Στυλιανός Χαρκιανάκης: Ένας διακεκριμένος Ρεθεμνιώτης, ασυνήθιστος ιεράρχης και πνευματικός άνθρωπος

Του Μιχάλη Ν. Τζεκάκη*

ΡΕΘΕΜΝΙΩΤΙΚΑ ΝΕΑ, 08/10/2014 

Όπως είναι γνωστό, το Πανεπιστήμιο Κρήτης τιμά απόψε το βράδυ (Σπίτι του Πολιτισμού 7:30 μ.μ.) τον Ρεθεμνιώτη Αρχιεπίσκοπο Αυστραλίας κ. Στυλιανό Χαρκιανάκη. Η πρωτοβουλία αυτή του Πανεπιστημίου μας είναι απολύτως δικαιολογημένη, γιατί πρόκειται για Ρεθεμνιώτη διεθνούς εμβέλειας με μεγάλη προσφορά τόσο στον εκκλησιαστικό όσο και τον ευρύτερο κοινωνικό και πνευματικό χώρο.

Γέννημα και θρέμμα του Ρεθύμνου (Άδελε, 1935), μετά τις βασικές του σπουδές, ο Στυλιανός Χαρκιανάκης φοίτησε στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης και συνδέθηκε στενά με τον περίγυρο της Πόλης και του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Είχε την τύχη να γνωρίσει και να συνδεθεί με μεγάλες μορφές του Πατριαρχείου και του Οικουμενικού Ελληνισμού, γεγονός που τον βοήθησε να σπάσει τα δεσμά του ελλαδίτικου επαρχιωτισμού μας. Με το σημερινό μας δημοσίευμα θέλομε να δώσουμε ορισμένες πλευρές, λίγες πινελιές από την προσωπικότητα και το έργο του Στυλιανού Χαρκιανάκη που δικαιολογούν τον χαρακτηρισμό του ασυνήθιστου Ρεθεμνιώτη, Ιεράρχη και πνευματικού ανθρώπου.

Ο ασυμβίβαστος Κρητικός

Λίγοι συγκαιρινοί συμπατριώτες μας φέρουν τα αδρά σουσούμια του κρητικού χαρακτήρα όσο ο Στυλιανός Χαρκιανάκης. Το στοιχείο αυτό αποτελεί ένα βασικό κομμάτι της προσωπικότητάς του που σημαδεύει όλες τις ενέργειες και συμπεριφορές του. Ντόμπρος, ίσιος και ευθύς. Ό,τι έχει να πει θα σου το πει μπροστά σου χωρίς φτιασίδια. Τίποτα άλλο δεν τον κάνει θηρίο ανήμερο όσο η αθέτηση και η παρέκκλιση από το λόγο σου, λόγω κοινωνικών ή άλλων σκοπιμοτήτων. Δε δίστασε να τα βάλει ανοικτά με ιεράρχες, πατριάρχες, υπουργούς, πρωθυπουργούς προέδρους και άλλους σημαίνοντες. Και όλα αυτά τα πληρώνει με εξαιρετικά μεγάλο κόστος. Τίποτα δεν τον ενοχλεί περισσότερο όσο ο φαρισαϊσμός (ιδιαίτερα ο εκκλησιαστικός) και η υποκρισία. Το καταπληκτικό και συγχρόνως τραγικό στην περίπτωσή του είναι ότι δεν πρόκειται για ένα ανάλγητο και σκληρό χαρακτήρα. Αντίθετα πρόκειται για ένα εξαιρετικά ευαίσθητο άνθρωπο. Οι συγκρούσεις αυτές τον πονούν και τον τραυματίζουν, αλλά η γενναιότητα του κρητικού δεν του επιτρέπει να συμβιβαστεί και να υποχωρήσει. Δεν είναι τυχαίο ότι η ποίηση μετουσιωμένη σε προσευχή («ποίηση και προσευχή» είναι το θέμα της αποψινής του προσφώνησης) αποτελεί το μυστικό καταφύγιο για το γενναίο και συγχρόνως ευαίσθητο αυτό κρητικό.

Τα εκκλησιαστικά του βιώματα, η θεολογική του παιδεία και η ιερατική του κλήση

Φοίτησε κατ' αρχάς στην Εκκλησιαστική Σχολή στα Χανιά, που τότε στεγαζόταν στη Μονή της Αγίας Τριάδος των Τζαγκαρόλων. Με την αποφοίτησή του από την Εκκλησιαστική Σχολή Χανίων έρχεται στην Πόλη και εγγράφεται στη Θεολογική Σχολή της Χάλκης. Στην Πόλη ο Στυλιανός θα πρέπει να έφτασε γύρω στο 1950. Το γεγονός αυτό είναι ιδιαίτερα σημαντικό, διότι ο ερχομός του προηγείται της μεγάλης καταστροφής του 1956. Αυτής που άνανδρα επέφερε ο τουρκικός όχλος και σηματοδότησε τη αποφασιστική συρρίκνωση και έκπτωση του βυζαντινού μας πολίτικου ελληνισμού. Είχε την ευκαιρία επομένως ο νεαρός Κρητικός να ζήσει τα τελευταία χρόνια του σφριγηλού και κοσμοπολίτικου κλίματος της Πόλης και να γνωριστεί με μεγάλες μορφές του Οικουμενικού Πατριαρχείου:

- Το Μητροπολίτη Ικονίου Ιάκωβο (1916-1965), που ήταν Σχολάρχης της Σχολής της Χάλκης κατά τα έτη 1950-1955 και υπήρξε ο αγαπημένος δάσκαλος και ο πνευματικός πατέρας του νεαρού Στυλιανού. Κι αυτός δεν τον ξέχασε ποτέ. Μιλούσε πάντα με αγάπη, τρυφερότητα και ευγνωμοσύνη γι' αυτόν.

- Τον πολύ και περίφημο γέροντα Μελίτωνα Χατζή (1913-1989), που ήταν ο επικρατέστερος για τη θέση του Πατριάρχη, αλλά που οι Τούρκοι, φοβούμενοι τη δυνατή προσωπικότητά του, διέγραψαν το όνομά του από τον κατάλογο των υποψηφίων.

Στο οικουμενικό και κοσμοπολίτικο περιβάλλον της Πόλης είναι που ο Στυλιανός κάνει τα πρώτα και βασικά βήματα της Θεολογικής του παιδείας, 1955-1958. Πρόκειται για μια ιστορική περίοδο στην πορεία του Οικουμενικού Πατριαρχείου. Λίγο μετά την αποφοίτησή του ξεσπούν οι φοβεροί διωγμοί και ο ελληνισμός της Πόλης δέχεται τα τελευταία θανάσιμα πλήγματα.

Μετά την Πόλη ο Στυλιανός θα συνεχίσει τις θεολογικές του σπουδές στη Γερμανία. Ανάμεσα στους δασκάλους υπήρξε ο περίφημος Γιόζεφ Άλοϊς Ράτσινγκερ, που έγινε αργότερα Πάπας με το όνομα Βενέδικτος ΙΣΤ'. Ο Ράτσινγκερ θυμόταν πάντα τον ανήσυχο μαθητή του, αλλά ο μαθητής αρνήθηκε να τον χαιρετήσει όταν ο Πάπας επισκέφθηκε την Αυστραλία. Αιτία;… Οι σκληρές θέσεις που έπαιρνε ως Πάπας στο διάλογο μεταξύ Ορθοδόξων και Καθολικών.

Η χειροτονία του ως ιερέα, στο Ρέθυμνο, τη γενέθλια γη

Τελικά ο ανήσυχος Κρητικός και θεολόγος θα πει το μεγάλο ΝΑΙ και θα ανταποκριθεί στην πρόκληση της ιερατικής κλήσης που δέχεται όλα αυτά τα χρόνια. Το 1958 θα κατέβη στη γενέτειρά του Ρέθυμνο και θα χειροτονηθεί ιερέας στον καθεδρικό μας Ναό των Εισοδίων από τον Επίσκοπο Ρεθύμνης και Αυλοποτάμου το μακαριστό Αθανάσιο. Το θυμάμαι με συγκίνηση το γεγονός αυτό. Ήμουν… θορυβώδες παπαδάκι της Μεγάλης Εκκλησία εκείνα τα χρόνια, και χωρίς να μπορώ να το εξηγήσω η χειροτονία εκείνη μου είχε κάνει ξεχωριστή εντύπωση. Ο Στυλιανός δεν έπαψε ποτέ να θυμάται με αγάπη και μεγάλη εκτίμηση τον απλό, ασκητικό και αγαπητό σε όλους μας Επίσκοπο Αθανάσιο.

Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας

Το 1975 ο Οικουμενικός θρόνος τον καλεί να αναλάβει την ηγεσία της Εκκλησίας στην Ε' Ήπειρο. Ο Στυλιανός θα ανταποκριθεί στο κάλεσμα. Ανέλαβε μια Εκκλησία σπαραγμένη από την προαιώνια ασθένεια του Ελληνισμού. Την εθνική διχόνοια. Δε δίστασε να έλθει σε σύγκρουση με μεγάλα συμφέροντα που του κήρυξαν ανοικτό πόλεμο. Ο γενναίος όμως ιεράρχης άντεξε και δε μετακινήθηκε ούτε κατ' ελάχιστο από τις αρχές του. Ποίμανε την Εκκλησία στην απέραντη εκείνη χώρα ως πραγματικός ηγέτης. Το ποιμαντικό του έργο εκεί είναι προέκταση και εφαρμογή στην πράξη της στέρεης θεολογικής παιδείας. Για τη θητεία και το έργο του Στυλιανού στην Αυστραλία το σημερνό σημείωμα δε μας επιτρέπει να επεκταθούμε περισσότερο.

