλος, εδώ.

Με χαρά ανακοινώνουμε σήμερα ότι ανακαλύψαμε μιαν άγνωστη κι εκ βαθέων συνέντευξή της, διάρκειας έξι περίπου λεπτών, σ' ένα φίλμ για την Πάτμο, του Κρητικο-ζακυνθινού ζωγράφου και σκηνοθέτη Μαθιού Γιαμαλάκη - Μαρτζώκη, που ζει μόνιμα στη Σουηδία. Τιτλοφορείται "ΟΛΑ ΤΑ ΔΕΙΛΙΝΑ. Το νησί και ο γυμνός κολυμβητής", παραγωγής 1996 και στην διάρκειά του αποτυπώνονται διάφορες ενδιαφέρουσες μορφές της Πάτμου, όπως τις αποτύπωσε ο ποιητικά περιηγητικός -εντέλει επαναστατικός- φακός του Γιαμαλάκη, μεταξύ των οποίων η περιώνυμη Αγιογράφος!!!

Ο ίδιος ο Γιαμαλάκης, με την ευγένεια που τον διακρίνει, μάς επέτρεψε να προβάλουμε το φιλμ από το πολυπεριοδικό μας, κάτι που ήδη πραγματοποιούμε στον ίσκιο του Ήσκιου, εδώ. Για τη χρεία όμως της παρουσίασης της αείμνηστης Μοναχής Ολυμπιάδος, την ξαναπροβάλουμε παρακάτω, γνωρίζοντάς Σας ότι το περί της Αγιογράφου απόσπασμα βρίσκεται μετά του χρονικού διαστήματος του φιλμ 44΄40΄΄ και 51΄22΄΄. Θερμές ευχαριστίες στον Φίλο Σκηνοθέτη και καλή θέαση σε όλους!

Πώς γιορτάστηκε η Παγκόσμια Ημέρα του Περιβάλλοντος στο Μπανάτο

Σήμερα το πρωί, στον ναό της Φανερωμένης Μπανάτου, αμέσως μετά τη Θεία Λειτουργία, θυμηθήκαμε το Φυσικό Περιβάλλον, με την ευκαιρία της 5ης Ιουνίου ως Παγκόσμιας Ημέρας Περιβάλλοντος.

Κατ' αρχήν ο Εφημέριός μας ομίλησε επίκαιρα, προκαλώντας σε οικολογική ευαισθητοποίηση τους εκκλησιαζόμενους και ύστερα εψάλη ειδική Ακολουθία. Τα σχετικά βίντεος και οι φωτογραφίες είναι τού συνεργάτη τού Νυχθημερόν Ιωάννη Πορφύριο Κ.:

ΚΑΛΛΙΕΡΓΩΝΤΑΣ ΤΗΝ ΗΘΙΚΗ ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ ΣΤΗΝ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ ΜΑΣ

Ομιλία του π. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ Ν. ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ

[Δημοσιεύτηκε στο Περιοδικό Βημόθυρο 1 (Χειμώνας 2009-2010) 201-203]

Προς τι η «Παγκόσμια Ημέρα προστασίας του Περιβάλλοντος»;

Αυτή και μόνη η καθιέρωση τέτοιας «αναμνηστικής» ημέρας στην κατ’ έτος ατζέντα του σύγχρονου κόσμου (κατά την 5η Ιουνίου), εξαρχής μαρτυρεί ότι πρόβλημα οικολογικό υφίσταται και μάλιστα μέγα. Είναι πανθομολογούμενο ότι, χρονιά με τη χρονιά, τα πράγματα εκπίπτουν από το κακό στο χειρότερο και ήδη ο άνθρωπος γεύεται τα ξινά σταφύλια της προσωπικής του απερισκεψίας του, ή μάλλον, μιας παράνοιας αλλοπρόσαλλης.

Παρότι όμως συνηθίζουμε ν’ αναζητάμε, όχι άδικα, τους φταίχτες ανάμεσα στους Δυνατούς (καλύτερα να λέγαμε: Δυνάστες) του πλανήτη μας, δίχως -αλίμονο- τελεσφόρο ή αίσιο αποτέλεσμα, θα ήταν πολύ πιο έντιμο ν’ αναζητηθεί ο πρωταίτιος τριγύρω ή και μέσα μας. Διότι, μπορεί να είναι εύκολο και ανέξοδο να φορτώνουμε τα δεινά του οικοσυστήματος στα όντως υποχθόνια, ορατά και αόρατα, σχέδια των μεγάλων Δυνάμεων και των συμφερόντων που υπηρετούν, εθελοτυφλούμε όμως κραυγαλέα, στο να εντοπίσουμε τον κατ’ εξακολούθησιν βιαστή του στενού ή ευρύτερου προσωπικού μας μικρόκοσμου. Αποφεύγουμε να καταδείξουμε, παραδείγματος χάριν,

* τον υπερφίαλο συντοπίτη, που ρυπαίνει ετσιθελικά τους δρόμους της πόλης ή της υπαίθρου μας, συνήθως από απερισκεψία ή κάποτε και από «μαγκιά»,

* τον κακομαθημένο αγρότη, που συνεχίζει ολοένα να ραντίζει τα χωράφια του -ο ανόητος- με επικίνδυνα φυτοφάρμακα ή δίχως τις απαραίτητες προφυλάξεις, μη υπολογίζοντας τις καταστροφικές συνέπειες, αν όχι για τον εαυτό του, τουλάχιστον για τα παιδιά του,

* τον κερδοσκόπο ιδιοκτήτη ελαιοτριβείου, που «δεν τού καίγεται καρφί» για τα δυσώδη απόβλητά του στα χαντάκια μας,

* τον αχόρταγο επιχειρηματία, που συντελεί με τα εκτρωματικά κτίσματά του σε μιαν οικιστική νεοΒαβέλ εκεί ακριβώς, όπου κάποτε ανθούσε η αίσθηση του αλληλοσεβασμού, του Μέτρου και της Αρμονίας,

* τον ασυνείδητο εκείνον, που βάζει φωτιά στα εναπομείναντα δάση -πνεύμονες ζωής- χάριν αποτρόπαιου συμφέροντος ή και νερωνικού γούστου,

* την εκστρατεία των μυρίων οπλοφόρων κυνηγών κάθε χρόνο εναντίον της ανυπεράσπιστης πανίδας του τόπου μας, έτσι για χόμπι ή και για αυτοεπιβεβαίωση της ανδρειοσύνης τους,

* τα δύσμοιρα παιδιά του τόπου μας, που καταβαραθρώνουν ολοένα τον πανίερο ναό του σώματός τους, υποκύπτοντας στις πολλές και διάφορες θανατηφόρες εξαρτήσεις,

* τον Άλφα ή τον Βήτα, που διαρκώς και μόνιμα μιλούν, μιλούν (μα και τι να λένε;) στο κινητό τηλέφωνο παρά τις αλλεπάλληλες προειδοποιήσεις των ειδικών για σοβαρότατες βλάβες της υγείας,

* τον Γάμα ή τον Δέλτα, που θα ευχόταν να είχαν εξαφανισθεί ως στοιχεία του περιβάλλοντός τους και από προσώπου γης ο Έψιλον και ο Ζήτα, εξαιτίας φθόνου, αντιπαλότητας ή έσωθεν κακότητας,

* τον καθέναν από εμάς, οι οποίοι στην πρώτη ευκαιρία ασελγούμε επί του οικοσυστήματος με πολλούς και διάφορους τρόπους, μυξοκλαίγοντας ύστερα επάνω στα ερείπια του πολιτισμού και των ονείρων μας.

