e-περιοδικό της Ενορίας Μπανάτου εν Ζακύνθω. Ιδιοκτήτης: Πρωτοπρεσβύτερος του Οικουμενικού Θρόνου Παναγιώτης Καποδίστριας (pakapodistrias@gmail.com), υπεύθυνος Γραφείου Τύπου Ι. Μητροπόλεως Ζακύνθου. Οι δημοσιογράφοι δύνανται να αντλούν στοιχεία, αφορώντα σε εκκλησιαστικά δρώμενα της Ζακύνθου, με αναφορά του συνδέσμου των αναδημοσιευόμενων. Η πνευματική ιδιοκτησία προστατεύεται από τον νόμο 2121/1993 και την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης, κυρωμένη από τον νόμο 100/1975.

Τα νεότερα στα θεματικά ένθετα

Δευτέρα 6 Οκτωβρίου 2014

Συμβολή στο «Έτος El Greco 2014», η 3η δράση του δ΄ κύκλου «Αληθώς»



Στο πλαίσιο του εφετινού «Έτους El Greco», το Κέντρο Λόγου Μπανάτου «Αληθώς» θεωρεί επιβεβλημένο να αφιερώσει την προσεχή δράση του στον κορυφαίο αυτόν Ζωγράφο του 16ου αιώνα, σε συνδυασμό με τη νοητή συνάντησή του με τον Φραγκίσκο Λεονταρίτη, τον «Il Greco της Μουσικής».

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή, 19 Οκτωβρίου 2014, ώρα 7.30 το βράδυ, στον Ναό της Παναγούλας Μπανάτου, στην οποία:


Α) Η κ. ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΔΕΜΕΤΗ, Αρχαιολόγος και Διευθύντρια του Μουσείου Σολωμού και Επιφανών Ζακυνθίων, θα παρουσιάσει εκτενώς το θέμα: «Αναφορά στον Γκρέκο Δομήνικο Θεοτοκόπουλο, τετρακόσια χρόνια από τον θάνατο του μεγάλου Κρητικού Ζωγράφου»


Β) Ο κ. ΝΙΚΟΣ ΓΡΑΨΑΣ, Μουσικός και Συνθέτης, θα παρουσιάσει δι’ ολίγων το θέμα: «Το μουσικό περιβάλλον του Θεοτοκόπουλου, μεταξύ Κρήτης και Βενετίας, εστιάζοντας στον Κρητικό Μουσικό και Ιερωμένο Φραγκίσκο Λεονταρίτη (περ. 1518 – περ. 1572)»


Αμέσως μετά, ο Νίκος Γράψας και συνεργάτες του Μουσικοί θα ερμηνεύσουν κομμάτια  κοσμικής μουσικής της Αναγεννησιακής Κρήτης και αποσπάσματα από εκκλησιαστικές συνθέσεις τού Λεονταρίτη


Η παρουσία των θιασωτών του «Αληθώς» και σε αυτήν τη μορφωτική σύναξή του θα προσδώσει χαρά και ικανοποίηση τους συντελεστές του Κέντρου!


Η νέα «Θεολογία» με το α΄ μέρος του αφιερώματος «Η Αγία Γραφή στην Ορθόδοξη Παράδοση»

