Ecumenical Patriarch Calls for Greater Interfaith Dialogue at St Mary’s University, Twickenham

His All Holiness, Bartholomew, the Ecumenical Patriarch, today called for a greater dialogue between faith groups while visiting St Mary’s University, Twickenham.

During a lecture in St Mary’s Chapel, the spiritual head of the Orthodox Church outlined the three key initiatives of the Ecumenical Patriarchate: improving interfaith dialogue; promoting religious freedom; and sustaining the planet’s resources.

Speaking about interfaith dialogue the Ecumenical Patriarch paid tribute to the Pope saying: “The recurring encounters and exchanges with our beloved brother, Pope Francis, have signaled and sealed our obligation and dedication to solidarity in the world as well as our fidelity to tradition and our responsibility for unity in the Church.”

His All-Holiness went on to say “The role of religion in a changing world [is] to promote freedom among human beings as the basis of encounter and communion.”

The Ecumenical Patriarch then argued for the need to protect planet’s resources in order for interfaith dialogue to be sustained. “We firmly and fervently believe that, in the struggle to save our planet, everyone without exception – irrespective of confessional or religious conviction – must be included and involved.”

After his lecture, the Ecumenical Patriarch was awarded the St Mary’s Pope Benedict XVI medal, the highest award that St Mary’s University can bestow, in recognition of His services in promoting ecumenical dialogue between the churches and reconciliation with all creation.

The lecture marked the fifth anniversary of Pope Benedict XVI’s visit to St Mary’s and was followed by a tour of the University campus.

Chair of St Mary’s board of governors, Bishop Moth, said “It has been an honour to receive His All-Holiness on behalf of our Chancellor Cardinal Vincent Nichols. His St Mary’s lecture was inspiring and, I hope, will encourage a wider religious dialogue in a world that is becoming increasingly fragmented.”

Vice-Chancellor of St Mary’s University, Francis Campbell said “Having received Pope Benedict XVI in 2010, welcoming the Ecumenical Patriarch has been another prestigious and proud day for St Mary’s. Encouraging dialogue between faiths and denominations is a primary ambition for our University and the visit of His All Holiness has helped to unite the Catholic and Orthodox Churches.”

His All-Holiness, Bartholomew, is the 270th and current Archbishop of Constantinople, New Rome and Ecumenical Patriarch. In the Eastern Orthodox Church, he is the “first among equals” and the spiritual leader of an estimated 300 million Orthodox Christians worldwide.

[November 4, 2015 by Tom Smith]

Η 3η ημέρα του Αλεξανδρινού Προκαθημένου στην Ουγκάντα

Την Τετάρτη 4 Νοεμβρίου ε.έ., ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ. Θεόδωρος Β΄, συνεχίζοντας το ιεραποστολικό οδοιπορικό του στην τραχεία περιοχή της περιοχής Gulu της Βορείου Ουγκάντας, επισκέφθηκε τους Ναούς της Ζωοδόχου Πηγής και του Αρχαγγέλου Γαβριήλ και το παρακείμενο σχολείο, χτισμένα κυριολεκτικά μέσα στην Ζούγκλα, όπου οι μαθητές του επεφύλαξαν ενθουσιώδη υποδοχή.

Στην θερμή ομιλία του ο Πατριάρχης, απευθύνοντας λόγια αγάπης στους μαθητές, τους επεσήμανε πως πρέπει να εκμεταλλευτούν αυτή την ευκαιρία για μάθηση, και αργότερα μεγαλώνοντας με ευγνωμοσύνη θα θυμούνται το Ορθόδοξο σχολείο που τους έδωσε αυτή την μεγάλη ευκαιρία.

Το απόγευμα της ίδιας ημέρας μετά την επίσκεψη στον Ιερό Ναό του Αγίου Λαυρεντίου, ο Αλεξανδρινός Προκαθήμενος είχε συνάντηση με τους ιερείς της περιοχής, όπου τους εξέφρασε την ευαρέσκεια της Εκκλησίας και του ιδίου προσωπικά, για την θυσιαστική διακονία τους σ’ αυτή την ακριτική και ταλαιπωρημένη περιοχή από πολέμους και φτώχεια.

Οι ιερείς με την σειρά τους εξέφρασαν την ευγνωμοσύνη τους προς τον πνευματικό Πατέρα τους για την επίσκεψή του, που αποδεικνύει την πατρική στοργή και ενδιαφέρον του όχι μόνο για την περιοχή τους αλλά και για όλη την αφρικανική ήπειρο.

