"Ένας Ιάπωνας δίχως σχιστά μάτια. Νικόλαος Κασάτκιν, ο ευαγγελιστής των Ιαπώνων". Νέο βιβλίο του Θανάση Ν. Παπαθανασίου

Λάβαμε το νέο βιβλίο, ευσύνοπτο και φιλικά αναγνώσιμο, του αγαπητού φίλου Δρ Θανάση Ν. Παπαθανασίου, με τίτλο "Ένας Ιάπωνας δίχως σχιστά μάτια. Νικόλαος Κασάτκιν, ο ευαγγελιστής των Ιαπώνων", που κυκλοφορήθηκε από τις εκδόσεις Αρμός, το 2018. 

     Ευχαριστούμε θερμά τον άξιο συγγραφέα, τόσο για την αποστολή του ενδιαφέροντος πονήματός του, όσο και για την ευσκιόφυλλη γραφή του! Το προτείνουμε ανεπιφύλακτα!

Κατατοπιστικό σημείωμα 
από την παρουσίαση στο οπισθόφυλλο του βιβλίου

Ένας άνθρωπος που άνοιξε δρόμους με τα ίδια του τα βήματα!

Έτσι θα μπορούσε να περιγραφεί ο Νικόλαος Κασάτκιν, ο κληρικός που πρόσφερε την Ορθόδοξη πίστη στον ιαπωνικό λαό κατά τα μέσα του 19ου αιώνα. Με πελώριο σεβασμό προς τους Ιάπωνες και τον πολιτισμό τους, μακριά από κάθε έννοια επιβολής και αποικιοκρατίας, ο Ρώσος Νικόλαος έζησε τη ζωή του λαού που αγάπησε, έγινε στην πράξη Ιάπωνας, και τελικά άγιος της οικουμενικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Το βιβλίο μελετά τους νευρώνες του οράματός του, τα κριτήρια του ιεραποστολικού έργου του και την μεθοδολογία του, η οποία στην εποχή του είχε προκαλέσει τον διεθνή θαυμασμό και σήμερα παραμένει εξαιρετικά επίκαιρη. Ο Θανάσης Παπαθανασίου προχωρά την έρευνα πέρα από μια τυπική βιογραφία. Επιχειρεί να ψηλαφήσει πτυχές από τις ιστορικές συγκυρίες, τις θεολογικές αναμετρήσεις και τις ιδεολογικές συγκρούσεις, μέσα στις οποίες σαρκώθηκε ο κόπος του αγίου Νικολάου Κασάτκιν και διαμορφώθηκε η κληρονομιά του.

Μαρτυρία και συνύπαρξη, διάλογος και αλήθεια, πολιτισμοί και θρησκείες είναι τα τοπία απ' όπου περνά ο δρόμος τον οποίον άνοιξε αυτός ο Ιάπωνας δίχως σχιστά μάτια, με πυξίδα του το πανανθρώπινο Ευαγγέλιο της Ανάστασης! 

"Η συνοδικότητα στο επίκεντρο" | Περιοδικό "Σύναξη", τεύχος 149

Λάβαμε σήμερα το νέο, 149ο, τεύχος του περιοδικού ΣΥΝΑΞΗ. Ευχαριστούμε από καρδιάς τους συντελεστές για την ευγενική αποστολή και αναγράφουμε ακολούθως τα περιεχόμενα του ανά χείρας τομιδίου. 
     Σημειωτέον ότι το εξώφυλλο κοσμεί έργο του Δημήτρη Α. Σκουρτέλη.

