Αυτοκεφαλία της Ουκρανίας: Από το 2008 στο 2018

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου | Φως Φαναρίου

Στα τέλη Ιουλίου του 2008 ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος φθάνει στο Κίεβο της Ουκρανίας, ως επίσημος προσκεκλημένος του Προέδρου της χώρας Βίκτωρ Γιουσένκο, προκειμένου να προστή των εορταστικών εκδηλώσεων για την επέτειο των 1020 χρόνων από τον εκχριστιανισμό των Ρως.

Το κλίμα είναι σαφώς ψυχροπολεμικό. Η Εκκλησία της Ρωσίας, αλλά και άλλοι παρατηρητές, θεωρούν πως ο Πρόεδρος Γιουσένκο εφηύρε αυτή την επέτειο, προκειμένου να φέρει τον Οικουμενικό Πατριάρχη στο Κίεβο, αγνοώντας τον Ρωσίας Αλέξιο, με απώτερο σκοπό να αναγνωρίσει ο κ. Βαρθολομαίος τους σχισματικούς της Ουκρανίας και να ανοίξει επιτέλους ο δρόμος για τον απογαλακτισμό της από το Πατριαρχείο Μόσχας. Το όραμα είναι η Αυτοκέφαλη Ορθόδοξη Εκκλησία της Ουκρανίας, αφού πλέον η Ουκρανία αποτελεί ανεξάρτητο κράτος και άρα πρέπει να αποτελέσει Αυτοκέφαλη Εκκλησία. Με αυτό το σκεπτικό άλλωστε δημιουργήθηκε και η σχισματική κατάσταση που επικρατεί μέχρι σήμερα εκεί, με τους Ορθοδόξους να είναι χωρισμένοι στα τρία: 

- Η κανονική Εκκλησία υπό τον μητροπολίτη Κιέβου και πάσης Ουκρανίας Βλαδίμηρο (σήμερα υπό τον διάδοχό του Ονούφριο) που ανήκει εκκλησιαστικά στο Πατριαρχείο της Μόσχας και αναγνωρίζεται από το Οικουμενικό Πατριαρχείο και όλες τις άλλες Ορθόδοξες Εκκλησίες. 

- Η μεγάλη σχισματική ομάδα η οποία τελεί υπό τον «πατριάρχη Κιέβου και πάσης Ουκρανίας» Φιλάρετο και υπολογίζεται σε αρκετά εκατομμύρια πιστών και 

- μια τρίτη, μικρότερη, ομάδα ορθοδόξων που αποτελούν την αυτοαποκαλούμενη «Ουκρανική Αυτοκέφαλη Ορθόδοξο Εκκλησία» με επικεφαλής τον «πατριάρχη» Μεθόδιο (σήμερα υπό τον διάδοχό του Μακάριο) και κυρίως είναι συγκεντρωμένοι στη Δυτική Ουκρανία. 

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, σύμφωνα με πολλούς αναλυτές, θα μπορούσε να ενσαρκώσει την ελπίδα για ενότητα στην Ουκρανία, αφού οι σχισματικοί βλέπουν με συμπάθεια το Φανάρι, ενώ αποστρέφονται την Μόσχα. 

Το κλίμα, λοιπόν, των τελευταίων ημερών του Ιουλίου του 2008 ήταν θερμό, αφού κανείς δεν μπορούσε να προβλέψει πώς θα εξελιχθεί η κατάσταση, με τον Οικουμενικό Πατριάρχη να “αλωνίζει” στο Κίεβο, και τον μακαριστό πλέον Μόσχας Αλέξιο να μετράει τα δεδομένα για να κινηθεί αναλόγως. 

Τελικά ο Οικουμενικός Πατριάρχης δεν έκανε τίποτε απ' αυτά που περίμεναν οι Ρώσοι. Όχι μόνο δεν αναγνώρισε τους σχισματικούς αλλά ούτε καν συναντήθηκε μαζί τους. Ταυτόχρονα κάλεσε δημοσίως τον Πατριάρχη Μόσχας Αλέξιο να έλθει στο Κίεβο να συλλειτουργήσουν στο λόφο του Αγίου Βλαδιμήρου, όπερ και εγένετο.

Η επίσκεψη του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου στο Κίεβο το 2008 είχε ως αποτέλεσμα την ...βελτίωση των σχέσεων Φαναρίου και Μόσχας, με αποτέλεσμα ο Πατριάρχης Αλέξιος να πάει στην Σύναξη των Προκαθημένων των Ορθοδόξων Εκκλησιών τον επόμενο Οκτώβριο που συνεκάλεσε στο Φανάρι ο Οικουμενικός Πατριάρχης, και αυτή ήταν και η τελευταία συνάντηση των δύο ανδρών, αφού ο Ρωσίας Αλέξιος λίγο μετά εξεδήμησε προς Κύριον. 

Πέντε χρόνια μετά...

Πέντε χρόνια μετά ο Γιουσένκο δεν είναι Πρόεδρος της Ουκρανίας. Και βέβαια ουδείς διανοείται στη χώρα να εορτάσει τα 1025 χρόνια από τον εκχριστιανισμό των Ρως. Το σκέφθηκε όμως ο νέος Πατριάρχης Μόσχας Κύριλλος. 

Σε μια εποχή που η Ρωσική Εκκλησία είναι ο δεξιός βραχίονας του Ρώσου Προέδρου Βλαντιμίρ Πούτιν, που επεκτείνει την κυριαρχία της ανά τον κόσμο κτίζοντας 2-3 ναούς την ημέρα, που επιδιώκει ό,τι καλύτερο γι΄ αυτήν μέσα στον Ορθόδοξο κόσμο, ο Πατριάρχης Κύριλλος, «επόμενος τοις ίχνεσι» Γιουσένκο, επινόησε την επέτειο των 1025 χρόνων.

Αν τα 1020 χρόνια στήθηκαν στην κατεύθυνση της Αυτοκεφαλίας της Ουκρανίας, τα 1025 χρόνια οργανώθηκαν για να επιβεβαιωθεί πανηγυρικά η κυριαρχία της Ρωσικής Εκκλησίας όχι μόνο στην Ουκρανία αλλά και στην Λευκορωσία. Άλλωστε το είπε επίσημα ο Πατριάρχης Κύριλλος: «Μέσω των εορτασμών γίνεται ορατή αυτή η σχέση μεταξύ των εποχών και ισχύει για όλη την ιστορική Ρωσία, καλύπτοντας τη Λευκορωσία, τη Ρωσία και την Ουκρανία και λοιπές χώρες, όπου η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ρωσίας έχει την παρουσία της...». 

Ο Πατριάρχης Κύριλλος φρόντισε να συσπειρώσει και την πολιτική ηγεσία των κρατών αυτών γύρω του, και να εξασφαλίσει την παρουσία του Ρώσου Προέδρου Πούτιν στην Ουκρανία, στο συλλείτουργο των Ορθοδόξων Προκαθημένων, οπότε η κυριαρχία του μοιάζει αδιαφιλονίκητη.

Επίσης, τέτοιοι είδους εορτασμοί χωρίς ...λείψανο δεν νοούνται. Οπότε επελέγη ο Σταυρός του Αγίου Ανδρέου από την Πάτρα –τον Πρωτόκλητο ευλαβούνται ιδιαιτέρως οι Ρώσοι- για να στηρίξει την γιγαντιαία διοργάνωση. Άρα, οι πιστοί και να μην είχαν ενδιαφέρον να συμμετάσχουν στην φιέστα των 1025 ετών, έλαβαν μέρος προκειμένου να προσκυνήσουν τον Σταυρό του Μαρτυρίου του Αποστόλου. Και όπως ήταν φυσικό, ο Σταυρός ταξίδεψε και στις τρεις χώρες όπου έπρεπε να επιβεβαιωθεί με κάθε τρόπο η κυριαρχία και η δύναμη της Εκκλησίας της Ρωσίας σ’ αυτές.

