Με ιδιαίτερη λαμπρότητα τελέστηκαν οι θρησκευτικές εορταστικές εκδηλώσεις της Ιεράς Μητροπόλεως Δρυϊνουπόλεως, Πωγωνιανής και Κονίτσης προς τιμήν του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου, στον ευλογημένο τόπο της Κόνιτσας, όπου μεγάλωσε και ανδρώθηκε πνευματικά ο σύγχρονος Άγιος της Εκκλησίας μας.
Την Εξαρχία του Οικουμενικού Πατριαρχείου στο Κίεβο επισκέφθηκε αντιπροσωπεία πατέρων από την Ιερά Μονή Εσφιγμένου του Αγίου Όρους.
Ο Καθηγούμενος της Μονής, Αρχιμανδρίτης Βαρθολομαίος, και η συνοδεία του έγιναν δεκτοί από τον Έξαρχο του Οικουμενικού Πατριάρχη στην Ουκρανία, Θεοφιλέστατο Επίσκοπο Κομάνων κ. Μιχαήλ.
Στον Ιερό Ναό Αγίου Γεωργίου Μεγαλομάρτυρος οδ. Βόλου πόλεως Λαρίσης, χοροστάτησε στον Πανηγυρικό Όρθρο και τέλεσε την Αρχιερατική Θεία Λειτουργία ο Σεβ. Μητροπολίτης Λαρίσης και Τυρνάβου κ. Ιερώνυμος την Κυριακή 12 Ιουλίου 2026, ημέρα τιμής της μνήμης ενός από τους νεότερους Αγίους της Πίστεως μας και πολύ δημοφιλούς, του Οσίου Πατρός ημών Παΐσιου του Αγιορείτου.
Ένα σπουδαίο έργο χριστιανικής παιδείας και εκπαίδευσης παίρνει σάρκα και οστά στην Ανατολική Ουγκάντα.
Η Ιερά Μητρόπολη Λαρίσης και Τυρνάβου, σε συνεργασία με τον ιεραποστολικό σύλλογο «ΠΟΡΕΙΑ ΑΓΑΠΗΣ», είναι στην ευχάριστη θέση να ανακοινώσουν τη θεμελίωση του νέου δημοτικού σχολείου «Άγιος Παΐσιος» στην περιοχή Μπουγιέντε της Επισκοπής Τζίντζα και Ανατολικής Ουγκάντα. Η περιοχή είναι γνωστή και ως «χωριό των Λαρισαίων», λόγω της διαρκούς στήριξης της τοπικής μας εκκλησίας.
Σήμερα θά δοῦμε τήν Ἐπιστολή πού ἔστειλε ὁ Θεός, διά τοῦ Εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου, στόν Ἐπίσκοπο τῆς Σμύρνης, πού ἀφορᾶ τήν προσωπική του κατάσταση καί τήν κατάσταση ὅλης τῆς Ἐκκλησίας τῆς Σμύρνης. Γράφεται στήν Ἐπιστολή:
Ἡ πρώτη Ἐπιστολή πού στέλνει ὁ Χριστός διά τοῦ Εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου τοῦ Θεολόγου, καί εἶναι γραμμένη στό βιβλίο τῆς «Ἀποκαλύψεως τοῦ Ἰωάννου», εἶναι στόν Ἐπίσκοπο τῆς Ἐφέσου. Γράφεται:
Ὁ Χριστός ἐμφανίσθηκε στόν Εὐαγγελιστή Ἰωάννη στήν Πάτμο, κατά τήν ἡμέρα τῆς Κυριακῆς, μέσα στήν δόξα Του, ἐν μέσῳ τῶν λυχνιῶν πού εἶναι οἱ Ἐκκλησίες, κρατώντας στό δεξί Του χέρι τά ἑπτά ἀστέρια πού εἶναι οἱ Ἐπίσκοποι τῶν Ἐκκλησιῶν αὐτῶν. Αὐτό σημαίνει ὅτι οἱ κατά τόπους Ἐκκλησίες δέν εἶναι κάποιες ἀνθρώπινες ὀργανώσεις, οὔτε κάποιο ἀνθρώπινο Σωματεῖο, ἀλλά εἶναι χρυσές λυχνίες. Εἶναι χρυσές ἐπειδή κρατοῦν τήν ὀρθόδοξη πίστη καί εἶναι λυχνίες γιατί ἔχουν τό ἔλεος καί τό Φῶς τοῦ Χριστοῦ. Οἱ δέ ὑπεύθυνοι αὐτῶν τῶν Ἐκκλησιῶν εἶναι οἱ Ἐπίσκοποι πού εἶναι ἀστέρια, διότι φωτίζονται ἀπό τόν Ἥλιο τῆς δικαιοσύνης, τόν Χριστό καί λάμπουν μεταξύ τῶν Χριστιανῶν.
