Ἡ κοινωνία κινεῖται μέ ἄλογα συναισθήματα - Ἡ ἀγνωσία τοῦ Θεοῦ κινεῖ τό ἐκκρεμές

Ἡ κοινωνία κινεῖται μέ ἄλογα συναισθήματα

Ἕνα ἄρθρο τοῦ δημοσιογράφου Ἀλέξη Παπαχελᾶ (Καθημερινή, 18.02.2026) ἐπισημαίνει μέ καθαρό τρόπο τήν ἀνισορροπία πού ἐπικρατεῖ στόν σύγχρονο κόσμο καί ἐπισημαίνει τίς φαινόμενες αἰτίες της. Γράφει: «Αὐτὸ ποὺ ζοῦμε σήμερα στὴ Δύση, καὶ κυρίως στὴν Ἀμερική, εἶναι ἡ ἐξαιρετικὰ βίαιη μετακίνηση τοῦ ἐκκρεμοῦς ἀπὸ τὸ ἕνα ἄκρο στὸ ἄλλο». Ἐξηγεῖ στήν συνέχεια τήν αἰτία αὐτῆς τῆς βίαιης μετακίνησης τοῦ ἐκκρεμοῦς τῆς κοινωνίας ἀνατρέχοντας στίς ὑπερβολές τοῦ γουοκισμοῦ. Γράφει:

«Πρὶν ἀπὸ λίγα μόνο χρόνια, ἀκούγαμε πολὺ συχνὰ φρικιαστικὲς ἱστορίες ἀπὸ τὰ ἀμερικανικὰ πανεπιστήμια. Οἱ “ταλιμπὰν” τῆς πολιτικῆς ὀρθότητας τρομοκρατοῦσαν καθηγητὲς καὶ φοιτητές, ἐπιβάλλοντας παράλογους κανόνες στὴ διδασκαλία καὶ στὸν διάλογο, κανόνες ποὺ ἔμοιαζαν ἐνίοτε μὲ ζουρλομανδύα. Γκρέμιζαν ἀγάλματα, ἀφαιροῦσαν πορτρέτα ἀπὸ μουσεῖα, ἄλλαζαν τὰ παραδοσιακὰ ὀνόματα διακεκριμένων σχολῶν μεγάλων πανεπιστημίων, γιατί ἀνακάλυπταν ὅτι κάποια ἁμαρτία εἶχαν διαπράξει τὰ τιμώμενα πρόσωπα πρὶν ἀπὸ ἑκατὸ ἢ διακόσια χρόνια». Ἀναφέρει καί ἄλλα παραδείγματα αὐτοῦ τοῦ παραλογισμοῦ καί σημειώνει: «Τὰ γράφαμε καὶ τότε αὐτά, ξεσηκώνοντας τὸν θυμὸ ὅσων πίστευαν ὅτι μόνον ἔτσι ἔρχεται ἡ πρόοδος. Ἦλθε ὅμως ἡ ἀντίδραση, καὶ ἐν μέρει τὸ σκοτάδι. Πήγαμε τώρα στὸ ἄλλο ἄκρο».