Ο επίσημος Ορθόδοξος συνομιλητής με το Βατικανό και την Καθολική Εκκλησία

Το 1985 εξελέγη παμψηφεί από όλους τους Εκπροσώπους των Ορθοδόξων Εκκλησιών, ως ο μόνιμος Πρόεδρος Αυτών, εις τον Επίσημο Θεολογικό Διάλογο μετά της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας (Πάτμος-Ρόδος, 1980), έχων Συμπρόεδρό του το Βατικανό έχει τοποθετήσει μια από τις σημαντικότερες προσωπικότητες της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας, τον Καρδινάλιο Johannes Willebrands. Στο πόστο αυτό ο Στυλιανός υπηρέτησε πιστά την Ορθόδοξο Εκκλησία Ορθοδόξων Εκκλησιών. Όμως και εδώ η ευθύς του λόγος και η ακεραιότητά του δημιούργησαν πολλές πικρίες. Δεχόταν κτυπήματα και από οικείους και από αντιπάλους. Υπέβαλε δύο φορές της παραίτησή του που δεν έγινε δεκτή, την τρίτη όμως φορά ο ασυμβίβαστος Κρητικός ήταν ανυποχώρητος. Κατά κοινή ομολογία το κενό που άφησε ο Στυλιανός με την παραίτησή του δεν έχει καλυφθεί ακόμα.

Το ελεύθερο και ανοικτό του πνεύμα

Παρά το γεγονός ότι ο Στυλιανός στρατεύτηκε από νωρίς στην Εκκλησία και έγινε κληρικός, δεν έχασε ποτέ την ελευθερία της σκέψης του. Δεν απεμπόλησε ποτέ τις κοινωνικές και πνευματικές του ανησυχίες. Σε μια εποχή που εκκλησιαστικοί παράγοντες εξόρκιζαν με βδελυγμία τα κείμενα του Καζαντζάκη δε διστάζει να διακηρύξει θαρσαλέως: «Είπον και επαναλαμβάνω ενταύθα, ότι με "επροβλημάτισεν" με όλα τα βιβλία του, και το εν προκειμένω επίμαχον (εννοεί το βιβλίο: «Ο τελευταίος πειρασμός») ο Καζαντζάκης κατά την εφηβική μου ηλικίαν, δεν με "εσκανδάλισεν" όμως. Διότι οι μη διατεινόμενοι ότι εκφράζουν την διδασκαλίαν του Χριστού, αλλά τας προσωπικάς των κατ' άνθρωπον δοξασίας, ουδέποτε θα με σκανδαλίσουν, εφ' όσον εκ των προτέρων γνωρίζω οποίον μυστήριο η ανθρωπίνη φύσις, και δη μετά την πτώσιν. Εις τούτο άλλωστε έγκειται και η μεγαλοψυχία του Χριστιανού Ποιμένος, μιμουμένου τον ασυγκρίτως φιλανθρωπότερον Κύριον. Σκανδαλίζομαι όμως τα μέγιστα και αγανακτώ με "δεδηλωμένους" χριστιανούς που δεν διαθέτουν θεμελιώδεις χριστιανικάς ιδιότητας ανεξαρτήτως αν είναι κληρικοί, μοναχοί ή λαϊκοί. Και ουδείς βεβαίως αγνοεί ότι θεμελιωδεστέρα των χριστιανικών ιδιοτήτων τυγχάνει η διάκρισις». (Αρχιεπισκόπου Αυστραλίας Στυλιανού, Στο περιθώριο του διαλόγου (1980-1990) Αθήνας, Δόμος 1991). Απαρεγκλίτως αδούλωτος, ελεύθερος και ασυμβίβαστος υπήρξε σ' όλη την πορεία του βίου του ο Στυλιανός Χαρκιανάκης.

Ο σκεπτόμενος ιεράρχης. Οι πνευματικές ανησυχίες του και οι προβληματισμοί του

Μέσα σ' όλο αυτό τον ορυμαγδό της δράσης και των υψηλών θεολογικών και εκκλησιαστικών καθηκόντων, ο Στυλιανός παρέμεινε ένα σκεπτόμενος ιεράρχης με πνευματικές ανησυχίες και προβληματισμούς. Μελετούσε, διάβαζε, ενημερωνόταν για τα ποικίλα πνευματικά και ανατρεπτικά ρεύματα της εποχής μας χωρίς να κλονίζεται η πίστη του και η αγάπη του στην Ορθοδοξία. Οι ανησυχίες του αυτές το έφεραν κοντά σε σοβαρούς πνευματικούς ανθρώπους του καιρού μας. Όχι σπάνια η συναναστροφή αυτή κατέληγε σε δεσμούς στέρεης φιλίας, όπως είναι η περίπτωση του ζωγράφου και ποιητή της Θεσσαλονίκης, του Νίκου Γαβριήλ Πεντζίκη και του δικού μας του Παντελή Πρεβελάκη στο έργο των οποίων αφιέρωσε δύο εξαίρετες μελέτες.

Αυτό τον ανήσυχο πνευματικό άνθρωπο και ασυμβίβαστο Κρητικό τιμά απόψε το Πανεπιστήμιο Κρήτης στο Σπίτι του Πολιτισμού.

* Ο Μιχάλης Τζεκάκης είναι πρώην διευθυντής της Βιβλιοθήκης του Πανεπιστημίου Κρήτης

"Γνεφολογήματα": Τα διηγήματα της Διονυσίας Μούσουρα-Τσουκαλά από το "Νυχθημερόν" σε έντυπη μορφή (εκδ. Περίπλους 2014)

Ο ΠΡΟΛΟΓΟΣ ΤΟΥ ΒΙΒΛΙΟΥ

Η εκλεκτή φίλη και καλή συγγραφέας Διονυσία Μούσουρα-Τσουκαλά είναι μια διχασμένη προσωπικότητα και μην με παρεξηγήσετε για τον προκλητικό αυτόν αφορισμό μου. Πρόκειται για έναν άνθρωπο από τις πάμπολλες εκείνες χιλιάδες Ελλήνων, οι οποίοι, στους δίσεχτους καιρούς των μέσων του πολύπαθου Εικοστού Αιώνα, ξεριζώθηκαν από την μητροπολιτική πατρίδα και μεταφυτεύτηκαν βίαια σε άλλα κλίματα, εν προκειμένω της Αυστραλίας. Η λέξη κλειδί για όλες τις παρόμοιες περιπτώσεις είναι το «βίαια». Δεν είναι της ώρας να πειράξουμε κουκούτσια επουλωμένων πληγών, διότι πάντα ελλοχεύει ο κίνδυνος της αιμορραγίας, παρά τις δεκαετίες που έχουν παρέλθει από τις τόσο μακρινές (μα και τόσο κοντινές) εκείνες ημέρες του ξεριζωμού...

Η Διονυσία Μούσουρα-Τσουκαλά, έχοντας ασφαλή ψυχοπνευματική αρματωσιά μητρός τε και πατρός τε, κατορθώνει να επουλώνει κάθε μέρα των δεκαετιών, που έχουν ήδη διαρρεύσει από το προσωπικό ξερίζωμά της από την «ωραίαν και μόνην Ζάκυνθον» (κατά Κάλβον), με αναμνήσεις και νοσταλγίες, κατατεθειμένες στο συγγραφικό έργο της και μάλιστα στις διηγηματικές καταγραφές της.

Ήδη από τον Φεβρουάριο του 2008, με πολλή χαρά δέχθηκε την πρότασή μας, να καταθέτει τον αναμνηστικό παλμό της ψυχής της για τα πατρώα και μητρώα εδάφη τής γενέτειράς της Ζακύνθου και μάλιστα του κοινού χωριού μας, του Μπανάτου, στο «Νυχθημερόν» (www.nyxthimeron.com) -ένθετο του ηλεκτρονικού πολυπεριοδικού «Στον ίσκιο του Ήσκιου» (www.iskiosiskiou.com), που ιδρύσαμε το 2007 και καθημερινά έκτοτε ενημερώνουμε. Έτσι, μετά από έξι περίπου χρόνια, κάθε μήνα, η αγαπητότατη Διονυσία φροντίζει και παρουσιάζει στο διαδικτυακό κοινό μας κομμάτια της ψυχής της, τα οποία οι αναγνώστες υπεραγαπούν, διότι διακρίνονται για το ζέον συναίσθημά τους, την γλαφυρότητα της αφήγησης, την δημιουργική αναστάτωση μνημών που προκαλούν σε όλους μας, κυρίως τους μεγαλύτερους σε ηλικία, οι οποίοι ξανασυναντούν πρόσωπα και πράγματα, που ήδη χάνονται στην φευγαλέα παρασκιά της Ιστορίας.

Προσωπικά θεωρώ ότι οι περισσότερες από οκτώ δεκάδες «αναμνήσεις και νοσταλγίες της Διονυσίας» (όπως μάλιστα τιτλοφορείται η διαδικτυακή στήλη της στο «Νυχθημερόν») μπορούν ν’ αποτελέσουν την πρώτη ύλη της Ιστορίας του τόπου μας, διότι -δίχως άλλο- συνιστούν τα βραχέα ή εκτεταμένα εκείνα Χρονικά, τα οποία συνθέτουν εντέλει τη συλλογική Μνήμη! Νυχθημερόν η Διονυσία στο ηλεκτρονικό «Νυχθημερόν» λαμβάνει αντοχές από τη γενέτειρά της, ώστε να υπομένει τις πολυειδείς ροπές και τις τροπές της Μελβούρνης, της νέας πατρίδας της, αλλά και να προσφέρει σε όλους μας επι-κοινωνία με τις Ρίζες, ώστε και οι νεότεροι ν’ αντέχουμε υπομονετικά, καθώς θα πιανόμαστε από την καταγωγή μας, σε μιαν εποχή άφατης Κρίσης εντός εκτός!

