Όταν η ιστορία διαψεύδει εκείνους που επικαλούνται τον πολιτικό εξαναγκασμό
Γράφει ο Ιερομόναχος Νικήτας Παντοκρατορινός
Οι πρόσφατες δηλώσεις του
Μητροπολίτου Βερολίνου Μάρκου, με τις οποίες αμφισβητεί την κανονικότητα της
αυτοκεφαλίας της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Ουκρανίας, προκαλούν εύλογα ερωτήματα,
όχι τόσο για τις γνωστές θέσεις που επαναλαμβάνουν, όσο για την αξιοσημείωτη
ιστορική επιλεκτικότητα που τις χαρακτηρίζει. Ο Σεβασμιώτατος εμφανίζεται ως
υπερασπιστής της κανονικής τάξεως και της ελευθερίας της Εκκλησίας από τις
πολιτικές παρεμβάσεις, υποστηρίζοντας μάλιστα ότι οι αποφάσεις που λαμβάνονται
υπό καθεστώς πολιτικού εξαναγκασμού είναι άκυρες και πρέπει να ανακαλούνται. Το
κρίσιμο, ωστόσο, ερώτημα είναι εάν η αρχή αυτή που επικαλείται εφαρμόζεται με
συνέπεια και με τα ίδια κριτήρια σε όλες τις Εκκλησίες ή εάν επιστρατεύεται
επιλεκτικά, όταν εξυπηρετεί συγκεκριμένες εκκλησιαστικές επιδιώξεις. Διότι, εάν
η πολιτική πίεση αποτελούσε από μόνη της λόγο ακυρότητας μιας εκκλησιαστικής
αποφάσεως, αυτό θα δημιουργούσε σοβαρότατα ερωτήματα πρωτίστως για την ίδια την
εκκλησιαστική ιστορία της Ρωσίας.