Τὰ κηρύγματα τῶν Κυριακῶν τοῦ Καλοκαιριοῦ αὐτοῦ (2026) θὰ ἀναφερθοῦν στὶς Ἐπιστολές πού ἀπέστειλε ὁ Χριστός στὶς ἐπτά Ἐκκλησίες τῆς Μικρᾶς Ἀσίας, ποὺ λέγονται Ἐκκλησίες τῆς Ἀποκαλύψεως, διὰ τοῦ Εὐαγγελιστοῦ Ἰωάννου, καὶ εἶναι γραμμένες στὸ τελευταῖο βιβλίο τῆς Καινῆς Διαθήκης καί ὁλοκλήρου τῆς Ἀγίας Γραφῆς, ποὺ λέγεται «Ἀποκάλυψις Ἰωάννου». Πρόκειται γιὰ μιὰ ἀποκάλυψη τοῦ Ἰησοῦ Χριστοῦ στὸν ἀγαπημένο του Μαθητή, τὸν Εὐαγγελιστή Ἰωάννη, ὅταν ἐκεῖνος βρέθηκε στὴν νῆσο Πάτμο, κατά τὴν ἡμέρα τῆς Κυριακῆς, ἐπειδή κήρυττε τὸν λόγο τοῦ Θεοῦ καί ἔδινε τὴν μαρτυρία γιὰ τὸν Ἰησοῦ Χριστό (Άπ. κεφ. α΄).
Του ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ, Θεολόγου - Καθηγητού
Στις 14 Ιουλίου η Εκκλησία μας εορτάζει τη μνήμη του αγίου Νικοδήμου του Αγιορείτη. Πρόκειται για μια σπουδαία εκκλησιαστική προσωπικότητα του 18ου αιώνα, η οποία έβαλε τη δική της σφραγίδα στην Εκκλησία και το Γένος μας την κρίσιμη εκείνη περίοδο, όπου η Οθωμανική αυτοκρατορία βρισκόταν στο απόγειο της δύναμής της. Συνετέλεσε επίσης στην αποσόβηση του κινδύνου της αλλοιώσεως του ορθοδόξου φρονήματος, από την επέλαση πολυαρίθμων παπικών και προτεσταντικών «ιεραποστόλων», οι οποίοι ασκούσαν ασφυκτικό προσηλυτισμό εις βάρος των υποδούλων Ορθοδόξων Ελλήνων. Ο άγιος Νικόδημος, με τον πολύπλευρο αγώνα του βοήθησε τα μέγιστα για τη σωτηρία της Ορθοδοξίας και του Ελληνισμού.
Του ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ, Θεολόγου – Καθηγητού
Η εκχριστιάνιση των Ρως (Ρώσων) είναι ένα από τα σημαντικότερα γεγονότα της ιστορίας. Κι’ αυτό διότι οι πολυάριθμοι λαοί της βορειοανατολικής Ευρώπης, γνώρισαν το φως του Χριστού, και άφησαν οριστικά πίσω τον εφιαλτικό παγανισμό και μαζί του το βάρβαρο και απολίτιστο παρελθόν τους. Πρωτεργάτης σε αυτή την παλιγγενεσία υπήρξε ο άγιος Βλαδίμηρος, ο Μέγας Πρίγκιπας του Κιέβου, του οποίου δίκαια η Εκκλησία του απένειμε τον τίτλο του Ισαποστόλου.