Η επάνοδος «εις εαυτόν»

Η αντιμετώπιση του όλου προβλήματος από πλευράς Χριστιανικής Θεολογίας προϋποθέτει επάνοδο του καθενός μας «εις εαυτόν» [Λουκ 15,17], έτσι ακριβώς, όπως ο άσωτος γιος της γνωστής ευαγγελικής παραβολής στο πατρικό του σπίτι, δηλαδή στον φυσικό τόπο και τρόπο της αυθεντικής επιβίωσής του, μετά από μιαν αποτρόπαιη εμπειρία αυτοπαραπλάνησης και περιπλάνησης «εν γη ερήμω και αβάτω και ανύδρω» [Ψαλμ 62,2], κατά τη χαρακτηριστική έκφραση του αρχαίου Ψαλμωδού.

«Εις εαυτόν»! Πόσο πολύ μεγάλος αυτός λόγος! Ας φαντασθούμε για μια στιγμή, να εύρισκε την δύναμη και να επανερχόταν ο καθένας στον εαυτό του (με άλλους λόγους: στα συγκαλά του), με το να ετίθετο, με ειλικρινή διάθεση αυτοκριτικής και γόνιμης αυτομεμψίας, ενώπιον των μικρών-μεγάλων προσωπικών του εγκλημάτων επί του φυσικού περιβάλλοντός του, τα οποία συνήθως δεν καταγράφονται μήτε καταλογίζονται αστυνομικώ τω τρόπω, αλλά -δυστυχώς- επισωρεύονται προσθετικά πάνω στο ασθμαίνον και ήδη θνήσκον περιβάλλον μας!

Τι καλά που θα ήταν! Εάν ο καθένας αποκτούσε ή επανακτούσε την απωλεσμένη του συνείδηση, όλα -συν τω χρόνω- θα επιλύονταν, διότι είναι σαφές, ότι, για να διορθώσουμε τα κακώς κείμενα του Κόσμου, είναι αναγκαίο να εγκαινιάσουμε καρδιά καθαρή και πνεύμα ευθές [πάλι κατά τον Ψαλμωδό (50,12)] στον έσω κόσμο ενός εκάστου και στο κοντινό του περιβάλλον. Αυτός ο ίδιος ο άνθρωπος πρώτα και κύρια ευαισθητοποιείται, στη συνέχεια διορθώνεται ο ίδιος και ύστερα δύναται πλέον να εργασθεί για την απάλειψη των στιγμάτων του τόπου και του χρόνου του. Εάν όμως ο ίδιος ως ύπαρξη συνεχίζει να πάσχει, ευρισκόμενος σε κατάσταση σήψης και μάλιστα αυτοκτονώντας, η φθίνουσα πορεία θα οδηγήσει, άφευκτα και κακήν κακώς, εμάς και τον πλανήτη μας στην ολοτελή καταστροφή.

Έχει υποστηριχθεί από τον διάσημο περιβαλλοντολόγο James Ephraim Lovelock (γενν. 1919), πατέρα της «θεωρίας της Γαίας», ότι «Βρισκόμαστε, χωρίς να το θέλουμε, σε εμπόλεμη κατάσταση με τη Γαία και για να επιβιώσουμε με τον πολιτισμό μας άθικτο θα πρέπει να συνάψουμε ειρήνη με αυτή όσο ακόμα είμαστε ισχυροί για να διαπραγματευτούμε, και όχι ένα ηττημένο και καταρρακωμένο πλήθος, που οδεύει προς τον αφανισμό του. Μπορούν οι σημερινές δημοκρατίες με τα θορυβώδη μέσα μαζικής ενημέρωσης και τα λόμπι που εξυπηρετούν συγκεκριμένα συμφέροντα, να ενεργήσουν αρκετά γρήγορα για να αμυνθούμε αποτελεσματικά στην επίθεση της Γαίας;» [James Lovelock, Η εκδίκηση της Γαίας. Γιατί η Γη αντεπιτίθεται και πώς μπορούμε ακόμα να σώσουμε την ανθρωπότητα, Μτφρ Άγγελου Φιλιππάτου, εκδ. Εκδοτικός Οργανισμός Λιβάνη, Αθήνα 2007, σ. 262 εξ. Πρβλ. Ρίτσας Μασούρα, «Η Ηθική του Περιβάλλοντος», Εφημ. Η Καθημερινή, 8.2.2007].

Για να καταπαυτεί η εμφύλια σύρραξη

Παρά την περιρρέουσα απαισιοδοξία και τον ήδη πολυνεφελώδη ορίζοντα, τίποτα δεν είναι οριστικό. Η καθοδική πορεία μπορεί ακόμη ν’ αναστραφεί. Η εμπόλεμη κατάσταση -καλύτερα εδώ να την πούμε, εμφύλια σύρραξη- μπορεί να σταματήσει. Μες από το χριστιανικό πρίσμα, ευχόμαστε, προσευχόμαστε, μα και πρωτοστατούμε στον κοινό αγώνα, εκκινώντας από εμάς τους ίδιους, που αποτελούμε το Λίγο / το Μέρος, ώστε να δικαιούμαστε ύστερα να θεραπεύσουμε αποτελεσματικά το Πολύ / το Όλον.

Κλείνοντας τις σκέψεις αυτές, αξίζει ν’ αφουγκρασθούμε ένα προτρεπτικό κείμενο του Ντοστογιέφσκι [στο: Αδελφοί Καραμαζόφ], το οποίο συνοψίζει άριστα όλα τα παραπάνω:

«Αγάπησε όλη την κτίση του Θεού, τα πάντα μέσα σ’ αυτήν και κάθε κόκκο άμμου. Αγάπησε το κάθε φύλλο, την κάθε ηλιαχτίδα από το φως του Θεού. Αγάπησε τα ζώα, αγάπησε τα φυτά, αγάπησε το καθετί. Κι όταν αγαπήσεις τα πάντα τότε θα ανακαλύψεις μέσα στο καθετί το μυστικό του Θεού. Σαν το αισθανθείς αυτό, τότε ν’ αρχίσεις να το γνωρίζεις και να το αντιλαμβάνεσαι κάθε ημέρα όλο και πιο πολύ. Και θα φθάσεις, εν τέλει, να αγαπήσεις ολόκληρο τον κόσμο με μια ανεξάντλητη, παγκόσμια αγάπη που να αγκαλιάζει και να περιλαμβάνει τα πάντα. Αγάπησε τα ζώα: ο Θεός τούς έχει δώσει σπέρματα σκέψης και ανόθευτη χαρά. Μην τα ταράξεις. Μην τα βασανίζεις, μη τους στερήσεις την χαρά τους, μη βαδίσεις ενάντια στις προθέσεις και στο σχέδιο του Θεού».