Για τα 1020 χρόνια το 2008, δεν υπήρχε μεγάλη ανταπόκριση από πλευράς Προκαθημένων, λόγω του τεταμένου κλίματος. Προσήλθαν και πλαισίωσαν τον Οικουμενικό Πατριάρχη οι Αρχιεπίσκοποι Αθηνών Ιερώνυμος και Αλβανίας Αναστάσιος. Αυτοί ακριβώς που έλειπαν από τους εορτασμούς των 1025 ετών. Μάλιστα, ο εκπρόσωπος της Εκκλησίας της Αλβανίας δεν υπέγραψε το κοινό ανακοινωθέν των Προκαθημένων και των Αντιπροσώπων των Ορθοδόξων Εκκλησιών, που εξεδόθη επί τη συνάξει επτά - και του Ρωσίας οκτώ - Προκαθημένων. 

Το Οικουμενικό Πατριαρχείο, που εκπροσωπήθηκε στους εορτασμούς από αντιπροσωπεία υπό τον Μητροπολίτη Γαλλίας Εμμανουήλ, επίσης δεν υπέγραψε, φυσικά, το κοινό ανακοινωθέν που αφορούσε στους διωκόμενους χριστιανούς της Μέσης Ανατολής και της γης γενικότερα, θέμα που δεν είχε σχέση με τους εορτασμούς, οι οποίοι ήταν τελικά η αφορμή για μια «συσπείρωση» της Ορθοδοξίας περί τον Μόσχας. 

Στην επέτειο των 1020 ετών δεν υπήρξε κανένα ανακοινωθέν, παρά μόνο δηλώσεις καταλλαγής και συνεννόησης τόσο από τον Οικουμενικό Πατριάρχη όσο και από τον μακαριστό Πατριάρχη Μόσχας Αλέξιο. 

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης επί τη επετείω των 1025 ετών απηύθυνε μήνυμα προς τον Ουκρανικό λαό, ήτοι προς πάντας: Κανονικούς και σχισματικούς. Μήνυμα προτρεπτικό για ενότητα και άρση των διαιρέσεων. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο δεν μπορεί να κλείσει τα μάτια του μπροστά στο ουκρανικό σχίσμα, το οποίο λαμβάνει πλέον μεγάλες διαστάσεις, λαμβανομένου υπ’ όψιν ότι οι εκκλήσεις των Ουκρανών πολιτικών είναι αλλεπάλληλες προς το Οικουμενικό Πατριαρχείο. 

Αξίζει, τέλος, να σημειώσουμε ότι την επέτειο των 1025 ετών γιόρτασαν πανηγυρικά και οι σχισματικοί της Ουκρανίας, μη θέλοντας, έτσι, να αφήσουν ανενόχλητο τον Πατριάρχη Μόσχας Κύριλλο να κανονίζει τα της χώρας τους, αλλά και για να δώσουν το δικό τους ηχηρό "παρών".

Δέκα χρόνια μετά...

Δέκα χρόνια μετά, στα τέλη του περασμένου Ιουλίου (2018), γιορτάστηκε η επέτειος των 1030 χρόνων από την μεταστροφή στον Χριστιανισμό των Ρως, με Θεία Λειτουργία που τελέστηκε στην πλατεία του Καθεδρικού Ναού του Κρεμλίνου, προεξάρχοντος του Πατριάρχου Αλεξανδρείας Θεοδώρου Β', συλλειτουργούντος του Πατριάρχη Μόσχας Κυρίλλου και παρουσία του Ρώσου Πρόεδρου Βλαντιμίρ Πούτιν.

Αυτή τη φορά δεν έγινε μετάβαση στο Κίεβο. Φαίνεται πως δεν ήταν τόσο εύκολη υπόθεση, αφού έχει διαρρεύσει πως το Οικουμενικό Πατριαρχείο κινείται προς την κατεύθυνση χορήγησης Αυτοκεφαλίας στην Ουκρανία και το κλίμα είναι διαφορετικό... Γι' αυτό, άλλωστε, και η δήλωση του Μόσχας: «Το Πατριαρχείο της Μόσχας δεν θα δεχτεί ποτέ την ιδέα της ανεξαρτησίας της Ουκρανικής Ορθόδοξης Εκκλησίας».

Η επιβεβαίωση ήλθε ένα μήνα μετά (31-8-2018), καθώς ο Πατριάρχης Μόσχας έφυγε από την ολιγόωρη επίσκεψή του στο Φανάρι, με ειλημμένη την απόφαση του Φαναρίου να παραχωρήσει την Αυτοκεφαλία.

Η Μόσχα παύει την μνημόνευση του Οικουμενικού Πατριάρχου και προχωρά σε μέτρα διακοπής της κοινωνίας με το Φανάρι. 

Άραγε, μετά την Αυτοκεφαλία πώς θα γιορτάζει η Μόσχα των εκχριστιανισμό των Ρως στο Κίεβο; 

Αναζητώντας τον χαμένο ποιμαντικό χρόνο μας

ἤ, Ὅταν ἡ ἐξομολόγηση μετατραπεῖ σὲ μονολόγου περιπέτεια

Γράφει ὁ π. ΚΩΝ. Ν. ΚΑΛΛΙΑΝΟΣ 

Δὲν εἶναι ἀλήθεια λίγες οἱ φορὲς ποὺ ὁ πνευματικὸς ἔρχεται σὲ δυσκολία νὰ μπορέσει νὰ σταματήσει τὴν ἀκατάσχετη φλυαρία κάποιων -κυρίως γυναικῶν- ποὺ θεωροῦν ὅτι στὴν ἐξομολόγηση μποροῦν νὰ μιλᾶνε συνεχῶς, δίχως ν᾿ ἀφήνουν κάποιο περιθώριο στὸν ἀκροατή τους νὰ ἔχει γνὠμη ἐπὶ τῶν λεγομένων. Δηλαδή, νὰ μπορεῖ νὰ ρωτήσει κάτι ποὺ δὲν τὸ πολυκατάλαβε ἤ τὸ εἶδε ὅτι εἶναι πολὺ μπερδεμένο. Ἔτσι, ἡ ἐξομολόγηση γίνεται -δίχως νὰ τὸ ἐπιδιώνει ὁ πνευματικὸς αὐτό- μιὰ ἀνούσια περιπέτεια, στὴν ὁποία ὁ ἐξομολόγος εἰσέρχεται ἀγανακτισμένος κάποτε. Γιατί; Μὰ ἐπειδὴ δὲν ὑπάρχει τὸ κριτήριο τῆς διακρίσεως ἀπὸ μέρους τοῦ ἐξομολογουμένου, ποὺ νομίζει ὅτι μόνον αὐτὸς μπορεῖ νὰ ὁμιλεῖ καὶ νὰ ἀποφαίνεται, γιατὶ ὁ σκοπός του εἶναι ἀσφαλῶς καθορισμένος ἐκ τῶν προτέρων: Τὸ νὰ αὐτοδικαιωθεῖ,  δηλαδή, ρίχνοντας ὅλους τοὺς λίθους τῶν ἀναθεμάτων στοὺς ἄλλους, ἐκτὸς ἀπὸ τὸν ἑαυτό του. Γιὰ τὸν ὁποῖο ὅμως μπορεῖ νὰ πεῖ, μετ᾿ ἐμφάσεως μάλιστα, ὅτι στὸ ἐξομολογητήριο εἰσῆλθε, ὄχι γιὰ τὴν ἄφεση τῶν δικῶν της ἁμαρτιῶν, ἀλλὰ γιατὶ φορτώνεται τὶς ἁμαρτίες ποὺ οἱ ἄλλοι τοῦ προσθέτουν, τὸν ἀναγκάζουν νὰ κάνει ἤ νὰ δεχτεῖ.  «Δὲν τὸ ἤθελα νὰ τὸ πῶ αὐτό ( π. χ. νὰ κατηγορήσω, νὰ βάλω λόγια κ.λ.π.), μὲ ἀνάγκασαν». Φράσεις στερεότυπες, ὡστόσο αὐτοαπαλλακτικές. Ἔτσι, μὲ κριτήριο ὅτι ἔπρεπε νὰ ἀμυνθεῖ, γιὰ νὰ σώσει τὴν ὑπόληψή του, καταφεύγει σ᾿ αὐτὲς τὶς πρακτικές. Κι ὅλ᾿ αὐτά, σημειωθήτω, ἀναφέρονται στὸν πνευματικὸ μὲ μιὰ ἄνεση καὶ πολυλογία, μὲ σκοπὸ νὰ κατορθώσει νὰ ἐπιβληθεῖ στὸν ἐξομολόγο μὲ τὴν συνεχῆ καὶ ἐντυπωσιακὴ πολυλογία.   