Με πολλή χαρά προλογίζουμε, από αυτή τη θέση, την έντυπη έκδοση των «αναμνήσεων και νοσταλγιών» της φίλης λογοτέχνιδος. Ο τίτλος μάλιστα παραπέμπει ευστοχότατα σε πλείστα όσα: Στον ξεριζωμό τον βίαιο που λέγαμε, στις ασίγαστες μνήμες και τις αναμνηστικές σιωπές των μεταναστών, στις νοερές επιστροφές στα πατρογονικά σπίτια και τους πολυαγαπημένους τάφους, στην τωρινή ιντερνετική γωνιά της συνάντησής μας!...

Ευχόμαστε, η έντυπη συλλογή κομματιών της ζακυνθινής ψυχής της Διονυσίας να είναι καλοτάξιδη, ώστε να συναντήσει κι άλλα κομμάτια πολυμερισμένων ψυχών και να συντελεσθεί επιτέλους η Αρτίωση, την οποία κάθε μέρα (και σήμερα) επαπειλούν νεότεροι διχασμοί των πατρίδων ή νεότεροι -αλίμονο- ξεριζωμοί!...

Έγραφα, εν τω χωρίω Βανάτω της Ζακύνθου, 19 Μαρτίου 2014

Πρωτοπρεσβύτερος του Οικουμενικού Θρόνου ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ

Ποιητής – Μάστερ Θεολογίας – Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος Ι. Μητροπόλεως Ζακύνθου

3ο Διεθνές Συνέδριο του Δικτύου του Οικουμενικού Πατριαρχείου για την Ποιμαντική Διακονία στον Χώρο της Υγείας, με θέμα "Το τραύμα" (Ρόδος, 8-12.10.2014)

Δέν ὑπάρχει καμία ἀμφιβολία ὅτι ζοῦμε μία ἀπό τίς πιό δύσκολες καί περίπλοκες περιόδους τῆς πρόσφατης ἀνθρώπινης ἱστορίας. Ἡ ἀπογοήτευση ἀπό τό παρελθόν, τό ἀδιέξοδο πού παρουσιάζεται στό σήμερα, ἡ ἀμφιβολία καί ὁ φόβος γιά τό μέλλον –μέχρι τό σημεῖο τῆς ἀπόγνωσης γιά ἀρκετούς– ἔχουν κάνει τόν ἄνθρωπο νά ἀμφισβητήσει τήν ἴδια του τήν ὑπόσταση. Δυστυχῶς, ἀντί νά βρεῖ μιά λύση γιά τίς καταστάσεις πού ἔφεραν τήν κοινωνία καί τόν ἴδιο σέ αὐτό τό ἀδιέξοδο, ἐκφράζει τόν βαθύ του ὑπαρξιακό πόνο μέσα ἀπό τόν θυμό καί τήν ἀγανάκτηση. Ἔτσι, ἄν καί εἶναι βαθιά πληγωμένος, δέν μπορεῖ νά κλείσει τά τραύματα καί τά πολλαπλασιάζει.

Πρόσφατα, ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαῖος τόνισε ὅτι ὅλοι μας ἔχουμε κληθεῖ νά διακονήσουμε τό «μέγα τραῦμα» καί τό «μέγα θαῦμα», τόν ἄνθρωπο. Ἔτσι, στή δύσκολη ἐποχή πού ζοῦμε, χρειάζεται νά κατανοήσουμε τούς λόγους καί τούς τρόπους πού ὁ συνάνθρωπός μας ἔχει πληγωθεῖ, φτάνοντας σέ ἀπόγνωση. Εἶναι σημαντικό νά ἐμβαθύνουμε σέ αὐτό, γιατί μόνο ἔτσι μποροῦμε νά τόν προσεγγίσουμε, νά τόν κατανοήσουμε καί νά τόν διακονήσουμε, ὥστε νά συμβάλουμε, μέ τή Χάρη τοῦ Θεοῦ, στήν ἐπούλωση τῶν τραυμάτων του.

Γιά τόν λόγο αὐτό, ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, μέ τήν εὐλογία τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου, ἀποφάσισε νά πραγματοποιηθεῖ τό 3ο Διεθνές Συνέδριο τοῦ Δικτύου τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου γιά τήν Ποιμαντική Διακονία στόν Χῶρο τῆς Ὑγείας μέ θέμα «Τό Τραῦμα». Οἱ προσκεκλημένοι θά κληθοῦν νά ἐξετάσουν τή θεολογική καί ἰατρο-επιστημονική ἔννοια τοῦ ὅρου «τραῦμα», πῶς οἱ ἄνθρωποι τραυματίζονται στά διάφορα στάδια τῆς ζωῆς τους, ἰδιαίτερα ἀπό σωματικές ἀρρώστιες, ἀπό κακοποίηση, ἀπό φυσικές καταστροφές καί ἐθνικές συμφορές, ἀλλά καί πῶς μποροῦν νά ἀντιμετωπίσουν αὐτά τά τραύματα μέ τόν πιό κατάλληλο τρόπο.

Τό Τρίτο αὐτό Συνέδριο θά διεξαχθεῖ μεταξύ 8ης-12ης Ὀκτωβρίου 2014 στή Ρόδο. Προσκεκλημένοι θά εἶναι ἐκπρόσωποι τῶν Μητροπόλεων πού ἀνήκουν πνευματικά καί διοικητικά στό Οἰκουμενικό Πατριαρχεῖο ἁπανταχοῦ τῆς Γῆς, τῶν ἄλλων Πατριαρχείων, τῶν ἄλλων Αὐτοκεφάλων Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν, τῶν Ὀρθοδόξων Θεολογικῶν Σχολῶν καί Ἐκκλησιαστικῶν Ἀκαδημιῶν τῆς Ἑλλάδος καί τοῦ ἐξωτερικοῦ, ἰατροί καί νοσηλευτές, καθώς καί ἄλλοι σχετιζόμενοι μέ τή διακονία καί τή φροντίδα τοῦ ἀσθενοῦς στόν εὐαίσθητο τομέα τῆς Ὑγείας.

ΤΟ ΠΡΟΓΡΑΜΜΑ ΤΟΥ ΣΥΝΕΔΡΙΟΥ είναι ΕΔΩ! 

Ο ΧΑΙΡΕΤΙΣΜΟΣ ΤΟΥ ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΥ ΠΑΤΡΙΑΡΧΟΥ είναι ΕΔΩ!

Πίναξ υποψηφίων προς Αρχιερατείαν…

Κάποιες σκέψεις ἑνὸς ἐγγάμου συλλειτουργοῦ τους

Στοὺς προσφιλεῖς μου ἀδελφούς, ποὺ ἀναμένουν τὴν τῆς Ἀρχιερατείας Διακονίαν 

Κάθε φορὰ ποὺ θὰ λάβω τὸ τεῦχος τοῦ περιοδικοῦ ΕΚΚΛΗΣΙΑ, τὸ ἐπίσημο δηλαδή δελτίο τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος καὶ θὰ δῶ δημοσιευμένο τὸν Καταλογο τῶν νέων προσώπων ποὺ συγκαταλέγονται μεταξὺ τῶν ὑποψηφίων πρὸς Ἀρχιερατείαν, εἰλικρινὰ μιλῶ, κοιτάζω τὰ ὀνόματα αὐτῶν τῶν νέων ἀνθρώπων καὶ προσπαθῶ, πίσω ἀπό αὐτὰ νὰ ἀνιχνεύσω τὶς Μορφές τους, νὰ προσέξω τὰ πρόσωπά τους, νὰ προσεγγίσω τὸν ψυχισμό τους -ὅσο μοῦ εἶναι δυνατό- νὰ σταθῶ σιμά τους καὶ ν᾿ ἀφουγκραστῶ τὴν ἀγωνία καὶ προσμονή τους… 

Γιατὶ γνωρίζω πολὺ καλὰ πὼς σ᾿ αὐτὸ τὸ ὄνομα ἔχουν ἐπενδυθεῖ  ὄνειρα καὶ ἐνθουσιασμός, προσδοκίες καὶ μιὰ τὸσο ἐπώδυνη, σταυρικὴ θὰ τὴν ἔλεγα, ἀναμονή… Μιὰ ἀναμονὴ ποὺ ἄρχισε νὰ κυοφορεῖται στὰ χρόνια τῶν σπουδῶν τους, κι ἄρχισε ν᾿ αὐξάνεται ὅσο τὰ χρόνια περνοῦσαν, μιὰ ἀναμονὴ δηλαδή, ποὺ  μπορεῖ νὰ κρατήσει μιὰ ὁλόκληρη ζωή... Μιὰ ἀναμονὴ ποὺ κάποτε πληγώνει, ἄλλοτε γίνεται μάθημα μέγιστο καὶ σὲ ὁρισμένες φορὲς μιὰ μαρτυρικὴ ὁδὸς, ποὺ ὡστόσο κάποτε, ὁδηγεῖ καὶ στὴν ἁγιότητα. 

Γιατὶ ὁ κάθε ὑποψήφιος πρὸς Ἀρχιερατείαν, ποὺ ἀσφαλῶς εἶναι ἄγαμος κληρικός, ὅταν ἀρχίζει τὸν ὄντως ἀνηφορικό δρόμο του (καὶ ἐξάπαντος μοναχικό -«ἐγὼ καὶ ὁ Θεὸς ἐσμέν»( βλ. Γεροντικόν) πρεσβεύει σὲ ἕνα στόχο: στὸ νὰ διακονήσει τὴν Ἐκκλησία. Κι ἐφ᾿ ὅσον ἡ Ἐκκλησία τοῦ δίδει αὐτὸ τὸ δικάιωμα, ἀφοῦ πληροφορηθεῖ «τὰ τυπικὰ καὶ οὐσιαστικά προσόντα» του, κι ἐκεῖνος ἔχει τὸ ἀναφαίρετο δικάιωμα νὰ περιμένει τὴν κλήση, ὅπως συμπεριληφθεῖ στὴν μερίδα τῶν ὑποψηφίων. Καὶ μπορεῖ νὰ περάσει ὅλη τὴ ζωὴ του περιμένοντας. Μπορεῖ νὰ φτάσει ἴσαμε τὴν θύρα νὰ εἰσέλθει στὸν τῆς Ἀρχιερωσύνης βαθμὸ καὶ τὴν τελευταία στιγμὴ νὰ ἐπιστρέψει «εἰς τὰ ἴδια». Ὅπως μπορεῖ καὶ νὰ βρεθεῖ καὶ ἐντὸς τοῦ Νυμφῶνος, νὰ ἐνδυθεῖ τὸ ὠμόφορο καὶ νὰ κρατήσει τὴν ποιμαντικὴ ράβδο, «Ἀρχιερεὺς γενόμενος». Ὅλα εἶναι ἐνδεχόμενα. 

