Για την διάδοση του Ευαγγελίου

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

Κυριακή προ των Φώτων, 4/1/2026

Του π. ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΠΟΜΟΝΗ

Το αποστολικό ανάγνωσμα που ακούσαμε σήμερα, αποτελεί τμήμα της προς Τιμόθεον β΄ επιστολής του αποστόλου Παύλου. Η εν λόγω επιστολή αποτελεί και το κύκνειο συγγραφικό άσμα του Παύλου. Η επιστολή αυτή γράφεται λίγο πριν τον μαρτυρικό θάνατο του αποστόλου και ίσως γι’ αυτό έχει και πιο προσωπικό χαρακτήρα από τις άλλες του ίδιου τύπου ποιμαντικές επιστολές, (Α΄ Τιμόθεον και Τίτον).  Ο απόστολος των εθνών, μέσα από  τα τέσσερα κεφάλαια αυτής της επιστολής, παρουσιάζει το έργο που επιτέλεσε για την διάδοση του ευαγγελίου.

            Πιο συγκεκριμένα, βλέπουμε ότι ο Παύλος προτρέπει με ιδιαίτερη  αμεσότητα τον Τιμόθεο να αποφεύγει ό,τι μπορεί να τον κρατήσει μακριά από τον Κύριο, καθώς και να αγρυπνεί και αν χρειαστεί να κακοπάθει και  να ταλαιπωρηθεί για την διακονία του ευαγγελικού λόγου. Κατόπιν, γνωρίζοντας ότι ο μαρτυρικός του θάνατος πλησιάζει, κλείνει με τον απολογισμό της πορείας του στην διακονία του Κυρίου, λέγοντας ότι αγωνίσθηκε τον καλό αγώνα, εννοώντας τον αγώνα για την τήρηση και διάδοση του ευαγγελίου, ολοκλήρωσε την διαδρομή και το σημαντικότερο: διατήρησε ακλόνητη την πίστη του στον ένα, αληθινό και τριαδικό Θεό. Τον λόγο τώρα -κατά τον Παύλο- τον έχει η δικαιοσύνη του Θεού, στην οποία ελπίζει ο ίδιος, καθώς και όσοι πόθησαν το αληθινό πρόσωπο του Κυρίου.

Αγαπητοί μου, ακούγοντας σήμερα τον λόγο αυτόν του αποστόλου Παύλου, μπορούμε αρχικά να αντιληφτούμε ποιος ήταν ο ρόλος τον οποίο κλήθηκαν οι απόστολοι να διαδραματίσουν. Οι απόστολοι αγωνίσθηκαν με ιδιαίτερο ζήλο για την διάδοση του ευαγγελίου σε όλο τον τότε γνωστό κόσμο. Στην πορεία τους αυτή πολλοί εξ αυτών, για να μην πούμε σχεδόν όλοι, κακοπάθησαν, ταλαιπωρήθηκαν, βασανίστηκαν και έφυγαν από αυτόν τον κόσμο με μαρτυρικό τρόπο.  Ένας εξ αυτών και ο Παύλος που βλέπει τον θάνατο να έρχεται, αντί όμως να δημιουργηθεί μέσα του άγχος και φόβος, δεν ξεχνά την αποστολή του και μέχρι τις τελευταίες του στιγμές προσπαθεί να νουθετήσει και να προτρέψει τον μαθητή του Τιμόθεο να συνεχίσει το  αποστολικό του έργο.

            Αναλογιζόμενοι όλα τα παραπάνω, αντιλαμβανόμαστε ότι οι Άγιοι Απόστολοι θυσίασαν τα πάντα για να παραμείνουν πιστοί στο έργο της τήρησης και μετάδοσης του ευαγγελίου μέχρι και τις τελευταίες στιγμές της ζωής τους. Εμείς σήμερα ας τους έχουμε ως παραδείγματα και ας ξεκινήσουμε να θυσιάζουμε συνήθειες και τρόπους που μας κρατούν επίμονα μακριά από τον Κύριο. Αμήν!