Αιώνια χαρά

Του π. Γεωργίου Λέκκα  

Όλοι είμαστε αμαρτωλοί, υπάρχουν όμως αμαρτωλοί που το γνωρίζουν όπως ο Ζακχαίος και αμαρτωλοί που το αγνοούν όπως οι Φαρισαίοι. Ο Χριστός ήρθε στον κόσμο για να σώσει κάθε αμαρτωλό αλλά για να γίνει αυτό, ο άνθρωπος πρέπει να έχει επίγνωση της αμαρτωλότητάς του και να θέλει να ελευθερωθεί από αυτήν.

Ο Ζακχαίος είχε γίνει πλούσιος διαπράττοντας αμαρτίες και αυτό το ήξερε. Η διδασκαλία του Ιησού, όπως είχε φτάσει στα αυτιά του, τον είχε κάνει να συνειδητοποιήσει την αμαρτωλότητά του και τώρα ήθελε να δει Αυτόν που έβλεπε από μακριά μες στην ψυχή του και που με τον λόγο Του τον καλούσε σε μετάνοια.

Ο λόγος του Κυρίου αποτελεί συνέχεια και ολοκλήρωση του Νόμου που δόθηκε στον Μωυσή και του κηρύγματος των Προφητών καθώς, μέσω της διδασκαλίας του Κυρίου Ιησού, ο άνθρωπος μαθαίνει πώς να γίνει μέλος της Κοινωνίας των Αγίων και να μπει στη Χαρά της Βασιλείας του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος.

Ο άνθρωπος εισέρχεται στη Χαρά της Βασιλείας με την μετάνοια. Η μετάνοια του Ζακχαίου τού επέτρεψε την χαρά να δει το πρόσωπο του Κυρίου κι έκανε τον ενσαρκωθέντα Υιό και Λόγο του Θεού να θελήσει να φιλοξενηθεί στο σπίτι του για να τον οδηγήσει, έτσι, σε ακόμα μεγαλύτερη μετάνοια.

Η χαρά του Ζακχαίου που υποδέχθηκε σπίτι του τον Κύριο είναι η χαρά εκείνου που αναγνωρίζει ότι δεν αξίζει το τεράστιο δώρο που του γίνεται. Η χαρά του μάλιστα υπήρξε τόσο μεγάλη που τον οδήγησε σε παροξυσμό έμπρακτης μετάνοιας, να θελήσει, δηλαδή, να μοιράσει τη μισή του περιουσία στους φτωχούς και να αποζημιώσει γενναιόδωρα όλους όσους είχε βλάψει.

Αυτός είναι ο τρόπος που ενεργεί ο Χριστός. Μάς κάνει συνέχεια δώρα που δεν αξίζουμε προσπαθώντας να συγκινήσει την καρδιά μας ώστε να αλλάξουμε ζωή.  Μάς δίνει υγεία, οικογένεια, φίλους, ενορία, υλικά μέσα και πνευματικά αγαθά προκειμένου να Τον ευχαριστήσουμε με το να ευθυγραμμίσουμε τη ζωή μας με όλα όσα Εκείνος μάς διδάσκει και να βρούμε, έτσι, τον δρόμο για την Βασιλεία. Κάνουμε ένα μικρό βήμα προς Εκείνον κι Αυτός εκδηλώνει αμέσως την παρουσία Του στην ζωή μας.

Η αληθινή μετάνοια δεν προκαλεί κατάθλιψη αλλά είναι πρόξενος μεγάλης χαράς, χαράς που είναι πάντα μεγαλύτερη από την οδύνη της μετάνοιας. Η χαρά της συνάντησης με τον Κύριο, την ώρα που μετανοούμε ειλικρινά και με οδύνη για τα σφάλματά μας, είναι αυτή που μάς οδηγεί σε ακόμα πιο βαθιά μετάνοια, με αποτέλεσμα ακόμα μεγαλύτερη ειρήνη και ακόμα πιο μόνιμη χαρά. Η μετάνοια μάς κάνει να προγευόμαστε από τώρα τη Χαρά της Βασιλείας του Πατρός και του Υιού και του Αγίου Πνεύματος και να θέλουμε να θυσιάσουμε ακόμα και τη ζωή μας, αν χρειαστεί, ώστε να μην μείνουμε έξω από την Αιώνια Χαρά.

Κυριακή ΙΕ΄ Λουκά (του Ζακχαίου), 25.1.26.