Ρήξη και αποκατάσταση

Του π. Γεωργίου Λέκκα*

Κατά τη θεραπεία του Παραλυτικού, στο Ευαγγέλιο της έκτης Κυριακής του κατά Ματθαίον, ο Κύριος μάς αποκαλύπτει ένα διπλό «πνευματικό νόμο», για να χρησιμοποιήσουμε μία έκφραση από τις πιο χαρακτηριστικές του σήμερα τιμωμένου Αγίου, του Αγίου Παϊσίου του Αγιορείτου.

Η μία πλευρά αυτού του πνευματικού νόμου είναι ότι η αμαρτία προκαλεί συχνά την παράλυση της ψυχής και αν αυτή η παράλυση δεν αναταχθεί σύντομα με πνευματικά μέσα, όπως η μετάνοια, μπορεί να επεκταθεί, σε δεύτερο χρόνο, σε σοβαρή σωματική δυσλειτουργία ή να επιφέρει ακόμα και τον θάνατο.

Το κακό κινείται δηλαδή από «μέσα» προς τα «έξω». Προσβάλλει, δηλαδή, πρώτα την σχέση μας με τον Θεό, κι όταν το καταφέρει αυτό, βλάπτει πρώτα την ψυχή μας που ενέδωσε στην αποστασία από τον Θεό και μετά, συχνά, προσβάλλει και το σώμα μας. Στην πραγματικότητα η απομάκρυνσή μας από το Θεό μέσω της αμαρτίας έχει σαν αποτέλεσμα για την ψυχή μια παρά φύση κατάσταση, αυτή που στην Ορθόδοξη Παράδοση αποκαλείται «πάθη της ψυχής» και που συνήθως εκδηλώνονται με συμπτωματολογία ψυχοσωματικών νοσημάτων.

Επειδή το κακό κινείται από μέσα προς τα έξω, γι’ αυτό και η πνευματική θεραπεία των ψυχοσωματικών νοσημάτων βαίνει, αναγκαστικά κι αυτή, από μέσα προς τα έξω. Αυτή είναι δεύτερη πλευρά του «πνευματικού νόμου» που μάς αποκάλυψε ο Κύριος με την θεραπεία του Παραλυτικού.

Η πνευματική θεραπεία αρχίζει, δηλαδή, με την άφεση των αμαρτιών που προκάλεσαν την ρήξη στη σχέση μας με τον Θεό, συνεχίζεται με τη θεραπεία των παθών μας όταν επιμείνουμε στη μετάνοια, ακολουθεί η ανάσταση της ψυχής μας σε καθεστώς ειρήνης, χαράς και αγάπης, και αν κρίνει ο Κύριος ότι αυτό είναι το καλύτερο τόσο για τον πάσχοντα όσο και για το περιβάλλον του, επιτρέπει τότε και την σωματική αποκατάσταση του πάσχοντος όσο βαρύ κι αν είναι το νόσημά του.

Τίποτε δεν είναι αδύνατο για τον Κύριο εάν υπάρχει η πίστη μας σε Αυτόν, συχνά μάλιστα αρκεί ακόμα και η ολιγοπιστία μας, που κάνει τότε τον Κύριο να παρεμβαίνει με σκοπό να αυξήσει την πίστη μας. Τέτοια ήταν ασφαλώς η περίπτωση του Παραλυτικού της σημερινής ευαγγελικής περικοπής.

Ο Κύριος είδε, διηγείται ο Ιερός Ευαγγελιστής, από τη μια την πίστη αυτών που έφεραν κοντά Του τον Παραλυτικό, και από την άλλη απευθύνεται στον πάσχοντα καλώντας τον να επιδείξει, κι αυτός, το θάρρος της πίστεως: «Θάρσει, τέκνον». Με την επίκληση «θάρσει» θέλει να του τονώσει την πίστη του σε Αυτόν τον Ίδιο ως Θεάνθρωπο, ενώ αποκαλώντας τον «τέκνο» Του, του θυμίζει ότι ήρθε στον Κόσμο για να αποκαταστήσει και μαζί του την σχέση πατρότητας με τον Θεό, που ο άνθρωπος χάνει με την απιστία του.

Η ρίζα όλων των κακών είναι η απιστία μας στον Χριστό και η αποκατάσταση της υγείας μας εξαρτάται από την πίστη μας σε Αυτόν. Κανείς δεν μπορεί να φτάσει εν Αγίω Πνεύματι στον Πατέρα, που είναι ο σκοπός της δημιουργίας του καθενός μας, εάν δεν πιστέψει πρώτα εν Αγίω Πνεύματι εξ όλης καρδίας στον Χριστό. Η πίστη στον Χριστό δεν είναι μια απλώς διανοητική βεβαιότητα, πίστη σε Αυτόν  είναι η βεβαιότητα της παρουσίας του Κυρίου εν Αγίω Πνεύματι μέσα μας και μεταξύ μας, που κάνει, εμείς να στραφούμε σε Αυτόν εξ όλης της υπάρξεως και Αυτόν να μοιράζεται μαζί μας την Δόξα, που λαμβάνει από τον Πατέρα Του εν Αγίω Πνεύματι, και τώρα και στους απέραντους αιώνες των αιώνων. Αμήν.

Κυριακή ΣΤ΄ Ματθαίου, 12.7.2026.

* Ο Πρωτοπρεσβύτερος Δρ. Γεώργιος Λέκκας είναι κληρικός της Ιεράς Μητροπόλεως Βελγίου, Κάτω Χωρών και Λουξεμβούργου