e-περιοδικό της Ενορίας Μπανάτου εν Ζακύνθω. Ιδιοκτήτης: Πρωτοπρεσβύτερος του Οικουμενικού Θρόνου Παναγιώτης Καποδίστριας (pakapodistrias@gmail.com), υπεύθυνος Γραφείου Τύπου Ι. Μητροπόλεως Ζακύνθου. Οι δημοσιογράφοι δύνανται να αντλούν στοιχεία, αφορώντα σε εκκλησιαστικά δρώμενα της Ζακύνθου, με αναφορά του συνδέσμου των αναδημοσιευόμενων. Η πνευματική ιδιοκτησία προστατεύεται από τον νόμο 2121/1993 και την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης, κυρωμένη από τον νόμο 100/1975.

Τα νεότερα στα θεματικά ένθετα

Παρασκευή 8 Μαρτίου 2019

Επίσκεψη του Μητροπολίτου Ζάμπιας στο Οικουμενικό Πατριαρχείο






Σήμερα, Παρασκευή 8 Μαρτίου 2019, ο Μητροπολίτης Ζάμπιας κ. Ιωάννης έφθασε το Φανάρι, όπου έγινε δεκτός από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο. Κατά την διάρκεια της συνάντησής τους, που διεξήχθη σε εγκάρδια ατμόσφαιρα στο Πατριαρχικό Γραφείο, ο Μητροπολίτης Ζάμπιας ζήτησε την ευλογία του Οικουμενικού Πατριάρχου για το επικείμενο ταξίδι του στην πατρώα γη του Πόντου.




Επίσκεψη του Υφυπουργού Εξωτερικών της Ελλάδος στο Οικουμενικό Πατριαρχείο


Επίσκεψη στην Ιερά Καθέδρα του Οικουμενικού Πατριαρχείου, στο Φανάρι, πραγματοποίησε σήμερα, 8 Μαρτίου 2019, ο Υφυπουργός Εξωτερικών της Ελλάδος, αρμόδιος για θέματα αποδήμου Ελληνισμού, κ. Τέρενς-Νικόλαος Κουίκ. 

Ο κ.Υφυπουργός έγινε δεκτός σε κατ’ ιδίαν ακρόαση από τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο. Κατά τη διάρκεια της συναντήσεώς τους, ο Υφυπουργός κ.Κουίκ, εξέφρασε τον βαθύτατο σεβασμό του προς το πρόσωπο του Οικουμενικού Πατριάρχη και τον θεσμό της Πρωτόθρονης Εκκλησίας Κωνσταντινουπόλεως. 

Από την πλευρά του ο Οικουμενικός Πατριάρχης ευχαρίστησε την Ελληνική Κυβέρνηση και προσωπικά τον κύριο Υφυπουργό για το συνεχές ενδιαφέρον που εκδηλώνουν για τα ζητήματα του Οικουμενικού Θρόνου, για την Ομογένεια της Πόλης και για το πλήρωμά της Μητρός Εκκλησίας στην Τουρκία και την οικουμένη. Στη συνέχεια ο κ.Υφυπουργός παρακάθησε στην Πατριαρχική τράπεζα.

Από το Γραφείο Τύπου του Οικουμενικού Πατριαρχείου 
Φωτογραφία: Νικόλαος Μαγγίνας

Επιμνημόσυνη Δέηση στο Ορθόδοξο Κοιμητήριο της Addis Ababa


Σήμερα, Παρασκευή 8 Μαρτίου 2019 το πρωί, ο Σεβ. Μητροπολίτης Αξώμης κ. Δανιήλ, συνοδευόμενος από τον Πρωτοσύγκελλο π. Χρυσόστομο Μπαρμπέρη, μετέβη στο Κοιμητήριο της Ελληνικής Κοινότητος στην Αδδίς Αμπέμπα, προκειμένου να τελέσει Τρισάγιο στον τάφο του αειμνήστου προκατόχου του, Μητροπολίτου Αξώμης κυρού Νικολάου Θεοδούλου (1890-1967). 

Αφού προσκύνησε στον Κοιμητηριακό Ναό του Αγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου, τέλεσε επιμνημόσυνη δέηση υπέρ αναπαύσεως του μακαριστού Ιεράρχου και πάντων των αναπαυομένων εν αυτώ. Ακολούθως, εγκαινίασε τη νέα καμπάνα που τοποθετήθηκε στο κωδωνοστάσιο με μέριμνα του Αρχιμ. Χρυσοστόμου Μπαρμπέρη και δαπάναις του ευεργέτου του Ιερού Ναού, επιχειρηματίου κ. Χαραλάμπους Τσιμά.


























Πέμπτη 7 Μαρτίου 2019

Η Εκκλησία δεν είναι υπόθεση αριθμητικής, αλλά ομολογία πίστεως, ελπίδος και αγάπης


Γράφει ο π. ΡΩΜΑΝΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ

Όταν η Μεγάλη Σύνοδος της Κωνσταντινουπόλεως το 1872 καταδίκαζε τον Εθνοφυλετισμό ως αίρεση στους κόλπους της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας (με την αποχή φυσικά, και τότε, των Μοσχοβιτών, αφού αυτοί βρίσκονταν πίσω από το Βουλγαρικό Σχίσμα, με αφορμή το οποίο συνεκλήθη εκείνη η Σύνοδος), ήξερε πολύ καλά τι έκανε και τι έλεγε.

Ενάμισι αιώνα μετά, ο Εθνοφυλετισμός έχει ήδη κάνει ανεπανόρθωτη ζημιά στην Εκκλησία. Σήμερα ζούμε τα απόνερα αυτής της αιρέσεως, εμπνευστές και διδάσκαλοι της οποίας ήταν και παραμένουν οι Μοσχοβίτες και η Εκκλησία τους.

Φοβούμαι πως αυτή η καταχνιά που έχει καταπλακώσει την Ορθοδοξία δεν θα φύγει με απλές προσευχές και καλή θέληση... Αναπόφευκτα θα οδηγηθούμε σε μία νέα Μεγάλη, Οικουμενική, Σύνοδο, η οποία θα ξεκαθαρίσει αυτό το νοσηρό τοπίο και θα προσδιορίσει με εκκλησιολογική ακρίβεια τα όρια της Εκκλησίας, έξω από τα οποία κανείς δεν μπορεί ούτε να κινείται ούτε να παριστάνει τον Ορθόδοξο.

Σίγουρα, στην πορεία αυτή θα υπάρξουν απώλειες... Είναι τραγικό, αλλά και ρεαλιστικό. Διότι το δαιμόνιο του εγωκεντρισμού και της αλαζονείας που έχει κυριεύσει κάποιες τοπικές Εκκλησίες ("κακοκέφαλες" μάλλον, παρά αυτοκέφαλες) δεν υποχωρεί, εφόσον οι ίδιοι οι διοικούντες αυτές τις Εκκλησίες δεν φαίνονται διατεθειμένοι να μετανοήσουν και να θέσουν τους εαυτούς τους υπό την κραταιά χείρα και το πανάγιο Θέλημα του Θεού.

