Εικόνες από την πανηγυρίζουσα Παναγία τη Σπηλούλα

Στους λόφους πάνω από το Μπανάτο κείται -ως γνωστόν- το πάλαι ποτέ Μοναστήρι της Σπηλιάς ή Σπηλούλας. Ο επισκέπτης οδηγείται εκεί από τη θέση "Κοκόρου Βρύση", στο λεγόμενο "τριεθνές", δηλαδή εκεί που συνορεύουν τα χωριά Καληπάδος, Τραγάκι και Πλάνος. Η Σπηλούλα ανήκει στον Καληπάδο. 

Σήμερα η Σπηλούλα φορεί τα καλά της και πανηγυρίζει κατά παρόδοσιν εκ μεταθέσεως από το Δεκαπενταύγουστο! Ο καιρός ήταν άστατος μέχρι τώρα, όμως το απόγευμα (οπότε πρόκειται -κατά το έθιμο- να γίνει η Λιτανεία μέσα στους ελαιώνες), είναι ικανοποιητικό!

Ο κύριος ναός απαστράπτει με τη φροντίδα της Οικογένειας Καλλίνικα, η οποία -ειρήσθω εν παρόδω- είναι ιδιοκτήτρια (!!!) του πανευφρόσυνου αυτού προσκυνήματος.

Η Εικόνα της Παναγίας, στο κέντρο του ναού, υποδέχεται τους πολυπληθείς προσκυνητές, οι οποίοι πολύ ευλαβούνται την Κυρά τη Σπηλούλα.

Βέβαια, δεν πρέπει να παρασιωπήσουμε, ότι στο ίδιο, παλαιό προσκυνητάρι, αντικαταστάθηκε η αρχαία Εικόνα με τη νεότερη, που βλέπετε στη φωτογραφία. Ίσως επειδή πλέον δεν διακρινόταν τίποτε, λόγω ολοσχερούς φθοράς. Ελπίζουμε βέβαια να έγιναν οι απαραίτητοι έλεγχοι, που να διαπίστωσαν επιστημονικά όσα εμείς αναφέρουμε ως ενδεχόμενο.

Το πρωί έγινε πανηγυρική Λειτουργία, με τη συμμετοχή προσκυνητών από τη γύρω περιοχή.

Η θέα από τη Σπηλούλα είναι το κάτι άλλο!!! Στη φωτό, κοιτώντας προς νότον, σε πρώτο επίπεδο φαίνεται το Μπανάτο, ενώ πέρα στο βάθος ο κόλπος του Λαγανά και το Μαραθονήσι.

Κοιτώντας προς βορράν διακρίνεται μεγαλοπρεπής ο Αίνος της γειτονικής μας Κεφαλονιάς.

Ώρα να προσκυνήσουμε στην πραγματική Σπηλιά, εκεί δηλαδή όπου βρέθηκε -κατά την τοπική Παράδοση- το Εικόνισμα της Παναγίας.

Κάμποσα σκαλιά, σε κατέβασμα 150 περίπου μέτρων, μάς φέρνουν στο εκκλησάκι της Σπηλιάς...

... το οποίο έχει λαξευτεί από τους προγόνους μας μέσα σ' έναν τεράστιο βράχο.

Δεσπόζει η Εικόνα της Αναφωνήτριας, η οποία -ελλείψει συντήρησης- ολοένα φθείρεται και μάλιστα στο πρόσωπο.

Εκεί συναντήσαμε και αγαπητούς ενορίτες του Μπανάτου, οι οποίοι ανηφόρισαν το λόφο της Σπηλούλας για να δεηθούν στη Χάρη Της! 

Το προσκύνημα τελειώνει. Το παλιό Κελί (σήμερα χρησιμοποιείται ως πανηγυρόσπιτο) είναι έτοιμο για να δεχθεί απόψε το βράδυ τους επισκέπτες.

Ζακυθινό πανηγύρι δίχως παστέλι με μπόλικα αμύγδαλα δε λέει... Ψωνίζουμε λοιπόν...

Παρόντα και τα Φτάζυμα ή Εφτάζυμα, ενώ στο βάθος τηγανίζονται ήδη οι λαχταριστές Φρυτούρες!