• Προλογικό, σελ. 3
• Μητροπ. Διοκλείας ΚΑΛΛΙΣΤΟΣ ΓΟΥΕΑΡ, Ἡ συνοδικότητα καὶ τὸ πρωτεῖο στὴν Ὀρθόδοξη, σελ. 5
• ΣΩΤΗΡΗΣ ΜΗΤΡΑΛΕΞΗΣ, Χωρισμὸς Ἐκκλησίας-Κράτους, ἄρα κληρικοί-βουλευτές; σελ. 21
• ΓΙΩΡΓΟΣ ΓΚΡΙΛΗΣ, Ἦρθε, ἔφυγε μὲ τοὺς γλάρους (ποίημα), σελ.  30
• ΘΑΝΑΣΗΣ Ν. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ, Συμφωνοῦμε ἀνυστερόβουλα, διαφωνοῦμε ἔντιμα, σελ. 31
• ΚΩΣΤΑΣ ΡΑΠΤΗΣ, Πολιτικὰ συμφραζόμενα τῆς οὐκρανικῆς κρίσης, σελ. 34
• ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΜΟΣΧΟΣ, Ἐκκλησιολογικὲς διαστάσεις τοῦ ζητήματος τῆς Οὐκρανικῆς αὐτοκεφαλίας, σελ. 40
• π. ΑΝΤΩΝΙΟΣ ΠΙΝΑΚΟΥΛΑΣ, Τὸ αὐτοκέφαλο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Οὐκρανίας, σελ. 49
• ΣΤΑΥΡΟΣ ΓΙΑΓΚΑΖΟΓΛΟΥ, Ἡ μυστηριακὴ ἐσχατολογία τοῦ ἁγίου Νικολάου Καβάσιλα, σελ. 65
• ΚΙΡΚΗ ΚΕΦΑΛΕΑ, Ἡ «κατάθλιψη» στοὺς ἥρωες τοῦ Ἀλέξανδρου Παπαδιαμάντη, σελ. 79
• ΙΩΣΗΦ ΡΟΗΛΙΔΗΣ, Μεγάλο Σάββατο: Ἡμέρα θορύβου ἢ σιγῆς; σελ.  86
• Τὸ Βιβλίο, σελ. 90
• Οἱ συνεργάτες τοῦ 148ου τεύχους, σελ. 109

Π ρ ο λ ο γ ι κ ό

«Ἡ Ὀρθόδοξος Ἐκκλησία ἐν τῇ ἑνότητι καί καθολικότητι αὐτῆς, εἶναι ἡ Ἐκκλησία τῶν Συνόδων, ἀπό τήν Ἀποστολικήν ἐν Ἱεροσολύμοις σύνοδον (Πράξ. ιε´, 5-29) ἕως τῆς σήμερον. Ἡ Ἐκκλησία αὐτή καθ’ αὑτήν εἶναι Σύνοδος […]. Διά τῶν Οἰκουμενικῶν καί τῶν Τοπικῶν συνόδων ἡ Ἐκκλησία εὐηγγελίσατο καί εὐαγγελίζεται τό μυστήριον τῆς Ἁγίας Τριάδος, τό ὁποῖον ἐφανερώθη διά τῆς ἐνανθρωπήσεως τοῦ Υἱοῦ καί Λόγου τοῦ Θεοῦ». 

Εγκύκλιος τῆς Ἁγίας και Μεγάλης Συνόδου τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας (2016), παρ. 3.

Με το τεύχος αυτό επιχειρούμε ξανά κάτι σαν εγχείρηση στο ίδιο μας το σώμα. Κάτι, δηλαδή, σαν χειρουργική επέμβαση, όχι από τη «βολική» θέση του χειρουργού σε σώμα άλλου, αλλά από την άβολη θέση του να γίνεσαι ταυτόχρονα χειρουργός και εγχειριζόμενος. Επιχειρούμε να επικεντρώσουμε σε ένα από τα ζωτικά όργανά του Ορθόδοξου εκκλησιαστικού σώματος (του οποίου είμαστε μέλη συγχαίροντα και συμπάσχοντα): στη συνοδικότητα. Και λέμε ότι το επιχειρούμε ξανά, διότι η έγνοια μας για τη συνοδικότητα είναι πάγια κι έχει εκφραστεί σε πολλά τεύχη και σε ποικίλες συγκυρίες – άλλοτε σε νηνεμία και άλλοτε σε τρικυμία [1]. Κι αυτό, διότι τα προβλήματα της συνοδικότητας στον Ορθόδοξο κόσμο μακροημερεύουν και εν τέλει δείχνουν ότι η εκκλησιολογία δεν είναι ζήτημα που έκλεισε στον 20ό αιώνα. Στο τεύχος αυτό, λοιπόν, θα ψηλαφίσουμε κάποια ζητήματα, και σε προσεχές τεύχος άλλα, προσπαθώντας να μη γενικολογούμε, αλλά να είμαστε όσο πιο συγκεκριμένοι γίνεται.

