Ιεραποστολική εμπειρία και ακαδημαϊκά ζητούμενα. Η κατάσταση της έρευνας για την υπο-Σαχάρια Αφρική στην Ελλάδα

Γράφει ο ΘΑΝΑΣΗΣ Ν. ΠΑΠΑΘΑΝΑΣΙΟΥ

Μικρή αναφορά στον μεγάλο Ζακύνθιο Ευγένιο Βούλγαρι

Γράφει ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας 

[Ομολογώ, ότι έχω προσωπικά κουρασθεί ν' ακούω και να ξανακούω ότι ο πολύς ΕΥΓΕΝΙΟΣ ΒΟΥΛΓΑΡΙΣ είναι Κερκυραίος. Βέβαια, όσον αφορά στις μεγάλες προσωπικότητες, σημασία δεν έχει ο τόπος της καταγωγής μήτε πού γεννήθηκαν ή πέθαναν, αλλά η προσφορά τους στην κοινωνία, την επιστήμη, στον χωροχρόνο εντέλει. Όμως στην περίπτωση του Ευγενίου του Βουλγάρεως έχει παραγίνει το κακό. Ακόμη και από πανεπιστημικές έδρες διδάσκεται ως Κερκυραίος, δεδομένου ότι έτυχε να γεννηθεί στην Κέρκυρα. Ουδείς απαξιώνει αυτή την πραγματικότητα, αλλά και ουδείς έχει το δικαίωμα να παραγνωρίζει τα πραγματικά ιστορικά γεγονότα, δίνοντας μάλιστα την εντύπωση του ημιμαθούς ή του προχειρολόγου.

Γι' αυτό σήμερα προβαίνουμε σε μια ταπεινή αποκατάσταση του μεγάλου αυτού Ιεράρχη και κορυφαίου πνευματικού Ανδρός ως Ζακυνθινού, αναδημοσιεύοντας το σχετικό περί αυτού κεφάλαιο από το βιβλίο μας "Ζακυνθινοί Επίσκοποι στον Κόσμο" (εκδ. Ιεράς Μητροπόλεως Ζακύνθου, Ζάκυνθος 2004, σσ. 120-126). Εννοείται, δεν αναφερόμαστε μόνον στα της καταγωγής του, αλλά περιδιαβαίνουμε συνοπτικά στην πολυκύμαντη και αξιομνημόνευτη ζωή του.

π. Π.Κ.]

Ὁ Εὐγένιος (κατά κόσμον Ἐλευθέριος) Βούλγαρις, γιός τῶν Ζακυνθινῶν Πέτρου καί Τζανέτας Βούλγαρι, γεννήθηκε στήν Κέρκυρα στίς 11 Αὐγούστου 1716, σύμφωνα μέ τήν παράδοση, ἡμέρα κατά τήν ὁποία ἑορτάζεται στό νησί τό θαῦμα τῆς σωτηρίας του ἀπό τήν ἀπειλή τῶν Τούρκων. Ἐξ οὗ καί τοῦ δόθηκε τ' ὄνομα "Ἐλευθέριος".

Ἐνορίτες τοῦ Ναοῦ τῆς Φανερωμένης στήν πόλη τῆς Ζακύνθου οἱ γονεῖς του, Τζαντιῶτες ἀπό τόν 14ο αἰώνα, ὑπό τόν τρόμο τώρα (1716) τοῦ τουρκικοῦ "Χιλιάρμενου", πού κοντοζύγωνε στήν περιοχή, ἀναχώρησαν πρόσφυγες γιά τήν Κέρκυρα. Ἐκεῖ ἡ Τζανέτα, πού ἦταν ἔγκυος, γέννησε τόν Ἐλευθέριο. Μετά τή γέννηση τοῦ παιδιοῦ ἐπανῆλθαν ὅλοι στή Ζάκυνθο, ὅπου ὁ Ἐλευθέριος παρέμεινε στό νησί μέχρι τό 1735.

* * *

Ὁλόκληρη φιλολογία ἔχει ὑπάρξει γιά τό ἄν ὁ Εὐγένιος εἶναι Ζακύνθιος ἤ ὄχι, μιά καί εἶναι δεδομένο, ὅτι γεννήθηκε στούς Κορφούς. Ἐμεῖς ἀπό τή θέση αὐτή τόν προτείνουμε ἀνενδοίαστα ὡς Ζακύνθιο, χωρίς νά παύει νά εἶναι καί Κερκυραῖος. Ὁ διακεκριμένος κι ἔγκριτος ἱστοριοδίφης Ἀρχιεπίσκοπος Ζακύνθου Νικόλαος Κατραμῆς (διά τοῦ πονήματός του "Ἱστορικαί διασαφήσεις ἐπί τῆς πατρίδος Εὐγενίου τοῦ Βουλγάρεως, Ζακυνθίου, Ἀρχιεπισκόπου Σλαβωνίου καί Χερσῶνος", 1854), ἀλλά καί ὁ πολύς Λ. Χ. Ζώης ἔχουν ἐπιχειρηματολογήσει ἐγκυρότατα καί πειστικότατα, βασισμένοι σέ πλεῖστα ὅσα ἱστορικά ἔγγραφα περί τούτου, ἀναφέροντας πλεῖστα ὅσα παραδείγματα προσωπικοτήτων, οἱ ὁποῖοι γιά κάποιο τυχαῖο λόγο γεννήθηκαν ἐκτός τοῦ τόπου καταγωγῆς τους, ἀλλά ποτέ δέ θεωρήθηκαν ἀπό τήν ἱστορική μνήμη ὡς πατριῶτες τοῦ τόπου γέννησης. Ἀναφέρουν, λοιπόν, τήν περίπτωση τοῦ Πετράρχη, τοῦ Φλαμίνιου, τοῦ Μούτζιου ἤ τοῦ Τάσσου. Ἐμεῖς, κλείνοντας τήν παρένθεση-ἐπεξήγηση αὐτή, θά συνεισφέραμε στήν ὅλη ἐπιχειρηματολογία ἕνα νεότερο παράδειγμα, αὐτό τοῦ Γρηγόριου Ξενόπουλου, ὁ ὁποῖος, παρά τό γεγονός, ὅτι γεννήθηκε στήν Κωσταντινούπολη ἀπό Ζακυνθινούς γονεῖς, σημειώνει εὐθαρσῶς τήν ἀκόλουθη προσωπική παραδοχή του: "Καυχῶμαι ὅτι εἶμαι Ζακύνθιος καί Ἀμμιώτης (...)".

* * *

Ὁ νεαρός Βούλγαρις εἶχε δασκάλους του τόν λόγιο Ἀντώνιο Κατήφορο ἤ, κατ' ἄλλους, τόν Ἱερεμία Καββαδία. Συνέχισε τή μορφωτική του κατάρτιση στήν Ἄρτα, στά Γιάννενα καί ὕστερα στήν Πάδοβα, ἀναδεικνυόμενος σπουδαῖος πανεπιστήμονας ὡς θεολόγος, φιλόλογος, φιλόσοφος, παιδαγωγός καί μαθηματικός.