Κυκλοφόρησε τὸ νέο τεῦχος τοῦ περιοδικοῦ ΘΕΟΛΟΓΙΑ (τόμος 85, τεῦχος 2, Ἀπρίλιος-Ἰούνιος 2014), τὸ ὁποῖο περιλαμβάνει τὰ ἄρθρα τοῦ α´ μέρους τοῦ ἀφιερώματος μὲ θέμα: «Ἡ Ἁγία Γραφὴ στὴν Ὀρθόδοξη Παράδοση».
Στὸ Προλογικὸ μὲ τίτλο «Ἁγία Γραφή, Ἐκκλησία, Παράδοση» ὁ Σταῦρος Γιαγκάζογλου ἀποτυπώνει μὲ συντομία τὸ περίγραμμα τῆς ὀργανικῆς σχέσης μεταξὺ τῆς Ἁγίας Γραφῆς, τῆς λατρεύουσας κοινότητας καὶ τῆς Παράδοσης τῆς Ἐκκλησίας.
Στὴν πρώτη μελέτη τοῦ ἀφιερώματος μὲ τίτλο «Ἀπὸ τὴν πρωτολογία στή "λειτουργικὴ ἐσχατολογία"», ὁ Γεώργιος Πατρῶνος ἐπιχειρεῖ μιὰ ἐπισκόπηση τῶν περὶ ἐσχατολογίας σύγχρονων σχολῶν καὶ τάσεων στὸ πλαίσιο τῆς (δυτικῆς) χριστιανικῆς θεολογίας, ἀντιπροτείνοντας τὴν ἐκδοχὴ τῆς λειτουργικῆς ἐσχατολογίας, ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἀφετηρία καὶ ἐπίκεντρο τὴ λειτουργικὴ καὶ μυστηριακὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας.
Πορφύριος Νταλιάνης στὴ μελέτη του μὲ τίτλο «Ἑλληνικὴ Ὀρθόδοξη Ἑρμηνευτικὴ καί "Κανονικὴ Ἑρμηνεία" (Canonical Approach)», ἀφοῦ ἀναφερθεῖ σὲ σταθμοὺς τῆς ἀκαδημαϊκῆς βιβλικῆς ἑρμηνευτικῆς (μελέτες πανεπιστημιακῶν καθηγητῶν σὲ ἑλληνόφωνα θεολογικὰ περιοδικὰ κ.ἄ.) καὶ σὲ ἐπιμέρους ἐξελίξεις στὸν χῶρο τῆς ἑρμηνευτικῆς (π.χ. ὑπέρβαση ἀκραίου ἱστορισμοῦ), θὰ ἀναφερθεῖ στὴ λεγόμενη "κανονικὴ ἑρμηνεία" (ἑρμηνεία περικοπῆς ὑπὸ τὸ φῶς τῶν βιβλίων ὁλόκληρου τοῦ Κανόνα καὶ στὴν προοπτικὴ τῆς κοινότητας), ἐπισημαίνοντας τὶς θετικὲς ἐπενέργειες ποὺ θὰ εἶχε ἡ χρήση της στὸ πλαίσιο τῆς ὀρθόδοξης ἑρμηνευτικῆς.
Στὴ συνέχεια, ὁ Πέτρος Βασιλειάδης στὴ μελέτη του μὲ τίτλο «Πτυχὲς σύγχρονης μαρτυρίας τοῦ Εὐαγγελίου. Τὸ νέο ἀναδυόμενο "βιβλικὸ παράδειγμα"» ἀφοῦ ἐπεξηγήσει τὶς ἔννοιες εὐαγγέλιο, παράδειγμα καὶ μαρτυρία, ἐξετάζει ὑπὸ τὸ φῶς τῆς κριτικῆς θεολογίας διάφορες πτυχὲς τῆς σύγχρονης μαρτυρίας τοῦ Εὐαγγελίου, παρουσιάζοντας ὁρισμένα ἐνδεικτικὰ παραδείγματα (π.χ. κοινωνικὴ διάσταση τοῦ Εὐαγγελίου).
Στὸ μελέτημα μὲ τίτλο «Ἑρμηνεία τῆς Ἁγίας Γραφῆς καὶ σημερινὰ πολιτισμικὰ δεδομένα. Μιὰ ὀρθόδοξη προσέγγιση», ὁ Ἰωάννης Καραβιδόπουλος ἐπιδιώκει νὰ δείξει ὅτι ἡ ἑρμηνεία τῆς Ἁγίας Γραφῆς ἀποτελεῖ μιὰ συνεχῆ ἐπανερμηνεία τῆς καταγεγραμμένης Ἀποκάλυψης τοῦ Θεοῦ μέσα στὶς ἑκάστοτε ἱστορικὲς καὶ πολιτισμικὲς συνθῆκες, ἀκολουθώντας ἀκριβῶς τὸ παράδειγμα τῶν Πατέρων.
Χρῆστος Οἰκονόμου στὸ ἄρθρο του μὲ τίτλο «Ἁγία Γραφὴ καὶ Πολιτισμός» ἐξετάζει τὰ διάφορα στάδια πολιτισμοῦ, ὅπως αὐτὰ ἀποτυπώνονται στὴν Ἁγία Γραφή (π.χ. παραδείσια κατάσταση τοῦ ἀνθρώπου, πολιτισμὸς τοῦ πτωτικοῦ ἀνθρώπου, πολιτισμὸς τοῦ ἀνακαινισμένου ἐν Χριστῷ ἀνθρώπου).
π. Εὐάγγελος Γκανᾶς στὴ μελέτη του «Ἡ βιβλικὴ ἀφήγηση καὶ ἡ ἔκλειψή της στὴ νεοελληνικὴ θεολογία καὶ τὴν ἐκκλησιαστικὴ ζωή», ἀφοῦ μελετήσει τὴν ἐνσωμάτωση τῆς βιβλικῆς ἀφήγησης στὴ θεολογία καὶ στὴν ἐκκλησιαστικὴ ζωή, θὰ συνεχίσει παρουσιάζοντας τὴν ἀπώλεια αὐτῆς τῆς σχέσης, θὰ κάνει λόγο γιὰ σύγχρονες προτάσεις ἀποκατάστασης τῆς σχέσης αὐτῆς καὶ θὰ ἀναδείξει τὴ σπουδαιότητα τοῦ ὅλου θέματος γιὰ τὴν ἱστορικὴ τύχη τοῦ χριστιανισμοῦ στὸν τόπο μας.
Στὸ ἄρθρο ποὺ ἀκολουθεῖ μὲ τίτλο «Ἡ ἀτέλεστη τελειότητα τοῦ χριστιανοῦ. Μιὰ διακειμενικὴ διαδρομὴ τῆς Παύλειας ἔννοιας καὶ μιὰ βιβλικὴ ἐφαρμογὴ τῆς διακειμενικότητας» ἡ Κυριακούλα Παπαδημητρίου ἐξετάζει, μεταξὺ ἄλλων, τὴ διακειμενικότητα ὡς ἑρμηνευτικὴ θεωρία, στὴ συνέχεια τὸν ρόλο της στὶς βιβλικὲς σπουδές, καθὼς ἐπίσης καὶ τὴν κατανόησή της ὡς παράγοντα τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἑρμηνευτικῆς παράδοσης.
