Τα διαχρονικά γνωρίσματα του αληθινού μαθητή του Χριστού

ΟΜΙΛΙΑ ΣΤΟ ΑΠΟΣΤΟΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ
Κυριακή Ζ΄ Ματθαίου – 19/7/2026

Του π. ΔΙΟΝΥΣΙΟΥ ΠΟΜΟΝΗ

Σήμερα, κατά την οποία η Αγία Εκκλησία μας τιμά τη μνήμη των Αγίων Θεοφόρων Πατέρων της εν Χαλκηδόνι Δ΄ Οικουμενικής Συνόδου, ακούσαμε ένα τμήμα από την Προς Τίτον επιστολή του αποστόλου Παύλου. Όπως έχουμε αναφέρει και άλλες φορές, οι επιστολές του αποστόλου Παύλου διακρίνονται, ανάλογα με τους παραλήπτες τους, σε εκείνες που απευθύνονται στις κατά τόπους Εκκλησίες και στις ποιμαντικές επιστολές, οι οποίες απευθύνονται σε ποιμένες της Εκκλησίας. Η συγκεκριμένη επιστολή ανήκει στις ποιμαντικές επιστολές και έχει ως παραλήπτη τον στενό συνεργάτη του Παύλου, τον Τίτο. Μέσα από αυτήν ο Απόστολος επιχειρεί να του δώσει πολύτιμες συμβουλές για την οργάνωση της Εκκλησίας της Κρήτης, καθώς και για την αντιμετώπιση των αιρετικών.

Στο σημερινό απόσπασμα ο Παύλος μεταφέρει μερικές από αυτές τις συμβουλές. Προτρέπει τον Τίτο να διδάσκει τους χριστιανούς ώστε να μη μένουν μόνο στην ορθή πίστη, αλλά να πρωτοστατούν με ζήλο και στα καλά έργα. Τον συμβουλεύει ακόμη να αποφεύγει τις άσκοπες συζητήσεις περί γενεαλογιών, τις φιλονικίες και τις αντιπαραθέσεις γύρω από ζητήματα του παλαιού ιουδαϊκού νόμου, γιατί οι συζητήσεις αυτές είναι ανώφελες και χωρίς ουσιαστικό πνευματικό όφελος.

Όσον αφορά στους αιρετικούς, τον προτρέπει, ύστερα από μία ή δύο νουθεσίες, να παύει την περαιτέρω προσπάθεια, όταν εκείνοι επιμένουν πεισματικά στην πλάνη τους. Όλα αυτά αποτελούν, κατά τον Παύλο, βασικές προϋποθέσεις για την εύρυθμη οργάνωση μιας τοπικής Εκκλησίας και εξακολουθούν μέχρι σήμερα να αποτελούν θεμελιώδεις αρχές της εκκλησιαστικής ζωής.

Αγαπητοί μου, οι συμβουλές που απευθύνει σήμερα ο απόστολος των εθνών στον συνεργάτη του Τίτο ίσως, εκ πρώτης όψεως, φαίνονται τυπικές σε όποιον ακούει αποσπασματικά την επιστολή του. Στην πραγματικότητα, όμως, ο ποιμένας καλείται να διαθέτει όλα εκείνα τα πνευματικά χαρίσματα που θα του επιτρέψουν να οδηγήσει τον ευλογημένο λαό του Θεού στην οδό της σωτηρίας και συγχρόνως να τον προστατεύσει από ανθρώπους που, υπηρετώντας προσωπικά συμφέροντα, απομακρύνθηκαν από την αλήθεια της Εκκλησίας.

Τα πνευματικά χαρίσματα που παρουσιάζει ο Παύλος στον Τίτο αποτελούν, στην ουσία, χαρίσματα που καλείται να καλλιεργεί κάθε χριστιανός. Η συμπεριφορά μας ως μελών της Εκκλησίας οφείλει να χαρακτηρίζεται από την αγάπη, τη στοργή, το ενδιαφέρον για τον συνάνθρωπο και την υπεύθυνη ομολογία της πίστης μας. Αυτά αποτελούν διαχρονικά γνωρίσματα του αληθινού μαθητή του Χριστού.

Αμήν!