Διεθνές Συνέδριο: "Μητροπολίτης Διοκλείας Κάλλιστος Ware: Η μαρτυρία της Ορθοδοξίας στη Δύση" (Βόλος, 20-22.11.2015)

Η Ακαδημία Θεολογικών Σπουδών Βόλου, με αφορμή την αναγόρευση του Μητροπολίτη Διοκλείας Καλλίστου Ware σε Εταίρο της, διοργανώνει Διεθνές Συνέδριο με τίτλο «Μητροπολίτης Διοκλείας Κάλλιστος Ware: Η μαρτυρία της Ορθοδοξίας στην Δύση», το οποίο θα λάβει χώρα στις 20-22 Νοεμβρίου 2015, στον Βόλο (Συνεδριακό Κέντρο Θεσσαλίας). 

Ο Μητροπολίτης Κάλλιστος Ware γεννήθηκε στο Μπαθ, Σόμερσετ, της Αγγλίας το 1934. Λαϊκός Αγγλικανός μέχρι το 1958, βαπτίσθηκε Ορθόδοξος χριστιανός και έγινε δεκτός στην Αρχιεπισκοπή Θυατείρων και Μ. Βρετανίας. Το 1970 εκλέγεται Fellow του Pembroke College της Οξφόρδης, και το 1971 ονομάζεται Senior Denyer and Johnson Scholar του Πανεπιστημίου της Οξφόρδης. Ως επισκέπτης καθηγητής έχει διδάξει στο Γρηγοριανό Πανεπιστήμιο της Ρώμης το 2006. Το 1965 χειροτονήθηκε διάκονος λαμβάνοντας το όνομα Κάλλιστος, ενώ το 1966 χειροτονήθηκε ιερέας και Αρχιμανδρίτης. Το 1982 αναδείχθηκε Βοηθός Επίσκοπος του Αρχιεπισκόπου Θυατείρων και Μ. Βρετανίας. Από το 1973 συμμετέχει ως μέλος της Επιτροπής του Διαλόγου Ορθοδόξων - Αγγλικανών. Είναι πρόεδρος της Οικουμενικής Οργάνωσης Blessed Virgin Mary και είναι συνεκδότης του περιοδικού Sobornost. To 2008 αναγορεύθηκε αντεπιστέλλον μέλος της Ακαδημίας Αθηνών. Τον Ιούνιο του 2015 ανακηρύχθηκε επίτιμος διδάκτωρ του τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ. Έχει συγγράψει πλήθος αυτοτελών βιβλίων και άρθρων που αφορούν σε θέματα ιστορίας, θεολογίας και πνευματικότητας της Ορθόδοξης Εκκλησίας. Μεταξύ αυτών πολλά έχουν μεταφραστεί και στα ελληνικά όπως το κλασικό έργο του Η Ορθόδοξη Εκκλησία (Ακρίτας, Αθήνα, 32001) κ.ά.

Στο πλαίσιο του συνεδρίου θα διερευνηθούν ποικίλες σημαντικές πτυχές της θεολογικής του σκέψης, εκκλησιαστικής μαρτυρίας και ευρύτερης συμβολής του στην παρουσία και την αποστολή της Ορθοδοξίας στο δυτικό κόσμο. Η πρόσληψη των Πατέρων της Εκκλησίας και της πατερικής σκέψης γενικότερα, η ανεκτίμητη συμβολή του στην αγγλική μετάφραση και έκδοση της «Φιλοκαλίας», η ανάδειξη της σημασίας της ασκητικής ζωής και της προσευχής στην ορθόδοξη παράδοση, ο τρόπος που κατανοεί το πρόσωπο και τη θέση των γυναικών στην Εκκλησία, οι οικο-θεολογικές του αντιλήψεις, όπως επίσης και ο ρόλος που διαδραμάτισε στον διμερή διαχριστιανικό διάλογο ιδιαίτερα με τους Αγγλικανούς και ευρύτερα στο πλαίσιο της Οικουμενικής Κίνησης, θα είναι μερικά από τα θέματα που θα συζητηθούν.