Μετά τήν ἐπιστροφή του, τό 1742 ἔγινε Διευθυντής τῆς Μαρουτσαίας Σχολῆς τῶν Ἰωαννίνων, ἐνῶ τό 1738 χειροτονήθηκε ἐκεῖ Διάκονος, λαμβάνοντας τό ὄνομα Εὐγένιος. Οἱ μοντέρνες ὅμως γιά τήν ἐποχή διδακτικές του μέθοδοι καί ἀπόψεις, τίς ὁποῖες ἐξέφραζε, ἐπηρεασμένες ἀπό τόν Λόκ, Λάιμπνιτς καί τούς λοιπούς προοδευτικούς διανοητές τοῦ κόσμου, ἐπέφεραν διάφορες ἀντιδράσεις στούς συντηρητικότερους τῶν ἄλλων δασκάλων, συγκρούσεις πού τόν ὁδήγησαν στήν παραίτηση. Τό 1745 κατέστη Σχολάρχης τῆς Σχολῆς τῆς Κοζάνης καί στή συνέχεια, τό 1753, ἔγινε Διευθυντής τῆς περιώνυμης Ἀθωνιάδας Σχολῆς, πού δεχόταν Μοναχούς καί λαϊκούς σπουδαστές ἀπ' ὅλη τήν Ἑλλάδα καί τήν ὁποίαν ὁ ἴδιος ἀνεβίβασε σέ "Ἀθωνιάδα Ἐκκλησιαστική Ἀκαδημία". Μετά ἀπό μιά καλλίκαρπη πενταετία οὐσιαστικῆς διδακτικῆς προσφορᾶς στόν Ἄθωνα, μέ πολλά ὅμως προβλήματα, λόγῳ τῶν φατριασμῶν τοῦ ἐφησυχάζοντος ἐκεῖ ἔκπτωτου Πατριάρχη Κυρίλλου Ε', ἀναγκάστηκε νά φύγει. Ἐπέστρεψε στή Θεσσαλονίκη, ἡ δέ Ἀθωνιάδα περιέπεσε πιά σέ μαρασμό. Τότε εἶναι πού κλήθηκε ἀπό τό Φανάρι, ἐπί πατριαρχείας Σεραφείμ Β', νά μεταβεῖ στήν Πόλη, γιά νά διδάξει στήν ἐκεῖ Πατριαρχική Σχολή, ὄντας ἤδη πολυφημισμένος γιά τήν ἀρτιότητα καί τῆς εὐρύτητα τῆς παιδείας του. Μά καί στήν καινούργια του θέση προέκυψαν προβλήματα μέ τόν ἴδιο τό νέο Οἰκουμενικό Πατριάρχη Σαμουήλ τόν Χαντζερή, λόγῳ ἰδεολογικῶν διαφωνιῶν.

Ὁ διαπρεπής Ἱεροδιάκονος Εὐγένιος ἔφυγε πάλι κι ἔφτασε τό 1763 στή Λειψία, ἀναχωρώντας ἔτσι ὁριστικά ἀπό τά ρωμέικα χώματα. Στά ὀκτώ χρόνια τῆς ἐκεῖ παραμονῆς του τύπωσε πολλά ἀπό τά ἔργα του. Ὁ ἑπόμενος σταθμός τῆς πολυκύμαντης ζωῆς του ἦταν τό Βερολίνο. Ἐκεῖ γνώρισε τόν Ρῶσο Στρατάρχη Θεόδωρο Ὀρλώφ. Μέσῳ ἐκείνου, προσκλήθηκε ἀπό τήν Αὐτοκράτειρα τῆς Ρωσίας Αἰκατερίνη Β', γιά ν' ἀναλάβει Διευθυντής τῆς Βιβλιοθήκης της, ἀλλά καί τή μετάφραση ἀπό τή γαλλική στήν ἑλληνική γλώσσα ἑνός σχεδίου κώδικα νόμων. Τήν ἔκαμε ἀποδεκτή καί μετά τήν ἐγκατάστασή του στή Μόσχα χειροτονήθηκε ἐκεῖ Πρεσβύτερος στίς 30 Αὐγούστου 1775. Τό ἑπόμενο ἔτος (1776), σέ ἡλικία 60 ἐτῶν πιά, ἀνῆλθε στόν τρίτο βαθμό τῆς Ἱερωσύνης ὑπό τόν τίτλο τοῦ Ἀρχιεπισκόπου Σλαβωνίου καί Χερσῶνος στήν Οὐκρανία. Παραιτήθηκε τό 1799 καί συμπεριελήφθη ἀπό τήν Αὐτοκράτειρα στούς Αὐτοκρατοτικούς Ἀκαδημαϊκούς.

Τό 1802 ἀποσύρθηκε στή Μονή τοῦ Ἁγίου Ἀλεξάνδρου Νέφσκι, ὅπου τέσσερα χρόνια ἀργότερα, στίς 10 (ἤ, κατ' ἄλλους, 7) Ἰουνίου 1806, στήν προχωρημένη ἡλικία τῶν 90 ἐτῶν, ἀπεβίωσε, κληροδοτώντας στούς μεταγενέστερους ἕνα ὀγκῶδες, ποσοτικά καί ποιοτικά, συγγραφικό ἔργο.

Κυριότερες ἀπό τίς συγγραφές του εἶναι:

1. "Λογική", Ἐν Λειψίᾳ 1766.

2. "Αἱ τοῦ Σιγνέρου πραγματεῖαι περί τῶν μαθηματικῶν στοιχείων", Ἐν Λειψίᾳ 1767.

3. "Περί τῶν ἐκκλησιαστικῶν διχονοιῶν", Ἐν Πολωνίᾳ 1768.

4. "Ἰωσήφ Βρυενίου τοῦ μοναχοῦ τά παραλειπόμενα" [τρεῖς τόμοι, μετά προλεγομένων], Ἐν Λειψίᾳ 1768.

5. "Σχεδίασμα περί ἀνεξιθρησκείας", Ἐν Λειψίᾳ 1768.

6. "Μετάφρασις τῆς Αἰνειάδος Βιργιλίου καί τῶν Γεωργικῶν", Ἐν Πετρουπόλει 1791-2.

7. "Βιβλιάριον κατά Λατίνων, ἔχον ὄνομα Ἐγκύκλιος ἐπιστολή", Ἐν Κωνσταντινουπόλει 1769.

8. "Περί τῆς ἐκπορεύσεως τοῦ Ἁγίου Πνεύματος", 1797.

9. "Φιλόθεος ἀδολεσχία, ἤτοι ἐκ τῆς ἀναγνώσεως τῆς ἱερᾶς μωσαϊκῆς πεντατεύχου βίβλου ἐπιστάσεις ψυχωφελεῖς τε καί σωτηριώδεις", Ἐν Βιέννῃ 1801.

10. "Αἱ καθ' Ὅμηρον ἀρχαιότητες", Ἐν Μόσχᾳ 1804.

11. "Διατριβή περί εὐθανασίας", Ἐν Πετρουπόλει 1805.

12. "Στοχασμοί εἰς τούς παρόντας κρισίμους καιρούς τοῦ ὀθωμανικοῦ κράτους", Ἐν Λειψίᾳ [;].

13. "Ἱκετηρία ἡ ἐκ τοῦ γένους τῶν Γραικῶν πρός πᾶσαν τήν χριστιανικήν Εὐρώπην", Ἐν Βενετίᾳ [;].

14. "Ἡ Μεταφυσική", Ἐν Βιέννῃ 1805.

15. "Τά ἀρέσκοντα τοῖς φιλοσόφοις", Ἐν Βιέννῃ 1805.

16. "Περί συστήματος τοῦ Παντός", Ἐν Βιέννῃ 1805.

17. "Σχόλια εἰς τό Δ' Βιβλίον τῆς Γραμματικῆς Γαζῆ", Ἐν Βιέννῃ 1805.

18. "Εἰσαγωγή εἰς τήν φιλοσοφίαν...", Ἐν Μόσχᾳ 1805.

19. "Γεωμετρίας Τακονετίου μετάφρασις", Ἐν Βιέννῃ 1805.

20. "Κριτικαί ἐπιστάσεις ἐπί τῶν τοῦ Νεοφύτου (Καυσοκαλυβίτου) παρεκβολῶν εἰς τό Δ' τοῦ Γαζῆ", Ἐν Βιέννῃ 1806.

21. "Στοιχεῖα μεταφυσικῆς Γενουηνσίου", Ἐν Βιέννῃ 1806.

22. "Γενεαλογικός Ὀθωμανῶν σουλτάνων κατάλογος μετά τῆς ἱστορίας τοῦ Γεωργίου Καστριώτου", Ἐν Μόσχᾳ 1812.

23. "Στοιχεῖα Μαθηματικῶν", Ἐν Βενετίᾳ.

24. "Πραγματεία περί Μουσικῆς", ἘνΤεργέστῃ 1868.

25. "Θεολογικόν", Ἐν Βιέννῃ 1872.

26. Ἔπη, ποιήματα, ἐπιστολές καί ἄλλα πάρα πολλά.