Εἶναι, τὸ ξέρω, ἄπειρες αὐτὲς οἱ περιπτώσεις ποὺ συναντᾶμε. Κι εἶναι ἀσφαλῶς περιπτώσεις ποὺ πραγματικὰ μᾶς ταλαιπωροῦν, ὅταν μάλιστα ἔχουμε ἔξω κι ἄλλες ψυχὲς,  ποὺ περιμένουν τὴ σειρά τους νὰ προσέλθουν στὸ Μυστήριο αὐτό. Κι ὁ χρόνος ἀπὸ τὴν ἄλλη νὰ πιέζει...

Ἀλήθεια, πόσοι ἀπὸ μᾶς κάτι τέτοιες στιγμὲς δὲν κοιτάζουμε νὰ ὑψώσουμε κάποιο ἀνάχωμα, ὥστε νὰ σταματήσει κάπου αὐτὴ ἡ ἀνούσια πολυλογία. Ποὺ τὴ θεωροῦμε ἀσφαλῶς ἀπώλεια πολύτιμου ποιμαντικοῦ χρόνου, ἀφοῦ πουθενὰ δὲν βγάζει; Κι ἀγανακτοῦμε, μάλιστα, γι᾿ αὐτό, ἀγχωνόμαστε καὶ στεναχωριόμαστε πολύ.

Κι ὅμως στὴν ἄλλη της ὄψη αὐτὴ ἡ περιπέτεια κάτι ἔχει νὰ δείξει, κυρίως σὲ μᾶς τοὺς πνευματικούς. Τὸ τὶ εἶναι αὐτὸ θὰ φανεῖ, ὄχι ἐκείνη τὴ στιγμή, ἐκεῖνες τὶς ὧρες ποὺ ἀσφαλῶς εἶναι πασπαλισμένες ὑπερένταση καὶ κάποιο ἄγχος. Καὶ δικαίως μάλιστα, ἀφοῦ ἡ κάθε ψυχὴ ποὺ θὰ παρουσιαστεῖ ἔχει τοὺς δικούς της κώδικες καὶ κανόνες, κι αὐτὰ πρέπει νὰ τὰ σέβεται ὁ διακριτικὸς πνευματικός, ἀλλιῶς οἱ ψυχὲς αὐτὲς θὰ κλειδώσουν μιὰ γιὰ πάντα καὶ ἔτσι θὰ παραμείνουν. Κι ὑπεύθυνοι θὰ εἴμαστε ἐμεῖς γι᾿ αὐτό. Βλέπεις, δὲν εἰπώθηκε τυχαῖα ὅτι ἡ πνευματικὴ πατρότητα εἶναι «τέχνη τεχνῶν». 

Γι᾿ αὐτὸ καὶ οἱ τραγικές (κάποτε πολὺ τραγικές, ὄντως) αὐτὲς περιπτώσεις,  πρέπει νὰ φροντίζουμε νὰ τὶς προσέχουμε, ὅσο βαρετὲς καὶ ἀνούσιες κι ἄν εἶναι. Γιατὶ μέσα βαθιά, στὸν πυρήνα τους, κρύβουν τὸ ζητούμενο: τὴν εἰρήνευση τῆς ψυχῆς καὶ τὸ δέσιμο τοῦ σχοινιοῦ τῆς ἐπικοινωνίας μὲ τὸ Θεό. Αὐτὴ εἶναι ἡ μοναδική ἀναζήτηση, πού, δυστυχῶς, χάνεται σὲ μονοπάτια μάταιου φαρισαϊσμοῦ, ἀθεμελίωτης αὐτοδικαίωσης καί ἄκαρπης προσπάθειας γιὰ ἐντυπωσιασμό. 

Καὶ τὸ κυριώτερο, κανένας ποιμαντικὸς χρόνος δὲν πάει χαμένος, γιατὶ ἁπλούστατα, ὅταν αὐτὸς συντελεῖται καὶ ἀναλώνεται μέσα στὰ πλαίσια τῆς ἱεραποστολικῆς μας μαρτυρίας καὶ διακονίας, τότε εἶναι χρόνος προσευχῆς, λατρείας καὶ διδαχῆς - ἔστω καὶ μὲ τὶς μετ᾿ ἐμποδίων παρουσίες κάποιων, ποὺ, ὅμως,  γιὰ νὰ προσέλθουν στὸ ἐξομολογητήριο κάτι γυρεύουν... Τό δικό τους χαμένο κέντρο ἤ μήπως τὴ δικιά μας ὑπομονή, ἀντοχὴ καὶ φιλία, ποὺ ἀσφαλῶς ὁ κόσμος δὲν τοὺς ἔδωσε...

Ἄλλωστε δὲν μᾶς δόθηκε ἔτσι ἁπλᾶ ἡ ἐντολὴ «ἐρευνᾶτε τὰς γραφάς». Γιατὶ κάτω ἀπὸ τὴν ἔρευνα τῶν γραφῶν ὁ κάθε ποιμένας καλεῖται νὰ ἐρευνήσει καὶ τὶς ψυχὲς τῶν ὅσων ποιμαίνει. Μὲ διάκριση, ὑπομονή, ἀγωνία, φιλανθρωπία καὶ πάνω ἀπ᾿ ὅλα μὲ ἀγάπη. Ἤ μήπως δὲν εἶναι αὐτὴ ἡ ἀποστολή μας.

Ἄς τὸ ψάξουμε, λοιπόν...

π. κ. ν. κ.  

Το ηγιασμένο Χέρι του Αγίου Σπυρίδωνος για προσκύνημα στη Μόσχα

Στις 21 Σεπτεμβρίου 2018, το τίμιο Χέρι του Αγίου Σπυρίδωνος μεταφέρθηκε από τον Πρωτοσύγκελο της Ι. Μητροπόλεως Κερκύρας π. Ιουστίνο στη Μόσχα για να προσκυνηθεί από τον ευσεβή λαό της μεγαλούπολης. Το υποδέχτηκε ο ίδιος ο Πατριάρχης Μόσχας και πάσης Ρωσίας Κύριλλος.