π. Ἀμφιλόχιος Μίλτος στὴ μελέτη του «La notion biblique de "personnalité corporative"» διερευνᾶ τὴ σημασία τῆς βιβλικῆς ἔννοιας τῆς «συλλογικῆς προσωπικότητας» γιὰ τὴν δογματικὴ θεολογία (π.χ. στὴν ἐκκλησιολογία) μὲ ἐπίκεντρο ἰδιαίτερα τὴ θεολογικὴ παρακαταθήκη τοῦ Μητροπολίτη Περγάμου Ἰωάννη Ζηζιούλα.
Σωτήριος Δεσπότης μὲ τὸ ἄρθρο του «Τὸ πολίτευμα τῆς Ἐκκλησίας. Μιὰ ἑρμηνευτικὴ πρόταση ἀναφορικὰ μὲ τὸ χριστιανικὸ πολίτευμα στὸ Φιλ. 3,20-21» ἐπιχειρεῖ νὰ διερευνήσει τὴ σημασία τοῦ ὅρου "πολίτευμα" μέσα ἀπὸ τὴν ἐπισκόπηση τῆς ἱστορίας τῆς σχετικῆς ἔρευνας καὶ τῆς ἔνταξης τοῦ ὅρου στὸ εὐρύτερο πλαίσιο τῆς παύλειας θεολογίας.
Χαράλαμπος Ἀτματζίδης στὴ μελέτη του «Ἡ ἀναγνωστικὴ θεωρία καὶ ἡ πρόσληψη τοῦ Β΄ Πέ 1,4 ἀπὸ τοὺς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας» ἐπιχειρεῖ μέσα ἀπὸ τὴ χρήση τῆς σύγχρονης αὐτῆς ἑρμηνευτικῆς μεθόδου νὰ προσεγγίσει τὸ δυσερμήνευτο αὐτὸ χωρίο, καθὼς καὶ τὶς πατερικὲς ἐξηγητικὲς καὶ θεολογικὲς προσεγγίσεις.
Στὸ ἄρθρο ποὺ ἀκολουθεῖ μὲ τίτλο «Ἡ παραβολὴ τοῦ Μεγάλου Δείπνου (Λουκ. 14,15-24) στὴν ἑρμηνεία τῶν Πατέρων» ὁ Ἀθανάσιος Ἀντωνόπουλος παρουσιάζει τὰ ἑρμηνευτικὰ σχόλια τῶν Πατέρων γιὰ τὴν παραβολὴ ὑπὸ τὸ πρίσμα τῆς ἔννοιας τῆς ὁμοτράπεζης σύναξης, δίνοντας βαρύτητα σὲ ἐπιμέρους στοιχεῖα τῆς σύναξης αὐτῆς (π.χ. διοργανωτής, πρόσωπο τοῦ δούλου, πρόσκληση συμμετοχῆς κ.ἄ.).
Στὸ ἄρθρο μὲ τίτλο «Ἡ Ἁγία Γραφὴ καὶ ἡ ἐπίδρασή της στὴ λατρεία καὶ τὴν τέχνη τοῦ ἀρχέγονου χριστιανισμοῦ» ὁ Μόσχος Γκουτζιούδης παρουσιάζει πληροφορίες γιὰ τὴν καταλυτικὴ ἐπίδραση ποὺ εἶχε ἡ Ἁγία Γραφὴ στὴ λατρεία καὶ τὴν τέχνη τῆς ἀρχέγονης Ἐκκλησίας.
Τρύφων Τσομπάνης στὸ ἄρθρο του «"Συγκατάμιξις θείου κάλλους"· Ἁγία Γραφὴ καὶ Ἐκκλησιαστικὴ Τέχνη» ἐξετάζει πτυχὲς τῆς ἐπίδρασης τῆς Παλαιᾶς καὶ τῆς Καινῆς Διαθήκης στὴν εἰκονογραφία, καθὼς ἐπίσης καὶ τὴν ἐπίδρασή της στὴν αἰσθητικὴ τοῦ ναοῦ καὶ τῆς λατρείας.
Χρῖστος Κρικώνης στὸ τελευταῖο ἄρθρο τοῦ ἀφιερώματος μὲ τίτλο «Ἡ ἀτομικὴ μελέτη (κατ’ ἰδίαν ἀνάγνωση) καὶ χρήση τῆς Ἁγίας Γραφῆς κατὰ τοὺς Καππαδόκες Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας» παρουσιάζει μαρτυρίες ἀπὸ τὴν ἴδια τὴν Ἁγία Γραφὴ γιὰ τὴν κατ’ ἰδίαν, ἀλλά καὶ τὴ δημόσια χρήση, μελέτη καὶ ἀνάγνωσή της, ὅπως ἐπίσης καὶ σχετικὲς ἀναφορὲς τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας, ἰδιαίτερα τοῦ Μεγάλου Βασιλείου καὶ τοῦ Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου.
Στὴ στήλη Παρεμβάσεις φιλοξενεῖται τὸ κείμενο τοῦ Γεωργίου Μαρτζέλου μὲ τίτλο «Παρανοήσεις φιλοσοφικῶν κειμένων καὶ ἀκαδημαϊκὴ εὐθύνη», ὅπου μέσα ἀπὸ σχετικὴ βιβλιοκριτικὴ δύο μελετῶν τοῦ καθηγητῆ Λάμπρου Σιάσου, συνεχίζει τὸν διάλογο ἐπὶ θεμάτων ἐπιστημονικῆς μεθοδολογίας.
Τὸ τεῦχος τοῦ περιοδικοῦ συμπληρώνεται μὲ τὶς πλούσιες μόνιμες στῆλες του. Τὰ Θεολογικὰ Χρονικὰ ὅπου περιλαμβάνονται ἀναφορὲς σὲ ἐπιστημονικὰ συνέδρια, θεολογικὰ γεγονότα, ἀνακοινωθέντα καὶ πορίσματα συνοδικῶν συνδιασκέψεων, τὰ Περιοδικά Ἀνάλεκτα, ὅπου γίνεται σύντομη ἐπισκόπηση τῶν ἑλληνικῶν καὶ ξένων θεολογικῶν περιοδικῶν, τὸ Βιβλιοστάσιον, ὅπου δημοσιεύονται βιβλιοκριτικὰ δοκίμια καὶ παρουσιάσεις θεολογικῶν μονογραφιῶν, βιβλίων καὶ λοιπῶν ἐκδόσεων καί, τέλος, τὸ Ἀναλόγιον, ὅπου δημοσιεύεται ἐνημερωτικὸ δελτίο πρόσφατων θεολογικῶν ἐκδόσεων.
Τὸ ἑπόμενο 3ο τεῦχος τῆς Θεολογίας γιὰ τὸ ἔτος 2014, μὲ ἄρθρα ποικίλης ὕλης θὰ κυκλοφορήσει τὸν προσεχῆ Δεκέμβριο.