Ὁ Εὐγένιος Βούλγαρις θεωρεῖται κορυφαῖος διανοητής τοῦ 18ου αἰώνα καί Δάσκαλος τοῦ Γένους, ἕνας θεολογῶν φιλόσοφος ἀπό τούς κυριότερους ἐκπροσώπους τῆς ἀπαρχῆς τοῦ ἑλληνικοῦ Διαφωτισμοῦ, ὁ ὁποῖος μέ τό πολυδιάστατο πρωτογενές συγγραφικό του ἔργο, ἀλλά καί μέ τίς πάμπολλες μεταφράσεις κλασικῶν συγγραφέων κι ἐκδόσεις διαφόρων σημαντικῶν ἔργων προγενέστερων στοχαστῶν, δια-φώτισε κυριολεκτικά τά σκότη τῆς ὄψιμης Ὀθωμανικῆς Κατοχῆς καί συνετέλεσε τά μέγιστα στήν ἀνάσταση τοῦ Ἑλληνισμοῦ. Τοῦ καταλογίζεται μόνον, ὅτι ἀντιτάχτηκε στήν ἀναγέννηση τοῦ γλωσσικοῦ μας ὀργάνου, μέ συνέπεια -λόγῳ τοῦ ἀδιαμφισβήτητου τῆς προσωπικότητάς του- νά καθυστερήσει ἡ προσπάθεια τῆς πνευματικῆς ἀνανέωσης τῶν σκοτισμένων Ἑλλήνων. Θυμίζουν μάλιστα, ὅτι τό 1759 μιλοῦσε περί "χυδαϊκῶν βιβλιαρίων". Τοῦτο βεβαίως δέν εἶναι ἀρκετό ν' ἀναιρέσει ἔστω καί στό ἐλάχιστο τήν ἀξία του, μήτε νά μειώσει τόν εὐγενικό Διδάσκαλο (μέ ὅλη τή σημασία τῆς λέξης), πού προῆλθε ἀπό τά χώματα τῆς Ζακύνθου.

Ἡ σύγχρονη Ζάκυνθος ἔχει δώσει τό ὄνομά του στόν πρός βορρᾶν ἐφαπτόμενο στή Μονή Στροφάδων καί Ἁγίου Διονυσίου δρόμο τῆς πόλης.

Πηγές:

• Ἀ ρ χ ι ε π ι σ κ ό π ο υ Ζ α κ ύ ν θ ο υ Ν ι κ ο λ ά ο υ Κ α τ ρ α μ ῆ, Φιλολογικά Ἀνάλεκτα Ζακύνθου, Ἐκδ. Ἐκ τοῦ Τυπογραφείου ἡ "Αὐγή" Ν. Κοντόγιωργα, Ἐν Ζακύνθῳ 1880, σ. 382-389.

• (Ἀ ν ω ν ύ μ ο υ), [σχετικό λῆμμα], Ὑδρόγειος 17 (1991) 83 ἑξ.

• Λ ε ω ν ί δ α Χ. Ζ ώ η, Λεξικόν Ἱστορικόν καί Λαογραφικόν Ζακύνθου, Ἐκ τοῦ Ἐθνικοῦ Τυπογραφείου, Ἀθῆναι 1963, τ. 1, 104 ἑξ.

• Ἰ ω. Χ. Κ ω ν σ τ α ν τ ι ν ί δ ο υ, [σχετικό λῆμμα], Θρησκευτική και Ηθική Εγκυκλοπαιδεία, Ἀθῆναι 1965, τ. 5, 1007-1013.

• Π α σ χ ά λ η Μ. Κ ι τ ρ ο μ η λ ί δ η, "Ἡ πολιτική σκέψη τοῦ Εὐγενίου Βούλγαρη", Πρακτικά Ε' Διεθνοῦς Πανιονίου Συνεδρίου (Ἀργοστόλι-Ληξούρι, 17-21 Μαΐου 1986), τ. 4 (Φιλοσοφία-Γλωσσολογία-Λαογραφία-Φιλοσοφία), 601-614.

• Ρ. Δ. Ἀ ρ γ υ ρ ο π ο ύ λ ο υ, [σχετικό λῆμμα], Πάπυρος Λαρούς Μπριτάννικα, 15 (1996) 198.

• Ἐπετηρίς Ἀθωνιάδος Ἀκαδημίας ΙΙ. Διακοσιοτεσσαρακονταετηρίς διορισμοῦ Σχολάρχου Ἀθωνιάδος Εὐγενίου Βουλγάρεως 1753-1993. Τεσσαραντακονταετηρίς ἐπαναλειτουργίας 1953-1993, Ἀθωνιάς 1997.

• Ἀ ρ χ ι μ α ν δ ρ ί τ ο υ Β α σ ι λ ε ί ο υ Κ. Σ τ ε φ α ν ί δ ο υ, Ἐκκλησιαστική Ἱστορία ἀπ' ἀρχῆς μέχρι σήμερον, Ἐκδ. Παπαδημητρίου, (7η ἔκδοσις, ἀνατύπωσις ἐκ τῆς ἀναθεωρημένης ὑπό τοῦ συγγραφέως β' ἐκδόσεως τοῦ 1959), Ἀθήνα 2000, σ. 770.

Η ομιλία του Πούτιν στη Μονή Αγίου Παντελεήμονος Άθωνα

29 Μαΐου 2016  | Russia-Grece2016.ru

Στη διάρκεια της επίσκεψής του στο Άγιο Όρος ο Πρόεδρος της Ρωσίας Βλαντίμιρ Πούτιν επισκέφθηκε τη ρωσική Μονή του Αγίου Παντελεήμονος. Μετά το πέρας της προσευχής, στην οποία παρίστατο και ο Πατριάρχης Μόσχας και πασών των Ρωσιών Κύριλλος, ο ρώσος ηγέτης ευχαρίστησε τον ηγούμενο Ιερεμία και την αδελφότητα της Μονής για τη θερμή φιλοξενία.

Βλ. Πούτιν: Αγιότατε, οσιολογιώτατοι πατέρες, αγαπητέ πατέρα Ιερεμία! Αξιότιμοι πατέρες και αδελφοί!

Είμαι ευτυχής που επισκέπτομαι ξανά τη ρωσική Μονή του Αγίου Παντελεήμονος, η οποία ιστορικά επιτελούσε και εξακολουθεί να επιτελεί μια υψηλή πνευματική αποστολή και γι’ αυτό είναι πολύτιμη και κοντινή στους ορθοδόξους και στη Ρωσία, και σε άλλες χώρες.

Δεν είχα βρεθεί εδώ πριν από 40 χρόνια, όπως ο Αγιότατος Πατριάρχης Μόσχας και πασών των Ρωσιών, αλλά ήρθα το 2005 και μπορώ σήμερα να βεβαιώσω ότι οι αλλαγές είναι απίστευτες, απλά θαυμαστές.

Ανταποκρίθηκα με ένα ιδιαίτερο συναίσθημα στην πρόσκλησή σας για τον εορτασμό της χιλιετίας από την πρώτη γραπτή αναφορά της παρουσίας ρώσων μοναχών στον Άθω.

Θέλω να τονίσω ξανά ότι έγινε μεγάλη εργασία για την προετοιμασία της επετείου. Υλοποιείται ένα κοινό πρόγραμμα εορταστικών εκδηλώσεων στη Ρωσία, στην Ελλάδα, στο ίδιο το Άγιο Όρος, γεγονός για το οποίο πιστεύω ότι όλοι πρέπει να ευχαριστήσουμε τον Οικουμενικό Πατριάρχη και την Εκκλησία της Ελλάδος.

Επιθυμώ να υπογραμμίσω ότι τη Ρωσία και το Άγιο Όρος συνέδεαν προ πολλού στενοί θρησκευτικοί δεσμοί. Οι αθωνικές παραδόσεις διαδραμάτισαν σημαντικό ρόλο στη ζωή του ρωσικού λαού.

