Χριστιανικά χειρόγραφα ψηφιοποιούνται στην Ιερά Μονή της Αγίας Αικατερίνης του Σινά

Στην Ιερά Μονή της Αγίας Αικατερίνης του Σινά, στους πρόποδες του όρους Σινά της Αιγύπτου, η σιγή στη βιβλιοθήκη διακόπτεται μόνο από τον χαμηλό ήχο ενός ηλεκτρικού μουρμουρίσματος, καθώς ένα πρώιμο χειρόγραφα βυθίζεται σε πράσινο φως. Μια ομάδα από την Ελλάδα φωτογραφίζει χιλιάδες ευαίσθητα χειρόγραφα, ανάμεσά τους ορισμένα από τα πιο πρώιμα αντίγραφα των ευαγγελίων, χρησιμοποιώντας μια πολύπλοκη διαδικασία που περιλαμβάνει τη λήψη εικόνων σε κόκκινο, πράσινο και κυανό φως και τη συγχώνευσή τους με λογισμικό ηλεκτρονικού υπολογιστή προκειμένου να δημιουργηθεί μια μοναδική υψηλής ποιότητας έγχρωμη εικόνα.

Υπάρχει μια εμφανής αίσθηση επείγοντος στην αποστολή

Αν και η μονή έχει επιβιώσει πολλών πολέμων στη μακραίωνη ιστορία της, βρίσκεται σε μια περιοχή όπου ισλαμιστές μαχητές έχουν καταστρέψει αναρίθμητα τεχνουργήματα και έγγραφα στη Συρία και στο Ιράκ. Οι χριστιανικές εκκλησίες της Αιγύπτου έχουν τεθεί επίσης στο στόχαστρο από τους ισλαμιστές στο τραχύ και αραιοκατοικημένο βόρειο Σινά. Η Ιερά Μόνη του όρους Σινά --που είναι τμήμα της ανατολικής ορθόδοξης Εκκλησίας-- βρίσκεται στο ασφαλέστερο νότιο μισό της χερσονήσου του Σινά. Αλλά το 2017, το Ισλαμικό Κράτος ανέλαβε την ευθύνη για επίθεση σε κοντινό στη μονή σημείο ελέγχου της αιγυπτιακής αστυνομίας, κατά την οποία ένας αστυνομικός σκοτώθηκε.

«Η αναταραχή που επικρατεί στους καιρούς μας απαιτεί μια γρήγορη ολοκλήρωση αυτού του προγράμματος», λέει ο καθηγούμενος της μονής και αρχιεπίσκοπος Σινά Δαμιανός στο Reuters μέσω μηνύματος ηλεκτρονικού ταχυδρομείου. Ο σκοπός είναι να δημιουργηθεί το πρώτο ψηφιακό αρχείο όλων των 4.500 χειρογράφων της βιβλιοθήκης, ξεκινώντας από περίπου 1.100 στη συριακή και αραβική γλώσσα, τα οποία είναι ιδιαίτερα σπάνια. Η εργασία αυτή μπορεί να πάρει περισσότερα από δέκα χρόνια, χρησιμοποιώντας ψηφιακές κάμερες και σειρές ηλεκτρονικών υπολογιστών μαζί με πολύπλοκες βάσεις στήριξης που έχουν σχεδιαστεί για να υποστηρίξουν πιο ευαίσθητα χειρόγραφα.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Πρόσκληση Αρχιεπισκόπου Αθηνών στον Οικουμενικό Πατριάρχη να εγκαινιάσει Προνοιακό Ίδρυμα

Από το Γραφείο Τύπου του Οικουμενικού Πατριαρχείου 

φωτογραφίες: Νικόλαος Μαγγίνας

Το Οικουμενικό Πατριαρχείο επισκέφθηκε σήμερα, Τετάρτη, 17 Απριλίου, ο Επίσκοπος Θεσπιών Συμεών, Πρωτοσύγκελλος της Ι.Αρχιεπισκοπής Αθηνών. 

Ο Επίσκοπος Θεσπιών έγινε δεκτός από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο, στον οποίο επέδωσε πρόσκληση του Αρχιεπισκόπου Αθηνών και πάσης Ελλάδος Ιερωνύμου να επισκεφθεί την Ελλάδα και να προστεί, στις 23 Μαΐου, της τελετής των εγκαινίων του Κέντρου Γεροντολογίας και Προνοιακής Υποστηρίξεως «Άγιος Πορφύριος», στο Δήλεσι Βοιωτίας, παρουσία του Εξοχ. Προέδρου της Ελληνικής Δημοκρατίας, Καθ. Προκοπίου Παυλοπούλου. 

Ο Παναγιώτατος απεδέχθη την ευγενική αυτή πρόσκληση και ζήτησε από τον Επίσκοπο Θεσπιών να μεταφέρει τις εγκάρδιες ευχές του στον Μακαριώτατο ενόψει του εορτασμού του Αγίου Πάσχα.

Ακολούθως ο Επίσκοπος Θεσπιών παρακάθησε στην Πατριαρχική τράπεζα.

Δελτίο ειδήσεων εκ Φαναρίου της 17ης Απριλίου 2019

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ 

Ἐκκλησιαστικαί εἰδήσεις 

Ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, ὡς πράττει κατ᾽ ἔτος, μετέβη καί σήμερον, 17ην Ἀπριλίου, ἐπέτειον τοῦ θανάτου αὐτοῦ, εἰς τόν τάφον τοῦ Προέδρου τῆς Τουρκικῆς Δημοκρατίας Turgut Özal καί κατέθεσεν ἄνθη, εἰς ἔνδειξιν τιμῆς καί εὐγνωμοσύνης πρός τήν μνήμην αὐτοῦ, ἐκδώσαντος, μετά ἀναμονήν καί κωλυσιεργίας σχεδόν ἡμίσεος αἰῶνος, τήν ἄδειαν διά τήν ἀνοικοδόμησιν τοῦ σημερινοῦ Πατριαρχικοῦ Οἴκου ἐν Φαναρίῳ. 

     Τόν Πατριάρχην συνώδευεν ὁ Πανοσιολ. Διάκονος κ. Γρηγόριος, Ὑπογραμματεύς τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου.