Κυριακή 5 Οκτωβρίου 2014

Η Επίσκεψη του Οικουμενικού Πατριάρχου στην Ορεστιάδα σε 3 λεπτά και 19 δευτερόλεπτα από τη "Fotokinisi Orestiada"


Η Ιλόνα Ντελιανίδου είναι γνωστή στη Ζάκυνθο από τις σπουδές της στο τοπικό ΤΕΙ Ιονίων Νήσων και ταυτόχρονα από την ενασχόλησή της με τα ΜΜΕ του νησιού μας. Ταυτόχρονα ασχολείται ως κάμερα-γούμαν σε παραγωγές μικρών ποιοτικών βίντεο. 

Καθώς η Ιλόνα κατάγεται από τον Έβρο και μάλιστα την Ορεστιάδα, δεν μπορούσε να μη συμβάλει -με τον τρόπο της- στην πρόσφατη επίσκεψη εκεί, στην εσχατιά της πατρίδας μας, του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου. Έτσι, μαζί με τους συνεργάτες της (Fotokinisi Orestiada), δημιούργησαν ένα υπέροχο βίντεο, στην 3λεπτη διάρκεια του οποίου αποτυπώνεται με άψογο τρόπο και με μια διαφορετική ματιά η επίσημη επίσκεψη του Πρωτοκορυφαίου της Ορθοδοξίας στη γενέτειρά της. Θαυμάστε το!


Σάββατο 4 Οκτωβρίου 2014

Ένα μελέτημα για τη θεολογία του ανθρώπινου Σώματος

Πρωτοπρεσβυτέρου Παναγιώτη ΚαποδίστριαΤο ανθρώπινο σώμα. Σήμα ή ναός; Έκδοση Περιοδικού Ο ΠαπουλάκηςΙθάκη 2003.

Επιχειρούμε μια γνωριμία με το βιβλίο αυτό, δημοσιεύοντας παρακάτω τη σύντομη εισαγωγή του:

ΜΙΚΡΟ ΕΙΣΟΔΙΚΟ

Μια επιπλέον, ανάμεσα στις πολλές εγκυρότατες άλλες, θεολογική θεώρηση του ανθρώπινου Σώματος, πιθανόν να μη συνεισφέρει τίποτε το ιδιαίτερο, έκτακτο και σημαντικό στην υφιστάμενη πλουσιότατη ομολογουμένως πατερική Γραμματεία επί του θέματος, δοκιμασμένη ούτως ή άλλως και καταξιωμένη διαιώνια.

Η ανά χείρας προσέγγισή μας αυτή δεν φιλοδοξεί να είναι τίποτε περισσότερο από αυτό που λέει η λέξη: Προσέγγιση. Διότι, το μεγαλείο του ανθρώπινου Σώματος δεν είναι και τόσο εύκολο να περιγραφεί με λόγια ή να κατακτηθεί από τον πεπερασμένο μας νου, επειδή ακριβώς αποτελεί μιαν ακόμη κορυφαία εδώ έκφανση του θείου μεγαλείου, κάτι που βιώνεται μυστηριακά κυρίως, παρά μελετάται ή προσλαμβάνεται νοητικά.

Η μικρή αυτή μελέτη περί του ανθρώπινου Σώματος ως σήματος (δηλαδή: τάφου) ή ναού, όπως αυτό αντιμετωπίζεται μάλιστα από την Καινή Διαθήκη και τους Πατέρες της Εκκλησίας, στην κύρια έκτασή της αποτελεί μια σπουδαστική προ εικοσαετίας πλήρους εργασία του γράφοντος, πράγμα που σημαίνει ότι τα διαρθρωτικά μειονεκτήματά της θα είναι μάλλον περισσότερα από τα όποια προτερήματά της. Η αγάπη όμως του Ιθακησίου ρέκτη ιερέα και πολύτιμου συν-αδελφού π. Θεοδοσίου Δενδρινού και των άξιων συνεργατών του (αγάπη που "σκλαβώνει"), μ' έπεισε τελικά να δεχθώ την έκδοση της ταπεινής αυτής εργασίας από τη Σειρά των ευάριθμων και αξιόλογων εκδόσεων της εν Ιθάκη Εκκλησίας και μάλιστα του Περιοδικού Ο Παπουλάκης, ως κείμενο εκλαϊκευμένης θεολογίας, με σκοπό την όσο γίνεται καλύτερη κατανόηση του θέματος από τον ευλογημένο λαό μας.

Ζάκυνθος, 20 Ιουλίου 2002
π. Π.Ν.Κ.