Το γενέθλιο της Παναγίας στον Άθωνα

Σήμερα στο Άγιο Όρος εορτάζεται η γέννηση τού δώρου του Θεού στην ανθρωπότητα, η γέννηση της Παναγίας.

Η Παναγία ήταν η εκπλήρωση του λόγου των Προφητών. Ήταν το αποτέλεσμα της υπομονής και της δοξολογίας του αγιασμένου ζεύγους, του Ιωακείμ και της Άννης. Είναι μητέρα των ανθρώπων.

Γενέθλιος ημέρα της Παναγιάς είναι σήμερα στο Άγιο Όρος, ημέρα χαράς και αγαλλίασης, ημέρα ανάπαυσης και παραμυθίας.

Το σχέδιο του Θεού για την σωτηρία του ανθρώπου αποκαλύπτεται στο πρόσωπο της αγνής Κόρης. Η αγάπη του Θεού αποκαλύφθηκε διαμέσου της Παναγίας, η Παναγία έγινε το δοχείο της χάριτος, διά της οποίας διοχετεύθη αυτή η χάρη στην ανθρωπότητα.

Ύψωσε, άνθρωπε, τα χέρια σου στον ουρανό και ευχαρίστησε τον Πανάγαθο Θεό, γιατί, παραβλέποντας τις αμαρτίες σου, σου δωρίζει πολύτιμο δώρο, δίνοντας νόημα και ομορφαίνοντας την ζωή σου! 

Χρόνια πολλά και ευλογημένα!

+Αρχιμανδρίτης Βαρθολομαίος, Καθηγούμενος Ι.Μ. Εσφιγμένου Αγίου Όρους

Οικουμενικό Πατριαρχείο - Πατριαρχείο Μόσχας: Πού βρίσκεται η δύναμη τελικά;

Γράφει ο ΑΘΑΝΑΣΙΟΣ ΜΟΥΣΤΑΚΗΣ, Δρ Θεολογίας

Θλιβερή, θλιβερότατη ἡ στάση τοῦ Πατριάρχου Μόσχας κ. Κυρίλλου. Δέν τόν ἱκανοποίησε ἡ ἀποφασισθεῖσα ἀπό τήν Ἱερά Σύνοδο τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας τῆς Ρωσίας διακοπή τοῦ μνημοσύνου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ.κ. Βαρθολομαίου, ἀλλά προχώρησε στήν ἀναγραφή στά Δίπτυχα τῆς Ὀρθοδοξίας τοῦ Ἐπισκόπου Τύχωνος, Προκαθημένου τῆς «Αὐτοκέφαλης Ἐκκλησίας Ἀμερικῆς καί Καναδᾶ». Μίας αὐτοκέφαλης ἐκκλησίας τήν ὁποία δέν ἀναγνωρίζει καμία ἄλλη Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία καί δέν μνημονεύει κανένας Προκαθήμενος στά Δίπτυχα, προφανῶς ἐκτός ἀπό τόν Πατριάρχη Μόσχας.

 Ἀπό τή συνάντηση τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. Βαρθολομαίου μέ τόν Πατριάρχη Μόσχας κ. Κύριλλο στό Φανάρι στίς 31 Αὐγούστου 2018, κατά τήν ὁποία συζητήθηκε τό οὐκρανικό ζήτημα

Λαμβάνοντας ἀφορμή ἀπό αὐτά τά ἄκρως θλιβερά καί ἀκατανόητα (ὡς πρός τήν οὐσιαστική τους ὠφέλεια γιά τήν Ἐκκλησία τῆς Ρωσίας) γεγονότα, καταθέτω μερικές ἁπλές σκέψεις-ἀπορίες μου.

Ἔστω ὅτι ἐγώ, πού εἶμαι ἄσχετος ἀπό πολιτική καί διεθνεῖς σχέσεις, ἤμουν προκαθήμενος μιᾶς τοπικῆς ἐκκλησίας καί ἀποφάσιζα νά προωθήσω μιά θέση μου. Τό πρῶτο πού θά ἔκανα θά ἦταν νά προσπαθήσω νά ἔχω τήν ἀποδοχή ἐν πρώτοις τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, τό ὁποῖο, ἐξαιτίας τῆς θέσεως πού κατέχει στήν τάξη τῆς Ἐκκλησίας, ἔχει τόν πρῶτο λόγο στά τῆς Ὀρθοδοξίας καί ἐπί σειρά αἰώνων ἔχει χειριστεῖ δύσκολες, δυσχερέστερες ἀπό τήν παροῦσα, καταστάσεις, ὡς καί τῶν λοιπῶν παλαιφάτων Πατριαρχείων, τῶν νέων Πατριαρχείων καί τῶν λοιπῶν κατά τόπους Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν. Ἡ στάση τοῦ Πατριαρχείου Μόσχας, πού εἶναι ἕνα ἀπό τά νεοπαγῆ «ἐθνικά» Πατριαρχεῖα δείχνει ὅτι καθώς στίς ἐπιδιώξεις του δέν ἔλαβε τήν ἐπιθυμητή ἀναγνώριση καί τήν προσδοκώμενη ἀνταπόκριση προχώρησε σέ μία κίνηση πού δείχνει, μᾶλλον, νευρικότητα, καί δέν ἔχει εὐδιάκριτο στόχο: ἄραγε ἡ διακοπή μνημοσύνου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου ἔχει σκοπό νά τόν ἀπομονώσει; Μήπως συμβαίνει τό ἀντίθετο; Μήπως ἀποτελεῖ ἔμμεση ὁμολογία τῆς Μοσχοβίτικης Ἐκκλησίας γιά τήν ἀπομόνωση στήν ὁποία ἔχει ὁδηγηθεῖ; Ποιό στόχο ἄραγε θά μποροῦσε νά ἐξυπηρετεῖ ἡ μνημόνευση τοῦ Ἐπισκόπου Τύχωνος; Δηλώνει μέ αὐτή ὅτι «καί ἐγώ μπορῶ νά δίδω τήν Αὐτοκεφαλία ὅπου θέλω»; Ποιός τό δέχεται; Πόσες τοπικές Ἐκκλησίες ἀποδέχονται ὅτι οἱ Ρῶσοι μποροῦν νά δίδουν Αὐτοκεφαλία; Νομίζω καμία! Καί αὐτό δέν φαίνεται νά ἀλλάζει στό ἐγγύς μέλλον.

Ρωτοῦν πολλοί γιατί συμβαίνουν ὅλα αὐτά καί διαμαρτύρονται ἐπιρρίπτοντας —ἐνῶ δέν θά ἔπρεπε— ἐξίσου εὐθύνες σέ ὅλες τίς πλευρές. Εὐτυχῶς, ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία κινεῖται μέ πολύ συνετά βήματα, καί δέν παρασύρεται σέ κινήσεις πολιτικοῦ ὠφελιμισμοῦ καί λαϊκίστικου ἐντυπωσιασμοῦ. Δέν χρειάζεται οὔτε τό ἕνα οὔτε τό ἄλλο. Ἀντιθέτως, στρέφει πάντοτε τήν προσοχή της στήν οὐσία κάθε προβλήματος καί στή διακονία της στόν κόσμο πού ζοῦμε καί, νομίζω, κανείς δέν ἔχει ἀμφιβολία, ὅτι ἡ διακονία αὐτή εἶναι μαρτυρική, βασανισμένη καί ταπεινή. Στήν περίπτωση πού συζητᾶμε τόν ρόλο τοῦ διακόνου γιά τήν ἀνά τήν οἰκουμένη Ὀρθοδοξία διαδραμματίζει τό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο, τό ὁποῖο ὡς τέτοιο ἀναγνωρίζεται ἀπό ὅλους τούς Ὀρθοδόξους Προκαθημένους —μέχρι χθές καί ἀπό τόν Μόσχας— καθώς πρῶτο τό ὄνομα τοῦ Προκαθημένου του διαβάζεται στά Δίπτυχα, πού λειτουργοῦν ὡς μία ἔμπρακτη ὁμολογία τῆς πανορθόδοξης ἑνότητας, καί ὡς τέτοιο ὁμολογεῖται ἀπό κάθε ὀρθόδοξο χριστιανό, καί μάλιστα, κατά τήν θεία λειτουργία, ἡ ὁποία εἶναι μία ἀνοικτή πόρτα ἀπό τήν ὁποία προγευόμαστε τή Βασιλεία τοῦ Θεοῦ.

