"Εορτάζει σήμερον των Ζακυνθίων η νήσος"

Καθώς τα φώτα της αποψινής μεγάλης για τους Ζακυνθίους γιορτής χαμήλωσαν, άπαντες κρατήσαμε στην καρδιά και στον νου μας την ευλογία του οικείου μας Αγίου, Διονυσίου του Θαυματουργού, του οποίου το σεπτό Σκήνωμα λιτανεύτηκε, δόξη και τιμή, στους δρόμους της πόλης της Ζακύνθου.

Των μέχρι τώρα Τελετών και Ακολουθιών προέστη ο Μακαριότατος Αρχιεπίσκοπος Νέας Ιουστινιανής και πάσης Κύπρου κ.κ. Χρυσόστομος Β, ενώ συμμετείχαν τρεις δεκάδες Αρχιερέων από τα πέρατα της Ορθοδοξίας, πλήθος ιερέων και πολλές χιλιάδες προσκυνητών, οι οποίοι ευλαβούνται τον Άγιό μας!

Παραπάνω, σχετικό φωτορεπορτάζ και βίντεο με τη ματιά του Πορφύρη.

Το Χρονικό της επίσκεψης του Αρχιεπισκόπου Κύπρου Χρυσοστόμου Β΄ στη Ζάκυνθο και οι Τελετές προς τιμήν του Αγίου Διονυσίου

Παρασκευή, 22.8.2008

Η ΑΦΙΞΗ ΤΟΥ ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΥ ΚΥΠΡΟΥ ΣΤΗ ΖΑΚΥΝΘΟ

Αφίχθη απόψε στη νήσο της Ζακύνθου για επίσημη επίσκεψη ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Νέας Ιουστινιανής και πάσης Κύπρου Χρυσόστομος Β΄, ο οποίος θα προεξάρχει της πανηγύρεως του Αγίου Διονυσίου.
Στο αεροδρόμιο «Διονύσιος Σολωμός» τον Αρχιεπίσκοπο υποδέχθηκε o Μητροπολίτης Ζακύνθου Χρυσόστομος, ο βουλευτής του νομού Δημήτριος Βαρβαρίγος, ο Δήμαρχος Ζακυνθίων Διονύσιος Ακτύπης, ο Νομάρχης Ζακύνθου Διονύσιος Γάσπαρος και άλλες αρχές του νησιού.
 Από το αεροδρόμιο ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου μετέβη κατευθείαν στον Ναό του Πολιούχου Αγίου Διονυσίου, όπου έγινε επίσημη υποδοχή. Εν συνεχεία τελέστηκε πανηγυρική Δοξολογία επί τη αφίξει του, με την παρουσία πολλών Αρχιερέων και πλήθους κόσμου.

Προσφωνώντας τον Μακαριώτατο ο Μητροπολίτης Ζακύνθου Χρυσόστομος είπε μεταξύ άλλων και τα εξής:
"Είμεθα εδώ δια να δηλώσωμεν υπέρ πάντα άλλον λαόν επί της γης, αλληλέγγυοι και συνοδίτες με τον επί τραντακονταπενταετίαν σκληρώς δοκιμαζόμενον αδελφόν Κυπριακόν Λαόν. Και να δηλώσωμεν, επίσης, ότι ως Εκκλησία υπάρχομεν μόνον και μόνον δια διακονίαν. Και συγχρόνως να Σας είπωμεν ότι δεν φοβούμεθα τον Γολγοθάν. «Ιδού συναναβαίνομεν μεθ’ υμών» συγκυρηναίοι και συναντιλήπτορες.
Είμεθα έτοιμοι ανά πάσαν στιγμήν δια τον Γολγοθάν. Διότι πιστεύωμεν ακραδάντως ότι μετά από τον Γολγοθάν είναι η Ανάστασις. Και ιδού επί 20 αιώνας ο Χριστός ανίσταται.
Ανάστασις ναί! Δικαία και βιώσιμος λύσις εις το εθνικόν μας πρόβλημα.Δι’ ο και θαυμάζομεν την αντοχήν και την αγωνιστικότητα του προσφυγικού κόσμου.
Συμμεριζόμεθα την αγωνίαν των συγγενών των αγνοουμένων. Συμπαριστάμεθα προς τους εγκλωβισμένους, οι οποίοι φυλάττουν υπό δυσμενεστάτους συνθήκας τας νοητάς του Έθνους μας Θερμοπύλας. Απευθύνομεν, όθεν, επί τη αφίξει Υμών προς πάντας θερμόν χαιρετισμόν αγάπης, αναφωνούντες από χειλέων και καρδίας: Ως ευ παρέστητε!"
 Στην αντιφώνησή του ο Μακαριώτατος Αρχιεπίσκοπος Κύπρου ευχαρίστησε τον Μητροπολίτη Ζακύνθου για την πρόσκληση, την υποδοχή και την φιλοξενία. Είπε, ότι αισθάνεται συγκίνηση που βρίσκεται και πάλι στη Ζάκυνθο των ποιητών, του θεάτρου και της μουσικής, των ανοιχτόκαρδων ανθρώπων, στο νησί του Αγίου Διονυσίου. Και σχετικά με το Κυπριακό υπογράμμισε εμφαντικά:

"Πρέπει να γνωρίζουν πολύ καλά οι ξένοι ότι οι ρίζες οι εθνικές του Κυπριακού λαού είναι ηλικίας τρεισήμισι χιλιάδων ετών. Και είναι πολύ βαθιές και δεν ξεριζώνονται. Καμία δύναμις δεν μπορεί να ξεριζώσει αυτές τις εθνικές ρίζες από την γη των προγόνων μας. Θα αγωνιστούμε, έστω και αν παρεξηγούμαστε συνεχώς, αυτήν την διαχρονικήν πορείαν, και είμαι σίγουρος ότι στο τέλος θα δικαιωθούμε, γιατί οι Τούρκοι δεν θέλουν την μισή Κύπρο. Θέλουν ολόκληρη την Κύπρο. Το θέμα της Κύπρου δεν είναι διακοινοτικό, αλλά γεωπολιτικό. Δεν μπορούν να ανεχθούν η Ελλάδα να επεκτείνεται μέχρι της Μέσης Ανατολής. Έχουμε τις ελπίδες μας στον Θεό, στον Άγιο Διονύσιο, που θα τον θερμοπαρακαλέσουμε να μεσιτεύσει στον Κύριο, να φωτίσει τους ισχυρούς της γης, έστω και την δωδεκάτην, να αποδώσουν δικαιοσύνην εις τον Κυπριακόν λαόν".
 Μετά την Δοξολογία ακολούθησε δεξίωσις στο Αρχονταρίκι της Μονής και εν συνεχεία επίσημο δείπνο που παρέθεσε ο Δήμαρχος Ζακυνθίων προς τιμήν του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Κύπρου κ. Χρυσοστόμου.

Σάββατο, 23.8.2008
Ο ΑΡΧΙΕΠΙΣΚΟΠΟΣ ΚΥΠΡΟΥ ΣΤΙΣ ΑΡΧΕΣ ΤΗΣ ΖΑΚΥΝΘΟΥ

Εθιμοτυπικές επισκέψεις στον Νομάρχη Ζακύνθου Διονύσιο Γάσπαρο και στον Δήμαρχο Ζακυνθίων Διονύσιο Ακτύπη πραγματοποίησε σήμερα το πρωί ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου Χρυσόστομος Β΄, συνοδευόμενος από τον Μητροπολίτη Ζακύνθου Χρυσόστομο και τους Αρχιερείς της επίσημης συνοδείας του, Ταμασού Ησαΐα, Ναυκράτιδος Κύριλλο, Χύτρων Λεόντιο και Μεσαορίας Γρηγόριο.