Συνεχῶς οἱ δημοσιογράφοι στά Μέσα Ἐνημέρωσης, εἴτε ἔντυπα εἴτε ἠλεκτρονικά, γράφουν καί σχολιάζουν τά διάφορα σκάνδαλα πού ἔρχονται στό φῶς, οἰκονομικά, κοινωνικά, ἠθικά καί ὅλα τά σχολιάζουν ἀρνητικά, χωρίς συνήθως νά προσδιορίζουν τά αἴτια. Κατά τόν ὁρισμό, σκάνδαλο εἶναι «ὁτιδήποτε θίγει τό κοινό αἴσθημα, περί ἠθικῆς καί προκαλεῖ ἀγανάκτηση» (Γ. Μπαμπινιώτης).
Ὁρισμένα στοιχεῖα ἀπό ἕνα ἄρθρο τοῦ Θ. Γεωργακόπουλου, (Καθημερινή, 25.6.2026), μᾶς δίνουν τήν ἀφορμή νά ἐπισημάνουμε μιά λανθασμένη ποιμαντική τακτική, πού βρίσκει ὅμως πολλούς θιασῶτες ἀπό τό πλήρωμα τῆς Ἐκκλησίας, λαϊκούς καί Κληρικούς. Ὁ τίτλος τοῦ ἄρθρου εἶναι: «Μή σκέφτεστε ἕναν ἐλέφαντα!» καί ἀναφέρεται σέ ἕνα ὁμότιτλο βιβλίο τοῦ Ἀμερικανοῦ γλωσσολόγου Τζόρτζ Λάκοφ, δημοκρατικοῦ, ὡς πρός τίς πολιτικές πεποιθήσεις, ὁ ὁποῖος «τὸ 2004, λίγο πρὶν ἀπὸ τὶς ἀμερικανικὲς προεδρικὲς ἐκλογές... ἔβλεπε μὲ τρόμο τὸν συντηρητισμὸ νὰ ἁπλώνεται καὶ νὰ κυριαρχεῖ στὸν δημόσιο διάλογο... Ὁπότε ἔγραψε ἕνα μικρὸ βιβλιαράκι στὸ ὁποῖο ἀποτύπωνε τὴ θεωρία του γιὰ τὴ χρήση τῆς γλώσσας στὸν πολιτικὸ λόγο καὶ διατύπωνε καὶ ἰδέες καὶ προτάσεις γιὰ τὸ πῶς οἱ προοδευτικοί... θὰ μποροῦσαν νὰ ἀνακτήσουν τὸν ἔλεγχο τοῦ δημόσιου διαλόγου».
Η Εκκλησία του Χριστού δεν τιμά μόνο τους αγίους των πρώτων χριστιανικών αιώνων ούτε περιορίζεται στις μεγάλες μορφές της βυζαντινής περιόδου. Σε κάθε εποχή, ακόμη και στις πιο δύσκολες, ο Θεός αναδεικνύει ανθρώπους που γίνονται ζωντανά παραδείγματα του Ευαγγελίου και αποδεικνύουν ότι η αγιότητα δεν αποτελεί μια μακρινή ιστορική ανάμνηση, αλλά μια διαρκή πραγματικότητα μέσα στη ζωή της Εκκλησίας.
Στόν 115ο Ψαλμό ὁ Δαβίδ μᾶς λέει μιάν ἀλήθεια πού δύσκολα μποροῦμε νά ἀφομοιώσουμε καί εὔκολα μποροῦμε νά παρανοήσουμε. Διαβάζουμε: «Ἐπίστευσα, διὸ ἐλάλησα· ἐγὼ δὲ ἐταπεινώθην σφόδρα. Ἐγὼ δὲ εἶπα ἐν τῇ ἐκστάσει μου· πᾶς ἄνθρωπος ψεύστης». Αὐτοί εἶναι οἱ δύο πρῶτοι στίχοι τοῦ ἐν λόγῳ Ψαλμοῦ, στούς ὁποίους παρατηροῦμε ὅτι ἡ πρώτη λέξη εἶναι τό ρῆμα «ἐπίστευσα» καί ἡ τελευταία τό ἐπίθετο ἤ οὐσιαστικό «ψεύστης». Ἑρμηνεύοντας τούς στίχους αὐτούς οἱ ἅγιοι Πατέρες μᾶς λένε πολύ σημαντικά πράγματα γιά τήν πίστη, ἀλλά καί τήν ἐπίγνωση τῆς καταστάσεως τοῦ πεπτωκότος ἀνθρώπου.
