Προσκύνημα Ρώσων Αρχιερέων στη Ζάκυνθο. Αναφορά στο Ουκρανικό Ζήτημα

Κείμενο - φωτογραφίες: Πρωτοπρεσβύτερος του Οικουμενικού Θρόνου ΠΑΝΑΓΙΩΤΗΣ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑΣ, υπεύθυνος Γραφείου Τύπου και Διαδικτύου Ι. Μ. Ζακύνθου

Σήμερα, Κυριακή μετά την Ύψωση του Τιμίου Σταυρού, 15.9.2019, επισκέφτηκαν τη Ζάκυνθο ο Σεβ. Μητροπολίτης Σμολένσκ κ. Ισίδωρος και ο επαρχιούχος Επίσκοπος Θεοφ. Μπομπρούισκ κ. Σεραφείμ, Ιεράρχες της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Ρωσίας (Πατριαρχείο Μόσχας), με δύο συνοδούς ιερείς, στο πλαίσιο προσκυνηματικής εκδρομής τους στα Ιόνια Νησιά.

Τους Ρώσους Κληρικούς δέχτηκαν στην εν Ζακύνθω Μονή Στροφάδων και Αγίου Διονυσίου, οι Σεβ. Μητροπολίτες Δωδώνης κ. Χρυσόστομος και Ζακύνθου κ. Διονύσιος Δ΄. Παρών ήταν και ο Γενικός Αρχιερατικός Επίτροπος π. Παναγιώτης Καποδίστριας.

Αφού έγινε προσκύνημα στο σεπτό Σκήνωμα του Αγίου Διονυσίου, οι επισκέπτες έτυχαν θερμής φιλοξενίας στο Αρχονταρίκι της Μονής, έγινε ξενάγησή τους στο Εκκλησιαστικό Μουσείο, ανταλλαγή δώρων και παρατέθηκε πλούσιο γεύμα. 

Ο Μητροπολίτης Δωδώνης εμνήσθη αρχαίων ημερών στη Ρωσία, εξέφρασε τη νοσταλγική αγάπη του προς τους δύο προηγούμενους Πατριάρχες Μόσχας, με τους οποίους είχε στενούς δεσμούς, όπως και με πολλές άλλες ιστορικές φυσιογνωμίες της Εκκλησίας της Ρωσίας. 

Κατά την διάρκεια του γεύματος ετέθη από τους φιλοξενουμένους το θέμα - πρόβλημα της Ενότητας της Εκκλησίας, εξαιτίας του Ουκρανικού Ζητήματος και ζήτησαν επ' αυτού τις σκέψεις του Σεβ. Δωδώνης, μιας συνετής και σοφής προσωπικότητας, όπως κατ' επανάληψιν τον χαρακτήρισαν.

Εκείνος, με την παρρησία που τον διακρίνει, επεσήμανε ότι το κάθε πρόβλημα θα ημπορούσε να τεθεί και να λυθεί στην Αγία και Μεγάλη Σύνοδο της Κρήτης (2016), εάν το Πατριαρχείο της Μόσχας δεν απέφευγε, με ποικίλες δικαιολογίες, να παραστεί, τορπιλίζοντας έτσι την ομοφωνία και την ενότητα, συμπαρασύροντας μάλιστα και άλλες Εκκλησίες. Τούτο έγινε, επειδή η Ρωσία έχει πάντα βλέψεις περί "τρίτης Ρώμης". 

Πρόσθεσε επίσης ότι ο κάθε λαός, όπως η Ουκρανία, έχει δικαίωμα στην αυτοδιάθεση και στην εκκλησιαστική Αυτοκεφαλία, την οποία χορηγεί αρχαιόθεν το Οικουμενικό Πατριαρχείο, όπως έπραξε και προς την ίδια τη Ρωσία, την Ελλάδα, τη Σερβία, τη Ρουμανία, τη Βουλγαρία.

Στον ενδοιασμό των επισκεπτών περί Φιλαρέτου και των συν αυτώ, ο Σεβ. κ. Χρυσόστομος επέμεινε ότι όλα θα μπορούσαν να διευθετηθούν εάν η Μόσχα δεν επέμενε στον τορπιλισμό κάθε προσπάθειας για πανορθόδοξη σύνοδο. Είπε χαρακτηριστικά: "Αφήστε την Ουκρανία να πράξει όπως εκείνη επιθυμεί", τονίζοντας μάλιστα ότι είναι λάθος τόσο η ακοινωνησία που μονομερώς έχει εφαρμόσει η Μόσχα έναντι του Οικουμενικού Πατριαρχείου, όσο οι απειλές για διακοπή σχέσεων, τις οποίες κυκλοφορεί για όποια Εκκλησία αναγνωρίσει την νέα Αυτοκέφαλη Εκκλησία της Ουκρανίας.