Τά θέματα τάξεως εἶναι ἰδιαιτέρως σημαντικά γιά τήν Ἐκκλησία. Δέν διατηροῦν νεκρούς τύπους, ἀλλά διασώζουν τή ζῶσα ἀλήθεια τῆς ἐκκλησιαστικῆς ζωῆς καί τήν πίστη της γιά τήν ἑνότητα κατά τήν ἱστορική της πορεία. Ὅταν μνημονεύει ὁ κάθε Προκαθήμενος τούς ἄλλους Προκαθημένους, εἶναι ὡς νά βρίσκονται ὅλοι μαζί γύρω ἀπό τό τραπέζι τοῦ Μυστικοῦ Δείπνου, ἑνωμένοι, ἀγαπημένοι, ἐν μετανοίᾳ, «ἐν ἀγαλλιάσει καί ἀφελότητι καρδίας» (Πράξ. 2:46). Ἐπιτρέψτε μου, μέ κάθε σοβαρότητα, νά πῶ ὅτι μόλις διάβασα τήν ἀπόφαση γιά τή διακοπή μνημονεύσεως τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου ἦρθε στόν νοῦ ἕνα παιδάκι πού ἐπειδή δέν γίνεται τό δικό του στό παιχνίδι, εὔκολα, ἀνεξέταστα καί πολύ ἀφελῶς, λέει στόν μέχρι πρότινος φίλο του «δέν σέ ἔχω φίλο» ἤ κάτι παρόμοιο!

Προφανής στόχος τοῦ Πατριάρχου Μόσχας ἦταν νά ἀποδυναμώσει καί νά ἀπομονώσει τόν Οἰκουμενικό Πατριάρχη. Τό πέτυχε ἄραγε;

Σκέφτομαι τό ἐπιχείρημά του σχετικά μέ τό πλῆθος τῶν πιστῶν πού βρίσκονται ὑπό τήν πνευματική καί διοικητική του δικαιοδοσία.

Ἀναρωτιέμαι: Μπορεῖ αὐτό νά εἶναι πνευματικό ἐπιχείρημα; Μπορεῖ νά σταθεῖ σέ μία σοβαρή συζήτηση;

Δέν θά ἦταν ἀνήθικο κατά τήν σοβιετική περίοδο, παραδείγματος χάριν, πού ἡ Ρωσική Ἐκκλησία ὑπέστη τά πάνδεινα ἀπό τό καθεστώς, μέ ἐλάχιστους καταγεγραμμένους πιστούς καί ἀκόμη λιγότερους ναούς, μονές κ.λπ., νά ἔλεγαν οἱ ἄλλες Ἐκκλησίες: πόσους πιστούς ἔχει ἡ Ρωσική Ἐκκλησία; Μόνο τόσους; Ἄς κατεβεῖ μερικές θέσεις στά δίπτυχα! Κανείς ὄχι μόνο δέν ἔθεσε αὐτό τό ζήτημα, ἀλλά ὅλες οἱ κατά τόπους Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες στήριξαν, μέ κάθε τρόπο, ὑλικά καί πνευματικά, τίς Ἐκκλησίες πού στέναζαν κάτω ἀπό τά ἀθεϊστικά καθεστῶτα.

Ἐάν ἀκολουθήσουμε τή λογική τῆς ἀριθμητικῆς ὑπεροχῆς θά πρέπει νά ὁμολογήσουμε ὅτι ἦταν λάθος, καί μάλιστα μεγάλο, ἡ στάση τοῦ Μεγάλου Κωνσταντίνου πρός τήν Ἐκκλησία: ἀντί «σοφά» καί «συνετά» νά μετρήσει κεφάλια πιστῶν καί εἰδωλολατρῶν καί νά σχεδιάσει τίς ἑπόμενες κινήσεις του, ὅπως πράττουν οἱ Ρῶσοι ἀδελφοί μας, ἀκούγοντας τήν καρδιά του ὑποστήριξε, μέ «ἀπερίσκεπτη» πίστη, μέ «ἄφρονα» ἐλπίδα καί «τυφλή» ἐμπιστοσύνη στό χέρι τοῦ Θεοῦ, ἕνα ἰσχνό περίπου 10%, στό ὁποῖο, σύμφωνα μέ τούς εἰδικούς ἐπιστήμονες, ἀνερχόταν τότε οἱ χριστιανοί. Καί μάλιστα, σέ μιά ἐποχή πού ἡ Ἐκκλησία προσπαθοῦσε νά ἀναλάβει δυνάμεις μετά ἀπό ἕναν ἀπό τούς σκληρότερους καί ἀπηνέστερους διωγμούς καί αὐτό τό 10% τῶν πιστῶν κατοίκων τῆς Αὐτοκρατορίας ἀγωνιζόταν γιά τήν ἴδια του τήν ἐπιβίωση.

Δέν μπορῶ παρά, γιά πολλοστή φορά, νά φέρω στόν νοῦ μου τόν λόγο τοῦ Θεοῦ πρός τόν ἀπ. Παῦλο ὅταν αὐτός τοῦ ζήτησε νά τόν θεραπεύσει ἀπό τήν ἀσθένεια πού τόν βασάνιζε: «ἀρκεῖ σοὶ ἡ χάρις μου· ἡ γὰρ δύναμίς μου ἐν ἀσθενείᾳ τελειοῦται» (Β΄ Κορ. 12:9). Αὐτός ὁ λόγος ἐκφράζει τήν πίστη καί τήν παράδοση τῆς Ὀρθοδοξίας καί ὄχι ἡ ρωσική ἔπαρση πού τρέφεται μέ ἀλλότρια τῆς πίστεως μέσα. Αὐτός ὁ λόγος πού ἀποκαλύπτει τόν μυστικό τρόπο μέ τόν λειτουργεῖ ἡ ἔννοια τῆς δυνάμεως στήν Ἐκκλησία θά ἔπρεπε νά μᾶς καθοδηγεῖ σέ κάθε βῆμα τῆς ζωῆς μας: ἡ δύναμη μόνο μέσα στά βάσανα καί στούς καημούς τῆς ἀσθενείας, τῆς ἀδυναμίας, ἐνισχύεται.