* * * 

Σεπτῇ ἐντολῇ, ὁ Πανοσιολ. Διάκονος κ. Βοσπόριος, Κωδικογράφος τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου, Γεν. Γραμματεύς τοῦ Δ. Σ. τοῦ Συνδέσμου Μουσικοφίλων Πέραν, ἐπεσκέφθη τόν ἐν τῷ Γηροκομείῳ Βαλουκλῆ νοσηλευόμενον Μουσικολ. κ. Λεωνίδαν Ἀστέρην, πρῴην Ἄρχοντα Πρωτοψάλτην τῆς Μ.τ.Χ.Ε., καί διεβίβασεν αὐτῷ τάς Πατριαρχικάς εὐχάς ἐπί τοῖς ὀνομαστηρίοις αὐτοῦ. 

* * *

Ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, ἐδέξατο εἰς ἀκρόασιν: 

- Τόν Πανοσιολ. Ἀρχιμανδρίτην κ. Νήφωνα Βασιλάκην, Κωδικογράφον τῆς Ἱ. Ἐπαρχιακῆς Συνόδου τῆς Ἐκκλησίας Κρήτης, συνοδευόμενον ὑπό τοῦ Ἐντιμ. κ. Βασιλείου Φλουρῆ, Ἀστυνομικοῦ, ἐξ Ἡρακλείου Κρήτης. 

- Τούς Ὁσιολ. Ἱερομόναχον Λουκᾶν καί Εὐλαβ. Ἱεροδιάκονον Παχώμιον, Ξενοφωντινούς. 

- Τόν Ἐντιμ. κ. Εὐστάθιον Λιανόν Λιαντῆν, Εἰδικόν Γραμματέα θρησκευτικῆς καί πολιτιστικῆς διπλωματίας τοῦ Ὑπουργείου Ἐξωτερικῶν τῆς Ἑλλάδος – Εἰδικόν Ἀπεσταλμένον διά τήν καταπολέμησιν τοῦ Ἀντισημιτισμοῦ καί τήν προάσπισιν τῆς μνήμης τοῦ Ὁλοκαυτώματος. 

- Τόν Ἐντιμ. κ. Βασίλειον Ἀντωνιάδην, Ἐπιχειρηματίαν, μετά τῆς συζύγου αὐτοῦ Εὐγεν. κ. Εἰρήνης Πλεύρη, Δικηγόρου, ἐξ Ἀθηνῶν. 

* * * 

Ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, ἐξεπροσωπήθη: 

- Ὑπό τοῦ Πανοσιολ. Μ. Ἀρχιμανδρίτου κ. Βησσαρίωνος, κατά τήν διοργανωθεῖσαν ὑπό τῆς Ζαππείου Σχολῆς τελετήν βραβεύσεως τῶν διακριθέντων κατά τόν Δ΄ Διαγωνισμόν Ζωγραφικῆς μαθητῶν, εἰς μνήμην τῆς ἀειμνήστου Καλλιρρόης Βιτάλη Ἀντωνιάδου, ἐπί τοῦ θέματος «Ἀπό τά Πάθη τοῦ Χριστοῦ στήν Ἀναγέννηση τῆς Φύσης καί τῆς Ζωῆς», ἐν τῇ Θεατρικῇ Αἰθούσῃ αὐτῆς, τήν Τρίτην, 16ην Ἀπριλίου. 

- Ὑπό τοῦ Πανοσιολ. Ἀρχιμανδρίτου κ. Σμαράγδου Καραγιαννίδου, Πρωτοσυγκέλλου τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Χαλκηδόνος, κατά τήν κηδείαν τῆς ἀειμνήστου Ἀναστασίας Οὐζούνογλου, ἐκ τοῦ Ἱ. Ναοῦ Προφήτου Ἠλιού Χρυσουπόλεως (Σκουτάρεως), τήν Δευτέραν, 15ην ἰδίου. 

- Ὑπό τοῦ Πανοσιολ. Ἀρχιμανδρίτου κ. Δανιήλ Ψωΐνου, Κληρικοῦ τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Πειραιῶς, κατά τήν ἐκδήλωσιν παρουσιάσεως τοῦ νέου πανελλαδικοῦ συνδρομητικοῦ Περιοδικοῦ Τέχνης καί Πολιτισμοῦ «Art & Art Magazine», ἐν ταῖς ἐγκαταστάσεσι τῆς Δημοτικῆς Πινακοθήκης Πειραιῶς, αὐθημερόν. 

- Ὑπό τοῦ Ἱερολ. Ἀρχιδιακόνου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου κ. Ἰωάννου Χρυσαυγῆ, Καθηγητοῦ, κατά τήν διοργανωθεῖσαν ὑπό τοῦ Πανεπιστημιακοῦ Ἱδρύματος «The Catholic University of America» Διεθνῆ Ἐπιστημονικήν Ἡμερίδα, ἐπί τοῦ θέματος «Climate Change: Impacts & Responses», ἐν ταῖς ἐν Οὐάσιγκτων ἐγκαταστάσεσιν αὐτοῦ, τήν Τρίτην, 16ην τ.μ..

Συμπάθεια Βαρθολομαίου για την καταστροφική πυρκαγιά στην Παναγία των Παρισίων

με επιστολές του προς τον Ρωμαιοκαθολικό Αρχιεπίσκοπο Παρισίων και τον Πρόεδρο της Γαλλίας

Την βαθύτατη λύπη του για την καταστροφική πυρκαγιά που έπληξε τον ιστορικό Καθεδρικό Ναό της Παναγίας των Παρισίων, ένα από τα σημαντικότερα σημεία αναφοράς της ιστορίας και της πνευματικής ταυτότητας  της γαλλικής πρωτεύουσας, και τη συμπάθειά του προς τους ρωμαιοκαθολικούς πιστούς της πόλης και συνολικά προς τον λαό της Γαλλίας εκφράζει ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, με επιστολές του προς τον Ρωμαιοκαθολικό Αρχιεπίσκοπο Παρισίων Michel Aupetit και τον Πρόεδρο της Γαλλίας Emmanuel Macron.

Η Παναγία των Παρισίων δεν ήταν απλώς ένας Καθεδρικός Ναός, τονίζει ο Οικουμενικός Πατριάρχης, αλλά αποτελεί ένα ορατό σημείο «συνάντησης» της χριστιανικής πίστης και της ανθρώπινης μεγαλοφυΐας, ένα σύμβολο των κοινών ιδανικών της ανθρωπότητας, μία «φωνή» από την οποία πηγάζει μια ηχηρή έκκληση για ειρήνη και αγάπη.