Ὡστόσο, πιὸ πολὺ στέκομαι σ᾿ αὐτοὺς ποὺ ἀναμένουν... Σ᾿ αὐτοὺς ποὺ γαλβανίζουν καθημερινὰ τὴν ψυχή τους μὲ τὴν προσδοκία. Γιατὶ κι αὐτὸ ἔχει τὴ γοητεία του. Κι ἔχει τὴ γοητεία του, γιατὶ μοιάζει μὲ τὴν παραμονὴ κάθε μεγάλης γιορτῆς. Π. χ. τῶν Χριστουγέννων, τῆς Ἀναστάσεως κ.λ.π. Ἀναμένεις τὸ γεγονός, προετοιμάζεσαι, εἶσαι σὲ κατάσταση συναγερμοῦ, ἀγρύπνιας, γιατὶ περιμένεις... Περιμένεις νὰ εἰσοδεύσεις στὴ γιορτή, στὴν πασχάλια χαρά. Κι ἐδῶ χρειάζεται κανένας νὰ σταθεῖ «μὲ λογισμὸ καὶ μ᾿ ὄνειρο» καὶ νὰ προσπαθήσει νὰ μελετήσει πολὺ προσεκτικὰ τὰ πράγματα. Μὲ λίγα λόγια νὰ κοιτάξει νὰ δεῖ τὰ ὀφέλη ποὺ κομίζει αὐτὴ ἡ προσδοκία, αὐτὸ τὸ ἐνατένισμα πρὸς τὴ θύρα. Γιατὶ τότε βιώνεται περισσότερο τό, «γεννηθήτω τὸ θέλημά Σου...», τότε ζυγιάζονται περισσότερο τὰ πράγματα καὶ φανερώνεται, μέρα μὲ τὴ μέρα, πιὸ φωτεινὸ καὶ στέρεο τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ στὴ ζωή του. Καὶ τοῦτο, ἐπειδὴ Ἐκεῖνος ἔχει τὸν πρῶτο καὶ ἔσχατο λόγο καὶ γνωρίζει τὶ εἶναι ψυχωφέλιμο καὶ τὶ ὄχι. Καὶ τὸ πληροφορεῖ. Ἀρκεῖ ὁ ἀποδέκτης νὰ ἔχει ἀνοιχτὴ τὴν ψυχή του καὶ νὰ πατάει γερὰ σ᾿ ἐκεῖνο ποὺ λέγανε οἱ Προφῆτες: «λάλει, [Κύριε], κι ὁ δοῦλος σου ἀκούει» (Α΄ Βασ. 3, 11). 

Γιατὶ συμβαίνει καὶ τὸ ἀντίθετο: ἀντιπαλαίει δηλαδή ὁ κληρικὸς τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ καὶ ἀνθρωπαρέσκως κινούμενος προβάλλει τὸ δικό του θέλημα. Προσδοκᾶ στὴν φιλοτιμία τῶν ἐκλεκτόρων του καὶ ἀναμένει κι αὐτός... Μόνο ποὺ αὐτὴ ἡ ἀναμονὴ διαιρεῖ τὴν ψυχή του, καθὼς παραμερίζει τὸ θέλημα τοῦ Θεοῦ καὶ στηρίζεται στὶς ὑποσχέσεις τῶν ἀνθρώπων. Γιατὶ ὁ ποιμένας, πρέπει νὰ γνωρίζουμε, μιὰ ἐπιλογὴ ἔχει: νὰ διακονεῖ καὶ νὰ ὑπομένει. Κι αὐτοὶ οἱ ἀδελφοὶ καὶ πατέρες, οἱ ἐγγεγραμένοι στὸν Πίνακα πρὸς Ἀρχιερατείαν ὡς μοναχοὶ πρωτίστως γνωρίζουν κι ἀπὸ ὑπομονή, ἀλλὰ καὶ Ποιὸν διακονοῦν. Μὲ λίγα λόγια, σὲ Ποιὸν ἀφιερώθηκαν. 

Μακάριοι οἱ εἰσοδεύοντες στὸν τῆς Ἀρχιερωσύνης ἔγκοπο στίβο, ἀλλὰ καὶ τρισμακάριοι ὅσοι περιμένουν τὴν κλήση  μὲ ὑπομονή, σιωπὴ καὶ καρτερία. Ἕνα εἶναι τὸ βέβαιο: ὅτι ὁ μισθός τους θὰ τοὺς δοθεῖ ἀπὸ ἀλλοῦ...

παπα-κων. ν. καλλιανός  

σκόπελος

[Στην ανωτέρω φωτό: Ψηφιδωτό του Παύλου Σαρφάτη στον ναό της Ευαγγελιστρίας Νέας Ιωνίας Βόλου, όπου έχει αποτυπωθεί η επίσκεψη εκεί του μακαριστού Πατριάρχου Δημητρίου, το 1990.]

Συμβολή στο «Έτος El Greco 2014», η 3η δράση του δ΄ κύκλου «Αληθώς»

Στο πλαίσιο του εφετινού «Έτους El Greco», το Κέντρο Λόγου Μπανάτου «Αληθώς» θεωρεί επιβεβλημένο να αφιερώσει την προσεχή δράση του στον κορυφαίο αυτόν Ζωγράφο του 16^ου αιώνα, σε συνδυασμό με τη νοητή συνάντησή του με τον Φραγκίσκο Λεονταρίτη, τον «Il Greco της Μουσικής».

Η εκδήλωση θα πραγματοποιηθεί την Κυριακή, 19 Οκτωβρίου 2014, ώρα 7.30 το βράδυ, στον Ναό της Παναγούλας Μπανάτου, στην οποία:

Α) Η κ. ΚΑΤΕΡΙΝΑ ΔΕΜΕΤΗ, Αρχαιολόγος και Διευθύντρια του Μουσείου Σολωμού και Επιφανών Ζακυνθίων, θα παρουσιάσει εκτενώς το θέμα: «Αναφορά στον Γκρέκο Δομήνικο Θεοτοκόπουλο, τετρακόσια χρόνια από τον θάνατο του μεγάλου Κρητικού Ζωγράφου». 

Β) Ο κ. ΝΙΚΟΣ ΓΡΑΨΑΣ, Μουσικός και Συνθέτης, θα παρουσιάσει δι’ ολίγων το θέμα: «Το μουσικό περιβάλλον του Θεοτοκόπουλου, μεταξύ Κρήτης και Βενετίας, εστιάζοντας στον Κρητικό Μουσικό και Ιερωμένο Φραγκίσκο Λεονταρίτη (περ. 1518 – περ. 1572)». 

Αμέσως μετά, ο Νίκος Γράψας και συνεργάτες του Μουσικοί θα ερμηνεύσουν κομμάτια  κοσμικής μουσικής της Αναγεννησιακής Κρήτης και αποσπάσματα από εκκλησιαστικές συνθέσεις τού Λεονταρίτη. 

Η παρουσία των θιασωτών του «Αληθώς» και σε αυτήν τη μορφωτική σύναξή του θα προσδώσει χαρά και ικανοποίηση τους συντελεστές του Κέντρου!

Η νέα «Θεολογία» με το α΄ μέρος του αφιερώματος «Η Αγία Γραφή στην Ορθόδοξη Παράδοση»

Κυκλοφόρησε τὸ νέο τεῦχος τοῦ περιοδικοῦ ΘΕΟΛΟΓΙΑ (τόμος 85, τεῦχος 2, Ἀπρίλιος-Ἰούνιος 2014), τὸ ὁποῖο περιλαμβάνει τὰ ἄρθρα τοῦ α´ μέρους τοῦ ἀφιερώματος μὲ θέμα: «Ἡ Ἁγία Γραφὴ στὴν Ὀρθόδοξη Παράδοση».

Στὸ Προλογικὸ μὲ τίτλο «Ἁγία Γραφή, Ἐκκλησία, Παράδοση» ὁ Σταῦρος Γιαγκάζογλου ἀποτυπώνει μὲ συντομία τὸ περίγραμμα τῆς ὀργανικῆς σχέσης μεταξὺ τῆς Ἁγίας Γραφῆς, τῆς λατρεύουσας κοινότητας καὶ τῆς Παράδοσης τῆς Ἐκκλησίας.

Στὴν πρώτη μελέτη τοῦ ἀφιερώματος μὲ τίτλο «Ἀπὸ τὴν πρωτολογία στή "λειτουργικὴ ἐσχατολογία"», ὁ Γεώργιος Πατρῶνος ἐπιχειρεῖ μιὰ ἐπισκόπηση τῶν περὶ ἐσχατολογίας σύγχρονων σχολῶν καὶ τάσεων στὸ πλαίσιο τῆς (δυτικῆς) χριστιανικῆς θεολογίας, ἀντιπροτείνοντας τὴν ἐκδοχὴ τῆς λειτουργικῆς ἐσχατολογίας, ἡ ὁποία ἔχει ὡς ἀφετηρία καὶ ἐπίκεντρο τὴ λειτουργικὴ καὶ μυστηριακὴ ζωὴ τῆς Ἐκκλησίας.

