Φωνή Κυρίου, φύλλο 47 (3834), 22 Νοεμβρίου 2026
Ἀφορμή γιά νά διηγηθεῖ ὁ Κύριος τήν σημερινή παραβολή στάθηκε ἡ φιλονεικία δύο ἀδελφῶν σέ κληρονομικά ζητήματα. Προφανῶς ὁ Χριστός γνώριζε ὅτι καί οἱ δύο τους εἶχαν παραδοθεῖ στήν πλεονεξία, γι’ αὐτό καί ἀρνήθηκε, ὅταν τοῦ ζητήθηκε, νά γίνει «δικαστής» τους καί νά μοιράσει τήν περιουσία τους. Μάλιστα, ἀπευθυνόμενος στό πλῆθος πού παρίστατο, τόνισε: «Νά προσέχετε καί νά φυλάγεσθε ἀπό κάθε εἴδους πλεονεξία, γιατί τά πλούτη, ὅσο περίσσια καί ἄν εἶναι, δέν δίνουν στόν ἄνθρωπο τήν ἀληθινή ζωή» (Λουκ. 12, 13-16). Μέ αὐτή τήν προτροπή ὁ Κύριος μᾶς βοηθᾶ νά ἀποφεύγουμε τήν ἀσθένεια, τό πάθος τῆς πλεονεξίας, γι’ αὐτό καί διηγεῖται τήν παραβολή τοῦ ἄφρονος πλουσίου, σάν μία διαρκῆ ὑπόμνηση γιά τήν σωστή στάση πού πρέπει νά ἔχει ὁ πιστός ἔναντι τῶν ὑλικῶν ἀγαθῶν.
Ὁ πνευματικός θάνατος πού ἐπιφέρει ἡ πλεονεξία
Ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, συμβουλεύοντας τούς Χριστιανούς τῶν Κολοσσῶν νά ἀπονεκρώσουν ὅ,τι τούς συνδέει μέ τό ἁμαρτωλό παρελθόν, τούς συνιστᾶ νά θανατώσουν καί τό πάθος τῆς πλεονεξίας, τό ὁποῖο χαρακτηρίζει ὡς «εἰδωλολατρία» (Κολ. 3,5). Εἶναι τόσο μεγάλη ἡ δύναμη τῆς πλεονεξίας πού ἀπομακρύνει τόν ἄνθρωπο ἀπό τόν Θεό, ἀπό τήν ἀγάπη, τήν δικαιοσύνη, τήν συναλληλία, τόν ἀπομονώνει στόν ἑαυτό του καί τόν κάνει νά λατρεύει τά κτίσματα σάν εἴδωλα. Γι’ αὐτό ὁ πλούσιος γαιοκτήμονας τῆς παραβολῆς, ὅταν ἀντίκρυσε τήν ἄφθονη καρποφορία τῶν ἀγρῶν του, δέν σκέφθηκε νά δοξάσει καί νά εὐχαριστήσει τόν Θεό, νά ἐπιβραβεύσει τούς ἐργάτες του, νά προσφέρει τίς «ἀπαρχές τῶν καρπῶν» στόν Ναό ἤ νά εὐεργετήσει πτωχούς συνανθρώπους του. Ὁ νοῦς του στράφηκε στήν οἰκοδόμηση μεγάλων ἀποθηκευτικῶν χώρων γιά τήν φύλαξη τῶν ἀγαθῶν του καί στό πῶς θά τά χρησιμοποιήσει γιά τήν καλοπέρασή του: «Ψυχή, ἔχεις πολλά ἀγαθά κείμενα εἰς ἔτη πολλά· ἀναπαύου, φάγε, πίε, εὐφραίνου».