Και του χρόνου, Φίλοι μας! Ιδιαίτερους χαιρετισμούς στους Απόδημους όπου γης!

Ώρα 9 το βράδυ απόψε, η Σπηλούλα σε φωτολήψη από το Μπανάτο.

Φωτορεπορτάζ: Ιωάννης Καποδίστριας / Πορφύρης / Φωτοθήκη

Προβολή ταινίας: TSAR / ЦАРЬ, του Pavel Lungin

Λάβαμε στο ηλεκτρονικό γραμματοκιβώτιό μας μια ρωσική ταινία, παραγωγής 2009, η οποία ασφαλώς μάς ενδιαφέρει πολύ. Πρόκειται για την ταινία TSAR (Τσάρος) του Pavel Lungin, δημιουργού της άλλης σπουδαίας ταινίας Ostrov (το Νησί). Η νέα ταινία διαπραγματεύεται τη μεγάλη σύγκρουση του Πατριάρχη Μόσχας Φιλίππου με τον Τσάρο Ιβάν τον Τρομερό, όταν ο θρησκευτικός ηγέτης -ως είχε άλλωστε την εκ του αξιώματός του υποχρέωση- έλεγξε τα σκοτεινά και αποτρόπαια έργα της πολιτικής εξουσίας και δη της τσαρικής, επηρμένης αυθαιρεσίας.

Διαπιστώσαμε ήδη ότι η εν λόγω ταινία κυκλοφορεί σε πολλούς ιστότοπους στο διαδίκτυο, γι' αυτό και σπεύδουμε να την παρουσιάσουμε και από εδώ ΟΛΟΚΛΗΡΗ και με ελληνικούς υπότιτλους. Κάντε λοιπόν τις τρέχουσες δουλειές Σας και ύστερα καθήστε ήρεμα στον καναπέ, διότι η προβολή αρχίζει παρακάτω!

Παμψηφεί εξελέγη σήμερα νέος Μητροπολίτης Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου ο Επίσκοπος Κνωσού κ. Ευγένιος

Η χαρά της Ενορίας μας είναι πολύ μεγάλη σήμερα, διότι ένας πολυαγαπητός και σεβαστός Φίλος μας εξελέγη πριν από λίγο παμψηφεί από την Ιερά Επαρχιακή Σύνοδο της Εκκλησία της Κρήτης νέος Μητροπολίτης Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου. Πρόκειται για τον μέχρι τώρα Επίσκοπο Κνωσού κ. Ευγένιο, τον και Αρχιγραμματέα της εν Κρήτη Συνόδου.

Ο Σεβασμιώτατος κ. Ευγένιος υπήρξε αρχαίος φίλος και συμφοιτητής του Εφημερίου μας, αλλά κι εσχάτως της τοπικής Εκκλησίας της Ζακύνθου, μάς είχε μάλιστα τιμήσει προ τριετίας με την επίσκεψη της γλυκείας παρουσίας του στο Πρεσβυτέριο του Μπανάτου, όπως μαρτυρούν οι ανωτέρω φωτογραφίες.

Η σημερινή, πανηγυρική εκλογή του στην μητροπολιτική περιωπή της Ρεθυμνιώτικης Εκκλησίας οιωνίζεται ημέρες πνευματικής άνοιξης και άφθιτης χαράς, μετά το πένθος για την πρόωρη απώλεια του αξιομνημόνευτου και αρχοντικού Μητροπολίτη κυρού Ανθίμου, δεδομένου ότι ο νέος Μητροπολίτης κ. Ευγένιος διακρίνεται για την βαθιά πνευματικότητά του, το μειλίχιο και καλοσυνάτο της προσωπικότητάς του, το ευθές και ανυπόκριτο της ψυχής του.

Οι Φίλοι του από τη Ζάκυνθο και δη το Μπανάτο, ο Εφημέριος και οι συντελεστές του ΝΥΧΘΗΜΕΡΟΝ, ασπαζόμαστε το Χέρι του και τού ευχόμαστε να έχει μακρά και καλλίκαρπη αρχιερατεία!!!