Η Εκκλησία όμως θα συνεχίσει την επί γης σωτηριώδη πορεία της άχρι συντελείας του αιώνος. Αυτό είναι αψευδής υπόσχεση του Κυρίου. Πύλαι Άδου ου κατισχύσουσιν αυτής.

Σε τελική ανάλυση, η Εκκλησία δεν είναι υπόθεση αριθμητικής, αλλά ομολογία αληθείας εν πίστει, ελπίδι και αγάπη.

Και πάντοτε ισχύει ο λόγος του Ιδρυτού και Αρχηγού της Εκκλησίας: "Όστις θέλει οπίσω μου ακολουθείν, απαρνησάσθω εαυτόν..."

Επίσκεψη του Υφυπουργού Εξωτερικών της Ελλάδας στον Ελληνορθόδοξο Καθεδρικό Addis Ababa




Το απόγευμα της Πέμπτης 7ης Μαρτίου 2019, επισκέφθηκε τον Ελληνορθόδοξο Καθεδρικό Ναό του Αγίου Φρουμεντίου Αδδίς Αμπάμπα, ο Υφυπουργός Εξωτερικών της Ελλάδος κ. Τέρενς Νικόλαος Κουίκ, στο πλαίσιο της επίσημης επίσκεψης που πραγματοποιεί στην Αιθιοπική πρωτεύουσα. Τον κ. Υφυπουργό συνόδευε ο Εξοχ. Πρέσβης της Ελλάδος στην Αδδίς Αμπάμπα, κ. Νικόλαος Πατακιάς. 

Ο Μητροπολίτης κ. Δανιήλ υποδέχθηκε εγκάρδια τους υψηλούς επισκέπτες, οδηγώντας τους εντός του Ιερού Ναού, όπου και ανέπεμψε Δέηση υπέρ υγείας τους. 

Ακολούθως κατευθύνθηκαν πλησίον του Ναού, εντός της αιθούσης εκδηλώσεων, όπου ο Σεβασμ. κ. Δανιήλ, αφού μετέφερε προς τον κ. Κουίκ τις ευχές του Αλεξανδρινού Προκαθημένου κ.κ. Θεοδώρου Β΄, ενημέρωσε τον κ. Υφυπουργό για θέματα που αφορούν την παρουσία του Ελληνισμού και της Ορθόδοξης Εκκλησίας στη χώρα.

Βρεφοκρατούσες με τον φακό του Γιάννη Μπεχράκη κι ένα ποίημα-κερί στη μνήμη του (+2.3.2019)








Σε όλα τα μήκη και τα πλάτη τού άκοσμου κόσμου μας η μητρότητα εστιάζει στην αγκαλιά της Παναγίας Βρεφοκρατούσας. Ο διάσημος πολεμικός φωτογράφος Γιάννης Μπεχράκης, ο οποίος εισήλθε στην Αιωνιότητα στις 2 Μαρτίου 2019, εργαζόμενος μάλιστα για το πασίγνωστο Διεθνές Πρακτορείο Reuters, ταξίδεψε ανά τους Κρανίου Τόπους του πλανήτη, όπου αποτύπωσε ακραίες κραυγαλέες ή σιωπηρές στιγμές Σταύρωσης της Ανθρωπιάς

Από αυτό το πολύ σπουδαίο αρχείο - συμβολή στη νεότερη ιστορία της απΑνθρωπότητας, ερανιζόμαστε Βρεφοκρατούσες Μανάδες, μες από το βλέμμα των οποίων ξεδιακρίνουμε το σιωπηρό πένθος της Παναγίας για ό,τι φρικιαστικό συμβαίνει στα Παιδιά της Γης μας...

Μαζί με αυτές τις φωτογραφίες, δημοσιεύουμε μια ποιητική δική μας συν-ομιλία με τον φευγάτο παγκόσμιο άνθρωπο Μπεχράκη, τιμώντας έτσι τη μνήμη και το έργο του: 

π. Παναγιώτης Καποδίστριας

ΠΑΝΔΟΧΕΙΟ

αποχαιρετισμός στον Γιάννη Μπεχράκη (+2.3.2019)

Πενηνταοχτώ. Δεν έχει περαιτέρω.

Νοσεί το σώμα άπρεπα
τα φωτοκλίκ δεν ειρηνεύουν πάντα την ψυχή
η ανθρωπιά δεν είναι παίξε-γέλασε
playstation δεν είναι.

Τ' ολοφέγγαρο ξέρει καλά τι εστί προσφυγιά
άνθρωποι στριμωγμένοι σε σκουπιδοσακούλες
πεταχτό το ψωμί κι όποιος το πιάσει

ενώ στους τάφους παραπέμπονται οι αγάπες
ήρωες εξ ανάγκης
υπερ-ήρωες
με τα χείλη ραμμένα και την κραυγή στο αθόρυβο.

Τι κουρταλείς;
Κανένας δε σού ανοίγει πια στο λιγδερό το πανδοχείο.

Το παιδί
-ζωή ανατριχιασμένη στο χαρτόκουτο
κακοθανατισμένη-
να μην ξυπνήσει το παιδί μες στο πολύβουο σάβανό του.

(Ζάκυνθος, 4.3.2019)










Ο Μητροπολίτης Αξώμης στο 2ο Ελληνο-Αιθιοπικό Επιχειρηματικό Forum



Σήμερα, Πέμπτη 7η Μαρτίου 2019, στο πλαίσιο της επίσημης επίσκεψης του Υφυπουργού Εξωτερικών της Ελλάδος κ. Τέρενς Κουίκ στην Αιθιοπία, διοργανώνεται από την Πρεσβεία της Ελλάδος και τον Πρέσβη στην Αδδίς Αμπάμπα κ. Νικόλαο Πατακιά, το 2ο Ελληνο-Αιθιοπικό Επιχειρηματικό Forum, με τη συμμετοχή επιχειρηματιών από την Ελλάδα και την Αιθιοπία. 
     Στο Forum παρευρέθηκε και ο Υπουργός των Εξωτερικών της Αιθιοπίας Dr Akilu Hailemichael, με τον οποίο ο Σεβ. Μητροπολίτης Αξώμης κ. Δανιήλ είχε σύντομη συνομιλία γνωριμίας.
















Μητροπολίτης Προύσης: Ρεαλιστικό η Θεολογική Σχολή της Χάλκης να επαναλειτουργήσει σύντομα

Την αισιοδοξία του για την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης σύντομα, λέγοντας πως είναι πολύ ρεαλιστικό, εκφράζει στο ΑΠΕ-ΜΠΕ ο μητροπολίτης Προύσης και έξαρχος Βιθυνίας, Ελπιδοφόρος, καθώς η μη λειτουργία της «αποτελεί έναν ιστορικό αναχρονισμό και πηγή ανώφελης απώλειας κύρους για την Τουρκία».