Ο Νομάρχης προσέφερε στον Αρχιεπίσκοπο μια βυζαντινή εικόνα και αντίγραφο της προτομής του εθνικού ποιητή Διονυσίου Σολωμού.
 Κατά την επίσκεψή του στον Δήμαρχο Ζακυνθίων και ενώπιον του Δημοτικού Συμβουλίου, ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου υπογράμμισε σε σχετική με το Κυπριακό ομιλία του:

«Ο Κυπριακός Ελληνισμός δεν θα δεχθεί να κλείσει όπως - όπως το Κυπριακό. Ζητούμε σεβασμό των ανθρωπίνων δικαιωμάτων μας για να ζήσουμε στη γη των προγόνων μας. Ποτέ δεν θα παραδώσουμε την ελευθερία μας. Θα συνεχίσουμε τον αγώνα για βιώσιμη και λειτουργική λύση του Κυπριακού και θα κλείσουμε τα αυτιά μας στις όποιες παραφωνίες». Η πικρή αλήθεια είναι, είπε ο Αρχιεπίσκοπος, ότι ο Κυπριακός λαός προτιμά τη σημερινή κατάσταση από μια κακή λύση, που θα συνεπάγεται τη διάλυση της Κυπριακής Δημοκρατίας, όπως προέβλεπε το σχέδιο Ανάν.

Από την πλευρά του ο Δήμαρχος Ζακυνθίων διαβεβαίωσε τον Αρχιεπίσκοπο για τη συμπαράσταση του λαού της Ζακύνθου και αναφέρθηκε στις ιδιαίτερες σχέσεις με την Λεμεσό, με την οποία είναι αδελφοποιημένη η Ζάκυνθος. Προσέφερε στον Μακαριώτατο το μετάλλιο του Δήμου και ιστορικά βιβλία.

Στις 11 το πρωί ο Αρχιεπίσκοπος, όπως και όλοι οι προσκεκλημένοι για την πανήγυρι Αρχιερείς, παρέστησαν στην έξοδο του Ιερού Λειψάνου του Αγίου Διονυσίου εκ της Λάρνακος και του ευπρεπισμού της Λειψανοθήκης.

Το μεσημέρι παρετέθη γεύμα υπό του Μητροπολίτου Ζακύνθου στον Λόγγο του Αγίου.

Ο ΜΕΓΑΣ ΕΣΠΕΡΙΝΟΣ

Στις 7 το απόγευμα έγινε η επίσημη Κάθοδος του Αρχιεπισκόπου Κύπρου από την Ιερά Μονή στον Ιερό Ναό του Αγίου. Την πομπή πλαισίωσαν η Φιλαρμονική του Πολεμικού Ναυτικού, η Φιλαρμονική του Δήμου Ζακυνθίων και άγημα στρατού. Συμμετείχαν τριάντα προσκεκλημένοι Αρχιερείς [οι Μητροπολίτες: Ηλείας Γερμανός, Βάρνας Κύριλλος, Μυτιλήνης Ιάκωβος, Προικονήσου Ιωσήφ, Θηβαΐδος Πορφύριος, Νικαίας Αλέξιος, Φθιώτιδος Νικόλαος, Νιγηρίας Αλέξανδρος, Δημητριάδος Ιγνάτιος, Βρεσθένης Θεόκλητος, Καρθαγένης Αλέξιος, Καισαριανής Δανιήλ, Ύδρας Εφραίμ, Πειραιώς Σεραφείμ, Ναυκράτιδος Κύριλλος, Σιδηροκάστρου Μακάριος, Κορωνείας Παντελεήμων, Καμερούν Γρηγόριος, Μεσσηνίας Χρυσόστομος, Ταμασού Ησαΐας, οι Επίσκοποι: Ελαίας Θεοδώρητος, Νύσσης Ελευθέριος, Νεοχωρίου Παύλος, Μαραθώνος Μελίτων, Ναζιανζού Θεοδώρητος, Φαναρίου Αγαθάγγελος, Ζάμπιας Ιωακείμ, Χύτρων Λεόντιος, Μεσαορίας Γρηγόριος], ο ιερός Κλήρος του νησιού και οι τοπικές Αρχές.

Εντός του Ιερού Ναού τελέστηκε Δοξολογία και περιφορά του Ιερού Λειψάνου. Εν συνεχεία άρχισε ο Μέγας Πανηγυρικός Εσπερινός, στο τέλος του οποίου ο Μητροπολίτης Ζακύνθου Χρυσόστομος προσεφώνησε τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου, καλωσορίζοντάς τον με εγκαρδιότητα και αγάπη.
Καταλήγοντας ο Μητροπολίτης Ζακύνθου είπε εμφανώς συγκινημένος:
«Ευχόμεθα καί προσευχόμεθα, ζώντες ως Χριστιανοί την χαρά της του Χριστού Αναστάσεως, να ζήσουμε και ως Έλληνες τη Λαμπρή της Κύπρου μας. Τότε ελεύθεροι και δικαιωμένοι θα επιστρέψουμε όλοι στα σκλαβωμένα εδάφη και θα υμνήσουμε εν πληθούσαις Εκκλησίες τον εν Τριάδι Θεόν».
 Ο κ. Χρυσόστομος δώρισε στον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου τρία εγκόλπια, όπως αρμόζει σε Προκαθήμενο Εκκλησίας.
 Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου ευχαρίστησε τον Μητροπολίτη Ζακύνθου για την πολλή αγάπη του, λέγοντας χαρακτηριστικά:
«Είμαστε αιχμάλωτοι της αγάπης σας. Στη Ζάκυνθο δεν αισθάνομαι ως ξένος ούτε για ένα δευτερόλεπτο. Είμαι κι εγώ Ζακυνθινός και είμαι μέλος της δικής σας οικογένειας».
 Ο Αρχιεπίσκοπος δώρισε ένα εγκόλπιο στον Μητροπολίτη Ζακύνθου, με την ευχή ο Κύριος να του προσφέρει πάντοτε πληρότητα ζωής.

Εν συνεχεία ο Μακαριότατος ομίλησε προς τους πιστούς διεξοδικώς για το Εθνικό θέμα της Κύπρου και τόνισε ότι η Ευρώπη και οι ΗΠΑ «παραμένουν ανάλγητες απέναντι στην καταπάτηση των ανθρωπίνων δικαιωμάτων του Κυπριακού λαού, στη συνεχιζόμενη τουρκική κατοχή και στην καταστροφή των Ορθοδόξων εκκλησιαστικών μνημείων στο βόρειο τμήμα του νησιού». Και είπε, ότι η Εκκλησία θα αγωνιστεί για την αποκατάσταση και επαναλειτουργία των χώρων λατρείας στα Κατεχόμενα.
Ανέφερε, επίσης, ότι ολοκληρώνεται σύντομα η προετοιμασία για την προσφυγή της Εκκλησίας της Κύπρου κατά της Τουρκίας στο Ευρωπαϊκό Δικαστήριο Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και κατήγγειλε τον τουρκικό στρατό για την εκδίωξη πριν μερικές εβδομάδες του Μητροπολίτη Ταμασού Ησαΐα από τη Μονή του Αποστόλου Βαρνάβα, ενώ τελούσε την Θεία Λειτουργία.Ο Αρχιεπίσκοπος ολοκλήρωσε την ομιλία του με επίκληση στον τιμώμενο Άγιο:
«Παρακαλούμε τον πνευματοφόρο Άγιο Διονύσιο, τον Άγιο της αγάπης και της συγνώμης, να φωτίσει τους ισχυρούς της γης να απονείμουν δικαιοσύνη στον δεινά δοκιμαζόμενο λαό της Κύπρου».

