Κυριακή Γ΄ Ματθαίου στην Αγία Φωτεινή Σμύρνης

Σήμερα το πρωί, 21 Ιουνίου 2015 

Δωρήματα από Ενορία των Σπετσών προς τους Ενορίτες του Μπανάτου

Πριν ένα χρόνο (στις 12 Ιουνίου 2014) είχαμε δεχθεί στην Ενορία μας προσκυνηματική επίσκεψη από όμιλο Σπετσιωτών περιηγητών, με επικεφαλής τον Αρχιμανδρίτη Γρηγόριο Νανακούδη. Δείτε όλα τα σχετικά ΕΔΩ! 

Πριν λίγες ημέρες, ο Εφημέριος Μπανάτου π. Παναγιώτης Καποδίστριας, επισκέφτηκε τις Σπέτσες, όπου ο π. Γρηγόριος πασχίζει να γεωργήσει πνευματικά την Ενορία του, με ιερά κέντρα τον Ναό (παλαιό Μοναστήρι) του Αγίου Νικολάου και τον νεόδμητο Ναό των Αγίων Τριών Σπετσιωτών Νεομαρτύρων Νικολάου, Ιωάννου και Σταματίου. Ξαναδείτε σχετικές αναρτήσεις ΕΔΩ και ΕΔΩ!

Ως φιλάδελφη αντίδοση της περυσινής επίσκεψής τους στο Μπανάτο, λοιπόν, ο π. Γρηγόριος απέστειλε τώρα -διά του π. Παναγιώτη- προς τους Ενορίτες μας εικονίδια, ιερές ακολουθίες και ημερολόγια, ώστε να συνεχισθεί και να εδραιωθεί η καλή σχέση που έχει ριζώσει εσχάτως μεταξύ των δύο τόπων. 

Σήμερα το πρωί, στο τέλος της θ. Λειτουργίας, ο π. Παναγιώτης διένειμε προς τους εκκλησιασθέντες τα εικονίδια, κάνοντας μάλιστα εκτενή αναφορά στο ταξίδι του στις Σπέτσες!

Στον προσκυνηματικό Ναό των Αγίων Τριών Σπετσιωτών Νεομαρτύρων Νικολάου, Σταματίου και Ιωάννου

Ταξίδεψε, φωτο-αποτύπωσε και παρουσιάζει ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας

Δίπλα στο περιώνυμο Μοναστήρι του Αγίου Νικολάου των Σπετσών (που, όπως αναφέραμε αλλού, λειτουργεί σήμερα ως Ενορία, με Εφημέριο τον Αρχιμανδρίτη Γρηγόριο Νανακούδη) βρίσκεται ένας νεότερος υπερμεγέθης Ναός, των Αγίων Τριών Νεομαρτύρων Νικολάου, Σταματίου και Ιωάννου, των εκ Σπετσών καταγομένων και εν Χίω μαρτυρησάντων, το 1822. Εδώ είχε διατελέσει Εφημέριος ο σημερινός Μητροπολίτης Κυθήρων κ. Σεραφείμ. 

Όπως μας πληροφήρησε ο 83χρονος Επίτροπος του Ναού κ. Διονύσιος (βλ. ανωτέρω φωτό), ο δραστήριος Εφημέριος π. Γρηγόριος δαπανά τον εαυτό του, ώστε να ολοκληρώσει την αγιογράφηση του Ναού, ιστορώντας εκεί μέσα όλους τους Νεομάρτυρες της Εκκλησίας μας. Αξίζει να σημειωθεί, εξάλλου, ότι ο π. Γρηγόριος έχει δημιουργήσει τέσσερα παρεκκλήσια εντός του οικοδομήματος (δύο στο ιερό Βήμα και δύο στον εξώστη-γυναικωνίτη) κι ένα νεότερο έξω, αυτό προς τιμήν του Αγίου Λουκά του Ιατρού. 

Ξέχωρα από την πνευματικότητα που εκπέμπει ο ιερός αυτός τόπος των Νεομαρτύρων, απέξω κείται -πολλά υποσχόμενη- η φιλική θάλασσα του Παλαιού Λιμανιού των Σπετσών!