Κατέληξε πάντως ότι, όπως και να έχουν τα πράγματα, η Εκκλησία της Ελλάδος αποτελεί ίδιο έθνος - γένος με το Οικουμενικό Πατριαρχείο και είναι αδιανόητο να μη στοιχηθεί με τη Μητέρα Εκκλησία. 

Το γεύμα έληξε σε φιλικό - αδελφικό κλίμα συναντίληψης, μάλιστα δε ο Σεβ. Σμολένσκ προσκάλεσε τους δύο Ζακυνθίους Μητροπολίτες στην επαρχία του, ώστε εκεί να ανταποδώσει τη φιλοξενία. Ακολούθως οι Ρώσοι Κληρικοί ανεχώρησαν για συνέχεια της προσκυνηματικής περιήγησής τους στην Κεφαλληνία, Λευκάδα και Κέρκυρα.

Κυριακή μετά την Ύψωση του Σταυρού, 15.9.2019, στην Παναγούλα Μπανάτου

Η Ευχαριστιακή Σύναξη της Κυριακής μετά την Ύψωση του Τιμίου Σταυρού, 15ης Σεπτεμβρίου 2019, ήταν σήμερα στον Ναό της Παναγούλας Μπανάτου. 

     Τον θείο λόγο κήρυξε ο κ. Σταμάτιος Ζούλας, εκπαιδευτικός θεολόγος, αναφερθείς στην σταυρώσιμη πορεία του ανθρώπου προς τη σωτηρία της ψυχής του. 

     Ο λειτουργός Εφημέριος π. Παναγιώτης Καποδίστριας προσέφερε -ως ευλογία- σε όλους τους εκκλησιασθέντες σταυρουδάκια από τα Ιεροσόλυμα, καθαγιασθέντα επί του λίθου της Αποκαθηλώσεως του Ιησού Χριστού.

[Φωτογραφίες: Σπύρος Χρ. Δρογγίτης]

Απόταξη όσων αμαυρώνουν τον θείο προορισμό της ζωής μας

ΟΜΙΛΙΑ  ΣΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ 

της Κυριακής μετά την Ύψωση 

15 Σεπτεμβρίου 2019

(Μαρκ. η΄ 34- θ΄ 1 )

Γράφει ο π. Αναστάσιος Στεργιώτης 

Η Βασιλεία του Θεού είναι μία και ενιαία. Ωστόσο, απαρτίζεται από δύο τμήματα: ένα επίγειο, δηλαδή την στρατευόμενη Εκκλησία, κι ένα επουράνιο, δηλαδή την θριαμβεύουσα Εκκλησία. Η Εκκλησία του Χριστού, και στις δυο ανωτέρω εκφάνσεις της, ονομάζεται «Βασιλεία», επειδή κυβερνήτης και επικεφαλής της είναι ο Χριστός, ο Βασιλιάς των πάντων. Και όπως κάθε επίγεια βασιλεία, διέπεται από νόμους, όχι βέβαια ανθρώπινους, ατελείς και φθαρτούς, αλλά θεϊκούς.

     Οι νόμοι της Βασιλείας του Θεού είναι άφθαρτοι, αμετάβλητοι και αιώνιοι, με παντοτινό κύρος και ισχύ. Είναι δίκαιοι και αληθινοί. Παρεδόθησαν από τον ίδιο τον Κύριο στους Αποστόλους και κατόπιν μεταλαμπαδεύτηκαν, από γενιά σε γενιά, επί αιώνες, από τους Πατέρες και τους Αγίους της Εκκλησίας. Οι νόμοι αυτοί καθιστούν τελειότερο και αρτιότερο τον άνθρωπο και αποσκοπούν στην «εν Αγίω Πνεύματι» αναγέννησή του. Όσοι, λοιπόν, πιστεύουν ειλικρινά και σωστά τα θεία αυτά διδάγματα, αποτελούν ισότιμα και αγαπημένα μέλη της Βασιλείας Του.

