Η θέση του Μεγάλου Αρχιερέα Χριστού

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

Κυριακή Ε΄ Νηστειών (Μαρίας οσίας της Αιγυπτίας) 29/3/2026

Γράφει ο π. ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΠΟΜΟΝΗΣ

Το σημερινό αποστολικό ανάγνωσμα το οποίο αποτελεί τμήμα της προς Εβραίους επιστολής του Παύλου, έχει ως κύριο θέμα του το πρόσωπο του Κυρίου, την είσοδό Του στην ανθρώπινη ιστορία και την δωρεά του προς τον άνθρωπο.

            Όπως μας αναφέρει ο Παύλος, ο Κύριος, για τον οποίο γίνεται ήδη λόγος στην Παλαιά Διαθήκη, ως Μεγάλος Αρχιερέας εισέρχεται στην ιστορία μέσω της Υπεραγίας Θεοτόκου. Ο Ιησούς, εισερχόμενος ως Αρχιερέας στα υπερουράνια Άγια, το πράττει όχι για να προσφέρει θυσία το αίμα διαφόρων ζώων που προορίζονταν γι’ αυτό τον σκοπό, αλλά το ίδιο του το αίμα, πετυχαίνοντας έτσι την αιώνια απολύτρωση και σωτηρία για τον άνθρωπο. Αν, λοιπόν, για τον Παύλο ο ραντισμός των πιστών με το αίμα των θυσιασμένων ζώων ανακατεμένο με νερό μπορούσε να παρέχει κάποιον σωματικό καθαρισμό, τότε το αίμα του Κυρίου μας, το τελείως καθαρό και αμόλυντο από την αμαρτία μαζί με τη χάρη του Παναγίου Πνεύματος, θα καθαρίσει τη συνείδηση των ανθρώπων από την αμαρτία που οδηγεί στον πνευματικό θάνατο και θα δώσει την απαιτούμενη ώθηση στο να  λατρεύουν με ορθό τρόπο τον Θεό.

            Στην παλαιά ιουδαϊκή θρησκεία ο αρχιερέας ήταν ο μόνος εκ του ιερατείου που μπορούσε να εισέλθει στα Άγια των Αγίων και να προσφέρει θυσίες, κυρίως αιματηρές προς τον Θεό. Με το αίμα των ζώων που είχαν θυσιαστεί γινόταν κατόπιν ο ραντισμός του ναού και των πιστών.

        Οι χριστιανοί πλέον, μετά τη γνωριμία τους με τη διδασκαλία του Κυρίου, αντιλαμβάνονται ως μόνο Μεγάλο Αρχιερέα τον ίδιο τον Κύριο. Εκείνον που προσέφερε ως θυσία το άγιο αίμα του, θυσία για τη σωτηρία των ανθρώπων.

        Αγαπητοί μου, μέσα από τη σημερινή αποστολική περικοπή αντιλαμβανόμαστε τη θέση του Μεγάλου Αρχιερέα Χριστού μέσα στη ζωή της Εκκλησίας. Ο Κύριος είναι εκείνος που εισήλθε στην ιστορία της ανθρωπότητας για να ανακαινίσει τον πάσχοντα από τη φθορά της αμαρτίας άνθρωπο. Προσέφερε τον εαυτό Του ως σφάγιο και το αίμα Του, «το υπέρ υμών εκχυνόμενον», ως αντίδοτο του θανάτου. Αμήν!