Ο Λάζαρος της διπλανής πόρτας, τόσο κοντά και τόσο μακριά

Κυριακή Ε΄ Λουκά – Η παραβολή του πλουσίου και του Λαζάρου

Του π. Παναγιώτη Καποδίστρια

Στη σημερινή παραβολή του Χριστού υπάρχει κάτι που αξίζει να προσέξουμε. Ο φτωχός έχει όνομα. Λέγεται Λάζαρος. Ο πλούσιος αναφέρεται απλώς ως πλούσιος. Σκεφτείτε όμως τι θα συνέβαινε τότε, όσο ζούσαν και οι δύο. Τον πλούσιο θα τον γνώριζαν όλοι. Θα ήξεραν το σπίτι του, την περιουσία του, ίσως και τις καθημερινές του συνήθειες. Ο Λάζαρος θα ήταν ένας φτωχός άνθρωπος, από εκείνους που συναντάμε στον δρόμο και τους προσπερνούμε βιαστικά. Κι όμως, ο Χριστός μάς λέει το όνομά του. Είναι σαν να μας θυμίζει πως κάθε άνθρωπος έχει την δική του αξία ενώπιον του Θεού. Ο καθένας έχει την ιστορία του, τους καημούς του, τις πληγές του, τις ελπίδες του. Και ο Θεός τα γνωρίζει όλα αυτά, ακόμη κι εκείνα που κρατούμε βαθιά μέσα μας.

Προϋπόθεση αιωνιότητας η συμπόρευση με τον πάσχοντα

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ

Κυριακή Ε΄ Λουκά  1/11/2026

Του π. ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΠΟΜΟΝΗ

Δυο πρόσωπα είναι οι πρωταγωνιστές της σημερινής ευαγγελικής διήγησης. Ο Ιησούς, απευθυνόμενος στο πλήθος που διψούσε να μάθει τις αλήθειες της χριστιανικής πίστεως, παρουσίασε μέσα από τον παραβολικό Του λόγο δυο ανθρώπους. Οι άνθρωποι αυτοί μπορούμε να πούμε ότι συνυπήρχαν υπό διαφορετικούς, όμως, κοινωνικούς και οικονομικούς όρους.

Πίσω από τη βιτρίνα

Του π. Δημητρίου Μπόκου

Στην ωραιότατη παραβολή του Χριστού για τον πλούσιο και τον φτωχό Λάζαρο, διαφαίνεται η μεγάλη δυσκολία του ανθρώπου να αποδεχθεί πράγματα που διαφεύγουν τον άμεσο έλεγχό του, είτε διά της λογικής, είτε διά των αισθήσεών του. Και αυτό ισχύει ιδιαίτερα για όσα ανήκουν στον επέκεινα κόσμο, τον μη βλεπόμενο, που δεν εμπίπτει στην άμεση παρατήρηση ή στην αναντίρρητη λογική απόδειξη, στις μόνες δηλαδή προσιτές και αποδεκτές μεθόδους που προσπορίζουν πιστοποιημένη γνώση στον άνθρωπο.

Μια οδός που μοιάζει ξένη

«Καὶ ἔτι καθ᾿ ὑπερβολὴν ὁδὸν ὑμῖν δείκνυμι» (Α’ Κορ. 12,30)

«Και ακόμα σας δείχνω μια οδό υπερβολικά έξοχη».

Ψευδεπίγραφες ἀγάπες καὶ ἀγάπη ἀληθινή

Ὑπάρχουν λέξεις ποὺ τὶς χρησιμοποιοῦμε τόσο συχνά, ὥστε κινδυνεύουμε νὰ ξεχάσουμε τὸ ἀληθινὸ τους νόημα. Μία ἀπὸ αὐτὲς εἶναι καὶ ἡ λέξη «ἀγάπη». Τὴν συναντοῦμε παντού: στὶς προσωπικές μας σχέσεις, στὶς δημόσιες συζητήσεις, στὰ μηνύματα ποὺ ἀνταλλάσσουμε, στὶς διακηρύξεις καὶ στὶς ὑποσχέσεις μας.

Η ματαιότητα του πλούτου

ΦΩΝΗ ΚΥΡΙΟΥ – Κυριακή Ε΄ Λουκά, 1 Νοεμβρίου 2026

Αποστολική Διακονία της Εκκλησίας της Ελλάδος, φύλλο 44 (3831)

Η ευαγγελική περικοπή που αναγινώσκεται σήμερα στην θεία Λειτουργία, αποτελεί μία κατ’ εξοχήν παραβολική και αλληγορική διήγηση με πλούτο εικόνων και αντιθέσεων. Με αυτή την διδακτική μέθοδο, η οποία κατά την εποχή του Κυρίου ήταν ευρέως διαδεδομένη στην Παλαιστίνη, ο Χριστός βοηθεί τους ακροατές του να κατανοήσουν την διδασκαλία του και προκαλεί το ενδιαφέρον τους, για να φανερώσει στην συνέχεια το βαθύτερο νόημα των παραβολών.

Ο όσιος Δαυίδ ο εν Ευβοία ο θαυματουργός

Του ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ, Θεολόγου - Καθηγητού

Ένας από τους πλέον συμπαθείς και δημοφιλείς αγίους της Εκκλησίας μας είναι και ο όσιος Δαυίδ ο εν Ευβοία. Μάλιστα έχοντας τη φήμη του θαυματουργού, χιλιάδες πιστοί τον ευλαβούνται και τον επικαλούνται  και εκείνος συχνά ανταποκρίνεται, φανερώνοντας τη δύναμη του Θεού, ο οποίος χαριτώνει όσους θέλουν να ζήσουν σύμφωνα με το δικό Του θέλημα.

Άγιος οσιομάρτυς Ιάκωβος ο εν Αιτωλία και οι συν αυτώ

Του ΛΑΜΠΡΟΥ Κ. ΣΚΟΝΤΖΟΥ, Θεολόγος – Καθηγητής 

Η Αιτωλία, τόπος αγιοτόκος, ανέδειξε μεγάλους αγίους, οι οποίοι λαμπρύνουν το αγιολογικό στερέωμα της Εκκλησίας μας. Στη χορεία των Αιτωλοακαρνάνων αγίων ανήκουν και ο Οσιομάρτυρας Ιάκωβος με τους μαθητές του Ιάκωβο το διάκονο και Διονύσιο το μοναχό, οι οποίοι ασκήθηκαν στην ιστορική Ιερά Μονή Τιμίου Προδρόμου Δερβέκιστας Αιτωλίας.