«Ο κόσμος είναι σήμερα τραυματισμένος, βιώνει ένα ιδιαίτερο πένθος, συλλογικά, πέρα από ομολογιακές και θρησκευτικές δεσμεύσεις», σημειώνει ο Οικουμενικός Πατριάρχης και εύχεται για την ταχεία αποκατάσταση του ιστορικού Ναού.

Ποίηση Δ. Σολωμού στο "Αληθώς" για το Θείο Πάθος (μετάφραση από τα ιταλικά, σε α΄ ανάγνωση: Γ. Κεντρωτής)

ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΣΟΛΩΜΟΣ

Η ΣΤΑΥΡΩΣΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ

Ότι έβγαλε ο Χριστός τον ύστατό του θρήνο

κι από ’ναν σπαραγμό εσείστηκεν η πλάση·

οι τεθνεώτες όλοι ενιώσαν τότε κείνο

τον φόβο, που ξανά μπορεί να σ’ ανεβάσει

στη γη. Άγγελος πεμφθείς εξ ουρανού, απευθύνο-

ντας λόγο ευθύς στους πάντες (σε άστεα, σε δάση

– παντού), φωνάζει για το θεϊκόν εκείνο

ον, που ’χε μόλις στο σταυρό τη ζωή του χάσει.

Αγίων απάντων τότε αναχεντρώθη η κόμη

και τα χλωμά τους μάγουλα μεμιάς γουβιάναν,

καθώς μπροστά τους ορθωθήκαν πλήθος τρόμοι.

Τον πόνο στην καρδιά του ο κόσμος βάναν

και νόμιζες ότι εθρήνουν τα βουνά, κι ακόμη οι

λειμώνες, που το θέατρο της θανής Του φτιάναν.

*     *     *

Η ΑΝΑΣΤΑΣΗ ΤΟΥ ΚΥΡΙΟΥ

Φως υπερούσιον ο Χριστός περιενδεδυμένος

σηκώθηκε απ’ το μνήμα του τον θάνατο πατώντας

θανάτω. Αθάνατος, υπέροχος, πανάγιος όντας

σαν κέδρος έστεκε σε ωριά βουνοκορφή υψωμένος.

Φτερά υπερούσια ετάνυζε ένας άγγελος σταλμένος

και «Ηγέρθη!» ανέκραζε περήφανα φωνοκοπώντας·

η όψη του, πυρή και ωσάν σμάλτο αστραποβολώντας,

εξάναβε στο βλέμμα του το φως με κάθε σθένος

νοητό οπλισμένο. Αστράφτουν κι άλλο τότε οι ουρανοί – αιώνια

μες στων ψυχών τα μάτια τη χαρά έχουνε σφαλίσει

κι οι κόρες όλες στεφανώθηκαν με χρυσοκλώνια.

Η χάρις του Θεού δεν αναβλύζει οχ κάποια φλέβα

και γλώσσα ανθρώπου δεν μπορεί το βάθος να λαλήσει,

το δε κατέβα στη γαλήνη της δεν έχει ανέβα.

[Μετάφραση από τα ιταλικά: Γιώργος Κεντρωτής]

“Προς σφαγήν ελκόμενος”. Το αφιέρωμα του "Αληθώς" στο Θείο Πάθος [πλήρες video]

Το Μορφωτικό Κέντρο Λόγου ΑΛΗΘΩΣ παρουσίασε επιτυχώς την 5η δράση τού η΄ κύκλου του, κατά το δειλινό της Κυριακής Ε΄ των Νηστειών, 14ης Απριλίου 2019, στην έδρα του, τον περικαλλή Ναό της Παναγούλας Μπανάτου Ζακύνθου. 
     Η εν λόγω εκδήλωση αφορούσε στα δρώμενα του Θείου Πάθους, εν όψει της Μεγάλης Εβδομάδας και της Λαμπρής, έφερε δε τον γενικό τίτλο “Προς σφαγήν ελκόμενος”. Ακολουθεί το πλήρες video: 

[Μαγνητοσκόπηση: Νίκος Παπαδάτος]

Ανακοίνωση Ι. Μ. Εσφιγμένου για την καταδίκη καταληψιών κτηρίων της Μονής για απάτη κατά του Δημοσίου

3/16.4.2019  Άγιον Όρος

Σήμερα Τρίτη 3/16.4.2019 η Ελληνική Δικαιοσύνη καταδίκασε τους καταληψίες κτηρίων της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου Αγίου Όρους σε εξάμηνη φυλάκιση με τριετή αναστολή για απάτη κατ’ εξακολούθηση κατά του Δημοσίου. Συγκεκριμένα, οι καταληψίες εξέδιδαν παράνομα απαλλακτικά του ΦΠΑ, προσποιούμενοι την κανονική διοίκηση της μονής, κάνοντας χρήση του ονόματος και της σφραγίδας της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου. Με αυτόν τον τρόπο προσπορίζονταν παρανόμως οικονομικά οφέλη, μη καταβάλλοντας τον οφειλόμενο φόρο, όπως τον καταβάλλει κάθε Έλληνας πολίτης.

Επισημαίνεται ότι κάνεις δεν έχει δικαίωμα να κάνει χρήση της απαλλαγής του ΦΠΑ ως Αγιορείτης, πλην των νομίμως δικαιουμένων αυτήν, οι οποίοι είναι οι ορθόδοξοι μοναχοί που είναι εγγεγραμμένοι στα μοναχολόγια των αγιορειτικών ιερών μονών και διαβιούν νόμιμα είτε σε αυτές είτε στα εξαρτήματά τους. Οι εγκαταβιούντες στο κεντρικό κτήριο της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου δεν είναι Αγιορείτες μοναχοί, αλλά απλοί καταληψίες. Δεν έχουν δικαίωμα να παραμένουν στο Άγιο Όρος, ούτε να εμφανίζονται σαν Αγιορείτες ή Εσφιγμενίτες μοναχοί, σύμφωνα με τις αποφάσεις του Αγίου Όρους και της Ελληνικής Δικαιοσύνης.

Η Ιερά Μονή Εσφιγμένου εκφράζει για μία ακόμη φορά την εμπιστοσύνη της στην Ελληνική Δικαιοσύνη και έχει την πεποίθηση ότι συν Θεώ οι αποφάσεις της θα εφαρμοστούν επιτέλους από το ελληνικό κράτος. Έτσι, η μεν νομιμότητα θα αποκατασταθεί, η δε ομαλότητα θα επανέλθει στους χώρους του τόσο ταλαιπωρημένου αυτού αγιορειτικού σκηνώματος, ώστε να δύναται να επιτελέσει απρόσκοπτα την αποστολή του.