Η Πατριαρχική Ομιλία κατά την παρουσίαση της τουρκικής μετάφρασης του βίου του αγ. Παϊσίου του Αγιορείτου

Ὁμιλία

τῆς Α. Θ. Παναγιότητος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου

κ. κ. Βαρθολομαίου 

κατὰ τὴν Παρουσίασιν τῆς εἰς τὴν Τουρκικὴν Γλῶσσαν Μεταφράσεως

τοῦ Βίου τοῦ Ἁγίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου

(Σισμανόγλειον Μέγαρον, 15 Ἰουνίου 2015)

Ἱερώτατοι ἅγιοι ἀδελφοί,

Ἐντιμότατε κύριε Γενικὲ Πρόξενε,

Τέκνα ἐν Κυρίῳ ἀγαπητὰ,

Τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον καὶ ἡμεῖς προσωπικῶς μὲ πολλὴν χαρὰν καὶ συγκίνησιν ὑποδεχόμεθα ἀπόψε τὴν μετάφρασιν εἰς τὴν τουρκικὴν γλῶσσαν τοῦ βίου τοῦ ἐκ Φαράσων τῆς Καππαδοκίας καταγομένου Ἁγίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου, τῆς μεγάλης αὐτῆς συγχρόνου πνευματικῆς μορφῆς τοῦ Ἁγίου Ὄρους καὶ συμπάσης τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ὁ ὁποῖος ἀνεγράφη προσφάτως εἰς τὸ Ἁγιολόγιον τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, κατόπιν ἐπισήμου ἀποφάσεως τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, διερμηνεύσαντος τοιουτοτρόπως τὴν συνείδησιν τοῦ πληρώματος τῆς Ἐκκλησίας μας περὶ τῆς ἁγιότητος αὐτοῦ.

Καὶ λέγομεν μὲ συγκίνησιν, διότι ἡ ἀποψινὴ ἐκδήλωσις διὰ τὴν ἐπίσημον κυκλοφορίαν τῆς μεταφράσεως ταύτης πραγματοποιεῖται εἰς μίαν εὐτυχῆ συγκυρίαν: Δηλαδή, ἀμέσως μετὰ τὴν ἐπιστροφήν μας ἀπὸ τὸ καθιερωμένον ἐτήσιον προσκύνημά μας εἰς τὴν Καππαδοκίαν, τὸν τόπον τῆς καταγωγῆς αὐτοῦ, καί, δεύτερον, ἀμέσως μετὰ τὴν ἑορτὴν τῆς Συνάξεως τῶν Ἀθωνιτῶν Πατέρων, ἡ ὁποία ἑωρτάσθη μὲ ἐπισημότητα χθὲς εἰς τὸ Ἅγιον Ὄρος, κατὰ τὴν ὁποίαν διὰ πρώτην φορὰν ἐμνημονεύθη μεταξὺ αὐτῶν καὶ ὁ Ἅγιος Παΐσιος, ἀναγνωσθείσης μάλιστα καὶ τῆς ἡμετέρας σχετικῆς Πατριαρχικῆς καὶ Συνοδικῆς Πράξεως εἰς τὸν πανίερον Ναὸν τοῦ Πρωτάτου εἰς Καρυὰς Ἁγίου Ὄρους.

Ὁ Ἅγιος Παΐσιος, φέρων τὴν διπλῆν ἰδιότητα τοῦ Ἁγιορείτου καὶ τοῦ Καππαδόκου, συνεχίζει τὴν περίφημον ἀσκητικὴν καππαδοκικὴν παράδοσιν, ἡ ὁποία ἔχει τὴν ἀρχήν της εἰς τὸν Μέγαν Βασίλειον καὶ ἐκτείνεται μέχρι τῶν ἡμερῶν τοῦ περιφήμου Χατζηγεώργη καὶ τοῦ ἀναδόχου τοῦ ἁγίου, Ὁσίου Ἀρσενίου τοῦ Καππαδόκου. 

Ἔχοντες εἰς τὴν καρδίαν μας νωπὰς τὰς μνήμας ἐκ τοῦ προσφάτου προσκυνήματός μας εἰς τὸν τόπον καταγωγῆς τοῦ Ἁγίου, ὅλας δὲ τὰς αἰσθήσεις μας πεπληρωμένας ἐκ τῆς πνευματικῆς εὐωδίας τῆς ἁγιοτόκου Καππαδοκίας, θέλομεν νὰ καταστήσωμεν ὅλους ἐσᾶς κοινωνοὺς τῆς ἐνισχύσεως καὶ τῆς ἐκ Θεοῦ παρηγορίας τὴν ὁποίαν ἐλάβομεν ἐκ τῆς ἐνοικούσης εἰς τούς «σμικροὺς καὶ ἀπεράντους χώρους τῆς Καππαδοκίας» Θείας Χάριτος καὶ μαρτυρίας καὶ μαρτυρίου καὶ θυσίας καὶ κενώσεως καὶ δακρύων καὶ προσευχῆς καὶ κατατρεγμῶν καὶ συμφορῶν μέχρι τοῦ «ἐξαπορηθῆναι καὶ τοῦ ζῆν» τὰς ἐκεῖ ὀρθοδόξους γενεάς.