Κυριακή, 24.8.2008
ΕΟΡΤΑΖΕΙ ΖΑΚΥΝΘΟΣ

Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου κ. Χρυσόστομος Β΄ προεξήρχε το πρωί του πανηγυρικού Συλλείτουργου στο Καθολικό της Μονής του Πολιούχου Αγίου Διονυσίου, επί τη μνήμη της μεταθέσεως του λειψάνου Του από τα Στροφάδια στη Ζάκυνθο (1717).
Συλλειτούργησαν τριάντα μητροπολίτες από διάφορες Ορθόδοξες Εκκλησίες, ιερείς και διάκονοι. Πλήθος κόσμου κατέκλυσε τον ναό για να προσκυνήσει το Ιερό Λείψανο και να συμμετάσχει στην Θ. Λειτουργία. Παρέστησαν οι αρχές της πόλεως, ο πρόεδρος του ΛΑ.Ο.Σ. Γιώργος Καρατζαφέρης, ο αρχηγός του ΓΕΝ Ναύαρχος Γεώργιος Καραμαλίκης, ο Καθολικός Αρχιεπίσκοπος Κερκύρας και Ιονίων Νήσων Ιωάννης Σπητέρης, εκπρόσωποι πολιτικών και στρατιωτικών αρχών.

Προσφωνώντας τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου ο Μητροπολίτης Ζακύνθου τόνισε, ότι στο πρόσωπό του «ατενίζουμε τον δοκιμαζόμενο Κυπριακό λαό, ο οποίος από για τρεις και πλέον δεκαετίες βιώνει τις τραγικές συνέπειες της βίαιης εκτοπίσεως από των εστιών του, από την ιερή γη των πατέρων του, κατά παράβαση κάθε έννοιας δικαίου και διεθνούς νομιμότητος». Έκλεισε μάλιστα την ομιλία του με τους στίχους του νεαρού ήρωα Ευαγόρα Παλληκαρίδη:

«Θα πάρω μιαν ανηφοριά 

θα πάρω μονοπάτια 

να βρω τα σκαλοπάτια πού παν στη Λευτεριά».

Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου στην ομιλία του αναφέρθηκε κατ’ αρχήν στους πνευματικούς αγώνες του τιμώμενου Αγίου Διονυσίου, στους οποίους καλούνται όλοι οι χριστιανοί. Εν συνεχεία επεσήμανε, ότι εναποθέτει στον Θεό, στον Άγιο Διονύσιο και στην Ελλάδα την ελπίδα και την πίστη του για την εξεύρεση λειτουργικής και βιώσιμης λύσης του Κυπριακού.
«Έχουμε στο πλευρό μας την Ελλάδα και τον υπέροχο Ελληνικό λαό και πιστεύουμε ότι δεν θα μας εγκαταλείψουν στον αγώνα για τη σωτηρία της πατρίδας μας», τόνισε. Επίσης, προειδοποίησε ότι «ματαιοπονούν όσοι νομίζουν ότι είμεθα η τελευταία γενιά Ελλήνων στην Κύπρο».
 Μετά τη Θεία Λειτουργία ακολούθησε δεξίωση στο Αρχονταρίκι της Μονής του Αγίου Διονυσίου. Εκεί ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου και ο Μητροπολίτης Ζακύνθου προέβησαν σε δηλώσεις στα Μέσα Ενημερώσεως. Ο Ζακύνθου δώρισε μια εικόνα του Αγίου στον Αρχηγό του ΓΕΝ Γ. Καραμαλίκη, ο οποίος είναι Ζακυνθινός την καταγωγή. Ο Αρχηγός με τη σειρά επέδωσε στον Μητροπολίτη τον θυρεό του Πολεμικού Ναυτικού.

Αμέσως μετά ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου, συνοδευόμενος από τον Μητροπολίτη Ζακύνθου, τις τοπικές αρχές και τα μέλη της επίσημης συνοδείας του, μετέβη στην πλατεία Διονυσίου Σολωμού και κατέθεσε στεφάνι στον ανδριάντα του εθνικού μας ποιητή. Ο Μακαριώτατος εξέφρασε ιδιαίτερη συγκίνηση και είπε ότι αισθάνεται εθνικά υπερήφανος. Εξήρε την φιλοπατρία και το ποιητικό έργο του Διονυσίου Σολωμού και τόνισε:

«Πρέπει όλοι μας να είμαστε ενωμένοι ως ένας άνθρωπος, γιατί, αν ανάμεσά μας υπάρχουν διχόνοιες και διαφορές, δεν μας αξίζει η ελευθερία».
 Το μεσημέρι παρετέθη επίσημο γεύμα υπό του Μητροπολίτου Ζακύνθου στη μεγάλη Τράπεζα της νέας πτέρυγας της Μονής. Παρακάθισαν οι Αρχές και οι επίσημοι προσκεκλημένοι. Ο Μητροπολίτης κ. Χρυσόστομος, στην πρόποσή του, δήλωσε ότι δεν έχει αμφιβολία πως ο Αρχιεπίσκοπος «θα παραμείνει αμετακίνητος στις ορθές θέσεις του για το Κυπριακό, γιατί όποιος ξέρει να φυλάει Θερμοπύλες, δεν τις εγκαταλείπει ποτέ και δεν αλλάζει ούτε από τα αξιώματα, ούτε από τις σκοπιμότητες». Ευχήθηκε επίσης, ο Πολιούχος του νησιού, να είναι αρωγός και μεσίτης προς τον Θεό για «τα δίκαια του έθνους μας, της πατρίδας μας, όπου συμπεριλαμβάνω και την Ελληνικοτάτη Κύπρο».
Τα εθνικά μας δίκαια «δεν χωρούν χωρισμούς και αφορισμούς. Είμαστε όλοι ένα έθνος και χρειάζεται ο ένας να ενισχύει και να βοηθά τον άλλο στην κατεύθυνση της απόκτησης της ελευθερίας εν δικαιοσύνη, πράγμα που λείπει από τους ισχυρούς της γης», κατέληξε ο Ζακύνθου.

Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου δήλωσε για μια άλλη μια φορά την αταλάντευτη θέση της Εκκλησίας του στο Κυπριακό, που είναι ο σεβασμός της κρατικής υπόστασης των Κυπρίων και μια δίκαιη λύση του προβλήματος. Οποιαδήποτε υποχωρητικότητα, τόνισε, μπορεί να είναι απαρχή δεινών για τον Ελληνισμό.

Η ΜΕΓΑΛΗ ΛΙΤΑΝΕΙΑ

Κορυφώθηκαν το βράδυ οι λατρευτικές εκδηλώσεις για τη μνήμη της μεταφοράς του Ιερού Λειψάνου του Αγίου Διονυσίου από τα Στροφάδια στη Ζάκυνθο, με την μεγάλη Λιτανεία του Ι. Λειψάνου, διάρκειας δυόμισι ωρών. Η Λιτανεία καλύπτει μια απόσταση τριών χιλιομέτρων περίπου. Προέστη ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου κ. Χρυσόστομος Β΄. Συμμετείχαν περί τους 30 Αρχιερείς, πολλές δεκάδες ιερείς και διάκονοι, αγήματα στρατού και των τριών όπλων, φιλαρμονικές, μαθητές και πλήθος κόσμου, καθ’ όλη τη διάρκεια της πομπής. Τον Πρωθυπουργό και την Κυβέρνηση εκπροσώπησε ο υπουργός Υγείας κ. Δημήτρης Αβραμόπουλος, πλαισιούμενος από τον αρχηγό του ΓΕΝ, βουλευτές και τις Αρχές της Ζακύνθου και των γύρω νησιών.

