ΟΜΙΛΙΑ
ΣΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
της
Κυριακής Ε΄ Ματθαίου
9
Ιουλίου 2017
(Ματθ.
η΄ 28-θ΄ 1 )
Γράφει
ο π. Αναστάσιος Στεργιώτης
Ο
δαίμονας του συμφέροντος είναι μια
τρομερή δύναμη, η οποία ανέκαθεν κυρίευε
και εξακολουθεί να διακατέχει τον
άνθρωπο. Είναι ένας δαίμονας πιο τρομερός
και ψυχικά πιο επιβλαβής ακόμη και από
τους δαίμονες που είχαν καταλάβει τους
δυστυχείς δαιμονισμένους της χώρας των
Γεργεσηνών. Στη χώρα αυτήν ο Κύριος
επιτέλεσε δυο μέγιστα θαύματα, ενδεικτικά
της άπειρης θείας Δύναμής Του.
Πρώτον,
εκδίωξε τα φθοροποιά και πονηρά πνεύματα
από τους δυστυχείς αυτούς ανθρώπους,
οι οποίοι περιπλανιόνταν ρακένδυτοι
σε ερημιές, καταπληγωμένοι και εκτεθειμένοι
σ’ όλες τις καιρικές συνθήκες, ουρλιάζοντας
και απειλώντας τους συμπατριώτες τους.
Τα πονηρά πνεύματα, που τους διακατείχαν,
βλέποντας τον Υιό του Θεού να πλησιάζει
και γνωρίζοντας την δύναμή Του, ένιωσαν
φόβο και τον παρακάλεσαν να μην τα
βασανίσει. Τότε ο Ιησούς, προστάζοντάς
τα ν’ αφήσουν τους ανθρώπους που
ταλαιπωρούσαν, τα πρόσταξε να μεταβούν
και να εισέλθουν στην αγέλη των χοίρων,
που έβοσκε εκεί κοντά. Αυτό αποτελεί
και την δεύτερη θαυματουργή του πράξη.
Γιατί,
άραγε, ο Κύριος επέτρεψε στους δαίμονες
να εισέλθουν εις τους χοίρους; Γιατί
προσέβαλε έτσι την φύση, που μέρος της
αποτελούν και τα ζώα, τα οποία και αυτά
είναι δημιουργήματα του Θεού; Και γιατί
ζημίωσε τους ανθρώπους που ήταν ιδιοκτήτες
των χοίρων, καταστρέφοντας ξένη περιουσία;
Αυτά
τα ερωτήματα δεν θα τα θέταμε, αν γνωρίζαμε
σε βάθος και αν είχαμε συνειδητοποιήσει
ότι κάθε πράξη του Θεού προέρχεται από
την αγάπη και την δικαιοσύνη Του, έχει
δε ως σκοπό την ωφέλεια και την σωτηρία
του ανθρώπου, καίτοι αυτός πολλές φορές
δεν το καταλαβαίνει.
«Του
Κυρίου η γη και το πλήρωμα αυτής»,
λέει ο ιερός ψαλμωδός και όλη η κτίση,
που είναι δημιούργημα του Θεού,
χρησιμοποιείται για την σωτηρία και το
καλό του ανθρώπου. Με τις πράξεις Του ο
Θεός αποσκοπεί να οδηγήσει τους ανθρώπους
στη μετάνοια και την διόρθωση του εαυτού
τους, ώστε να καταστούν τέκνα φωτός και
υιοί Θεού κατά χάριν.
Έτσι,
με τον πνιγμό των χοίρων, δίνει ένα
ισχυρό ηθικό ράπισμα στους ασεβείς
Γεργεσηνούς ιδιοκτήτες τους, οι οποίοι,
παραβιάζοντας τον θρησκευτικό νόμο,
έτρεφαν ακάθαρτα ζώα με σκοπό το υψηλό
κέρδος που θα αποκόμιζαν πουλώντας το
ακριβό τους κρέας. Όμως οι χοίροι
συμβολίζουν και τους αμετανόητους
αμαρτωλούς, οι οποίοι είναι ψυχικά
ακάθαρτοι από τα πάθη.
Ας
πάψει ο άνθρωπος, λοιπόν, να κυλιέται
στη λάσπη των ηθικών αμαρτημάτων και
του υλικού κέρδους, που οδηγεί στην
απώλεια και ας πορευθεί στον δρόμο του
Θεού που οδηγεί στη σωτηρία. Γένοιτο!
