Καθώς έληξε αισίως το εορταστικό διήμερο του δεκαπενταυγουστιάτικου Πανηγυριού της Παναγούλας Βανάτου 2026, το Εκκλησιαστικό Συμβούλιο αισθάνεται την υποχρέωση να ευχαριστήσει τους δεκαεπτά (17) ιερείς, οι οποίοι, πλαισιώνοντας τον Εφημέριο Βανάτου, π. Παναγιώτη Καποδίστρια, συμμετείχαν ολόθυμα στη μεγαλοπρεπή Λιτανεία της ιεράς και περίπυστης Εικόνας της μεγαλομάτας Παναγίας του Βανάτου. Ήταν οι ακόλουθοι:
Του ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ, Θεολόγου – Καθηγητού
Μια πλειάδα Αγίων και Μαρτύρων της αρχαίας Εκκλησίας ανάδειξε το ρωμαϊκό στράτευμα. Μάλιστα οι περισσότεροι από αυτούς κατέχουν τον ύπατο τίτλο του Μεγαλομάρτυρα, διότι ως στρατιωτικοί, επέδειξαν μεγάλη ανδρεία και καρτερικότητα στα ανείπωτα μαρτύρια, που υπέστησαν από τους ειδωλολάτρες για την πίστη τους στο Χριστό. Ένας από αυτούς είναι και ο άγιος Ανδρέας ο Στρατηλάτης και οι συν αυτώ 2593 μάρτυρες στρατιώτες.
Μια ξεχωριστή μουσική παρουσία καταγράφηκε φέτος στο ιστορικό Πανηγύρι της Παναγούλας Βανάτου, κατά τη μεγάλη λιτανεία της εσπέρας του Δεκαπενταύγουστου. Για πρώτη φορά έλαβε μέρος σε αυτήν η νεοσύστατη Φιλαρμονική της Δημοτικής Ενότητας Αρκαδίων, υπό την διεύθυνση του μουσικού και μαέστρου Ηλία Πανδή, αφήνοντας εξαιρετικές εντυπώσεις με την αρτιότητα, τη συνοχή και τη δυναμική παρουσία της.
Οι άνθρωποι έχουμε στην ψυχή μας μία επιθυμία που γίνεται κριτήριο των πράξεων της ζωής μας: «να αρέσουμε». Έτσι, κάνουμε πράγματα για να μας επιδοκιμάσουν. Ευχαριστιόμαστε να είμαστε το επίκεντρο της προσοχής. Συχνά, ακούμε από τους γονείς να λένε για κάτι ότι «δεν κάνει να το πράξεις», δεν επιτρέπεται, διότι «τι θα πει ο κόσμος;». Κι έτσι, αν δεν μπορούμε να διεκδικήσουμε τον έπαινο, τουλάχιστον καλούμαστε να προσέχουμε να μην αποδοκιμαστούμε.
Πρός
Τόν Ἱερό Κλῆρο καί τόν
Εὐσεβῆ Λαό τῆς καθ’ ἡμᾶς Ἱερᾶς Μητροπόλεως.
Ἀγαπητοί μου,
Εἶναι σκάνδαλο στούς ἐκτός Ἐκκλησίας, εἴτε αὐτοί εἶναι ἀγνωστικιστές, εἴτε Προτεστάντες, εἴτε ἑτερόθρησκοι, αὐτό τό ὁποῖο κάνουμε ἐμεῖς οἱ Ὀρθόδοξοι πανηγυρίζοντας τή σημερινή Ἑορτή. Καί τοῦτο διότι ἐπιμένουμε νά γιορτάζουμε ὄχι θάνατο, ἀλλά Κοίμηση. Ἐπιμένουμε νά πανηγυρίζουμε τήν ἔξοδο τῆς Κυρίας Θεοτόκου ἀπό τόν κόσμον αὐτόν. Δέν ἀπογοητευόμαστε ἀπό τό ὅτι ἡ Παναγία μας καταλαμβάνεται ἀπό τόν θάνατο, ἀντιθέτως ψάλλουμε «μετέστης πρὸς τὴν ζωήν, Μήτηρ ὑπάρχουσα τῆς ζωῆς»! Παγχαρμόσυνη Πανήγυρη! Καί στή μέση μιά Εἰκόνα. Τί ἀπεικονίζει; Μιά κηδεία. Τέτοια πού ὅμοιά της δέν εἶδε, οὔτε πρόκειται ποτέ νά ξαναδεῖ ἡ ἀνθρωπότητα!
.jpg)
.jpeg)