Και στις μέρες μας, το ενδιαφέρον της Ρωσίας για το Άγιο Όρος παραμένει αμείωτο. Τα τελευταία χρόνια με την ενεργό συνδρομή της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας και βέβαια, πρωτίστως με την υποστήριξη και άμεση συμμετοχή του Πατριάρχη, με τη βοήθεια ευεργετών, στους οποίους αναφέρθηκε ήδη ο Πατριάρχης Μόσχας και πασών των Ρωσιών, πραγματοποιείται η αποκατάσταση και διατήρηση ιστορικών τόπων που συνδέονται με τη ρωσική παρουσία στο Άγιο Όρος. Σημειώνω με ιδιαίτερη ευχαρίστηση ότι το μοναστήρι σας αναγεννιέται εμφανώς.

Χαίρομαι που σας βλέπω καλά Άγιε ηγούμενε. Η συμβολή σας στην αποκατάσταση αυτής της Ιεράς Μονής ήταν ανεκτίμητη, πολλά κάνατε και για την ανάπτυξη του προσκυνηματικού κινήματος από τη Ρωσία.

Ο ρωσικός μοναχισμός στο Άγιο Όρος πέρασε δύσκολους καιρούς τον 20ο αιώνα, ο Πατριάρχης μόλις τώρα αναφέρθηκε σ’ αυτό. Πραγματικά, από τις μερικές χιλιάδες μοναχών το 1913 απέμειναν μερικές δεκάδες, και αργότερα αυτοί ήταν μετρημένοι.

Η πρώτη επίσκεψη του Πατριάρχη Μόσχας και πασών των Ρωσιών Ποιμενίου το 1972 σηματοδότησε ουσιαστικά την αρχή της αναγέννησης της Μονής του Αγίου Παντελεήμονος. Ήταν αληθινά δύσκολο τότε να έρθει κάποιος εδώ και πολύ περισσότερο, να ξεκινήσει κάποιος από εδώ για να πάει στη Ρωσία. Σήμερα, πλήθος ορθοδόξων πιστών από τη Ρωσία και από άλλες σλαβικές χώρες έρχονται στη Μονή σας για να προσκυνήσουν τα ιερά κειμήλια του Αγίου Όρους. Είναι σημαντικό να συνεχίσουμε να εργαζόμαστε κάνοντας ό,τι είναι απαραίτητο, ώστε αυτή η ρωσική γωνιά στο Άγιο Όρος να εξακολουθήσει να ενισχύει τις πνευματικές δυνάμεις όλων των ορθοδόξων πιστών.

Θα ήθελα να σας ευχαριστήσω Αγιότατε ηγούμενε και αδελφότητα της Μονής για την εγκάρδια φιλοξενία, με την οποία υποδέχεστε εδώ τους συμπατριώτες μας. Αποτελείτε για μας παράδειγμα φιλανθρωπίας, του καλού και του δικαίου. Οι παραδοσιακές αυτές πνευματικές και πολιτισμικές αξίες αποτελούν σήμερα πνευματικό μέτρο και στήριγμα για όλους μας, έχουν μεγάλη σημασία για τη διατήρηση της ειρήνης, την ενίσχυση της Ρωσίας, τη διαφύλαξη της ενότητας της Ρωσικής Ορθόδοξης Εκκλησίας.

Θα ήθελα να ευχηθώ ευημερία στη Μονή σας, και σε όλους εσάς μακροημέρευση και πολύ καλή υγεία.

Κύριε ελέησον. Χριστός ανέστη!

Απειλεί ξανά το Πατριαρχείο Αντιοχείας να μη συμμετάσχει στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο λόγω Κατάρ

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας τῆς Ἁγίας καὶ Ἱερᾶς Συνόδου τοῦ Πατριαρχείου Ἀντιοχείας καὶ Πάσης Ἀνατολῆς 

Balamand, τῇ 1ῃ Ἰουνίου 2016

Τὸ Πατριαρχεῖο Ἀντιοχείας μετὰ θλίψεως καὶ ἐκπλήξεως, ἐπληροφορήθη περὶ τῆς ἀποφάσεως τῆς Ἁγίας καὶ Ἱερᾶς Συνόδου τοῦ Πατριαρχείου Κωνσταντινουπόλεως, μὲ ἡμερομηνία τὴν 31ην Μαΐου ἐ.ἔ, ἡ οποία προβλέπει «τὴν σύστασιν, ἀμέσως μετὰ τὴν Ἁγίαν καὶ Μεγάλην Σύνοδον, Ἐπιτροπῆς ἐξ ἀντιπροσώπων ἀμφοτέρων τῶν ἐνδιαφερομένων Ἐκκλησιῶν, τῆς Ἀντιοχείας καὶ τῶν Ἱεροσολύμων, ὑπὸ τὴν συντονιστικὴν εὐθύνην τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, πρὸς μελέτην τοῦ ζητήματος καὶ ἐξεύρεσιν κοινῶς ἀποδεκτῆς λύσεως».

Ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἀντιοχείας σημειώνει μὲ πόνον ὅτι ἡ ἀπόφαση αὐτὴ δηλώνει οὐσιαστικῶς τὴν παραίτηση ἀπὸ τὶς ἐντατικὲς προσπάθειες, ποὺ καταβάλλονται συνεχῶς καὶ γιὰ διάστημα πέραν τῶν τριῶν ἐτῶν, δηλαδή ἀπὸ τὴν ἡμερομηνία τῆς εἰσπηδήσεως ποὺ διέπραξε ἡ Ἐκκλησία τῶν Ἱεροσολύμων, προσβάλλουσα τοιουτοτρόπως τὴν ἐκκλησιαστικὴ δικαιοδοσία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἀντιόχειας εἰς Κατάρ. 

Τὸ Πατριαρχεῖο Ἀντιοχείας ἀνέλαβε κατὰ τὸ ὡς ἄνω διάστημα πολυάριθμες εἰρηνικὲς καὶ συμφιλιωτικὲς πρωτοβουλίες, τὶς ὁποῖες πρότεινε μέσῳ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, ὥστε νὰ βρεθεῖ ὁριστικὴ λύση γιὰ τὴν παραβίαση. 

Αὐτό ποὺ προξενεῖ περισσότερο πόνο εἶναι ὅτι οἱ προσπάθειες αὐτές, οἱ ὁποῖες ἔγιναν ὅλο καὶ πιὸ ἐντατικὲς παράλληλα μὲ τὶς προετοιμασίες γιὰ τὴν Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδο τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, ἀποσκοποῦσαν στὴν ἐξεύρεση ἐκκλησιαστικῆς καὶ ὁριστικῆς λύσεως τῆς εἰσπηδήσεως πρὶν ἀπὸ τὴν ἔναρξη τῆς Μεγάλης Συνόδου, οὕτως ὥστε ἡ Σύνοδος νὰ φανερώσει τὴν ἑνότητα τῆς Ὀρθοδοξίας, ἡ ὁποία θὰ ἀποκρυσταλλωνόταν μὲ τὸ ἐναρκτήριο Συλλείτουργο κατὰ τὴν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς. Ἡ ἔναρξη τῶν ἐργασιῶν τῆς Συνόδου στὴν ὄντως μεγάλη αὐτὴ ἑορτή, μὲ τὴ συμμετοχὴ ὅλων τῶν κατὰ τόπους Αὐτοκεφάλων Ἐκκλησιῶν, ἀποτελεῖ τὴν εὐθύτατη καὶ ὀρθὴ ὁδὸ πρὸς τὴν ἐξέταση ὅλων τῶν ζητημάτων ποὺ ἀπασχολοῦν τὴν Ὀρθόδοξον Καθολικὴν Ἐκκλησίαν καὶ τὴν ἔκφραση τῆς ὁμοφωνίας ἐπ’ αὐτῶν.

