Υπάρχουν εκδόσεις που γεννιούνται από την ανάγκη της έρευνας και άλλες που ωριμάζουν μέσα στη ζωή της Εκκλησίας. Οι δεύτερες διαθέτουν μιαν ιδιαίτερη χάρη. Φέρουν τη σφραγίδα της εμπειρίας, της προσευχής και της πολύχρονης διακονίας. Έτσι συναντά κανείς το «Παντελεημονάριον», έναν επιμελημένο τόμο 416 μεστών σελίδων, αφιερωμένο στον πανένδοξο μεγαλομάρτυρα και ιαματικό Άγιο Παντελεήμονα, ο οποίος έρχεται να εμπλουτίσει ουσιαστικά τη σύγχρονη λειτουργική βιβλιογραφία.
Του π. ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ
Η Αγία Μαρίνα, την οποία τιμάμε σήμερα, στέκεται μπροστά μας πρότυπο φωτεινό, καρπός αγνότητας, θάρρους και πίστης. Μες από τη ζωή της, λάμπει η δύναμη της αγάπης προς τον Χριστό και η δύναμη της χάρης του Θεού.
Του ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ, Θεολόγου - Καθηγητού
Οι γυναίκες Μάρτυρες της Εκκλησίας μας δεν υστέρησαν σε ηρωικό φρόνιμα από τους άνδρες. Υπέδειξαν το ίδιο με εκείνους ηρωισμό ή και τους ξεπέρασαν πολλές φορές. Γι’ αυτό και τιμώνται το ίδιο λαμπρά με εκείνους.
Την Τετάρτη 15 Ιουλίου, ο Σεβ. Μητροπολίτης Αρκαλοχωρίου, Καστελλίου και Βιάννου κ. Ανδρέας, χοροστάτησε κατά τον Εσπερινό στην Ιερά Μονή Αγίας Μαρίνας στη Βόνη. Προ της απολύσεως, ομίλησε καταλλήλως στους πολυπληθέστατους προσκυνητές που καταφθάνουν για την πανήγυρη.
«Ο Ελληνισμός ζει και μεγαλουργεί και εδώ στη μακρινή Αυστραλία και όσο υπάρχει η Ελληνορθόδοξη Αρχιεπισκοπή μας και το Οικουμενικό Πατριαρχείο σε τούτα εδώ τα χώματα, όσο ο Ορθόδοξος παπάς τελεί τη Λειτουργία στα Ελληνικά, ο Ελληνισμός έχει μέλλον και δεν φοβόμαστε τίποτα». Το ηχηρό και αισιόδοξο αυτό μήνυμα εξέπεμψε ο Σεβασμιώτατος Αρχιεπίσκοπος Αυστραλίας κ.κ. Μακάριος, υποδεχόμενος τον Υπουργό Εθνικής Αμύνης της Ελλάδος κ. Νικόλαο Δένδια, στην έδρα της Ιεράς Αρχιεπισκοπής, στο Σύδνεϋ, την Πέμπτη, 16 Ιουλίου 2026.
Ανήμερα της μνήμης του Αγίου Ισαποστόλου Πρίγκιπα του Κιέβου Βλαδιμύρου του Μεγάλου, της 1038ης επετείου του Βαπτίσματος της Ουκρανίας-Ρωσίας και ανήμερα της Ημέρας της Ουκρανικής Κρατικής Ιδρύσεως, 15 Ιουλίου 2026, ο Μακαριώτατος Μητροπολίτης Κιέβου και πάσης Ουκρανίας Επιφάνιος τέλεσε τη Θεία Λειτουργία στον Πατριαρχικό Καθεδρικό Ναό Βλαδιμήρου της πρωτεύουσας.
Στο Ιερό Βήμα του Ιερού Ναού της Παναγούλας Βανάτου διαμορφώνεται σταδιακά μία ξεχωριστή εικονογραφική σύνθεση, αφιερωμένη στους νεοδιακηρυχθέντες Αγίους της Ορθοδόξου Εκκλησίας.