Καί νομίζω ὅτι στό πρός συζήτηση πρόβλημα οὐδείς ἀμφιβάλει γιά τό ποιός βρίσκεται ἀπό τή μεριά τῆς ἀπολύτου δυνάμεως (ἐξάλλου δέν τό κρύβουν) καί ποιός ἀγωνίζεται ταπεινά μέ τά περιορισμένα μέσα πού διαθέτει γιά νά τελειωθεῖ —ἐν ἀσθενείᾳ, ἐν μυρίοις κινδύνοις, ἐν κόποις καί μόχθοις, ἐν ψευδαδέλφοις (ὡς λέει καί ὁ ἀπ. Παῦλος στό Β΄ Κορ. 11:26)— καί νά προστατεύσει τήν ἀνά τόν κόσμο Ὀρθοδοξία ἀπό ἀμέτρητα προβλήματα, διωγμούς, ἀδυναμίες, ἐχθρούς κ.λπ.

Ἄς εὐχηθοῦμε, λοιπόν, σύντομα, καί μέ τό μικρότερο δυνατό κόστος γι᾿ αὐτούς, οἱ Ρῶσοι ἀδελφοί μας νά ἀντιληφθοῦν τά σφάλματά τους καί νά ἀλλάξουν πορεία ἐνισχύοντας μέ τήν παρουσία τους τήν πανορθόδοξη ἑνότητα καί νά συνεχίσουν νά προσεύχονται μνημονεύοντας ἐν ἀγάπῃ αὐτούς πού, κατά τό παρελθόν, ἐν ἀγάπῃ τούς χάρισαν τό ἀγαθό τῆς αὐτοκεφαλίας.

Ποροσένκο για την Αυτοκεφαλία: "Ο Τόμος είναι στην πραγματικότητα μια άλλη Πράξη Δήλωσης της Ανεξαρτησίας της Ουκρανίας"

Head of State: Tomos is actually another Act of Declaration of Ukraine's Independence

20 September 2018 - 12:18

President Petro Poroshenko emphasized the importance of strengthening unity in our country and stressed that the creation of the Autocephalous Orthodox Ukrainian Church would contribute to that. He also noted that the Exarchs of the Ecumenical Patriarch, who arrived in Kyiv, have already reported that the process of granting autocephaly to Ukraine has reached the finish line.

"They said it publicly. I do not know when exactly the Tomos will be approved and when it will be brought to Kyiv. But I am sure that the wheel of this story has been ramped up so that nobody will be able to turn it back," Petro Poroshenko said during the Address in the Verkhovna Rada "On the Internal and External Situation of Ukraine in 2018".

The President recalled that hundred years ago the issue of autocephaly was put on the agenda by the state leadership of the Ukrainian People's Republic. 27 years ago, Ukraine resumed its struggle for autocephaly, but "the last four years of quiet and painstaking and now public diplomacy have been crucial, including due to your, dear people's deputies, help".

"As the Scripture reads, we will certainly not worship other gods. And the state will not interfere in the internal affairs of the church, especially the foreign state. Why are they struggling for this? Because the empire loses one of the last levers of influence. Tomos is actually another Act of Declaration of Ukraine's Independence," the President said.

"For us, our own church is a guarantee of spiritual freedom. This is the key to social harmony," he added.

The President guarantees that the state will respect the choice of those who decide to remain in the church structure maintaining unity with the Russian Orthodox Church.

"And we will call it the same in order to facilitate understanding. But at the same time, I guarantee that the state will protect the rights of those priests and believers of the UOC of the Moscow Patriarchate who will voluntarily decide to leave Moscow in order to create, together with other Orthodox, the Autocephalous Orthodox Ukrainian Church," Petro Poroshenko said.

The President stressed that the value of Tomos goes beyond Ukraine. "This is the fall of the Third Rome as the oldest conceptual request of Moscow for the world hegemony. Here, in our territories, the future of the Eastern Orthodoxy is also being solved. We and Russians understand it in absolutely different ways, and this is one of the reasons why we are not on the same road with Russians. Their church is a so-called “bond” of the authoritarian regime. And we, as the largest Orthodox country in Europe, will demonstrate how Eastern Christianity and democracy get along in one national organism,” Petro Poroshenko noted.

Το Πρόγραμμα της Επισκέψεως του Οικουμενικού Πατριάρχου στην Κρήτη (2-3.10.2018)

Στο πρόγραμμα της επίσκεψης στην Κρήτη του Οικουμενικού Πατριάρχη Βαρθολομαίου, στο πλαίσιο του επετειακού εορτασμού της Ορθοδόξου Ακαδημίας Κρήτης για τα 50 χρόνια από την ίδρυσή της, αναφέρεται, σε ανακοίνωσή της η Ιερά Μητρόπολη Κισάμου και Σελίνου.  Ειδικότερα αναφέρει:

Με περίσσειαν χαράς και πνευματικής ευφροσύνης η Ιερά Μητρόπολις Κισάμου και Σελίνου αγγέλλει τα μεγάλα, ξεχωριστά και μοναδικά εκκλησιαστικά γεγονότα, τα οποία θα λάβουν χώρα εις την Εκκλησιαστική αυτή κληρουχία του Οικουμενικού Θρόνου κατά την 2α και 3η του μηνός Οκτωβρίου, επιόντος έτους. 

Συγκεκριμένα το εσπέρας της Τρίτης 2 Οκτωβρίου και ώρα 5.00μ.μ. θα τελεστούν τα θυρανοίξια του Ιερού Προσκυνηματικού Ναού Οσίου Νικηφόρου του Λεπρού, εις την γενέτειρα Του, το Συρικάρι Κισάμου. Πρόκειται για τον πρώτο Ι. Ναό εις την Μεγαλόνησο, αφιερωμένο εις τον Όσιο Νικηφόρο τον Λεπρό. Το εσπέρας της ίδιας ημέρας και ώρα 7.00μ.μ. θα τελεστούν τα εγκαίνια της Μονάδας Αυξημένης Φροντίδας του Αννουσάκειου Ιδρύματος της Ι. Μητροπόλεως. Πρόκειται περί νέας δομής του Αννουσάκειου, ευγενής χορηγία του Ιδρύματος «Ιωάννης Σ. Λάτσης» που θα συμβάλλει έμπρακτα εις την ανακούφιση ασθενών οι οποίοι ευρίσκονται σε λίαν εμπερίστατη κατάσταση. 

Το πρωί της Τετάρτη, 3 Οκτωβρίου, θα τελεστεί Θεία Λειτουργία, μετά Πατριαρχικής χοροστασίας, εις την Ιερά Σταυροπηγιακή και Πατριαρχική Μονή Οδηγητρίας Γωνιάς, Κολυμβάρι. Της Πατριαρχικής χοροστασίας θα ακολουθήσουν τα εγκαίνια του νέου Κειμηλιαρχείου της Μονής, σε πλήρως ανακαινισμένους χώρους της Μονής.

Το εσπέρας της αυτής ημέρας και ώρα 5.30μ.μ. εις το μεγάλο αμφιθέατρο της Ορθοδόξου Ακαδημίας Κρήτης θα πραγματοποιηθεί πανηγυρική εκδήλωσις δια τα 50 έτη λειτουργίας και διαλογικής πορείας του Ιδρύματος. 

Των ως άνω εκκλησιαστικών και ιστορικών αυτών γεγονότων θα προστεί ο Παναγιώτατος Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος, συμμετεχόντων και: του Μακαριωτάτου Πατριάρχου Ιεροσολύμων κ. Θεοφίλου, των Μακαριωτάτων Αρχιεπισκόπου Κύπρου κ. Χρυσοστόμου και Αρχιεπισκόπου Αλβανίας κ. Αναστασίου ως και της  Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου της Εκκλησίας Κρήτης. Ο εξοχ. Πρόεδρος της Δημοκρατίας κ.Προκόπιος Παυλόπουλος έχει αποδεχθεί σχετική πρόσκληση. Καλείται ο ευσεβής, φιλόθεος και φιλάγιος λαός του Θεού όπως καταστεί κοινωνός και μέτοχος της μεγάλης αυτής χαράς της Εκκλησίας και μετέχει των πνευματικών αυτών γεγονότων του διημέρου. 