Για τους μη γνωρίζοντες, χρειάζεται να αναφερθεί ότι ο νέος Μητροπολίτης  Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου κ. Ευγένιος (κατά κόσμον Ευάγγελος Αντωνόπουλος) γεννήθηκε στο Ηράκλειο της Κρήτης στις 14 Φεβρουαρίου 1968. Μετά τα εγκύκλια γράμματα σπούδασε Θεολογία στο Εθνικό και Καποδιστριακό Πανεπιστήμιο Αθηνών και ύστερα στο Τμήμα Μεταπτυχιακών Σπουδών της Θεολογικής Σχολής του Αριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Μοναχός εκάρη στην Μονή Αγίου Γεωργίου Σελλινάρι στις 23 Φεβρουαρίου 1991, Διάκονος χειροτονήθηκε στις 24 Φεβρουαρίου και Πρεσβύτερος στις 3 Μαρτίου του ίδιου έτους (1991), υπηρετώντας ως Ιεροκήρυκας, Εφημέριος και Διευθυντής του Πνευματικού Κέντρου της Μητροπόλεως Πέτρας και Χερρονήσου, ενώ διετέλεσε Αντιπρόεδρος του Συνδέσμου Κρητών Θεολόγων, Αντιπρόεδρος της Εταιρείας Προστασίας Ανηλίκων και της Εταιρείας Αποφυλακιζομένων Νομού Λασιθίου, Μέλος του Δ.Σ. της Εταιρείας Στήριξης ατόμων με ειδικές ανάγκες της Περιφέρειας Κρήτης «Ο Άγιος Τίτος» και Πρόεδρος του Σωματείου «Οι φίλοι του παιδιού Κρήτης», το οποίο εδρεύει στη Νεάπολη. Το 2001 διορίστηκε Υπογραμματέας της Ιεράς Επαρχιακής Συνόδου της Εκκλησίας της Κρήτης, αναπτύσσοντας εν τω μεταξύ πλουσιότατη και υποδειγματική συγγραφική / ιστοριοδιφική δράση. Το 20ο4 ανέλαβε τήν Διεύθυνση Συντάξεως του Επίσημου Δελτίου της Εκκλησίας Κρήτης Απόστολος Τίτος. Στις 26 Μαΐου 2005 εξελέγη παμψηφεί Επίσκοπος Κνωσού, Βοηθός Επίσκοπος του Αρχιεπισκόπου Κρήτης, η δε χειροτονία του έγινε δύο ημέρες αργότερα (28.5.2005). Ταυτόχρονα τού ανατέθηκε η ευθύνη της Αρχιγραμματείας της Επαρχιακής Συνόδου της Εκκλησίας της Κρήτης, υπεύθυνη και πολυαπαιτητική θέση, την οποία πάντως τίμησε έως της σημερινής εκλογής του.

Προσκύνημα στην εορτάζουσα Παναγία την Ελευθερώτρια Ζακύνθου

Σήμερα, κατά την εορτή του Γενεσίου της Θεοτόκου, εόρταζε το Ησυχαστήριο της Ελευθερώτριας στην περιοχή Λαγοπόδο Ζακύνθου. Στον χθεσινό επίσημο Εσπερινό και στην σημερινή Θεία Λειτουργία συνέρρευσαν εκατοντάδες προσκυνητών. Στις πανηγυρικές / λατρευτικές αυτές συνάξεις προεξήρχε ο παρεπιδημών Σεβ. Μητροπολίτης Θηβαΐδος κ. Πορφύριος και αρκετοί ιερείς από τα περίχωρα.

Στον αποψινό Εσπερινό και την Παράκληση προς την Ελευθερώτρια, που ακολούθησε, έλαβε μέρος ο Εφημέριός μας μαζί με ευάριθμους προσκυνητές από την Ενορία μας. Στην Ομιλία του ο π. Παναγιώτης υπερτόνισε τον ρόλο της Παναγίας ως Μητέρας της Εκκλησίας, ήτοι του Σώματος του Χριστού, αλλά και της ίδιας της Ελευθερίας της ανθρωπότητας, που είναι ο λυτρωτής Χριστός. Ως εκ τούτου πατάσσει την Αρά (=κατάρα) και εισάγει στον κόσμο μας την οντως Χαρά!