 ΑΚΟΛΟΥΘΙΑ
ΕΠΙ ΤΗι ΗΜΕΡΑι ΤΟΥ ΠΕΡΙΒΑΛΛΟΝΤΟΣ

ποίημα Πρωτοπρεσβυτέρου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου

ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΥ Ν. ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ*

ἀναπεμπομένη τῇ 1ῃ Σεπτεμβρίου καί 5ῃ Ἰουνίου

Ὁ Διάκονος:

Εὐλόγησον Δέσποτα.

Ὁ Ἀρχιερεύς:

Εὐλογητός ὁ Θεός ἡμῶν, πάντοτε νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

Ὁ Χορός:

Ἀμήν.

Καί τά τροπάρια˙

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος α΄. Τοῦ λίθου σφραγισθέντος.

Τῆς κτίσεως τό θαῦμα βεβηλώσας ἀφρόνως,

νῦν περιπατῶν ἐν κινδύνῳ ἡσυχίαν οὐχ εὗρον,

ἡ φύσις ὀδυνᾶται γοερῶς, κἀγώ τήν ἀστοχίαν θεωρῶ.

Διά τοῦτο εἰς μετάνοιαν ἐλθών κραυγάζω σοι Θεέ μου˙

Δόξα σοῖς μεγαλείοις Πλαστουργέ,

αἶνος τῷ σῷ θελήματι,

ὕμνος τῷ πάντων ποιητῇ καί ζωήν παρέχοντι.

Δόξα. Καί νῦν. Θεοτοκίον.

Τοῦ Γαβριήλ φθεγξαμένου…

Ὁ Διάκονος:

Ἐλέησον ἡμᾶς, ὁ Θεός, κατά τό μέγα ἔλεός σου, δεόμεθά σου ἐπάκουσον καί ἐλέησον.

Ὁ Χορός (ἑκάστην δέησιν):

Κύριε ἐλέησον (τρίς).

Ὁ Διάκονος:

Ἔτι δεόμεθα ὑπέρ τῶν εὐσεβῶν καί ὀρθοδόξων Χριστιανῶν.

Ἔτι δεόμεθα ὑπέρ τοῦ Ἀρχιεπισκόπου ἡμῶν Χρυσοστόμου καί πάσης τῆς ἐν Χριστῷ ἡμῶν ἀδελφότητος.

Ἔτι δεόμεθα ὑπέρ ἐλέους, ζωῆς, εἰρήνης, ὑγείας, ἐπισκέψεως, διαφυλάξεως καί ἐνισχύσεως πάντων τῶν ὑπέρ τῆς προστασίας τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος ἀνυστάκτως κοπιώντων καί ἀνιδιοτελῶς ἐργαζομένων πολιτῶν, κινημάτων καί ὀργανώσεων καί ὑπέρ τοῦ Κύριον καί Δημιουργόν ἡμῶν ἐπί πλέον εὐλογηθῆναι ἐν πᾶσι.

Ἔτι δεόμεθα καί ὑπέρ τοῦ εἰσακοῦσαι Κύριον τόν Θεόν ἡμῶν φωνῆς τῆς δεήσεως ἡμῶν τῶν ἁμαρτωλῶν, καί ἐλεῆσαι ἡμᾶς.

Ὁ Ἀρχιερεύς:

Ἐπάκουσον ἡμῶν, ὁ Θεός, ὁ Σωτήρ ἡμῶν, ἡ ἐλπίς πάντων τῶν περάτων τῆς γῆς καί τῶν ἐν θαλάσσαις καί ἀέρι μακράν˙καί ἵλεως, ἵλεως γενοῦ ἡμῖν, Δέσποτα, ἐπί ταῖς ἁμαρτίαις ἡμῶν, καί ἐλέησον ἡμᾶς.

Ἐλεήμων καί φιλάνθρωπος Θεός ὑπάρχεις, καί σοί τήν δόξαν ἀναπέμπομεν, τῷ Πατρί, καί τῷ Υἱῷ καί τῷ Ἁγίῳ Πνεύματι, νῦν καί ἀεί καί εἰς τούς αἰῶνας τῶν αἰώνων.

Ὁ Χορός:

Ἀμήν.

Ὁ Ἀρχιερεύς:

Εἰρήνη πᾶσι.

Ὁ Χορός:

Καί τῷ πνεύματί σου.

Ὁ Διάκονος:

Τάς κεφαλάς ἡμῶν ἐν Κυρίῳ κλίνωμεν.

Ὁ Χορός:

Σοί Κύριε.

Ὁ Ἀρχιερεύς εἰς ἐπήκοον πάντων ἀναγιγνώσκει τήν Ἱκετήριον ταύτην Εὐχήν:

Δέσποτα τῆς ζωῆς ἡμῶν καί Παροχεῦ ὑπέροχε πάντων τῶν ὄντων καί τῶν μή ἱστορηθέντων εἰσέτι πραγμάτων τοῦ Κόσμου, Σοῦ δεόμεθα κλίνοντες πάλιν καί πολλάκις ἐνώπιόν Σου νοῦν καί γόνυ μετανοίας, στρέψον ἐπί τήν ἀνθρωπίνην ἡμῶν ἀσθένειαν ὄμμα στοργικόν ἐπιεικείας, ἐν ὄψει ἡμερῶν χαλεπῶν ἐπερχομένων, ἐκείνων τῶν ἐσχάτων. Τά ἔργα τοῦ Λόγου καί τῶν χειρῶν Σου οὐδόλως ἐσεβάσθημεν ἀλλ’ ἀσελγήσαντες ἐπ’ αὐτῶν ἐμιάναμεν, τήν ὡραίαν χλωρίδα καί πανίδα βαναύσως ἐσκυλεύσαμεν, πολέμους ἡτοιμάσαμεν ἀνηλεεῖς καί καταστροφάς μή ἀναστρεψίμους ἐπεφέραμεν, πρόξενοι πνευματικοῦ τε καί βιολογικοῦ θανάτου καταστάντες ἐν τῷ ὀνόματί Σου συχνάκις, τάς ἐντολάς Σου περί καλῆς διαχειρίσεως τοῦ περιβάλλοντος Κόσμου ἀνερυθριάστως καταφρονήσαντες.