Εόρτιος Εσπερινός και Λιτανεία στον πανηγυρίζοντα Ναό του Αγίου Ευσταθίου Αργασίου Ζακύνθου

Πραγματοποιήθηκε απόψε η ανακοινωθείσα ετήσια πανήγυρις του Αργασίου Ζακύνθου στον πανηγυρίζοντα κεντρικό Ναό της γραφικής και τουριστικής αυτής περιοχής, ο οποίος τιμάται επ' ονόματι του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Ευσταθίου και της οικογενείας Του. Στον Ναό, εκτός από την Εικόνα του τιμωμένου Αγίου, σώζεται και απότμημα Λειψάνου Του. 

     Μετά τον εόρτιο Εσπερινό, η περίπυστη Εικόνα και το σεπτό Λείψανο λιτανεύτηκαν στην κωμόπολη υπό τους ήχους της Φιλαρμονικής του Δήμου Ζακύνθου. Ακολούθως έγινε Δέηση, στο τέλος της οποίας ο προεστός Αρχιμανδρίτης Αλέξιος Ξένος (πρώην Ιεροκήρυκας Ι.Μ.Ζ.) απηύθυνε σύντομο χαιρετισμό προς τους πανηγυριστές. 

     Σημειωτέον ότι ο άξιος Εφημέριος της Ενορίας Αργασίου, Οικονόμος Παναγιώτης Πόθος, είχε φροντίσει για την αρτιότητα της σύναξης.

Μπάτσκας Ειρηναίος: "Ποτέ δεν θα είμαστε ενάντια στη Ρωσία"

Του Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλου 

Πριν από λίγες μέρες είδε το φως της δημοσιότητας κείμενο του Επισκόπου Μπάτσκας Ειρηναίου, του Πατριαρχείου Σερβίας, σχετικά με το εκκλησιαστικό πρόβλημα στην Ουκρανία. Ο ελληνομαθής Σέρβος ιεράρχης τάσσεται υπέρ του Πατριαρχείου Μόσχας, μας λέει ότι ομιλεί «κατά συνείδησιν και εν ειλικρινεία» και κλείνει το κείμενό του με την φράση: «Γέγραφα και την εμήν σέσωκα ψυχήν».

Πόσο όμως ειλικρινής είναι ο Επίσκοπος Μπάτσκας; 

Είναι γνωστό ότι προσπάθησε με νύχια και με δόντια να ακυρώσει την συμμετοχή της Εκκλησίας της Σερβίας στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Ορθοδοξίας. 

Ήταν αυτός που έσπευσε να μεταφράσει και να υπογράψει μάλιστα τη μετάφραση της απόφασης της Ι. Συνόδου της Εκκλησίας της Ρωσίας από τα ρωσικά στα σερβικά, για την μη συμμετοχή της στη Σύνοδο. 

Τα σερβικά Μ.Μ.Ε λίγες μέρες πριν την σύγκληση της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου έκαναν λόγο για απόπειρα πραξικοπήματος στην Εκκλησία, δημοσιεύοντας πληροφορίες σύμφωνα με τις οποίες ο Μπάτσκας Ειρηναίος προσπάθησε να εμποδίσει τη συμμετοχή της Εκκλησίας της Σερβίας στην Σύνοδο προκειμένου να ικανοποιήσει την Εκκλησία της Ρωσίας. Μάλιστα στο ίδιο δημοσίευμα έγινε μνεία επιστολής του αρχιεπισκόπου Αχρίδος κ. Ιωάννη προς τον Πατριάρχη κ. Ειρηναίο με την οποία καταγγέλλει τον μητροπολίτη Μπάτσκας για προσπάθεια εκκλησιαστικού πραξικοπήματος. 

Τελικά η Εκκλησία της Σερβίας συμμετείχε στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο, μετά από την πίεση που άσκησαν νεώτεροι ιεράρχες, οι οποίοι απομόνωσαν τον Μπάτσκας Ειρηναίο. 

Όμως, ο Επίσκοπος Μπάτσκας πήγε στην Σύνοδο και αμέσως μετά εξέδωσε ένα «φιρμάνι» εξηγώντας μας γιατί δεν υπέγραψε το κείμενο «Σχέσεις της Ορθοδόξου Εκκλησίας με τον λοιπό χριστιανικό κόσμο».  

Παρ’ όλα αυτά, τον περασμένο Ιούνιο (2018) είναι αυτός που φιλοξένησε την Γενική Συνέλευση του Συμβουλίου των Ευρωπαϊκών Εκκλησιών (ΚΕΚ), στην έδρα του στο Νόβισαντ της Σερβίας. Άραγε δέχθηκε τις Ευρωπαϊκές Εκκλησίες ως «εκκλησιαστικές κοινότητες», όπως χαρακτήριζε όλες τις Εκκλησίες, πλην της Ρωμαιοκαθολικής, στο κείμενό του; 

Είναι ο ίδιος – και ο μόνος από την Σερβική Εκκλησία - που συχνά πυκνά το τελευταίο διάστημα εξέφραζε δημόσια τον «προβληματισμό» του για το γεγονός ότι το Οικουμενικό Πατριαρχείο συζητούσε με παράγοντες της Ουκρανίας για το ζήτημα της Αυτοκεφαλίας. 

Είναι φυσικά αυτός ο συντάκτης της επιστολής που έστειλε στον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο ο Πατριάρχης Σερβίας κ. Ειρηναίος για το Ουκρανικό και δημοσιοποιήθηκε μόλις την παραμονή της επίσκεψης του Πατριάρχου Μόσχας Κυρίλλου στο Φανάρι (31-8-2018). 

Είναι ο ίδιος που σε πρόσφατο κείμενό του, θέλει να μας πείσει ότι «ο τρόπος έκφρασης στο θέμα της Ουκρανίας είναι εκκλησιολογικώς και ιεροκανονικώς ανακριβής, όθεν και παραπλανητικός, ανεξαρτήτως της αγαθής προαιρέσεως της συντριπτικής πλειοψηφίας των εκφραζομένων.» 

Τι επιδιώκει τελικά ο Μπάτσκας Ειρηναίος; 

Μάλλον η όλη του στάση είναι προδιαγεγραμμένη εδώ και χρόνια και με καθαρή πολιτική χροιά, κι ας διατείνεται το αντίθετο. 

Έλεγε ξεκάθαρα το 2014, με αφορμή τις κυρώσεις της Ευρωπαϊκής Ένωσης εις βάρος της Ρωσίας: «Έχουν δίκιο να πιστεύουν ότι ποτέ δεν θα είμαστε ενάντια στην Ρωσία, ποτέ δεν θα το κάνουμε. Σίγουρα οι συνέπειες των αποφάσεών μας αυτών δεν είναι πάντα ευχάριστες για εμάς, αλλά τί μπορούμε να κάνουμε για αυτό;» 

Σε άλλο σημείο των δηλώσεών του τότε, τόνιζε: «Η Δύση εξαπάτησε τον Γκορμπατσόφ και τους πρώτους μετα-σοβιετικούς ηγέτες της Ρωσίας. Υποσχέθηκαν ότι το ΝΑΤΟ δεν θα εξαπλωνόταν σε ολόκληρη την Γερμανία. Επίσης συνομολογήθηκε ότι δεν θα εξαπλωνόταν στην Ανατολική Ευρώπη και στις πρώην Σοβιετικές Δημοκρατίες. Ωστόσο οι πράξεις τους δείχνουν ότι θέλουν να κάνουν αισθητή την παρουσία τους πολύ κοντά στην Μόσχα, και είναι ξεκάθαρο ότι η ισχυρή Ρωσία αντιδρά σε αυτό». 