Σημείωση: Στο εξώφυλλο η αγία Άννα, η Παναγία και ο Χριστός. Η "σωματική" καταγωγή του Κυρίου. Εικόνα από το Μουσείο Ζακύνθου, 15ος αιώνας.

6 Βαπτίσεις Ορθοδόξων σήμερα στο Pointe-Noire
























Σήμερα το πρωί, 4 Οκτωβρίου 2014, ο Θεοφ. Επίσκοπος Μπραζαβίλ και Γκαμπόν κ. Παντελεήμων ετέλεσε τις βαπτίσεις έξι νεοφωτίστων γηγενών όλων των ηλικιών, προερχομένων από την Ενοριακή Κοινότητα Αγίας Φωτεινής Pointe-Noire, στο υπαίθριο βαπτιστήριο του υπό ανέγερσιν Ιερού Καθεδρικού Ναού Αγίου Δημητρίου της ιδίας πόλεως.

Απευθυνόμενος στους νεοφύτους αδελφούς ο κ. Παντελεήμων ερμήνευσε θεολογικώς την σημασία του ιερού Μυστηρίου του Αγίου Βαπτίσματος, εξέφρασε την χαρά της τοπικής Εκκλησίας για την ένταξή τους σε Αυτήν και τους προέτρεψε να βιώσουν την ορθόδοξη πίστη με συνέπεια.

Να είμαστε συμπονετικοί, σπλαχνικοί κι επιεικείς απέναντι στους συνανθρώπους μας

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
της Κυριακής 5ης Οκτωβρίου 2014
ΚΥΡΙΑΚΗ Β’ ΛΟΥΚΑ
(Λουκά στ’, 31-36)

Έργο του Ονορέ Ντωμιέ (1808-1879).
Γράφει ο Αρχιμανδρίτης Αναστάσιος Στεργιώτης

Ο δρόμος του Χριστιανού δεν είναι εύκολος και ανώδυνος. Είναι δύσκολος, κοπιώδης και ανηφορικός. Ο Χριστιανός δεν προσδοκά ανταμοιβή για το καλό που πράττει, είτε με λόγια, είτε με έργα. Γιατί τότε δεν είναι πραγματική χριστιανική αγαθοεργία, αλλά εμπορική συναλλαγή και δοσοληψία.
            Βέβαια η ευγνωμοσύνη προς αυτόν, που μας κάνει καλό και μας ωφελεί (είτε υλικά, είτε πνευματικά) είναι βασικό και πρώτιστο χριστιανικό καθήκον για όλους μας. Είναι αντίθετο στο θέλημα του Θεού να πληρώνουμε την ευεργεσία με αγνωμοσύνη. Όμως κι αν ακόμη ο αληθινός πιστός εισπράξει αγνωμοσύνη από τον συνάνθρωπό του, τον οποίον ωφέλησε, δεν πρέπει να βαρυγκωμά και να απογοητεύεται, ούτε πρέπει να παραιτείται από το καλό. Ο Θεός γνωρίζει να ανταποδίδει –εν καιρώ– τα δέοντα, τα σωστά και τα δίκαια σε όποιον τα αξίζει.
            Ο Θεός, λοιπόν, ανοίγει μπροστά μας έναν φωτεινό και σωτήριο δρόμο. Μας συμβουλεύει να συμπεριφερόμαστε με τρόπο ασύγκριτα ανώτερο, ευγενή, μεγαλόκαρδο, άνευ αξιώσεως ανταπόδοσης της αγάπης που δίνουμε στους άλλους. Αντίθετα, χρειάζεται να είμαστε έτοιμοι να δεχόμαστε ακόμη και την αγνωμοσύνη από αυτούς που ευεργετήσαμε. Και προπάντων πρέπει να πράττουμε στους άλλους αυτό που θα επιθυμούσαμε και οι άλλοι να πράττουν σ΄ εμάς.
Δεν είναι δυνατόν να ζητάμε από τους άλλους να μας κάνουν καλό, ενώ εμείς οι ίδιοι να πράττουμε το άδικο στους συνανθρώπους μας. Γιατί τότε η τιμωρία του Θεού θα είναι σκληρή. Όπως υπήρξε σκληρός τιμωρός και άτεγκτος κριτής ο Κύριος της παραβολής, ο οποίος, παρόλο που μεγαλόκαρδα χάρισε στον υπηρέτη του το τεράστιο χρηματικό ποσό που του όφειλε, είδε με θλίψη τον ευεργετηθέντα υπηρέτη να είναι ανυποχώρητος και άκαρδος απέναντι στον δικό του οφειλέτη.
Παράδειγμα όλων μας ας είναι ο Πανάγαθος Κύριος Ιησούς Χριστός, ο οποίος περιβάλλει με άπειρη αγάπη τόσο τους καλούς, όσο και τους κακούς. Όχι μόνον αυτούς που τον ευλαβούνται, αλλά και τους αχάριστους, φθονερούς, πονηρούς, άδικους και καταφρονητές της αλήθειάς Του.
Οφείλουμε και εμείς, λοιπόν, να είμαστε συμπονετικοί, σπλαχνικοί κι επιεικείς απέναντι στους συνανθρώπους μας, όπως και ο Κύριός μας υπήρξε και εξακολουθεί να είναι απέναντί μας. Και αυτό το απέδειξε με την σταυρική θυσία και την άκρα ταπείνωσή Του, την οποία όλοι καλούμεθα να μιμηθούμε στην ζωή μας, για να κερδίσουμε τα αγαθά της Ουράνιας Βασιλείας. Γένοιτο!

