Γράφει ο π. Παναγιώτης ΚαποδίστριαςΈνας φίλος από μαθητικά χρόνια, ο Παναγιώτης Γ. Αγαλιώτης, εξεμέτρησε αυτές τις μέρες το ζην και από σήμερα (21.1.2025) είναι κατατεθειμένος στη γη της γενέτειράς του, το Κερί Ζακύνθου. Με τον Παναγιώτη, φιλικό και ευγενικό συνοδίτη, καθόμασταν στο ίδιο θρανίο επί χρόνια στο Γυμνάσιο και Λύκειο Ζακύνθου. Ο Παναγιώτης ήταν ένα πολύ καλό παιδί, χαμογελαστό και ευπροσήγορο, που αγαπούσε τα γράμματα και μάλιστα την Ποίηση. Μάλιστα, επειδή τότε, 1976-78, είχα αρχίσει να γράφω και να δημοσιεύω στην τοπική εφημερίδα τους πρωτόλειους στίχους μου, να τι έκανε από αγάπη ο Παναγιώτης: Ήθελε να τους παίρνει και πάνω σε αυτούς να γράφει σελίδες επί σελίδων... ανάλυση, ωσάν να επρόκειτο για κάτι σπουδαίο, ενώ -εννοείται- δεν ήταν. Κάπου έχω φυλάξει αυτές τις... κριτικές σελίδες, με τα ολοστρόγγυλα καλλιγραφικά γράμματα του συντάκτη τους.