Ὁ τόπος αὐτὸς μὲ πολλὴν ἁπλότητα ἐδέχθη τὴν κλῆσιν τοῦ Θεοῦ, τὸν εὐαγγελικὸν σπόρον, καὶ ἀκολουθῶν ὀπίσω τοῦ Κυρίου «διὰ τῆς στενῆς πύλης» (Λουκ. ιγ´ 24), «ἐποίησε καρπὸν ἑκατονταπλασίονα» (Λουκ. η´ 8), ἄνθη εὐλαβείας, ὀνομαστοὺς Ἁγίους, ἀλλὰ καὶ ἀνωνύμους ἀνθρώπους τοῦ Θεοῦ, φορεῖς τῆς ἀσκητικῆς παραδόσεως τῆς Ὀρθοδοξίας, ὁμολογητὰς καὶ ἐγκρατευτάς, πνεύματα δικαίων τετελειωμένα, τὰ ὁποῖα, ἀναμφιβόλως, ἀκόμη καὶ μετὰ τὴν διακοπὴν τῆς ἐπὶ αἰῶνας συνεχοῦς ὀρθοδόξου παρουσίας εἰς αὐτόν, δὲν παύουν νὰ μεσιτεύουν πρὸς Θεὸν ὑπὲρ τῶν ἀπογόνων των καὶ κληρονόμων τῶν τιμημένων παραδόσεών των, ὑπὲρ τῶν ἐδαφῶν αὐτῶν τὰ ὁποῖα ἐπότισαν μὲ τοὺς ἱδρῶτας τῶν μόχθων καὶ μὲ τὸ αἷμα τῆς καρδιᾶς των, ὄχι σπανίως δὲ καὶ μὲ τὸ μαρτύριον ὑπὲρ τοῦ Χριστοῦ καὶ τῆς εἰς Αὐτὸν Πίστεως. 

Δοξάζοντες τὸν Θεὸν διὰ τὴν εὐλογίαν νὰ ἔχωμεν εἰς τὴν κληρουχίαν μας τὸν εὐλογημένον αὐτὸν τόπον, τὴν πᾶσαν ἐλπίδα μας ἀναθέτομεν εἰς τὴν ἀγάπην Του καὶ εἰς τὴν μεσιτείαν τῶν Ἁγίων τῆς Καππαδοκίας: Ἰωάννου τοῦ Ρώσσου, Γεωργίου τοῦ Νεαπολίτου, Νεομάρτυρος Θεοχάρους τοῦ Νεαπολίτου, Ἀρσενίου καὶ Παϊσίου, τοῦ Ἁγιορείτου. Ἀκόμη, οἱ Μεγάλοι Καππαδόκαι Πατέρες Βασίλειος ὁ Μέγας, Γρηγόριος ὁ Θεολόγος καὶ Γρηγόριος ὁ Νύσσης, ἡ Ὁσία Μακρίνα καὶ ἄλλοι, τῶν ὁποίων τὰ ὀνόματα Κύριος οἶδε, δὲν σταματοῦν νὰ εὑρίσκωνται καὶ νὰ σκέπουν τοὺς χώρους εἰς τοὺς ὁποίους ἐγεννήθησαν, νὰ ἐνισχύουν τὴν ἐλπίδα μας, ὅτι «νῦν καὶ ἀεί» θὰ συνεχίζεται ἡ ἀένναος μαρτυρία, διὰ ὁρατῶν καὶ ἀοράτων, δι᾿ ἀγγέλων καὶ δι᾿ ἀνθρώπων, καὶ ἡ τέλεσις τῆς Θείας Λειτουργίας εἰς τοὺς φυσικοὺς χώρους, ὅπου ἡγίασαν ἐκεῖνοι καὶ ἡγίασαν καὶ τοὺς χώρους, τῆς Ἁγίας Καππαδοκίας, θὰ ἐλέγομεν.