Εκ της Ιεράς Μονής

Ανθρωπιστική βοήθεια της Μητροπόλεως Ζάμπιας προς την λιμοκτονούσα επαρχία Luapula

Η επαρχία Luapula είναι μια από τις δέκα επαρχίες της Ζάμπια και βρίσκεται στο βόρειο τμήμα της χώρας έχει δε το υψηλότερο ποσοστό του πληθυσμού που ζει σε φτώχεια το οποίο είναι το 81%. Η αλιεία και η γεωργία είναι οι κύριες οικονομικές δραστηριότητες του πληθυσμού.

Η επαρχία έχει διεθνή σύνορα κατά μήκος της Λαϊκής Δημοκρατίας του Κονγκό. Η βία στη χώρα αυτή οδήγησε περισσότερους από 3.300 πρόσφυγες στη Ζάμπια σε ένα μήνα.

Το 2018, η Ζάμπια έλαβε συνολικά 9.371 πρόσφυγες, με την πλειοψηφία να προέρχεται από τη Λαϊκή Δημοκρατία του Κονγκό - 7.978 και 1.036 από το Μπουρούντι.

Σε ανταπόκριση της σοβαρής ανθρωπιστικής κρίσης στη Ζάμπια σχετικά με την εισροή προσφύγων, ο Μητροπολίτης της Ζάμπια κ. Ιωάννης, ζήτησε βοήθεια από τις ελληνικές αρχές. Οι Ελληνικές Ένοπλες Δυνάμεις ανταποκρίθηκαν άμεσα με τη δωρεά φαρμάκων. Το Υπουργείο Εξωτερικών της Ελλάδας ανταποκρίθηκε επίσης θετικά, χρηματοδοτώντας και συντονίζοντας την αποστολή του δωρουμένου υλικού, αεροπορικώς στη Λουσάκα, παρά την οικονομική κρίση που εξακολουθεί να επικρατεί στην Ελλάδα, η Ελλάδα απλώνει το χέρι βοηθείας στους έχοντες ανάγκη.Το Επιίτιμο Προξενείο της Ελλάδας στη Λουσάκα συντόνισε και χρηματοδότησε την υλικοτεχνική υποστήριξη της ανθρωπιστικής βοήθειας, για να λάβει έγκριση εισαγωγής και να φτάσει στον προσφυγικό καταυλισμό.

Ο Μητροπολίτης Ζάμπιας κ. Ιωάννης και ο Επίτιμος Γενικός  Πρόξενος της Ελλάδος στη Ζάμπια κ. Μιχαήλ Κρούπνικ επισκέφθηκαν τη δομή φιλοξενίας  των  προσφύγων στην περιοχή Μantapala-Luapul, κεντρικά-βόρεια της Ζάμπιας, σε απόσταση 1500 χιλιομέτρων από την Λουσάκα, για να παραδώσουν ανθρωπιστική βοήθεια. Πιο συγκεκριμένα, παραδόθηκαν στον επικεφαλής του τομέα Kawambwa  της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες κ. Hashim Sharif φάρμακα, δωρεά των Ελληνικών Ένοπλων Δυνάμεων και 10 τόνοι αλεύρι δωρεά των Ελληνικών  Επιχειρήσεων που δραστηριοποιούνται στη Ζάμπια.

Ο Μητροπολίτης κ. Ιωάννης  απευθυνόμενος στον Γενικό Γραμματέα του Υπουργείου Dr. Felix V. Phiri, στον επικεφαλής του τομέα Kawambwa  της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ κ Hashim Sharif και στους υπόλοιπους συγκεντρωμένους, τόνισε ότι:

«Η Ιερά Μητρόπολις Ζάμπιας, με τις ευχές και ευλογίες του Μακαριότατου Πάπα και Πατριάρχη Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ. Θεόδωρου Β΄, ανέλαβε την πρωτοβουλία να συγκεντρώσει και να αποστείλει ανθρωπιστική βοήθεια στους δοκιμαζόμενους συνανθρώπους μας – πρόσφυγες, καταδεικνύει δε τη δέσμευση της Ορθόδοξης Μητρόπολης της Ζάμπια να βοηθήσει την Ζάμπια να ανταποκριθεί στις έκτακτες ανάγκες των μεταναστών και προσφύγων. Εμείς ως Εκκλησία, ως Έλληνες, που από αρχαιοτάτων χρόνων διακρινόμαστε για την αρετή της φιλοτιμίας, της φιλοξενίας και της αγάπης για τον συνάνθρωπο, μπορούμε να μείνουμε αμέτοχοι; Ιδιαιτέρως δε όσοι ζήσαμε και διδαχθήκαμε από τους προγόνους μας τι σημαίνει ξεριζωμός και προσφυγιά από τον Πόντο. Η δράση μας για το προσφυγικό, σε συνεργασία με την Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ για τους Πρόσφυγες, θα έχει διάφορα στάδια.

     Είναι μεγάλη η ικανοποίηση τού να είναι κάποιος μέρος μιας προσπάθειας προσφοράς βοήθειας σε ανθρώπους. Όταν πληροφορήθηκα ότι τόσοι πολλοί άνθρωποι εγκαταλείπουν τα πάντα πίσω τους, ήξερα ότι ήθελα να λάβω μέρος σε αυτή την προσπάθεια ανακούφισης, δίνοντας δύναμη στους πρόσφυγες να πιστεύουν σε ένα καλύτερο μέλλον χωρίς πόνο, δυστυχία και εξαθλίωση. Από τη μεριά μας , συνεχίζουμε να υπερασπιζόμαστε το δικαίωμα τους στη ζωή, παλεύοντας ενάντια στον πόλεμο που τους οδήγησε εδώ.

     Η Μητρόπολη Ζάμπιας θερμά ευχαριστεί τον Υπουργό Εθνικής Άμυνας, Επίτιμο Αρχηγό ΓΕΕΘΑ, Ναύαρχο Ευάγγελο Αποστολάκη, τον Υφυπουργό Εξωτερικών της Ελλάδος κ. Μάρκο Μπόλαρη, τον πρώην Υφυπουργό Εξωτερικών κ. Γιάννη Αμανατίδη, τον Επίτιμο Γενικό Πρόξενο της Ελλάδος στη Ζάμπια κ. Μιχαήλ Κρούπνικ και τους Έλληνες επιχειρηματίες Antelope Milling, APG Milling, Choma Milling, Simba Milling της Ζάμπια, που στάθηκαν στο πλευρό μας και κυρίως στο πλευρό των προσφύγων, στηρίζοντας  τις έκτακτες εκκλήσεις μας."

