Ο περικαλλής παλαιός Ναός ανακαινίσθηκε εκ βάθρων με πρωτοβουλία της Εφοροεπιτροπής και με δωρεά του επιχειρηματία Βύρωνος Νικολαΐδη, ομογενούς από τη Χαλκηδόνα.
Εκκλησιάστηκαν οι Σεβ. Μητροπολίτες Μύρων κ. Χρυσόστομος και Κυδωνιών κ. Αθηναγόρας, Επόπτης της Περιφερείας Βοσπόρου, Άρχοντες Οφφικιάλιοι της Μ.τ.Χ.Ε., ο Εξοχ. Πρέσβυς κ. Κωνσταντίνος Κούτρας, Γενικός Πρόξενος της Ελλάδος στην Πόλη, ο Εξοχ. κ. Γεώργιος Πεταλωτής, πρώην υπουργός, και πλήθος πιστών από την Πόλη και το εξωτερικό. Παρέστη, επίσης, ο Αναπληρωτής Δήμαρχος του Beşiktaş Εντιμ. κ. Ömer Rasim Şişman.
Στην ομιλία του, ο Παναγιώτατος, αναφέρθηκε στα λόγια του Αποστόλου Παύλου που αναγνώστηκαν την Κυριακή αυτή, πρώτη του Λουκά, ότι ο Θεός κατοικεί και περιπατεί εν μέσω του λαού Του, και ότι εμείς οι ίδιοι είμαστε ο ζωντανός ναός Του.
“Την ημέρα αυτή, αφ᾽ ενός ανοίγουμε τις θύρες του λιθοκτίστου αυτού ναού του Αγίου ενδόξου Ιερομάρτυρος Χαραλάμπους, ο οποίος από του 19ου αιώνος υπήρξε το κέντρο της ζωής της Ρωμαίικης Κοινότητος του Βεβεκίου και κοσμεί έως σήμερα την ευρωπαϊκή ακτή του Βοσπόρου. Αφ᾽ ετέρου καλούμεθα να ανοίξουμε και τις θύρες του εσωτερικού μας ναού, της καρδιάς μας, διά να εισέλθη ο Βασιλεύς της δόξης: «Άρατε πύλας, οι άρχοντες, υμών, και επάρθητε, πύλαι αιώνιοι, και εισελεύσεται ο βασιλεύς της δόξης» (Ψαλμ. κγ´, 7). Ο υλικός ναός υπάρχει διά τον πνευματικόν. Οι λίθοι και τα χρώματα, οι άγιες εικόνες και οι κανδήλες, όλη η ευπρέπεια του οίκου του Θεού, υπάρχουν διά να μας οδηγούν στη συνάντησί μας με το Μυστήριο, με τον ζώντα Θεό, και να μεταμορφώνουν και εμάς σε ζώντες ναούς του Παναγίου Πνεύματος.
Γι᾽ αυτό και ο Απόστολος Παύλος καταλήγει: «Ταύτας ουν έχοντες τας επαγγελίας, αγαπητοί, καθαρίσωμεν εαυτούς από παντός μολυσμού σαρκός και πνεύματος, επιτελούντες αγιωσύνην εν φόβω Θεού» (Β´ Κορ. ζ´, 1). Ανακαινίσθηκε ο ναός· ας ανακαινισθούμε και εμείς. Εκαθαρίσθησαν οι τοίχοι, απoκατεστάθησαν τα εφθαρμένα, έλαμψαν και πάλιν οι εικόνες· ας καθαρισθή και η ψυχή μας διά της μετανοίας, ας αποκατασταθή εντός μας η θεία εικών, ας λάμψη εκ νέου το «κατ᾽ εικόνα» διά να προχωρήση προς το «καθ᾽ ομοίωσιν». Αυτό ακριβώς ψάλλει και η Εκκλησία μας κατά την εορτήν των Εγκαινίων: «Ανακαινίζεσθε, αδελφοί, και τον παλαιόν άνθρωπον αποθέμενοι, εν καινότητι ζωής πολιτεύεσθε».