Κατά την έξοδο του Ιερού Σκηνώματος του Αγίου Διονυσίου από την Μονή του, χτυπούσαν οι καμπάνες υπό τα εκκωφαντικά και χαρμόσυνα πυροτεχνήματα, ρίπτονταν από το στρατό χαιρετιστήριες βολές και ηχούσαν οι σειρήνες των πλοίων, τα οποία ναυλοχούσαν στο λιμάνι.
Η Λιτανεία ξεκίνησε και κατέληξε στη Μονή του Αγίου, αφού διήλθε από την οδό Αλεξάνδρου Ρώμα, την πλατεία Διονυσίου Σολωμού και την παραλιακή λεωφόρο, οι οποίες ήταν σημαιοστολισμένες και στρωμένες με μυρτιές. Το Ιερό Λείψανο του Αγίου μετέφεραν επί των ώμων Αρχιερείς και ιερείς. Εκατοντάδες πιστοί είχαν ξαπλώσει στο κατάστρωμα των οδών, για να διέλθει από πάνω τους το Ιερό Λείψανο και έτσι να λάβουν την ευλογία του Αγίου της Συγνώμης.
 Κατά την επιστροφή του Ιερού Σκηνώματος στη Μονή ο ουρανός της Ζακύνθου φωτίστηκε από βεγγαλικά.
"Η Λιτανεία του Ιερού Λειψάνου διαλαλεί διαμέσου των αιώνων τον σεβασμό ολόκληρου του Ορθόδοξου κόσμου, ο οποίος καταθέτει ευλαβικά το προσκύνημά του στον Άγιο Διονύσιο", τόνισε ο Μητροπολίτης Ζακύνθου κ. Χρυσόστομος στα προπύλαια του ναού του Αγίου και ευχαρίστησε θερμά τον Αρχιεπίσκοπο Κύπρου, ο οποίος με την παρουσία του λάμπρυνε τις τριήμερες εορτές. Εξέφρασε επίσης την ευχή, σύντομα να γίνει πραγματικότητα το όνειρο του Αρχιεπισκόπου και των Κυπρίων αδελφών για επανένωση της μαρτυρικής Κύπρου. Κάλεσε δε τους ισχυρούς της γης «να μην κρύβονται πίσω από το δάκτυλό τους και να συμβάλλουν ενεργά στην εξεύρεση βιώσιμης λύσης του Κυπριακού».
 Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου κ. Χρυσόστομος, απευθυνόμενος στο πλήθος των πιστών, ανέφερε ότι ικέτευσε τον Άγιο Διονύσιο να μεσιτεύσει για να τερματιστεί η δοκιμασία του κυπριακού λαού. Επιτέλους, τόνισε, πρέπει να αφεθεί ο κυπριακός λαός να ζήσει ενωμένος σε συνθήκες ελευθερίας και ειρήνης. Κάλεσε την Άγκυρα να δείξει διαλλακτικότητα και να προβεί σε υποχωρήσεις και συνέστησε, ότι «πρέπει να επαγρυπνούμε για να μην υπάρξει συρρίκνωση του έθνους μας».
 Ο Αρχιεπίσκοπος Κύπρου, αύριο 25 Αυγούστου, θα επισκεφθεί πληγείσες από τις περσινές πυρκαγιές περιοχές στο Νομό Ηλείας και θα ευλογήσει τα έργα αποκατάστασης που έχει αναλάβει η Αρχιεπισκοπή Κύπρου.

Συμβαίνει στο Μπανάτο και δη στον Αυριακό!

Κάθε βράδυ στις 9.15 (πλην της Δευτέρας) του φετινού Καλοκαιριού, στον ευωδιαστό και ειδυλλιακό κήπο του κέντρου Αυριακός, στην ομώνυμη περιοχή του χωριού μας, ένα Κηποθέατρο σηκώνει πλέον την αυλαία του! Μια αξιέπαινη κατάσταση, με το "Γιάξε Μπόρε", σε σκηνοθεσία ενός δικού μας ανθρώπου και αθόρυβου δημιουργού, του Κώστα Καποδίστρια, του Καρκάνια. Αξίζει να πάμε!

Σχόλιο: Η νέα αυτή προσπάθεια πολιτισμικής έκφρασης συνηγορεί στην επικρατούσα εκτίμηση, ότι ο όποιος Πολιτισμός της Ζακύνθου συμβαίνει πλέον στον Δήμο των Αρκαδίων, όπου έχουν συναχθεί (τυχαία;) όλες σχεδόν οι πρωτοποριακές δυνάμεις Ποιότητας του νησιού μας, του "πάντοτ' ευκολοπίστευτου και πάντα προδομένου", που θάλεγε κι ο Σολωμός!

Πηγή πληροφοριών και βίντεο: Ατσάραντος, που νάναι καλά, να ορθολαλάει!!!

Η γιορτή του Πολιούχου Ζακύνθου Αγίου Διονυσίου με την παρουσία του Αρχιεπισκόπου Κύπρου Χρυσοστόμου Β΄

Κατά το τριήμερο από 23 έως 26 Αυγούστου 2008 η Ζάκυνθος εορτάζει με κάθε επισημότητα τη Μετακομιδή από τα νησιά Στροφάδες του Ιερού Λειψάνου του Προστάτη και πολιούχου της Αγίου Διονυσίου, σύμφωνα με το παρακάτω πρόγραμμα:

Την Παρασκευή 22 Αυγούστου, ώρα 8 το απόγευμα, θα γίνει η επίσημη υποδοχή του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Κύπρου κ. Χρυσοστόμου Β΄, στον Ιερό Ναό του Πολιούχου της νήσου, όπου θα τελεστεί Δοξολογία.

Το Σάββατο 23 Αυγούστου, ώρα 7 το απόγευμα, θα γίνει η επίσημη Κάθοδος του Μακαριωτάτου Αρχιεπισκόπου Κύπρου κ. Χρυσοστόμου Β΄ από την Ιερά Μονή στον Ιερό Ναό.

Αμέσως μετά θα τελεσθεί Δοξολογία, με περιφορά του Σεπτού Λειψάνου του Αγίου Διονυσίου μέσα στο Ναό και στη συνέχεια ο Μέγας Ασματικός Εσπερινός.

Την Κυριακή 24 Αυγούστου, κυριώνυμο ημέρα της εορτής, ώρα 2 μετά τα μεσάνυχτα, θ' αρχίσει η Ακολουθία του Όρθρου και στη συνέχεια Θεία Λειτουργία.

Το πρωί, ώρα 7.30, θα αρχίσει Ακολουθία του Όρθρου και στη συνέχεια θα τελεσθεί η Αρχιεπισκοπική / Πολυαρχιερατική Θεία Λειτουργία.

Την ίδια μέρα, ώρα 7.30 το απόγευμα, θα γίνει η μεγαλοπρεπέστατη Λιτάνευση του Σεπτού Λειψάνου του Αγίου Διονυσίου στην πόλη.

Την Τρίτη 26 Αυγούστου, ώρα 8:30 το πρωί θα τελεσθεί Πολυαρχιερατικό Συλλείτουργο και στη συνέχεια, ώρα 11, κατά τα ειωθότα του Ζακυνθινού Εκκλησιαστικού Τυπικού, περιφορά του Σεπτού Λειψάνου του Αγίου Διονυσίου μέσα στον Ιερό Ναό και εναπόθεσή Του στην Ιερή Λάρνακα.

Την Ιερή Πομπή θα πλαισιώνουν έξω από τον Ναό, άγημα του Στρατού Ξηράς και της Πολεμικής Αεροπορίας, η Φιλαρμονική του Πολεμικού Ναυτικού, οι Φιλαρμονικές των Δήμων Ζακυνθίων, Αλυκών, Αρκαδίων και Λαγανά, τμήματα Προσκόπων και Οδηγών, αντιπροσωπείες Δημοτικών Σχολείων, Γυμνασίων, Λυκείων και Τεχνικών Σχολών.

Εκκλησιαστικοί Τελετάρχες έχουν ορισθεί ο Πανοσιολογιώτατος Αρχιμανδρίτης Αλέξιος Ξένος, Πρωτοσύγκελλος και ο Αιδεσιμολογιώτατος Πρωτοπρεσβύτερος Παναγιώτης Καποδίστριας, Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος της Ιεράς Μητροπόλεως Ζακύνθου.

Στιγμές από τη λιτανεία της Παναγούλας στο Μπανάτο

Με θερμά αισθήματα πνευματικής αγαλλίασης κορυφώθηκαν χθες το βράδυ με την καθιερωμένη Λιτανεία της ιερής Καθέδρας της Κυράς της Παναγούλας στους δρόμους του χωριού μας, οι πλούσιες εορταστικές εκδηλώσεις και οι ιερές τελετές για τη γιορτή της Κοίμησης της Θεοτόκου, που συμπίπτει με το Πανηγύρι του Μπανάτου.