Ομιλητές στο συνέδριο προς τιμή του Μητροπολίτη θα είναι οι: Επίσκοπος Jonathan Goodall (Εκκλησία της Αγγλίας), Δρ Norman Russel, Επίτιμος Ερευνητής στο St Stephen's House, Οξφόρδη (Ηνωμένο Βασίλειο), Πέτρος Βασιλειάδης, Ομότιμος Καθηγητής Θεολογικής Σχολής Α.Π.Θ, Marcus Plested, Αναπληρωτής Καθηγητής Τμήματος Θεολογίας, Πανεπιστήμιο Marquette (Η.Π.Α.), Συμεών Πασχαλίδης, Καθηγητής Τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας, Θεολογικής Σχολής, Α. Π. Θ, π. Ανδρέας Ανδρεόπουλος, Διδάσκων στο Τμήμα Θεολογίας και Θρησκευτικών Σπουδών, Πανεπιστήμιο Winchester (Ηνωμένο Βασίλειο), Ivana Noble, Καθηγήτρια Οικουμενικής Θεολογίας, στην Προτεσταντική Θεολογική Σχολή, Πανεπιστήμιο του Καρόλου, (Πράγα, Τσεχία), Αικατερίνη Τσαλαμπούνη, Επίκουρη Καθηγήτρια Θεολογικής Σχολής ΑΠΘ, Δρ. Νίκη Τσιρώνη, Ινστιτούτο Ιστορικών Ερευνών, Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών, Δημήτριος Μόσχος, Επίκουρος Καθηγητής Θεολογικής Σχολής Πανεπιστημίου Αθηνών, Μοναχός Luigi Dayalavalva, Μοναστική Αδελφότητα του Μπόζε, (Ιταλία) και Νικόλαος Ασπρούλης, Επιστημονικός Συνεργάτης Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών και περιοδικού Θεολογία. Στο πλαίσιο της τιμητικής εκδήλωσης εκτός από τον τιμώμενο Ιεράρχη, θα μιλήσουν ο Μητροπολίτης Δημητριάδος κ. Ιγνάτιος και ο Δρ Παντελής Καλαϊτζίδης, Διευθυντής της Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών.

Το πλήρες πρόγραμμα του συνεδρίου και της τιμητικής εκδήλωσης θα αναρτηθεί προσεχώς στην ιστοσελίδα της Ακαδημίας www.acadimia.org . Για τη συμμετοχή σας στο συνέδριο είναι απαραίτητη η εγγραφή σας συμπληρώνοντας τη σχετική φόρμα που θα είναι διαθέσιμη στην ιστοσελίδα της Ακαδημίας. Για περισσότερες πληροφορίες σχετικά με το συνέδριο μπορείτε να απευθύνεστε στην Γραμματεία της Ακαδημίας Θεολογικών Σπουδών Βόλου, στην κα Βαλίλα Γιαννουτάκη.

Ζακυνθινές παρουσίες στο Δ΄ Επιστημονικό Συμπόσιο Νεοελληνικής Εκκλησιαστικής Τέχνης (13-15.11.2015)

Το Δ΄ Επιστημονικό Συμπόσιο Νεοελληνικής Εκκλησιαστικής Τέχνης θα πραγματοποιηθεί από 13 έως 15 Νοεμβρίου 2015 στην Αθήνα (Κτήριο Θεολογικής Σχολής - Πανεπιστημιούπολη). Διοργανώνεται από το Τμήμα Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του Εθνικού και Καποδιστριακού Πανεπιστημίου Αθηνών, σε συνεργασία με το Τμήμα Αρχιτεκτόνων-Μηχανικών του Πανεπιστημίου Πατρών και μέλη ΔΕΠ άλλων Πανεπιστημιακών Τμημάτων. 

Στο πρόγραμμα του συμποσίου συμπεριλαμβάνονται επιστημονικές ανακοινώσεις, που αφορούν σε θέματα της νεοελληνικής εκκλησιαστικής τέχνης (19ου αιώνα μέχρι σήμερα). Ενότητες του Συμποσίου είναι οι εξής: α) αρχιτεκτονική, β) ζωγραφική, γ) γλυπτική και δ) μικροτεχνία.

Από πλευράς Ζακύνθου συμμετέχουν δύο εισηγητές κι ένας -διά του έργου του- εραστής και υπέρμαχος των γραμμάτων και της τέχνης της Ζακύνθου: 
1. Αρχιμανδρίτης Διονύσιος Λυκογιάννης, με θέμα "Ένα άγνωστο ευαγγελιοκάλυμμα του Αθανασίου Τζημούρη στη Ζάκυνθο". 
2. Κωνσταντίνος Στουπάθης, με θέμα: "Η συμβολή του συντηρητή έργων τέχνης στην ανάδειξη της αισθητικής αξίας των φορητών εικόνων" και 
3. Γιάννης Ρηγόπουλος: "Επιβίωση και αναβίωση παλιότερων μορφών στη νεοελληνική εκκλησιαστική τέχνη".