Ὑποχείρια τῆς ἡμετέρας παρανοίας γεγονότες, ἐν γῇ θρηνούσῃ καί ἀφιλοξένῳ περιπατοῦμεν ἐπικινδύνως μή ἔχοντες τόπον κρυβῆναι καί παῤῥησίαν ἐνώπιόν Σου, ἀλλ’ ὡς πρός πατέρα προσφεύγομεν νῦν οἱ ἀνάξιοι καί ἄσωτοι, εἰς τό ἔλεος ἐκείνου ἐλπίζοντες καί τήν εὐσπλαχνίαν ἐκείνου ἐκλιπαροῦντες. Ἐλθέ οὖν, σπεῦσον, κατάβηθι, συγχώρησον καί διάσωσον ἡμᾶς τούς τρισαθλίους παντελεῆμον Πάτερ, ἐνισχύων τῇ σῇ ἀνεκφράστῳ σοφίᾳ τάς σκέψεις πάντων τῶν καλῶς οἰκολογούντων καί ἀνιδιοτελῶς ἀγωνιζομένων πολιτῶν, κινημάτων καί ὀργανώσεων, ἐκπαιδευτικῶν καί μαθητευομένων ὑπέρ διαρκοῦς προστασίας τοῦ φυσικοῦ περιβάλλοντος, ἐπιστροφῆς δέ εἰς τήν ἀρχαίαν ὁροθεσίαν καί ὁλοκληρίαν, ἥν πρό τοῦ βιασθῆναι εἶχεν.

Σύ γάρ ὑπάρχεις βοηθός καί σκεπαστής τοῦ παντός Κόσμου καί σοί τήν ἱκετήριον ταύτην εὐχήν ἀναμέλπομεν, μεσιτείαις καί οἰκτιρμοῖς τῆς Ὑπεραγάθου Θεοτόκου, τοῦ ἁγίου Προστάτου τῆς Ζακύνθου Διονυσίου, τῶν ἁγίων ἐνδόξων Νεομαρτύρων Θεοφίλου καί Στροφαδιτῶν Πατέρων καί πάντων τῶν Ἁγίων.

Δι’ εὐχῶν τῶν ἁγίων Πατέρων ἡμῶν, Κύριε Ἰησοῦ Χριστέ ὁ Θεός, ἐλέησον καί σῶσον ἡμᾶς.

Ὁ Χορός: Ἀμήν.

[* Ἡ Ἀκολουθία αὐτή ποιήθηκε ἀπό τόν π. Παναγιώτη Καποδίστρια, κατόπιν σχετικῆς ἀνάθεσης τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Ζακύνθου κ. Χρυσοστόμου, γιά νά ψάλλεται κάθε χρόνο στίς 5 Ἰουνίου, κατά τή λειτουργική σύναξη τοῦ Ἀνώτερου Τεχνολογικοῦ Ἱδρύματος Ἰονίων Νήσων (Παραρτήματος Ζακύνθου - Τμήματος Οἰκολογίας και Περιβάλλοντος) στά ὅρια τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Ζακύνθου. Ἐννοεῖται, ὅτι ἡ Ἀκολουθία δύναται νά ψαλεῖ καί κατά τήν ἐκκλησιαστική Ἡμέρα Περιβάλλοντος, τήν 1^η Σεπτεμβρίου καί σέ κάθε ἄλλη περίπτωση κριθεῖ ἀναγκαία. ]

Θλίψης παρηγοριά

Γράφει από Μελβούρνη η Διονυσία Μούσουρα-Τσουκαλά

Είμαι σίγουρη πως όσοι από εσάς παρακολουθείτε τις αναρτήσεις στις σελίδες του π. Παναγιώτη, Ζακύνθιοι και μη, θα διαβάσατε για το πρόσφατο γεγονός όπου καλή και σεβάσμια συγχωριανή μας, Μπανατιώτισσα, τερμάτισε τη ζωή της.

Φωτό: ΣΠΥΡΟΣ ΠΑΝΑΓΙΩΤΟΠΟΥΛΟΣ

Προσωπικά, με αγωνία έμαθα αρχικά για την εξαφάνισή της, αφού πολύ σπάνια οι εξαφανίσεις έχουν αίσιο τέλος και με πολλή θλίψη και πόνο καρδιάς έμαθα τα θλιβερά μαντάτα λίγες μέρες μετά. Από τηλεφωνικές συζητήσεις με αγαπημένη μου θεία, διαπίστωσα ότι με τον σύζυγο της είχαμε και κάποια συγγένεια. Ομολογώ ότι μετά από 51 χρόνια απουσίας από το αγαπημένο νησί, ακόμα κι αν γνώριζα τον μακρινό ξάδελφο, λίγο δύσκολο να τον θυμηθώ τώρα.

Όμως, με αφορμή αυτό το γεγονός, θα μοιραστώ μαζί σας, όπως πάντα, κάποιες θύμησες και σκέψεις μου επάνω στο λεπτό και ευαίσθητο θέμα της αυτοκτονίας, που πολλές φορές είναι θέμα... απαγορευμένο. Διευκρινίζω ότι δεν συνηγορώ υπέρ της αυτοκτονίας, αυτό όμως, δεν σημαίνει ότι καταδικάζω όσους καταφεύγουν σε αυτή τη λύση(;).

Σαν σκεπτόμενο άτομο, όπως θέλω να πιστεύω πως είμαι, δεν έχω το δικαίωμα να κρίνω και πολύ περισσότερο να καταδικάσω αυτή την πράξη. Δεν δέχομαι ότι ελαφρά τη καρδία ξυπνάει κάποιος το πρωί και μεταξύ καφέ και... τσιγάρου (αν έχει το κακό ελάττωμα να καπνίζει), λέει στον εαυτό του, βρε δε πάω να... ρίξω μια αυτοκτονία σήμερα έτσι για πλάκα; Δεν προσπαθώ να διακωμωδήσω το θέμα, απλά να υπερτονίσω το εναντίον. Ποιος ξέρει στα άδυτα της ψυχής τού αυτόχειρα τι σκέψεις και συναισθήματα στριφογυρνούν και τον παιδεύουν.

Ποιος είναι σε θέση να γνωρίζει τις απόκρυφες σκέψεις του, τους αληθινούς λόγους και τα κριτήρια που τον κάνουν να πιστεύει πως όλοι οι δρόμοι έκλεισαν, πως δεν υπάρχει ούτε μια μικρή φευγαλέα ριπή φωτός πουθενά, πως στο δαίδαλο που βρίσκεται από δική του ή άλλων αιτία δεν θα βρεθεί μία Αριάδνη να του πετάξει το Μίτο...