     Η Εκκλησία παρομοιάζεται με ανθρώπινο σώμα, του οποίου κεφαλή είναι ο Χριστός και μέλη οι πιστοί. Κανένας δεν έχει το δικαίωμα να ισχυρίζεται ότι είναι ο ίδιος μόνος του Εκκλησία, σε οποιαδήποτε βαθμίδα του ιερατείου. Κάτι τέτοιο δεν θέλησαν και δεν τόλμησαν να το ισχυριστούν ούτε οι ίδιοι οι Άγιοι Απόστολοι.

     Η Εκκλησία είναι θεανθρώπινη οντότητα, η οποία απαρτίζεται τόσο από τον κλήρο όσο και από τον λαό. Βέβαια οι κληρικοί κατέχουν ιδιαίτερη θέση και διακονία εντός αυτής. Την διοικούν, τελούν τα ιερά μυστήρια, διδάσκουν με λόγια και με έργα τους πιστούς, περιβάλλουν με αγάπη και σεβασμό το ποίμνιο και φέρουν ακέραιη την ευθύνη για κάθε ανθρώπινη ψυχή (όπως, άλλωστε, συμβολίζουν και τα κρόσσια του ιερού επιτραχηλίου).

     Η Εκκλησία οφείλει να βρίσκεται σε απόλυτη ενότητα, ευρυθμία και αγάπη. Αρκεί ο άνθρωπος να έχει συναίσθηση του κατήφορου που έχει πάρει και να μετανοήσει, απαρνούμενος το ατομικό συμφέρον, τον εγωισμό, την σκληρότητα και τη φιλαργυρία που τον χαλαρώνουν πνευματικά και τον φθείρουν. Ζητώντας μας ο Θεός να μισήσουμε τη ζωή μας, αυτό ακριβώς εννοεί. Να μισήσουμε όλα αυτά που την αμαυρώνουν και την εκτρέπουν από τον θείο προορισμό της. Μόνον έτσι θα αξιωθούμε της μεγάλης τιμής να γίνουμε άξια μέλη της Εκκλησίας του Θεού και να σωθούμε. Γένοιτο! 

Από παρανομία σε παρανομία το Πατριαρχείο Μόσχας: Προσβολή στο δίκαιο των δημοκρατικών Κρατών της Ευρώπης

Γράφει ο Αρχιμανδρίτης Ρωμανός Αναστασιάδης,

Κληρικός του Οικουμενικού Πατριαρχείου εκ Κρήτης.

Στη Γενική Συνέλευση της πρώην Εξαρχίας των εν Δυτική Ευρώπη Ορθοδόξων Παροικιών Ρωσσικής Παραδόσεως, το Σάββατο 7 Σεπτεμβρίου 2019, δεν λήφθηκε έγκυρη απόφαση, αφού δεν υπήρξε η απαιτούμενη από το Καταστατικό πλειοψηφία των δύο τρίτων... Στη Συνέλευση αυτή λοιπόν απορρίφθηκε η πρόταση του Αρχιεπισκόπου Ιωάννου, πρώην Εξάρχου των Παροικιών, για προσχώρηση στη Ρωσική Εκκλησία. Την πρότασή του, επί συνόλου 179 εγκύρων ψηφοδελτίων, είχαν υπερψηφίσει 104, ενώ για την αποδοχή της έπρεπε να λάβει τουλάχιστον 120 ψήφους.

Αλλά ο πρώην Χαριουπόλεως, επί τη βάσει της σχετικής αλλά όχι νομίμως αποφασιστικής πλειοψηφίας, ζήτησε με επίσημο γράμμα του, την υπαγωγή στη Μόσχα... Δηλαδή παραβίασε κατάφωρα το Καταστατικό της πρώην Εξαρχίας, το οποίο μέχρι τώρα, αυτός και οι υποστηρικτές του, επικαλούνταν μετά μανίας...

Θα έχει ενδιαφέρον τώρα πώς θα εξελιχθούν από εκκλησιαστικής και νομικής απόψεως τα πράγματα στις ενορίες της πρώην Εξαρχίας...

Αφού πρόκειται περί σαφούς καταστρατήγησης του Καταστατικού, το οποίο προστατεύεται από το Γαλλικό Δίκαιο... Και ο Αρχιεπίσκοπος Ιωάννης είναι, εκτός από εκκλησιαστικώς, και νομικά υπόλογος σύμφωνα με το Γαλλικό Δίκαιο, όπου βρίσκεται η έδρα της πρώην Εξαρχίας...