Στο συναξάρι του Αγίου Αθηνογένους, επισκόπου Πηδαχθόης, και των μαθητών του, την μνήμη των οποίων η Εκκλησία μας εορτάζει κάθε χρόνο στις 16 Ιουλίου, διαβάζουμε ένα παράδοξο γεγονός.
Οι Άρχοντες του Οικουμενικού Πατριαρχείου στον Καναδά προσέφεραν οικονομική ενίσχυση προς την Ιερά Μητρόπολη Μεξικού, προκειμένου να υποστηρίξουν το έργο ανακούφισης των πληγέντων από τους δύο καταστροφικούς σεισμούς που έπληξαν τη Βενεζουέλα στα τέλη Ιουνίου.
Με την πρέπουσα εκκλησιαστική λαμπρότητα, εορτάστηκε η μνήμη του Αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτου, στη γενέτειρά του, νήσο Νάξο, με επίκεντρο τον ομώνυμο Ιερό Ενοριακό Ναό της πόλεως.
Την Τρίτη 14 Ιουλίου ο Σεβ. Μητροπολίτης Γέρων Πριγκηποννήσων κ. Δημήτριος επισκέφθηκε την Ιερά Μητρόπολη Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας. Τον υποδέχθηκαν στο επισκοπικό μέγαρο ο Σεβ. Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας κ. Παντελεήμων και ο Θεοφ. Επίσκοπος Δομενίκου κ. Αθηναγόρας.
Την Τρίτη, 14 Ιουλίου 2026, ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου του Αγίου Όρους, Αρχιμ. Βαρθολομαίος, με τη συνοδεία Αγιορειτών Πατέρων, λειτούργησαν μέσα στο σπήλαιο του Αγίου Αντωνίου στη Λαύρα του Κιέβου.
Του ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ Θεολόγου - Καθηγητού
Μάρτυρες της Εκκλησίας μας ανάδειξαν όλες οι ηλικίες. Νέοι, ηλικιωμένοι, άνδρες και γυναίκες στολίζουν σαν πολύτιμοι λίθοι τα μαρτυρολόγιά της. Μια από τις κατηγορίες των Μαρτύρων μας είναι οι Παιδομάρτυρες, όπου σ’ αυτή συγκαταλέγονται τα ηρωικά βλαστάρια των Χριστιανών γονέων. Είναι τα πολυάριθμα παιδιά, ακόμα και νήπια, τα οποία μαρτύρησαν για την πίστη τους στο Χριστό. Ένα από αυτά υπήρξε ο τρίχρονος άγιος Κήρυκος, ο οποίος έδωσε τη σύντομη ζωή του για την πίστη του στο Χριστό, μαζί με την ηρωική χριστιανή μητέρα του Ιουλίττα.
Την Εξαρχία του Οικουμενικού Πατριαρχείου στο Κίεβο επισκέφθηκε αντιπροσωπεία πατέρων από την Ιερά Μονή Εσφιγμένου του Αγίου Όρους.
Ο Καθηγούμενος της Μονής, Αρχιμανδρίτης Βαρθολομαίος, και η συνοδεία του έγιναν δεκτοί από τον Έξαρχο του Οικουμενικού Πατριάρχη στην Ουκρανία, Θεοφιλέστατο Επίσκοπο Κομάνων κ. Μιχαήλ.
Ένα σπουδαίο έργο χριστιανικής παιδείας και εκπαίδευσης παίρνει σάρκα και οστά στην Ανατολική Ουγκάντα.
Η Ιερά Μητρόπολη Λαρίσης και Τυρνάβου, σε συνεργασία με τον ιεραποστολικό σύλλογο «ΠΟΡΕΙΑ ΑΓΑΠΗΣ», είναι στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσουν τη θεμελίωση του νέου δημοτικού σχολείου «Άγιος Παΐσιος» στην περιοχή Μπουγιέντε της Επισκοπής Τζίντζα και Ανατολικής Ουγκάντα. Η περιοχή είναι γνωστή και ως «χωριό των Λαρισαίων», λόγω της διαρκούς στήριξης της τοπικής μας εκκλησίας.