Παρασκευή 3 Οκτωβρίου 2014

Η "σύλληψη" του αφορισμένου Ν. Σωτηρόπουλου από τον Ζακύνθου Χρυσόστομο

Αναδημοσίευση -λόγω ενδιαφέροντος για τη Ζάκυνθο- από την Ιδιωτική Οδό του Παναγιώτη Ανδριόπουλου!





Στις 3 Φεβρουαρίου 1998 στη Ζάκυνθο έλαβε χώρα ένα μάλλον άγνωστο γεγονός στους εκκλησιαστικούς κύκλους. 
Ήταν η εποχή που είχε κατηγορηθεί ο τότε Ζακύνθου (νυν Δωδώνης) Χρυσόστομος για «νικολαϊτισμό» (λόγω παραποιημένων δηλώσεών του για τις προγαμιαίες σχέσεις) και το θέμα είχε φτάσει μέχρι την εκκλησιαστική δικαιοσύνη. 
Ο μακαρίτης αφορισμένος θεολόγος Νικόλαος Σωτηρόπουλος δεν έχασε την ευκαιρία και μετέβη στην Ζάκυνθο, για να «βοηθήσει» το ποίμνιο να ξεσηκωθεί εναντίον του ποιμενάρχου του. 
Έκανε, δηλαδή, για άλλη μια φορά αυτό που ήταν η αιτία του αφορισμού του από την Μείζονα και Υπερτελή Σύνοδο του 1993: 
«…έγνωμεν, μετά την εξάντλησιν παντός μέσου ανοχής και επιεικείας, ίνα την από της πρώτης αρχής αποδοκιμασθείσαν και κατακριθείσαν υπό της Αγίας ημών Εκκλησίας καινότροπον διδασκαλίαν του λαϊκού Νικολάου Σωτηροπούλου, δημοσία νυν και παρρησία αποκηρύξαι και καταδικάσαι, δια τα εις ά ούτος προβαίνει εν Ελλάδι, Αυστραλία και αλλαχού καινοφανή από του ιερού άμβωνος και δια της γραφίδος κηρύγματα και την εν γένει συμπεριφοράν αυτού, επί σκανδαλισμώ των πιστών, επί προτροπή αυτών εις απείθειαν, επί καταφρονήσει της Κανονικής Εκκλησίας και της εν αυτή παραδεδομένης τάξεως, και επί συγχρωτισμώ και συμπράξει αυτού μετά σχισματικών και καθηρημένων, εις ων την παρασυναγωγήν δημοσία εκήρυξε και κηρύττει.» 
Όμως δεν υπελόγισε σωστά την άλλη πλευρά, δηλ. τον Ζακύνθου Χρυσόστομο και τα πράγματα έγιναν ως εξής: 
Ο Σωτηρόπουλος, συνοδεία δύο λαϊκών επίσης, πήγε να γευματίσει incognito στη Μονή του Αγίου Διονυσίου. Όταν ξαφνικά άνοιξε η πόρτα και μπήκε ο Ζακύνθου Χρυσόστομος, συνοδευόμενος από τον Γενικό Αρχιερατικό της Μητροπόλεως π. Παναγιώτη Καποδίστρια και τον τότε διάκονό του, αδελφό της Μονής Στροφάδων, Νικόλαο Κλάδη (σήμερα προϊστάμενο του Ι. Ναού Αγίου Νικολάου Καλλιθέας) και έδωσε προθεσμία λίγης ώρας στον Σωτηρόπουλο να εγκαταλείψει το νησί. 
Οι φωτογραφίες που πρωτοδημοσιεύουμε εδώ είναι από την επ’ αυτοφώρω «σύλληψη» του Ν. Σωτηρόπουλου στην Τράπεζα της Μονής (προσωπικό Αρχείο Μητροπολίτου Δωδώνης Χρυσοστόμου). 
Ταύτα ένεκεν αληθείας και χάριν της ιστορίας. 
Π.Α.Α.

Τιμήθηκε με Αγρυπνία η Παναγία η Κιτρινοπετρίτισσα στο Marrickville του Σίδνεϊ

Ανταπόκριση από Αυστραλία: π. ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΜΠΟΖΙΚΗΣ, ο Ζακύνθιος, ο οποίος μάλιστα εξηγεί περί τίνος πρόκειται! 

Στέλνω μερικές φωτοστιγμές από την Ιερά Αγρυπνία, η οποία τελείται για τη Χάρη της Υπερευλογημένης Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας της Κιτρινοπετρίτισσας, ιερουργούντος του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Μιλητουπόλεως κ. Ιακώβου. Φιλοξενούμε την Ιερά Εικόνα στην Ενορία μας για δέκα ημέρες κι έχει τεθεί σε προσκύνημα.

Η Ιερά Εικόνα Της φυλάσσεται στην Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου του Springwood, περίπου 80 χιλιόμετρα από το Σίδνεϊ. Δυστυχώς, από τις πυρκαγιές του περασμένου Οκτωβρίου η Μονή υπέστη μεγάλες ζημιές, με αποτέλεσμα να μην μπορεί τώρα να λειτουργεί μέχρι να αποκατασταθούν οι ζημιές. Ως εκ θαύματος το Καθολικό της Μονής και το Αρχονταρίκι δεν έπαθαν τίποτε. Σημειωτέον ότι το όνομα "Κιτρινοπετρίτισσα" το έχει λάβει, διότι η Μονή ευρίσκεται στην περιοχή με το όνομα Κίτρινη Πέτρα (Yellow Rock) στα Γαλάζια Βουνά (Blue Mountains). Η Σύναξή Της εορτάζεται στην τοπική Εκκλησία μας κάθε 4η Οκτωβρίου.