Ακολούθησε πλούσια δεξίωση στο Αρχονταρίκι από τον 97χρονο Κτήτορα και Γέροντα του Ησυχαστηρίου Αρχιμανδρίτη Χρυσόστομο Γκέλμπεση και την Ηγουμένη Γερόντισσα Μαγδαληνή.

Το Γενέσιο της Παναγίας στο Μοναστήρι της Σπηλιώτισσας Ζακύνθου

Η ορεινή (και όχι μόνο) Ζάκυνθος πανηγύρισε από χθες και σήμερα το Γενέσιο της Παναγίας, στο όμορφο Μοναστήρι της Σπηλαιώτισσας, στην περιοχή των Ορθονιών της Ζακύνθου.

Στον επίσημο Εσπερινό και τη Θεία Λειτουργία προέστη ο Θεοφ. Επίσκοπος Φωτικής κ. Διονύσιος, εκπροσωπώντας τον απουσιάζοντα Σεβ. Μητροπολίτη Ζακύνθου κ. Χρυσόστομο. Συμμετείχαν αρκετοί ιερείς και πλήθος προσκυνητών απ' όλο το νησί.  Όλοι είχαν την ευκαιρία να θαυμάσουν το παλαίφατο και ιστορικό αυτό Μοναστήρι, το οποίο στις ημέρες μας έχει σχεδόν πλήρως αποκατασταθεί με την ανύστακτη πρωτοβουλία και μέριμνα του οικείου Μητροπολίτη, αλλά και την ακούραστη διάθεση του Ηγουμενεύοντος Αρχιμανδρίτη Δανιήλ Μπιάζη. Γραφικότατη, εξάλλου, ήταν η καθιερωμένη λιτάνευση της σεπτής εικόνας της Σπηλαιώτισσας στον γύρω ευφρόσυνο χώρο της Μονής, που κορυφώθηκε με συγκινητική Δέηση προς τη Χάρη Της! Σε κάθε περίπτωση ο προεξάρχων Επίσκοπος περικόσμησε με λόγους τιμής την εορτάζουσα Θεομήτορα, προβάλλοντάς Την ως έξοχη Μητέρα και Ελπίδα και Χαρά του σύγχρονου ανθρώπου.

Μετά το πέρας όλων των ιερών Ακολουθιών προσφέρθηκε πλούσιο κέρασμα στο Αρχονταρίκι και στη συνέχεια αβραμιαία νηστίσιμη τράπεζα, ενώ σε όλους τους προσκυνητές μοιράσθηκε παραδοσιακό βραστό, ψωμί, τυρί και άφθονο κρασί.

Φωτογραφίες: Νίκος Κεφαλληνός

Φωτοθήκη από τη Συναυλία της Πάτμου "Ιερατική Ποίηση και Μουσική" / Patmos Concert "Music and Hieratic Poetry"

Ρεπορτάζ: Παναγιώτης Ανδριόπουλος. Φωτογραφίες: Κατερίνα Παναγιωτάκη

Σήμερα Σάς παρουσιάζουμε ορισμένα χαρακτηριστικά φωτογραφικά στιγμιότυπα από τη μεγάλη και ιδιαίτερα επιτυχημένη Συναυλία, με τίτλο "Ιερατική Ποίηση και Μουσική", η οποία -ως γνωστόν- πραγματοποιήθηκε το βράδυ της περασμένης Κυριακής στον αύλειο χώρο του Σπηλαίου της Αποκάλυψης στην Πάτμο, στο πλαίσο του 10ου Φεστιβάλ Θρησκευτικής Μουσικής.

Την Ορχήστρα του Φεστιβάλ Θρησκευτικής Μουσικής διηύθυνε ο Άλκης Μπαλτάς. Η σοπράνο Δάφνη Πανουργιά και ο Παναγιώτης Ανδριόπουλος ερμήνευσαν με την ψυχή τους και σε πρώτη εκτέλεση μελοποιημένα ποιήματα από τους σύγχρονους Έλληνες Συνθέτες Ιάκωβο Κονιτόπουλο, Αλέξανδρο Μούζα, Φίλιππο Τσαλαχούρη, Κωνσταντία Γουρζή και Άλκη Μπαλτά.