In Memoriam. Το αναμνηστικό φυλλάδιο της κηδείας του Αρχιεπισκόπου Αυστραλίας Στυλιανού

Αφιέρωμα της εφημερίδας "ΤΟ ΒΗΜΑ της Εκκλησίας" στον μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Αυστραλίας Στυλιανό

Μεγάλο και συλλεκτικό αφιέρωμα της εφημερίδας "ΤΟ ΒΗΜΑ της Εκκλησίας" (φύλλο Απριλίου 2019) στον μακαριστό Αρχιεπίσκοπο Αυστραλίας Στυλιανό.

The APRIL edition of VEMA, dedicated to our late Archbishop STYLIANOS, is available in Greek and English!

Μπορείτε να το ξεφυλλίσετε ακολούθως ολόκληρο:

Βαρθολομαίος: Ανάγκη διαφύλαξης της ελληνικής γλώσσας

Στην ανάγκη διαφύλαξης της ελληνικής γλώσσας, ενός εκ των πλέον σημαντικών παγκόσμιων πολιτιστικών αγαθών, αναφέρθηκε ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος, χθες, αμέσως μετά τη Θεία Λειτουργία στο Φανάρι, σε ομιλία του προς καθηγητές και μαθητές από την Ελλάδα και την Κύπρο, που συμμετείχαν στο 7ο Διεθνές Μαθητικό Συνέδριο Λογοτεχνίας το οποίο πραγματοποιήθηκε στο Ζωγράφειο Λύκειο της Πόλης και ήταν αφιερωμένο στο έργο και την προσφορά του αείμνηστου Αντώνη Σαμαράκη.

«Επιμένω και παρακαλώ και συμβουλεύω τους εκπαιδευτικούς και ιδιαιτέρως τους φιλολόγους να δίδουν ιδιαίτερη σημασία στη διδαχή και στην εκμάθηση της ελληνικής γλώσσας, την οποία εμείς οι Έλληνες την αδικούμε πολλές φορές», είπε ο Οικουμενικός Πατριάρχης ο οποίος παράλληλα δήλωσε υπερήφανος για τη σπουδαιότητα της ελληνικής γλώσσας, που διδάσκεται σε πολλά πανεπιστήμια του κόσμου.

Ενώπιοι με τον Κύριο της Δόξης, ας επιλέξουμε στάση: Συγκυρηναίοι ή Σταυρωτές;

Ομιλία Σεβ. Μητροπολίτη Ζακύνθου κ. Διονυσίου Δ΄ στο Μορφωτικό Κέντρο Λόγου «Αληθώς», 
κατά το αφιέρωμα στο Θείο Πάθος, με γενικό τίτλο "Προς σφαγήν ελκόμενος" 

(Ναός Παναγούλας Μπανάτου εν Ζακύνθω, 14 Απριλίου 2019)

Σεβασμιώτατε Αδελφέ Άγιε Αξώμης,

Αιδεσιμολογιώτατε Γενικέ Αρχιερατικέ Επίτροπε της Ι. Μητροπόλεώς μας π. Παναγιώτη Καποδίστρια,

Αγαπητοί μου Πατέρες, αδελφοί και συλλειτουργοί,

Αγαπητοί μας αδελφοί, φίλοι του Μορφωτικού Κέντρου Λόγου «Αληθώς»,

Οι ιεροί Ευαγγελιστές μάς πληροφορούν ότι, όταν οδηγούσαν τον Κύριο μας στην Σταύρωση, ηγγάρευσαν κάποιον άνθρωπο, με το όνομα Σίμωνα, να σηκώσει τον Σταυρό του Ιησού, διότι εκείνος ήταν εξουθενωμένος. Αυτός ο άνθρωπος ήταν ο Σίμων, ο οποίος καταγόταν από την Κυρήνη, δηλαδή την σημερινή Λιβύη.

Ο Σίμων δέχθηκε και μετέφερε τον Σταυρό του Ιησού επί των ώμων του, μέχρι του σημείου, όπου τον σταύρωσαν στον Γολγοθά. Από τότε, το πρόσωπο του Σίμωνος του Κυρηναίου, απέκτησε για όλους εμάς έναν ιδιαίτερο συμβολισμό. Έγινε εκείνος, που βοηθά στην ώρα της δυσκολίας, εκείνος που αναλαμβάνει το βάρος, το οποίο ο αδελφός δεν μπορεί να σηκώσει, εκείνος που προσφέρει τον εαυτό του κατά την ώρα της δοκιμασίας του άλλου. Είναι το ελάχιστο, που μπορεί ο καθένας μας να προσφέρει για τον συνάνθρωπό του, ώστε παράλληλα να δείξει και την ευγνωμοσύνη του προς τον Χριστό, αφού ο Χριστός δεν υπήρξε μόνον Κυρηναίος για το ανθρώπινο γένος, αλλά Λυτρωτής και Σωτήρας, ο οποίος δεν σήκωσε απλώς τον ξένο σταυρό στους ώμους Του, αλλά σταυρώθηκε ο ίδιος επάνω σ’ αυτόν για χάρη μας, εξαιτίας άφατης αγάπης και φιλανθρωπίας.

Έτσι, λοιπόν, κι εμείς, καθώς στεκόμαστε ενώπιον των αχράντων παθών του Κυρίου μας, έχουμε την δυνατότητα της επιλογής να γίνουμε Συγκυρηναίοι ή Σταυρωτές Του. Μέσα στο πλαίσιο της ελευθερίας, με την οποία μας έχει προικίσει, ο πορευόμενος προς την εκούσια θυσία Κύριος, αναζητεί στα πρόσωπά μας εκείνους τους ανθρώπους, που δεν θα σηκώσουν τον σταυρό Εκείνου, αλλά θ’ αντέξουν τον δικό τους, τον προσωπικό σταυρό.