Περισσότερα και ειδικότερα στο Πρόγραμμα που ακολουθεί:

Δόθηκε η διάλεξη του Οικουμενικού Πατριάρχου στο St. Mary's University του Twickenham

Σήμερα, Τετάρτη, 4 Νοεμβρίου 2015, στις 12.30 μετά το μεσημέρι, ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, ευρισκόμενος στην Μεγάλη Βρετανία, έδωσε μια πολύ ενδιαφέρουσα διάλεξη στο St. Mary's University του Twickenham εν Λονδίνω, στο μάλιστα πλαίσιο της συμπλήρωσης φέτος 165 χρόνων της λειτουργίας του εν λόγω ιδρύματος και της πέμπτης επετείου από την επίσκεψη στην Αγγλία του Πάπα Βενεδίκτου 16ου. 

Το θέμα της Πατριαρχικής Ομιλίας ήταν: «Θρησκεία σε Διάλογο: Η σημασία και η επιτακτική ανάγκη του Διαλόγου στον Κόσμο μας» [αγγλιστί: "Religion in Dialogue: The Importance and Imperative of Dialogue in our World"].

Ο μπούρμπουλας

Γράφει η ΔΙΟΝΥΣΙΑ ΜΟΥΣΟΥΡΑ από τη Μελβούρνη

Ήταν στο πρόσφατο ταξίδι μου στο αγαπημένο μου Φιόρο! Καλοκαιράκι, Ιούλιος μήνας, ζέστη, ευτυχώς όχι αφόρητη, αργότερα κατά τον Αύγουστο σφίξανε οι ζέστες, αλλά μέχρι τότε είχα φύγει ευτυχώς, γιατί δεν την αντέχω και πολύ τη ζέστη.

Χαλαροί και ράθυμοι οι ρυθμοί, κάτι λόγω εποχής κάτι λόγω της οικονομικής κατάστασης. Οι άνθρωποι προσπαθούσαν να πάρουν ανάσα από το πρόσφατο Δημοψήφισμα του ΝΑΙ ή ΟΧΙ (μέχρι σήμερα δεν κατάλαβα ακόμα, τι σήμαινε το ένα τι το άλλο!), τους περιορισμούς και την ταλαιπωρία με το καθημερινό στήσιμο στις Τράπεζες για το «οικονομικό» συσσίτιο των 60 ευρώ την ημέρα, την ανησυχία και το φόβο που επικρατούσε λίγο πολύ σε όλους!

Έμενα στη χώρα, στο σπίτι της αγαπημένης συμμαθήτριας και φίλης Αντωνίας, που βρίσκεται εδώ στην Αυστραλία, στο Σίδνεϊ. Συνήθως μένω στο χωριό, στα αγαπημένα μου ξαδέλφια Κατερίνα και Μανώλη, που μένουν εκατό μέτρα περίπου από το πατρικό μου! Σ' εκείνο το σπίτι, δηλαδή στο χώρο εκείνον, γιατί το σπίτι χτίστηκε πρόσφατα, γεννήθηκα! Και, δυστυχώς, ποτέ δεν γνοιάστηκα να ρωτήσω γιατί γεννήθηκα εκεί, μέχρι πριν λίγες μέρες, που ξαφνικά φοβήθηκα αν φύγουν δυο αγαπημένες μου θείες, γύρω στα 95 η κάθε μια, αλλά με πλήρη διαύγεια, δε θα μάθω ποτέ.

Έτσι, βιάστηκα να πάρω τηλέφωνο, μολονότι τους τηλεφωνώ τακτικά και τα λέμε, για να μάθω! Δυστυχώς, δεν γνώριζαν πώς και υπό ποίες συνθήκες εγώ γεννήθηκα στο Μπανάτο και μάλιστα στο σπίτι του μπάρμπα μου του Νικόλα, αδελφού του παπάκη μου και πατέρα της Κατερίνα και όχι εκατό μέτρα πιο πέρα στο καντούνι τση Γουρούνας, που ήταν το πατρικό της Μαμάς μου, ενώ η αδελφή μου -λίγο μεγαλύτερη μου- γεννήθηκε στη χώρα κι ο αδελφός μας, πολύ αργότερα, στην Μπόχαλη!

Δεν έβγαζα νόημα και τάβαζα με τον εαυτό μου, που, ενώ είχα ακούσει πολλές φορές και από το συχωρεμένο τον μπάρμπα μου τον Νικόλα αλλά και από τους γονείς μου, πως γεννήθηκα σε κείνο το σπίτι, δεν ρώτησα όσο ζούσαν το γιατί. Χαρακτηριστικά θυμάμαι τον μπάρμπα μου τον Νικόλα να μου λέει γελώντας πως μια μέρα κόντεψε να με αρπάξει από τα πόδια, νεογέννητη γαρ, και να με... σβουρίξει από το παράθυρο, δίπατο το σπίτι, γιατί όλο έκλαιγα!