Αλλά και το σημερινό ευαγγελικό ανάγνωσμα, με το οποίο αρχίζει η ανάγνωσι του κατά Λουκάν Ευαγγελίου κατά το νέο εκκλησιαστικό έτος, μας μεταφέρει στις όχθες της λίμνης Γεννησαρέτ. Αλιείς κουρασμένοι πλένουν τα δίκτυά τους μετά από μία νύκτα άκαρπη. Ο Κύριος ανεβαίνει στο πλοιάριο του Σίμωνος και «καθίσας εδίδασκεν εκ του πλοίου τους όχλους» (Λουκ. ε´, 3). Το πλοιάριον αυτό, από το οποίον διδάσκει ο Χριστός, ανέκαθεν η πατερική παράδοσις το είδε ως εικόνα της Εκκλησίας. Και ιδού, εδώ, στον γραφικό κόλπο του Βεβεκίου, επάνω στα νερά του Βοσπόρου, ο ναός αυτός του Αγίου Χαραλάμπους είναι ένα τέτοιο πλοιάριο του Πέτρου, από το οποίο ο Κύριος εξακολουθεί να διδάσκη, να αγιάζη και να συνάγη τον λαόν Του.
Ακούσατε την απάντησι του Σίμωνος: «Επιστάτα, δι᾽ όλης της νυκτός κοπιάσαντες ουδέν ελάβομεν· επί δε τω ρήματί σου χαλάσω το δίκτυον» (Λουκ. ε´, 5). Πόσες νύκτες κόπου και δοκιμασίας δεν γνώρισε, αδελφοί και τέκνα, η Ομογένεια της Πόλεως! Πόσες φορές δεν εφάνη ότι ο κόπος μας έμενε άκαρπος, ότι τα δίκτυα επέστρεφαν κενά, ότι οι άνθρωποι λιγόστευαν και οι ναοί μας ερήμωναν! Και όμως, επί τω ρήματι του Κυρίου, «εχαλάσαμε» και πάλιν τα δίκτυα. Και ο Κύριος, που δεν εγκαταλείπει τους ελπίζοντας επ᾽ Αυτόν, μας χαρίζει και σήμερα μία πλουσία άγρα: την ανακαίνισι και τα θυρανοίξια του ωραίου αυτού ναού. Μπορεί ο αριθμός των ενοριτών του Βεβεκίου να είναι μικρός, ελάχιστος, αλλ᾽ εμείς οι Ρωμηοί Ορθόδοξοι, και μάλιστα στην Πόλι αυτή, ουδέποτε αξιολογήσαμε ή εβασίσαμε τα καθ᾽ ημάς εις τους αριθμούς, διότι η ιστορία μας διδάσκει ότι «ουκ εν τω πολλώ το ευ, αλλ᾽ εν τω ευ το πολύ»”.
Ο Παναγιώτατος, στη συνέχεια, ανέφερε τί περιμένει σήμερα ο Χριστός από τον λαό του Θεού, ενώ απευθυνόμενος στον ευεργέτη του Ναού τού απένειμε τον έπαινο και την ευαρέσκεια της Μητρός Εκκλησίας.
“Ο Κύριος ζητεί από τον Πέτρο κάτι ακόμη: «Επανάγαγε εις το βάθος» (Λουκ. ε´, 4). Αυτή είναι και η πρόσκλησί Του προς εμάς σήμερα. Δεν αρκεί μία πίστι της επιφάνειας, των τύπων και των συνηθειών. Ο Χριστός μας καλεί να μεταβούμε στο βάθος: στο βάθος της προσευχής, στο βάθος της μυστηριακής ζωής, στο βάθος της αγάπης και της θυσίας. Εκεί, στο βάθος, γεμίζουν τα δίκτυα.
Και κάτι ακόμη, ιδιαιτέρως διδακτικό, μας διηγείται ο Ευαγγελιστής Λουκάς. Όταν τα δίκτυα γέμισαν τόσο ώστε «διερρήγνυντο», οι αλιείς «κατένευσαν τοις μετόχοις τοις εν τω ετέρω πλοίω, του ελθόντας συλλαβέσθαι αυτοίς» (Λουκ. ε´, 6-7). Κανείς μόνος του δεν μπορεί να σύρη την ευλογημένη άγρα. Χρειάζονται οι «μέτοχοι», οι συνεργάτες, εκείνοι που θα σπεύσουν να βοηθήσουν. Έτσι ακριβώς έγινε και εδώ. Το έργο το οποίο σήμερα θαυμάζουμε είναι καρπός αγαστής συνεργασίας και κοινής αγάπης προς τον Ναό του Αγίου Χαραλάμπους και προς την Κοινότητα.