Ἡ νέα ὅμως κατάσταση, ποὺ δημιουργεῖται ἐκ τῆς ἀναβολῆς τῆς ἐπιλύσεως τῆς ἐν λόγῳ παραβάσεως μετὰ τὴν Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδο, ἀφαιρεῖ ἀπὸ τὴν ἐπικείμενη Σύνοδο τὸν ἐπιθυμητὸ σκοπὸ τῆς συγκλήσεως αὐτῆς, ἤτοι «τὴν ἔκφραση τῆς ἐνότητας τῆς Ὀρθοδοξίας». Διὰ τοῦτο ἡ μὴ ἀνταπόκριση τοῦ Πατριαρχείου Ἱεροσολύμων στὶς εἰρηνικὲς προτάσεις τοῦ Πατριαρχείου Ἀντιόχειας ἀπειλεῖ τὴ σύγκληση τῆς Ἁγίας καὶ Μεγάλης Συνόδου κατὰ τὴν ὁρισθεῖσα ἡμερομηνία, κίνδυνος περὶ τοῦ ὁποίου ἔχει ἀπό καιροῦ ἐπισημάνει ἡ Ἐκκλησία τῆς Ἀντιοχείας.

Σήμερα καλοῦμε ὅλες τὶς Αὐτοκεφάλες Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες νὰ ἐργαστοῦν ἐντατικῶς ὥστε νὰ περιφρουρηθεῖ ἡ ἑνότητα τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν ἔναντι τῶν κινδύνων ποὺ τὴν ἀπειλοῦν. Ἡ καθ’ Ἡμᾶς Ἱερὰ Σύνοδος ἐντὸς τοῦ πλαισίου τῶν ἀνοικτῶν αὐτῆς συνεδριάσεων θὰ ἐργασθεῖ ἐντὸς τῶν ἑπομένων ἡμερῶν, ἐξετάζοντας τὶς τελευταῖες ἐξελίξεις σχετικὰ μὲ τὴν Ἁγία καὶ Μεγάλη Σύνοδο καὶ θὰ λάβει τὶς δέουσες ἀποφάσεις. Προσευχόμαστε ἀπὸ κοινοῦ καὶ εὐελπιστοῦμε, μαζὶ μὲ ὅλους, ὅτι τὸ Πανάγιο Πνεῦμα, τὸ ὁποῖο ἐτοιμαζόμαστε νὰ δεχθοῦμε κατὰ τὴν Πεντηκοστή, θὰ ἐμπνεύσει τὴν Ἐκκλησία καὶ τοὺς Ποιμένες Αὐτῆς καὶ θὰ τοὺς καθοδηγήσει στὴν ἀληθινὴ ὁδό, ὥστε νὰ μαρτυρήσει σήμερα, περισσότερο ἀπὸ κάθε ἄλλη φορά, περὶ τῆς ἑνότητος στὴν ὁποία ὁ Κύριος μᾶς κάλεσε.

Η Εγκύκλιος της Εκκλησίας της Ελλάδος προς τον Λαό για την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο

Πρωτ. 2541

Ἀριθμ. Διεκπ. 1133 

Ἀθήνῃσι 2ᾳ Ἰουνίου 2016

Ε Γ Κ Υ Κ Λ Ι Ο Σ 2 9 7 7

Πρός

τό Χριστεπώνυμον Πλήρωμα

τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος

Ἀγαπητοί Πατέρες καί ἀδελφοί,

ΧΡΙΣΤΟΣ ΑΝΕΣΤΗ !

ἀσφαλῶς γνωρίζετε ὅτι αὐτόν τόν μήνα, ἤτοι ἀπό 17 ἕως 26 Ἰουνίου, θά συνέλθει στήν Κρήτη ἡ Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος τῶν Ὀρθοδόξων κατά τόπους Ἐκκλησιῶν, ὕστερα ἀπό προετοιμασία πολλῶν ἐτῶν, γιά νά συσκεφθεῖ ἐν Ἁγίῳ Πνεύματι καί νά φανερώσει τήν ἑνότητα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, σέ ἐποχή πού ἡ τοπική καί παγκόσμια κοινωνία εἶναι γεμάτη ἀντιφάσεις καί ἀνταγωνισμούς. Ἡ Διαρκής Ἱερά Σύνοδος τῆς Ἐκκλησίας πού ἐξουσιοδοτήθηκε ἀπό τήν Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, θέλει νά σᾶς ἐνημερώσει ὑπεύθυνα γιά τό σημαντικό αὐτό γεγονός.

Κατ' ἀρχάς τό ἐκκλησιαστικό πολίτευμα εἶναι συνοδικό καί ἱεραρχικό. Τό συνοδικό δηλώνει τήν ὕπαρξη πολλῶν ἀνθρώπων ἐπί τό αὐτό καί εἰς τό ὄνομα τοῦ Χριστοῦ συνηγμένων καί τό ἱεραρχικό δηλώνει ὅτι ὑπάρχει ἱεράρχησή τους, ἀνάλογα μέ τά χαρίσματα πού διαθέτουν. Σέ ὅλα τά ἐκκλησιαστικά ἐπίπεδα (Ἱερά Σύνοδος, Μητροπόλεις, Ἐνορίες, Μονές) λειτουργεῖ τό συνοδικό καί ἱεραρχικό πολίτευμα καί ἔτσι ἐκφράζεται ἡ ἀλήθεια τῆς πίστεως. Αὐτό φανερώνεται ἔντονα στήν θεία Εὐχαριστία, πού ἐκφράζει τόν τρόπο λειτουργίας τοῦ συνοδικοῦ πολιτεύματος, στόν ὁποῖον ὑπάρχει ὁ Ἐπίσκοπος ὡς Πρόεδρος τῆς εὐχαριστιακῆς συνάξεως καί διδάσκαλος τῆς ἀληθείας, οἱ κληρικοί, οἱ μοναχοί καί οἱ λαϊκοί μέ τό ἰδιαίτερο χάρισμά τους ὁ καθένας. Ἔτσι λειτουργοῦν καί οἱ Σύνοδοι τῶν κατά τόπους Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν καί οἱ Πανορθόδοξοι Σύνοδοι. Μέ τόν τρόπο αὐτόν δοξάζεται ὁ Τριαδικός Θεός.

Πολλά χρόνια οἱ κατά τόπους Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες διαπίστωναν ὅτι εἶναι ἀναγκαῖο νά συγκληθεῖ ἡ Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος γιά νά ἐπιλυθοῦν διάφορα χρονίζοντα ἐκκλησιαστικά θέματα πού ἀπασχολοῦν τίς κατά τόπους Ἐκκλησίες. Ἡ Ὀρθόδοξη Ἐκκλησία πάντοτε διασκέπτεται συνοδικῶς γιά τήν λύση διαφόρων δογματικῶν, ἐκκλησιαστικῶν, κανονικῶν καί ποιμαντικῶν θεμάτων.

Στήν πρώτη χιλιετία τοῦ Χριστιανισμοῦ συνεκλήθησαν οἱ Τοπικές καί Οἰκουμενικές Σύνοδοι. Στήν δεύτερη χιλιετία ἐπίσης συνεκλήθησαν Μεγάλες Σύνοδοι, μέ οἰκουμενικό καί πανορθόδοξο χαρακτήρα, μέ σημαντικότερες τίς Συνόδους ἐπί ἁγίου Γρηγορίου τοῦ Παλαμᾶ καί τίς μετέπειτα Συνόδους τῶν Πατριαρχῶν τῆς Ἀνατολῆς. Στήν πραγματικότητα, «ἡ Ἐκκλησία θεωρεῖται ὡς μία συνεχής Σύνοδος», ἄλλωστε αὐτό σημαίνει καί ἡ λέξη Ἐκκλησία. Ἔτσι, στή διαχρονική αὐτή πορεία τῆς συνοδικότητος χωρίς οὐσιαστική διακοπή καί ἐκκλησιαστικά χάσματα ἐντάσσεται καί ἡ Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν. 

Οἱ δεκατέσσερεις κατά τόπους Ὀρθόδοξες Ἐκκλησίες, ὕστερα ἀπό πολλές προπαρασκευαστικές Συνοδικές Ἐπιτροπές, ἐπέλεξαν ὁμοφώνως νά ἀντιμετωπίσουν στήν Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο ἕξι θέματα, ἤτοι: 1) «Ἡ ἀποστολή τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας εἰς τόν σύγχρονον κόσμον». 2) «Ἡ Ὀρθόδοξος Διασπορά». 3) «Τό Αὐτόνομον καί ὁ τρόπος ἀνακηρύξεως αὐτοῦ». 4) «Τό μυστήριον τοῦ γάμου καί τά κωλύματα αὐτοῦ». 5) «Ἡ σπουδαιότης τῆς νηστείας καί ἡ τήρησις αὐτῆς σήμερον». 6) «Σχέσεις τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας πρός τόν λοιπόν χριστιανικόν κόσμον».

