Η δύναμη που ελευθερώνει τον άνθρωπο

(Ομιλία στην Κυριακή Ε΄ Ματθαίου – Ματθ. 8, 28-34)

Του π. Παναγιώτη Καποδίστρια

Το σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα μάς μεταφέρει στη χώρα των Γεργεσηνών. Εκεί ο Χριστός συναντά δύο ανθρώπους βασανισμένους από δαιμονικές δυνάμεις. Ζουν ανάμεσα στα μνήματα, μακριά από κάθε ανθρώπινη κοινωνία. Η ύπαρξή τους έχει γίνει συνώνυμη του φόβου, της μοναξιάς και της δυστυχίας.

Ναός Θεού ή σπήλαιο ληστών;

Του π. Δημητρίου Μπόκου 

Ερχόμενος στη χώρα των Γεργεσηνών ο Χριστός, συνάντησε δύο δαιμονισμένους ανθρώπους που έβγαιναν απ’ το νεκροταφείο της περιοχής, αφού τα μνήματα ήταν ο τόπος διαμονής τους. Ήταν σε τρομερά άθλια κατάσταση, «χαλεποί λίαν». Κανένας δεν τολμούσε να βρεθεί στον δρόμο τους. Ο Χριστός τους θεράπευσε, επιτρέποντας στα δαιμόνια που κατοικούσαν μέσα τους να μπουν, κατόπιν αίτησής τους, σε ένα κοπάδι χοίρων που έβοσκε παραπέρα. Οι χοίροι τότε όρμησαν όλοι μαζί στον παρακείμενο γκρεμό και έπεσαν στη θάλασσα (Κυριακή Ε΄ Ματθαίου). 

Νέος τρόπος ζωής

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
Κυριακή Ε΄ Ματθαίου – 5/7/2026

Του π. ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΠΟΜΟΝΗ

Ο απόστολος Παύλος μάς παρουσιάζει σήμερα ένα τμήμα από την Προς Γαλάτας επιστολή του. Η συγκεκριμένη επιστολή γράφτηκε μεταξύ των ετών 52 και 55 μ.Χ. και παραλήπτες της ήταν τα μέλη της νεοσύστατης Εκκλησίας της Γαλατίας, περιοχής της Μικράς Ασίας. Στόχος του Παύλου είναι να θωρακίσει την πίστη των μελών αυτής της τοπικής Εκκλησίας απέναντι στους ιουδαΐζοντες χριστιανούς, οι οποίοι παρέμεναν προσκολλημένοι στα έθιμα της παλαιάς θρησκείας και ωθούσαν τους πιστούς προς αυτή την κατεύθυνση. Η επιστολή αποτελείται από έξι κεφάλαια και το απόσπασμα που ακούσαμε σήμερα περιλαμβάνει το τελευταίο τμήμα του πέμπτου κεφαλαίου και την αρχή του έκτου.

Τα δικά μας μνήματα

Γράφει ο Μάξιμος Παφίλης, Επίσκοπος Μελιτηνής

Ομιλία στην ευαγγελική περικοπή Ματθ. 8,28 - 34, 9,1.

Υπάρχουν άνθρωποι που κατοικούν σε μνήματα δίχως να το ξέρουν. Δεν εννοώ τάφους από πέτρα, εννοώ εκείνες τις κρυφές περιοχές όπου κάποιος αποσύρεται όταν η ζωή τον έχει πληγώσει βαριά και παρατεταμένα, τα κλειστά δωμάτια της ψυχής με τις κατεβασμένες κουρτίνες, τη σιωπή που στην αρχή μοιάζει καταφύγιο και σιγά σιγά γίνεται φυλακή. Ο σύγχρονος διαβάτης γνωρίζει καλά αυτή τη γεωγραφία. Την περπατά κάθε βράδυ, όταν κλείνει την οθόνη και μένει μόνος με τους θορύβους του εαυτού του.

Η απελευθέρωση του ανθρώπου ["Φωνή Κυρίου", 5.7.2026]

«ἦλθες ὧδε πρὸ καιροῦ βασανίσαι ἡμᾶς;»

«Καὶ ἰδοὺ ἔκραξαν λέγοντες· Τί ἡμῖν καὶ σοί, ᾿Ιησοῦ Υἱὲ τοῦ Θεοῦ; ἦλθες ὧδε πρὸ καιροῦ βασανίσαι ἡμᾶς;» (Ματθ.  8, 29) 

Καὶ μὲ κραυγὲς τοῦ ἔλεγαν· «Τί δουλειὰ ἔχεις ἐσὺ μ᾿ ἐμᾶς, Υἱὲ τοῦ Θεοῦ; ῏Ηρθες ἐδῶ νὰ μᾶς βασανίσεις πρὶν τὴν ὥρα μας;» 

Ὁ προορισμός μας εἶναι ἡ διαρκὴς σχέση μὲ τὸν Δημιουργὸ Πατέρα μας

 Ἔχουμε συχνὰ τὴν τάση νὰ θεωροῦμε τὰ καλὰ καὶ εὐχάριστα ποὺ μᾶς συμβαίνουν ὡς αὐτονόητα. Ἀντίθετα, δὲν θέλουμε νὰ σκεφτόμαστε τὸ ἐνδεχόμενο νὰ μᾶς συμβοῦν τὰ δυσάρεστα καὶ θεωροῦμε πὼς τὰ δύσκολα ἀφοροῦν πάντα τοὺς ἄλλους.

Άγιος Αθανάσιος ο Αθωνίτης: Ο θεμελιωτής του αγιορείτικου κοινοβιακού Μοναχισμού

Του ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ, Θεολόγου - Καθηγητού

     Το Άγιο Όρος αποτελεί την κιβωτό του ορθόδοξου μοναχισμού εδώ και χίλια χρόνια. Αποτελεί δε δημιούργημα ενός μεγάλου άνδρα της Εκκλησίας μας, του αγίου Αθανασίου του Αθωνίτου. Αυτός υπήρξε ο πρώτος κτήτορας κοινοβιακής μονής στον Άθωνα, της σεβάσμιας Μονής της Μεγίστης Λαύρας.