Μετά από την Σταύρωση του Χριστού, ο κάθε άνθρωπος καλείται να σηκώσει τον προσωπικό του σταυρό, αφού μέσα από αυτόν θα αποκτήσει ταπείνωση, υπομονή και θα μπορέσει να γευθεί την χαρά της Αναστάσεως. Μαθαίνει να λέγει και να το εννοεί: «να 'ναι ευλογημένο» όσο επώδυνα και αν είναι, όσο και αν η λογική αντιτίθεται, όσο και αν ο κόσμος δεν καταλαβαίνει. Φθάνει δε στο σημείο να αναπαύεται σε αυτόν τον σταυρό, γιατί νιώθει ότι εκεί συναντά τον Εσταυρωμένο Νυμφίο της καρδιάς του. Μαθαίνει να σταυρώνει τις επιθυμίες και τα πάθη του. Πιστοποιεί την πνευματική ποιότητά του, μέσα από την επιβολή του στον παλαιό άνθρωπο και τον αγώνα του να φέρει το στίγμα του Χριστού επάνω του. Παύει να υπακούει στο προσωπικό του θέλημα και υποτάσσεται στο θέλημα του αγαπημένου του Κυρίου.

Μετά την Σταύρωση του Χριστού, ο κάθε πιστός καλείται να σηκώσει επί των ώμων του και τον σταυρό των αδύναμων αδελφών του, διότι βλέπει στα πρόσωπά τους τον ίδιον τον Χριστό, αδύναμο, αιμόφυρτο, έχοντα την ανάγκη της βοήθειας και της συμπαράστασης.

Η προσευχή του Χριστού στην Γεθσημανή, προ του Θείου Πάθους, ήταν υπακοή στο θέλημα του Πατρός Του: «ουχ ως εγώ θέλω αλλ’ ως συ». Ήταν υπακοή στον σταυρό της αγάπης.

Από την σταυρική θυσία διδαχθήκαμε την εν ελευθερία αγία υπακοή του Υιού προς τον Πατέρα και καλούμαστε να εφαρμόσουμε στην ζωή μας αυτή την εκούσια υπακοή. Μέσα στην οικογένεια: υπακοή του συζύγου προς την σύζυγο και της συζύγου προς τον σύζυγο, υπακοή των παιδιών προς τους γονείς και των γονέων προς τα παιδιά, του αδελφού προς την αδελφή και της αδελφής προς τον αδελφό. Έξω από τα στενά όρια της οικογένειας: υπακοή στη δυσκολία και την ανάγκη του φίλου,  του γνωστού αλλά και του αγνώστου, του αλλοεθνούς, του αλλόθρησκου, υπακοή ή έστω σεβασμός ακόμη και στην δυσκολία όσων μας έχουν θλίψει και βλάψει, αφού όλοι μας καταγόμαστε από τον ίδιο Προπάτορα, τον Αδάμ, και ανήκουμε στην ευρύτερη οικογένεια της ανθρωπότητας, δηλαδή είμαστε παιδιά του ίδιου Θεού, είμαστε πλησίον ο ένας του άλλου.

Η υπακοή στον σταυρό του πάσχοντος, όπως λέγουν οι Αγιορείτες Πατέρες και όλοι οι Άγιοι Ασκητές, είναι η καλύτερη προσευχή, αφού τότε ο καλός Κυρηναίος δεν σχηματίζει μόνον με το χέρι του τον σταυρό του, ούτε ενεργεί μόνο με τον νου την προσευχή του, αλλά επωμιζόμενος εκουσίως μέρος από το βάρος του πόνου του συνανθρώπου του, ελαφρύνει εμπράκτως από το επαχθές φορτίο τον συνθλιβόμενο και έτσι μετατρέπεται  ολόκληρος με τον νου και την διάνοια, την καρδιά και την ψυχή, με τις πράξεις και με όλη την ύπαρξη του, σε λαμπάδα καιόμενη έμπονης προσευχής και σε λιβανωτό ευωδιάζοντα και ευάρεστο, που μαζί με την ανθρώπινη βοήθεια έλκει και την θεία χάρη, που κάνει θαύματα.

Ο καλός Κυρηναίος βοηθά από το ευλογημένο περίσσευμα του πνευματικού θησαυρού της αγνής, αγαθής και καθαρής καρδιάς του, η οποία τον ωθεί να δίδει και να προσφέρει ακόμη και από το υστέρημα των υλικών αγαθών του.

Ο Κυρηναίος είναι θεόσταλτος άνθρωπος, είναι ο καλός Σαμαρείτης για τον οποίο δεν ορθώνονται προσκόμματα ούτε παρεμβάλλονται προσχήματα και δικαιολογίες,  για να αρνηθεί αυτό που μπορεί να δώσει. Βοηθά με όποιο μέσο διαθέτει, ακόμη και με έναν καλό λόγο, με μια συνετή συμβουλή, με ένα ήρεμο βλέμμα, ακόμη και με την σιωπή του. Νιώθει μαρτύριο, όταν δεν μπορεί ανθρωπίνως να βοηθήσει. Έχει πάντοτε κατά νου τον ευαγγελικό λόγο: «άρατε τον ζυγό μου εφ’ υμάς και μάθετε απ’ εμού ότι πράος ειμί και ταπεινός τη καρδία και ευρήσετε ανάπαυσιν ταις ψυχαίς υμών. Ο γαρ ζυγός μου χρηστός και το φορτίον μου ελαφρόν εστίν». Όπως έλεγε ο Άγιος Παΐσιος, ο καλός άνθρωπος, που ενεργεί όπως ο καλός Κυρηναίος του Σταυρού, ξεκουράζεται να βοηθά και κουράζεται, όταν δεν μπορεί να βοηθήσει. Είναι αυτό που χαρακτηριστικά είπε ο Απόστολος Παύλος: «αλλήλων τα βάρη βαστάζετε και ούτως αναπληρώσατε τον νόμον του Θεού».