Ο ηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίας Τριάδος Χάλκης και αναπλ. καθηγητής του Τμήματος Ποιμαντικής και Κοινωνικής Θεολογίας της Θεολογικής Σχολής του ΑΠΘ, στη συνέντευξή του στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, στο περιθώριο του 4ου Οικονομικού Φόρουμ των Δελφών, ανέδειξε τη σημασία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης, για το Οικουμενικό Πατριαρχείο, τους Έλληνες της Κωνσταντινούπολης, και συνολικά τον ελληνισμό, αλλά και για τις ελληνοτουρκικές σχέσεις.

Αναφερόμενος στην πρόσφατη επίσκεψη του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα στη Σχολή, ο μητροπολίτης Προύσης τη χαρακτήρισε ιστορική, «όχι μόνο για το γεγονός ότι για πρώτη φορά ένας Έλληνας πρωθυπουργός την επισκέπτεται», αλλά και για το γεγονός ότι «τραβάει μπροστά» για να βελτιωθούν οι ελληνοτουρκικές σχέσεις σε βαθμό που να μπορεί να επιτραπεί εκατέρωθεν να γίνουν εκείνα τα κατάλληλα βήματα τα οποία θα εξομαλύνουν το κλίμα μεταξύ των δύο χωρών.

Σε ερώτηση αν η επαναλειτουργία αποτελεί προσωπικό στοίχημα του Οικουμενικού Πατριάρχη, ο οποίος φοίτησε στη Σχολή, επισήμανε πως στις δηλώσεις του ο κ. Βαρθολομαίος μόλις ενθρονίστηκε, το 1991, συμπεριέλαβε μεταξύ άλλων και την ανάγκη για επαναλειτουργία. «Όλες οι άλλες προγραμματικές του δηλώσεις και τα προγράμματα του Πατριάρχη, που ανακοίνωσε τότε, αλλά και ακόμη περισσότεροι στόχοι, έχουν ήδη επιτευχθεί και ο μόνος στόχος που δεν έχει επιτευχθεί, υπό αυτή την έννοια, είναι η επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης» ανέφερε και υπογράμμισε πως για τον Οικουμενικό Πατριάρχη προσωπικά θα σημαίνει πάρα πολλά.

Στη συνέχεια ο ηγούμενος της Ιεράς Μονής Αγίας Τριάδος Χάλκης αναφέρθηκε στις ακαδημαϊκές σπουδές που φιλοδοξεί να παρέχει η Σχολή, αλλά και στη δυνατότητα να έχει κάποιος πρόσβαση στο σπάνιο υλικό της Βιβλιοθήκης. «Έχει ήδη ολοκληρωθεί η ηλεκτρονική καταλογογράφηση και τώρα είμαστε στη φάση της πλήρους ψηφιοποίησης όλης της βιβλιοθήκης» έκανε γνωστό ο Ελπιδοφόρος και σημείωσε πως με την εύρεση νέων χορηγών θα ολοκληρωθεί και η δυνατότητα πρόσβασης στο υλικό μέσω διαδικτύου.

Ακολουθεί η συνέντευξη του μητροπολίτη Προύσης και έξαρχου Βιθυνίας, Ελπιδοφόρου, στον Δημήτρη Μάνωλη για το Αθηναϊκό/Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων

Ποια είναι η σημασία της επαναλειτουργίας της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης για το Οικουμενικό Πατριαρχείο, τους Έλληνες της Κωνσταντινούπολης και συνολικά τον Ελληνισμό, αλλά και τις ελληνοτουρκικές σχέσεις;

Η Θεολογική Σχολή της Χάλκης αποτελούσε πάντα το φυτώριο μέσα στο οποίο το Οικουμενικό Πατριαρχείο κατάρτιζε τα μελλοντικά στελέχη του, διότι η ανάγκη για υψηλόβαθμα στελέχη, και μάλιστα πολύ καλά καταρτισμένα, είναι πολύ μεγάλη, αφού η δικαιοδοσία του Οικουμενικού Πατριαρχείου επεκτείνεται σε όλον τον κόσμο. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο δεν χρειάζεται κληρικούς και στελέχη μόνο για την Κωνσταντινούπολη ούτε για τον ελλαδικό χώρο στον οποίο έχει επίσης δικαιοδοσία, αλλά για όλη τη Δυτική Ευρώπη, την αμερικανική ήπειρο - νότια, κεντρική, βόρεια-, την Κίνα, την Ιαπωνία, την Αυστραλία, την Κορέα. Όλες αυτές οι περιοχές περιμένουν τα στελέχη τους, κληρικούς και αρχιερείς, μητροπολίτες δηλαδή, από το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Επομένως, η ανάγκη του Οικουμενικού Πατριαρχείου να στελεχώνει όλες αυτές τις περιοχές με πρόσωπα των οποίων το φρόνημα, τις αντιλήψεις και τις ιδέες τις γνωρίζει, είναι πολύ μεγάλη. Γι' αυτό το κλείσιμο της Θεολογικής Σχολής ήταν καίριο πλήγμα στο Οικουμενικό Πατριαρχείο διότι στερήθηκε αυτή την ικανότητα να καταρτίζει ανθρώπους, να διαμορφώνει συνειδήσεις, νέα παιδιά, να τα μπολιάζει με το πνεύμα του Οικουμενικού Πατριαρχείου, το οποίο είναι πνεύμα ανοιχτοσύνης, συνεργασίας, ειρήνης, διαλόγου με άλλες θρησκείες και με άλλες εκκλησίες. Γι' αυτό είναι και πολύ σπουδαία υπόθεση να επιτύχουμε την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης. Να καλύψουμε αυτό το κενό.

Για τον Ελληνισμό της Κωνσταντινούπολης η Θεολογική Σχολή της Χάλκης πάντα αποτελούσε ένα σημείο αναφοράς και από άποψη ψυχολογική. Γιατί για μια μικρή ομογένεια, όπως είναι αυτή της Κωνσταντινούπολης, να έχει από τους κόλπους της στελέχη και εργαζομένους για τη Θεολογική Σχολή της Χάλκης ήταν όχι μόνο μια μεγάλη ευκαιρία για απασχόληση, αλλά και μια ψυχολογική στήριξη ότι εξακολουθεί η Κωνσταντινούπολη να αποτελεί χώρο ο οποίος φιλοξενεί μείζονα ιδρύματα και σχολές. Δεν θα υπήρχε, δηλαδή, στην Κωνσταντινούπολη μόνο το Οικουμενικό Πατριαρχείο το οποίο έχει τη σημασία του στον ορθόδοξο κόσμο, αλλά και η Θεολογική Σχολή της Χάλκης, η οποία είναι περίφημη και διάσημη και ξακουστή σε όλο τον κόσμο. Και η ομογένεια έχοντας ένα τέτοιο ίδρυμα στους κόλπους της αισθανόταν ακόμα πιο δυνατή. Γι' αυτό η επαναλειτουργία θα ενισχύσει και το φρόνημα των Ελλήνων της Κωνσταντινουπόλεως: ότι εξακολουθούμε να τροφοδοτούμε και να λειτουργούμε τα μεγάλα ιστορικά ιδρύματα μας ως ομογένεια της Κωνσταντινούπολης και ως Οικουμενικό Πατριαρχείο.

Ο Ελληνισμός έχει το μεγάλο προνόμιο να έχει το Οικουμενικό Πατριαρχείο γενικότερα, να δίνει Οικουμενικούς Πατριάρχες και να έχει στα χέρια του έναν τέτοιο θεσμό, ο οποίος είναι ο πρώτος και ύψιστος θεσμός στον ορθόδοξο κόσμο, και ο οποίος χαίρει της αναγνώρισης όχι μόνο των άλλων ορθοδόξων πατριαρχείων, αλλά και όλου του χριστιανικού και μη χριστιανικού κόσμου. Είναι μεγάλη τιμή για τον απανταχού της γης Ελληνισμό γενικότερα να έχει έναν τέτοιο εκφραστή του ελληνικού πνεύματος, όπως είναι το Οικουμενικό Πατριαρχείο. Το Οικουμενικό Πατριαρχείο δεν είναι ένα εθνικό πατριαρχείο, αλλά διακρίνεται όπως λέει και ο τίτλος του, από την οικουμενικότητα, κάτι που αποτελεί κύριο χαρακτηριστικό και του ελληνικού πνεύματος και πολιτισμού. Και μας προφυλάσσει γενικότερα ως Ελληνισμό από το ολίσθημα προς τον εθνικισμό και προς τον ρατσισμό. Μας υπενθυμίζει το Οικουμενικό Πατριαρχείο και με τη Θεολογική του Σχολή ότι ο Ελληνισμός εμπεριέχει και έχει σαν κύριο συστατικό του και στον πολιτισμό του, αλλά και στη θρησκεία του, την Ορθοδοξία, δηλαδή την έννοια της Οικουμενικότητας. Και αυτό το κάνει χωρίς αποκλειστικότητες μεν, αλλά με μια διαφορετική ματιά όσον αφορά τη διαφορετικότητα, τα άλλη έθνη, τους άλλους πολιτισμούς και τις άλλες γλώσσες.

Πρέπει να υπενθυμίσω ότι η Θεολογική Σχολή της Χάλκης δεν αποτέλεσε ποτέ, όσα χρόνια λειτούργησε, αφορμή ή αιτία για να θιγούν οι ελληνοτουρκικές σχέσεις. Ποτέ κανείς απόφοιτός της δεν πρωταγωνίστησε σε κάποια αντιτουρκική ενέργεια ή σε μια όξυνση των σχέσεων των δύο κρατών. Αντιθέτως, υπήρξε πάντοτε το θύμα, που υπέστη όλες τις συνέπειες της διακύμανσης των σχέσεων μεταξύ των δύο κρατών. Και κύρια ζημιά, το καίριο πλήγμα το δέχθηκε η Θεολογική Σχολή της Χάλκης με τα Κυπριακά. Τότε ήταν που οι ελληνοτουρκικές σχέσεις ήταν στο χειρότερο σημείο τους και τότε ήταν που λήφθηκε η απόφαση για το κλείσιμο της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης. Ο ίδιος ο κ. Ερντογάν έχει επανειλημμένως και ως πρωθυπουργός, αλλά και τώρα ως Πρόεδρος της χώρας, διευκρινίσει, έχει δηλώσει επίσημα, ότι η επαναλειτουργία της Σχολής δεν αντιμετωπίζει κάποιο νομικό κώλυμα. Επομένως, τα κωλύματα που υπάρχουν είναι πολιτικά, είναι της φύσης των σχέσεων των δύο κρατών και δεν συνδέονται με κάποια άλλη δυσκολία του τουρκικού κράτους. Η βελτίωση των ελληνοτουρκικών σχέσεων αποτελεί προϋπόθεση για να δημιουργηθεί εκείνο το κλίμα το οποίο θα επιτρέψει στην τουρκική κυβέρνηση να επαναλειτουργήσει τη Σχολή μας. Και σε αυτό κύριο λόγο έχει η πορεία του κυπριακού ζητήματος, αφού το Κυπριακό ήταν η πραγματική, η βαθύτερη αιτία του κλεισίματος της Σχολής. Πιστεύω ότι μια βελτίωση στα θέματα τα Κυπριακά θα βοηθήσει στην επαναλειτουργία της.

Έχετε εκφράσει την αισιοδοξία σας για άμεση επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης. Πού εδράζεται αυτή η αισιοδοξία σας;

Η αισιοδοξία μου εδράζεται σε καθαρά ρεαλιστική προσέγγιση του όλου προβλήματος. Αφού η εχθρότητα μεταξύ των δύο χωρών οδήγησε σε αυτό το σημείο, είναι φυσικό ότι η φιλία που καλλιεργείται και η προσέγγιση μεταξύ των δύο χωρών ότι θα οδηγήσει με μαθηματική ακρίβεια στην επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης. Διότι σήμερα η τουρκική κυβέρνηση δεν μπορεί να εξηγήσει με πειστικό τρόπο σε κανέναν γιατί κρατάει κλειστό ένα σχολείο. Υφίσταται μια πολεμική η Τουρκία και μια κριτική παγκόσμια, η οποία είναι δυσανάλογη προς το ενδεχόμενο κέρδος το οποίο έχει από το κλείσιμο της Σχολής. Προσωπικά, πρέπει να σας πω ότι δεν βλέπω κανένα κέρδος για την Τουρκία να κρατάει τη Θεολογική Σχολή της Χάλκης κλειστή, έχει μόνο απώλειες. Χάνει μονόπλευρα, διαρκώς, χωρίς να έχει κανένα όφελος, ούτε καν πολιτικό. Διότι η κοινή γνώμη σήμερα στην Τουρκία, κυρίως αδιαφορεί για το αν είναι κλειστή ή ανοιχτή η Θεολογική Σχολή της Χάλκης. Υπάρχει και μια τεράστια μερίδα της τουρκικής κοινής γνώμης που λέει, «επιτέλους, τι είναι αυτή η Θεολογική Σχολή της Χάλκης και δεν μπορούμε να της επιτρέψουμε να λειτουργήσει, τι μας έκανε και τι θα μας κάνει ένα σχολείο αν λειτουργήσει για λίγους ανθρώπους που απέμειναν στην Τουρκία;». Επομένως, είναι πολύ ρεαλιστικό να περιμένει κανείς σύντομα να επαναλειτουργήσει η Θεολογική Σχολή της Χάλκης, αφού η απαγόρευση της λειτουργίας της αποτελεί έναν ιστορικό αναχρονισμό και πηγή ανώφελης απώλειας κύρους για την Τουρκία.

Τι σηματοδοτεί ως προς την επαναλειτουργία η πρόσφατη επίσκεψη του πρωθυπουργού Αλέξη Τσίπρα στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης;

Η επίσκεψη του Αλέξη Τσίπρα είναι ιστορική, όχι μόνο για το γεγονός ότι για πρώτη φορά ένας Έλληνας πρωθυπουργός επισκέπτεται τη Θεολογική Σχολή της Χάλκης. Φυσικά κι αυτό έχει την αξία του και την ιστορικότητά του, αλλά είναι και ιστορική για το γεγονός ότι βελτιώνει ή μάλλον «τραβάει μπροστά» για να βελτιωθούν οι ελληνοτουρκικές σχέσεις σε βαθμό που να μπορεί να επιτραπεί εκατέρωθεν να γίνουν εκείνα τα κατάλληλα βήματα τα οποία θα εξομαλύνουν το κλίμα μεταξύ των δύο χωρών. Δηλαδή, οποιαδήποτε φιλειρηνική επίσκεψη, οποιαδήποτε κίνηση και χειρονομία από Ελλάδα προς Τουρκία και το αντίστροφο, θα βοηθήσει και την ομογένειά μας εδώ να αναπνεύσει και το Πατριαρχείο μας να επιτελέσει πιο καλά το έργο του, αλλά και τελικά και τη Θεολογική Σχολή να μπορεί να ανοίξει χωρίς να δημιουργήσει αντιδράσεις εντός της Τουρκίας.

Στη Σχολή φοίτησε και ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος. Αποτελεί προσωπικό του στοίχημα η επαναλειτουργία;

Δεν ξέρω αν αυτή η έκφραση είναι η καλύτερη. Αλλά η αλήθεια είναι ότι ο Πατριάρχης στις προγραμματικές του δηλώσεις, ας το πούμε έτσι, μόλις ενθρονίστηκε, το 1991, συμπεριέλαβε μεταξύ άλλων και την ανάγκη για επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης. Όλες οι άλλες προγραμματικές του δηλώσεις και τα οράματα του Πατριάρχη, που ανακοίνωσε τότε, αλλά και ακόμη περισσότεροι στόχοι, έχουν ήδη επιτευχθεί. Ο μόνος στόχος που δεν έχει ακόμα επιτευχθεί είναι η επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης. Νομίζω ότι απασχολεί σοβαρά τον Πατριάρχη το θέμα αυτό. Έχει αγωνιστεί πάρα πολύ, αγαπά τη Θεολογική Σχολή της Χάλκης, έχει περάσει, όπως και όλοι οι απόφοιτοι, τα καλύτερα χρόνια τα νεανικά του, έχει αναμνήσεις και εμπειρίες από τη Θεολογική Σχολή της Χάλκης οι οποίες του είναι πολύ συγκινητικές και πολύτιμες. Είμαι σίγουρος ότι και για τον Πατριάρχη προσωπικά θα σημαίνει πάρα πολλά το να επαναλειτουργήσει αυτή η Σχολή.

Με την επαναλειτουργία της, η Θεολογική Σχολή της Χάλκης θα περιλαμβάνει μόνον ακαδημαϊκές σπουδές;

Το γυμνασιακό τμήμα της Θεολογικής Σχολής είναι επίσημα ανοικτό, δεν έχει κλείσει. Αλλά δεν το επανδρώνουμε εμείς γιατί δεν χρειαζόμαστε ένα λύκειο. Το λυκειακό τμήμα δεν μας χρειάζεται από μόνο του, αν δεν υπάρχει ταυτόχρονα η Θεολογική Σχολή της Χάλκης. Γι' αυτό και δεν στέλνουμε μαθητές. Διότι έχουμε τρία μεγάλα λύκεια στην Κωνσταντινούπολη και δεν χρειαζόμαστε ένα τέταρτο, εφόσον δεν υπάρχει η δυνατότητα για εκκλησιαστική και θεολογική εκπαίδευση. Ο βαθμός της αναγνώρισης της Σχολής μας από το τουρκικό κράτος δεν είναι κάτι το οποίο μας είναι εμπόδιο. Δηλαδή, η Θεολογική Σχολή της Χάλκης μπορεί να χαρακτηρίζεται με διάφορους τρόπους από τουρκική νομική άποψη. Για μας στην πράξη θα είναι ένα πανεπιστημιακού επιπέδου σχολείο, το οποίο θα παρέχει παιδεία ανώτατου επιπέδου, ανεξαρτήτως αν αυτό θα αναγνωρίζεται τυπικά ως τέτοιο και από την τουρκική νομοθεσία. Αυτό δεν μας απασχολεί ιδιαίτερα. Μας απασχολεί η ουσία της παιδείας η οποία θα παρέχεται, το επίπεδο της παιδείας το οποίο θα προσφέρεται. Και αυτό δεν θα διστάσουμε να το κρατήσουμε στο πανεπιστημιακό επίπεδο. Το ακαδημαϊκό κομμάτι δεν είναι το μόνο που μας απασχολεί. Μας απασχολούν κυρίως οι φοιτητές, γιατί ακαδημαϊκή παιδεία θεολογική μπορεί να λαμβάνει κανείς σε πάρα πολλά πανεπιστήμια του κόσμου και θεολογικές σχολές, αλλά αυτό που έκανε διαφορετική τη Σχολή της Χάλκης ήταν ο μοναστικός της χαρακτήρας. Το γεγονός ότι οι φοιτητές ζούσαν ως δόκιμοι μοναχοί, σε ένα περιβάλλον προσευχητικό, καθαρά λειτουργικό, λαμβάνοντας όλη εκείνη την κατάρτιση που χρειάζονται για να βγουν ολοκληρωμένοι κληρικοί. Και όταν αποφοιτούσαν ήξεραν να ψάλουν, να λειτουργούν και να κηρύττουν. Όλα αυτά τα πράγματα τα οποία δεν τα διδάσκεται κανείς σε μια άλλη θεολογική σχολή. Γι' αυτό και πέραν του ακαδημαϊκού χαρακτήρα, δίνουμε ιδιαίτερο βάρος στο μοναστικό χαρακτήρα της Σχολής και κυρίως στην εκκλησιαστική κατάρτιση του αποφοίτου της.

Ανεκτίμητος θεωρείται και ο πνευματικός πλούτος της βιβλιοθήκης της Σχολής. Μπορείτε να μας δώσετε μια εικόνα σε τι σπάνια χειρόγραφα ή βιβλία θα έχουν πρόσβαση οι φοιτητές της Σχολής;

Η βιβλιοθήκη της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης θεωρείται ως μια από τις πιο σημαντικές παγκόσμια βιβλιοθήκες από άποψη ορθόδοξης θεολογίας. Αυτό που κάνουμε τώρα, όσο είναι ακόμα τυπικά κλειστή η Σχολή μας, είναι να οργανώσουμε και να μηχανοργανώσουμε τη βιβλιοθήκη μας με έναν τέτοιο τρόπο που θα είναι έτοιμη να φιλοξενήσει ερευνητές και να υπηρετήσει τις ανάγκες των μελλοντικών μας φοιτητών μας. Έχει ήδη ολοκληρωθεί η ηλεκτρονική καταλογογράφηση και τώρα είμαστε στη φάση της πλήρους ψηφιοποίησης όλης της βιβλιοθήκης. Σε αυτή την προσπάθεια έχουμε χορηγό τον ΟΠΑΠ και έχουμε συμπαραστάτη από άποψη τεχνογνωσίας τη Βιβλιοθήκη της Βουλής των Ελλήνων, η οποία διακομματικά στηρίζει αυτή την προσπάθεια. Στέλνει στελέχη, τα οποία μας βοηθούν στην ταξινόμηση των βιβλίων, στην καταγραφή και στην ηλεκτρονική καταλογογράφηση γενικότερα.