Τί εἶναι ἡ πλεονεξία
Ἡ πλεονεξία συνίσταται οὐσιαστικά στήν βούληση τοῦ ἀνθρώπου νά ἀποκτήσει ὅλο καί πιό πολλά ἀγαθά, στήν σφοδρή ἐπιθυμία του νά κατέχει περισσότερο πλοῦτο. Πρόκειται γιά ἐμπαθῆ προσκόλληση στήν ὑλική πραγματικότητα, γιά ἀπληστία, ἡ ὁποία δημιουργεῖ στόν ἄνθρωπο τήν ἐντύπωση ὅτι ὅσο πιό πολλά κατέχει, τόσο περισσότερο θά ζήσει μέ εὐτυχία καί αὐτάρκεια. Βεβαίως, αἰτία τοῦ πάθους τῆς πλεονεξίας δέν εἶναι τό χρῆμα οὔτε καθεαυτά τά ὑλικά ἀγαθά, ἀλλά ἡ ἐσφαλμένη στάση τοῦ ἀνθρώπου ἔναντι αὐτῶν, ἀφοῦ δόθηκαν γιά νά χρησιμοποιοῦνται σωστά, μέ σύνεση, καί νά μοιράζονται μέ δικαιοσύνη σέ ὅλους. Ὁ ἅγιος Ἰωάννης ὁ Χρυσόστομος χαρακτηρίζει τήν πλεονεξία ὡς «βουλιμία τῆς ψυχῆς» καί ἐπισημαίνει ὅτι προσβάλλει καί τούς πτωχούς καί τούς πλουσίους: οἱ πτωχοί, πού ὑπόκεινται στό πάθος, ζηλοφθονοῦν τούς πλουσίους· καί οἱ πλούσιοι, ἀντιστοίχως, ζηλοφθονοῦν τούς πλουσιότερους ἀπό αὐτούς. Τοιουτοτρόπως, ἡ πλεονεξία ἀλλοτριώνει τόν ἄνθρωπο, στερεῖ τήν ἐλευθερία του καί ὑποτάσσει ὅλες τίς δυνάμεις του στήν ἀκόρεστη ἐπιθυμία γιά συγκέντρωση ὑλικῶν ἀγαθῶν. Ἔτσι, ὁ ἄνθρωπος κυριαρχεῖται ἀπό φόβο, ἄγχος καί ἀνασφάλεια στήν προσπάθειά του νά διατηρήσει καί νά ἐπαυξήσει τόν πλοῦτο του μέ κάθε μέσο.
Ὁ κατά Θεόν πλοῦτος
Ὁ πλούσιος τῆς παραβολῆς συλλογιζόταν τά πάντα, ὅσον ἀφορᾶ στήν διαχείριση τῶν ἀγαθῶν του· εἶχε ἀποβάλει, ὅμως, ἀπό τήν σκέψη του τήν προοπτική τοῦ θανάτου του. Καί ἐκεῖ πού δέν τό περίμενε, ὁ Θεός τοῦ γνωστοποιεῖ τό ἐπικείμενο τέλος του: ἄφρων, ἀνόητε, αὐτή τήν νύκτα θά παραδώσεις τήν ζωή σου. Αὐτά λοιπόν, πού ἑτοίμασες σέ ποιόν θά ἀνήκουν; Ὁ Κύριος ὑπενθυμίζει σέ κάθε ἄνθρωπο ὅτι ὑπάρχει «πλοῦτος» πού πτωχεύει, καί «πτωχεία» πού πλουτίζει. Ὁ πιστός πού δέν συγκεντρώνει πρόσκαιρους θησαυρούς, ἀλλά πλουτίζει τόν ἑαυτό του μέ ὅ,τι θέλει ὁ Θεός προγεύεται ἀπό τόν παρόντα βίο τήν ὑπέρβαση τοῦ θανάτου, καθότι ἑνωμένος μέ τόν Χριστό, ἔχει ἀνοικτή τήν ψυχή του στά θεῖα Του λόγια, τά ὁποῖα ἀγωνίζεται νά ἐφαρμόσει στήν ζωή του. Γι’ αὐτό ἀφήνει τήν ἀγάπη του νά διαχέεται πρός τόν Θεό τῆς Ἀγάπης· καί ἐμπνεόμενος ἀπό τήν ἀγάπη τοῦ Θεοῦ ἀγαπᾶ κάθε ἄνθρωπο, ἀκόμη καί τόν ἐχθρό. Ἡ ἀγάπη του αὐτή γίνεται ἔμπρακτη, μέ κάθε μέσο πού ἔχει στήν διάθεσή του καί τότε καταλαβαίνει τί ἐννοεῖ ὁ Ἀπόστολος Παῦλος, ὅταν λέγει: «ὡς πτωχοί πολλούς δέ πλουτίζοντες, ὡς μηδέν ἔχοντες καί πάντα κατέχοντες» (Β΄ Κορ. 6, 10).
Ἀρχιμ. Ν. Κ.

Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου