Η Ζάκυνθος εορτάζει με επισημότητα σήμερα το ιστορικό γεγονός της Παρόδου του Λειψάνου του Αγίου Νικολάου από τα μέρη της, όταν το 1087 μεταφέρθηκε από τα Μύρα της Λυκίας στο Μπάρι της Ιταλίας.Τούτη η ιστορική μνήμη συνάζει τους Ζακυνθινούς σε όλες τις εκκλησιές, που τιμώνται επ' ονόματι του αγαπημένου Αγίου "της γης και του πελάου", είτε πρόκειται για ενοριακούς ναούς, είτε για ταπεινά εξωκλήσια.
Στο Μπανάτο γιορτάσαμε το γεγονός στο εκκλησάκι του Άη Νικόλα των Καρκαναίων στον συνοικισμό του Αβρυακού. Εκεί μαζεύτηκαν πάμπολλοι φιλέορτοι από την πόλη, την τριγύρω περιοχή και από άλλα χωριά (Μπελούσι, Καλλιπάδο, Πλάνο, Ρωμύρι, Μαχαιράδο), οι οποίοι ευλαβούνται τον Άγιο των Μυρέων.
Το περιβάλλον ήταν παράφορα ανοιξιάτικο, τ' αμπέλια γύρω ορθάνοιχτα στο φως του Μαΐου και στο λιβάνι της Ανάστασης!
Έγινε Αρτοκλασία, κοινώνησαν των Αχράντων Μυστηρίων κάμποσοι εκκλησιαζόμενοι, ο δε Εφημέριός μας επισήμανε στην ομιλία του τη σημασία των πατρικών μας παραδόσεων, σε συνδυασμό με τη βίωση της Ανάστασης του Θεανθρώπου ως καθημερινής πρακτικής.
Ακολούθησε πρωινό κέρασμα στο φιλόξενο σπίτι των καλοσυνάτων ιδιοκτητών.
[Οπτικοακουστικό υλικό με τη ματιά του Πορφύρη]
Τα δύστυχα και φτωχά εκείνα χρόνια το Δημοτικό Σχολείο του Μπανάτου δεχόταν τα παιδιά του Μπανάτου, του Σαρακηνάδου, της Κουκουναρίας και του Χουρχουλιδιού. Το κτίριο του σχολείου ήταν ένα μακρόστενο οίκημα με κύρια είσοδο στον κεντρικό δρόμο του χωριού. Τα πολύ παλιά χρόνια ήταν το οίκημα, όπου έμεναν οι καλόγριες της Παναγούλας, μέχρι το 1510, οπότε η Παναγούλα έγινε ενοριακός ναός. Ήταν ακριβώς εκεί που τώρα είναι το καμπαναρίο κι έπιανε όλη τη γωνία των δρόμων Μπανάτου και Πόλης.