Τις εκδηλώσεις του Φεστιβάλ παρουσιάζουν με επιτυχία όλα τα χρόνια ο Τάσος Αλαφάκης και η Μαργαρίτα Γρύλλη. Η παρουσίαση είναι δίγλωσση (ελληνικά-αγγλικά), καθώς το Φεστιβάλ παρακολουθούν πολλοί ξένοι φιλόμουσοι.

Ποιήματα των ιερέων - ποιητών μας διάβασαν οι γνωστοί ηθοποιοί Φιλαρέτη Κομνηνού και Γιώργος Καραμίχος. Ο Γ. Καραμίχος μάλιστα διάβαζε και στα αγγλικά μερικούς στίχους από το κάθε ποίημα.

Ο εκ Ζακύνθου συνθέτης Ιάκωβος Κονιτόπουλος δέχτηκε στο τέλος το θερμότατο χειροκρότημα του κοινού για τη σύνθεσή του Προεόρτιο, σε ποίηση του επίσης Ζακυνθίου π. Παναγιώτη Καποδίστρια.

Η Ορχήστρα του Φεστιβάλ Πάτμου ενθουσίασε το πολυπληθέστατο κοινό με την απόδοση γνωστών μερών από κοντσέρτα των μεγάλων κλασικών Μπαχ, Μότσαρτ, Βιβάλντι καθώς και των νεώτερων συνθετών Σοστακόβιτς και A. L. Weber. Την επιλογή έκαμε ο πολύς Άλκης Μπαλτάς και σολίστ ήταν οι σπουδαίοι μουσικοί Βίκυ Στυλιανού (πιάνο), Ιβόνα Γκλίνκα (φλάουτο), Οδυσσέας Κορέλλης και Franc Sestani (βιολί) και Γιάννης Σαμπροβαλάκης (κλαρινέτο).

Ο ενθουσιασμός του κόσμου στο τέλος της συναυλίας ήταν για όλους τους συντελεστές η μεγαλύτερη ικανοποίηση. Και κυρίως για τον Διευθυντή του Φεστιβάλ Άλκη Μπαλτά, ο οποίος τολμά δύσκολες παραγωγές, που τελικά τις αποδέχεται ο κόσμος.

Εκείνο το πανηγύρι

Γράφει από τη Μελβούρνη η Διονυσία Μούσουρα-Τσουκαλά

Πανοραμική άποψη της Παναγίας της Σπηλούλας

Καλό μας Μήνα Σεπτέμβρη, Καλό Φθινόπωρο για εσάς, Καλή Άνοιξη για εμάς εδώ, αν και, όπως φαίνεται, ξέχασαν να το πουν και στον καιρό πως... μπήκε πια η Άνοιξη! Ας ελπίσουμε πως θα το πάρει χαμπάρι κι ο καιρός κάποια στιγμή, γιατί εδώ που τα λέμε, μας άλλαξε τα φώτα ο φετινός Χειμώνας. Το ευχάριστο είναι πως μαζί με το φοβερό κρύο, είχαμε και πολλές βροχές! 3-4 χρόνια τώρα μαράζωσαν οι κήποι μας κι η Μελβούρνη μαζί με όλη τη Βικτόρια, από πράσινη Πολιτεία είχε μετατραπεί σε πολιτεία θλίψης... Όλα κατάξερα και μαραμένα. Βέβαια, σαν κάπου να έχασε τον μπούσουλα και η βροχή, πέφτει ακατάπαυστα τώρα για πολλές ημέρες χωρίς σημάδι ότι κουράστηκε πια, σε σημείο που πολλές επαρχιακές πόλεις και συνοικισμοί της Βικτόρια έχουν μετατραπεί σε πλωτούς χώρους, με ανυπολόγιστες ζημιές και υποχρεωτική εκκένωση των κατοίκων. Όμως, κάπου ξεστράτισε η σκέψη ακούγοντας τη βροχή και βλέποντας την να μαστιγώνει ανελέητα το παράθυρο μου, τα δέντρα και τα φυτά στον κήπο μου.