Με την παρουσία μεγάλου πλήθους πιστών από την Δυτική Φθιώτιδα και άλλες περιοχές του Νομού, καθώς και την πόλη της Λαμίας πανηγύρισε το Ιερό Μητροπολιτικό Παρεκκλήσιο του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου στην πόλη της Μακρακώμης, στην θέση «Κούτρες».
Με εκκλησιαστική λαμπρότητα και κατάνυξη εορτάστηκε στην Ιερά Αρχιεπισκοπή Αυστραλίας η μνήμη του Οσίου και Θεοφόρου πατρός ημών Παϊσίου του Αγιορείτου, του και Προστάτου της Ορθοδόξου Εκκλησίας της Πέμπτης Ηπείρου και της Αυστραλίας.
Τήν Πέμπτη, 25 Ἰουνίου 2026, ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου κ. Ἱερόθεος παρέδωσε διαδικτυακό μάθημα, προσκεκλημένος ἀπό τόν καθηγητή κ. Ἀθανάσιο Παπαρνάκη, στό Μεταπτυχιακό Σεμινάριο Ὀρθοδόξου Ἑρμηνευτικῆς Θεολογίας Exegeticum, τοῦ Τμήματος Κοινωνικῆς Θεολογίας καί Χριστιανικοῦ Πολιτισμοῦ τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ Ἀριστοτελείου Πανεπιστημίου Θεσσαλονίκης. Ἡ πρόσκληση ἦρθε σέ συνέχεια τῆς ἀναγορεύσεως τοῦ Σεβασμιωτάτου σέ Ἐπίτιμο Διδάκτορα τῆς Θεολογικῆς Σχολῆς τοῦ ΑΠΘ.
Μητροπολίτου Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου Ἱεροθέου
Ἅγιε Καθηγούμενε τῆς Ἱερᾶς αὐτῆς Μονῆς, ἀγαπητοί Πατέρες καί ἀδελφοί,
Εὐχαριστῶ τόν Θεό πού μέ ἀξίωσε σήμερα νά λειτουργήσω στόν Ἱερό αὐτόν Ναό τοῦ ἁγίου Σωφρονίου, μέ τήν πρόσκληση πού μοῦ ἀπέστειλε ὁ ἀγαπητός σέ ἐμένα Καθηγούμενος τῆς Ἱερᾶς αὐτῆς Μονῆς, Ἀρχιμανδρίτης π. Πέτρος, φυσικά καί μέ τήν εὐλογία τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου μας κ. Βαρθολομαίου, ὁ ὁποῖος ἔδωσε τήν ἄδεια νά ἔλθω στήν Ἱερά Μονή καί νά λειτουργήσω σέ αὐτόν τόν ὑπέροχο Ἱερό Ναό, καί μάλιστα συνέπεσε νά εἶναι αὔριο, ἡ πρώτη ἐπέτειος ἀπό τήν ἡμέρα κατά τήν ὁποίαν ἔγιναν τά Ἐγκαίνιά του.