Στην απελπισία μου που δεν έμαθα τίποτα από τις αγαπημένες θείες, πήρα τηλέφωνο την αδελφή μου για παρηγοριά... Κι εκείνη το ίδιο μου είπε, εκεί μεν γεννήθηκα, αλλά πού να θυμάται τώρα 75 χρόνια αργότερα πώς και γιατί! Σκέφτηκα, να της σκαλίσω τη μνήμη, ρωτώντας γιατί γεννήθηκε εκείνη στη χώρα 2 χρόνια πριν από μένα. Και... εγένετο φως! Όταν γεννήθηκε η Μαντούλα, έμεναν στη χώρα, γιατί ήταν Διάκος ο παπάκης μου και υπηρετούσε εκεί. Μετέπειτα, λίγο πριν γεννηθώ εγώ, χειροτονήθηκε Ιερέας και διορίστηκε στην ενορία του Σαρακινάδου, χωριό δίπλα από το Μπανάτο. Έτσι, έμεναν με τον αδελφό του τον Νικόλα, που είχε διώροφο σπίτι στο Μπανάτο και ήταν ανύπαντρος ακόμα! Ουφ! Πάει κι αυτό το μυστήριο του τόπου γέννησης μου!

Στη χώρα λοιπόν πρόσφατα, παρά τις διαμαρτυρίες της Κατερίνας και του Μανώλη που με ήθελαν κοντά τους! Όμως, ένα μικροπρόβλημα υγείας, επέβαλε καθημερινές επισκέψεις στο γιατρό και θα ήταν δύσκολο από το Μπανάτο. Μεσημεράκι λοιπόν, αφού είχαμε τσιμπήσει με φίλους για μεσημεριανό στον Κόκκινο Βράχο, τραβήξαμε όλοι για τα σπίτια μας, να ξεσημεριάσουμε και να βρεθούμε ξανά το βράδυ! Έκανα ό,τι είχα να κάνω, και κάθισα στο κρεββάτι, με τη μπαλκονόπορτα μισόγυρτη για τον ήλιο και πήρα μερικά τηλέφωνα. Κι εκεί που μιλούσα ξέγνοιαστη κι αμέριμνη, διαπιστώνω ξαφνικά... Κύριε των δυνάμεων... μία κοτζάμ κατσαρίδα δίπλα μου πάνω στο κρεββάτι! Αρχίζω να τσιρίζω, τρομάζει η φίλη που μιλούσαμε, άντε και να της εξηγήσω το... δράμα μου...

Κλείνω βιαστικά το τηλέφωνο, παίρνω την παντόφλα, πλησιάζω μετά φόβου Θεού από όσο πιο μακριά μπορούσα, ρίχνω μερικές στο θερίο, ζαλίζεται κάπως, τρέχω βιαστική στη κουζίνα, κόβω κάπου μισό ρολό από το κουζινόχαρτο, το τυλίγω πολλές φορές γύρω στο χέρι και τρέμοντας πιάνω μέσα την κατσαρίδα, αλλά δεν ήξερα τι να την κάνω. Φοβόμουν πως, αν την ρίξω από το μπαλκόνι, θα σκαρφάλωνε. Στην απελπισία μου ανοίγω την πόρτα από το πλυντήριο, την πετώ μέσα όλο με τα χαρτιά, σφραγίζω ερμητικά την πόρτα, κάθομαι να πάρω ανάσα γιατί από την υπερένταση και το φόβο η καρδιά δούλευε με χίλια και τηλεφωνώ στη Μαρία που είχε κάτω μαγαζί να πάρει ό,τι μπορεί και νάρθει επάνω να ψάξουμε μαζί, γιατί φοβάμαι μόνη μπας και η κλεισμένη στο πλυντήριο, είχε φέρει και τη φαμελιά της μαζί!

Ανεβαίνει από τη σκάλα υπηρεσίας η Μαρία με μια θεόρατη σκούπα, σκασμένη στα γέλια... Καλά για μια κατσαρίδα κάνεις έτσι; Συνεχίζει να γελάει, αλλά ψάχνουμε μαζί όλο το σπίτι, δεν βρίσκουμε άλλο θερίο, μου αφήνει το όπλο(!) και φεύγει! Τηλεφωνώ σε καλό φίλο, που θα βρισκόμαστε το βράδυ μαζί με άλλες συμμαθήτριες και συμμαθητές από τα παλιά και τον παρακαλώ να σταματήσει σε μεγάλο σουπερμάρκετ, γιατί εκεί γύρω που έμενα είχε μόνο δύο-τρία μικρά σουπερμάρκετ που δεν θα διέθεταν ποικιλία να μου πάρει το πιο ισχυρό εντομοκτόνο, έτσι για να υπάρχει, χωρίς να του δώσω εξηγήσεις.