          Συνοδικότητα, ως γνωστόν, σημαίνει την πορεία μιας συντροφιάς· σημαίνει το να πορεύεσαι μαζί. Εξαιρετική λέξη για να σημάνει προτάγματα αποφασιστικής σημασίας: Αφ’ ενός την υπόμνηση ότι «οὐ[κ] ἔχομεν ὧδε μένουσαν πόλιν, ἀλλὰ τὴν μέλλουσαν ἐπιζητοῦμεν», και αφ’ ετέρου την αξίωση του Χριστού, «ἔσεσθέ μοι μάρτυρες […] ἕως ἐσχάτου τῆς γῆς» [2]. Αυτό σημαίνει ότι οι εκκλησίες δεν είναι μόνο λατρεύουσες κοινότητες, δεν είναι μόνο πιστεύουσες κοινότητες· οφείλουν να είναι και πορευόμενες κοινότητες. Πορευόμενες όμως όχι κατά το δοκούν, αλλά με τα κριτήρια του Χριστού. «Kαὶ ἡ lex orandi καὶ ἡ lex credendi», επαναλαμβάνω, «προϋποθέτουν καὶ συνυπονοοῦν τὴ lex sequendi, τὸ νὰ ἀκολουθεῖς τὸν Ἰησοῦ Χριστό» [3]. Η προσδοκία της εσχατολογικής Βασιλείας σχετικοποιεί μέσα στην ιστορία κάθε πόλη (και κάθε αυτοκρατορία, παλιά ή νέα ή επίδοξη), και συνεπάγεται πράξη. Γεννά δηλαδή την ευθύνη της συνοδοιπορίας, είτε σε ίσωμα, είτε σε αμφίκρημνους δρόμους. Καθ’ όσον, όπως έχει επισημάνει ο μέγας Φλωρόφσκυ (από την κοίμηση του οποίου συμπληρώνονται φέτος 40 χρόνια), το «χιμαιρικό όνειρο της “αιώνιας Ρώμης”» παραδόξως το έθρεψαν Χριστιανοί, δηλαδή εκείνοι οι οποίοι, ακριβώς βάσει της πίστης τους, θα έπρεπε να μην υποκύπτουν στην απατηλή γοητεία του [4] – και στη δίψα του ηγεμονισμού, την οποία αυτό ενσπείρει.

          Tο αφιέρωμά μας ανοίγει ο Μητροπολίτης Κάλλιστος Γουέαρ. Το κείμενό του για τη συνοδικότητα και το πρωτείο προσεγγίζει σφαιρικά τη διαδρομή των Ορθόδοξων εκκλησιών και τα θεολογικά ρεύματά τους. Φτάνει στο κρίσιμο σήμερα (στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο του 2016 και στο Ουκρανικό σχίσμα) με λόγο κριτικό και τολμηρό, εμποτισμένο όμως στην αγάπη, το σέβας και τη νηφαλιότητα. Πράγμα πολύτιμο τους καιρούς μας, που είναι σαρωτικό το φαινόμενο, η μεν στήριξη να εκδηλώνεται σαν υπαλληλική διεκπεραίωση, η δε κριτική να καταντά προσωπείο της προπετούς ασέβειας και του τραμπουκισμού.

          Tο κείμενο του Σωτήρη Μητραλέξη επισημαίνει την παθολογία τού να μην ετοιμάζεται έγκαιρα η ποιμαίνουσα Εκκλησία μπροστά στις αλλαγές των καιρών και στην αναδιάταξη των σχέσεων εκκλησίας και πολιτείας. Επίδικο ζήτημα εδώ, η δυνατότητα κληρικών να θέσουν υποψηφιότητα στις εκλογές, πράγμα που δεν συμβαίνει προσώρας στην Ελλάδα, έχει συμβεί όμως σε άλλες Ορθόδοξες εκκλησίες.

          Στη συνέχεια έχουμε μια τριλογία για την πλέον πρόσφατη πληγή του εκκλησιαστικού σώματος, η επούλωση της οποίας ελπίζουμε να μη βραδύνει. Στις 3 Νοεμβρίου 2018 πραγματοποιήσαμε στην Αθήνα [5] εκδήλωση με τίτλο «Η Ουκρανική αυτοκεφαλία: Να συζητήσουμε χωρίς φόβο και πάθος». Μετά μια εισαγωγή, με την οποία ο αρχισυντάκτης της Σύναξης έδωσε το στίγμα της πρωτοβουλίας, μίλησαν τρεις εισηγητές (Κώστας Ράπτης, Δημήτρης Μόσχος και π. Αντώνιος Πινακούλας) και ακολούθησε συζήτηση. Το παρόν τεύχος εκδίδεται σχεδόν πέντε μήνες μετά την εκδήλωση (όταν αυτή γινόταν, το τότε προσεχές τεύχος, Δεκεμβρίου, είχε ήδη στοιχειοθετηθεί). Στο διάστημα αυτό η διαδικασία για την αυτοκεφαλία προχώρησε, ο δε σχετικός Τόμος υπεγράφη και παραδόθηκε στις 5 και 6 Ιανουαρίου 2019 αντίστοιχα [6]. Δημοσιεύουμε τις εισηγήσεις [7], διότι αυτές δεν επιχείρησαν σχολιασμό της φευγαλέας επικαιρότητας, αλλά κάτι πολύ περισσότερο και διαρκέστερο: Αναζήτηση των μειζόνων θεολογικών κριτηρίων. Είναι οφειλή μας να καταθέτουμε τις διερωτήσεις και τις προτάσεις μας στο σώμα της Εκκλησίας! Οι δε αναγνώστες παρακαλούνται να εντείνουν την προσοχή τους σε αρκετές λεπτές επισημάνσεις, όπως, π.χ., για ποιον λόγο το αίτημα αυτοκεφαλίας είναι εκκλησιολογικό αυτονόητο (π. Α. Πινακούλας), ή για ποιον λόγο η άντληση επιχειρημάτων δεν μπορεί να γίνεται σε ιστορικό κενό (Δ. Μόσχος). Και αυτά τα κείμενα έχουν τα γνωρίσματα που επισημάναμε στη συμβολή του μητροπολίτη Καλλίστου.

          Το αφιέρωμα ακολουθούν σημαντικές καταθέσεις για τη θεολογία, τη λογοτεχνία, το ήθος (Σταύρος Γιαγκάζογλου, Κίρκη Κεφαλέα, Ιωσήφ Ροηλίδης).

Θ.Ν.Π.

[1] Βλ. ενδεικτικά τα τεύχη 76 (2000), 83 (2002), 90 (2004), 91 (2004), 97 (2006), 127 (2013), 133 (2015), 140 (2016), και πολλά μεμονωμένα άρθρα.

[2] Εβρ. 13:14 και Πράξ. 1:8, αντίστοιχα.

[3] Θανάσης Ν. Παπαθανασίου, «Η γοητεία της ειδωλολατρίας, ή Ποιες ασφάλειες αναζητούν οι Χριστιανοί όταν δεν αντέχουν την ελευθερία του Θεού», Σύναξη 140 (2016), σ. 17.

[4] Γεώργιος Φλωρόφσκυ, Χριστιανισμός και Πολιτισμός (μτφρ. Ν. Πουρναρά), εκδ. Πουρναρά, Θεσσαλονίκη 1982, σ. 90.

[5] Ξενοδοχείο «Κάραβελ», στο πλαίσιο της 7ης Έκθεσης Ορθόδοξου Χριστιανικού Βιβλίου.

[6] Βλ. https://www.ec-patr.org/docdisplay.php… και https://www.ec-patr.org/docdisplay.php… , αντίστοιχα.

[7] Επεξεργασμένες για τη δημοσίευση και συμπληρωμένες βιβλιογραφικώς.

Ο Ηγούμενος Μονής Εσφιγμένου Βαρθολομαίος στην Κορινθία [πλήρη video]

Με την παρουσία του Σεβ. Μητροπολίτου Κυδωνίας και Αποκορώνου κ. Δαμασκηνού πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα, 8 Απριλίου 2019, το απόγευμα στην «Κροκίδειο» Αίθουσα στην Κόρινθο, κατηχητική σύναξη πνευματικού καταρτισμού της Ι. Μητροπόλεως Κορίνθου, με τον τίτλο: «Εις οικοδομήν του σώματος του Χριστού». Προσκεκλημένος του Σεβ.  Μητροπολίτου Κορίνθου κ. Διονυσίου, ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου Αγίου Όρους, Πανοσ. Αρχιμ. π. Βαρθολομαίος, ο οποίος ομίλησε με θέμα: «Διάκριση και χαρίσματα - Εμπιστοσύνη στο Θεό».

Ο Ηγούμενος Βαρθολομαίος με κατανοητό, περιεκτικό και ουσιαστικό θεολογικό λόγο, βοήθησε τους ακροατές να εισέλθουν στην πνευματική κλίμακα της Μεγάλης Τεσσαρακοστής, σύμφωνα με την διδασκαλία του Αγ. Ιωάννη του Σιναΐτου, συγγραφέως της Κλίμακος. Πιο συγκεκριμένα ο γέροντας Βαρθολομαίος, σύμφωνα με τους Πατέρες της Εκκλησίας, ονόμασε την διάκριση ως την μεγαλύτερη των αρετών, και ειδικότερα ως το χάρισμα που συγκρατεί την ισορροπία στη ζωή του Χριστιανού. Ως χάρισμα εννοείται η επίσκεψη της Θείας Χάριτος στον άνθρωπο, για την θερμότητα της πίστης του, ή ως καρπός εργασίας των εντολών και της καθαρότητας της καρδιάς του. Αν δεχθούμε ένα χάρισμα χωρίς πειρασμό κινδυνεύουμε να οδηγηθούμε στην απώλεια, καθώς παραμονεύει η έπαρση και η κενοδοξία.