Μὲ συγκίνησιν μαρτυροῦμεν εἰς τὴν ἀγάπην σας ὅτι ὁ Ἅγιος Παΐσιος, καίτοι Καππαδόκης, ἀνήκει εἰς ὁλόκληρον τὴν οἰκουμένην, ὡς ἄλλωστε μαρτυροῦν ἡ μετάφρασις τοῦ βίου καὶ τῆς διδασκαλίας του εἰς πολλὰς γλώσσας, καὶ τώρα καὶ εἰς τὴν τουρκικήν, ἀλλὰ καὶ ἡ τιμὴ πρὸς τὴν μορφὴν αὐτοῦ οὐ μόνον ἐκ μέρους τῶν Ἑλλήνων Ὀρθοδόξων ἀλλὰ καὶ ὑπὸ τῶν πιστῶν καὶ ἄλλων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, αἱ ὁποῖαι ἔσπευσαν νὰ προβάλουν τὴν προσωπικότητα αὐτοῦ, εὐθὺς ἀμέσως μετὰ τὸ ἄκουσμα τῆς ἀναγραφῆς αὐτοῦ εἰς τὸ ἁγιολόγιον τῆς Ἐκκλησίας μας.

Ἐν κατακλεῖδι, ἐπιθυμοῦμεν νὰ μοιρασθῶμεν μαζί σας καὶ μίαν ἀκόμη σκέψιν: οἱ Καππαδόκαι εἶχον μίαν μακρὰν παράδοσιν τουρκοφώνου χριστιανικῆς γραμματείας, τὰ γνωστά «καραμανλίδικα», ἡ ὁποία ἦτο κατὰ βάσιν χριστιανική. Πιστεύομεν, λοιπόν, ὅτι ἡ Πρόνοια τοῦ Θεοῦ παρεκίνησεν ἀνθρώπους, οἱ ὁποῖοι ἀγαποῦν τὸν ἅγιον, νὰ μεταφράσουν τὸν θαυμαστὸν βίον του εἰς τὴν τουρκικὴν γλῶσσαν, ὥστε οὗτος νὰ γίνῃ κτῆμα καὶ τῶν τουρκοφώνων ἀναγνωστῶν. Αἰσθανόμεθα ὅτι μὲ αὐτὴν τὴν μετάφρασιν συνεχίζεται, τρόπον τινά, ἡ εὐλαβικὴ παράδοσις τῆς καραμανλίδικης γραμματείας, ἔστω καὶ ἐὰν εἶναι εἰς τὴν καθομιλουμένην σύγχρονον τουρκικὴν γλῶσσαν, ἐνῷ τὰ καραμανλίδικα, ὡς γνωστόν, παρεκκλίνουν πως ἐξ αὐτῆς, παρουσιάζοντα διαλεκτικὰς διαφορὰς καὶ εἶναι γραμμένα μὲ ἑλληνικοὺς χαρακτῆρας.

Ἔχομεν μάλιστα βεβαίαν τὴν πεποίθησιν ὅτι ἡ παροῦσα ἔκδοσις τοῦ βίου τοῦ Ἁγίου Παϊσίου, ὁ ὁποῖος ἔχει συνταχθῆ ὑπὸ δύο ἀνθρώπων οἵτινες ἔζησαν ἀπὸ πολὺ κοντὰ τὸν ἅγιον καὶ ὑπῆρξαν πνευματικὰ τέκνα καὶ συνασκηταὶ αὐτοῦ, ὑπὸ τοῦ μακαριστοῦ Γέροντος Ἰσαὰκ ἐκ Λιβάνου, καὶ τοῦ ὑποτακτικοῦ αὐτοῦ Εὐθυμίου ἱερομονάχου, Γέροντος τῆς Ἱερᾶς Καλύβης Ἀναστάσεως τοῦ Κυρίου ἐν Ἁγίῳ Ὄρει, θὰ βοηθήσῃ πολλοὺς συνανθρώπους μας νὰ γνωρίσουν τὸ πνευματικὸν μεγαλεῖον τοῦ ἁγίου, νὰ θαυμάσουν τὰ κατορθώματα καὶ τὴν ἀγάπην του διὰ τὸν Θεόν, νὰ τὸν ἐπικαλεσθοῦν καὶ νὰ ζητήσουν τὴν βοήθειαν καὶ τὴν χάριν του.