Τήν κατάσταση στό ἄλλο ἄκρο τήν περιγράφει μέ τό ἀκόλουθο παράδειγμα: «Σὲ ἕνα ἀπὸ τὰ σημαντικότερα πανεπιστήμια τῆς Ἀμερικῆς, ἕνας καθηγητὴς ἐξηγεῖ ὅτι τὸν 19ο αἰώνα “οἱ σιωνιστὲς ὀνειρεύονταν τὴ δημιουργία ἀποικίας στὴν Παλαιστίνη ἢ στὴν Ἀϊτή”. Φοιτητὴς τὸν καταγγέλλει ὅτι ἀναφέρεται στὴ σημερινὴ Παλαιστίνη μὲ τὸν ὅρο ἀποικία, ἄρα κατηγορεῖ τὸ Ἰσραὴλ γιὰ ἀποικιοκρατικὴ συμπεριφορά, ἄρα κ.λπ κ.λπ. Ἀποτέλεσμα, τὸ ἐν λόγῳ πανεπιστήμιο νὰ καλέσει τὸν καθηγητὴ σὲ ἀπολογία καὶ γιὰ ἕνα χρόνο δὲν διδάσκεται ἡ ἱστορία τῆς Μέσης Ἀνατολῆς». Παλαιότερα (στήν Ἀμερική κυρίως) δέν μποροῦσε κανείς νά πῆ κριτικό λόγο γιά Μουσουλμάνους ἤ Παλαιστινίους, τώρα δέν μπορεῖ νά ἐκφέρη λέξη πού μπορεῖ νά ἐκληφθῆ ὡς κριτική τοῦ Σιωνισμοῦ. Αὐτή ἡ ἀνισορροπία μπορεῖ νά πάη σύντομα τό ἐκκρεμές πάλι στήν ἀντίθετη μεριά. Ἡ κοινωνία κινεῖται μέ ἄλογα συναισθήματα, μέσα σέ παράλογους ἀνταγωνισμούς, πολύ μακριά ἀπό τό κήρυγμα τῶν Ἀποστόλων πού ἰσορροπεῖ τόν ἄνθρωπο καί τήν κοινωνία του σέ ἀνοδική πνευματική πορεία.

Ἡ ἀγνωσία τοῦ Θεοῦ κινεῖ τό ἐκκρεμές

Ἡ ἀνισορροπία τῆς κοινωνίας εἶναι ἀποτέλεσμα τῆς ἀνισορροπίας ἀνθρώπων. Ἀλλά ποιός ἄνθρωπος θεωρεῖται ἀπό τήν ἀνθρωποκεντρική ψυχοθεραπεία ἰσορροπημένος; Δὲν εἶναι κάποιος ποὺ δὲν ἀντιμετωπίζει προβλήματα, ἀλλὰ ἐκεῖνος ποὺ διαθέτει τὴν ἐσωτερικὴ σταθερότητα νὰ τὰ διαχειρίζεται χωρὶς νὰ χάνη τὸν ἑαυτό του. Διατηρεῖ τὴν ψυχικὴ καὶ πνευματική του ἠρεμία, λειτουργώντας μὲ λογική, μέτρο καὶ αὐτογνωσία, ἀποφεύγοντας τίς ἀκρότητες. Γνωρίζει τὶς δυνάμεις καὶ τὶς ἀδυναμίες του. Κυβερνᾶ τὰ συναισθήματά του. Διαχωρίζει τὰ σημαντικὰ ἀπὸ τὰ ἐπουσιώδη. Διατηρεῖ τὴν ψυχική του ὑγεία ἀκόμα καὶ σὲ "ψυχοπιεστικὲς" συνθῆκες. Σέβεται τὶς ἀπόψεις τῶν ἄλλων, ἀλλὰ παραμένει πιστὸς στὶς δικές του ἀξίες, ἀποφεύγοντας τοξικὲς σχέσεις.

Μέσα στήν θεραπευτική παράδοση τῆς Ἐκκλησίας, ὅμως, δέν μᾶς ἀρκεῖ ἡ ψυχολογική ἰσορροπία, ἡ ὁποία συνδέεται μέ τήν ἀρετή τῆς διάκρισης καί εἶναι πολύ σημαντική προϋπόθεση τῆς πνευματικῆς ὑγείας· μᾶς ἐνδιαφέρει ὁ ἀπεγκλωβισμός ἀπό τόν κόσμο τῆς φθορᾶς καί ἡ διαρκής κίνηση πρός ἕνα ὑψηλότατο νόημα, πού εἶναι ἡ κοινωνία καί γνώση τοῦ Θεοῦ.

Ἡ ἀγνωσία τοῦ Θεοῦ κινεῖ τό ἐκκρεμές τοῦ κόσμου νευρικά μιά στό ἕνα καί μιά στό ἄλλο ἄκρο του.

π.Θ.Α.Β.