Άλλα ξεκίνησα να γράψω, γι’ αυτό ας γυρίσουμε στα δικά μας. Πολύ χάρηκα την καινούρια μορφή του όμορφου Πολυπεριοδικού μας! Συγχαρητήρια στον ακούραστο εργάτη, τον αγαπητό μας π. Παναγιώτη, που για όλα βρίσκει χρόνο κι όλα τα προλαβαίνει! (Αλήθεια, πώς τα καταφέρνει;). Ιδιαίτερα μου αρέσει η φωτογραφία του χωριού μας που δεσπόζει ψηλά στη σελίδα! Γνωρίζετε όλοι όσοι με τιμάτε διαβάζοντας με, τη μεγάλη μου αγάπη για ό,τι ζακυθινό, ιδιαίτερα για τον γενέθλιο τόπο, τον τόπο των γονιών. Έμεινα να κοιτάζω άφωνη πολλή ώρα την άποψη του χωριού μας και τα γύρω βουνά, στάθηκε λίγο περισσότερο το μάτι στην εκκλησία της Σπηλούλας πάνω στο βουνό.

Περιπλανήθηκε η ματιά και, δεν ξέρω πώς, έτσι ξαφνικά κι απρόσμενα ήλθε στη σκέψη ένα περιστατικό του οποίου έγινα άθελα και... ανάρμοστα μάρτυρας. Πάνε πάνω από 60 χρόνια τώρα. Ήταν το πανηγύρι της Σπηλούλας κι εγώ, πού αλλού, στο Μπανάτο με το Νόνο και τη Νόνα, που ήλθαν και με πήραν από την προηγούμενη από την Μπόχαλη με την υπόσχεση να πάμε στο πανηγύρι!!! Μέγα γεγονός για τα χρόνια εκείνα που οι διασκεδάσεις και ψυχαγωγία ήταν πολύ περιορισμένες. Φυσικά μιλάμε για την προσεισμική εποχή, λίγο πριν λίγο μετά από το 1950.

Εξωτερικά των "Κελιών" της Σπηλούλας

Μετά τη λιτανεία, στο παλιό Μοναστήρι δίπλα παρετίθετο γεύμα στους επισήμους. Εμείς τα παιδιά διασκεδάζαμε αφάνταστα παίζοντας κρυφτό και κυνηγητό μέσα στους δαιδαλώδεις διαδρόμους και τα ατελείωτα (τουλάχιστον έτσι φάνταζαν στα παιδικά μας μάτια) μικρά κελιά. Ήταν η... ατραξιόν του πανηγυριού για εμάς. Σ΄ ένα τέτοιο μικρό κελί, κρυμμένα μερικά από εμάς, ακούσαμε σιγανές ομιλίες από διπλανό κελί. Κρατούσαμε και την αναπνοή μας για να μην προδοθούμε και μας βρει αυτός που έκανε «μάνα».

Μα, η παιδική περιέργεια νίκησε, τα μεγαλύτερα παιδιά ακόμα κι όταν προχώρησε πιο πέρα η «μάνα» χωρίς να μας βρει, μάς έκαναν νόημα να μη κάνουμε κιχ, στήνοντας αυτί στην διπλανή πόρτα. Μισόλογα πιάναμε, άσε που μερικά από εμάς δεν καταλαβαίναμε και τι λέγανε... Μιλούσαν δύο άνδρες, γνωρίσαμε τη φωνή του παπά, μα δεν ξεχωρίζαμε τη φωνή του άλλου. Φαίνεται πως ο ιερέας τού μιλούσε για μια καλή κοπέλα, για το γιο του το Μανούσο. Απ΄ ό,τι μας εξήγησαν τα μεγαλύτερα μετά (αφού πρώτα μάς έβαλαν να κάνουμε... όρκο και σταυρό πως δεν θα βγάλουμε τσιμουδιά, γιατί εκτός των άλλων θα βρούμε άσχημα τον μπελά μας επειδή κρυφακούγαμε), επρόκειτο για κάποιον από γειτονικό χωριό, που είχε δυο γιους και μια κόρη, που ενώ ήταν σε ηλικία γάμου κι είχαν πολλές προτάσεις αρνιόταν να τα παντρέψει. Ήταν νοικοκύρης με τα έχεια του και καλός οικογενειάρχης, αγαπητός και σεβαστός στο χωριό. Βέβαια, για τον μεγάλο του γιο τον Αντρίκο δεν ετίθετο θέμα παντρειάς γιατί είχε σοβαρή πνευματική αναπηρία, ο Μανούσος, όμως, ήταν μια χαρά παλικάρι και η Μαρίνα εντάξει, μπορεί να μην ήταν και πανέξυπνη, αλλά... γυναίκα ήταν, δεν χρειαζόταν μεγάλη εξυπνάδα για να κάνει οικογένεια… Γιατί αυτή η επιμονή του πατέρα;