Ὁ Πορφύριος Νταλιάνης στὴ μελέτη του μὲ τίτλο «Ἑλληνικὴ Ὀρθόδοξη Ἑρμηνευτικὴ καί "Κανονικὴ Ἑρμηνεία" (Canonical Approach)», ἀφοῦ ἀναφερθεῖ σὲ σταθμοὺς τῆς ἀκαδημαϊκῆς βιβλικῆς ἑρμηνευτικῆς (μελέτες πανεπιστημιακῶν καθηγητῶν σὲ ἑλληνόφωνα θεολογικὰ περιοδικὰ κ.ἄ.) καὶ σὲ ἐπιμέρους ἐξελίξεις στὸν χῶρο τῆς ἑρμηνευτικῆς (π.χ. ὑπέρβαση ἀκραίου ἱστορισμοῦ), θὰ ἀναφερθεῖ στὴ λεγόμενη "κανονικὴ ἑρμηνεία" (ἑρμηνεία περικοπῆς ὑπὸ τὸ φῶς τῶν βιβλίων ὁλόκληρου τοῦ Κανόνα καὶ στὴν προοπτικὴ τῆς κοινότητας), ἐπισημαίνοντας τὶς θετικὲς ἐπενέργειες ποὺ θὰ εἶχε ἡ χρήση της στὸ πλαίσιο τῆς ὀρθόδοξης ἑρμηνευτικῆς.

Στὴ συνέχεια, ὁ Πέτρος Βασιλειάδης στὴ μελέτη του μὲ τίτλο «Πτυχὲς σύγχρονης μαρτυρίας τοῦ Εὐαγγελίου. Τὸ νέο ἀναδυόμενο "βιβλικὸ παράδειγμα"» ἀφοῦ ἐπεξηγήσει τὶς ἔννοιες εὐαγγέλιο, παράδειγμα καὶ μαρτυρία, ἐξετάζει ὑπὸ τὸ φῶς τῆς κριτικῆς θεολογίας διάφορες πτυχὲς τῆς σύγχρονης μαρτυρίας τοῦ Εὐαγγελίου, παρουσιάζοντας ὁρισμένα ἐνδεικτικὰ παραδείγματα (π.χ. κοινωνικὴ διάσταση τοῦ Εὐαγγελίου).

Στὸ μελέτημα μὲ τίτλο «Ἑρμηνεία τῆς Ἁγίας Γραφῆς καὶ σημερινὰ πολιτισμικὰ δεδομένα. Μιὰ ὀρθόδοξη προσέγγιση», ὁ Ἰωάννης Καραβιδόπουλος ἐπιδιώκει νὰ δείξει ὅτι ἡ ἑρμηνεία τῆς Ἁγίας Γραφῆς ἀποτελεῖ μιὰ συνεχῆ ἐπανερμηνεία τῆς καταγεγραμμένης Ἀποκάλυψης τοῦ Θεοῦ μέσα στὶς ἑκάστοτε ἱστορικὲς καὶ πολιτισμικὲς συνθῆκες, ἀκολουθώντας ἀκριβῶς τὸ παράδειγμα τῶν Πατέρων.

Ὁ Χρῆστος Οἰκονόμου στὸ ἄρθρο του μὲ τίτλο «Ἁγία Γραφὴ καὶ Πολιτισμός» ἐξετάζει τὰ διάφορα στάδια πολιτισμοῦ, ὅπως αὐτὰ ἀποτυπώνονται στὴν Ἁγία Γραφή (π.χ. παραδείσια κατάσταση τοῦ ἀνθρώπου, πολιτισμὸς τοῦ πτωτικοῦ ἀνθρώπου, πολιτισμὸς τοῦ ἀνακαινισμένου ἐν Χριστῷ ἀνθρώπου).

Ὁ π. Εὐάγγελος Γκανᾶς στὴ μελέτη του «Ἡ βιβλικὴ ἀφήγηση καὶ ἡ ἔκλειψή της στὴ νεοελληνικὴ θεολογία καὶ τὴν ἐκκλησιαστικὴ ζωή», ἀφοῦ μελετήσει τὴν ἐνσωμάτωση τῆς βιβλικῆς ἀφήγησης στὴ θεολογία καὶ στὴν ἐκκλησιαστικὴ ζωή, θὰ συνεχίσει παρουσιάζοντας τὴν ἀπώλεια αὐτῆς τῆς σχέσης, θὰ κάνει λόγο γιὰ σύγχρονες προτάσεις ἀποκατάστασης τῆς σχέσης αὐτῆς καὶ θὰ ἀναδείξει τὴ σπουδαιότητα τοῦ ὅλου θέματος γιὰ τὴν ἱστορικὴ τύχη τοῦ χριστιανισμοῦ στὸν τόπο μας.

Στὸ ἄρθρο ποὺ ἀκολουθεῖ μὲ τίτλο «Ἡ ἀτέλεστη τελειότητα τοῦ χριστιανοῦ. Μιὰ διακειμενικὴ διαδρομὴ τῆς Παύλειας ἔννοιας καὶ μιὰ βιβλικὴ ἐφαρμογὴ τῆς διακειμενικότητας» ἡ Κυριακούλα Παπαδημητρίου ἐξετάζει, μεταξὺ ἄλλων, τὴ διακειμενικότητα ὡς ἑρμηνευτικὴ θεωρία, στὴ συνέχεια τὸν ρόλο της στὶς βιβλικὲς σπουδές, καθὼς ἐπίσης καὶ τὴν κατανόησή της ὡς παράγοντα τῆς ἐκκλησιαστικῆς ἑρμηνευτικῆς παράδοσης.

Ὁ π. Ἀμφιλόχιος Μίλτος στὴ μελέτη του «La notion biblique de "personnalité corporative"» διερευνᾶ τὴ σημασία τῆς βιβλικῆς ἔννοιας τῆς «συλλογικῆς προσωπικότητας» γιὰ τὴν δογματικὴ θεολογία (π.χ. στὴν ἐκκλησιολογία) μὲ ἐπίκεντρο ἰδιαίτερα τὴ θεολογικὴ παρακαταθήκη τοῦ Μητροπολίτη Περγάμου Ἰωάννη Ζηζιούλα.

Ὁ Σωτήριος Δεσπότης μὲ τὸ ἄρθρο του «Τὸ πολίτευμα τῆς Ἐκκλησίας. Μιὰ ἑρμηνευτικὴ πρόταση ἀναφορικὰ μὲ τὸ χριστιανικὸ πολίτευμα στὸ Φιλ. 3,20-21» ἐπιχειρεῖ νὰ διερευνήσει τὴ σημασία τοῦ ὅρου "πολίτευμα" μέσα ἀπὸ τὴν ἐπισκόπηση τῆς ἱστορίας τῆς σχετικῆς ἔρευνας καὶ τῆς ἔνταξης τοῦ ὅρου στὸ εὐρύτερο πλαίσιο τῆς παύλειας θεολογίας.

Ὁ Χαράλαμπος Ἀτματζίδης στὴ μελέτη του «Ἡ ἀναγνωστικὴ θεωρία καὶ ἡ πρόσληψη τοῦ Β΄ Πέ 1,4 ἀπὸ τοὺς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας» ἐπιχειρεῖ μέσα ἀπὸ τὴ χρήση τῆς σύγχρονης αὐτῆς ἑρμηνευτικῆς μεθόδου νὰ προσεγγίσει τὸ δυσερμήνευτο αὐτὸ χωρίο, καθὼς καὶ τὶς πατερικὲς ἐξηγητικὲς καὶ θεολογικὲς προσεγγίσεις.

Στὸ ἄρθρο ποὺ ἀκολουθεῖ μὲ τίτλο «Ἡ παραβολὴ τοῦ Μεγάλου Δείπνου (Λουκ. 14,15-24) στὴν ἑρμηνεία τῶν Πατέρων» ὁ Ἀθανάσιος Ἀντωνόπουλος παρουσιάζει τὰ ἑρμηνευτικὰ σχόλια τῶν Πατέρων γιὰ τὴν παραβολὴ ὑπὸ τὸ πρίσμα τῆς ἔννοιας τῆς ὁμοτράπεζης σύναξης, δίνοντας βαρύτητα σὲ ἐπιμέρους στοιχεῖα τῆς σύναξης αὐτῆς (π.χ. διοργανωτής, πρόσωπο τοῦ δούλου, πρόσκληση συμμετοχῆς κ.ἄ.).

Στὸ ἄρθρο μὲ τίτλο «Ἡ Ἁγία Γραφὴ καὶ ἡ ἐπίδρασή της στὴ λατρεία καὶ τὴν τέχνη τοῦ ἀρχέγονου χριστιανισμοῦ» ὁ Μόσχος Γκουτζιούδης παρουσιάζει πληροφορίες γιὰ τὴν καταλυτικὴ ἐπίδραση ποὺ εἶχε ἡ Ἁγία Γραφὴ στὴ λατρεία καὶ τὴν τέχνη τῆς ἀρχέγονης Ἐκκλησίας.

Ὁ Τρύφων Τσομπάνης στὸ ἄρθρο του «"Συγκατάμιξις θείου κάλλους"· Ἁγία Γραφὴ καὶ Ἐκκλησιαστικὴ Τέχνη» ἐξετάζει πτυχὲς τῆς ἐπίδρασης τῆς Παλαιᾶς καὶ τῆς Καινῆς Διαθήκης στὴν εἰκονογραφία, καθὼς ἐπίσης καὶ τὴν ἐπίδρασή της στὴν αἰσθητικὴ τοῦ ναοῦ καὶ τῆς λατρείας.