Δυο μέρες μετά, πάλι σε σύναξη με όλη την παρέα το βράδυ, ομολογώ το δράμα μου και την κλεισμένη κατσαρίδα στο πλυντήριο! Με φοβίζουν πως αν δεν είχε ψοφήσει θα εισχωρούσε σε κάνα σωληνάκι και θα βούλωνε το πλυντήριο και να ανοίξω την πόρτα να δω τι γίνεται! Λέω, δε θα 'σαστε καλά που θα ανοίξω την πόρτα... Προθυμοποιούνται δύο από την παρέα ό,τι ώρα χωρίσουμε να έλθουν επάνω και να δουν τι γίνεται, μην κάνω και ζημιά στο πλυντήριο, ανηφορίζουμε, παραμένω απόμακρα με τη φίλη εγώ, ανοίγει την πόρτα ο... ανήρ , βγάζει τα τυλιγμένα χαρτιά και πατάει κάτι γέλια ποιος ξέρει πού θα ακούστηκε! Τρέχει η φίλη να δει τι γίνεται και διαπιστώνουμε πως το θερίο, όχι μόνο δεν ήταν κατσαρίδα αλλά μπούρμπουλας και επί πλέον, ζωντανός ακόμα! Ανοίγει το παράθυρο και μην τον είδατε μην τον απαντήσατε τον φίλο!

Ουφ περιπέτειες!... Και εσείς που διαβάζετε τώρα, να σας λείπουν τα ειρωνικά γελάκια. Αρκεί να σας πω πως μέχρι να φύγουν τα παιδιά μου για τα σπίτια τους, τα μάλωνα πως θα φωνάξω βοήθεια καμιά μέρα που θα έχω μεγάλη ανάγκη κι αυτά θα με αγνοήσουν, με το σκεπτικό, πάλι κάνα... ποντικάκι θα είδε η Μαμά! Και αυτό γιατί κάποιες φορές που είδα ποντικάκι, ανεβασμένη στην καρέκλα φώναζα και δεν κατέβαινα μέχρι να συμμαζέψουν το... θερίο! Αδυναμίες είναι αυτές, τι να κάνουμε... Μέσα στο υπνοδωμάτιο μου, ναι, για τώρα μιλάω, έχω μονίμως ισχυρό εντομοκτόνο και, πριν πέσω να κοιμηθώ, ψάχνω παντού, μήπως υπάρχει καμιά αράχνη! Βρήκα κάτι μεγάλες μια-δυο φορές, ακίνδυνες λένε είναι, μωρέ σιγά και μη με νοιάζει εμένα αν είναι ακίνδυνες και μόνο που τις βλέπω έτσι μαύρες και μεγάλες, άντε, να μη σας πω τι παθαίνω... Πού να καταλάβουν κι αυτές πως τα σπίτια είναι για τους ανθρώπους μόνο και μας τρομοκρατούν!

Καλό μας μήνα Νοέμβρη!

Με την αγάπη μου,

δ.μ.

Η 2η ημέρα του Αλεξανδρινού Προκαθημένου στην Ουγκάντα

Την 3η Νοεμβρίου ε.έ. ο Πάπας και Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. Θεόδωρος Β΄ συνοδευόμενος υπό των Σεβ. Μητροπολιτών Καμπάλας Ιωνά, Μουάνζας Ιερωνύμου, Νουβίας Ναρκίσσου και του Θεοφ. Επισκόπου Μπουρούντι και Ρουάντας Ιννοκεντίου, μετέβη οδικώς ύστερα από πολύωρο ταξίδι στη περιοχή Gulu της Βορείου Ουγκάντας, πλησίων των συνόρων με το Νότιο Σουδάν.

Κατ' αρχήν, ο Πατριάρχης επισκέφθηκε τον Ναό του Αγίου Νεκταρίου, όπου ο τοπικός Κλήρος και οι πιστοί της περιοχής Τον υπεδέχθησαν υπό καταρρακτώδη τροπική βροχή και μετά την καθιερωμένη δοξολογία όλοι μαζί στον προαύλειο χώρο του Ναού άκουσαν μετά προσοχής τους λόγους του Αλεξανδρινού Προκαθημένου, ο οποίος εξέφρασε το ανύστακτο ενδιαφέρον Του και την ιδιαίτερη αγωνία Του για τα προβλήματα και τις δυσκολίες διαβιώσεως των ανθρώπων της φτωχής αυτής περιοχής, που μαστίζεται από πείνα και ξηρασία.