Μετά την ολοκλήρωση της Λιτανείας, στην καθιερωμένη δέηση της Απόλυσης, ο Εφημέριός μας απηύθυνε σύντομο χαιρετισμό προς όλους, επικαλούμενος τη μεσιτεία και τη σκέπη της Παναγίας στην καθημερινότητά μας, μάλιστα δε για την ειρήνευση των εμπλεκόμενων στον αλληλοσκοτωμό, που συμβαίνει -ατυχώς- αυτές τις μέρες στη Νότια Οσετία.

Αμέσως μετά, το Χορευτικό Συγκρότημα "Υακίνθη", υπό τον ιδρυτή και δάσκαλό του κ. Νίκο Αρβανιτάκη, παρουσίασαν στο κοινό παραδοσιακούς χορούς της πατρίδας μας.

Άπαντες έμειναν κατευχαριστημένοι, διότι -εκτός του λειτουργικού και λατρευτικού μέρους των Τελετών, υπό τους ήχους της Φιλαρμονικής του Δήμου Αρκαδίων- διασκέδασαν ύστερα μέχρι πολύ αργά το πρωί της σήμερον στο πλάτωμα του Ναού, με ψητά, χορούς και φαντασμαγορικά πυροτεχνήματα. Η πολύ καλή λαϊκή ορχήστρα ήταν του συγχωριανού μας Δημήτρη Παπαδάτου, ενώ εκτάκτως τραγούδησαν οι παρευρισκόμενοι καλλιτέχνες Αδελφοί Κατσάμπα.

Και του χρόνου, να είμαστε γεροί και δυνατοί, ώστε να ξαναγιορτάσουμε! Η Παναγούλα, βοήθειά μας!

Πρωί Δεκαπενταύγουστου στην Παναγούλα

Με τη συρροή πολλών εκατοντάδων ενοριτών και φιλοξενούμενων τελέστηκε σήμερα το πρωί στον εορτάζοντα Ναό της Παναγούλας μας η Θεία Λειτουργία με Αρτοκλασία, τιμώντας τη σημερινή γιορτή της Κοίμησης της Θεοτόκου.

Οι πλείστοι συμμετείχαν στο Μυστήριο της Θείας Ευχαριστίας, ενώ ήταν διάχυτη η χαρά της λειτουργικής και κοινωνικής σύναξης των συγχωριανών "εκ περάτων" και των φίλων μας "επί το αυτό".

Ένα ποίημα του Κωστή Παλαμά για την Παναγία

Μυστική Παράκληση

Δέσποινα,

κανένα φόρεμα τη γύμνια μου

δε φτάνει να σκεπάση,

η μοναξιά μου είναι σαν τ’ άδειο, σαν τ’ αλόγιστο

χυμένο προτού νάρθη η πλάση,

η αρρώστια μου βογγάει σαν τα μεγάλα δάση

καθώς τα δέρνει η μπόρα.

Ήρθεν η ώρα η φοβερή, ωχ! ήρθε η ώρα.

Εσύ παρθένα, εσύ μητέρα,

κι από δροσιά, κι από κελάϊδισμα

στάλα του αιθέρα,

ήρθεν η ώρα η φοβερή, ωχ! ήρθε η ώρα.

Πρόστρεξε, Μυροφόρα,

μονάχα Εσένα πίστεψα

και λάτρεψα μονάχα Εσένα

από τα πρωτινά γλυκοχαράματα

κι ως τώρα μες στα αιματοστάλαχτα

μιας ωργισμένης δύσης.

Δέσποινα, στήριξέ μ’ Εσύ και μη μ’ αφήσης.

Δέσποινα,

βήμα δεν έχω μήτε φτέρωμα,

με γονατίζει το στοιχειό της θλίψης.

Υψώσου ποιος μου λέει; δε δύναμαι,

δύνασαι κάτου Εσύ ως εμέ να σκύψης;

Ρίξε από πάνου σου,

στους αθανάτους τη θεόπρεπη

παράτησε αλουργίδα του Ολύμπου,

έλα, κατέβα ολόγυμνη, βαφτίσου

στον Ιορδάνη του δακρύου,

κι ύστερα κρύψε το τρανό κορμί το ηλιόχαρο

στη σκέπη τη γαλάζια της Αειπάρθενης,

που ειν’ η χαρά των ασκητών και των μαρτύρων.

Δεν εισ’ Εσύ των εθνικών ηδονολάστρα η Μούσα,

της πλαστικής και της σκληρής

χαράς δεν είσαι η Πιερίδα,

του σπλάχνους του τρανού βαθιογάλανη

φορείς Εσύ πορφύρα

κι από του θρήνου κατεβαίνεις την πατρίδα.

Α! δείξου στο μικρό και τον ανήμπορο,

και δείξου καθώς δείχνεσαι στους ταπεινούς,

και φτάσε καθώς φτάνει στους αμαρτωλούς,

και δείξου καθώς δείχνεται στους σκλάβους

η Αγιά Λεούσα.

Άκου, ένα-σκούσμα τον αέρα σπάραξε·

Ποιος κλαίει;

Κοίτα, βροχή από λάβα βρέχει ένας θειφότοπος·

τι κλαίει;

Έλα κοντά, ένας ήσκιος αργοσάλεψε,

και λέει :

Του τραγουδιού σου δε γυρεύω πια το θρίαμβο,

μηδέ τον κόσμο τον ολάκριβο, τη Λύρα,

μηδέ τη μοίρατου δοξασμένου διαλεχτού σου, Δέσποινα!

Λυπήσου,

και πλάσε μου,

και στείλε μου έναν ύπνο ήσυχο ήσυχο,

με του παιδιού το γλυκανάσασμα,

μαζί μου.

Φριτούρες λαχταριστές, παστέλια με αμύγδαλα!!!

Κάθε ζακυθινό Πανηγύρι, για να είναι ΚΑΙ "ζακυθινό" ΚΑΙ "πανηγύρι", εκτός από τσι "φωτίες" (τουτέστιν, τα πλούσια πυροτεχνήματα), είναι απαραίτητο να διαθέτει φριτούρες ολόζεστες και παστέλια με μπόλικο αμύγδαλο ή άνευ! Είναι τα κατεξοχήν εδέσματα των θρησκευτικών / λαϊκών αυτών συνάξεων, τα οποία θέλγουν εξαιρετικά τους πανηγυριώτες και προσκυνητές.

Για τους φίλους εκτός Ζακύνθου, χρειάζεται να εξηγήσουμε, ότι οι "φριτούρες" ή "φιτούρες" παρασκευάζονται κυρίως από σιμιγδάλι και τηγανίζονται επιτόπου, προσφέρονται μάλιστα βουτηγμένες σε μπόλικη ζάχαρη και πασπαλισμένες με κανέλα.

Για του λόγου το αληθές, οι παραπάνω φωτογραφίες, αμέσως μετά τον αποψινό Εσπερινό του Πανηγυριού στο Μπανάτο.

Εικόνες από τον Εσπερινό του Δεκαπενταύγουστου 2008 στο Μπανάτο

Με λαμπρότητα τελέστηκε απόψε ο πανηγυρικός Εσπερινός για την Κοίμηση της Παναγίας μας στην Παναγούλα μας. Πολλοί οι προσκυνητές, καλλίφωνοι οι ψάλτες, ενώ από πλευράς ιερατείου -πλην του Εφημερίου μας- έλαβαν μέρος ο Πρωτοπρεσβύτερος Νικόλαος Σεμιτέκολος, ο Οικονόμος Ιωάννης Ζαρκάδης και ο Ιερομόναχος Δανιήλ Μπιάζης. Το κήρυγμα της ημέρας έκαμε ο π. Νικόλαος, ο οποίος εξήρε το μεγαλείο και τη σεμνότητα συνάμα της Θεομήτορος και Μητέρας ολόκληρης της ανθρωπότητας.