Τὴν Στ´ Κυριακὴ τοῦ Ματθαίου, 12 Ἰουλίου 2026, ὁ Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Αὐστρίας κ. Ἀρσένιος προεξῆρχε τῆς Ἀρχιερατικῆς Θείας Λειτουργίας στὴν Ἱερὰ Μονὴ Ἁγίας Σκέπης καὶ Ἁγίου Παϊσίου τοῦ Ἁγιορείτου στὸ Sankt Andrä am Zicksee, ἡ ὁποία πανηγύρισε τὴν ἑορτὴ τοῦ προστάτου Ἁγίου της. Συλλειτούργησαν οἱ Ἱερομόναχοι Ἰάκωβος Γιαννόπουλος καὶ Ἀνδρέας Bola, καθὼς καὶ ὁ Ἀρχιδιάκονος τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Γεώργιος Meleshko. Μετὰ τὴ Θεία Λειτουργία οἱ προσκυνητὲς προσεκλήθησαν στὴ μοναστηριακὴ τράπεζα, ἡ ὁποία παρατέθηκε ἀπὸ τοὺς Πατέρες τῆς Μονῆς. Πλῆθος πιστῶν προσῆλθε γιὰ νὰ συνεορτάσῃ τὴν πανήγυρη τῆς Μονῆς καὶ συμμετεῖχε μὲ κατάνυξη στὴ Θεία Λειτουργία.
Ομιλία του ΣΤΑΜΑΤΙΟΥ ΖΟΥΛΑ, Μάστερ Θεολογίας,
κατά την Ευχαριστιακή Σύναξη του Αγίου Παϊσίου, στον Ναό Φανερωμένης Βανάτου, 12.7.2026
Η Εκκλησία μας τιμά σήμερα τη μνήμη του Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου, ενός σύγχρονου αγίου, ο οποίος έζησε πολύ κοντά στη δική μας εποχή και απέδειξε ότι η αγιότητα δεν αποτελεί ανάμνηση των πρώτων χριστιανικών αιώνων, αλλά ζωντανή πραγματικότητα και στις ημέρες μας.
Το τέλος του Ψυχρού Πολέμου δεν σήμανε μόνο την κατάρρευση της Σοβιετικής Ένωσης. Σήμανε και την κατάρρευση ενός ολόκληρου ιδεολογικού συστήματος, το οποίο για περισσότερες από επτά δεκαετίες είχε επιχειρήσει να περιθωριοποιήσει τη θρησκεία από τη δημόσια ζωή. Η Ορθόδοξη Εκκλησία της Ρωσίας, η οποία είχε υποστεί σκληρούς διωγμούς κατά τη σοβιετική περίοδο, βρέθηκε ξαφνικά μπροστά σε μια ιστορική πρόκληση: να επαναπροσδιορίσει τη θέση της σε μια κοινωνία που αναζητούσε νέα συλλογική ταυτότητα.
Τελέστηκε σήμερα στον Καθεδρικό Ιερό Ναό του Αγίου Θεοδώρου στην Πάφο, το επίσημο μνημόσυνο των πεσόντων υπέρ της Δημοκρατίας και της νομιμότητας κατά το προδοτικό πραξικόπημα της 15ης Ιουλίου 1974.
Ομιλία στην ευαγγελική περικοπή Ματθ. (9, 1-8)
Στην ευαγγελική περικοπή της έκτης Κυριακής του Ματθαίου, βλέπουμε τη δύναμη της φιλίας. Τη δύναμη αυτών που μας αγαπούν και που μπορούν να μας οδηγήσουν στην αλήθεια και τη σωτηρία. Κάποιοι τον σήκωσαν, λέει το Ευαγγέλιο, χωρίς ερωτήσεις και διαπιστευτήρια. Αυτό είναι το πρώτο γεγονός της περικοπής, πριν από κάθε λόγο και κάθε θαύμα, έναν άνθρωπο τον κουβαλούν άλλοι, «ἐπὶ κλίνης βεβλημένον» (Ματθ. 9, 2). Η μετοχή έχει τη δική της σκληρότητα, λέει «βεβλημένον», δηλαδή πεταμένο πάνω στο κρεβάτι, όπως αφήνεις κάτι που δεν περιμένεις πια να χρησιμεύσει σε τίποτε. Πόσα χρόνια κράτησε η ακινησία του, η διήγηση δεν το αποκαλύπτει. Μας αφήνει, ωστόσο, να κατανοήσουμε καθαρά πως κανένα θαύμα ο ίδιος δε ζήτησε, λέξη δεν είπε. Τον μετέφεραν. Η κίνηση προς τον Χριστό έγινε με ξένα πόδια.