Τεντώσαμε αυτιά και λαρύγγια, σαν τα κοκόρια, να πιάσουμε την απάντηση του πατέρα.

Δεν πολυκαταλάβαμε τα περισσότερα από εμάς τη λέξη «σύφιλη» και «συφιλικός», που ανέφερε ο πατέρας, μολονότι τα μεγαλύτερα ανέλαβαν την... διαφώτιση μας. Προφανώς, τα παιδιά πλήρωναν το ότι ο πατέρας στα νιάτα του, που υπηρετούσε χρόνια στο στρατό λόγω πολέμων, είχε «κολλήσει σύφιλη» και γι’ αυτό γεννήθηκε έτσι ο Αντρίκος κι εν μέρει η Μαρίνα. Όντας υπεύθυνο άτομο όμως και για να αποτρέψει να γεννηθούν «κι άλλα δυστυχισμένα πλάσματα» αποφάσισε να μην παντρέψει κανένα, ώστε να σταματήσει εκεί το κακό... Δύσκολα εκείνα τα χρόνια, φτώχεια, πόλεμοι, δυστυχίες, τα φάρμακα ανύπαρκτα και η σύφιλη να θερίζει...

Ομολογώ πως, ίσως ασυνείδητα, κράτησα τον ιερό όρκο που έδωσα τότε, αφού είναι η πρώτη φορά μετά από 60 και βάλε χρόνια κι αφού ουδείς από τους ενδιαφερόμενους βρίσκεται πλέον στη ζωή, που μιλάω γι’ αυτό το περιστατικό.

Με την αγάπη μου πάντα,

δ.μ.τ.

Το εσωτερικό των "Κελιών", σε φωτογραφία Π.Κ. του 2007

Η λιτανεία του Λειψάνου του Οσίου Ιωσήφ στο Γαϊτάνι Ζακύνθου

Με κάθε δυνατή επισημότητα πραγματοποιήθηκε απόψε στη γραφική κωμόπολη του Γαϊτανίου η λιτάνευση του ιερού Λειψάνου του Οσίου Ιωσήφ του Κρητός, εκ μεταθέσεως -κατά παράδοσιν- από την εορτή της Μετακομιδής Του από την Κρήτη στην Ζάκυνθο (29η Αυγούστου).  Τον απουσιάζοντα στην Πάτμο (για τη Συναυλία "Ιερατική Ποίηση και Μουσική") Μητροπολίτη Ζακύνθου κ. Χρυσόστομο εκπροσώπησαν ο Μητροπολίτης Θηβαΐδος κ. Πορφύριος και ο Επίσκοπος Φωτικής κ. Διονύσιος, ο οποίος μάλιστα χοροστάτησε στην Παράκληση προς τον Όσιο, που προηγήθηκε της Λιτανείας.

Η συμμετοχή του λαού ήταν μεγάλη, με επικεφαλής τις τοπικές Αρχές. Παρέστησαν ο Βουλευτής Ζακύνθου κ. Δημήτρης Βαρβαρίγος, ο Δήμαρχος Αρκαδίων κ. Στέλιος Μποζίκης, οι Αντιδήμαρχοι του Δήμου Ζακυνθίων, ενώ τιμές απέδωσε η Φιλαρμονική του Δήμου Ζακυνθίων.

Φωτορεπορτάζ: Νίκος Κεφαλληνός