Εν συνεχεία, ο Πατριάρχης μετά της συνοδείας Του παρακάθισε σε εορταστική τράπεζα Αγάπης κατά τα πρωτοχριστιανικά πρότυπα, την οποία παρέθεσαν οι πιστοί ως έκφραση ευγνωμοσύνης για το κοπιαστικό ταξίδι του Πατριάρχου.

Στο πλαίσιο της επισκέψεως αυτής, o Αλεξανδρινός Προκαθήμενος ενημερώθηκε για τις φιλανθρωπικές δραστηριότητες των Ενοριών στην περιοχή Gulu, και επιθεώρησε την παρακείμενη Κλινική, όπου εντυπωσιάστηκε από την καθαριότητα και αρτιότητα των χώρων, καθώς και τον Ναό του Αγίου Βασιλείου και το Σχολείο του Αγίου Αντωνίου, όπου οι μαθητές τραγούδησαν για τον Πατριάρχη.

Φωτοστιγμές από την αντεπίσκεψη του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου στον Αρχιεπίσκοπο Canterbury Justin Welby

Η θεία Λειτουργία του Αγ. Ιωάννου του Χρυσοστόμου στο "Εορτολόγιον 2016" της Ι. Μητροπόλεως Ζακύνθου

Επιμέλεια παρουσίασης: π. Παναγιώτης Καποδίστριας 

Κυκλοφορήθηκε αυτές τις ημέρες, με γενική επιμέλεια του π. Π. Κ., το νέο ετήσιο ημερολόγιο της Ιεράς Μητροπόλεως Ζακύνθου: ΕΟΡΤΟΛΟΓΙΟΝ 2016, σε 10.000 αντίτυπα, από το έμπειρο και έγκυρο Τυπογραφείο της Αποστολικής Διακονίας της Εκκλησίας της Ελλάδος. 

Όπως πάντα είναι καλαίσθητο και μεστό περιεχομένου, ιδιαίτερα φέτος, δεδομένου ότι δημοσιοποιεί -για χρήση κάθε ενδιαφερόμενου πιστού- ολόκληρη την θεία Λειτουργία του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου. Προς τούτο ο Σεβ. Μητροπολίτης Ζακύνθου κ. Διονύσιος Δ΄ έγραψε ειδική εισαγωγή, την οποία μπορείτε να αναγνώσετε κατωτέρω. Το εξώφυλλο κοσμεί λεπτομέρεια από ευρύτερη φορητή εικόνα του Χριστού ως Μεγάλου Αρχιερέως με Ιεράρχες, από το Μουσείο της Μονής Στροφάδων και Αγίου Διονυσίου Ζακύνθου. 

ΣΚΕΨΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΥΠΕΡΑΞΙΑ ΤΗΣ ΘΕΙΑΣ ΛΕΙΤΟΥΡΓΙΑΣ

Του Σεβ. Μητροπολίτου Ζακύνθου Διονυσίου Δ’

Χωρίς να παραθεωρούμε την αξία των άλλων ιερών Μυστηρίων της Εκκλησίας μας, εξαίρουμε την σώζουσα αξία του Ιερού Μυστηρίου της θείας Ευχαριστίας. Και αυτό διότι αποτελεί το επιστέγασμα των άλλων Μυστηρίων και το κέντρο της λειτουργικής και εκκλησιαστικής μας ζωής. Το σύστησε ο ίδιος ο Κύριος και το παρέδωσε στους αγίους Αποστόλους κατά τον Μυστικό Δείπνο. Εκεί ο Χριστός ευλόγησε και μετέβαλε τον άρτο σε Σώμα Του και τον οίνο σε Αίμα Του, δίνοντάς τα για κοινωνία σε αυτούς: «πίετε ἐξ αὐτοῦ πάντες, τοῦτο ἐστί τό Αἷμα μου» (Ματθ. 26, 26-28). Επίσης τους παρήγγειλε: «τοῦτο πιείτε εἰς τήν ἐμήν ἀνάμνησιν» (Λουκ.22, 29) να επαναλαμβάνεται αυτή η υπέρτατη αναίμακτη θυσία μέχρι της συντέλειας του κόσμου. Να κοινωνούν οι πιστοί όλων των εποχών του Τιμίου Σώματος και Αίματος του Λυτρωτή μας Χριστού, για να είναι πραγματική η σωτηρία τους.