Εὐλογοῦντες τὴν ἔκδοσιν ταύτην συγχαίρομεν τοὺς συντελεστὰς αὐτῆς, ὡς καὶ τὸν ἐκδοτικὸν οἶκον τὸν ἀναλαβόντα τὴν κυκλοφόρησιν αὐτοῦ, καὶ εὐχαριστοῦμεν διὰ τὸν φιλάγιον κόπον εἰς τὸν ὁποῖον ὑπεβλήθησαν, εὐχόμενοι πλουσιόκαρπον τὸν ἀμητὸν αὐτῆς καὶ τὴν σκέπην τῶν εὐχῶν τοῦ Ἁγίου Παϊσίου, τοῦ Καππαδόκου καὶ Ἁγιορείτου. Ἀμήν.

Πρώτη ελληνορθόδοξη Λειτουργία στην περιοχή Ρογκαλάντ της Νορβηγίας

Το Σάββατο 20 Ιουνίου 2015 ο π. Αλέξανδρος Λουκάτος ταξίδεψε στο Sandnes και τέλεσε την πρώτη ελληνορθόδοξη λειτουργία για τους κατοίκους της ευρύτερης περιοχής του Σταβάνγκερ. 

Ευχαριστούμε τον πατέρα Αλέξανδρο για την πρώτη αυτή "ιστορική" λειτουργία ελληνορθόδοξου ιερέα στο Sandnes και για το ζήλο του και την προθυμία που δείχνει να καλύψει τις λειτουργικές ανάγκες των ελληνορθοδόξων και εκτός του Όσλο. 

Ας ευχηθούμε να έχει την ευλογία του Θεού στη διακονία του και σε άλλες εκτός Όσλο περιοχές και σύντομα να μπορέσει να λειτουργήσει και σε άλλα μέρη της Νορβηγίας όπου υπάρχουν άνθρωποι που τον χρειάζονται.

Κυριακή Παπαδοπούλου Σάμουελσεν

Πρόεδρος της Κοινότητας

Ένα δεητικό κεράκι στον Άγιο Αντώνιο Σπετσών

Ταξίδεψε, φωτο-αποτύπωσε και παρουσιάζει ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας 

Πρόκειται για τον κεντρικότερο ναό των Σπετσών, στην Ντάπια του νησιού. Αποτελεί -τρόπον τινά- την καρδιά της πόλης, ενώ τριγύρω του εξελίσσεται η ζωή με όλες τις μορφές της: Εμπόριο, τουρισμός, διασκέδαση κ.ο.κ. Έτσι ο εν λόγω ενοριακός Ναός είναι και μαρτυρία Χριστού στον 21ο αιώνα, όπως ήταν κατά τα διακόσια χρόνια παρουσίας του στον ίδιο τόπο (1815-2015). Για να μνημονευτεί εορταστικά η συμπλήρωση δύο αιώνων ζωής του Ναού εκδόθηκε πρόσφατα κι ένας συλλεκτικός τόμος, όπου καταγράφεται η ιστορική πορεία του μέσα στον μακρύ χρόνο! 

Εφημέριος του Αγίου Αντωνίου είναι από το 2007 ο π. Ανδρέας Κουμπής, ο οποίος εισήλθε στον ιερό Κλήρο, αφού αφυπηρέτησε από τη θέση του ως μαθηματικού, εκπαιδευτικού και διευθυντή σε σχολεία των Σπετσών. Ο π. Ανδρέας κάνει το παν δυνατόν εφ'  ώ ετάχθη, εδώ στην πνευματική έπαλξη της Ντάπιας των Σπετσών! 

Περί βιοτικών μεριμνών και ουράνιας προοπτικής

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

της Κυριακής Γ’ Ματθαίου 21^ης Ιουνίου 2015

(Ματθ. ς' 22-33)

Γράφει ο π. Αναστάσιος Στεργιώτης

Ο άνθρωπος, ενώ έχει στην διάθεσή του όλες τις θείες δωρεές, τις αρνείται και ζητάει να βρει ικανοποίηση στην αμαρτία, στο σκοτάδι και τον βούρκο. Ο άνθρωπος γίνεται δούλος της ύλης, ο νους του σκοτίζεται και δεν βλέπει την αλήθεια. Όπως το σωματικό μάτι, όταν δεν βλέπει καλά οδηγεί τον άνθρωπο στον γκρεμό, το ίδιο κάνει και ο νους, ο οποίος είναι το μάτι της ψυχής, όταν είναι σκοτισμένος από την αμαρτία. Οδηγεί την ψυχή στον χαμό και το σκοτάδι.