Αυτό που χαρακτηρίζει τον διακριτικό άνθρωπο είναι η αγάπη προς όλους και αυτό είναι έργο του πνευματικού πατέρα, ο οποίος με τον φωτισμό της Θείας Χάριτος αποκτά την διάκριση να διακρίνει την λάθος πορεία ενός ανθρώπου, να ιεραρχήσει τα προβλήματα, που τον απασχολούν, και να τον πείσει να επανέλθει στον σωστό δρόμο.

Ο γέροντας Βαρθολομαίος κατέληξε ότι, σκοπός του ανθρώπου είναι να διακρίνει, να αναζητά και να εμπιστεύεται το θέλημα του Θεού. Γιατί το μόνο που ζητά από εμάς ο Θεός είναι η πίστη, η εμπιστοσύνη και η προσπάθεια και τότε θα στείλει την Χάρη Του, να μας σκεπάσει και να μας ενισχύσει στον αγώνα μας.

Ο Μητροπολίτης Κορίνθου κ. Διονύσιος ευχαρίστησε εγκάρδια τον Καθηγούμενο της Μονής Εσφιγμένου Αγίου Όρους π. Βαρθολομαίο καθώς και τον Μητροπολίτη Κυδωνίας και Αποκορώνου κ. Δαμασκηνό για την παρουσία τους, διερμηνεύοντας και τα συναφή αισθήματα του Θεοφ. Επισκόπου Κεγχρεών κ. Αγαπίου.

Κλείνοντας την πνευματική αυτή σύναξη ο Μητροπολίτης Κορίνθου τόνισε ότι, χωρίς Θεό δεν μπορούμε να κάνουμε τίποτα, γι᾿αυτό ας εμπιστευτούμε τον Θεό, που είναι η Αλήθεια, ζητώντας την Χάρη και την ευλογία Του.

   

Περί αγάπης

Πολλοί μιλούν για την αγάπη.

Πολλοί ερμηνεύουν την αγάπη.

Πολλοί κρύφθηκαν πίσω από την αγάπη.

Πολλοί ζητούν να καταλάβουν την αγάπη.

Πολλοί σταύρωσαν την αγάπη.

Πολλοί δεν κατάλαβαν την αγάπη, γιατί δεν ήθελαν να την καταλάβουν.

Η αγάπη δεν χρειάζεται εξηγήσεις και ερμηνείες, λόγια και υποσχέσεις. Στην αγάπη επικρατεί σιωπή. Αν και σταυρώθηκε, πάλι αγάπη έδωσε και συγχώρεσε.

Αδυνατούμε να διαχειριστούμε την χαρά και την αγάπη, γι' αυτό πληγώνουμε εύκολα, αλλάζουμε διάθεση συνεχώς. Ερμηνεύουμε όπως θέλουμε και όπως μας συμφέρει την αγάπη, κρύβοντας τον εγωισμό μας πίσω από αυτήν. Ξεχνούμε ότι και οι σταυρωτές έπνιγαν την συνείδησή τους, ονομάζοντας κακούργο την ίδια την Αγάπη, γιατί δεν ήθελαν να δουν Ποιον σταυρώνουν.

Ας απλουστεύσουμε την σκέψη μας, να ειρηνεύσει η συνείδησή μας, να σκύψουμε το κεφάλι κάτω από το πετραχήλι εν μετανοία, να καταπολεμήσουμε τον εγωισμό μας και με ειλικρίνεια να φωνάξουμε: ο Θεός, ιλάσθητί μοι τω αμαρτωλώ!

Είναι Θεός αγάπης που μόνο συγχωρεί και αγαπά συνεχώς. Αυτή η αγάπη μας έχει δοθεί ως δώρο ζωής. Είναι βίωμα και τρόπος ζωής. Χωρίς αγάπη δεν ζει ο άνθρωπος. Μονίμως πονά, πληγώνει και πληγώνεται, αρρωσταίνει και πεθαίνει. Η αγάπη εξαφανίζει τον πόνο, επουλώνει τις πληγές, δίνει πνοή ζωής, ανασταίνει.

Ο Χριστός είπε: Εγώ είμαι η αγάπη!