Χαρακτηριστικό παράδειγμα τής επιβράβευσης από τον Θεό των ανθρώπων, οι οποίοι ενεργούν ως Κυρηναίοι, είναι το περιστατικό του Αββά Αγάθωνος, στον οποίον, ο Θεός πατήρ απέστειλε  Άγγελο Κυρίου, για να δοκιμάσει και να αναδείξει την μέχρι αυταπαρνήσεως φιλανθρωπία του: Όταν πήγε ο Αββάς Αγάθων στην πόλη για να πουλήσει το εργόχειρό του, συνάντησε εκεί έναν ηλικιωμένο φτωχό και ανάπηρο άνθρωπο, ο οποίος του ζήτησε βοήθεια. Ο Αββάς Αγάθων τον πήρε μαζί του, τον έβαλε να καθίσει δίπλα του και από την διάθεση του εργοχείρου προμηθευόταν και έδινε στον ηλικιωμένο άγνωστο την αναγκαία τροφή και ό,τι άλλο εκείνος του ζητούσε. Όταν, προς το τέλος της μέρας, ο Αββάς είχε πλέον διαθέσει ολόκληρο το εργόχειρό του, έχοντας δαπανήσει ότι αποκόμισε για την ανακούφιση του γηραιού αναπήρου ανθρώπου, τότε εκείνος εζήτησε από τον κουρασμένο Αγάθωνα, ως τελευταία χάρη, να τον μεταφέρει μέχρι το σταυροδρόμι. Ο Αββάς έκανε υπακοή και με πολύ κόπο, αλλά χωρίς ποτέ να γογγύσει, τον σήκωσε στην πλάτη του και τον μετέφερε εκεί, όπου ο παράξενος ξένος του είχε ζητήσει. Μόλις όμως έσκυψε ο Άγιος να εναποθέσει στην γη τον άγνωστο ξένο, για να συνεχίσει στον δρόμο για την έρημο, ακούει γλυκιά φωνή να λέγει προς αυτόν: «Ευλογημένος να είσαι, Αγάθων, από τον Θεό και στην γη και στον ουρανό». Εσήκωσε τους οφθαλμούς του, ο Άγιος Αββάς, να δει αυτόν, που του απεύθυνε τον λόγο. Και τότε αντιλήφθηκε ότι ο μέχρι τότε φαινόμενος ως καταπονημένος γέρος είχε μεταμορφωθεί σε Άγγελο φωτός, ο οποίος έγινε άφαντος.

Η ελευθερία, όμως, με την οποία ο θυσιαζόμενος Χριστός μάς τιμά, μάς παρέχει και την δυνατότητα της επιλογής, όχι μόνο της στάσης του Κυρηναίου, αλλά και της αντίθετης, δηλαδή εκείνης των σταυρωτών του Κυρίου μας. Έχουμε την δυνατότητα να επιλέξουμε την υπακοή, όχι στο καλό, αλλά στα πάθη μας, στον εγωισμό μας, τον κακό, παλαιό άνθρωπο, ο οποίος δεν θέλει οποιαδήποτε επικοινωνία με τον Χριστό, δεν επιθυμεί την εκούσια υπακοή και δεν επιζητεί ουσιαστική αλλαγή στη ζωή του. Το μόνο που θέλει είναι η προσωπική του ικανοποίηση και τίποτα άλλο.

Έχουμε την δυνατότητα να εξορίσουμε τον Χριστό από την ζωή μας, αρνούμενοι την βοήθειά Του, αρνούμενοι την αξία των εντολών Του, της ζωής που μας προτείνει, παίρνοντας τη ζωή μας στα χέρια μας, για να την οδηγήσουμε εκεί όπου νομίζουμε ότι θα ευτυχήσουμε.

Έχουμε τη δυνατότητα να εξορίσουμε τον Χριστό από την καθημερινότητά μας, από τα πρόσωπα των άλλων, να βλέπουμε τους συνανθρώπους μας όχι σαν αδελφούς αλλά ως εχθρούς και να επιζητάμε την τιμωρία τους, την εκδίκηση ή ακόμη και το κακό τους.

Μπορούμε να φωνάξουμε με όλη μας τη δύναμη το «άρον, άρον σταύρωσον αυτόν», προκειμένου να γλιτώσουμε από την παρουσία του διπλανού μας και να αισθανθούμε ελεύθεροι. Όμως τότε θα έχουμε γευθεί τη μεγαλύτερη και πικρότερη δουλεία της ζωής μας. Θα έχουμε γευθεί τον ίδιο τον θάνατο, αφού θα έχουμε ενταφιασθεί στο μνήμα της παρακοής, των ηδονών, της απογοήτευσης και της απελπισίας. Δεν θα μπορούμε ν’ αντέξουμε ούτε τους άλλους αλλά ούτε και τον ίδιο μας τον εαυτό.

Αγαπητοί μου, η ελευθερία είναι το μεγαλύτερο δώρο του πάσχοντος Κυρίου μας προς όλους εμάς. Είναι όμως και η μεγαλύτερη δυσκολία μας, αφού καλούμαστε μέσα απ’ αυτήν να τοποθετούμαστε διαρκώς έναντι του Θεού μας.

Ας προσπαθήσουμε, λοιπόν, να είμαστε Συγκυρηναίοι και όχι Σταυρωτές  Του. Εκείνος δεν έχει ανάγκη από εμάς, αλλά εμείς έχουμε ανάγκη την παρουσία Του και την βοήθειά Του. Μακάρι να μπορέσουμε να το κατανοήσουμε αυτό και να τον ακολουθήσουμε μέχρι τον Γολγοθά και τούτο διότι μετά τον Γολγοθά ακολουθεί πάντοτε η Ανάσταση.

Καλή και αγία Μεγάλη Εβδομάδα. Καλή Λαμπρή!

Μυσταγωγικό το αφιέρωμα του Μορφωτικού Κέντρου “Αληθώς” στο Θείο Πάθος

Το Μορφωτικό Κέντρο Λόγου «ΑΛΗΘΩΣ», ολοκληρώνοντας τις εποικοδομητικές συνάξεις του για το ακαδημαϊκό έτος 2018-19, παρουσίασε επιτυχώς την 5η δράση τού η΄ κύκλου του, κατά το δειλινό της Κυριακής Ε΄ των Νηστειών, 14ης Απριλίου 2019, στην έδρα του, τον Ενοριακό Ναό της Παναγούλας Μπανάτου Ζακύνθου. Η εν λόγω εκδήλωση αφορούσε στα δρώμενα του Θείου Πάθους, εν όψει της Μεγάλης Εβδομάδας και της Λαμπρής, έφερε δε τον γενικό τίτλο “Προς σφαγήν ελκόμενος”.

     Παραβρέθηκαν πάμπολλοι συμπολίτες, άνθρωποι των Γραμμάτων, των Τεχνών, της Επιστήμης και του Μόχθου, με επικεφαλής τους Σεβ. Μητροπολίτες Ζακύνθου κ. Διονύσιο Δ΄ και Αξώμης κ. Δανιήλ.