Μητροπολίτου Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου Ἱεροθέου
Ὁμιλία στό Δημαρχεῖο τῆς Κονίτσης, τήν 12 Ἰουλίου 2026
Εὐχαριστῶ θερμότατα τόν Σεβ. Μητροπολίτη Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανῆς καί Κονίτσης κ. Ἀλέξιο γιά τή πρόσκλησή του νά ἔλθω μετά ἀπό πολλά χρόνια στήν Κόνιτσα, καί μάλιστα αὐτήν τήν σημαντική ἡμέρα τῆς ἑορτῆς τοῦ ἁγίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου, πού δόξασε τήν Ἐκκλησία μέ τήν ζωή του, τούς λόγους του, τά θαύματά του, τήν προσευχή του. Πρέπει εἰσαγωγικά νά ὑπογραμμίσω ὅτι ὀφείλω πολλά στόν ἅγιο Παΐσιο, ἀφοῦ, οἱ λόγοι του μέ κράτησαν σέ περίοδο μεγάλων πειρασμῶν, καί νά ὁμολογήσω δημοσίως, χωρίς νά τό ἐξηγήσω, ὅτι τό ὅτι εἶμαι Μητροπολίτης τό ὀφείλω σέ αὐτόν, διότι μοῦ ἔδωσε σοφές συμβουλές.
Σήμερα θά δοῦμε τήν Ἐπιστολή πού ἔστειλε ὁ Θεός, διά τοῦ Εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου, στόν Ἐπίσκοπο τῆς Σμύρνης, πού ἀφορᾶ τήν προσωπική του κατάσταση καί τήν κατάσταση ὅλης τῆς Ἐκκλησίας τῆς Σμύρνης. Γράφεται στήν Ἐπιστολή:
Ἡ πρώτη Ἐπιστολή πού στέλνει ὁ Χριστός διά τοῦ Εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου, καί εἶναι γραμμένη στό βιβλίο τῆς «Ἀποκαλύψεως τοῦ Ἰωάννου», εἶναι στόν Ἐπίσκοπο τῆς Ἐφέσου. Γράφεται:
Ὁ Χριστός ἐμφανίσθηκε στόν Εὐαγγελιστή Ἰωάννη στήν Πάτμο, κατά τήν ἡμέρα τῆς Κυριακῆς, μέσα στήν δόξα Του, ἐν μέσῳ τῶν λυχνιῶν πού εἶναι οἱ Ἐκκλησίες, κρατώντας στό δεξί Του χέρι τά ἑπτά ἀστέρια πού εἶναι οἱ Ἐπίσκοποι τῶν Ἐκκλησιῶν αὐτῶν. Αὐτό σημαίνει ὅτι οἱ κατά τόπους Ἐκκλησίες δέν εἶναι κάποιες ἀνθρώπινες ὀργανώσεις, οὔτε κάποιο ἀνθρώπινο Σωματεῖο, ἀλλά εἶναι χρυσές λυχνίες. Εἶναι χρυσές ἐπειδή κρατοῦν τήν ὀρθόδοξη πίστη καί εἶναι λυχνίες γιατί ἔχουν τό ἔλεος καί τό Φῶς τοῦ Χριστοῦ. Οἱ δέ ὑπεύθυνοι αὐτῶν τῶν Ἐκκλησιῶν εἶναι οἱ Ἐπίσκοποι πού εἶναι ἀστέρια, διότι φωτίζονται ἀπό τόν Ἥλιο τῆς δικαιοσύνης, τόν Χριστό καί λάμπουν μεταξύ τῶν Χριστιανῶν.