Τήν Κυριακή 12 Ιουλίου 2026, σύμφωνα με το Ιουλιανό ημερολόγιο, η Ιερά Μητρόπολη Πισιδίας εόρτασε τη μνήμη του ιδρυτή της, του Αγίου Πρωτοκορυφαίου Αποστόλου των Εθνών Παύλου, στην εκκλησία που φέρει το όνομά του στη Σίδη (Manavgat).
Την Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στη Σουρωτή Θεσσαλονίκης επισκέφθηκε σήμερα το μεσημέρι ο Αρχιεπίσκοπος Αθηνών και πάσης Ελλάδος κ. Ιερώνυμος, στο πλαίσιο της επίσκεψής του στη Βόρεια Ελλάδα.
Σήμερα, Κυριακή ΣΤ’ Ματθαίου, 12 Ιουλίου 2026, στον Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι τελέστηκε η Θεία Λειτουργία, χοροστατούντος του Σεβ. Μητροπολίτου Πολυανής και Κιλκισίου κ. Βαρθολομαίου.
Με κατάνυξη και τη συμμετοχή ικανού εκκλησιάσματος τιμήθηκε σήμερα, Κυριακή 12 Ιουλίου 2026, στον Ιερό Ενοριακό Ναό της Φανερωμένης Βανάτου Ζακύνθου, η ιερή μνήμη του λαοφιλούς Οσίου Παϊσίου του Αγιορείτου και Διορατικού.
Συλλειτούργησαν ο Πρωτοπρεσβύτερος Ιωάννης Βλαχιώτης και ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας. Ο π. Ιωάννης, μετά την ολοκλήρωση της πολυετούς εφημεριακής του διακονίας και τη συνταξιοδότησή του, έχει πλέον την ευκαιρία να πραγματοποιεί λειτουργικές επισκέψεις σε φίλους και αδελφούς κληρικούς, καλλιεργώντας τους δεσμούς της εν Χριστώ αδελφοσύνης και συμμετέχοντας στη λατρευτική ζωή ενοριών της νήσου.
Γράφει ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας
Ο Όσιος Παΐσιος ο Αγιορείτης (1924-1994) είναι μια από τις πιο αναγνωρίσιμες, πολυαγαπητές και δημοφιλείς μορφές της σύγχρονης Ορθοδοξίας. Η λαοφιλία του εκτείνεται ήδη πέρα από τα σύνορα της Ελλάδας, προσελκύοντας το ενδιαφέρον και τον σεβασμό πλήθους πιστών από ολόκληρο τον ορθόδοξο κόσμο. Η ιδιαίτερη σχέση του με τους ανθρώπους, η απλότητα και η αυθεντικότητά του, η ζεστή και αγαπησιάρικη συμβουλευτική που προσέφερε σε κάθε ψυχή που τον επισκεπτόταν, αποτελούν βασικούς παράγοντες της αποδοχής του από τον λαό.
Του ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ, Θεολόγου – Καθηγητού
Η αδιάκοπη ανάδειξη αγίων στο δισχιλιόχρονο διάβα της ιστορίας είναι το μόνιμο θαύμα στην Εκκλησία μας. Κάποιος μεγάλος ασκητής είχε πει πως όταν σταματήσουν να αναδεικνύονται άγιοι θα έρθει και το τέλος του κόσμου. Ο 20ός αιώνας ανάδειξε μια πλειάδα νεοφανών αγίων. Ένας από αυτούς είναι και ο άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης.
Του ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ, Θεολόγου – Καθηγητού
Οι αναφερόμενες γυναίκες στην Καινή Διαθήκη αποτελούν μια ξεχωριστή ομάδα αγίων, οι οποίες προσέφεραν, μαζί με τους άνδρες αγίους, σημαντικό έργο στην αρχαία Εκκλησία. Είναι αξιοθαύμαστο το γεγονός ότι για πρώτη φορά στην ιστορία του προχριστιανικού κόσμου καταξιώθηκε η γυναικεία φύση, παίρνοντας τη σωστή της θέση στην κοινωνία, χάρις στο απολυτρωτικό μήνυμα του Λυτρωτή μας Χριστού. Η αγαλλίαση αυτή είναι κάλλιστα αποτυπωμένη στις ευγενικές και αγνές ψυχές τους, σε αντίθεση με την απαισιοδοξία, την απελπισία και την κατήφεια που ήταν ζωγραφισμένη στα πρόσωπα των μη χριστιανών γυναικών.