Πότε θα υπάρξει πρόσβαση μέσω διαδικτύου στο σπάνιο ψηφιακό αρχείο της Βιβλιοθήκης;

Για την πρόσβαση χρειαζόμαστε την ολοκλήρωση άλλης μίας φάσης, από άποψη εξοπλισμού hardware, και θα χρειαστούμε νέους χορηγούς. Γιατί το έργο με τη χορηγία του ΟΠΑΠ ολοκληρώθηκε και δεν έχουμε ακόμα την υποδομή που χρειαζόμαστε και τον κατάλογο και τα ψηφιοποιημένα μέχρι τώρα βιβλία στο Διαδίκτυο. Πιστεύουμε ότι με την εύρεση νέων χορηγών στις επόμενες φάσεις του έργου, θα έχουμε και αυτή τη δυνατότητα.

Πώς είδατε τη συμμετοχή σας στο 4ο Οικονομικό Φόρουμ των Δελφών;

Πόσο σημαντικό ήταν το γεγονός ότι ένας αρχιερέας του Οικουμενικού Πατριαρχείου συμμετείχε σε ένα τέτοιο διεθνές φόρουμ, το οποίο κατά κοινή ομολογία ήταν το καλύτερο από όσα έχουν διοργανωθεί μέχρι τώρα. Ένα τέτοιο φόρουμ ταιριάζει στο πνεύμα του Οικουμενικού Πατριαρχείου, που είναι πνεύμα ευρείας αντίληψης, ανοικτών οριζόντων και οικουμενικότητας, και η εκκλησία πρέπει να είναι παρούσα σε τέτοιες διοργανώσεις όχι για να κάνει κήρυγμα, αλλά για να αντιληφθεί η ίδια τη σύγχρονη πραγματικότητα και από άλλες απόψεις.

ΑΠΕ-ΜΠΕ

Τετάρτη 6 Μαρτίου 2019

Πατριάρχης Σερβίας Παύλος. Μια ιερή μορφή που ατιμάζουν οι διάδοχοί του


Γράφει ο π. ΡΩΜΑΝΟΣ ΑΝΑΣΤΑΣΙΑΔΗΣ

Ποιος δεν θυμάται την ιερή αυτή μορφή, του μαρτυρικού και οσίου Πατριάρχου των Σέρβων, του αοιδίμου Παύλου;

Ποιος δεν σκιρτά από συγκίνηση και μόνο στη θέα του ιερού του προσώπου;

Και ποιος σήμερα δεν θλίβεται από το κατάντημα των διαδόχων του και, μαζί με αυτούς, συνολικά της Σερβικής Εκκλησίας;

Ο Παύλος ποτέ δεν θα υπέτασσε την Εκκλησία του στις ανίερες γεωπολιτικές επιδιώξεις ισχυρών "προστατών", όπως κάνουν οι σημερινοί ηγήτορες της Σερβικής Εκκλησίας...

Εύχομαι από εκεί που βρίσκεται, ενώπιον του Θρόνου του Θεού, να πρεσβεύει για την αποκατάσταση της κανονικότητας στη Σερβική Εκκλησία, για την επαναφορά της στο δρόμο του Θεού και του σεβασμού προς τους Ιερούς Κανόνες και την Τάξη της Μίας, Αγίας, Καθολικής και Αποστολικής Εκκλησίας...

Τρίτη 5 Μαρτίου 2019

Φαναριώτικες ειδήσεις 4ης και 5ης Μαρτίου 2019


ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ  ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ
Ἐκκλησιαστικαί Eἰδήσεις


ΕΠΙΣΤΡΟΦΗ ΤΗΣ Α. Θ. ΠΑΝΑΓΙΟΤΗΤΟΣ 


Ἀργά τό ἑσπέρας τῆς 4ης τ.μ. Μαρτίου 2019, ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαῖος, ἐπέστρεψεν ἐκ τοῦ εἰς Αὐστρίαν ἰδιωτικοῦ ταξιδίου Αὐτοῦ, ὑπαντηθείς ἐν τῷ Ἀεροδρομίῳ τῆς Πόλεως ὑπό τοῦ Ἐπιτρόπου Αὐτοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Σηλυβρίας κ. Μαξίμου καί τοῦ Πανοσιολ. Μ. Πρωτοσυγκέλλου κ. Ἀνδρέου. 

* * *

Τό ἀπόγευμα τῆς Τρίτης, 5ης ἰδίου, ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, συνοδευόμενος ὑπό τοῦ Πανοσιολ. Διακόνου κ. Παϊσίου, Διευθυντοῦ τοῦ Ἰδιαιτέρου Αὐτοῦ Γραφείου, μετέβη εἰς τάς ἐγκαταστάσεις τοῦ Πανεπιστημίου τοῦ Βοσπόρου καί ἐτίμησε διά τῆς ὑψηλῆς Αὐτοῦ παρουσίας τήν διοργανωθεῖσαν ὑπ’ αὐτοῦ  παρουσίασιν τοῦ συγγράμματος τῆς Ἐλλογ. κ. Εἰρήνης Δημητριάδου, Καθηγητρίας, ὑπό τόν τίτλον «Οἱ Ρωμιοί στήν Τουρκική Παιδεία ἀπό τό 1950 καί μετά». 
 
* * *

Ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, ἐδέξατο εἰς ἀκρόασιν:
- Τόν Σεβ. Μητροπολίτην Φιλαδελφείας κ. Μελίτωνα, ἐξαιτησάμενον τάς σεπτάς Αὐτοῦ εὐχάς ἐπί τοῖς ἐγγίζουσιν ὀνομαστηρίοις αὐτοῦ.
- Τόν Πανοσιολ. Ἀρχιμανδρίτην κ. Νικάνορα Παπανικολάου, Ἡγούμενον τῆς Ἱ. Πατριαρχικῆς καί Σταυροπηγιακῆς Μονῆς Ἁγίας Τριάδος Σπαρμοῦ, συνοδευόμενον ὑπό τοῦ αὐταδέλφου αὐτοῦ Πανοσιολ. Ἀρχιμανδρίτου κ. Χριστοφόρου καί τοῦ Ἐντιμ. κ. Βασιλείου Καναρίδου, μετά τῶν ἀδ. Μαρίας Κράλλη, Προϊσταμένης τῆς ἐν Ἀσπροβάλτᾳ Ἱεραποστολικῆς Ἀδελφότητος «Λυδία ἡ Φιλιππησία», Ἀναστασίας Πεχλιβάνη, Διευθυνούσης Συμβούλου τοῦ τηλεοπτικοῦ σταθμοῦ 4Ε, καί λοιπῶν μελῶν τῆς ἐν λόγῳ Ἀδελφότητος.
- Ὅμιλον Φραγκισκανῶν κληρικῶν, μελῶν τῆς Ἐπιτροπῆς ἐπί τοῦ Οἰκουμενικοῦ καί τοῦ Διαθρησκειακοῦ Διαλόγου τοῦ ἐν λόγῳ ΡΚαθολικοῦ Τάγματος, ὑπό τήν ἡγεσίαν τοῦ Αἰδεσιμολ. Πρεσβυτέρου κ. Rusell Murray.
- Τούς Ἐλλογ. κ.κ. John Judge, Κοσμήτορα τῆς Σχολῆς Μηχανικῶν τοῦ Πανεπιστημιακοῦ Ἱδρύματος «The Catholic University of America», καί Robert M. Specter, Ὑπεύθυνον τῆς Οἰκονομικῆς Ὑπηρεσίας αὐτοῦ, μετά τῶν Ἐλλογ. κυριῶν Debra Nauta-Rodriguez, Ἀρχιτέκτονος, Özlem Kılıç, ἐκ τοῦ Διδακτικοῦ Προσωπικοῦ τοῦ Τμήματος Πληροφορικῆς, καί Suedeen Kelly, Δικηγόρου, ἐξ Οὐάσιγκτον H.Π.Α..   

Δευτέρα 4 Μαρτίου 2019

Λόγος Κατηχητήριος του Οικουμενικού Πατριάρχου επί τη ενάρξει της Μεγάλης Τεσσαρακοστής 2019


+ Β Α Ρ Θ Ο Λ Ο Μ Α Ι Ο Σ
ΕΛΕῼ ΘΕΟΥ
ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥΠΟΛΕΩΣ - ΝΕΑΣ ΡΩΜΗΣ
ΚΑΙ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΣ ΠΑΤΡΙΑΡΧΗΣ
ΠΑΝΤΙ Τῼ ΠΛΗΡΩΜΑΤΙ ΤΗΣ ΕΚΚΛΗΣΙΑΣ,
ΧΑΡΙΣ ΕΙΗ ΚΑΙ ΕΙΡΗΝΗ
ΠΑΡΑ ΤΟΥ ΣΩΤΗΡΟΣ ΚΑΙ ΚΥΡΙΟΥ ΗΜΩΝ ΙΗΣΟΥ ΧΡΙΣΤΟΥ,
ΠΑΡ᾿ HΜΩΝ ΔΕ ΕΥΧΗ, ΕΥΛΟΓΙΑ ΚΑΙ ΣΥΓΧΩΡΗΣΙΣ

Χάριτι τοῦ πανδώρου Θεοῦ, ἐφθάσαμεν καί ἐφέτος εἰς τήν Ἁγίαν καί Μεγάλην Τεσσαρακοστήν, εἰς τό στάδιον τῶν ἀσκητικῶν ἀγώνων, διά νά καθάρωμεν ἑαυτούς, συνεργοῦντος τοῦ Κυρίου, ἐν προσευχῇ, ἐν νηστείᾳ καί ταπεινώσει, καί νά εὐτρεπισθῶμεν πρός ἔνθεον βίωσιν τῶν σεπτῶν Παθῶν καί ἑορτασμόν τῆς λαμπροφόρου Ἐγέρσεως τοῦ Σωτῆρος Χριστοῦ. 
     Μέσα εἰς ἕνα κόσμον πολλαπλῶν συγχύσεων, ἡ ἀσκητική πεῖρα τῆς Ὀρθοδοξίας ἀποτελεῖ τιμαλφέστατον πνευματικόν κεφάλαιον, ἀνεξάντλητον πηγήν θεογνωσίας καί ἀνθρωπογνωσίας. Ἡ εὐλογημένη ἄσκησις, τό πνεῦμα τῆς ὁποίας διαποτίζει σύνολον τόν καθ᾿ ἡμᾶς τρόπον τοῦ βίου, - «Ἀσκητισμός εἶναι ὁλόκληρος ὁ Χριστιανισμός»-, δέν ἀποτελεῖ προνόμιον τῶν ὀλίγων ἤ τῶν ἐκλεκτῶν, ἀλλά «ἐκκλησιαστικόν γεγονός», κοινόν ἀγαθόν, κοινήν εὐλογίαν, καί κοινήν κλῆσιν διά πάντας ἀνεξαιρέτως τούς πιστούς. Οἱ ἀσκητικοί ἀγῶνες δέν εἶναι, βεβαίως, αὐτοσκοπός, δέν ἰσχύει ἡ ἀρχή «ἡ ἄσκησις διά τήν ἄσκησιν». Ὁ στόχος εἶναι ἡ ὑπέρβασις τοῦ ἰδίου θελήματος καί τοῦ «φρονήματος τῆς σαρκός», ἡ μετάθεσις τοῦ κέντρου τῆς ζωῆς ἀπό τήν ἀτομικήν ἐπιθυμίαν καί τό «δικαίωμα» εἰς τήν «οὐ ζητοῦσαν τά ἑαυτῆς» ἀγάπην, κατά τό βιβλικόν, «μηδείς τό ἑαυτοῦ ζητείτω, ἀλλά τό τοῦ ἑτέρου ἕκαστος»[1].
     Αὐτό τό πνεῦμα κυριαρχεῖ καθ᾿ ὅλην τήν μακράν ἱστορικήν πορείαν τῆς Ὀρθοδοξίας. Εἰς τό Νέον Μητερικόν συναντῶμεν μίαν ὑπέροχον περιγραφήν αὐτοῦ τοῦ ἤθους τῆς παραιτήσεως ἀπό τό «ἐμόν» ἐν ὀνόματι τῆς ἀγάπης: «Παρέβαλόν ποτε σκητιῶται τῇ ὁσίᾳ Σάρρᾳ, ἡ δέ παρέθηκεν αὐτοῖς κανίσκιον μετά χρειῶν˙ οἱ δέ γέροντες ἀφέντες τά καλά, ἔφαγον τά σαπρά. Εἶπε δέ αὐτοῖς ἡ τιμία Σάρρα΄‘ὄντως ἐν ἀληθείᾳ, σκητιῶταί ἐστε’»[2]. Αὐτή ἡ κατανόησις καί ἡ θυσιαστική χρῆσις τῆς ἐλευθερίας εἶναι ξένη πρός τό πνεῦμα τῆς ἐποχῆς μας, τό ὁποῖον ταυτίζει τήν ἐλευθερίαν μέ ἀτομικάς διεκδικήσεις καί δικαιωματισμόν. Ὁ σύγχρονος «αὐτόνομος» ἄνθρωπος δέν θά ἔτρωγε τούς σαπρούς καρπούς, ἀλλά τούς καλούς, καί θά ἦτο βέβαιος ὅτι τοιουτοτρόπως ἐκφράζει καί χρησιμοποιεῖ αὐθεντικῶς καί ὑπευθύνως τήν ἐλευθερίαν του.
     Εἰς τό σημεῖον αὐτό εὑρίσκεται ἡ ὑψίστη ἀξία τῆς ὀρθοδόξου θεωρήσεως τῆς ἐλευθερίας διά τόν σύγχρονον ἄνθρωπον. Πρόκειται περί μιᾶς ἐλευθερίας, ἡ ὁποία δέν ἀπαιτεῖ ἀλλά μοιράζεται, δέν διεκδικεῖ ἀλλά θυσιάζεται. Ὁ ὀρθόδοξος πιστός γνωρίζει ὅτι ἡ αὐτονομία καί αὐτάρκεια δέν ἀπελευθερώνουν τόν ἄνθρωπον ἀπό τόν κλοιόν τοῦ ἐγώ, τῆς αὐτοπραγματώσεως καί τῆς αὐτοδικαιώσεως. Ἡ ἐλευθερία, «ᾗ Χριστός ἡμᾶς ἠλευθέρωσεν»[3], ἐνεργοποιεῖ τάς δημιουργικάς δυνάμεις τοῦ ἀνθρώπου, πραγματώνεται ὡς ἄρνησις τοῦ αὐτοεγκλεισμοῦ, ὡς ἀπροϋπόθετος ἀγάπη καί κοινωνία τῆς ζωῆς.
     Τό ὀρθόδοξον ἀσκητικόν ἦθος δέν γνωρίζει διχασμούς καί δυϊσμούς, δέν ἀπορρίπτει τήν ζωήν, ἀλλά τήν μεταμορφώνει. Ἡ δυϊστική θεώρησις καί ἀπόρριψις τοῦ κόσμου δέν εἶναι χριστιανική. Ὁ γνήσιος ἀσκητισμός εἶναι φωτεινός καί φιλάνθρωπος. Εἶναι χαρακτηριστικόν τῆς ὀρθοδόξου αὐτοσυνειδησίας, ὅτι ἡ περίοδος τῆς νηστείας εἶναι διαποτισμένη ἀπό σταυροαναστάσιμον χαράν. Καί οἱ ἀσκητικοί ἀγῶνες τῶν ὀρθοδόξων, ὅπως καί συνολικῶς ἡ καθ᾿ ἡμᾶς πνευματικότης καί ἡ λειτουργική ζωή, ἀναδίδουν τό ἄρωμα καί τό φῶς τῆς Ἀναστάσεως. Ὁ Σταυρός εὑρίσκεται εἰς τό κέντρον τῆς ὀρθοδόξου εὐσεβείας, δέν εἶναι ὅμως τό τελικόν σημεῖον ἀναφορᾶς τῆς ζωῆς τῆς Ἐκκλησίας. Αὐτό εἶναι ἡ ἀνεκλάλητος χαρά τῆς Ἀναστάσεως, ὁδόν πρός τήν ὁποίαν ἀποτελεῖ ὁ Σταυρός. Κατά ταῦτα, καί εἰς τήν περίοδον τῆς Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, ἡ βιωματική πεμπτουσία τῶν Ὀρθοδόξων παραμένει ὁ πόθος τῆς «κοινῆς ἀναστάσεως».
     Εὔχεσθε καί προσεύχεσθε, τιμιώτατοι ἀδελφοί καί τέκνα ἐν Κυρίῳ, νά ἀξιωθῶμεν, ἄνωθεν ἐπινεύσει καί ἀρωγῇ, πρεσβείαις δέ τῆς Ἁγιοπρώτου Θεοτόκου καί πάντων τῶν Ἁγίων, νά διατρέξωμεν χριστοπρεπῶς καί χριστοτερπῶς τόν δόλιχον τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Τεσσαρακοστῆς, ἀσκοῦντες μετ᾿ εὐφροσύνης, ἐν ὑπακοῇ πρός τόν κανόνα τῆς ἐκκλησιαστικῆς παραδόσεως, τό «κοινόν ἄθλημα» τῆς παθοκτόνου νηστείας, προσκαρτεροῦντες τῇ προσευχῇ, βοηθοῦντες τοῖς πάσχουσι καί τοῖς ἐν ἀνάγκαις, συγχωροῦντες ἀλλήλοις καί «ἐν παντί εὐχαριστοῦντες»[4], διά νά προσκυνήσωμεν εὐσεβοφρόνως τά «Ἅγια καί Σωτήρια καί Φρικτά Πάθη» καί τήν ζωηφόρον Ἀνάστασιν τοῦ Κυρίου καί Θεοῦ καί Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ, ᾯ ἡ δόξα καί τό κράτος καί ἡ εὐχαριστία εἰς τούς ἀπεράντους αἰῶνας. Ἀμήν.