Πολλές φορές διαβάζουμε ή ακούμε πως ο αυτόχειρας είχε «ψυχολογικά προβλήματα». Μα, τι σημαίνει αυτό; Απλούστατα πως για το ίδιο το άτομο, αυτά τα «προβλήματα» είναι αληθινά, τεράστια και αξεπέραστα, ανεξάρτητα αν εμείς οι απέξω οι ψυχικά… υγιείς (!) τα βλέπουμε από μηδαμινά έως ανύπαρκτα και αποκυήματα της αρρωστημένης του φαντασίας και δεν διστάζουμε, πολλές φορές, ακόμα και να ειρωνευτούμε ή να γελάσουμε εις βάρος του. Πόσοι από εμάς σκύψαμε με πραγματικό ενδιαφέρον πάνω του, σε μια προσπάθεια να διαπιστώσουμε τι βασανίζει αυτό το άτομο και τι, αν μπορούμε, να κάνουμε για να το βοηθήσουμε;

Οι περισσότεροι από εμάς, όμως, έχουμε έτοιμη και πρόχειρη την καταδίκη στο πυρ το εξώτερο..., τρελός είναι..., χαμένος κόπος... κι άλλα τέτοια. Λες και όλα αυτά δεν είναι αρκετά… Μέχρι πρόσφατα, είχαμε και την καταδίκη της εκκλησίας για τους αυτόχειρες που δεν επέτρεπε την νεκρώσιμη ακολουθία και ταφή τους ,όπως σε αυτούς που πέθαιναν από άλλους λόγους. Σαν παιδί, θυμάμαι κάποιες φορές τον μακαρίτη τον παπάκη μου με πόνο ψυχής να μην μπορεί να κηδέψει κανονικά αυτόχειρα...

Με μεγάλη και πολύ ευχάριστη έκπληξη διαπίστωσα ότι η καλή μας συγχωριανή έτυχε όλων των τιμών των χριστιανών όπως της άξιζε! Συγχαίρω την Εκκλησία γι’ αυτή της την απόφαση, καθώς πληροφορούμαι ότι -με Συνοδική Εγκύκλιο της Ελλαδικής Εκκλησίας, που εκδόθηκε πριν μερικά χρόνια- αποτελεί πλέον την επίσημη θέση της.

Ας μην γινόμαστε κριτές εμείς, υπάρχει Άλλος, Δίκαιος Κριτής πολύ πιο πάνω από εμάς, ας Τον αφήσουμε να κρίνει εκείνος τα έργα και τις πράξεις εκάστου. Ας μην παραβλέπουμε και τις επιπτώσεις που έχει η αυτοκτονία στην οικογένεια, αρκετά προβλήματα απρόβλεπτα κι απρογραμμάτιστα προκύπτουν, τα οποία πρέπει να αντιμετωπίσει η οικογένεια και καταστάσεις που πρέπει να αποδεχτεί. Ας μην την βαραίνει και το στίγμα πως ο άνθρωπος τους δεν κηδεύτηκε χριστιανικά και απώλεσε την ψυχή του. Ας αφήσουμε σ’ Εκείνον, τον Θεό της αγάπης και της συγνώμης (όσοι Τον πιστεύουμε), ν' αποφασίσει ποιοι από εμάς θα απολέσουμε την ψυχή μας και για ποιους λόγους.

Αυτά, αγαπητοί φίλοι και φίλες, ήθελα να μοιραστώ μαζί σας σήμερα κι ο τίτλος, δεν είναι τυχαίος. Όντως, θλίψης παρηγοριά το γεγονός πως ο άνθρωπός τους φεύγει για το στερνό ταξίδι όπως ταιριάζει σε Χριστιανό, με την προσδοκία Ανάστασης Νεκρών.

Με την αγάπη μου πάντα,

δ.μ.τ.

Για το cd "ΑΝΕΣΤΗ ΧΡΙΣΤΟΣ" των π. Νικοδήμου Καβαρνού και Γεωργίου Δεμελή

Καθώς σήμερα ολοκληρώνεται / αποδίδεται η παμμέγιστη εορτή της Θείας Ανάστασης και όλοι -κατά τις δυνάμεις του ο καθένας- ευφραινόμαστε πνευματικά, εμείς από τη θέση αυτήν εδώ προτείνουμε για επίκαιρη ακρόαση στους διαδικτυακούς φίλους μας έναν αξιοπρόσεκτο δίσκο ακτίνας, με τίτλο "ΑΝΕΣΤΗ ΧΡΙΣΤΟΣ -Ύμνοι Μεγ. Εβδομάδος", το οποίον πέρυσι (τότε που κυκλοφορήθηκε) είχε την καλοσύνη να μάς δωρίσει ο φίλος του Νυχθημερόν κι ενίοτε συνεργάτης μας Αρχιμανδρίτης Νικόδημος Καβαρνός. 

Στο ανά χείρας cd, από τις Εκδόσεις Σαΐτη, ψάλλουν εμμελέστατα ο π. Νικόδημος Καβαρνός και ο Γεώργιος Δεμελής, με τη συνοδεία Χορού Ισοκρατών τους: Ιωάννη Μπούση και Γεώργιο Σάββα. Διαβάζει ο Ιωάννης Φράγκος.

Με την αγαστή συνεργασία της Μη Κυβερνητικής Οργάνωσης «Άνθρωποι Αγάπης» και του «Μερόπειου Ιδρύματος», δημιουργήθηκε αυτό το έργο καλής διάθεσης και πολύμηνης κοπιώδους εργασιάς, με τους εκφραστικότερους και κατανυκτικότερους ύμνους από τη Μεγάλη Εβδομάδα και την Λαμπρή Κυριακή, με συγκεκριμένον άγιο σκοπό: την προσφορά αγάπης, με την ανέγερση ενός σχολείου, στο Μπουρούντι της πολύπαθης Αφρικής.

Ως Νυχθημερόν είμαστε ικανοποιημένοι ότι στα προκαταρκτικά της έκδοσης έχει προταχθεί ένα μικρό, αλλά χαρακτηριστικό, κείμενο του π. Παναγιώτη Καποδίστρια από την παρουσίαση του π. Νικοδήμου, η οποία έγινε παλαιότερα εδώ, μετά από επίσκεψη στην Ενορία μας, στις 28 Απριλίου 2008. Διαβάζουμε συγκεκριμένα: "Ο Αρχιμανδρίτης Νικόδημος Καβαρνός είναι μια εξαιρετική περίπτωση πολύ νέου ανθρώπου και νεότατου Κληρικού, ο οποίος αξιοποίησε με τον καλύτερο τρόπο το πολύτιμο τάλαντο της φωνής και ήδη έχει διακριθεί ανά την Ορθοδοξία ως ένας από τους σπουδαιότερους Πρωτοψάλτες και Καθηγητές της Βυζαντινής Μουσικής".