Πιστεύει, άραγε, κανείς ότι ο Μπάτσκας Ειρηναίος θέλει μια Εκκλησία μακριά από τις «πολιτικές παρεμβάσεις» ή ότι δεν είναι ρωσοκίνητος; 

Μάλλον πρέπει να προβληματιστεί σοβαρά ο ίδιος για το αν γράφοντας αυτά που γράφει σώζει την ψυχή του…

Ποροσένκο για την Αυτοκεφαλία: "Το έργο για τον Τόμο ξεκίνησε με την πρώτη μου συνάντηση με τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο"

President about Autocephaly for the Ukrainian Church: The work on the Tomos started with my first meeting with Patriarch Bartholomew

19 September 2018 - 20:38

President Petro Poroshenko said that the beginning of the dialogue on the creation of the Ukrainian Autocephalous Orthodox Church and the provision of the Tomos on Autocephaly had started with his meeting with Ecumenical Patriarch Bartholomew after Easter this year.

At the same time, he noted that in general, he had been working on that issue for three years.

"The work on the Tomos started with my first meeting with His All-Holiness Ecumenical Patriarch. My advisers and my assistants from the very first weeks, in spite of a very difficult situation in Ukraine, a very difficult situation on the frontline (started this work - ed.). I believed, I started working on the strategy of obtaining the independence of the Ukrainian Autocephalous Orthodox Church. On the creation of an independent Church," Petro Poroshenko said in an interview to the First Western TV Channel during a working visit to Lviv region.

"Why is it so important? Ukrainian statehood, Ukrainian state cannot be independent if it has a church guided from abroad as one of its components, one of the pillars of the existence of the statehood," the Head of State added.

According to the President, it was agreed at that meeting that several conditions must be met, particularly the support of the Parliament regarding the President’s appeal. “This is the position of secular authorities, and I thank all the deputies, everyone who voted in support of the President's appeal,” he said.

Petro Poroshenko reminded that some of the deputies did not support the vote. "As you know, only one political force prevented this - they did not just refuse to vote, but tried to arrange a fight inside the parliament ... And I thank the parliamentarians, because I was at that time in the hall, that we did not take the bait," he said.

"But I emphasize that after receiving the Tomos, we will not allow any provocations ... We will have freedom of belief. Everyone will walk his own way to God. And we will not allow shedding a single drop of blood, because only faith and prayer will create the Ukrainian Autocephalous Orthodox Church," the President noted.

He also reminded that there was an appeal to the Ukrainian hierarchs. "And in 27 years of our independence, there has never been a case when the signatures of all hierarchs were present under the same document, except for the part of the Moscow Patriarchate. And it was a miracle. It could not happen without God's help. And they have not just signed the document, but since April, they have carried out absolutely pro-Ukrainian, absolutely pure work to help in the creation of the Ukrainian Church," the Head of State emphasized.

Petro Poroshenko also noted that the Ecumenical Patriarch had appointed the Exarchs of the Patriarchate "who have already begun work on the final line of giving Ukraine the Tomos".

"But I never tell or told the date or that the Tomos is already in our pocket. I continue to insist that the Tomos requires prayer from each of you. Sincere prayer to God. Because it will not happen without God's help. And it requires our struggle for the creation of the Church," the President noted.

"And once again I want to emphasize that the Ukrainian church should be separated from the state. I stand firm on this. Let alone the foreign state. And the Ukrainian church will not be guided by Moscow - the capital of the aggressor-country. We will not allow this," he said, noting that "this is why the decision to appoint the Exarchs by His All-Holiness caused such panic".

Ποροσένκο: "Οι Ουκρανοί ποτέ δεν ζήτησαν και δεν θα ζητήσουν από τον Πούτιν άδεια για μια ανεξάρτητη εκκλησία"

Ukrainians have never asked and will not ask Putin for permission to an independent church - President about granting autocephaly to the Ukrainian Orthodox Church

19 September 2018 - 16:45

During a speech at the presentation of His Beatitude Sviatoslav Shevchuk's book “Dialogue Heals Wounds”, President Petro Poroshenko emphasized that the Ukrainian Autocephalous Orthodox Church is an important component of the Ukrainian statehood.

The Head of State appealed to the audience and noted that “today all are very happy people, because they have a good opportunity to have a meaningful dialogue with the Major Archbishop of the Ukrainian Greek Catholic Church, His Beatitude  Sviatoslav”.

The President added that he sometimes has pleasure of having a conversation with His Beatitude. "Sometimes these dialogues go very far and we are discussing the issues of state formation ... For the creation of the Ukrainian Autocephalous Orthodox Church is a state formation," Petro Poroshenko emphasized.

The President noted that everything in Ukraine takes place with the support of God: "The Lord is with Ukraine, he helps us. He helps build our state, he helps build our army ... he helps build a Ukrainian nation, he helps build and protect the Ukrainian language. He helps protect and create the Ukrainian Autocephalous Orthodox Church".

"Most of you, if you had heard a year ago that we would come so close to the Tomos, would have said that it’s impossible. That the Byzantines will not have enough determination to give a blessing. But there are less and less doubts. I will not call the date intentionally ... But I can say for sure - we are on the finish line," Petro Poroshenko said.

The Head of State especially emphasized: "It has long been clear to everybody that Ukrainians have never asked and will not ask Putin for the right to have an independent church. This is our way to the temple, we resolutely walk this way and overcome all the obstacles with God's help".

Αρχίζουν Συναντήσεις Νέων εκ μέρους της Ι. Μητροπόλεως Ζακύνθου

Η Ιερά Μητρόπολις Ζακύνθου, εκφράζοντας έμπρακτα την αγωνία της για τα παιδιά του τόπου μας, προτίθεται να πραγματοποιεί Συναντήσεις Νέων ηλικίας Γυμνασίου, Λυκείου και ΤΕΙ, κατά την διάρκεια των οποίων θα επιχειρείται συζήτηση επί διάφορων σύγχρονων πνευματικών θεμάτων, μετά από σχετική εισήγηση.

Τις συναντήσεις αυτές των Νέων της Ζακύνθου θα κατευθύνει -αναθέσει του Σεβ. Μητροπολίτη Ζακύνθου κ. Διονυσίου Δ΄-  ο π. Ανδρόνικος Αγαλιανός, Πρωτοδιάκονος της Ι. Μητροπόλεως Ζακύνθου και μεταπτυχιακός φοιτητής Θεολογίας. 

Οι εν λόγω συναντήσεις θα πραγματοποιούνται κάθε Σάββατο στις 6 μ.μ. στο ευρύχωρο και φιλικό Αρχονταρίκι της Ι. Μονής Στροφάδων και Αγίου Μονής Αγίου Διονυσίου. Ημέρα έναρξης και αγιασμού, με την παρουσία του Σεβ. Μητροπολίτη Ζακύνθου, το Σάββατο 29 Σεπτεμβρίου 2018, ώρα 6 μ.μ.. 

Η παρουσία των ενδιαφερόμενων θα τιμήσει την προσπάθεια και θα δώσει ώθηση για ποιοτικότερη απόδοση της τοπικής Εκκλησίας στον ευαίσθητο τομέα της Νεότητας.