Μητροπολίτου Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου Ἱεροθέου

Ὁ Γόρτυνος Ἱερεμίας μέ τόν Ναυπάκτου Ἱερόθεο καί τόν π. Ἀρσένιο Κομπούγια τήν ἡμέρα τῆς χειροτονίας του εἰς Ἐπίσκοπο
Ἡ κοίμηση τοῦ μακαριστοῦ Μητροπολίτου Γόρτυνος καί Μεγαλοπόλεως Ἱερεμίου μοῦ προκάλεσε μεγάλη λύπη, γιατί στερούμαστε τήν ἐπί γῆς παρουσία του ἀνάμεσά μας, ἀλλά καί χαρά, γιατί ἔφυγε ἀπό τήν ἐπί γῆς Ἐκκλησία καί πορεύθηκε στήν οὐράνια Ἐκκλησία, τήν ὁποία ποθοῦσε καί γιά τήν ὁποία ζοῦσε καί πολιτευόταν.
Τά τελευταῖα χρόνια ἡ ὑγεία του ἦταν ἐπισφαλής, ἀλλά ἐκεῖνος, ὡς εὐγενής πού ἦταν προσπαθοῦσε νά μή τό φανερώνη.
Γνωριζόμασταν ἀπό πολλά χρόνια, τόν ἤξερα ἀπό τότε πού ἦταν διάκονος καί Ἱεροκήρυξ καί κατά καιρούς ἐπικοινωνούσαμε, στήν ἀρχή κάπως ἀραιά καί στήν συνέχεια πιό συχνά, ἰδιαίτερα ἀπό τότε πού ἦλθα ὡς Μητροπολίτης στήν γενέτειρά του, τήν Ναύπακτο.
Θά γράψω κάποιες πρῶτες ἐντυπώσεις μου ἀπό τόν μακαριστό Μητροπολίτη Γόρτυνος κυρό Ἱερεμία.