+αρχ. Βαρθολομαίος

Καθηγούμενος Ι. Μ. Εσφιγμένου

Σολωμικά ποιήματα για το Θείο Πάθος και την Ανάσταση στο "Αληθώς" (14.4.2019)

Με αφορμή την σημερινή 221η επέτειο από την γέννηση του Διονυσίου Σολωμού, σας θυμίζουμε την επικείμενη εκδήλωση του Μορφωτικού Κέντρου Λόγου Αληθώς: 

"Προς σφαγήν ελκόμενος" 

Αναφορά στο Θείο Πάθος, 

όπου η ηθοποιός Αλεξάνδρα Ντούσεβιτς θα αναγνώσει ποιήματα σχετικά με το Πάθος και την Ανάσταση του Χριστού. 

Ανάμεσά τους τα σχετικά ιταλικά ποιήματα του Διονυσίου Σολωμού, μεταφρασμένα από τον Καθηγητή του Ιονίου Πανεπιστημίου, Ποιητή και Μεταφραστή Γιώργο Κεντρωτή, σε ΠΡΩΤΗ ΑΝΑΓΝΩΣΗ!

Ε' Κατανυκτικός Εσπερινός στον Άγιο Ελευθέριο Πύργου Ηλείας

Βαδίζοντας προς το τέλος της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής, με αμείωτο ενδιαφέρον συνεχίζονται οι Κατανυκτικοί Εσπερινοί, σύμφωνα με το πρόγραμμα το οποίο έχει καταρτίσει η Ιερά Μητρόπολη Ηλείας στον Πύργο, καθώς επίσης και σε άλλες πόλεις της Θεοσώστου Επαρχίας μας.

Χοροστατούντος του Σεβασμιωτάτου Μητροπολίτου μας κ.κ. Γερμανού και την συμμετοχή Ιερέων του Πύργου και της ευρύτερης περιοχής, τελέσθηκε το εσπέρας της Κυριακής 7 Απριλίου έ.έ., ο Ε΄ κατά σειράν Κατανυκτικός Εσπερινός, στον Ιερό Ναό του Αγίου Ελευθερίου Πύργου. 

Ομιλητής ήταν ο Πανοσιολογιότατος Αρχιμανδρίτης π. Βαρνάβας Λαμπρόπουλος, Ιεροκήρυκας της Ιεράς Μητροπόλεως Νικοπόλεως και Πρεβέζης, προσκεκλημένος του σεπτού Ποιμενάρχου μας και του Παραρτήματος της Ένωσης Θεολόγων (Π.Ε.Θ.) Ηλείας, ο οποίος μέσα από την πλούσια Θεολογική αλλά και Πατερική του κατάρτιση, καθώς επίσης την αμεσότητα και γλαφυρότητα του λόγου του, ανέπτυξε θαυμάσια το θέμα: «Γνήσια και Νόθος Μετάνοια». 

Αξίζει να σημειωθεί η αθρόα προσέλευση Χριστιανών εκ της Ενορίας αλλά και κατοίκων του Πύργου, οι οποίοι με ιδιαίτερη κατάνυξη και περισυλλογή παρακολούθησαν την Ιερή αυτή ακολουθία και την ενδιαφέρουσα ομιλία του εκλεκτού ομιλητού. Μετά το πέρας του Κατανυκτικού Εσπερινού, ο Εφημέριος του Ιερού Ναού π. Γρηγόριος Πάπαρης και τα μέλη του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου, παρέθεσαν μικρή δεξίωση στο Ενοριακό κέντρο του Ναού. 

Ο έκτος κατά σειρά και τελευταίος Κατανυκτικός Εσπερινός, θα τελεσθεί την προσεχή Κυριακή 14 Απριλίου και ώρα 5:00 μ.μ. στον Ιερό Ναό Αγίας Τριάδος Πύργου, χοροστατούντος του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Ωλένης κ.κ. Αθανασίου, με ομιλητή τον Πανοσιολογιότατο Αρχιμανδρίτη π. Δαμασκηνό Πετράκο, Ιεροκήρυκα της Ιεράς Μητροπόλεώς μας. 

Πρεσβ. Νικόλαος  Κατσηδήμας

Ε΄ Κατανυκτικός Εσπερινός στον Ναό Κοιμήσεως Θεοτόκου Έξι Μαρμάρων Υψωμαθείων

O Επίσκοπος Αβύδου Κύριλλος μίλησε για το Ουκρανικό ζήτημα και την παρέμβαση του Οικουμενικού Πατριαρχείου

Στο κανονικό δικαίωμα του Οικουμενικού Πατριαρχείου να παρέμβει προκειμένου να αποκαταστήσει την ενότητα της Εκκλησίας στην Ουκρανία αναφέρθηκε ο Επίσκοπος Αβύδου Κύριλλος, σε σύντομη ομιλία που πραγματοποίησε χθες, Κυριακή, 7 Απριλίου, στην Κοινοτική Αίθουσα του Ι.Ναού Κοιμήσεως της Θεοτόκου Έξι Μαρμάρων, μετά την χοροστασία του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου κατά τον Κατανυκτικό Εσπερινό.