Σε απόγνωση ευρισκόμενη η Ρωσική Εκκλησία, προσπαθεί να αρπάξει ό,τι... κινείται... Έτσι, με επίσημη συνοδική της απόφαση αποδέχθηκε τον πρώην Χαριουπόλεως, ως επίσκοπο Ντούμπνα (μιας μικρής πόλης πλησίον στη Μόσχα), με την εξής αυθαίρετη και παράνομη δικαιολογία:

«Στις 14 Σεπτεμβρίου 2019, ο Αρχιεπίσκοπος Ιωάννης (Ρενετό), επικεφαλής της Αρχιεπισκοπής, απέστειλε στον Αγιώτατο Πατριάρχη Μόσχας και πάσης Ρωσσίας Κύριλλο το προαναφερθέν αίτημα, δηλώνοντας ότι κατά την έκτακτη Γενική Συνέλευση της Αρχιεπισκοπής οι περισσότεροι κληρικοί και λαϊκοί υπερψήφισαν την πρόταση για την κανονική υπαγωγή στο Πατριαρχείο Μόσχας που διαμορφώθηκε κατά τις συναντήσεις της μικτής επιτροπής μέσα στο 2019. Στην ίδια επιστολή ο Αρχιεπίσκοπος Ιωάννης ζήτησε να γίνει δεκτός μαζί με τις ενορίες που αντιστοιχούν στην πλειοψηφία που υπερψήφισε την πρότασή του σε κανονική κοινωνία και ενότητα με το Πατριαρχείο Μόσχας, ώστε να διασφαλισθεί η συνέχεια της Εκκλησίας και η λειτουργική και μυστηριακή ζωή της Αρχιεπισκοπής των Δυτικών Παροικιών Ρωσσικής Παραδόσεως».

Δηλαδή, παίρνουμε ό,τι είναι πρόθυμο να έλθει μαζί μας, αδιαφορώντας για κανόνες και διαδικασίες που ρυθμίζονται από διατάξεις με ισχύ νόμου... Άλλωστε, ο τίτλος της σχετικής δημοσίευσης στην επίσημη ιστοσελίδα της Ρωσικής Εκκλησίας είναι χαρακτηριστικός: «Η Ιερά Σύνοδος δέχθηκε στην Ρωσική Ορθόδοξη Εκκλησία τον επικεφαλής της Αρχιεπισκοπής των εν Δυτική Ευρώπη Ορθοδόξων Παροικιών Ρωσσικής Παραδόσεως, καθώς και τους κληρικούς και τις ενορίες που επιθυμούν να τον ακολουθήσουν»...

Πρόκειται για μια βίαιη προσβολή της Ρωσικής Εκκλησίας προς το Δίκαιο των δημοκρατικών κρατών της Ευρώπης, εν προκειμένω της Γαλλικής Δημοκρατίας.

Παραθέτουμε, από την πλευρά ενός Ρώσου που έχει αηδιάσει με τα καμώματα της σημερινής ηγεσίας της Ρωσικής Εκκλησίας, το εύγλωττο σχόλιο του Σεργκέι Τσάπνιν για τη νέα αυτή μοσχοβίτικη φαρσοκωμωδία:

«Finita la commedia! Όλη η συζήτηση περί συνοδικότητας, περί του πνεύματος της Πανρωσικής Συνόδου του 1917-1918, τερματίστηκε πολύ απλά με την αυταρχική απόφαση του Αρχιεπισκόπου Ιωάννη όχι μόνο να υπαχθεί στο Πατριαρχείο Μόσχας, αλλά και με τη δήλωσή του ότι με την δική του δεσποτική θέληση θα υπαγάγει όλη την Αρχιεπισκοπή στη Μόσχα. Και τούτο, παραβιάζοντας την απόφαση της Γενικής Συνέλευσης της Αρχιεπισκοπής που λήφθηκε πριν από μία εβδομάδα. Η επιστολή του Ιωάννη (προς τον Πατριάρχη Μόσχας Κύριλλο) συνιστά μία επίδειξη δεσποτικού αυταρχισμού με σαφή περιφρόνηση όχι μόνο προς τις κανονικές, ιστορικές και νομικές πραγματικότητες, αλλά και προς την επιθυμία ενός σημαντικού μέρους των κληρικών και των λαϊκών της Αρχιεπισκοπής. Και ποιος μπορεί να αμφιβάλλει ότι όλα ήταν ήδη έτοιμα από πριν στο Πατριαρχείο της Μόσχας... Η Συνοδική Απόφαση περί αποδοχής του Αρχιεπισκόπου Ιωάννη στη δικαιοδοσία της Ρωσικής Εκκλησίας με τον τίτλο «Ντούμπνα», και όλων που τον ακολουθούν, εκδόθηκε και δημοσιεύθηκε στιγμιαία. Φυσικά, η Σύνοδος του Πατριαρχείου Μόσχας δεν συνεδρίαζε σήμερα για γι’ αυτό δεν υπάρχουν στην απόφαση αυτή υπογραφές όλων των μελών της. Αυτές θα μπουν αργότερα, αναδρομικά. Αλλά η απόφαση είχε ήδη συζητηθεί «με τηλεδιάσκεψη» και δημοσιεύθηκε στις 14:35. Εκκλησιαστική πολιτική σε όλο της το μεγαλείο...».

Αναχώρησε ο Οικουμενικός Πατριάρχης για Αθήνα και Ιταλία

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ  ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

Ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Πατριάρχης, τό ἀπόγευμα τοῦ Σαββάτου, 14ης Σεπτεμβρίου, ἀνεχώρησεν ἀεροπορικῶς εἰς Ἀθήνας διά νά τιμήσῃ διά τῆς ὑψηλῆς Αὐτοῦ παρουσίας, κατόπιν  προσκλήσεως τοῦ Ἐντιμολ. Ἄρχοντος Μ. Λογοθέτου κ. Θεοδώρου Ἀγγελοπούλου, τήν βάπτισιν τῆς ἐγγονῆς αὐτοῦ. 

Τήν Πατριαρχικήν Συνοδείαν ἀποτελοῦν ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Σμύρνης κ. Βαρθολομαῖος, ὁ Ἱερολ. Πατριαρχικός Διάκονος κ. Ἀέτιος Νικηφόρος καί ὁ Ἐντιμ. κ. Παναγιώτης Γραφιαδέλης, ἐκ τῶν Γραμματέων τῶν Πατριαρχείων. 

Τήν Κυριακήν, 15ην ἰδίου, ὁ Παναγιώτατος μετά τῆς συνοδείας Του θά ἀναχωρήσῃ ἀεροπορικῶς ἐξ Ἀθηνῶν εἰς Ρώμην, διά νά παραστῇ ὡς κεντρικός ὁμιλητής εἰς τάς διοργανουμένας ἐπετειακάς ἐκδηλώσεις ἐπί τῇ συμπληρώσει 50ετίας ἀπό τῆς ἱδρύσεως τῆς Ἑταιρίας τοῦ Δικαίου τῶν Ἀνατολικῶν Ἐκκλησιῶν (Society for the Law of the Eastern Churches), ἧς Οὗτος τυγχάνει ἱδρυτικόν μέλος, ἐνῷ τήν 17ην ἰδίου θά συναντηθῇ διά μίαν εἰσέτι φοράν ἐν Βατικανῷ μετά τῆς Α. Α. τοῦ Πάπα Φραγκίσκου.

Ἐπίσης, ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης θά μεταβῇ ἐπισήμως εἰς Καλαβρίαν μεταξύ 18ης καί 20ῆς τ.μ..

Ἐπίτροπος Αὐτοῦ ὡρίσθη ὁ Σεβ. Μητροπολίτης Γέρων Δέρκων κ. Ἀπόστολος.  

Εορτή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού 2019 στον Ναό της Φανερωμένης εν Βανάτω Ζακύνθου

Πρωί Σαββάτου, 14ης Σεπτεμβρίου 2019, στον Ναό της Φανερωμένης Μπανάτου, έγινε η Ευχαριστιακή Σύναξη της Ενορίας μας και -στο τέλος της- η Τελετή της Υψώσεως του Τιμίου Σταυρού. Συμμετείχε ικανοποιητικό εκκλησίασμα. 
     Τον λειτουργό Εφημέριο π. Παναγιώτη Καποδίστρια πλαισίωσαν οι Ιεροψάλτες της Ενορίας κ.κ. Δημήτριος Κάνδηλας και Σταμάτιος Ζούλας, συμπαραστατούμενοι από τους βοηθούς τους κ.κ. Σπυρίδωνα Σαρατσένο, Διονύσιο Μούσουρα και Αντώνιο Κάνδηλα. 
     Τον θείο Λόγο κήρυξε ο Μάστερ Θεολογίας κ. Σταμάτιος Ζούλας, αναφερθείς  τόσο στα ιστορικά της ευρέσεως και υψώσεως του Τιμίου Ξύλου του Σταυρού, όσο και στην διασωστική δύναμη για τη ζωή των Χριστιανών!

[Φωτογραφίες: Ιωάννης Πορφύριος Καποδίστριας]