Οἱ Ἐπιτροπές ἀπό ὅλες τίς Ἐκκλησίες ἑτοίμασαν τά κείμενα, ὑπογράφηκαν ἀπό τούς Προκαθημένους τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν καί σέ τελική μορφή τέθηκαν στίς Ἱεραρχίες τῶν κατά τόπους Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν μέ τήν δυνατότητα νά προτείνουν διορθώσεις καί προσθῆκες, ὅπως ἐπιβάλλει τό Συνοδικό σύστημα τῆς Ἐκκλησίας.

Μέ τόν σκοπό αὐτό συνεκλήθη πρόσφατα ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, τήν 24η καί 25η Μαΐου, γιά νά συζητήσει γιά τήν Ἀπόφαση καί Πρόταση τῆς Διαρκοῦς Ἱερᾶς Συνόδου, ὕστερα ἀπό ἀποσταλεῖσες προτάσεις Ἱεραρχῶν, κατόπιν τῆς προτροπῆς τοῦ Μακαριωτάτου Ἀρχιεπισκόπου Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερωνύμου.

Ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος, μέ ἀπόλυτη πίστη στήν διδασκαλία τῶν Προφητῶν, τῶν Ἀποστόλων καί τῶν Πατέρων, καί μέ σεβασμό στό Συνοδικό πολίτευμα τῆς Ὀρθοδόξου Ἐκκλησίας, μελέτησε διεξοδικά τίς προτάσεις τῆς Διαρκοῦς Συνόδου, μίαν πρός μίαν, καί μέ πνεῦμα ὁμοψυχίας, ὑπευθυνότητας καί σοβαρότητας, μέ ὁμοφωνία στά περισσότερα σημεῖα καί ἀπόλυτη πλειοψηφία σέ ἄλλα, ἔκανε τίς διορθώσεις τῶν τεθέντων κειμένων καί ὅπου χρειάσθηκε ἔκανε καί προσθῆκες, ὥστε αὐτές νά εἶναι οἱ τελικές ἀποφάσεις τῆς Ἐκκλησίας μας γιά τά κείμενα αὐτά.

Οἱ διορθώσεις καί οἱ προσθῆκες πού εἶναι οὐσιαστικές καί συντονίζονται στήν διαχρονική ἐμπειρία καί παράδοση τῆς Ἐκκλησίας θά κατατεθοῦν στήν Πανορθόδοξη Γραμματεία τῆς Ἁγίας καί Μεγάλης Συνόδου στήν Κρήτη καί θά ὑποστηριχθοῦν ἀπό τόν Μακαριώτατο Ἀρχιεπίσκοπο Ἀθηνῶν καί πάσης Ἑλλάδος κ. Ἱερώνυμο γιά νά βελτιωθοῦν τά ἤδη ἐπεξεργασθέντα κείμενα ἀπό τούς Προκαθημένους τῶν Ὀρθοδόξων Ἐκκλησιῶν καί ἔτσι νά δοθεῖ μιά καλή ἐκκλησιαστική μαρτυρία πίστεως καί ἑνότητος στόν σύγχρονο κόσμο, συντονισμένη στήν ὅλη παράδοση τῆς Ἐκκλησίας. 

Ἀσφαλῶς, ἔγινε γνωστόν ὅτι ἡ Ἱεραρχία τῆς Ἐκκλησίας τῆς Ἑλλάδος συζήτησε τά σοβαρά αὐτά θέματα μέ ὑπευθυνότητα, νηφαλιότητα καί γνώση. Τό σημαντικό ὅμως εἶναι ὅτι διαφύλαξε τήν ἑνότητά της. Ἀκούστηκαν οἱ ἀπόψεις πολλῶν Ἱεραρχῶν καί οἱ ἀποφάσεις ἦσαν σχεδόν ὁμόφωνες.

Ἐπειδή τό προηγούμενο χρονικό διάστημα ὑπῆρξε ἀνησυχία, ἐν πολλοῖς δικαιολογημένη, σέ πολλούς Κληρικούς, μοναχούς καί λαϊκούς, γιά τά κείμενα τά ὁποῖα θά συζητήσει ἡ Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος, γι’ αὐτό συνιστοῦμε σέ ὅλους νά εἰρηνεύουν, γιατί πρῶτοι ἐμεῖς οἱ Ἱεράρχες ἔχουμε δώσει τήν ὁμολογία τῆς πίστεως κατά τήν χειροτονία μας γιά νά διασφαλίσουμε τήν Ἀποστολική καί Πατερική παρακαταθήκη πού παραλάβαμε καί ἀγρυπνοῦμε γιά τό ποίμνιό μας, γιά τήν δόξα τοῦ Θεοῦ καί τόν ἔπαινο τῆς Ἐκκλησίας.

Εἶναι γνωστόν ὅτι ἡ Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδος θά διεξαγάγει τίς ἐργασίες της ἀπό τήν ἡμέρα τῆς Πεντηκοστῆς ἕως τήν Κυριακή τῶν Ἁγίων Πάντων. Αὐτό σημαίνει ὅτι οἱ Ἀρχιερεῖς καί οἱ λοιποί Κληρικοί καί λαϊκοί πού θά ἐκπροσωπήσουν τήν Ἐκκλησία τῆς Ἑλλάδος στήν Σύνοδο αὐτή, ὅπως θά τό κάνουν καί οἱ ἄλλες Ἐκκλησίες, θά προσπαθήσουν νά ἐκφράσουν τήν ἐμπειρία καί τήν πίστη τοῦ μυστηρίου τῆς Πεντηκοστῆς καί τήν ὁμολογία τῶν Ἁγίων μας, οἱ ὁποῖοι εἶναι ἡ συνέχεια τῆς Πεντηκοστῆς στήν ἱστορία.

Γι’ αὐτό παρακαλοῦμε τό χριστεπώνυμο πλήρωμα τῆς Ἁγίας Ἐκκλησίας μας νά προσεύχεται γιά ὅλους, ἰδιαιτέρως γιά τούς Ἐπισκόπους, Κληρικούς, μοναχούς καί λαϊκούς, οἱ ὁποῖοι θά παραβρεθοῦν στήν Ἁγία καί Μεγάλη Σύνοδο, ὥστε νά δώσουν τήν καλή μαρτυρία τῆς ὀρθοδόξου πίστεώς μας καί ἡ Σύνοδος αὐτή μέ τίς Ἀποφάσεις της νά ἀποδειχθεῖ πνευματικό ὁρόσημο στήν ἐκκλησιαστική μας ζωή.

† Ὁ Ἀθηνῶν Ι Ε Ρ Ω Ν Υ Μ Ο Σ, Πρόεδρος

† Ὁ Ἠλείας Γερμανός

† Ὁ Μαντινείας καί Κυνουρίας Ἀλέξανδρος

† Ὁ Ἄρτης Ἰγνάτιος

† Ὁ Λαρίσης καί Τυρνάβου Ἰγνάτιος

† Ὁ Νικαίας Ἀλέξιος

† Ὁ Ναυπάκτου καί Ἁγίου Βλασίου Ἱερόθεος

† Ὁ Σάμου καί Ἰκαρίας Εὐσέβιος

† Ὁ Καστορίας Σεραφείμ

† Ὁ Φλωρίνης, Πρεσπῶν καί Ἑορδαίας Θεόκλητος

† Ὁ Κασσανδρείας Νικόδημος

† Ὁ Σερρῶν καί Νιγρίτης Θεολόγος

† Ὁ Σιδηροκάστρου Μακάριος

Ὁ Ἀρχιγραμματεύς

† Ὁ Μεθώνης Κλήμης

Ο Αρχιεπίσκοπος Καντουαρίας έφθασε στο Φανάρι

Ἡ Αὐτοῦ Χάρις, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Καντουαρίας καί Πριμᾶτος πάσης Ἀγγλίας κ. Justin Portal Welby μετά τῆς συζύγου αὐτοῦ Εὐγεν. κ. Caroline, ἀφίχθησαν ἐκ Λονδίνου εἰς τήν Πόλιν, τήν μεσημβρίαν τῆς Τετάρτης, 1ης ἀρξ. μηνός Ἰουνίου, συνοδευόμενοι ὑπό τοῦ Θεοφιλ. Ἐπισκόπου Ebbsfleet κ. Jonathan Goodall καί τῆς συζύγου αὐτοῦ Εὐγεν. κ.  Sarah.