Ὁ Χρῖστος Κρικώνης στὸ τελευταῖο ἄρθρο τοῦ ἀφιερώματος μὲ τίτλο «Ἡ ἀτομικὴ μελέτη (κατ’ ἰδίαν ἀνάγνωση) καὶ χρήση τῆς Ἁγίας Γραφῆς κατὰ τοὺς Καππαδόκες Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας» παρουσιάζει μαρτυρίες ἀπὸ τὴν ἴδια τὴν Ἁγία Γραφὴ γιὰ τὴν κατ’ ἰδίαν, ἀλλά καὶ τὴ δημόσια χρήση, μελέτη καὶ ἀνάγνωσή της, ὅπως ἐπίσης καὶ σχετικὲς ἀναφορὲς τῶν Πατέρων τῆς Ἐκκλησίας, ἰδιαίτερα τοῦ Μεγάλου Βασιλείου καὶ τοῦ Ἰωάννου τοῦ Χρυσοστόμου.

Στὴ στήλη Παρεμβάσεις φιλοξενεῖται τὸ κείμενο τοῦ Γεωργίου Μαρτζέλου μὲ τίτλο «Παρανοήσεις φιλοσοφικῶν κειμένων καὶ ἀκαδημαϊκὴ εὐθύνη», ὅπου μέσα ἀπὸ σχετικὴ βιβλιοκριτικὴ δύο μελετῶν τοῦ καθηγητῆ Λάμπρου Σιάσου, συνεχίζει τὸν διάλογο ἐπὶ θεμάτων ἐπιστημονικῆς μεθοδολογίας.

Τὸ τεῦχος τοῦ περιοδικοῦ συμπληρώνεται μὲ τὶς πλούσιες μόνιμες στῆλες του. Τὰ Θεολογικὰ Χρονικὰ ὅπου περιλαμβάνονται ἀναφορὲς σὲ ἐπιστημονικὰ συνέδρια, θεολογικὰ γεγονότα, ἀνακοινωθέντα καὶ πορίσματα συνοδικῶν συνδιασκέψεων, τὰ Περιοδικά Ἀνάλεκτα, ὅπου γίνεται σύντομη ἐπισκόπηση τῶν ἑλληνικῶν καὶ ξένων θεολογικῶν περιοδικῶν, τὸ Βιβλιοστάσιον, ὅπου δημοσιεύονται βιβλιοκριτικὰ δοκίμια καὶ παρουσιάσεις θεολογικῶν μονογραφιῶν, βιβλίων καὶ λοιπῶν ἐκδόσεων καί, τέλος, τὸ Ἀναλόγιον, ὅπου δημοσιεύεται ἐνημερωτικὸ δελτίο πρόσφατων θεολογικῶν ἐκδόσεων.

Τὸ ἑπόμενο 3ο τεῦχος τῆς Θεολογίας γιὰ τὸ ἔτος 2014, μὲ ἄρθρα ποικίλης ὕλης θὰ κυκλοφορήσει τὸν προσεχῆ Δεκέμβριο.

Η Επίσκεψη του Οικουμενικού Πατριάρχου στην Ορεστιάδα σε 3 λεπτά και 19 δευτερόλεπτα από τη "Fotokinisi Orestiada"

Η Ιλόνα Ντελιανίδου είναι γνωστή στη Ζάκυνθο από τις σπουδές της στο τοπικό ΤΕΙ Ιονίων Νήσων και ταυτόχρονα από την ενασχόλησή της με τα ΜΜΕ του νησιού μας. Ταυτόχρονα ασχολείται ως κάμερα-γούμαν σε παραγωγές μικρών ποιοτικών βίντεο. 

Καθώς η Ιλόνα κατάγεται από τον Έβρο και μάλιστα την Ορεστιάδα, δεν μπορούσε να μη συμβάλει -με τον τρόπο της- στην πρόσφατη επίσκεψη εκεί, στην εσχατιά της πατρίδας μας, του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου. Έτσι, μαζί με τους συνεργάτες της (Fotokinisi Orestiada), δημιούργησαν ένα υπέροχο βίντεο, στην 3λεπτη διάρκεια του οποίου αποτυπώνεται με άψογο τρόπο και με μια διαφορετική ματιά η επίσημη επίσκεψη του Πρωτοκορυφαίου της Ορθοδοξίας στη γενέτειρά της. Θαυμάστε το!

Ένα μελέτημα για τη θεολογία του ανθρώπινου Σώματος

Πρωτοπρεσβυτέρου Παναγιώτη Καποδίστρια, Το ανθρώπινο σώμα. Σήμα ή ναός; Έκδοση Περιοδικού Ο Παπουλάκης, Ιθάκη 2003.

Επιχειρούμε μια γνωριμία με το βιβλίο αυτό, δημοσιεύοντας παρακάτω τη σύντομη εισαγωγή του:

ΜΙΚΡΟ ΕΙΣΟΔΙΚΟ

Μια επιπλέον, ανάμεσα στις πολλές εγκυρότατες άλλες, θεολογική θεώρηση του ανθρώπινου Σώματος, πιθανόν να μη συνεισφέρει τίποτε το ιδιαίτερο, έκτακτο και σημαντικό στην υφιστάμενη πλουσιότατη ομολογουμένως πατερική Γραμματεία επί του θέματος, δοκιμασμένη ούτως ή άλλως και καταξιωμένη διαιώνια.

Η ανά χείρας προσέγγισή μας αυτή δεν φιλοδοξεί να είναι τίποτε περισσότερο από αυτό που λέει η λέξη: Προσέγγιση. Διότι, το μεγαλείο του ανθρώπινου Σώματος δεν είναι και τόσο εύκολο να περιγραφεί με λόγια ή να κατακτηθεί από τον πεπερασμένο μας νου, επειδή ακριβώς αποτελεί μιαν ακόμη κορυφαία εδώ έκφανση του θείου μεγαλείου, κάτι που βιώνεται μυστηριακά κυρίως, παρά μελετάται ή προσλαμβάνεται νοητικά.

Η μικρή αυτή μελέτη περί του ανθρώπινου Σώματος ως σήματος (δηλαδή: τάφου) ή ναού, όπως αυτό αντιμετωπίζεται μάλιστα από την Καινή Διαθήκη και τους Πατέρες της Εκκλησίας, στην κύρια έκτασή της αποτελεί μια σπουδαστική προ εικοσαετίας πλήρους εργασία του γράφοντος, πράγμα που σημαίνει ότι τα διαρθρωτικά μειονεκτήματά της θα είναι μάλλον περισσότερα από τα όποια προτερήματά της. Η αγάπη όμως του Ιθακησίου ρέκτη ιερέα και πολύτιμου συν-αδελφού π. Θεοδοσίου Δενδρινού και των άξιων συνεργατών του (αγάπη που "σκλαβώνει"), μ' έπεισε τελικά να δεχθώ την έκδοση της ταπεινής αυτής εργασίας από τη Σειρά των ευάριθμων και αξιόλογων εκδόσεων της εν Ιθάκη Εκκλησίας και μάλιστα του Περιοδικού Ο Παπουλάκης, ως κείμενο εκλαϊκευμένης θεολογίας, με σκοπό την όσο γίνεται καλύτερη κατανόηση του θέματος από τον ευλογημένο λαό μας.

Ζάκυνθος, 20 Ιουλίου 2002

π. Π.Ν.Κ.

Σημείωση: Στο εξώφυλλο η αγία Άννα, η Παναγία και ο Χριστός. Η "σωματική" καταγωγή του Κυρίου. Εικόνα από το Μουσείο Ζακύνθου, 15ος αιώνας.

6 Βαπτίσεις Ορθοδόξων σήμερα στο Pointe-Noire

Σήμερα το πρωί, 4 Οκτωβρίου 2014, ο Θεοφ. Επίσκοπος Μπραζαβίλ και Γκαμπόν κ. Παντελεήμων ετέλεσε τις βαπτίσεις έξι νεοφωτίστων γηγενών όλων των ηλικιών, προερχομένων από την Ενοριακή Κοινότητα Αγίας Φωτεινής Pointe-Noire, στο υπαίθριο βαπτιστήριο του υπό ανέγερσιν Ιερού Καθεδρικού Ναού Αγίου Δημητρίου της ιδίας πόλεως.

Απευθυνόμενος στους νεοφύτους αδελφούς ο κ. Παντελεήμων ερμήνευσε θεολογικώς την σημασία του ιερού Μυστηρίου του Αγίου Βαπτίσματος, εξέφρασε την χαρά της τοπικής Εκκλησίας για την ένταξή τους σε Αυτήν και τους προέτρεψε να βιώσουν την ορθόδοξη πίστη με συνέπεια.

Να είμαστε συμπονετικοί, σπλαχνικοί κι επιεικείς απέναντι στους συνανθρώπους μας

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

της Κυριακής 5^ης Οκτωβρίου 2014

ΚΥΡΙΑΚΗ Β’ ΛΟΥΚΑ

(Λουκά στ’, 31-36)

Έργο του Ονορέ Ντωμιέ (1808-1879).

Γράφει ο Αρχιμανδρίτης Αναστάσιος Στεργιώτης

Ο δρόμος του Χριστιανού δεν είναι εύκολος και ανώδυνος. Είναι δύσκολος, κοπιώδης και ανηφορικός. Ο Χριστιανός δεν προσδοκά ανταμοιβή για το καλό που πράττει, είτε με λόγια, είτε με έργα. Γιατί τότε δεν είναι πραγματική χριστιανική αγαθοεργία, αλλά εμπορική συναλλαγή και δοσοληψία.