Τὰ κηρύγματα τῶν Κυριακῶν τοῦ Καλοκαιριοῦ αὐτοῦ (2026) θὰ ἀναφερθοῦν στὶς Ἐπιστολές πού ἀπέστειλε ὁ Χριστός στὶς ἐπτά Ἐκκλησίες τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, ποὺ λέγονται Ἐκκλησίες τῆς Ἀποκαλύψεως, διὰ τοῦ Εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου, καὶ εἶναι γραμμένες στὸ τελευταῖο βιβλίο τῆς Καινῆς Διαθήκης καί ὁλοκλήρου τῆς Ἀγίας Γραφῆς, ποὺ λέγεται «Ἀποκάλυψις Ἰωάννου». Πρόκειται γιὰ μιὰ ἀποκάλυψη τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ στὸν ἀγαπημένο του Μαθητή, τὸν Εὐαγγελιστή Ἰωάννη, ὅταν ἐκεῖνος βρέθηκε στὴν νῆσο Πάτμο, κατά τὴν ἡμέρα τῆς Κυριακῆς, ἐπειδή κήρυττε τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ καί ἔδινε τὴν μαρτυρία γιὰ τὸν Ἰησοῦ Χριστό (Άπ. κεφ. α΄).
Του ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ, Θεολόγου - Καθηγητού
Στις 14 Ιουλίου η Εκκλησία μας εορτάζει τη μνήμη του αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτη. Πρόκειται για μια σπουδαία εκκλησιαστική προσωπικότητα του 18ου αιώνα, η οποία έβαλε τη δική της σφραγίδα στην Εκκλησία και το Γένος μας την κρίσιμη εκείνη περίοδο, όπου η Οθωμανική αυτοκρατορία βρισκόταν στο απόγειο της δύναμής της. Συνετέλεσε επίσης στην αποσόβηση του κινδύνου της αλλοιώσεως του ορθοδόξου φρονήματος, από την επέλαση πολυαρίθμων παπικών και προτεσταντικών «ιεραποστόλων», οι οποίοι ασκούσαν ασφυκτικό προσηλυτισμό εις βάρος των υποδούλων Ορθοδόξων Ελλήνων. Ο άγιος Νικόδημος, με τον πολύπλευρο αγώνα του βοήθησε τα μέγιστα για τη σωτηρία της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού.
Του ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ, Θεολόγου – Καθηγητού
Η εκχριστιάνιση των Ρως (Ρώσων) είναι ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα της ιστορίας. Κι’ αυτό διότι οι πολυάριθμοι λαοί της βορειοανατολικής Ευρώπης, γνώρισαν το φως του Χριστού, και άφησαν οριστικά πίσω τον εφιαλτικό παγανισμό και μαζί του το βάρβαρο και απολίτιστο παρελθόν τους. Πρωτεργάτης σε αυτή την παλιγγενεσία υπήρξε ο άγιος Βλαδίμηρος, ο Μέγας Πρίγκιπας του Κιέβου, του οποίου δίκαια η Εκκλησία του απένειμε τον τίτλο του Ισαποστόλου.
Συνεχῶς οἱ δημοσιογράφοι στά Μέσα Ἐνημέρωσης, εἴτε ἔντυπα εἴτε ἠλεκτρονικά, γράφουν καί σχολιάζουν τά διάφορα σκάνδαλα πού ἔρχονται στό φῶς, οἰκονομικά, κοινωνικά, ἠθικά καί ὅλα τά σχολιάζουν ἀρνητικά, χωρίς συνήθως νά προσδιορίζουν τά αἴτια. Κατά τόν ὁρισμό, σκάνδαλο εἶναι «ὁτιδήποτε θίγει τό κοινό αἴσθημα, περί ἠθικῆς καί προκαλεῖ ἀγανάκτηση» (Γ. Μπαμπινιώτης).