Το Πατριαρχικό Ανακοινωθέν για την ανύψωση του Μητροπολίτου Περγάμου σε Γέροντα και του π. Αμφιλοχίου Στεργίου σε Μητροπολίτη Αδριανουπόλεως


Ἀνακοινωθέν (03/10/2014)

Συνῆλθεν, ὑπό τήν προεδρείαν τῆς Α. Θ. Παναγιότητος, ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος εἰς τάς τακτικάς αὐτῆς συνεδρίας ἀπό τῆς Τετάρτης, 1ης, μέχρι καί τῆς Παρασκευῆς, 3ης Ὀκτωβρίου 2014.

Ἐν ἀρχῇ τῆς πρώτης συνεδρίας ἀντηλλάγησαν μεταξύ τοῦ Παναγιωτάτου Πατριάρχου καί τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Τορόντο κυρίου Σωτηρίου αἱ εἰθισμέναι προσφωνήσεις καί ἀντιφωνήσεις, ἐπί τῇ ἐνάρξει τοῦ νέου Ἐκκλησιαστικοῦ Ἔτους καί τῆς νέας Συνοδικῆς περιόδου.

Κατ᾿ αὐτάς:

α) Ἀπεφασίσθη ὅπως τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον καί ἡ ἐν Κρήτῃ ἐπαρχία αὐτοῦ ἐκφράσουν τάς εὐχαριστίας αὐτῶν πρός τήν Ἔντιμον Ἑλληνικήν Κυβέρνησιν, ἰδιαιτέρως πρός τό Ὑπουργεῖον Παιδείας καί Θρησκευμάτων, καί τήν Βουλήν τῶν Ἑλλήνων, ἐπί τῇ μετονομασίᾳ τῆς μέν Ἀνωτάτης Ἐκκλησιαστικῆς Ἀκαδημίας Ἡρακλείου Κρήτης εἰς «Πατριαρχικήν Ἀνωτάτην Ἐκκλησιαστικήν Ἀκαδημίαν Κρήτης», τοῦ δέ ἐν Χανίοις Γενικοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Λυκείου – Ἐκκλησιαστικοῦ Γυμνασίου εἰς «Πατριαρχικήν Ἐκκλησιαστικήν Σχολήν Κρήτης- Γενικόν Ἐκκλησιαστικόν Λύκειον-Ἐκκλησιαστικόν Γυμνάσιον Χανίων», δι᾿ ἐπί τούτῳ ρυθμίσεως εἰσαχθείσης εἰς τόν ἄρτι ψηφισθέντα Νόμον περί Ὀργανώσεως τῆς Νομικῆς Μορφῆς τῶν Θρησκευτικῶν Κοινοτήτων καί τῶν ἑνώσεών των εἰς τήν Ἑλλάδα καί ἄλλων διατάξεων ἁρμοδιότητος Γενικῆς Γραμματείας Θρησκευμάτων.

β) Ἐγένετο ἀποδεκτή ἡ παραίτησις ἀπό τῆς θέσεως τοῦ Διευθυντοῦ τοῦ ἐν Ἀθήναις Γραφείου Ἐκπροσωπήσεως τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Περγάμου κ. Ἰωάννου, οὗτινος ἡ Ἐπαρχία ἀνυψώθη, ἐν τῷ προσώπῳ αὐτοῦ, εἰς τήν τάξιν τῶν Γεροντικῶν Μητροπόλεων τοῦ Θρόνου.

γ) Ἐξελέγη Μητροπολίτης Ἀδριανουπόλεως ὁ Πανοσιολ. Ἀρχιμανδρίτης κ. Ἀμφιλόχιος Στεργίου, ὅστις διωρίσθη Διευθυντής τοῦ ὡς ἄνω Γραφείου.

δ) Ἐθεωρήθησαν ἅπαντα τά ἐν τῇ ἡμερησίᾳ διατάξει ἀναγεγραμμένα θέματα, ἐφ᾿ ὧν καί ἐλήφθησαν αἱ προσήκουσαι ἀποφάσεις.


Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου

Ἐν τοῖς Πατριαρχείοις, τῇ 3ῃ Ὀκτωβρίου 2014

Μητροπολίτης Αδριανουπόλεως ο π. Αμφιλόχιος Στεργίου και Γέρων ο Μητροπολίτης Περγάμου κ. Ιωάννης


Σύμφωνα με τις ειδήσεις που φθάνουν έως εμάς από το Φανάρι, σήμερα περί το μεσημέρι η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου εξέλεξε Μητροπολίτη Αδριανουπόλεως τον Αρχιμανδρίτη Αμφιλόχιο Στεργίου, γνωστό ιερομόναχο της Μονής Αγίας Παρασκευής Μαζίου Μεγάρων, ενώ ανεβίβασε σε Γέροντα τον Μητροπολίτη Περγάμου κ. Ιωάννη.


Ο Οικουμενικός Πατριάρχης και η περί Αυτόν Σύνοδος, έκαναν πάλι την έκπληξη στα εκκλησιαστικά πράγματα κυρίως ενδοελλαδικώς! Και οι δύο ανωτέρω εξελίξεις -κινήσεις ματ τού Φαναρίου, θα τις λέγαμε- αναμένονται να συζητηθούν πολύ!

