
Οι ευχές του Μεγάλου Αγιασμού των Θεοφανίων έχουν έναν δοξολογικό, ευχαριστιακό χαρακτήρα και, ταυτόχρονα, μας οδηγούν στο να συλλογιστούμε και να ζήσουμε τη μεγάλη χαρά της εορτής. Για παράδειγμα, η φράση του Αγίου Σωφρονίου, Πατριάρχου Ιεροσολύμων, που έγραψε μετά το προοίμιο, το αρχικό μέρος της ευχής, το οποίο αναφέρεται αποκλειστικά στην μεγάλη εορτή, ότι «σήμερον βασιλείαν ουρανών ωνησάμεθα. Της γαρ βασιλείας του Κυρίου ουκ έσται τέλος», μας δείχνει ότι η είσοδος του Χριστού στον Ιορδάνη ποταμού αποτελεί για τον άνθρωπο εξασφάλιση της βασιλείας των ουρανών. Κι αυτό διότι ο Χριστός δεν ενώθηκε μόνο με την ανθρώπινη φύση κατά την ενανθρώπησή Του, όταν «ο Λόγος σαρξ εγένετο», αλλά η ένωση αυτή περιλαμβάνει και τους αμαρτωλούς ανθρώπους, όσοι βαπτίζονταν στον Ιορδάνη ποταμό από τον άγιο Ιωάννη τον Πρόδρομο, εξομολογούμενοι τις αμαρτίες τους. Ο Χριστός δεν προσέλαβε μία εξιδανικευμένη μορφή του ανθρώπου, αλλά την αμαυρωθείσα από την αμαρτία, τη φθορά και τον θάνατο φύση μας, για να την αγιάσει, ακριβώς διότι ο Ίδιος είναι ο Θεός και επάνω Του δεν υπάρχει ίχνος αμαρτίας.