Η πίστη ως βίωμα και μαρτυρία

 

Γράφει ο Σωτήριος Θεολόγου, Μεταπτυχιακός Φοιτητής Θεολογίας Α.Π.Θ.

Σήμερα, θα ασχοληθούμε με το να αγγίξουμε, με τα πενιχρά μας μέσα, τον λόγο του Αποστόλου Παύλου, στην επιστολή του προς τον μαθητή του, Τιμόθεο.

Στο Αποστολικό ανάγνωσμα, ο Απόστολος προτρέπει τον μαθητή του να στηρίξει την πίστη του «ἐπὶ Θεῷ ζῶντι», ο οποίος είναι ο σωτήρας όλων των ανθρώπων και πιο πολύ των πιστών.

Στη συνέχεια του αποστολικού αναγνώσματος, ο Απόστολος δίνει προβάλλει προς τον μαθητή του κάποιες συμβουλές για την στήριξή του στο ποιμαντικό του έργο.

Η πρώτη του συμβουλή είναι «τύπος γίνου τῶν πιστῶν ἐν λόγῳ, ἐν ἀναστροφῇ, ἐν ἀγάπῃ, ἐν πνεύματι, ἐν πίστει, ἐν ἁγνείᾳ». Να γίνει υπόδειγμα για τους πιστούς με το λόγο, με τη συμπεριφορά, με την αγάπη, με την πνευματική ζωή, με την πίστη, με την αγνότητα.

Καταρχάς, ο Απόστολος καλεί τον μαθητή του να γίνει υπόδειγμα στους πιστούς. Να γίνει ο φωτεινός φάρος, να γίνει το φως για να λάμψει στους ανθρώπους. Να ξεχωρίσει από τον κοσμικό τρόπο ζωής και να δώσει μαρτυρία Χριστού στον κόσμο. Σ’ έναν κόσμο που βουλιάζει μέσα στην καθημερινότητα, ο ποιμένας καλείται να γίνει το ασφαλές αγκυροβόλιο· το ασφαλές καταφύγιο για τον πονεμένο και κουρασμένο άνθρωπο.

Επίσης, να γίνει υπόδειγμα με την αγάπη. Με την αγάπη προς τους ανθρώπους. Να γίνει άνθρωπος αγάπης. Να ανοίγει την αγκαλιά του και να χωράνε όλοι οι άνθρωποι μέσα.

Να γίνει υπόδειγμα και με την πνευματική ζωή. Καλείται ο ιερέας να γίνει πρότυπο για τους άλλους ανθρώπους και με την πνευματική άσκηση που κάνει. Να προσεύχεται, να μελετάει, να εκγρατεύεται ώστε και οι άνθρωποι να ακολουθούν το παράδειγμά του.

Πολλοί Άγιοι έγιναν υπόδειγμα και είναι πρότυπο για όλους μας σήμερα. Πολλοί αγιάστηκαν λόγω της αγάπης τους προς τον κόσμο, άλλοι λόγω της πνευματικής τους ζωής. Προσπάθησαν να σκύψουν προς τον εαυτό τους για να ενωθούν με το Θεό.

Ο Απόστολος συνεχίζοντας τις προτροπές προς τον Τιμόθεο, λέγοντας: «πρόσεχε τῇ ἀναγνώσει, τῇ παρακλήσει, τῇ διδασκαλίᾳ». Έδειχνε πρωταρχικό μέλημα στην ανάγνωση των γραφών και στην εφαρμογή στη ζωή. Λόγος και έργο να βρίσκονται σε αρμονία.

Όλες αυτές οι παραινέσεις έχουν ως κύριο αποδέκτη τον Τιμόθεο, ποιμένα της εκκλησίας. Θα πρέπει να είναι αληθινός για να εργάζεται για το Ευαγγέλιο του Χριστού.

Όλοι, οι σημερινοί ποιμένες της Εκκλησίας, από τον μικρότερο μέχρι τον μεγαλύτερο, είναι οι αποδέκτες αυτών των προτροπών.

Να είναι παράδειγμα για όλους μας. Η φωτεινή στήλη που θα φωτίζει το σκοτεινό δρόμο των ανθρώπων και θα οδηγούνται στο Χριστό. Το φως εκείνο που θα λάμπει στον κόσμο και θα μαρτυρεί την αλήθεια. Το κήρυγμά του να είναι σε πλήρη συνάρτηση με τις πράξεις.

Κήρυγμα χωρίς έργο είναι νεκρή η πίστη.

Άλλωστε, και στο σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα, ακούσαμε την πολύ διδακτική συνάντηση του Χριστού με τον Ζακχαίο. Ένας άνθρωπος αρχιτελώνης, εισπράκτορας των δημοσίων φόρων, που, ίσως, και να έκλεβε και τους ανθρώπους. Ο Χριστός, όμως, του κάνει το μεγάλο δώρο να μείνει στο σπίτι του.

Τότε, όλοι εμείς απορημένοι για αυτή τη κίνηση του Χριστού κατακρίνουμε τη στάση Του ότι σε σπίτι αμαρτωλού θα μείνει.

Ας μην κρυβόμαστε.

Αν ήμασταν σε εκείνη τη σκηνή, αυτό θα πράτταμε.

Αλλά, σε εκείνο το σπίτι, ήρθε η μετάνοια. Ήρθε η αλλαγή ενός ανθρώπου. Έγινε το μέρος της σωτηρίας του Ζακχαίου. Εξομολογήθηκε και άλλαξε στάση ζωής.

Και το Ευαγγελικό ανάγνωσμα τελειώνει με την εξής φράση: «Ἦλθε γὰρ ὁ υἱὸς τοῦ ἀνθρώπου ζητῆσαι καὶ σῶσαι τὸ ἀπολωλός».

Γι’ αυτό το χαμένο πρόβατο ήρθε ο Χριστός. Να σώσει τον πεπτωκότα άνθρωπο.

Αυτή είναι και η αποστολή του ποιμένα· να επαναφέρει στην αρχική ποίμνη όλους εκείνους που έχασαν το δρόμο προς το Χριστό.

Αυτές οι προτροπές δεν είναι μόνο για τους κληρικούς. Είναι για όλους μας. Θα πρέπει να ανοίξουμε την καρδιά μας στη Ζωή και να προσπαθήσουμε το Λόγο του Θεού να τον κάνουμε βίωμα στη ζωή μας, ώστε να γίνουμε άνθρωποι παράδειγμα για τους άλλους. Να γίνουμε άνθρωποι που θα φέρουμε το Χριστό μέσα μας.