Κατά τη θεραπεία του Παραλυτικού, στο Ευαγγέλιο της έκτης Κυριακής του κατά Ματθαίον, ο Κύριος μάς αποκαλύπτει ένα διπλό «πνευματικό νόμο», για να χρησιμοποιήσουμε μία έκφραση από τις πιο χαρακτηριστικές του σήμερα τιμωμένου Αγίου, του Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου.
ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
Κυριακή ΣΤ΄ Ματθαίου – 12/7/2026
Γράφει ο π. ΔΙΟΝΥΣΙΟΣ ΠΟΜΟΝΗΣ
Με το σπουδαιότερο, κατά τη θεολογική επιστήμη, έργο του μάς φέρνει σήμερα σε επαφή ο απόστολος Παύλος. Πρόκειται για την Προς Ρωμαίους επιστολή, η οποία αποτελεί το θεολογικότερο και εκτενέστερο έργο του. Η επιστολή αυτή γράφτηκε όταν ο Παύλος βρισκόταν στην Κόρινθο και αποτελείται από δεκαέξι κεφάλαια, τα οποία διακρίνονται σε τρεις θεματικές ενότητες: το θεολογικό-δογματικό μέρος, το ηθικό και πρακτικό μέρος και, τέλος, τον επίλογο. Το απόσπασμα που ακούσαμε σήμερα ανήκει στο ηθικό και πρακτικό μέρος της επιστολής.
Του π. Δημητρίου Μπόκου
Τη στενή σχέση αμαρτίας και ασθένειας έδειξε ο Χριστός, θεραπεύοντας τον παραλυτικό που έφτασε με παράξενο τρόπο μπροστά του (κατεβασμένος με σχοινιά από τη στέγη του σπιτιού), αφού όμως έδωσε προτεραιότητα στην υγεία της ψυχής του, προτάσσοντας της σωματικής θεραπείας την άφεση των αμαρτιών του (Κυριακή ΣΤ΄ Ματθαίου).
***
Ἐλλογιμώτατε κύριε Πρόεδρε τοῦ Τμήματος Θεολογίας τοῦ Α.Π.Θ.,
Ἐλλογιμώτατοι κύριοι Καθηγηταί καί κυρίαι Καθηγήτριαι,
Τέκνα ἐν Κυρίῳ εὐλογημένα,
Μέ πολλήν χαράν σᾶς ὑποδεχόμεθα εἰς τό Σεπτόν Κέντρον τῆς Ὀρθοδοξίας. Δέν θεωροῦμεν τήν σημερινήν συνάντησιν ὡς μίαν ἐθιμοτυπικήν ἐπίσκεψιν, ἀλλά ὡς κοινωνίαν οἰκείων προσώπων, συνδεομένων διά μακροχρονίων δεσμῶν πνευματικῆς συγγενείας, κοινῆς διακονίας καί ἀμοιβαίας ἐμπιστοσύνης.
«Τοιοῦτον εἶναι δεῖ τὸν ἀρχιερέα, μεσίτην Θεοῦ καὶ ἀνθρώπων.»
(Θεοδώρου Ἐπισκόπου Ἀνδίδων, Προθεωρία λγ΄, PG 140, 460)
Παναγιώτατε Πάτερ καὶ Δέσποτα,
Σεβασμιώτατε ἐκπρόσωπε τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καὶ πάσης Ἑλλάδος,
Σεβασμία τῶν ἁγίων Ἱεραρχῶν χορεία,
Ἐξοχώτατε κύριε Πρέσβυ,
Ἐντιμολογιώτατοι Ἄρχοντες,
Πανοσιολογιώτατε ἅγιε Καθηγούμενε, μετὰ τῆς ὑμετέρας ἐκλεκτῆς συνοδείας,
Τίμιον Πρεσβυτέριον,
Λαὲ τοῦ Θεοῦ ἠγαπημένε.
