Λάλησε, Σάλπιγγα! κι' εγώ το σάβανο τινάζω,
Και σχίζω δρόμο και τς αχνούς αναστημένους κράζω:
«Μην είδετε την ομορφιά που την Κοιλάδα αγιάζει;
Πέστε, να ιδήτε το καλό εσείς κι ο, τι σας μοιάζει.
Καπνός δε μένει από τη γή' νιος ουρανός εγίνη'
Σαν πρώτα εγώ την αγαπώ και θα κριθώ μ’ αυτήνη.
—Ψηλά την είδαμε πρωί· της τρέμαν τα λουλούδια
Στη θύρα της Παράδεισος που εβγήκε με τραγούδια
Έψαλλε την Ανάσταση χαροποιά η φωνή της,
Κι έδειχνεν ανυπομονιά για να ‘μπει στο κορμί της»
(Διονύσιος Σολωμός, «Κρητικός»)
Κατέβηκε ο Χριστός στον Άδη, για να γίνει νιος ουρανός και νια γη.
Κατέβηκε ο Χριστός στον Άδη, για να μη χαθεί η ομορφιά, αλλά βρει την πορεία της που είναι η αγάπη και η ελευθερία.
Κατέβηκε ο Χριστός στον Άδη, για να μη χάσουμε από τον θάνατο οι άνθρωποι τη χαρά.
Κατέβηκε ο Χριστός στον Άδη, για να αναστηθούμε μαζί Του.
Κατέβηκε ο Χριστός στον Άδη, για να αγιάσει κάθε αγάπη μας.
Κατέβηκε ο Χριστός στον Άδη για να μας δείξει ότι αν πιστεύουμε, η κρίση έχει ήδη γίνει.
Όλη η ζωή μας ανυπομονιά για να ξαναβρούμε το ένα της αγάπης, κορμί και ψυχή για πάντα μαζί Του και μαζί με όσους αγαπάμε, κι αυτούς που ξέρουμε κι αυτούς που δεν ξέρουμε.
Λίγο ακόμα.
π. Θεμιστοκλής Μουρτζανός
11 Απριλίου 2026
Μέγα Σάββατο
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου