Την Κυριακή 22 Φεβρουαρίου 2026 (Τυρινής) το πρωί ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης Βεροίας, Ναούσης και Καμπανίας λειτούργησε και κήρυξε το θείο Λόγο στην Ιερά Μονή Αγίας Κυριακής Λουτρού.
Στο τέλος της θείας Λειτουργίας ο Σεβασμιώτατος ευχήθηκε σε όλους «καλή Σαρακοστή» με την ευκαιρία της έναρξης της Αγίας και Μεγάλης Τεσσαρακοστής.
Ομιλία Σεβασμιωτάτου
«Θησαυρίζετε δέ ὑμῖν θησαυρούς ἐν οὐρανῷ».
Τελευταία Κυριακή πρίν ἀπό τήν εἴσοδό μας στήν Ἁγία καί Μεγάλη Τεσσαρακοστῆς καί στό εὐαγγελικό ἀνάγνωσμα, τό ὁποῖο ὅρισαν οἱ Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας νά διαβάζεται κατά τή σημερινή θεία Λειτουργία, ὁ Χριστός μᾶς δίδει χρήσιμες ὁδηγίες καί ἀναγκαῖες κατευθύνσεις γιά τήν πορεία μας μέσα στήν κατανυκτική αὐτή περίοδο.
Μᾶς τονίζει ἀρχικά τήν ἀναγκαιότητα τῆς συγχωρητικότητος καί τῆς συγγνώμης πού ὀφείλουμε στούς ἀδελφούς μας, ἐάν θέλουμε νά τύχουμε καί ἐμεῖς τῆς συγγνώμης τοῦ Θεοῦ καί τῆς ἀφέσεως τῶν ἁμαρτιῶν μας. Μᾶς ὑποδεικνύει στή συνέχεια τόν τρόπο τῆς γνησίας νηστείας, αὐτῆς πού ὠφελεῖ τήν ψυχή μας καί δέν γίνεται γιά λόγους ἐπιδείξεως καί διαφημίσεως τῆς δῆθεν εὐσεβείας μας. Καί τέλος ἀναφέρεται στούς θησαυρούς πού δέν πρέπει νά ἐπιδιώκουμε καί σέ αὐτούς πού μᾶς εἶναι ἀναγκαῖοι, ἐάν δέν ἀποβλέπουμε μόνο στό πρόσκαιρο ὄφελος καί στίς ἐφήμερες ἀπολαύσεις.
Ἀντίθετα ἀπό ὅ,τι πιστεύουμε συνήθως οἱ ἄνθρωποι, πού ἐπιδιδόμεθα συχνά σέ μία ἀγχώδη συγκέντρωση ὑλικῶν ἀγαθῶν καί ἐπιγείων θησαυρῶν, θεωρώντας ὅτι μέ τόν τρόπο αὐτό ἐξασφαλίζουμε τό μέλλον μας, ὁ Χριστός μᾶς ὑπενθυμίζει τή ρευστότητα καί τήν ἀβεβαιότητα τῶν ἐγκοσμίων θησαυρῶν καί γι᾽ αὐτό μᾶς προτρέπει νά θησαυρίζουμε «θησαυρούς ἐν οὐρανῷ».
Καί παρότι δυσκολευόμεθα νά τό κατανοήσουμε καί νά τό παραδεχθοῦμε, κανείς δέν μπορεῖ νά ἀμφισβητήσει, ἐάν τό σκεφθεῖ σοβαρά, τόν ἐφήμερο χαρακτήρα τῶν ὑλικῶν ἀγαθῶν, πολλά ἀπό τά ὁποῖα φθείρονται καί καταστρέφονται μέ τόν χρόνο ἤ χάνουν προοδευτικά τήν ἀξία τους, γίνονται ἀντικείμενα κλοπῆς ἤ ληστείας, ὅπως παρατηροῦμε νά συμβαίνει καθημερινά στήν ἐποχή μας, ἔστω καί ἄν τά προστατεύουμε μέ ὅλα τά μέσα πού θέτει στή διάθεσή μας ἡ σύγχρονη τεχνολογία.
Καί ὅταν συμβεῖ αὐτό, τότε τί κάνουμε; Τότε ἀπογοητευόμεθα καί ἀπελπιζόμεθα, γιατί αὐτά στά ὁποῖα εἴχαμε ἐπενδύσει, αὐτά γιά τά ὁποῖα κοπιάσαμε νά τά ἀποκτήσουμε, αὐτά στά ὁποῖα εἴχαμε στηρίξει τίς ἐλπίδες μας, χάθηκαν καί δέν μᾶς μένει πλέον τίποτε.
Αὐτή ἡ ρευστότητα καί ἡ ἀβεβαιότητα τῶν ὑλικῶν ἀγαθῶν εἶναι ἡ μόνη βεβαιότητα πού πρέπει νά ἔχουμε στή ζωή μας. Γι᾽ αὐτό καί δέν θά πρέπει νά σπαταλοῦμε τόν χρόνο καί τίς δυνάμεις μας γιά νά τά ἀποκτήσουμε καί νά τά διατηρήσουμε, διότι τά ἐπίγεια ἀγαθά εἶναι «σκιᾶς ἀσθενέστερα καί ὀνείρων ἀπατηλότερα».
Αὐτός εἶναι καί ὁ λόγος γιά τόν ὁποῖο ὁ Κύριός μας μᾶς συστήνει νά θησαυρίζουμε «θησαυρούς ἐν οὐρανῷ», οἱ ὁποῖοι εἶναι ἄφθαρτοι καί αἰώνιοι, γιατί στόν οὐρανό τούς διαφυλάττει γιά ἐμᾶς ὁ Θεός, προκειμένου νά τούς ἀπολαύσουμε στήν αἰώνια ζωή.
Εἶναι τά ἀγαθά τά ὁποῖα ὑπόσχεται ὁ Θεός «τοῖς ἀγαπῶσιν αὐτόν» καί τά ὁποῖα ὑπερβαίνουν σέ ἀξία καί κάλλος ὅλα ὅσα βλέπουμε γύρω μας καί ὅσα μποροῦμε νά φαντασθοῦμε, ὅπως λέγει καί ὁ πρωτοκορυφαῖος ἀπόστολος Παῦλος.
Οἱ θησαυροί πού θησαυρίζονται στόν οὐρανό εἶναι τά καλά μας ἔργα, εἶναι ἡ ἐφαρμογή τοῦ θελήματος τοῦ Θεοῦ, εἶναι ὁ ἀγώνας μας ἐναντίον τῶν ἀδυναμιῶν καί τῶν παθῶν μας, εἶναι ἡ προσευχή μας καί ἡ νηστεία μας, εἶναι ὅ,τι κάνουμε ἀπό ἀγάπη πρός τόν Θεό καί πρός τούς ἀδελφούς μας.
Ἄς προσέξουμε ὅμως τόν λόγο τοῦ Κυρίου μας. Μέ τήν προτροπή του νά θησαυρίζουμε «θησαυρούς ἐν οὐρανῷ» δέν θέλει μόνο νά μᾶς ἀποτρέψει ἀπό τήν προσκόλλησή μας στά ὑλικά ἀγαθά, ἀλλά θέλει μέ αὐτήν νά συμπληρώσει τήν τριάδα τῶν στόχων πού θά πρέπει νά θέσουμε κατά τήν Ἁγία καί Μεγάλη Τεσσαρακοστή, ὥστε νά διαπλεύσουμε ἐπιτυχῶς τό μέγα αὐτό πνευματικό πέλαγος.
Ὁ ἀγώνας γιά τήν ἀπόκτηση τῶν οὐρανίων θησαυρῶν δέν εἶναι, μέ ἄλλα λόγια, προαιρετικός, ἀλλά θά πρέπει νά συνοδεύει τή διάθεση γιά συγχώρηση καί τήν ἔκφραση τῆς μετανοίας μας ἔναντι τοῦ Θεοῦ καί τῶν ἀδελφῶν μας, καθώς καί τήν εἰλικρινῆ σωματική καί ψυχική νηστεία.
Ἡ Ἁγία μας Ἐκκλησία μᾶς προσφέρει σήμερα μέ τόν Ἑσπερινό τῆς Συγχωρήσεως, ὅπως ὀνομάζεται ὁ πρῶτος κατανυκτικός Ἑσπερινός τῆς Κυριακῆς τῆς Τυρινῆς, μία πρώτη εὐκαιρία συγχωρήσεως. Μᾶς προσφέρει ἀπό αὔριο, μέ τήν καθιερωμένη ἀπό τό Τυπικό της νηστεία, τήν εὐκαιρία νά νηστεύσουμε. Σέ μᾶς ἐπαφίεται μέ τόν προσωπικό μας ἀγώνα, μέ τήν προσωπική μας προσπάθεια, μέ τή συμμετοχή μας στίς ἱερές καί κατανυκτικές Ἀκολουθίες αὐτῆς τῆς περιόδου, μέ τή μετοχή μας στά ἱερά μυστήρια νά θησαυρίσουμε «θησαυρούς ἐν οὐρανῷ», θησαυρούς πού θά φέρουν τή χάρη τοῦ Θεοῦ στήν ψυχή μας καί θά μᾶς ἀναμένουν στόν οὐρανό, ὅταν θά μᾶς καλέσει κοντά του ὁ Θεός.
Δεν υπάρχουν σχόλια:
Δημοσίευση σχολίου