Οι επίσημες Ομιλίες του Οικουμενικού Πατριάρχου κατά την περιοδεία του στη Θράκη


Κυκλοφορήθηκαν διαδικτυακώς ορισμένες από τις επίσημες Ομιλίες του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου, κατά την πρόσφατη επίσημη περιοδεία του σε Μητροπόλεις των Νέων Χωρών της Θράκης. Κάθε μία από αυτές είναι άλατι ηρτυμένη και ο ακροατής ή αναγνώστης προσλαμβάνει μηνύματα ζωής, ιστορίας, εμπειρίας αιώνων! 

Εμείς τις αναδημοσιεύσαμε ήδη στα «Παραθέματα Λόγου», ήτοι στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη του ηλεκτρονικού περιοδικού μας. Κατωτέρω υπάρχουν οι σχετικοί σύνδεσμοι για διευκόλυνση των αναγνωστών μας. Απλώς κάντε κλικ επάνω σε καθεμιά:  



Πέμπτη 2 Οκτωβρίου 2014

Ταπεινοί προσκυνητές στη Μονή Κορώνης των Αγράφων

Ταξιδεύει και φωτο-αποτυπώνει ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας 




























































ΣΤΟΙΧΕΙΑ ΑΠΟ ΤΗΝ ΙΣΤΟΣΕΛΙΔΑ ΤΗΣ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΘΕΣΣΑΛΙΩΤΙΔΟΣ ΚΑΙ ΦΑΝΑΡΙΟΦΕΡΣΑΛΩΝ 

Στην ανατολική οροσειρά των Αγράφων της Πίνδου, σε υψόμετρο 1150 μ., επάνω σε περίοπτη ορεινή θέση, ανάμεσα στις κοινότητες Μοσχάτου και Μεσενικόλα, βρίσκεται η ιστορική Ι. Μονή Παναγίας Κορώνης, αφιερωμένη στο Γενέσιο της Θεοτόκου.

Ιδρύθηκε επί Αυτοκράτορος Ιωάννου Β΄ του Κομνηνού το 1123, ως Σταυροπηγιακή, Πατριαρχική και Βασιλική Μονή. Η πρώτη επωνυμία της ήταν «Μονή της Κρυεράς Πηγής», ενώ για τη μεταγενέστερη επωνυμία «Κορώνα» υπάρχουν διάφορες εκδοχές. Μετά από καταστροφή που υπέστη, ξανακτίσθηκε στις αρχές του 1500 από τον Ανδρέα Μπούνο, πλούσιο άνδρα των Αγράφων.

Το Καθολικό είναι περικαλλής Ναός αφιερωμένος στο Γενέσιο της Θεοτόκου, τρίκογχος, σταυροειδής με τρούλο και Νάρθηκα και ανήκει αρχιτεκτονικώς στον τετρακιόνιο αθωνικό τύπο, ενώ στη βόρεια πλευρά της λιτής βρίσκεται το παρεκκλήσιο του Αγίου Ιωάννου του Προδρόμου. Ο Ναός αγιογραφήθηκε το 1587 από το Μοναχό Δανιήλ, μαθητή του Θεοφάνους του Κρητός. Εντυπωσιακές είναι οι τοιχογραφίες του «Ενταφιασμού της Θεοτόκου», του «Κτίτορος» και της «Επισκέψεως». Περίπυστη είναι η θαυματουργός εικόνα της Παναγίας Οδηγητρίας. Το ξυλόγλυπτο τέμπλο, έργο του 16ου αιώνος, είναι φιλοτεχνημένο με ανάγλυφες παραστάσεις από την Παλαιά Διαθήκη. Το παρεκκλήσιο αγιογραφήθηκε από άγνωστο λαϊκό αγιογράφο το 1735, με δαπάνη του «εκ χωρίου Βραγκιανών Αποστολάκη», σύμφωνα με σχετική επιγραφή.

Κατά τα τέλη του 16ου αιώνος εκάρη και εμόνασε στο Κοινόβιο ο Ιερομάρτυς Άγιος Σεραφείμ, Αρχιεπίσκοπος Φαναρίου και Νεοχωρίου, όπου σήμερα θησαυρίζεται η Τιμία του Κάρα.

Κατά την Τουρκοκρατία, η Μονή Κορώνης συνέβαλε στην πνευματική και μορφωτική υποστήριξη του Έθνους. Εκεί κατά την παράδοση λειτουργούσε κρυφό σχολείο, σε καιρούς μεγάλης τουρκικής πίεσης.

Μετά την απελευθέρωση της Θεσσαλίας από τους Τούρκους, υπήχθη στην τοπική Εκκλησία. Προσπάθειες ανακαίνισης και αναδιοργάνωσής της κατεβλήθησαν από τους διατελέσαντες Ηγουμένους. Δυστυχώς όμως στις 3 Δεκεμβρίου του 1943 πυρπολήθηκε, με αποτέλεσμα να καταστραφούν σπάνια χειρόγραφα και πλούτος κειμηλίων. Θαυματουργικώς διασώθηκε η εικόνα της Παναγίας της Παμμακαρίστου του τέμπλου.

Η Μονή πανηγυρίζει στις 8 Σεπτεμβρίου, του Γενεσίου της Θεοτόκου και στις 4 Δεκεμβρίου, του Αγίου Ιερομάρτυρος Σεραφείμ. Μοναδικό στολίδι της περιοχής, δίπλα στην πανέμορφη λίμνη Νικολάου Πλαστήρα, συγκεντρώνει πλήθος προσκυνητών από όλη την Ελλάδα, καθ’ όλη τη διάρκεια του έτους.

Σήμερα εγκαταβιούν στη Μονή έξι Πατέρες.