Συγκινητική στιγμή της όλης Ακολουθίας ήταν η λιτάνευση του Σώματος της Παναγίας μέσα στον Ναό και η εναπόθεσή Του ύστερα στον Επιτάφιο, υπό τα ψάλματα των Εγκωμίων ("Αι γενεαί πάσαι...") προς Εκείνην.

Το Πρόγραμμα του Πανηγυριού στο Μπανάτο

Κατά την ερχόμενη εορτή της Κοιμήσεως της Υπεραγίας Θεοτόκου, ημέρα κατά την οποία εορτάζει ο Ιερός Ενοριακός Ναός ΠΑΝΑΓΟΥΛΑΣ ΜΠΑΝΑΤΟΥ, θα πραγματοποιηθεί με κάθε επισημότητα το πατροπαράδοτο Πανηγύρι μας.
Καλούμε τους απανταχού Συντοπίτες και Φίλους να μας τιμήσετε με τη χαρά της παρουσίας Σας, σύμφωνα με το ακόλουθο Πρόγραμμα της Εορτής:

ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΙΕΡΩΝ ΤΕΛΕΤΩΝ

Πέμπτη, 14.8.2008
8 βράδυ: Ο επίσημος Εσπερινός με τα Εγκώμια
μπροστά στον Επιτάφιο της Παναγίας.

Παρασκευή, 15.8.2008
7.30 πρωί: Ο Όρθρος με Αρτοκλασία.
9 πρωί: Η πανηγυρική Θεία Λειτουργία.
7.30 απόγευμα: Ο Μικρός Παρακλητικός Κανόνας προς την Παναγία.
8.15 βράδυ: Η μεγαλοπρεπής Λιτάνευση της Σεπτής Εικόνας της ΠΑΝΑΓΟΥΛΑΣ, Προστάτιδος και Πολιούχου της περιοχής.

Μια επιπλέον μαρτυρία από τη μετασεισμική Ζάκυνθο

[Με το ηλεκτρονικό ταχυδρομείο λάβαμε σήμερα από την καλή μας συγχωριανή και μόνιμη αναγνώστρια του Πολυπεριοδικού μας Λάνα Καντιάνη (πρόκειται περί ψευδωνύμου), η οποία ζει κι εργάζεται στις Η.Π.Α., μιαν επιπλέον μαρτυρία, την προσωπική της δηλαδή εμπειρία, από τη μετασεισμική Ζάκυνθο, ένα χρόνο μετά τη Μεγάλη Καταστροφή του 1953. Ευχαρίστως δημοσιεύουμε το πολύ ενδιαφέρον αυτό κείμενο παρακάτω.

π. Π.Κ.]

Ήταν εκείνο το πρωινό, ένα χρόνο μετά από την καταστροφή τση Ζάκυθος, τον Αύγουστο του 1954, που με το καράβι, ταξιδεύοντας από τον Πειραιά όλη νύχτα, ο μακαρίτης πατέρας μου κι εγώ μικρή τότε, κατεβήκαμε κοιτάζοντας με φρίκη γύρω. Θυμάμαι τον πατέρα μου, που έκλαιγε και σκούπιζε τα μάτια του με την ανάποδη του χεριού του.
-Ω, κακομοίρα Ζάκυθο, παραμιλούσε κι έκανε τον σταυρό του.

Κρατώντας με από το χέρι, περπατούσαμε στην προκυμαία μέσα στις λάσπες και ανάμεσα από χερόκαρα με άλογα, που τα φοβόμουν όπως τα έβλεπα με τις παρωπίδες στα μεγάλα τους μάτια και ένα σακούλι κρεμασμένο από τα αυτιά τους, που έτρωγαν βρώμη, όπως μου εξήγησε ο πατέρας, ενώ πήγαινα πολύ κοντά του, γιατί τα φοβόμουν.
-Μη σκιάζεσαι, δε σε πειράζουνε παιδάκι μου, μου έλεγε.

Είδα δυο πέτρες ολόμαυρες, σα να τις είχαν περάσει με πίσσα, δίπλα στη σκάλα του καραβιού, λες και ήθελαν με την βουβή τους παρουσία να δείξουν στους ταξιδιώτες τη συμφορά που ήταν απλωμένη με μαύρα σάβανα παντού. Ω, πόση, μα πόση εντύπωση μου έκαμαν αυτές οι πέτρες, έτσι που αν και εφτά χρόνων τότε, στα μάτια μου ανέβηκαν δάκρυα κι έσταζαν από το σαγόνι μου.

Ο πατέρας μού έσφιγγε το χέρι και μου έλεγε:
-Σώπα παιδάκι μου, σε λίγο θάρθει ο μπάρμπας σου με το κάρο και θα φύγουμε από δω. Θα μας πάει στο χωριό, στη θεια σου με τα παιδιά.

Το κάρο δε φάνηκε πουθενά κι εγώ με τον πατέρα μου περπατήσαμε ως την Καμάρα, έξω στο ποτάμι, στο Σούπερ Μάρκετ Βερόπουλου σήμερα. Περπατούσαμε ώρες ως το μεσημέρι. Δεν υπήρχαν δρόμοι και σκαρφάλωναν όλοι, για να περάσουν από τα ερείπια, το ίδιο κι εμείς.
Μια γυναίκα που ήξερε τον πατέρα μου, η Πηγή, έτσι την έλεγαν, είχε μαγέρικο στο ποτάμι και όταν μας είδε, αμέσως μας πήγε μέσα σε μια παράγκα, μας έβαλε να φάμε βραστό κρέας με ζυμωτό ψωμί. Έκλαιγε κι έλεγε στον πατέρα μου πώς γλίτωσε από τα ερείπια του Ανωγιού, που έμενε. Όμως η μάνα της σκοτώθηκε.

Κοίταζα από το παράθυρο έξω, να δω τον μπάρμπα, που δεν τον γνώριζα.
-Ένα κάρο, πατέρα, στάθηκε, είπα και πήγα στην πόρτα. Ήταν ο μπάρμπας μου. Δεν θα ξεχάσω, πώς αγκαλιάστηκαν με τον πατέρα μου.
-Είσαι καλά αδερφέ, είσαι καλά; του έλεγε.
-Ναι, δόξα σοι ο Άγιος Διονύσιος, και το παιδί ο Τάκης είναι πολύ καλύτερα, θα το ιδείς. Η κακή ώρα και την ώρα του σεισμού επάτιαμε σταφύλια. Εκείνο ήτανε απάνου στο λινό και όπως έπεσε με το κεφάλι κάτου, ήταν μια καρέκλα ανάποδα, και το πόδι τση τού εμπήκε στο κεφάλι. Άσε, τι ετραβήξαμε εγώ και η μάνα του, να το πάμε στην Πάτρα. Έκαμε ο Άγιος και γλίτωσε.

Ανεβήκαμε στο κάρο επιτέλους, αφού χαιρετήσαμε την κυρα Πηγή, που με φίλησε και μου έδωσε ένα σταφύλι, και ξεκινήσαμε για το χωριό. Προσωπικά, θα το έβλεπα για πρώτη φορά, αφού οι γονείς μου με πήραν από εκεί μόλις 40 μερών, τότε που μετακόμισαν στην Αθήνα.

Μα κι εκεί ερείπια ήταν παντού. Σπίτια πεσμένα, ξύλα σπασμένα, παράγκες, ρούχα κρεμασμένα από τα δέντρα, το ίδιο κι ένα μεγάλο σακούλι με καρβέλια ψωμί. Ο μπάρμπας φοβόταν, ότι θα κάνει και άλλο σεισμό, έλεγε η θεια μου, και από τότε το ψωμί το θέλει νάναι έξω από την παράγκα, το ίδιο κι ένα θεόρατο ρογί με λάδι, μαζί μ’ ένα μαλαθούνι μαύρες αλατιστές ελιές.