            Βέβαια η ευγνωμοσύνη προς αυτόν, που μας κάνει καλό και μας ωφελεί (είτε υλικά, είτε πνευματικά) είναι βασικό και πρώτιστο χριστιανικό καθήκον για όλους μας. Είναι αντίθετο στο θέλημα του Θεού να πληρώνουμε την ευεργεσία με αγνωμοσύνη. Όμως κι αν ακόμη ο αληθινός πιστός εισπράξει αγνωμοσύνη από τον συνάνθρωπό του, τον οποίον ωφέλησε, δεν πρέπει να βαρυγκωμά και να απογοητεύεται, ούτε πρέπει να παραιτείται από το καλό. Ο Θεός γνωρίζει να ανταποδίδει –εν καιρώ– τα δέοντα, τα σωστά και τα δίκαια σε όποιον τα αξίζει.

            Ο Θεός, λοιπόν, ανοίγει μπροστά μας έναν φωτεινό και σωτήριο δρόμο. Μας συμβουλεύει να συμπεριφερόμαστε με τρόπο ασύγκριτα ανώτερο, ευγενή, μεγαλόκαρδο, άνευ αξιώσεως ανταπόδοσης της αγάπης που δίνουμε στους άλλους. Αντίθετα, χρειάζεται να είμαστε έτοιμοι να δεχόμαστε ακόμη και την αγνωμοσύνη από αυτούς που ευεργετήσαμε. Και προπάντων πρέπει να πράττουμε στους άλλους αυτό που θα επιθυμούσαμε και οι άλλοι να πράττουν σ΄ εμάς.

Δεν είναι δυνατόν να ζητάμε από τους άλλους να μας κάνουν καλό, ενώ εμείς οι ίδιοι να πράττουμε το άδικο στους συνανθρώπους μας. Γιατί τότε η τιμωρία του Θεού θα είναι σκληρή. Όπως υπήρξε σκληρός τιμωρός και άτεγκτος κριτής ο Κύριος της παραβολής, ο οποίος, παρόλο που μεγαλόκαρδα χάρισε στον υπηρέτη του το τεράστιο χρηματικό ποσό που του όφειλε, είδε με θλίψη τον ευεργετηθέντα υπηρέτη να είναι ανυποχώρητος και άκαρδος απέναντι στον δικό του οφειλέτη.

Παράδειγμα όλων μας ας είναι ο Πανάγαθος Κύριος Ιησούς Χριστός, ο οποίος περιβάλλει με άπειρη αγάπη τόσο τους καλούς, όσο και τους κακούς. Όχι μόνον αυτούς που τον ευλαβούνται, αλλά και τους αχάριστους, φθονερούς, πονηρούς, άδικους και καταφρονητές της αλήθειάς Του.

Οφείλουμε και εμείς, λοιπόν, να είμαστε συμπονετικοί, σπλαχνικοί κι επιεικείς απέναντι στους συνανθρώπους μας, όπως και ο Κύριός μας υπήρξε και εξακολουθεί να είναι απέναντί μας. Και αυτό το απέδειξε με την σταυρική θυσία και την άκρα ταπείνωσή Του, την οποία όλοι καλούμεθα να μιμηθούμε στην ζωή μας, για να κερδίσουμε τα αγαθά της Ουράνιας Βασιλείας. Γένοιτο!

Η "σύλληψη" του αφορισμένου Ν. Σωτηρόπουλου από τον Ζακύνθου Χρυσόστομο

Αναδημοσίευση -λόγω ενδιαφέροντος για τη Ζάκυνθο- από την Ιδιωτική Οδό του Παναγιώτη Ανδριόπουλου!

Στις 3 Φεβρουαρίου 1998 στη Ζάκυνθο έλαβε χώρα ένα μάλλον άγνωστο γεγονός στους εκκλησιαστικούς κύκλους. 

Ήταν η εποχή που είχε κατηγορηθεί ο τότε Ζακύνθου (νυν Δωδώνης) Χρυσόστομος για «νικολαϊτισμό» (λόγω παραποιημένων δηλώσεών του για τις προγαμιαίες σχέσεις) και το θέμα είχε φτάσει μέχρι την εκκλησιαστική δικαιοσύνη. 

Ο μακαρίτης αφορισμένος θεολόγος Νικόλαος Σωτηρόπουλος δεν έχασε την ευκαιρία και μετέβη στην Ζάκυνθο, για να «βοηθήσει» το ποίμνιο να ξεσηκωθεί εναντίον του ποιμενάρχου του. 

Έκανε, δηλαδή, για άλλη μια φορά αυτό που ήταν η αιτία του αφορισμού του από την Μείζονα και Υπερτελή Σύνοδο του 1993: 

«…έγνωμεν, μετά την εξάντλησιν παντός μέσου ανοχής και επιεικείας, ίνα την από της πρώτης αρχής αποδοκιμασθείσαν και κατακριθείσαν υπό της Αγίας ημών Εκκλησίας καινότροπον διδασκαλίαν του λαϊκού Νικολάου Σωτηροπούλου, δημοσία νυν και παρρησία αποκηρύξαι και καταδικάσαι, δια τα εις ά ούτος προβαίνει εν Ελλάδι, Αυστραλία και αλλαχού καινοφανή από του ιερού άμβωνος και δια της γραφίδος κηρύγματα και την εν γένει συμπεριφοράν αυτού, επί σκανδαλισμώ των πιστών, επί προτροπή αυτών εις απείθειαν, επί καταφρονήσει της Κανονικής Εκκλησίας και της εν αυτή παραδεδομένης τάξεως, και επί συγχρωτισμώ και συμπράξει αυτού μετά σχισματικών και καθηρημένων, εις ων την παρασυναγωγήν δημοσία εκήρυξε και κηρύττει.» 

Όμως δεν υπελόγισε σωστά την άλλη πλευρά, δηλ. τον Ζακύνθου Χρυσόστομο και τα πράγματα έγιναν ως εξής: 

Ο Σωτηρόπουλος, συνοδεία δύο λαϊκών επίσης, πήγε να γευματίσει incognito στη Μονή του Αγίου Διονυσίου. Όταν ξαφνικά άνοιξε η πόρτα και μπήκε ο Ζακύνθου Χρυσόστομος, συνοδευόμενος από τον Γενικό Αρχιερατικό της Μητροπόλεως π. Παναγιώτη Καποδίστρια και τον τότε διάκονό του, αδελφό της Μονής Στροφάδων, Νικόλαο Κλάδη (σήμερα προϊστάμενο του Ι. Ναού Αγίου Νικολάου Καλλιθέας) και έδωσε προθεσμία λίγης ώρας στον Σωτηρόπουλο να εγκαταλείψει το νησί. 

Οι φωτογραφίες που πρωτοδημοσιεύουμε εδώ είναι από την επ’ αυτοφώρω «σύλληψη» του Ν. Σωτηρόπουλου στην Τράπεζα της Μονής (προσωπικό Αρχείο Μητροπολίτου Δωδώνης Χρυσοστόμου). 

Ταύτα ένεκεν αληθείας και χάριν της ιστορίας. 

Π.Α.Α.

Τιμήθηκε με Αγρυπνία η Παναγία η Κιτρινοπετρίτισσα στο Marrickville του Σίδνεϊ

Ανταπόκριση από Αυστραλία: π. ΝΙΚΟΛΑΟΣ ΜΠΟΖΙΚΗΣ, ο Ζακύνθιος, ο οποίος μάλιστα εξηγεί περί τίνος πρόκειται! 

Στέλνω μερικές φωτοστιγμές από την Ιερά Αγρυπνία, η οποία τελείται για τη Χάρη της Υπερευλογημένης Δεσποίνης ημών Θεοτόκου και Αειπαρθένου Μαρίας της Κιτρινοπετρίτισσας, ιερουργούντος του Θεοφιλεστάτου Επισκόπου Μιλητουπόλεως κ. Ιακώβου. Φιλοξενούμε την Ιερά Εικόνα στην Ενορία μας για δέκα ημέρες κι έχει τεθεί σε προσκύνημα.

Η Ιερά Εικόνα Της φυλάσσεται στην Ιερά Μονή Αγίου Γεωργίου του Springwood, περίπου 80 χιλιόμετρα από το Σίδνεϊ. Δυστυχώς, από τις πυρκαγιές του περασμένου Οκτωβρίου η Μονή υπέστη μεγάλες ζημιές, με αποτέλεσμα να μην μπορεί τώρα να λειτουργεί μέχρι να αποκατασταθούν οι ζημιές. Ως εκ θαύματος το Καθολικό της Μονής και το Αρχονταρίκι δεν έπαθαν τίποτε. Σημειωτέον ότι το όνομα "Κιτρινοπετρίτισσα" το έχει λάβει, διότι η Μονή ευρίσκεται στην περιοχή με το όνομα Κίτρινη Πέτρα (Yellow Rock) στα Γαλάζια Βουνά (Blue Mountains). Η Σύναξή Της εορτάζεται στην τοπική Εκκλησία μας κάθε 4η Οκτωβρίου.

Το Πατριαρχικό Ανακοινωθέν για την ανύψωση του Μητροπολίτου Περγάμου σε Γέροντα και του π. Αμφιλοχίου Στεργίου σε Μητροπολίτη Αδριανουπόλεως

Ἀνακοινωθέν (03/10/2014)

Συνῆλθεν, ὑπό τήν προεδρείαν τῆς Α. Θ. Παναγιότητος, ἡ Ἁγία καί Ἱερά Σύνοδος εἰς τάς τακτικάς αὐτῆς συνεδρίας ἀπό τῆς Τετάρτης, 1ης, μέχρι καί τῆς Παρασκευῆς, 3ης Ὀκτωβρίου 2014.

Ἐν ἀρχῇ τῆς πρώτης συνεδρίας ἀντηλλάγησαν μεταξύ τοῦ Παναγιωτάτου Πατριάρχου καί τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Τορόντο κυρίου Σωτηρίου αἱ εἰθισμέναι προσφωνήσεις καί ἀντιφωνήσεις, ἐπί τῇ ἐνάρξει τοῦ νέου Ἐκκλησιαστικοῦ Ἔτους καί τῆς νέας Συνοδικῆς περιόδου.