Συγχαίρουμε από καρδιάς τον αγαπητό π. Νικόδημο και τους καλούς συνεργάτες του, ευχόμαστε μάλιστα να βιώνουν την ημέρα της Ανάστασης ως άδυτη καθημερινότητα! Και σε άλλα ανώτερα!!!

Φωτοστιγμές από την επίσκεψη Κλιμακίου της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας στο Maputo της Μοζαμβίκης

   αποκλειστική ανταπόκριση 

Εκκλησιασμός της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας στο Μαπούτο, 16 Μαΐου 2011

Κατά τον Εκκλησιασμό στον Ελληνορθόδοξο Ναό των Παμμεγίστων Ταξιαρχών στη μοζαμβικανή πρωτεύουσα. Διακρίνονται ο Ρώσος Πρέσβης κ. Andre Kemarsky (αριστερά), ο Γενικός Πρόξενος της Ελλάδας στην Μοζαμβίκη κ. Γεράσιμος Μαρκέτος και ο Γενικός Γραμματέας της Δ.Σ.Ο. κ. Αναστάσιος Νεράντζης.

Ο Επίσκοπος Μοζαμβίκης κ. Ιωάννης προσφέρει ευλογία της Α.Θ.Μ. του Πάπα και Πατριάρχου κ.κ. Θεοδώρου του Β΄ στον Γ.Γ. της Δ.Σ.Ο. κ. Αναστάσιο Νεράντζη.

Δεξίωση προς τιμήν του κλιμακίου της ΔΣΟ στους χώρους της Επισκοπής Μοζαμβίκης (17 Μαΐου 2011)

 

O Πρέσβης της Αιγύπτου στο Μαπούτο κ. El Sayed El Tantawi (δεξιά), με τον Διευθυντή της Τράπεζας Millenium στο Μαπούτο.

 

Παράγοντες της δημόσιας ζωής στη Μοζαμβίκη.

Ο Γενικός Πρόξενος της Ελλάδος στην Μοζαμβίκη κ. Γ. Μαρκέτος (αριστ.), η κ. Μαίρη Κασιμάτη (μέσο) και ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Μοζαμβίκης κ. Ιωάννης.

 

Δυο στιγμιότυπα από αφρικανικό μουσικοχορευτικό δρώμενο.

Ο Ρώσος Πρέσβης κ. Andrey Kemarsky (δεξιά), ο Φιλλανδός Καθηγητής Δρ. Erkki Sutinen (μέσο) και ο Επίσκοπος Μοζαμβίκης κ. Ιωάννης.

Ένα ακόμη στιγμιότυπο από την δεξίωση.

Κλιμάκιο της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας στο Maputo και στο Johannesburg

  αποκλειστική ανταπόκριση 

Από τις 15 έως 18 Μαΐου 2011 Κλιμάκιο της ΔΙΑΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ (Δ.Σ.Ο.), με επικεφαλής τον Γενικό Γραμματέα της και βουλευτή του Ελληνικού Κοινοβουλίου κ. Αναστάσιο Νεράντζη, συνοδεία και άλλων βουλευτών, πραγματοποίησαν επίσημη επίσκεψη στο εν Αφρική γραφείο ενημέρωσης του οργανισμού, το οποίο βρίσκεται πλέον στο Μαπούτο της Μοζαμβίκης. Κατόπιν, το κλιμάκιο της Δ.Σ.Ο. μετέβη στο Γιοχάνεσμπουργκ, όπου ο Πρόεδρος του Παναφρικανικού Κοινοβουλίου Δρ. Moussa Idris Ndele και ο Γενικός Γραμματέας της Δ.Σ.Ο. Αναστάσιος Νεράντζης, υπέγραψαν Σύμφωνο Συνεργασίας, για λογαριασμό των οργανισμών που εκπροσωπούν.

Η υπογραφή του Συμφώνου αυτού (που παραθέτουμε στη συνέχεια) έτυχε ευρείας προβολής, λόγω του κύρους και του ιδιαίτερου ρόλου που έχουν οι συμβληθέντες Οργανισμοί, δηλαδή, τόσο το Παναφρικανικό Κοινοβούλιο, που αριθμεί 46 Κοινοβούλια της Αφρικής (η οποία -σημειωτέον- αποτελεί το θέατρο πρόσφατων εξελίξεων), όσο και η Διακοινοβουλευτική Συνέλευση Ορθοδοξίας, στην οποία μετέχουν 30 Κοινοβούλια και ομάδες βουλευτών.

Στο περιθώριο της υπογραφής του Συμφώνου Συνεργασίας από τους δύο οργανισμούς αποφασίστηκε ότι το γραφείο συνεργασίας θα εδρεύει στο Μαπούτο της Μοζαμβίκης, για το οποίο ορίστηκαν από την Δ.Σ.Ο. ο Θεοφιλέστατος Επίσκοπος Μοζαμβίκης κ. Ιωάννης και από το Παναφρικανικό Κοινοβούλιο ο Αντιπρόεδρός του και βουλευτής του Swaziland κ. Marwick T. Khumalo.

Συν τοις άλλοις, θεωρείται βέβαιο ότι, με την υπογραφή του Συμφώνου Συνεργασίας, το Δευτερόθρονο Πατριαρχείο των Ορθοδόξων υπό την σοφή ηγεσία του Πάπα και Πατριάρχου κ. Θεοδώρου Β΄, έχει τη δυνατότητα πια, μέσα από δύο αναγνωρισμένους οργανισμούς, να συμβάλει στον διαθρησκειακό διάλογο και στην κατανόηση των σύγχρονων θρησκευτικών φαινομένων, στην αποτροπή συγκρούσεων και στην ανάδειξη των στοιχείων εκείνων του Χριστιανισμού και δη της Ορθοδοξίας.

 ΣΥΜΦΩΝΟ ΣΥΝΕΡΓΑΣΙΑΣ

ΜΕΤΑΞΥ ΤΟΥ ΠΑΝΑΦΡΙΚΑΝΙΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ

ΚΑΙ ΤΗΣ ΔΙΑΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗΣ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗΣ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ (Δ.Σ.Ο.)

Το Παναφρικανικό Κοινοβούλιο (το οποίο στο εξής θα αναφέρεται ως Π.Α.Κ.) και η Διακοινοβουλευτική Συνέλευση Ορθοδοξίας (η οποία στο εξής θα αναφέρεται ως Δ.Σ.Ο.),

Λαμβάνοντας υπ’ όψη ότι τόσο η Δ.Σ.Ο. όσο και το Π.Α.Κ. πιστεύουν ότι μέσα στον σύγχρονο κόσμο των μεγάλων τεχνολογικών επιτευγμάτων και της παγκοσμιοποίησης του σκληρού εμπορίου, οι λαοί της γης, δικαιούνται να αναζητήσουν το μέλλον τους μέσα από τις δικές τους πολιτιστικές κατακτήσεις, παραδόσεις και πεποιθήσεις. Δικαιούνται ακόμη να αναδείξουν τις αντιστάσεις τους στην πολιτιστική ισοπέδωση που επιχειρείται, στην υπερκατανάλωση υλικών αγαθών και στην έλλειψη πνευματικών αναζητήσεων.