Γύρω, θυμάμαι, ήταν η σκεπή πεσμένη και οι τοίχοι μαύροι και γκρεμισμένοι. Στεκόταν σε πείσμα του σεισμού κοντά στα ανώφλια το σπίτι της κουμπάρας της θειας μου, που πήγαμε να πάρουμε νερό από το πηγάδι της. Το πατρικό του πατέρα μου ήταν γκρεμισμένο κι εκείνος το κοίταζε με μάτια βουρκωμένα, το ίδιο και ο μπάρμπας μου...

Αυτές οι αναμνήσεις έχουν βαθιά χαραχτεί στη μνήμη μου από την πρώτη γνωριμία μου με την γενέτειρά μου, την αγαπημένη μου Ζάκυνθο, ένα χρόνο μετά τον εφιάλτη που έζησε. Τώρα, όταν την επισκέπτομαι, περπατάω στην ίδια προκυμαία, όπως τότε κι ευχαριστώ τον Θεό και τον Άγιό μας, που δείχνει όμορφη, προστατευόμενη από τη Χάρη Τους.

Lana Kantiani (Usa)

Τρεις νέοι αγιογραφικοί πίνακες δια χειρός Διονύση Πάλμα

Με τρία νέα πρωτότυπα και αξιοπρόσεκτα ζωγραφικά έργα συμπληρώθηκε αυτές τις μέρες ο αγιογραφικός διάκοσμος του ναού της Παναγούλας στο Μπανάτο, τα οποία μπήκαν -κατά την επτανησιακή συνήθεια- ένθετα στα ξυλόγλυπτα φατνώματα του δυτικού τοίχου.

Πρόκειται για τα εξής (βλ. και σχετικές φωτογραφίες παραπάνω): α) Η κατά παράδοσιν εύρεση της σεπτής εικόνας της Παναγούλας σε αγροτική τοποθεσία της περιοχής, προς τα τέλη του 15ου αιώνα, β) Η απαλλαγή της νήσου Ζακύνθου από τη θανατηφόρο νόσο της Ευφλογίας (Βλογιάς), με θαύμα της Αγίας Βαρβάρας και γ) Το μαρτύριο του αγίου νεομάρτυρος Θεοφίλου του Ζακυνθίου στην περιοχή Βροντάδος της Χίου.

Τους τρεις αυτούς στενόμακρους πίνακες, ελαιογραφίες σε στυλ νατουράλε, ιστόρησε μ' επιτυχία ο Ζακύνθιος καλλιτέχνης Διονύσης Πάλμας, διακεκριμένος εικαστικός.

Ακολουθούν ενδιαφέρουσες λεπτομέρειες των παραπάνω έργων:

Μια ζωντανή μαρτυρία της Σεισμοπυρκαγιάς του 1953

Γράφει η Διονυσία Μούσουρα

Αποφράδα Ημέρα

«Η νύχτα Αυγουστιάτικη και το φεγγάρι ολόγιομο...». Έτσι αρχίζει το διήγημα «Η Παραμυθένια Πολιτεία», στο βιβλίο μου «Ο Κραταιός Νόστος» [σελίδα 67, εκδόσεις Πανεπιστημίου RMIT Μελβούρνης, 2000].

Είναι η δική μου κατάθεση για τους καταστρεπτικούς σεισμούς του 1953, όπου μεταξύ μύθου και γεγονότων, προσπαθώ να καταγράψω αυτό το τραγικό γεγονός, έτσι όπως το βίωσα τότε στο αγαπημένο νησί, 12χρονο παιδί.

Εδώ δεν θα αναφερθώ στα γνωστά, πολλά έχουν γραφτεί από πολλούς και άξιους, θα προσπαθήσω μόνο να μοιραστώ μαζί σας κάποιες οδυνηρές μνήμες εκείνων των ημερών όπου ο καταλύτης χρόνος δεν κατάφερε να σβήσει 55 χρόνια αργότερα.

Η συχωρεμένη η Νόνα μου αποβραδίς της συμφοράς (12ης Αυγούστου) ήλθε στη Μπόχαλη να πάρει εμένα και την αδελφή μου στο Μπανάτο, ώστε να μπορεί η Μαμά μου να φροντίζει το μικρό μας αδελφό, κανείς δεν ήξερε τι θα φέρει η καινούρια μέρα, και να βγάλουν με τον Παπάκη μου έξω στην αυλή ό,τι προλάβαιναν από το κελί της εκκλησίας της Χρυσοπηγής που μέναμε, τουλάχιστον τα ρούχα μας, τα κρεβάτια και τα απολύτως αναγκαία. Ο φόβος για το μεγάλο κακό που ερχόταν, ήταν διάχυτος.

Πήγαμε στη Γαργατσούρα, στο χτήμα του Νόνου. Εκεί, με το φόβο ζωγραφισμένο στα μάτια είχαν μαζευτεί όλοι οι χωριανοί που είχαν χτήματα εκεί κοντά, κι άλλοι λίγο πιο πέρα. Μια εσωτερική ανάγκη για στήριγμα και παρηγοριά ο ένας του άλλου. Κανείς δεν είχε διάθεση για δουλειά, ακόμα κι οι γυρολόγοι με τα ζωντανά φορτωμένα κάθονταν κάτω αγωνιώντας.

Με τον πρώτο σεισμό, στις 11.30 περίπου ο φόβος έγινε τρόμος, σκοτείνιασε ξαφνικά ο τόπος, ακούστηκε μια φοβερή βουή και το αλύχτισμα των σκυλιών... Ούρλιαζαν, τα άλογα έκοψαν τις τριχιές κι άρχισαν να χλιμιντρούν άγρια, αφηνιάσαν και, πετώντας εμπορεύματα, έτρεχαν τσαλαπατώντας ό,τι έβρισκαν στο δρόμο τους. Φωνές και κλάματα ακούγονταν από παντού κι άνθρωποι που έτρεχαν πίσω στο χωριό που είχαν μείνει δικοί τους να δουν τι απόγιναν... Όπου και να κοιτάζαμε ερείπια και γκρεμισμένα..., η γης άνοιγε κι εμείς τα παιδιά τρομοκρατημένα είχαμε χάσει τη λαλιά μας... Μα στις 2.30 περίπου, όπου στο άμοιρο νησί δόθηκε η χαριστική βολή από τον Εγκέλαδο, τότε πια ήλθε η συντέλεια του κόσμου... Θυμάμαι τις γυναίκες κλαίγοντας να εκλιπαρούν όλους, να πέσουμε στα γόνατα και να δεηθούμε γιατί ήλθε το τέλος μας... κι εμείς να τρέμουμε από το φόβο μας, πως, αν πέσουμε στη γη, θα ανοίξει περισσότερο και θα μας καταπιεί... Γινόταν χαμός, έχανε μάνα το παιδί και το παιδί τη μάνα. Η αδελφή μου κι εγώ να κλαίμε ασταμάτητα ζητώντας τους γονείς μας... Μόλις ξημέρωσε η άλλη μέρα, άυπνες, τρέμοντας από φόβο, νηστικές, διψασμένες, όπως όλοι, χωρίς ρούχο ν’ αλλάξουμε, επιμέναμε να φύγουμε, να πάμε στη Μπόχαλη... και φυσικά δεν μας άφηναν... Πού θα πηγαίναμε δυο μικρά παιδιά, που οι φήμες έδιναν κι έπαιρναν, ότι βυθίστηκε το Ακρωτήρι, βουλιάζει το νησί, δεν υπάρχουν δρόμοι πια, βουνά και σωροί από ερείπια μόνο... Πού θα περάσουμε, μα εμείς επιμένουμε, ζητάμε διαρκώς τη μάνα... Κάποια στιγμή που δεν πρόσεχε κανείς, κοιταχτήκαμε αποφασιστικά με την αδελφή μου και βουβά συνεννοηθήκαμε, ότι πρέπει να φύγουμε...

Πιαστήκαμε από το χέρι και ξεκινήσαμε κλαίγοντας, χωρίς ψωμί, χωρίς νερό μη γνωρίζοντας τι θα βρίσκαμε μπροστά μας και πού θα καταλήξουμε... Δεν ξέραμε ποιο δρόμο να πάρουμε... Απ΄ όπου περνούσαμε απαντούσαμε χωριανούς, ακόμα και ξένους, που μας παρότρυναν να γυρίσουμε πίσω γιατί θα χαθούμε... θα αφανιστούμε... Η γη κουνιόταν συνεχώς από αλλεπάλληλες δονήσεις κι εμείς με τον τρόμο στη καρδιά, κρατημένες γερά από το χέρι από φόβο μη χωριστούμε, αποφασισμένες να πάμε στους γονείς μας...

Πόσες ώρες περπατούσαμε; Ποιο δρόμο ακολουθήσαμε; Πώς καταφέραμε και κάποια στιγμή φτάσαμε στην Μπόχαλη;..

Κλαμένες, πεινασμένες, φοβισμένες, λερωμένες από τις πολλές φορές που σκοντάψαμε και κατρακυλήσαμε στα ερείπια, μια και δεν υπήρχαν δρόμοι και χάναμε τον προσανατολισμό μας, με μουτζουρωμένα πρόσωπα από τα δάκρυα και τις σκόνες, πέσαμε στην αγκαλιά του παπάκη μας, όπου γεμάτος αγωνία βρισκόταν συνεχώς κάτω από την εκκλησία του Αρίγγου, εκεί στο ξάγναντο, μήπως και μας δει... Έκλαιγε σαν μικρό παιδί και μάς έσφιγγε στην αγκαλιά του ευχαριστώντας το Θεό, που εισάκουσε τις προσευχές του και προστάτεψε τα παιδιά του, γιατί έτρεμε πως ίσως σκοτωθήκαμε και δεν θα μας ξανάβλεπε ποτέ...

Οποία οδύνη, όμως, όταν φτάνοντας στα πεζούλια της Χρυσοπηγής, αγνάντεψα την ολική καταστροφή... Ολόκληρη τη Χώρα σε σωρούς από ερείπια, με μερικούς τοίχους να στέκονται όρθιοι εδώ κι εκεί, σημαδούρες, απειλώντας τους τολμηρούς ή απελπισμένους όπου έψαχναν στα συντρίμμια ανταποκρινόμενοι στις κραυγές για βοήθεια των εγκλωβισμένων, έρμαιοι της φωτιάς που εξαπλωνόταν με φοβερή ταχύτητα. Εκείνη τη συγκεκριμένη στιγμή, καιγόταν το ιερό της Μητρόπολης... Όταν αντίκρισα την Αγία Τράπεζα ζωσμένη στις φλόγες που έφταναν μέτρα ψηλά, δεν άντεξε η παιδική καρδιά μου κι έπεσα λιπόθυμη...

Ανάπλαση του Πλατώματος της Φανερωμένης Μπανάτου

Άρχισαν αυτές τις μέρες οι εργασίες για την ανάπλαση του αμφιθεατρικού Πλατώματος της Φανερωμένης μας, οι οποίες αναμένονται να ολοκληρωθούν πρίν από το Δεκαπενταύγουστο.

Τα σχέδια εκπονήθηκαν από τις Τεχνικές Υπηρεσίες του Δήμου Αρκαδίων. Σημειωτέον, ότι ο Δήμος ανέλαβε εξ ολοκλήρου την δαπάνη.

Το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο εκφράζει προκαταβολικά και από αυτή τη θέση τις ευχαριστίες του προς τον Δήμαρχο και το Δημοτικό Συμβούλιο για την πραγμάτωση της βούλησής τους για μια ευπρόσωπη και άνετη πλατεία.

Η ευλογία των σταφυλιών εν όψει Τρύγου

Γιορτή της Μεταμόρφωσης του Σωτήρα Χριστού σήμερα και η Ορθοδοξία, μαζί με το υπερλογικό αυτό ιστορικό γεγονός, ευλογεί τις σταφίδες και τα σταφύλια, εν όψει του επερχόμενου Τρύγου. Μες από μιαν ειδική προσ-ευχή, η οποία αναγιγνώσκεται στις εκκλησιές μας, δηλώνεται για πολλοστή φορά μέσα στο λειτουργικό έτος, ότι η Εκκλησία καταφάσκει απολύτως τα υλικά αγαθά, δεν περιχαρακώνεται μόνον στις πνευματικές/ψυχικές πτήσεις, αλλά παραδέχεται ότι στην εν Χριστώ πραγματικότητα χωρούν από κοινού ο υλικός και ο πνευματικός Κόσμος, θεούμενοι ανά πάσα στιγμή και ώρα.

Τα σταφύλια γουρμαίνουν στις περγουλιές και στ' αμπέλια μας ολοένα, ρουφώντας ήλιο και Αύγουστο με λαιμαργία, ενώ ήδη ετοιμάζονται ν' αντιπροσφέρουν τις γευστικότατες και μεθυστικές ουσίες τους.

Ήδη ο Τρύγος της Σταφίδας άρχισε και στην ενοριακή μας περιφέρεια δειλά-δειλά, αναμένεται μάλιστα να κορυφωθεί αμέσως μετά τη γιορτή του Δεκαπενταύγουστου. Ο μόχθος πολύς, οι πρόσοδοι ελάχιστες. Ο φακός του Νυχθημερόν βρέθηκε χθες στ' αλώνια ενός αγαπητού και σεβαστού συγχωριανού μας, του Γιάννη Χ. Ροδίτη ή Λιάσκου, ο οποίος, παρά τα 90 του χρόνια, με χαμόγελο και θυμοσοφία, πρωτοστατεί σε κάθε αγροτική δουλειά.

Καλή δύναμη σε όλους τους Τρυγητές!

Κατίνα Παράσχη, η κορυφαία του Πρόσφορου στη Ζάκυνθο

Γράφει και παρουσιάζει ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας 

Είναι η κυρά Κατίνα, χήρα Δημητρίου Παράσχη (ή Κόκκινου), ενός καλού Μπανατιώτη, ο οποίος δαπανήθηκε μέχρι την κοίμησή του για την ανοικοδόμηση του νέου ναού της Παναγούλας μας.

Η Κατίνα, λοιπόν, ηλικίας σήμερα 88 ετών, έζησε τα περισσότερα χρόνια της στις αυλές του Μοναστηριού του Πολιούχου Ζακύνθου Αγίου Διονυσίου, παραδειγματιζόμενη από τον Άγιο της Ανεξικακίας, αλλά και από τους κατά καιρούς Πατέρες και Αδελφούς της περιώνυμης Μονής. Αγνή μέτοχος δια βίου της λειτουργικής / μυστηριακής ζωής, επιδόθηκε από νωρίς στο ζύμωμα προσφόρων για διάφορους ναούς του νησιού μας, μεταξύ των οποίων και του δικού μας. Θεωρείται απ' όλους μας η κορυφαία των Προσφόρων στη Ζάκυνθο. Κάθε εβδομάδα, μια και δυο φορές, με άκρα νηστεία και προσευχή, προετοιμάζει τα Δώρα της ψυχής της και ως άρτο τα προσφέρει για τη Θεία Ευχαριστία της Κυριακής ή της επόμενης εορτής.

Απόψε, ως άλλωστε συμβαίνει σε αραιά πια διαστήματα λόγω των γηρατειών, είχα την ευλογημένη επίσκεψή της. Το πρόσφορό της τέλειο από άποψη παρασκευαστική, αποπνέει ξανά "οσμήν ευωδίας πνευματικής", ο δε λόγος της "άλατι ηρτυμένος" εκπέμπει πραότητα, προκαλώντας μάλιστα εμπιστοσύνη και ηρεμία στον ακροατή.

Δόξα τω Θεώ, υπάρχουν και αυτού του είδους οι πνευματικοί άνθρωποι, ώστε να διασώζεται και η πνευματικότητα και η ανθρωπιά μας!!!

Εις πολλά έτη σου, κυρά Κατίνα! Ο Θεός να σε χαριτώνει με όλα τ' Ουρανού τ' Αντίδωρα!