Τήν Α. Χάριν ὑπεδέχθη ἐν τῷ ἀεροδρομίῳ ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Σηλυβρίας κ. Μάξιμος.

Ἐν συνεχείᾳ, ὁ Ἀρχιεπίσκοπος Καντουαρίας προσῆλθε μετά τῆς συνοδείας αὐτοῦ εἰς τά Πατριαρχεῖα, ἔνθα ἐγένετο δεκτός ὑπό τῆς Α. Θ. Παναγιότητος, τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου καί Ἱεραρχῶν τοῦ Θρόνου, ἐκεῖθεν δέ ἅπαντες ὁμοῦ ἐπεσκέφθησαν τό νεοσυσταθέν Μουσεῖον τῆς Ἑβραϊκῆς Κοινότητος ἐντός τοῦ συγκροτήματος τῆς Συναγωγῆς Neve Şalom.

Τό Σάββατον, 4ην τ.μ., ὁ Ἀρχιεπίσκοπος, προσκληθείς ὑπό τοῦ Παναγιωτάτου, θά συνοδεύσει Αὐτόν εἰς Καππαδοκίαν πρός πραγματοποίησιν τοῦ ἐκεῖσε ἐτησίου προσκυνήματος. 

Με το Βραβείο "Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός" τιμήθηκε ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης Γ. Μπουτάρης

Ρεπορτάζ και φωτογραφίες: Άρχων του Οικουμενικού Θρόνου ΔΗΜΗΤΡΙΟΣ Σ. ΠΑΝΑΓΟΣ 

Με το Βραβείο "Αρχιεπίσκοπος Δαμασκηνός" τιμήθηκε ο Δήμαρχος Θεσσαλονίκης, Γιάννης Μπουτάρης από το Σύλλογο Αμερικανών Φίλων του Εβραϊκού Μουσείου Ελλάδος (AFJMG) και το Εβραϊκό Μουσείο Ελλάδος σε ειδική τελετή σήμερα, Τετάρτη 1 Ιουνίου, στη Νέα Υόρκη. Την απονομή έκανε ο Αρχιεπίσκοπος Γέρων Αμερικής κ. Δημήτριος, ο οποίος ήταν και ο πρώτος αποδέκτης του Βραβείου το 2007. Την εκδήλωση παρουσίασε ο Δρ. Μίμης Κοέν, ιδρυτικό μέλος του Συλλόγου Αμερικανών Φίλων του Εβραϊκού Μουσείο Ελλάδος.

Ο Μοναχός Μωυσής από το Άγιον Όρος στον Ουρανό (+1.6.2014) [video]

Πατριαρχείο Βουλγαρίας: Αναβάλατε τη Σύνοδο για να εξεταστούν τα αιτήματά μας

Προσκόμματα με την υιοθέτηση 3 θέσεων της Μόσχας και άλλων τριών

ΜΑΡΙΑ ΑΝΤΩΝΙΑΔΟΥ | tovima.gr

Ο προκαθήμενος του Πατριαρχείου Βουλγαρίας, κ. Νεόφυτος, στη χριστουγεννιάτικη λειτουργία στον καθεδρικό ναό του Αγίου Αλεξάνδρου Νιέφσκι στη Σόφια το 2013 (EPA/VASSIL DONEV)

Και το Πατριαρχείο Βουλγαρίας, μετά το Πατριαρχείο Μόσχας, εγείρει ζητήματα και προειδοποιεί ότι εάν δεν γίνουν αποδεκτές οι θέσεις του δεν θα συμμετάσχει στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Ορθοδόξου Εκκλησίας. Με ένα κείμενο έξι θέσεων, στις τρεις υιοθετεί τα ζητήματα που έθεσε και ο Πατριάρχης Μόσχας κ. Κύριλλος προς τον Οικουμενικό Πατριάρχη, και με τις άλλες τρεις θέτει θέματα τα οποία έχουν προκύψει από τις άλλες Αυτοκέφαλες Εκκλησίες, όπως το Πατριαρχείο Γεωργίας και η Εκκλησία της Ελλάδος.

Συγκεκριμένα υιοθετεί τις τρεις θέσεις του Πατριάρχη Μόσχας:

* Εγείρονται ζητήματα από τον τρόπο που θα καθίσουν οι προκαθήμενοι κατά τη διάρκεια της Αγίας και Μεγάλης Συνόδου.

* Η τοποθέτηση των παρατηρητών των άλλων ετεροδόξων Εκκλησιών πίσω ακριβώς από τους προκαθημένους των Ορθοδόξων Εκκλησιών.

* «Τον κίνδυνο να αναλάβει μεγάλα και αδικαιολόγητα χρηματοοικονομικά έξοδα σε περίπτωση συμμετοχής».

Ακόμη θέτει για πρώτη φορά τρία ζητήματα:

* Την ύπαρξη διαφωνιών από Αυτοκέφαλες Εκκλησίες για τα κείμενα που εγκρίθηκαν από τη Σύναξη των Ορθόδοξων Προκαθημένων και θα συζητηθούν στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο

* Την αδυναμία από τον κανονισμό λειτουργίας, όπως σημειώνεται, να συζητηθούν αυτές οι διαφωνίες.

* Και τέλος, το γεγονός, όπως υποστηρίζει, ότι δεν θα συζητηθούν μεγάλα θέματα που απασχολούν σήμερα την κοινωνία.

Μάλιστα ζητάει να αναβληθεί η Σύνοδος προκειμένου να εξεταστούν τα αιτήματά του και μόνο τότε θα συμμετάσχει στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο.

Παραδοσιακός σύμμαχος της Μόσχας

Το Πατριαρχείο Βουλγαρίας αποτελεί τον «παραδοσιακότερο» σύμμαχο του Πατριαρχείου Μόσχας στη Βαλκανική Χερσόνησο. Οι θέσεις του πολλές φορές έχουν προκαλέσει αίσθηση καθώς δεν συμμετέχει στο Παγκόσμιο Συμβούλιο Εκκλησιών, στον διάλογο με τη Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία και διατηρεί πολύ καλές σχέσεις με τους ιεράρχες που αντιδρούν με την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο.

Είναι χαρακτηριστικό ότι ομάδα κληρικών επισκέφθηκε στα μέσα Μαΐου τον Πατριάρχη Βουλγαρίας κ. Νεόφυτο εκ μέρους του Μητροπολίτη Πειραιώς κ. Σεραφείμ και κυρίαρχο ρόλο στους «συντηρητικούς» κύκλους της Βουλγαρίας διαδραματίζει ο Μητροπολίτης Φιλιππουπόλεως κ. Νικόλαος.

Η Εκκλησία της Σόφιας επί πολλές δεκαετίες ταλανίζεται από σχίσματα και έριδες και μάλιστα στα τέλη της δεκαετίας του 1990 συγκλήθηκε Μείζονα και Υπερτελής Σύνοδος από τον Οικουμενικό Πατριάρχη για να αντιμετωπιστούν τα προβλήματα.

Η ανακοίνωση του Πατριαρχείου Βουλγαρίας έδειξε να αιφνιδιάζει την οργανωτική επιτροπή της Μεγάλης Συνόδου. Είναι χαρακτηριστικό ότι, όπως σημείωναν, οι εκπρόσωποι της Εκκλησίας της Σόφιας ουδέποτε είχαν θέσει τέτοιου είδους ζητήματα μέχρι σήμερα και είχαν λάβει απόφαση για τη συμμετοχή τους από τη Σύνοδο της Ιεραρχίας.

Με τους 700 μαθητές του Δημοτικού Σχολείου της Ορθόδοξης Εκκλησίας στο χωριό Buramata του Burundi

Την 1η Ιουνίου 2016, ο Θεοφ. Επίσκοπος Μπουρούντι και Ρουάντας κ. Ιννοκέντιος επισκέφτηκε το χωριό Μπουραμάτα του Μπουρούντι, την Ενορία του Αγίου Αλεξίου και Αγίων Αποστόλων. 

Εκεί η Ορθόδοξη Εκκλησία έχει ένα Δημοτικό Σχολείο με 700 μαθητές. Το σχολείο αυτό χρειάζεται μεγαλύτερο κτίριο, δεδομένου ότι η Κυβέρνηση του Μπουρούντι άλλαξε πρόσφατα το σύστημα της βασικής εκπαίδευσης και από έξι έγινε εννέα χρόνια η πρωτοβάθμια εκπαίδευση. 

Το άλλο ζήτημα είναι ότι δεν υπάρχει κοντινό σχολείο δευτεροβάθμιας εκπαίδευσης, η δε τοπική Ορθόδοξη Εκκλησία εξετάζει τις δυνατότητες αφενός επέκτασης του υπάρχοντος σχολείου, αφετέρου δε να κτίσει σχολείο δευτεροβάθμιας σε οικόπεδο που διαθέτει εκεί κοντά. 

Η Εκκλησία της Βουλγαρίας αποσύρεται από την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο | Bulgarian Orthodox Church withdraws from Pan-Orthodox Council in Crete

Written by Clive Leviev-Sawyer on June 1, 2016 in Bulgaria - Comments Off on Bulgarian Orthodox Church withdraws from Pan-Orthodox Council in Crete

The governing body of the Bulgarian Orthodox Church, the Holy Synod, signalled on June 1 its withdrawal from the Pan-Orthodox Council to be held in Crete from June 16 to 26.

Strictly speaking, the Holy Synod demanded the postponement of the council unless its various demands were met, but given that this is unlikely to happen, the Synod’s decision effectively amounts to withdrawal.

The Pan-Orthodox Council has been planned as the first such gathering in about 1000 years, but has been beset by controversies – one of the most significant ones being the fact that it is being held in Crete, not in Istanbul, seat of the Ecumenical Patriarch. The move was made under Russian pressure because of the tensions between Moscow and Ankara.

The Bulgarian Orthodox Church, where senior figures are strongly influenced by their Russian Orthodox co-religionist church figures, said that it would not participate if Bulgarian proposals for “thematic and organisational changes” to the planned council were not taken account of and respected.

The Holy Synod said that at its June 1 meeting, it had held “extensive discussions” on issues related to the convening of the Great and Holy Council of the Orthodox Church in Crete in June.

The Bulgarian Orthodox Church’s leaders found a number of pretexts to call for the postponement of the Pan-Orthodox Council meeting and to say that unless the council was postponed, the church would not participate.

The Holy Synod listed six objections.

These included, the church said, the absence from the agenda of the council of topics of particular importance for Orthodox Christianity “that have contemporary relevance and require timely Pan-Orthodox Council resolution”.

The Synod did not say what these topics were.

The Holy Synod said that Autocephalous Orthodox Churches had already officially declared disagreements on some of the texts already approved for the council meeting.

It also objected to the rule that at the Pan-Orthodox Council, texts being discussed would not be subject to editing in the course of discussions.

Further, the Bulgarian church objected that the proposed seating places of the primates of the Orthodox churches in the room to be used for meetings of the council “violates the principle of equality of the primates of the Autocephalous Orthodox Churches”.

It also objected to the “inappropriate location of observers and guests of the Pan-Orthodox Council”.

Finally, the Holy Synod objected to the need to undertake “large and unjustified” expenses for the Bulgarian Orthodox Church to take part in the Pan-Orthodox Council.

The Holy Synod said that it had decided unanimously for the Pan-Orthodox Council to be postponed while preparations to hold it continue, and unless this postponement happened, the Bulgarian Orthodox Church would not take part.

(Photo: Clive Leviev-Sawyer)

THE SOFIA GLOBE

Η εκπομπή "Θα χυθεί άπλετο φως" (Αθήνα 9,84) για την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο [audio]

H εκπομπή του Ηλία Κανέλλη "Θα χυθεί άπλετο φως" στον Αθήνα 9,84 την Τετάρτη 1η Ιουνίου 2016 (9-10 το πρωί), φιλοξένησε τον θεολόγο Παναγιώτη Αντ. Ανδριόπουλο, ο οποίος μίλησε για την Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Ορθοδοξίας.

Ενδεικτικές γραφές φίλων για την παρουσία του Αφρικανού Μητροπολίτη Μουάνζας κ. Ιερωνύμου εν Βανάτω (29.5.2016)

Γιάννης Δεμέτης: Ιερός Ναός Παναγούλας Μπανάτου. Κυριακή πρωί. Η της Αγίας Φωτεινής της Σαμαρείτιδος εορτή. Αρχιερατική Θεία Λειτουργία προεξάρχοντος του Μητροπολίτου Μουάνζας κ. Ιερωνύμου, συμπροσευχομένου του Μητροπολίτου Ζακύνθου κ. Διονυσίου Δ΄. Συλλειτούργησαν ο εφημέριος της Κοινότητας π. Παναγιώτης Καποδίστριας, Πρωτοπρεσβύτερος του Οικουμενικού Θρόνου, Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος Ιεράς Μητροπόλεως Ζακύνθου και ο Διάκονος Ιωάννης Ρένεσης. Το πολυπληθές εκκλησίασμα συμμετείχε ψυχικά στην κατανυκτική Αρχιερατική Θεία Λειτουργία. 

Petros Stravopodis: Συγκινητική η Θεία Λειτουργία σήμερα. Μακάρι ο Άξιος Επίσκοπος Ιερώνυμος να έχει την βοήθεια του Θεού να επιτελεί το δύσκολο έργο του στη Μαύρη Ήπειρο. 

Sandra Mard: Η σημερινή λειτουργία ήταν μια υπενθύμιση πραγματικής, ειλικρινούς χριστιανικής προσφοράς, για όλους όσοι είχαμε την τιμή να σας παρακολουθήσουμε. Νιώσαμε μεγάλη τιμή και συγκίνηση, μια τόσο ιδιαίτερη μέρα, συναισθηματικής φόρτισης. Μόνη μου ευχή, να σας έχει ο Θεός καλά να συνεχίζετε για πολλά χρόνια, το Θεάρεστο έργο Του. Σας ευχαριστώ μέσα από την καρδιά μου. 

Νικόλαος Παπαδημητρίου: Χριστός Ανέστη! Χρόνια πολλά πάτερ Παναγιώτη! Να μεταφέρετε τις ευχές μου στον Άγιο Μουάνζας κ. Ιερώνυμο!!! Συμφοιτητής και γείτονάς μου στο Θεολογικό Οικοτροφείο του Βύρωνα! 

Doris Freris: Ο Μητροπολίτης Μουάνζας, κ. Ιερώνυμο, αφού εσπούδασε στην Πατρίδα, έχει ιδιαίτερους δεσμούς με την Εκκλησία της Ελλάδας. 

Παναγιώτης Μουζάκης: Άξιοι! 

[Σημείωση σύνταξης: Όλα τα περί την Κυριακή της Σαμαρείτιδος στην Ενορία μας, την Κυριακή 29 Μαΐου 2016, λειτουργούντος του Σεβ. Μητροπολίτου Μουάνζας κ. Ιερωνύμου,  έχουμε δημοσιεύσει ΕΔΩ! 

Με την ευκαιρία αυτή, ευχαριστούμε τους φίλους ιεροψάλτες κ.κ. Πέτρο Παράσχη, Δημήτρη Παπαδάτο, Σπύρο Έκτορα και Γενναίο Πέττα, οι οποίοι πλαισίωσαν το ψαλτήρι της Παναγούλας μας, κατ' αυτή την Ευχαριστιακή Σύναξη, αναπληρώνοντας άριστα τους δικούς μας ψάλτες, που απουσίαζαν όλοι σε χορωδιακό φεστιβάλ στη Σπάρτη.]