Ἁγία καί Μεγάλη Τεσσαρακοστή ,βιθ´

† Ὁ Κωνσταντινουπόλεως
διάπυρος πρός Θεόν εὐχέτης πάντων ὑμῶν

-----------------------
[1] Α΄ Κορ. ι΄, 24.
[2] Π. Β. Πάσχου (ἐπιμ.), Νέον Μητερικόν (Ἀθῆναι: ἐκδ. Ἀκρίτας, 1990), 31.
[3] Γαλ. ε΄, 1.
[4] Πρβλ. Θεσσ. ε΄, 18.

Κυριακή 3 Μαρτίου 2019

Φωτοστιγμές χαρμονής από το επίσημο γεύμα για την Ενθρόνιση του Μητροπολίτου Αξώμης κ. Δανιήλ


Μετά την σημερινή (3.3.2019) Ενθρόνιση του Σεβ. Μητροπολίτου Αξώμης κ. Δανιήλ, του Ζακυνθίου, στην έδρα του, από τον Μακ. Πάπα και Πατριάρχη Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. Θεόδωρο Β΄, η Ελληνική Κοινότητα της Αδδίς Αμπάμπα, με επικεφαλής τον Πρόεδρό της κ. Δημήτριο Συκά, παρέθεσε επίσημο Γεύμα προς τιμήν του Αλεξανδρινού Προκαθημένου, των φιλοξενουμένων Ιεραρχών και των Επισκεπτών της ιστορικής ημέρας για την Ομογένεια και την Ορθοδοξία της τοπικής Μητροπόλεως. 
     Στο πλαίσιο του Γεύματος στην Αίθουσα Εκδηλώσεων της Ομογένειας, παρουσιάστηκε μουσικοχορευτικό πρόγραμμα από μαθητές των Ελληνικών Σχολείων, τα οποία απέδωσαν κυρίως δημοτικά τραγούδια της μητροπολιτικής Ελλάδας. 
     Ο πατριάρχης, στην πρόποσή του, αναφέρθηκε με πατρικούς και θερμούς λόγους στις αγαστές σχέσεις Ελλάδας και Αιγύπτου, ευχήθηκε μάλιστα στον νεοενθρονισθέντα Μητροπολίτη έτη πολλά και αγλαόκαρπα. Το αυτό ευχήθηκαν στον Σεβ. κ. Δανιήλ και όλοι οι παρακαθήσαντες στην εόρτια τράπεζα.
     Αξίζει τέλος να αναφερθεί ότι ο Σεβ. Δωδώνης απέδωσε το απολυτίκιο του Αγίου Διονυσίου του εν Ζακύνθω, κατά το ζακύνθιο μουσικό ύφος, ο Σεβ. Ζάμπιας μελοποιημένο Σολωμό, ο δε Ιεροψάλτης κ. Νικόλαος Καραβιώτης τραγούδησε δημοτικά τραγούδια.
[Φωτο-ανταπόκριση: π. Σεραφείμ Κονίδης]