Η Πάροδος του Αγίου Νικολάου από τη Ζάκυνθο ως πέρασμα αγιαστικό από τη ζωή μας

Του π. Παναγιώτη Καποδίστρια

Η 10η Μαΐου έχει για τη Ζάκυνθο ένα ιδιαίτερο άρωμα θαλάσσης και εκκλησιαστικής μνήμης. Το νησί μας εορτάζει την Πάροδο του Αγίου Νικολάου, του μεγάλου θαυματουργού της Εκκλησίας, από τα νερά του Ιονίου. Εορτάζει το ευλογημένο πέρασμα του ιερού λειψάνου του Αγίου από το πέλαγος του τόπου μας.

Το έτος 1087, όταν το ιερό λείψανο του Αγίου μετακομιζόταν από τα Μύρα της Λυκίας προς το Μπάρι της Ιταλίας (όπου μάλιστα θησαυρίζεται έκτοτε), το πλοίο που το μετέφερε διέσχισε τις θάλασσες της Μεσογείου και πέρασε από τα Επτάνησα. Η Εκκλησία τιμά στις 20 Μαΐου τη Μετακομιδή του ιερού λειψάνου. Η Ζάκυνθος όμως, με την ευαισθησία της πίστεως και με την ευγνωμοσύνη ενός λαού θαλασσινού, κράτησε ζωντανή και μία ακόμη μνήμη: την ευλογημένη διέλευση του Αγίου από τα νερά του τόπου μας, τιμώντας την κάθε 10η του Μαΐου μηνός.

Η παράδοση του νησιού διέσωσε την αίσθηση ότι ο Άγιος διέβη προς Ιταλία, ευλογώντας τους ιόνιους τόπους. Ότι τα κύματα του Ιονίου αγκάλιασαν το τίμιο λείψανό Του. Ότι η Ζάκυνθος -εν προκειμένω- στάθηκε κάτω από την αγιαστική σκέπη του μεγάλου προστάτου των ναυτικών, των πονεμένων, των φτωχών και των αδικημένων.

Ο Άγιος Νικόλαος αγαπήθηκε βαθιά παντού, γι' αυτό και προσφωνείται ως άγιος "της γης και τα πελάου". Οι άνθρωποι των νησιών μας έζησαν με τη θάλασσα και από τη θάλασσα, με την αγωνία του ταξιδιού και με την προσδοκία της επιστροφής των ναυτικών τους. Μέσα σε αυτήν την πραγματικότητα, ο Άγιος έγινε παρηγορία και προστασία και υποστηριγμός. Η Ζάκυνθος κράτησε ζωντανή τη μνήμη της Παρόδου του ιερού λειψάνου από τα νερά της, τίμησε και τιμά μάλιστα αυτή τη θαλάσσια ευλογία με ιδιαίτερη ευλάβεια.

Οι Άγιοι αφήνουν ίχνη χάριτος στην πορεία των λαών και στη μνήμη της Εκκλησίας. Σήμερα η προσευχή μας στρέφεται προς τον Άγιο Νικόλαο και ζητάμε τη μεσιτεία Του για το νησί μας, για τις οικογένειες, για τους νέους και για κάθε άνθρωπο που δοκιμάζεται.

Ο ίδιος ο Άγιος Νικόλαος, ως Επίσκοπος των Μύρων της Λυκίας και (κατά την υμνολογία) «του Παναγίου Πνεύματος μυροθήκη», υπήρξε άνθρωπος αλληλεγγύης, ελέους και προσφοράς. Στήριξε φτωχούς, προστάτευσε αθώους, γαλήνεψε θαλασσοταραχές και έγινε σημείο ελπίδας για πλήθος ανθρώπων. Η μορφή του διασχίζει την Ιστορία, μη παύοντας να διδάσκει αγάπη, συγχώρηση και συμπαράσταση.

Η Ζάκυνθος κράτησε μέσα στους αιώνες τη μνήμη της πίστεως μέσα από τους ναούς, τις λιτανείες, τους ύμνους και την εκκλησιαστική της παράδοση. 

Η σημερινή εορτή καλεί όλους μας σε ζωντανή σχέση με την πνευματική κληρονομιά του τόπου. Γίνεται αφορμή πνευματικής ενίσχυσης και ανανέωσης της εμπιστοσύνης μας στον Θεό. Ο Άγιος Νικόλαος δείχνει τον δρόμο της φιλανθρωπίας, της πραότητας και της ελπίδας.

Ας παρακαλέσουμε τον Άγιο Νικόλαο να σκεπάζει τη Ζάκυνθο και τους ανθρώπους της, όπως και κάθε άνθρωπο όπου γης. Να προστατεύει τους ναυτικούς και τους ταξιδιώτες. Να ενισχύει τους φτωχούς και τους αδικημένους. Να στηρίζει τους νέους. να περικρατεί τα γηρετειά. Να χαρίζει ειρήνη στις οικογένειες και ελπίδα σε όσους δοκιμάζονται.

Και καθώς θυμόμαστε την Πάροδό Του από τα νερά του Ιονίου, ας αισθανθούμε τον Άγιο ως συνοδοιπόρο του λαού του Θεού, πρεσβευτή ενώπιον του Κυρίου και φωτεινό παράδειγμα αγάπης και ελέους!