Κατ᾿ αὐτάς:

α) Ἀπεφασίσθη ὅπως τό Οἰκουμενικόν Πατριαρχεῖον καί ἡ ἐν Κρήτῃ ἐπαρχία αὐτοῦ ἐκφράσουν τάς εὐχαριστίας αὐτῶν πρός τήν Ἔντιμον Ἑλληνικήν Κυβέρνησιν, ἰδιαιτέρως πρός τό Ὑπουργεῖον Παιδείας καί Θρησκευμάτων, καί τήν Βουλήν τῶν Ἑλλήνων, ἐπί τῇ μετονομασίᾳ τῆς μέν Ἀνωτάτης Ἐκκλησιαστικῆς Ἀκαδημίας Ἡρακλείου Κρήτης εἰς «Πατριαρχικήν Ἀνωτάτην Ἐκκλησιαστικήν Ἀκαδημίαν Κρήτης», τοῦ δέ ἐν Χανίοις Γενικοῦ Ἐκκλησιαστικοῦ Λυκείου – Ἐκκλησιαστικοῦ Γυμνασίου εἰς «Πατριαρχικήν Ἐκκλησιαστικήν Σχολήν Κρήτης- Γενικόν Ἐκκλησιαστικόν Λύκειον-Ἐκκλησιαστικόν Γυμνάσιον Χανίων», δι᾿ ἐπί τούτῳ ρυθμίσεως εἰσαχθείσης εἰς τόν ἄρτι ψηφισθέντα Νόμον περί Ὀργανώσεως τῆς Νομικῆς Μορφῆς τῶν Θρησκευτικῶν Κοινοτήτων καί τῶν ἑνώσεών των εἰς τήν Ἑλλάδα καί ἄλλων διατάξεων ἁρμοδιότητος Γενικῆς Γραμματείας Θρησκευμάτων.

β) Ἐγένετο ἀποδεκτή ἡ παραίτησις ἀπό τῆς θέσεως τοῦ Διευθυντοῦ τοῦ ἐν Ἀθήναις Γραφείου Ἐκπροσωπήσεως τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Περγάμου κ. Ἰωάννου, οὗτινος ἡ Ἐπαρχία ἀνυψώθη, ἐν τῷ προσώπῳ αὐτοῦ, εἰς τήν τάξιν τῶν Γεροντικῶν Μητροπόλεων τοῦ Θρόνου.

γ) Ἐξελέγη Μητροπολίτης Ἀδριανουπόλεως ὁ Πανοσιολ. Ἀρχιμανδρίτης κ. Ἀμφιλόχιος Στεργίου, ὅστις διωρίσθη Διευθυντής τοῦ ὡς ἄνω Γραφείου.

δ) Ἐθεωρήθησαν ἅπαντα τά ἐν τῇ ἡμερησίᾳ διατάξει ἀναγεγραμμένα θέματα, ἐφ᾿ ὧν καί ἐλήφθησαν αἱ προσήκουσαι ἀποφάσεις.

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου

Ἐν τοῖς Πατριαρχείοις, τῇ 3ῃ Ὀκτωβρίου 2014

Μητροπολίτης Αδριανουπόλεως ο π. Αμφιλόχιος Στεργίου και Γέρων ο Μητροπολίτης Περγάμου κ. Ιωάννης

Σύμφωνα με τις ειδήσεις που φθάνουν έως εμάς από το Φανάρι, σήμερα περί το μεσημέρι η Αγία και Ιερά Σύνοδος του Οικουμενικού Πατριαρχείου εξέλεξε Μητροπολίτη Αδριανουπόλεως τον Αρχιμανδρίτη Αμφιλόχιο Στεργίου, γνωστό ιερομόναχο της Μονής Αγίας Παρασκευής Μαζίου Μεγάρων, ενώ ανεβίβασε σε Γέροντα τον Μητροπολίτη Περγάμου κ. Ιωάννη.

Ο Οικουμενικός Πατριάρχης και η περί Αυτόν Σύνοδος, έκαναν πάλι την έκπληξη στα εκκλησιαστικά πράγματα κυρίως ενδοελλαδικώς! Και οι δύο ανωτέρω εξελίξεις -κινήσεις ματ τού Φαναρίου, θα τις λέγαμε- αναμένονται να συζητηθούν πολύ!

Οι επίσημες Ομιλίες του Οικουμενικού Πατριάρχου κατά την περιοδεία του στη Θράκη

Κυκλοφορήθηκαν διαδικτυακώς ορισμένες από τις επίσημες Ομιλίες του Οικουμενικού Πατριάρχου Βαρθολομαίου, κατά την πρόσφατη επίσημη περιοδεία του σε Μητροπόλεις των Νέων Χωρών της Θράκης. Κάθε μία από αυτές είναι άλατι ηρτυμένη και ο ακροατής ή αναγνώστης προσλαμβάνει μηνύματα ζωής, ιστορίας, εμπειρίας αιώνων! 

Εμείς τις αναδημοσιεύσαμε ήδη στα «Παραθέματα Λόγου», ήτοι στην Ψηφιακή Βιβλιοθήκη του ηλεκτρονικού περιοδικού μας. Κατωτέρω υπάρχουν οι σχετικοί σύνδεσμοι για διευκόλυνση των αναγνωστών μας. Απλώς κάντε κλικ επάνω σε καθεμιά:  

1. Χαιρετισμὸς τῆς Α. Θ. Παναγιότητος τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου κ. κ. Βαρθολομαίου κατὰ τὴν Ὑποδοχὴν Αὐτοῦ εἰς τὴν Κεντρικὴν Πλατεῖαν τοῦ Σουφλίου (21 Σεπτεμβρίου 2014)

2. Ὁμιλία κατὰ τὴν Δοξολογίαν εἰς τὸν Ἱερὸν Μητροπολιτικὸν Ναὸν Ἁγίου Γεωργίου Σουφλίου (21 Σεπτεμβρίου 2014)

3. Ὁμιλία κατὰ τὴνἘπίσκεψιν εἰς τὴν Ἱερὰν Μονὴν Παναγίας Πορταϊτίσσης Κορνοφωλέας (22 Σεπτεμβρίου 2014)

4. Ὁμιλία κατὰ τὴν Δοξολογίαν εἰς τὸν Ἱερὸν Μητροπολιτικὸν Ναὸν Ἁγίου Νικολάου Ἀλεξανδρουπόλεως (22 Σεπτεμβρίου2014)

5. Χαιρετισμὸς κατὰ τὴν Ὑποδοχὴν Αὐτοῦ εἰς τὸν Αὔλειον Χώρον τοῦ Ἱεροῦ Καθεδρικοῦ Ναοῦ Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου Κομοτηνῆς (22 Σεπτεμβρίου 2014)

6. Ὁμιλία μετὰ τὸ πέρας τῆς Δοξολογίας εἰς τὸν Ἱερὸν Καθεδρικὸν Ναὸν Εὐαγγελισμοῦ τῆς Θεοτόκου Κομοτηνῆς (22 Σεπτεμβρίου 2014)

7. Ὁμιλία κατὰ τὴν Τελετὴν Ἀναγορεύσεως Αὐτοῦ εἰς Ἐπίτιμον Διδάκτορα τοῦ Τμήματος Γλώσσης, Φιλολογίας καὶ Πολιτισμοῦ Παρευξεινίων Χωρῶν τοῦ Δημοκριτείου Πανεπιστημίου Θρᾴκης (22 Σεπτεμβρίου 2014)

8. Ὁμιλία κατὰ τὴν Σύναξιν τῶν Κληρικῶν τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Μαρωνείας καί Κομοτηνῆς (23 Σεπτεμβρίου 2014)

9. Ὁμιλία κατὰ τὴν Ἐκδήλωσιν Σχολείων Δευτεροβαθμίου Ἐκπαιδεύσεως Ροδόπης (23 Σεπτεμβρίου 2014)

10. Ὁμιλία κατὰ τὴν Ἐπίσκεψιν Αὐτοῦ εἰς τὴν Ἕδραν τῆς Περιφερείας Ἀνατολικῆς Μακεδονίας καί Θρᾴκης (23 Σεπτεμβρίου 2014)

11. Χαιρετισμὸς κατὰ τὴν Ὑποδοχὴν Αὐτοῦ εἰς τὴν Ἑδραν τῆς Ἀρχιερατικῆς Περιφερείας Μαρωνείας (23 Σεπτεμβρίου 2014)

12. Χαιρετισμὸς κατὰ τὴν Ὑποδοχὴν Αὐτοῦ εἰς τὴν Ἕδραν τῆς Ἀρχιερατικῆς Περιφερείας Ἰάσμου (23 Σεπτεμβρίου 2014)

13. Χαιρετισμὸς κατὰ τὴν Ὑποδοχὴν Αὐτοῦ εἰς τὴν Κεντρικὴν Πλατεῖαν τῆς Ξάνθης (23 Σεπτεμβρίου2014)

14. Ὁμιλία κατὰ τὴν Δοξολογίαν ἐν τῷ Ἱερῷ Καθεδρικῷ Ναῷ τῆς τοῦ Θεοῦ Σοφίας Ξάνθης (23 Σεπτεμβρίου 2014)

15. Ὁμιλία κατὰ τὴν πρὸς Τιμὴν Αὐτοῦ Πολιτιστικὴν Ἐκδήλωσιν "Μνήμη τῆς καθ᾿ ἡμᾶς Ἀνατολῆς" εἰς τό Δημοτικὸν Ἀμφιθέατρον Ξάνθης μετά τῶν Χορευτικῶν Συγκροτημάτων τῶν Συλλόγων (23 Σεπτεμβρίου2014)

16. Πρόποσις κατὰ τὸ Ἐπίσημον Δεῖπνον εἰς τὴν Λέσχην Ἀξιωματικῶν Φρουρᾶς Ξάνθης (23 Σεπτεμβρίου2014).