Ο Παναγιώτατος, αφού συνεχάρη τον Μητροπολίτη Σηλυβρίας Μάξιμο, Επόπτη της Περιφερείας των Υψωμαθείων, και τα μέλη της Επιτροπής του Ι.Ναού για το έργο που επιτελούν, παρουσίασε στους παριστάμενους πιστούς τον Επίσκοπο Αβύδου, τον οποίο χαρακτήρισε λίαν αγαπητό Ιεράρχη της Μητρός Εκκλησίας και διακεκριμένο Πανεπιστημιακό Καθηγητή, συγγραφέα πλήθους μελετών με πιο πρόσφατη εκείνη που αφορά στο Ουκρανικό ζήτημα, υπό τον τίτλο «Ο Θρόνος της Κωνσταντινουπόλεως στο Πηδάλιο και το Πατριαρχείο Μόσχας» (εκδ. Ι.Θεολογικής Σχολής Χάλκης). 

Στην ομιλία του ο Επίσκοπος Αβύδου, αναφερόμενος στο ουκρανικό, επεσήμανε, μεταξύ άλλων, ότι αποδόθηκε δικαιοσύνη σε μία Εκκλησία η οποία υπέφερε, ενώ, πρόσθεσε, ότι παράλληλα υποστηρίχθηκαν «τα προνόμια και τα δίκαια του Οικουμενικού Πατριαρχείου, τα οποία δεν μπορεί κανείς να τα αγνοεί».

Δελτίο ειδήσεων εκ Φαναρίου της 7ης Απριλίου 2019

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ  ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

Ἐκκλησιαστικαί Εἰδήσεις 

Ἡ. Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, παρέστη συμπροσευχόμενος ἀπό τοῦ Ἱ. Βήματος τοῦ Πανσέπτου Πατριαρχικοῦ Ναοῦ, κατά τήν Ἱ. Ἀκολουθίαν τῆς Δ΄ Στάσεως τῶν Χαιρετισμῶν πρός τήν Ὑπεραγίαν Θεοτόκον, τήν Παρασκευήν, 5ην Ἀπριλίου 2019, χοροστατοῦντος τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Ἄρτης κ. Καλλινίκου, καθ’ ἥν τόν θεῖον λόγον ἐκήρυξεν ὁ Πανοσιολ. Μ. Ἐκκλησιάρχης κ. Βενιαμίν. 

  Ἀπαντητικῶς πρός τήν εὐλαβῆ προσφώνησιν τοῦ ἁγίου Ἄρτης, ὁ Παναγιώτατος, ἀφοῦ καλωσώρισε πατρικῶς τούς προσκυνητάς ἐξ Ἄρτης, ἐκ Ξάνθης, ἐκ Κατερίνης, ἐξ Ὀρεστιάδος καί ἐκ Χανίων Κρήτης, ἐξῇρε τήν υἱϊκήν ἀφοσίωσιν καί τόν πηγαῖον σεβασμόν τοῦ παρεπιδημοῦντος Ἀρχιερέως πρός τήν Μητέρα Ἐκκλησίαν καί ἀνεφέρθη εἰς τάς ἐντυπώσεις Του ἐκ τῆς ἱεραποδημίας Του εἰς Ἀδριανούπολιν, μνησθείς, ἐξ ἀφορμῆς ταύτης, τῆς ποιμαντικῆς μερίμνης τοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου ὑπέρ τῆς ἀποκαταστάσεως τοῦ σχίσματος ἐν τοῖς κόλποις τῆς Ἐκκλησίας τῆς Βουλγαρίας κατά τάς παρελθούσας δεκαετίας, ὡς καί ἐπ’ ἐσχάτων εἰς τήν δοκιμασθεῖσαν Ἐκκλησίαν τῆς Οὐκρανίας.

*   *   *

Τό ἀπόγευμα τῆς Κυριακῆς, 7ης ἰδίου, ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, ἐχοροστάτησεν ἐν τῷ Ἱ. Ναῷ Κοιμήσεως τῆς Θεοτόκου Ἕξ Μαρμάρων, κατά τόν Κατανυκτικόν Ἑσπερινόν, καθ᾿ ὅν τόν θεῖον λόγον ἐκήρυξεν ὁ Πανοσιολ. Μ. Ἱεροκῆρυξ κ. Πανάρετος.