Θεωρώντας ότι όσο ο σύγχρονος κόσμος προσπαθεί - μέσα από τον διάλογο, συστατικό στοιχείο της δημοκρατίας – να επιτύχει την αλληλοκατανόηση και ανεκτικότητα, να επιλύσει τα προβλήματα που απειλούν τις διαχρονικές κατακτήσεις του και την υπόστασή του, οι κοινοβουλευτικοί, φορείς έκφρασης αυτών των ιδανικών, έχουν έναν ειδικό και πρωτεύοντα λόγο στην προσπάθεια αυτή.

Διαπιστώνοντας πως ο χώρος του κοινοβουλευτισμού, χώρος ελεύθερης και νηφάλιας σκέψης μπορεί να συμβάλλει θετικά στον διάλογο των λαών και των πολιτισμών καθώς και στην διεθνή αλληλοκατανόηση και ειρήνη.

Υπενθυμίζοντας πως στα καταστατικά κείμενα του Π.Α.Κ και της Δ.Σ.Ο. επιβεβαιώνεται, μεταξύ άλλων, η βούληση των μελών τους να συμβάλουν στην επικοινωνία μεταξύ των λαών ανά τον κόσμο, με σκοπό τον σεβασμό και την υπεράσπιση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων και των ανθρωπιστικών αρχών καθώς και η βούληση για την καθιέρωση της ειρήνης, βασιζόμενης στην δικαιοσύνη και τη διεθνή νομιμότητα.

Αναγνωρίζοντας την ανάγκη, η Δ.Σ.Ο. και το Π.Α.Κ. ως φορείς πανανθρώπινων ιδανικών να αξιοποιούν κάθε δυνατότητα άμεσης επικοινωνίας και επαφής μεταξύ πολιτικών φορέων με κοινούς επί μέρους στόχους, ώστε να συμβάλουν στην υλοποίηση καθοριστικών αιτημάτων του σύγχρονου κόσμου.

Εκφράζοντας την ικανοποίηση για τη στενή και συνεχή επικοινωνία μεταξύ του Π.Α.Κ. και της Δ.Σ.Ο.

Συμφώνησαν στα ακόλουθα ζητήματα:

Άρθρο Ι

Συνεργασία

Η προβλεπόμενη συνεργασία είναι κυρίως βασισμένη στο Διακοινοβουλευτικό διάλογο, όπως αυτός προσδιορίζεται από τις κοινά αποδεκτές αρχές του.

Άρθρο ΙΙ

Καθεστώς Σχέσεων

Το κάθε ένα από τα δύο σώματα, έχει το καθεστώς του παρατηρητή ενώπιον της άλλης.

Άρθρο ΙΙΙ

Συνεργασία και Διαβουλεύσεις

Προκειμένου να διευκολυνθεί η επίτευξη των στόχων που καθορίζονται στα καταστατικά κείμενα του κάθε σώματος και να εξασφαλισθεί ο αποτελεσματικός συντονισμός των δραστηριοτήτων τους, η Δ.Σ.Ο. και το Π.Α.Κ συμφωνούν να συνεργάζονται και να διαβουλεύονται για θέματα κοινού ενδιαφέροντος. Αυτή η συνεργασία μπορεί, να λάβει διάφορες μορφές, συμπεριλαμβανομένης της αντιπροσωπευτικής και αμοιβαίας συμμετοχής σε συνέδρια και συναντήσεις και της ανταλλαγής πληροφοριών ή συμβουλών σε διάφορα προγράμματα.

Άρθρο ΙV

Αμοιβαία Επικοινωνία

Η Γενική Γραμματεία του Π.Α.Κ και η Διεθνής Γραμματεία της Δ.Σ.Ο. οι οποίες έχουν έδρα η πόλη του Midrand (Γιοχάνεσμπουργκ) και Αθήνα αντίστοιχα θα βρίσκονται σε επαφή για όλα τα θέματα κοινού ενδιαφέροντος.

Άρθρο V

Συμμετοχή σε Συνέδρια και συναντήσεις

1. Η Δ.Σ.Ο. δύναται, σύμφωνα με τον υφιστάμενο Κανονισμό λειτουργίας του Π.Α.Κ, να συμμετέχει και να παρεμβαίνει, ως παρατηρητής, στα Συνέδρια του Π.Α.Κ και άλλες συναντήσεις που συγκαλούνται υπό την αιγίδα του Π.Α.Κ κατά τη διάρκεια των οποίων πρόκειται να συζητηθούν θέματα κοινού ενδιαφέροντος.

2. Το Π.Α.Κ δύναται, σύμφωνα με τον υφιστάμενο Κανονισμό λειτουργίας της Δ.Σ.Ο., να συμμετέχει και να παρεμβαίνει, ως παρατηρητής, στις ετήσιες γενικές συνελεύσεις της Δ.Σ.Ο. και άλλες συναντήσεις που συγκαλούνται υπό την αιγίδα της Δ.Σ.Ο. κατά τη διάρκεια των οποίων πρόκειται να συζητηθούν θέματα κοινού ενδιαφέροντος.

Άρθρο VI

Σύγκληση Συνεδρίων και Σεμιναρίων

Η Δ.Σ.Ο. και το Π.Α.Κ δύνανται, εάν κρίνεται απαραίτητο, να συμφωνήσουν την από κοινού διοργάνωση συνεδρίων ή σεμιναρίων πάνω σε θέματα κοινού ενδιαφέροντος με βάση διαδικασίες που θα αποφασίζονται κατά περίπτωση.

Άρθρο VII

Ανταλλαγή πληροφοριών

Το Π.Α.Κ και η Δ.Σ.Ο. συμφωνούν ως προς την τακτική ανταλλαγή εγγράφων και άλλων πληροφοριών πάνω σε θέματα κοινού ενδιαφέροντος. Μια τέτοιου είδους ανταλλαγή πληροφοριών θα αφορά ειδικότερα τις δραστηριότητες του Π.Α.Κ και της Δ.Σ.Ο. μέσα στο πλαίσιο των κοινών συμφερόντων και θα κυκλοφορεί για την πληροφόρηση των μελών των αμφοτέρων σωμάτων. Το κάθε σώμα διατηρεί το δικαίωμα να μην διακινεί προς το άλλο σώμα πληροφορίες τις οποίες η ίδια αξιολογεί εμπιστευτικές.