***
Θεοφιλέστατε Ἐψηφισμένε Ἐπίσκοπε Ἀνδίδων κύριε Ἰσίδωρε,
Προκρίσει καί εἰσηγήσει τῆς ἡμῶν Μετριότητος, ψήφῳ δέ κανονικῇ τῶν Ἱερωτάτων Παρέδρων τῆς περί ἡμᾶς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου, ἐκλεγείς παμψηφεί Ἐπίσκοπος τῆς πάλαι ποτέ διαλαμψάσης Ἐπισκοπῆς Ἀνδίδων, λαμβάνεις σήμερον, ἐν τῷ Πανσέπτῳ Πατριαρχικῷ Ναῷ τοῦ Ἁγίου Μεγαλομάρτυρος Γεωργίου τοῦ Τροπαιοφόρου, τήν χάριν τοῦ τρίτου βαθμοῦ τῆς ἱερωσύνης.
Ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Λαοδικείας κ. Θεοδώρητος, Διευθυντής του Γραφείου του Οικουμενικού Πατριαρχείου στην Αθήνα, χοροστάτησε απόψε, Σάββατο 11 Ιουλίου 2026, στον Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι, κατά την Ακολουθία του Εσπερινού της Κυριακής ΣΤ’ Ματθαίου.
Την ερχόμενη Κυριακή, 12 Ιουλίου 2026, εορτάζουμε σεμνοπρεπώς την ιερή μνήμη του λαοφιλέστατου Οσίου της Ορθόδοξης Εκκλησίας Παϊσίου του Αγιορείτου, στον Ναό της Φανερωμένης Βανάτου εν Ζακύνθω (7.45-10 πρωί).
Ο Καθηγούμενος της Ι. Μ. Εσφιγμένου, Αρχιμ. Βαρθολομαίος, βρέθηκε στην Ουκρανία συνοδευόμενος από ομάδα πατέρων, όπου, κατόπιν προσκλήσεως του Μακαριωτάτου Μητροπολίτη Κιέβου και πάσης Ουκρανίας κ. Επιφανίου, προεξήρχε στον Πανηγυρικό Εσπερινό, τον Όρθρο και την πανηγυρική Θεία Λειτουργία για την εορτή του κτήτορος της Μεγάλης Λαύρας των Σπηλαίων, Αγίου Αντωνίου του Εσφιγμενίτου και Κιεβοσπηλαιώτου.
Την Παρασκευή 10 Ιουλίου 2026, ο Μακαριώτατος Πατριάρχης Αλεξανδρείας και πάσης Αφρικής κ.κ. Θεόδωρος επισκέφθηκε τον Ιερό Μητροπολιτικό Ναό του Αγίου Μηνά στο Ηράκλειο, συνοδευόμενος από τον Σεβ. Αρχιεπίσκοπο Κρήτης κ. Ευγένιο.
Στις 26 Σεπτεμβρίου 2023, κατά τις εργασίες της 12ης Κληρικολαϊκής Συνελεύσεως της Ιεράς Αρχιεπισκοπής Αυστραλίας, ο Άγιος Παΐσιος ο Αγιορείτης ανακηρύχθηκε προστάτης, έφορος και φύλακας της τοπικής Εκκλησίας, γεγονός που έγινε δεκτό ομόφωνα, καθώς και με μεγάλο ενθουσιασμό, από το σώμα των αντιπροσώπων, κληρικών και λαϊκών από κάθε γωνιά της Αυστραλίας.
Η Α.Θ. Παναγιότης ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος, το απόγευμα της Παρασκευής, 10ης Ιουλίου 2026, χοροστάτησε στον Μ. Εσπερινό της εορτής του θαύματος της Αγίας Μεγαλομάρτυρος Ευφημίας, στον Πάνσεπτο Πατριαρχικό Ναό.