Ὁρισμένα στοιχεῖα ἀπό ἕνα ἄρθρο τοῦ Θ. Γεωργακόπουλου, (Καθημερινή, 25.6.2026), μᾶς δίνουν τήν ἀφορμή νά ἐπισημάνουμε μιά λανθασμένη ποιμαντική τακτική, πού βρίσκει ὅμως πολλούς θιασῶτες ἀπό τό πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας, λαϊκούς καί Κληρικούς. Ὁ τίτλος τοῦ ἄρθρου εἶναι: «Μή σκέφτεστε ἕναν ἐλέφαντα!» καί ἀναφέρεται σέ ἕνα ὁμότιτλο βιβλίο τοῦ Ἀμερικανοῦ γλωσσολόγου Τζόρτζ Λάκοφ, δημοκρατικοῦ, ὡς πρός τίς πολιτικές πεποιθήσεις, ὁ ὁποῖος «τὸ 2004, λίγο πρὶν ἀπὸ τὶς ἀμερικανικὲς προεδρικὲς ἐκλογές... ἔβλεπε μὲ τρόμο τὸν συντηρητισμὸ νὰ ἁπλώνεται καὶ νὰ κυριαρχεῖ στὸν δημόσιο διάλογο... Ὁπότε ἔγραψε ἕνα μικρὸ βιβλιαράκι στὸ ὁποῖο ἀποτύπωνε τὴ θεωρία του γιὰ τὴ χρήση τῆς γλώσσας στὸν πολιτικὸ λόγο καὶ διατύπωνε καὶ ἰδέες καὶ προτάσεις γιὰ τὸ πῶς οἱ προοδευτικοί... θὰ μποροῦσαν νὰ ἀνακτήσουν τὸν ἔλεγχο τοῦ δημόσιου διαλόγου».
Η Εκκλησία του Χριστού δεν τιμά μόνο τους αγίους των πρώτων χριστιανικών αιώνων ούτε περιορίζεται στις μεγάλες μορφές της βυζαντινής περιόδου. Σε κάθε εποχή, ακόμη και στις πιο δύσκολες, ο Θεός αναδεικνύει ανθρώπους που γίνονται ζωντανά παραδείγματα του Ευαγγελίου και αποδεικνύουν ότι η αγιότητα δεν αποτελεί μια μακρινή ιστορική ανάμνηση, αλλά μια διαρκή πραγματικότητα μέσα στη ζωή της Εκκλησίας.
Στόν 115ο Ψαλμό ὁ Δαβίδ μᾶς λέει μιάν ἀλήθεια πού δύσκολα μποροῦμε νά ἀφομοιώσουμε καί εὔκολα μποροῦμε νά παρανοήσουμε. Διαβάζουμε: «Ἐπίστευσα, διὸ ἐλάλησα· ἐγὼ δὲ ἐταπεινώθην σφόδρα. Ἐγὼ δὲ εἶπα ἐν τῇ ἐκστάσει μου· πᾶς ἄνθρωπος ψεύστης». Αὐτοί εἶναι οἱ δύο πρῶτοι στίχοι τοῦ ἐν λόγῳ Ψαλμοῦ, στούς ὁποίους παρατηροῦμε ὅτι ἡ πρώτη λέξη εἶναι τό ρῆμα «ἐπίστευσα» καί ἡ τελευταία τό ἐπίθετο ἤ οὐσιαστικό «ψεύστης». Ἑρμηνεύοντας τούς στίχους αὐτούς οἱ ἅγιοι Πατέρες μᾶς λένε πολύ σημαντικά πράγματα γιά τήν πίστη, ἀλλά καί τήν ἐπίγνωση τῆς καταστάσεως τοῦ πεπτωκότος ἀνθρώπου.
Το τέλος του Ψυχρού Πολέμου δεν σήμανε μόνο την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης. Σήμανε και την κατάρρευση ενός ολόκληρου ιδεολογικού συστήματος, το οποίο για περισσότερες από επτά δεκαετίες είχε επιχειρήσει να περιθωριοποιήσει τη θρησκεία από τη δημόσια ζωή. Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ρωσίας, η οποία είχε υποστεί σκληρούς διωγμούς κατά τη σοβιετική περίοδο, βρέθηκε ξαφνικά μπροστά σε μια ιστορική πρόκληση: να επαναπροσδιορίσει τη θέση της σε μια κοινωνία που αναζητούσε νέα συλλογική ταυτότητα.
Με κατάνυξη και τη συμμετοχή ικανού εκκλησιάσματος τιμήθηκε σήμερα, Κυριακή 12 Ιουλίου 2026, στον Ιερό Ενοριακό Ναό της Φανερωμένης Βανάτου Ζακύνθου, η ιερή μνήμη του λαοφιλούς Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου και Διορατικού.