Την αναγκαιότητα της βρώσεως του Σώματός Του και της πόσεως του Αίματός Του είχε επισημάνει νωρίτερα ο Κύριος, τονίζοντας πως «ἐγώ εἰμί ὁ ἄρτος ὁ ζῶν ὁ ἐκ τοῦ οὐρανοῦ καταβάς, ἐάν τις φάγη ἐκ τούτου τοῦ ἄρτου, ζήσεται εἰς τόν αἰώνα … ἀμήν ἀμήν λέγω ὑμίν, ἐάν μη φάγετε τήν σάρκα τοῦ Ὑιοῦ τοῦ ἀνθρώπου καί πίητε αὐτοῦ τό Αἷμα, οὐκ ἔχετε ζωήν ἐν ἑαυτοῖς. Ὁ τρώγων μου τήν σάρκα καί πίνων μου τό αἷμα ἔχει ζωήν αἰώνιον καί ἐγώ ἀναστήσω αὐτόν ἐν τῇ ἐσχάτη ἡμέρα. Ἡ γάρ σάρξ μου ἀληθής βρώσις ἐστί καί τό αἵμα μου ἀληθῶς ἐστί πόσις… ὁ τρώγων τούτον τόν ἄρτον ζήσεται εἰς τόν αἰώνα» (Ἰωάν. 6, 51-59). Ο Κύριος δεν άφησε κανένα περιθώριο να κατανοηθούν οι λόγοι Του ως συμβολικοί ή παραβολικοί, αλλά ως πραγματικοί και γι’ αυτό η Εκκλησία μας, από τα αποστολικά κιόλας χρόνια, θέσπισε το Μυστήριο της θείας Ευχαριστίας ως τη σπουδαιότερη λατρευτική πράξη της.

Η θεία Ευχαριστία συνιστά αυτή την ίδια την ύπαρξη της Εκκλησίας. Οι πρώτοι Χριστιανοί συγκροτούνταν σε εκκλησιαστικό σώμα «ἐν τῇ κλάσει τοῦ ἄρτου» (Πραξ 2, 42), δηλαδή κατά την τέλεση της θείας Ευχαριστίας. Η μετοχή στο κοινό ποτήριο συγκροτεί τη βάση της Εκκλησίας. Αυτό φαίνεται από το γεγονός, πως, εκτός της Εκκλησίας βρίσκονταν όσοι δεν ήθελαν να μετέχουν του κοινού ποτηρίου ή όσοι αποκλείονταν από αυτό. Η εκκλησιαστική ενότητα και η γνησιότητα καθορίζονται από τη συμμετοχή ή όχι στο κοινό ποτήριο.

Η κοινωνία του Σώματος και του Αίματος του Κυρίου αποτελεί την κορυφαία επιλογή του πιστού, διότι όπως διαβεβαίωσε ο ίδιος, χωρίς την βρώση και την πόση του Σώματος και του Αίματός Του, δεν υπάρχει σωτηρία. Κι αυτό επειδή η σωτηρία μας δεν είναι ένα αφηρημένο θεωρητικό σχήμα, αλλά μια απτή πραγματικότητα. Η σωτηρία μας συντελείται με την πραγματική και οργανική ένωση με το ένδοξο αναστημένο Σώμα του Χριστού. Με τη συσσωμάτωσή μας σ’ αυτό. Σωζόμαστε ως μέλη, ως κύτταρα του αγίου Σώματός Του.

Για όλα αυτά, ως συνειδητοί Ορθόδοξοι Χριστιανοί, έχουμε υποχρέωση να προσερχόμαστε τακτικά, όσο ο πνευματικός μας το επιτρέπει, «μετά φόβου Θεού πίστεως και αγάπης», στο Ιερό Μυστήριο της θείας Ευχαριστίας και όχι ελάχιστες φορές το χρόνο, στις μεγάλες εορτές για το έθιμο, όπως συνηθίζουν να κάνουν οι κατ’ όνομα χριστιανοί. Η πνευματική προετοιμασία μας είναι απαραίτητη, διότι λαμβάνουμε στο σώμα μας τον ίδιο τον Χριστό. Γι’ αυτό θα πρέπει να είμαστε προσεκτικοί, διατηρώντας τον εαυτό μας καθαρό από «παντός μολυσμού σαρκός και πνεύματος», ώστε να έχουμε την ύψιστη ευλογία, να κοινωνούμε τακτικά από το Άγιο Ποτήριο, λαμβάνοντας έτσι τον αρραβώνα της μελλούσης ζωής, το φάρμακο της αθανασίας. Η θεία Κοινωνία αγιάζει και θεώνει!