Η ευλογία της φαινομενικής απουσίας του Χριστού

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ Θ΄ ΜΑΤΘΑΙΟΥ

Του π. Παναγιώτη Καποδίστρια

«Θαρσεῖτε· ἐγώ εἰμι»

Υπάρχουν στιγμές, κατά τις οποίες ο άνθρωπος αισθάνεται ότι ο Θεός απουσιάζει ή σιωπά. Προσεύχεται και περιμένει. Αγωνίζεται και κουράζεται. Κοιτάζει γύρω του, αναζητώντας ένα σημείο της παρουσίας Του. Εκείνη ακριβώς την ώρα γεννιέται μέσα του το ερώτημα: «Πού βρίσκεται ο Χριστός;»

Η δοκιμασία της πίστης

Του π. Γεωργίου Λέκκα 

Ο Κύριος έστειλε τους Μαθητές να διαπλεύσουν τη λίμνη Γεννησαρέτ κι ο Ίδιος ανέβηκε στο όρος για να προσευχηθεί κατά μόνας. Ως Θεός γνώριζε ασφαλώς ότι ο άνεμος ήταν ενάντιος κι η αντοχή του πλοίου δοκιμαζόταν επικίνδυνα από την κακοκαιρία. Εντούτοις δεν εμφανίσθηκε στους Μαθητές για να τους σώσει παρά κατά την «τετάρτη φυλακή της νυκτός», γεγονός που μάς θυμίζει την εμφάνισή Του στη Βηθανία τέσσερις μέρες μετά τον θάνατο του Λαζάρου για να τον επαναφέρει στη ζωή.

«᾿Ολιγόπιστε! εἰς τί ἐδίστασας;»

«Εὐθέως δὲ ὁ ᾿Ιησοῦς ἐκτείνας τὴν χεῖρα ἐπελάβετο αὐτοῦ καὶ λέγει αὐτῷ· ᾿Ολιγόπιστε! εἰς τί ἐδίστασας;» (Ματθ. 14, 31)

᾿Αμέσως ὁ ᾿Ιησοῦς ἅπλωσε τὸ χέρι, τὸν ἔπιασε καὶ τοῦ λέει· «᾿Ολιγόπιστε, γιατί σὲ κυρίεψε ἡ ἀμφιβολία;» 

Η μοναξιά του Χριστού

Του π. Δημητρίου Μπόκου

Ο Χριστός χόρτασε πέντε χιλιάδες άνδρες με πέντε άρτους και δύο ιχθύες. Αμέσως μετά το θαύμα ο Χριστός ανάγκασε τους μαθητές του να μπουν στο πλοίο και να περάσουν στην απέναντι όχθη της Γαλιλαίας, για να μην παρασυρθούν από άκαιρους ενθουσιασμούς, όπως το πλήθος που έφαγε τους άρτους και ήθελε να ανακηρύξει τον Χριστό βασιλέα του. Ο ίδιος παρέμεινε πίσω, απόλυσε τους όχλους και κατόπιν ανέβηκε στο όρος να προσευχηθεί κατ’ ιδίαν. Όταν έπεσε η νύχτα, βρισκόταν εκεί εντελώς μόνος (Κυριακή Θ΄ Ματθαίου).

Ο θεμέλιος λίθος της Εκκλησίας

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

Κυριακή Θ΄ Ματθαίου – 2 Αυγούστου 2026

Του π. ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΠΟΜΟΝΗ

Ένας από τους βασικούς λόγους για τους οποίους ο απόστολος Παύλος γράφει την πρώτη επιστολή του προς την Εκκλησία της Κορίνθου είναι οι διάφορες διασπάσεις που είχαν εμφανισθεί στο εσωτερικό της. Η κυριότερη από αυτές εκδηλωνόταν με την υποστήριξη που παρείχαν ορισμένοι πιστοί σε κάποιον από τους αποστόλους του Κυρίου έναντι των υπολοίπων. Προκειμένου να εξαλείψει αυτές τις διχαστικές τάσεις, αλλά και να διορθώσει τη ρηχή αντιμετώπιση ορισμένων ηθικών ζητημάτων, αναπτύσσει τη διδασκαλία του γύρω από δύο βασικούς άξονες.

Χαρά και ευφροσύνη

Του Μητροπολίτου Αιτωλίας και Ακαρνανίας κ. ΔΑΜΑΣΚΗΝΟΥ

Κάθε φορά που ολοκληρώνεται η Θεία Λειτουργία και επιστρέφουμε στην καθημερινότητά μας, έχοντας κοινωνήσει Σώμα και Αίμα Χριστού, ένα ερώτημα προκύπτει και μας θέτει ενώπιον των ευθυνών μας: «Αυτό που έλαβα, πώς μπορώ να το αξιοποιήσω, βελτιώνοντας την ζωή μου και την ζωή των αδελφών μου;»

Η γαλήνη στις τρικυμίες της ζωής ["Φωνή Κυρίου", 2.8.2026]