Συλλειτούργησαν ο Πρωτοπρεσβύτερος Ιωάννης Βλαχιώτης και ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας. Ο π. Ιωάννης, μετά την ολοκλήρωση της πολυετούς εφημεριακής του διακονίας και τη συνταξιοδότησή του, έχει πλέον την ευκαιρία να πραγματοποιεί λειτουργικές επισκέψεις σε φίλους και αδελφούς κληρικούς, καλλιεργώντας τους δεσμούς της εν Χριστώ αδελφοσύνης και συμμετέχοντας στη λατρευτική ζωή ενοριών της νήσου.
Με ιδιαίτερη λαμπρότητα τελέστηκαν οι θρησκευτικές εορταστικές εκδηλώσεις της Ιεράς Μητροπόλεως Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης προς τιμήν του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου, στον ευλογημένο τόπο της Κόνιτσας, όπου μεγάλωσε και ανδρώθηκε πνευματικά ο σύγχρονος Άγιος της Εκκλησίας μας.
Με την παρουσία μεγάλου πλήθους πιστών από την Δυτική Φθιώτιδα και άλλες περιοχές του Νομού, καθώς και την πόλη της Λαμίας πανηγύρισε το Ιερό Μητροπολιτικό Παρεκκλήσιο του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου στην πόλη της Μακρακώμης, στην θέση «Κούτρες».
Την Κυριακή, 12 Ιουλίου 2026, ο Καθηγούμενος της Ιεράς Μονής Εσφιγμένου Αγίου Όρους, αρχιμανδρίτης Βαρθολομαίος, πλαισιούμενος από τους αγιορείτες πατέρες, συλλειτούργησε με τον Μακαριώτατο Μητροπολίτη Κιέβου και πάσης Ουκρανίας κ. Επιφάνιο στον Ιερό Ναό του Αρχαγγέλου Μιχαήλ στο Κίεβο.
Με εκκλησιαστική λαμπρότητα και κατάνυξη εορτάστηκε στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Αυστραλίας η μνήμη του Οσίου και Θεοφόρου πατρός ημών Παϊσίου του Αγιορείτου, του και Προστάτου της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Πέμπτης Ηπείρου και της Αυστραλίας.
Ομιλία του ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ ΖΟΥΛΑ, Μάστερ Θεολογίας,
κατά την Ευχαριστιακή Σύναξη του Αγίου Παϊσίου, στον Ναό Φανερωμένης Βανάτου, 12.7.2026
Η Εκκλησία μας τιμά σήμερα τη μνήμη του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου, ενός σύγχρονου αγίου, ο οποίος έζησε πολύ κοντά στη δική μας εποχή και απέδειξε ότι η αγιότητα δεν αποτελεί ανάμνηση των πρώτων χριστιανικών αιώνων, αλλά ζωντανή πραγματικότητα και στις ημέρες μας.
Τελέστηκε σήμερα στον Καθεδρικό Ιερό Ναό του Αγίου Θεοδώρου στην Πάφο, το επίσημο μνημόσυνο των πεσόντων υπέρ της Δημοκρατίας και της νομιμότητας κατά το προδοτικό πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974.
Ομιλία στην ευαγγελική περικοπή Ματθ. (9, 1-8)
Στην ευαγγελική περικοπή της έκτης Κυριακής του Ματθαίου, βλέπουμε τη δύναμη της φιλίας. Τη δύναμη αυτών που μας αγαπούν και που μπορούν να μας οδηγήσουν στην αλήθεια και τη σωτηρία. Κάποιοι τον σήκωσαν, λέει το Ευαγγέλιο, χωρίς ερωτήσεις και διαπιστευτήρια. Αυτό είναι το πρώτο γεγονός της περικοπής, πριν από κάθε λόγο και κάθε θαύμα, έναν άνθρωπο τον κουβαλούν άλλοι, «ἐπὶ κλίνης βεβλημένον» (Ματθ. 9, 2). Η μετοχή έχει τη δική της σκληρότητα, λέει «βεβλημένον», δηλαδή πεταμένο πάνω στο κρεβάτι, όπως αφήνεις κάτι που δεν περιμένεις πια να χρησιμεύσει σε τίποτε. Πόσα χρόνια κράτησε η ακινησία του, η διήγηση δεν το αποκαλύπτει. Μας αφήνει, ωστόσο, να κατανοήσουμε καθαρά πως κανένα θαύμα ο ίδιος δε ζήτησε, λέξη δεν είπε. Τον μετέφεραν. Η κίνηση προς τον Χριστό έγινε με ξένα πόδια.
Στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Μεγαλομάρτυρος οδ. Βόλου πόλεως Λαρίσης, χοροστάτησε στον Πανηγυρικό Όρθρο και τέλεσε την Αρχιερατική Θεία Λειτουργία ο Σεβ. Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου κ. Ιερώνυμος την Κυριακή 12 Ιουλίου 2026, ημέρα τιμής της μνήμης ενός από τους νεότερους Αγίους της Πίστεως μας και πολύ δημοφιλούς, του Οσίου Πατρός ημών Παΐσιου του Αγιορείτου.
Τήν Κυριακή 12 Ιουλίου 2026, σύμφωνα με το Ιουλιανό ημερολόγιο, η Ιερά Μητρόπολη Πισιδίας εόρτασε τη μνήμη του ιδρυτή της, του Αγίου Πρωτοκορυφαίου Αποστόλου των Εθνών Παύλου, στην εκκλησία που φέρει το όνομά του στη Σίδη (Manavgat).
Την Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στη Σουρωτή Θεσσαλονίκης επισκέφθηκε σήμερα το μεσημέρι ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος, στο πλαίσιο της επίσκεψής του στη Βόρεια Ελλάδα.
Σήμερα, Κυριακή ΣΤ’ Ματθαίου, 12 Ιουλίου 2026, στον Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι τελέστηκε η Θεία Λειτουργία, χοροστατούντος του Σεβ. Μητροπολίτου Πολυανής και Κιλκισίου κ. Βαρθολομαίου.
Τὴν Στ´ Κυριακὴ τοῦ Ματθαίου, 12 Ἰουλίου 2026, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αὐστρίας κ. Ἀρσένιος προεξῆρχε τῆς Ἀρχιερατικῆς Θείας Λειτουργίας στὴν Ἱερὰ Μονὴ Ἁγίας Σκέπης καὶ Ἁγίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου στὸ Sankt Andrä am Zicksee, ἡ ὁποία πανηγύρισε τὴν ἑορτὴ τοῦ προστάτου Ἁγίου της. Συλλειτούργησαν οἱ Ἱερομόναχοι Ἰάκωβος Γιαννόπουλος καὶ Ἀνδρέας Bola, καθὼς καὶ ὁ Ἀρχιδιάκονος τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Γεώργιος Meleshko. Μετὰ τὴ Θεία Λειτουργία οἱ προσκυνητὲς προσεκλήθησαν στὴ μοναστηριακὴ τράπεζα, ἡ ὁποία παρατέθηκε ἀπὸ τοὺς Πατέρες τῆς Μονῆς. Πλῆθος πιστῶν προσῆλθε γιὰ νὰ συνεορτάσῃ τὴν πανήγυρη τῆς Μονῆς καὶ συμμετεῖχε μὲ κατάνυξη στὴ Θεία Λειτουργία.
Γράφει ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας
Ο Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (1924-1994) είναι μια από τις πιο αναγνωρίσιμες, πολυαγαπητές και δημοφιλείς μορφές της σύγχρονης Ορθοδοξίας. Η λαοφιλία του εκτείνεται ήδη πέρα από τα σύνορα της Ελλάδας, προσελκύοντας το ενδιαφέρον και τον σεβασμό πλήθους πιστών από ολόκληρο τον ορθόδοξο κόσμο. Η ιδιαίτερη σχέση του με τους ανθρώπους, η απλότητα και η αυθεντικότητά του, η ζεστή και αγαπησιάρικη συμβουλευτική που προσέφερε σε κάθε ψυχή που τον επισκεπτόταν, αποτελούν βασικούς παράγοντες της αποδοχής του από τον λαό.