Άρθρο VIII

Συντονιστική Επιτροπή Συνεργασίας

Η Δ.Σ.Ο. και το Π.Α.Κ έχουν συμφωνήσει για τη σύσταση ‘Συντονιστικής Επιτροπής Συνεργασίας’:

1. Η Επιτροπή θα αποτελείται από 16 μέλη: έξι κοινοβουλευτικούς και επιπλέον δυο Συμβούλους-εμπειρογνώμονες από κάθε οργάνωση.

2. Η Επιτροπή θα προεδρεύεται από κοινού από τον Πρόεδρο του κάθε σώματος.

3. Η Επιτροπή θα συνέρχεται δύο φορές το χρόνο, σε πόλη που θα επιλέγει διαδοχικά κάθε φορά το κάθε σώμα.

4. Ο κύριος στόχος της Επιτροπής θα είναι ο συντονισμός του Διακοινοβουλευτικού διαλόγου μεταξύ των δυο σωμάτων, ο καθορισμός δηλαδή των θεμάτων συζήτησης και η λήψη αποφάσεων στον πολιτικό, οικονομικό, κοινωνικό και πολιτισμικό τομέα όπως επίσης και η παρακολούθηση της εφαρμογής των αποφάσεων που ελήφθησαν από κοινού.

5. Η Συντονιστική Επιτροπή Συνεργασίας εντός του έτους 2011 θα επεξεργασθεί πρόγραμμα δραστηριοτήτων το οποίο και θα ανακοινώσει εντός του ίδίου έτους, προς τα κοινοβούλια- μέλη των δύο σωμάτων όπως και προς τους διαφόρους διεθνείς οργανισμούς και οργανώσεις.

Άρθρο IX

Έναρξης ισχύος – Τροποποίηση – Καταγγελία όρων

1. Το παρόν σύμφωνο θα τεθεί σε ισχύ την ημερομηνία που υπογράφεται από τους εξουσιοδοτημένους εκπροσώπους των δύο σωμάτων.

2. Το παρόν σύμφωνο μπορεί να τροποποιηθεί μετά από αμοιβαία συγκατάθεση υπό τον όρο ότι το συμβαλλόμενο μέρος που προτείνει την τροποποίηση ενημερώνει την άλλη πλευρά εγγράφως. Η τροποποίηση θα τεθεί σε ισχύ μόλις εγκριθεί από αμφότερα τα συμβαλλόμενα μέρη.

3. Κάθε από τα συμβαλλόμενα μέρη μπορεί να παραιτηθεί από το παρόν σύμφωνο με γραπτή ειδοποίηση της απόφασής της προς την άλλη πλευρά. Το σύμφωνο θα τερματιστεί έξι μήνες μετά την ημερομηνία ειδοποίησης.

Το παρόν σύμφωνο έχει συνταχθεί στα αγγλικά σε δύο αντίγραφα, και κάθε υπογράφων έχει λάβει ένα αντίγραφο.

Συνομολογώντας τα προαναφερόμενα, οι δύο αμφότεροι συμβαλλόμενοι υπογράφουν το παρόν σύμφωνο στις 19 Μαΐου 2011.

Για το ΠΑΝΑΦΡΙΚΑΝΙΚΟ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ (Π.Α.Κ.)

Idriss NDELE MOUSSA

Πρόεδρος του Παναφρικανικού Κοινοβουλίου

Για την ΔΙΑΚΟΙΝΟΒΟΥΛΕΥΤΙΚΗ ΣΥΝΕΛΕΥΣΗ ΟΡΘΟΔΟΞΙΑΣ (Δ.Σ.Ο.)

Αναστάσιος ΝΕΡΑΝΤΖΗΣ

Γενικός Γραμματέας της Δ.Σ.Ο.

Victor SEMENOV

Εκ μέρους του Προέδρου της Γ.Σ. της Δ.Σ.Ο.

Λεζάντες του φωτογραφικού υλικού

1. Στην είσοδο του Παναφρικανικού Κοινοβουλίου στο Γιοχάνεσμπουργκ.

2. Η Γενική Πρόξενος της Ελλάδος στο Γιοχάνεσμπουργκ κ. Β. Γούναρη και ο Επίσκοπος Μοζαμβίκης κ. Ιωάννης κατά την υπογραφή του συμφώνου συνεργασίας μεταξύ του Παναφρικανικού Κοινοβουλίου και της Διακοινοβουλευτικής Συνέλευσης Ορθοδοξίας (19/5).

3. Ο Γενικός Γραμματέας της Δ.Σ.Ο. κ. Αναστάσιος Νεράντζης και ο Αντιπρόεδρος του Παναφρικανικού Κοινοβουλίου και βουλευτή του Swaziland κ. Marwick T. Khumalo. (19 Μαΐου 2011).

4. Ο Αντιπρόεδρος του Παναφρικανικού Κοινοβουλίου και βουλευτής του Swaziland κ. Marwick T. Khumalo με τον Επίσκοπο Μοζαμβίκης κ. Ιωάννη (19/5).

5. Από τις εργασίες στο Παναφρικανικό Κοινοβούλιο (19/5). 

6. Ο Επίσκοπος Μοζαμβίκης με τον Βουλευτή του ΠΑ.ΣΟ.Κ. κ. Μιχαήλ Παντούλα στο Παναφρικανικό (19/5).

7. Ο Βουλευτής του ΠΑ.ΣΟ.Κ. κ. Μιχαήλ Παντούλας, η υπεύθυνη των Δημοσίων Σχέσεων του Παναφρικανικού Κοινοβουλίου και ο Επίσκοπος Μοζαμβίκης (19/5).

8 και 10. Απο την υπογραφή της συμφωνίας, ο Πρόεδρος του Παναφρικανικού Κοινοβουλίου Δρ. Moussa Idriss Ndele και ο Γ.Γ. της Δ.Σ.Ο. κ. Αναστάσιος Νεράντζης (19/5).

9. Ο Επίσκοπος με τον ένα εκ των πεντε εκπροσώπων του Παναφρικανικού Κοινοβουλίου και βουλευτή της Μοζαμβίκης (19/5).

11 και 12. Αναμνηστική φωτογραφία των δυο αντιπροσωπειών. Διακρίνονται: στη μέση ο Πρόεδρος του Παναφρικανικού Κοινοβουλίου Δρ. Moussa Idriss Ndele και ο Γ.Γ. της ΔΣΟ κ. Αναστάσιος Νεράντζης, οι οποίοι πλαισιώνονται από τα μέλη των δυο αντιπροσωπειών. (19/5).

13. Ο Πρόεδρος του Παναφρικανικού Κοινοβουλίου Δρ. Moussa Idriss Ndele με τον Επίσκοπο Μοζαμβίκης. (19/5).