Στο πρώτο μέρος της βραδιάς, ο Σεβ. Ζακύνθου κ. ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ Δ΄, έκανε επίκαιρη ομιλία, με θέμα: “Ενώπιοι με τον Κύριο της Δόξης, ας επιλέξουμε στάση: Συγκυρηναίοι ή Σταυρωτές;” Μεταξύ πολλών άλλων ενδιαφερόντων, τόνισε:

     “[...] Η ελευθερία, με την οποία ο θυσιαζόμενος Χριστός μάς τιμά, μάς παρέχει και την δυνατότητα της επιλογής, όχι μόνο της στάσης του Κυρηναίου, αλλά και της αντίθετης, δηλαδή εκείνης των σταυρωτών του Κυρίου μας. Έχουμε την δυνατότητα να επιλέξουμε την υπακοή, όχι στο καλό, αλλά στα πάθη μας, στον εγωισμό μας, τον κακό, παλαιό άνθρωπο, ο οποίος δεν θέλει οποιαδήποτε επικοινωνία με τον Χριστό, δεν επιθυμεί την εκουσία υπακοή και δεν επιζητεί ουσιαστική αλλαγή στη ζωή του. Το μόνο που θέλει είναι η προσωπική του ικανοποίηση και τίποτα άλλο.

     [...] Έχουμε τη δυνατότητα να εξορίσουμε τον Χριστό από την καθημερινότητά μας, από τα πρόσωπα των άλλων, να βλέπουμε τους συνανθρώπους μας όχι σαν αδελφούς αλλά ως εχθρούς και να επιζητάμε την τιμωρία τους, την εκδίκηση ή ακόμη και το κακό τους.

     Μπορούμε να φωνάξουμε με όλη μας τη δύναμη το «άρον, άρον σταύρωσον αυτόν», προκειμένου να γλιτώσουμε από την παρουσία του διπλανού μας και να αισθανθούμε ελεύθεροι. Όμως τότε θα έχουμε γευθεί τη μεγαλύτερη και πικρότερη δουλεία της ζωής μας. Θα έχουμε γευθεί τον ίδιο τον θάνατο, αφού θα έχουμε ενταφιασθεί στο μνήμα της παρακοής, των ηδονών, της απογοήτευσης και της απελπισίας. Δεν θα μπορούμε ν’ αντέξουμε ούτε τους άλλους αλλά ούτε και τον ίδιο μας τον εαυτό.

     Αγαπητοί μου, η ελευθερία είναι το μεγαλύτερο δώρο του πάσχοντος Κυρίου μας προς όλους εμάς. Είναι όμως και η μεγαλύτερη δυσκολία μας, αφού καλούμαστε μέσα απ’ αυτήν να τοποθετούμαστε διαρκώς έναντι του Θεού μας.

     Ας προσπαθήσουμε, λοιπόν, να είμαστε Συγκυρηναίοι και όχι Σταυρωτές Του. Εκείνος δεν έχει ανάγκη από εμάς, αλλά εμείς έχουμε ανάγκη την παρουσία Του και την βοήθειά Του. Μακάρι να μπορέσουμε να το κατανοήσουμε αυτό και να τον ακολουθήσουμε μέχρι τον Γολγοθά και τούτο διότι μετά τον Γολγοθά ακολουθεί πάντοτε η Ανάσταση.”

Στο δεύτερο μέρος, το Εκκλησιαστικό Αναλόγιο “Θ. Κουρκουμέλης-Κοθρής”, υπό την διεύθυνση του Χοράρχη και Μουσικού κ. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΜΑΡΙΝΟΥ, απέδωσε με τρόπο μυσταγωγικό ορισμένα από τα πιο λαοφίλητα ψάλματα της Μεγάλης Εβδομάδας από το Κατανυκτικό Τριώδιο, τα περισσότερα τονισμένα κατά το ζακύνθιο ψαλτικό ύφος.

Πριν και μετά την ομιλία του Μητροπολίτου, η ηθοποιός ΑΛΕΞΑΝΔΡΑ ΝΤΟΥΣΕΒΙΤΣ ανέγνωσε αισθαντικά κάποια ποιήματα και μεταφράσεις σχετικά με το Πάθος και την Ανάσταση του Χριστού (των: Μοναχής Κασσιανής, Κώστα Βάρναλη, Κώστα Καρυωτάκη, Κωστή Παλαμά, Σπύρου Γκούσκου). Ανάμεσά τους τα σχετικά ιταλικά ποιήματα του Διονυσίου Σολωμού, μεταφρασμένα από τον Καθηγητή του Ιονίου Πανεπιστημίου, Ποιητή και Μεταφραστή κ. Γιώργο Κεντρωτή, σε πρώτη ανάγνωση.

Αξίζει να σημειωθεί ότι στο πλαίσιο της αφιερωματικής στη Μεγάλη Εβδομάδα αυτής βραδιάς εκτέθηκε ένα ζωγραφικό έργο της ζωγράφου ΕΛΕΝΗΣ ΓΟΥΝΑΡΗ. Επρόκειτο για έναν Εσταυρωμένο, ιστορημένον από την καλλιτέχνιδα με σύγχρονη ματιά. Όπως ανέφερε χαρακτηριστικά, παρουσιάζοντάς το, ο υπεύθυνος του “Αληθώς” Πρωτοπρεσβύτερος του Οικουμενικού Θρόνου Παναγιώτης Καποδίστριας, “Το έργο θησαυρίζεται στο Μητροπολιτικό Μέγαρο Ζακύνθου κι εμφορείται απ' όλες εκείνες τις αρετές ενός αξιοπρόσεκτου έργου τέχνης, το οποίο επιθυμεί να κατανύξει τον θεατή του, ωθώντας τον να εισοδεύσει στο Μυστήριο της δια του Σταυρού πάταξης του Θανάτου. Το διαφαινόμενο νεκρό Σώμα του Μεγάλου Αθώου, εξερχόμενο από επτανησιακής τεχνοτροπίας θύρα, παραπέμπει τεχνοτροπικά σε ανάλογο έργο του παπα-Κουτούζη, αλλά και (γιατί όχι;) στον Dali, ενώ σύγχρονοι άνθρωποι αποθαυμάζουν το μέγα Ορώμενο”!

[Φωτογραφίες: Ιωάννης Πορφύριος Καποδίστριας]