*   *   *

Ἡ. Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, ἐδέξατο εἰς ἀκρόασιν: 

-Τόν Σεβ. Μητροπολίτην Ἄρτης κ. Καλλίνικον, συνοδευόμενον ὑπό τοῦ Αἰδεσιμολ. Πρωτοπρεσβυτέρου κ. Νικολάου Κακοχρήστου, Ἐφημερίου τοῦ Ἱ. Ναοῦ Ἁγίου Μαξίμου τοῦ Γραικοῦ Ἄρτης.

- Τόν Θεοφιλ. Ἐπίσκοπον Ἀβύδου κ. Κύριλλον, Καθηγητήν Πανεπιστημίου, ἐξ Ἀθηνῶν.  

- Τόν Αἰδεσιμολ. Οἰκονόμον κ. Κωνσταντῖνον Κενανίδην, ἐκ τῆς Ἱ. Μητροπόλεως Βελγίου, καί τόν Ἐλλογ. κ. Ἐμμανουήλ Τσεσμελῆν, Καθηγητήν - στέλεχος τοῦ ἐν Ἑλβετίᾳ Εὐρωπαϊκοῦ Ὀργανισμοῦ Πυρηνικῶν Ἐρευνῶν (CERN).

- Τόν Ἐντιμολ. Ἄρχοντα Ὑπομνηματογράφον κ. Γεώργιον Παπάζογλου, Καθηγητήν τοῦ Τμήματος Ἱστορίας καί Ἐθνολογίας τοῦ Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θρᾴκης, ἐκ Καβάλας.

- Τόν Μουσικολ. κ. Μιλτιάδην Παπᾶν, πρῴην Α’ Δομέστιχον τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μ. Ἐκκλησίας, ἐκ Θεσσαλονίκης, διδάσκοντα νῦν ἐν τῷ Πολυτεχνείῳ τῆς Πόλεως (İ.T.Ü.), λαβόντα τήν ἁγίαν Πατριαρχικήν εὐχήν καί εὐλογίαν, ἐπί τοῖς ὀνομαστηρίοις αὐτοῦ.    

- Τούς Ἐντιμ. κ.κ. Ἰωάννην Ρίζον, Μαθηματικόν - Συγγραφέα, καί Ἀντώνιον Παππᾶν, Ἐπιχειρηματίαν, ἐκ Νέας Ἀρτάκης.  

*   *   *

Ἡ. Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, ἐξεπροσωπήθη ὑπό τοῦ Ἱερολ. Διακόνου κ. Γεδεών Βαρυτίμου, ἐκ τῆς ἀδελφότητος τῆς Ἱ. Μονῆς Ἁγίας Τριάδος Χάλκης, κατά τήν κηδείαν τῆς ἀειμνήστου Σοφίας Νάτση, ἐκ τοῦ Ἱ. Μητροπολιτικοῦ Ναοῦ Ἁγίου Δημητρίου Πριγκήπου, τό Σάββατον, 6ην Ἀπριλίου.

  

Κυριακή Δ΄ Νηστειών 2019 στον Ναό της Φανερωμένης εν Βανάτω Ζακύνθου

Πρωί Κυριακής Δ΄ των Νηστειών, 7ης Απριλίου 2019, στον Ναό της Φανερωμένης Μπανάτου, λειτουργούντος του Εφημερίου π. Παναγιώτη Καποδίστρια και ψαλλόντων των Ιεροψαλτών του Ναού κ.κ. Δημητρίου Κάνδηλα, Χρυσοβαλάντη Δρογγίτη και Σπυρίδωνος Σαρατσένου.

Δ΄ Κυριακή των Νηστειών 2019 στον Ναό της Θείας Αναλήψεως πόλεως Ζακύνθου

Πρωί Κυριακής Δ΄ των Νηστειών, 7ης Απριλίου 2019, στον Ναό της Θείας Αναλήψεως και Αγίων Τεσσαράκοντα Μαρτύρων, στο κέντρο της πόλεως Ζακύνθου, λειτουργούντος του Εφημερίου, Πρωτοπρεσβυτέρου Χαραλάμπους Κυπριώτη και ψαλλόντων των μελών της Χορωδίας του Ναού, υπό τον Πρωτοψάλτη κ. Διονύσιο Πόθο.

[Φωτορεπορτάζ: Ευρυδίκη Κοντογιάννη]