Ο άνθρωπος δεν μπορεί να υπηρετεί δυο κυρίους, τον Θεό και τον Διάβολο ταυτόχρονα. Πρέπει να επιλέξει να ακολουθήσει ή τον ένα ή τον άλλον. Δεν μπορεί να συμβιβάσει τα ασυμβίβαστα και να εναρμονίσει τα αντίθετα. Δεν μπορεί να αρέσκεται στην ύλη και το συμφέρον και παράλληλα να παριστάνει τον Χριστιανό.

Ο άνθρωπος που προτιμά τον Κύριο, προτιμά την γαλήνη και το φως! Προσανατολίζεται στον ουρανό, χωρίς να περιφρονεί τον κόσμο. Προχωρά σταθερά –όχι από το κακό στο χειρότερο, όπως ο χοϊκός άνθρωπος– αλλά από το καλό στο καλύτερο, από το τέλειο στο τελειότερο. Και πάνω απ’ όλα δεν πρέπει την ζωή του να την καταδυναστεύουν οι βιοτικές έννοιες. Πολλές φορές, αν προσέξουμε γύρω μας, θα ακούσουμε τους συνανθρώπους μας να έχουν σχεδόν μοναδικό και κύριο θέμα συζήτησης τα υλικά συμφέροντά τους: τα χρήματα, τις επιχειρήσεις, τα κοσμήματα, τα ενδύματα, τα φαγητά, τις πολυτελείς κατοικίες τους. Και για να αυξηθούν τα κέρδη τους, δεν διστάζουν να αδικήσουν και να καταπιέσουν τους αδύναμους συνανθρώπους τους, που δεν μπορούν να αντισταθούν στις αυθαιρεσίες τους!

Όμως, αν κοιτάξουμε την φύση, θα δούμε τα πετεινά του ουρανού, που χωρίς να κοπιάζουν, εξασφαλίζουν τα προς το ζην. Αφού ο Κύριος φροντίζει γι’ αυτά τα ταπεινά όντα, για κάθε ασήμαντο φυτό ή ζώο, δεν θα φροντίσει για το αγαπημένο δημιούργημά του, τον άνθρωπο;

Αυτά, δεν τα είπε βέβαια ο Ιησούς για να μας κάνει άεργους και οκνηρούς. Απλά θέλει να μας τονίσει ότι δεν πρέπει να απολυτοποιούμε την εργασία και την ύλη και να υποδουλωνόμαστε σε αυτά. Ο άνθρωπος χρειάζεται να μεριμνά, ώστε να ζει αξιοπρεπώς, διασφαλίζοντας τα απολύτως απαραίτητα γι’ αυτόν και τους οικείους του. Πρώτα απ’ όλα, όμως, να επιδιώκει την Ουράνια Βασιλεία, γιατί μόνον έτσι θα πετύχει την σωτηρία του. Γένοιτο!

Προσκυνηματικό απόβραδο στην Ενορία της Αγίας Μαρίνης Εκάλης

Ταξίδεψε και φωτο-αποτύπωσε ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας 

Στην  δημοσίευσή μας αυτήν ξεναγούμαστε προσκυνηματικά στον περικαλλή ναό της Αγίας Μαρίνας, στην Εκάλη, όπου προΐσταται ιερατικώς ένας φιλοπρόοδος κι ευλαβής Ζακύνθιος ιερέας, ο Πρωτοπρεσβύτερος Νικόλαος Μωραΐτης, Αρχιερατικός Επίτροπος Εκάλης. Ο ίδιος και η Πρεσβυτέρα Άννα μάς δέχτηκαν με πολλή φιλικότητα, θέρμη και με καρδιακό χαμόγελο, εξηγώντας μας τα της καθημερινής ζωής και διακονίας της εύρωστης -κατά πάντα- αυτής Ενορίας. Εμείς δεν χάσαμε την ευκαιρία να αποτυπώσουμε φωτογραφικά την επίσκεψή μας, χάριν των αναγνωστών μας, τόσο στον κεντρικό ναό όσο και σε δυο παρεκκλήσια, αλλά και την αίθουσα εκδηλώσεων του ναού. Κεντρική θέση -εννοείται- έχει η περίπυστη εικόνα της Αγίας Μαρίνας!

Στο περίγραμμα του κεντρικού ναού της Αγίας Μαρίνης υπάρχει παρεκκλήσιο προς τιμήν του οσίου Αρσενίου του Καππαδόκου.

 Η αίθουσα τελετών και δεξιώσεων της Ενορίας.

Το παρεκκλήσιο του Γενεθλίου της Θεομήτορος. Στην επόμενη φωτογραφία, το εσωτερικό του εν λόγω ναού.