Ο Κύριος αγιάζει τους αγαπώντας την ευπρέπειαν του οίκου Του, οι άνθρωποι τους επαινούν, τους ευγνωμονούν και τους μακαρίζουν, και η Εκκλησία τους ευλογεί και επικαλείται επ᾽ αυτούς την ανταπόδοσιν παρά Κυρίου, παρ᾽ Ου πάσα δόσις αγαθή και παν δώρημα τέλειον. Πρώτος και κύριος «μέτοχος» της σημερινής ευλογημένης άγρας είναι ο Εντιμότατος και φίλτατος κύριος Βύρων Νικολαΐδης, ο Χαλκηδόνιος, φορεύς της Ρωμαίικης αρχοντιάς και παραδόσεως, με δαπάνες του οποίου ανακαινίσθηκε ο Ιερός αυτός Ναός. Προ τριών περίπου ετών ήμασταν μαζί στην Κοινότητα Βαλίνου, όπου η δική του αφειδώλευτη προσφορά ανακαίνισε τον Ναό της Κοιμήσεως της Θεοτόκου λαμπρότερον από ποτέ. Σήμερα, μετά την Παναγία του Μπαλίνου, ο Άγιος Χαράλαμπος του Βεβεκίου. Η φιλόθεος και φιλογενής αυτή πράξις δεν είναι απλώς μία γενναιόδωρη χορηγία· είναι ομολογία πίστεως, πράξις εμπιστοσύνης προς το μέλλον της Ομογενείας μας στην Πόλι. Χωρίς να θέλουμε να θίξουμε την μετριοφροσύνη σας, φίλτατε κύριε Νικολαΐδη, σας απονέμουμε και πάλιν σήμερα τον έπαινο και την ευαρέσκεια της Μητρός Εκκλησίας για την προσφορά σας εις τα καθ᾽ ημάς, όχι μόνον στα κοινοτικά, αλλά και στα εκπαιδευτικά, με τα πρότυπα προγράμματά σας εκμάθησης της ελληνικής και της αγγλικής γλώσσας. Δεόμεθα του Κυρίου να ανταποδώση πλουσιοδώρως σε εσάς και την οικογένειά σας, αντί των φθαρτών τα άφθαρτα και αντί των επιγείων τα ουράνια.”
Στη συνέχεια ο Παναγιώτατος εξέφρασε την Πατριαρχική ευαρέσκειά του προς τον Σεβ. Μητροπολίτη Κυδωνιών, “τον φιλόκαλον Πατριαρχικόν Επόπτην της Περιφερείας Βοσπόρου, διά την στοργικήν μέριμναν και την άγρυπνον παρακολούθησιν των ανακαινιστικών εργασιών”, και προς την Εκκλησιαστική Επιτροπή, υπό την προεδρία του Εντιμ. κ. Ανδρέα Ρομβόπουλου, και ευχαρίστησε “όλους όσους συνέβαλαν ηθικώς και υλικώς, τους μηχανικούς, τους τεχνίτες και τους εργάτες, οι οποίοι με επιμέλεια και ευλάβεια εκοπίασαν διά να αποδοθή ο ναός στην προτέρα αυτού δόξα. Ασφαλώς, εις τοιαύτα ιερά και θεάρεστα έργα δεν έχει αξία μόνον η μεγάλη υλική προσφορά, αλλά και το δίλεπτον της χήρας, αρκεί να προσφέρεται με αγαθή προαίρεσι”.
Προηγουμένως, τον Πατριάρχη προσφώνησαν ο Μητροπολίτης Κυδωνιών, ο Πρόεδρος της Εκκλησιαστικής Επιτροπής καθώς και ο ευεργέτης του Ναού κ. Νικολαΐδης.
Σε ανάμνηση της σημερινής πανηγυρικής ημέρας για την Κοινότητα, ο Παναγιώτατος φύτευσε συμβολικά ένα ελαιόδενδρο, στον μικρό αυλόγυρο του Ναού, και αποκάλυψε επιτοίχια μαρμάρινη πλάκα προς τιμήν του χορηγού των ανακαινιστικών έργων.
_________
Φωτό: Νίκος Παπαχρήστου
.jpg)
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου