Ιδιοκτήτης: π. Παναγιώτης Καποδίστριας (pakapodistrias@gmail.com), υπεύθυνος Γραφείου Τύπου της Ι. Μ. Ζακύνθου. Είναι e-περιοδικό της Ενορίας Μπανάτου. Οι κ.κ. δημοσιογράφοι δύνανται να αντλούν στοιχεία, αφορώντα μόνο σε εκκλησιαστικά δρώμενα της Ζακύνθου, κατόπιν συνεννοήσεως και πάντως με αναφορά του συγκεκριμένου συνδέσμου των αναδημοσιευόμενων. Η πνευματική ιδιοκτησία προστατεύεται από τον νόμο 2121/1993 και την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης, κυρωμένη από τον νόμο 100/1975.

Τα νεότερα στα θεματικά ένθετα

Τρίτη, 2 Σεπτεμβρίου 2008

Κηδεύεται σήμερα η Ταζή Πετροπούλου


Μια ακόμη ευγενής προσωπικότητα της Ζακύνθου μάς άφησε χρόνους χθες, σε ηλικία 88 ετών και κηδεύεται σήμερα το απόγευμα στις 6, στον ναό της Παναγούλας Μπανάτου. Πρόκειται για την πολυσέβαστη και αγαπητή μας Ταζή Δημ. Πετροπούλου, το γένος Μάνεση, η οποία διέμενε τα τελευταία εικοσιεπτά χρόνια στην απλόχωρη περιοχή του Σάρτζη, στο χωριό μας.

Η Ταζή Πετροπούλου υπήρξε ένας κατ' εξοχήν πνευματικός άνθρωπος μέχρι την δύση του βίου της. Γεννήθηκε το 1920 στο νησί μας, μορφώθηκε πολύ και βαθιά (Γαλλικό Ινστιτούτο, Σορβόνη), δίδαξε στο Γαλλικό Ινστιτούτο της Αθήνας πλάι σε σπουδαίες μορφές (όπως ο Ροζέ Μιλιέξ), διετέλεσε Πρόξενος της Γαλλίας στην περιοχή μας, τιμήθηκε με παράσημο από το Γαλλικό Κράτος για την προσφορά της, αλλά κυρίως αγαπήθηκε από την τοπική μας Κοινωνία όσο λίγοι. Όσοι την συναναστραφήκαμε, περισσότερο ή λιγότερο, είχαμε τη βεβαιότητα, ότι ζεσταινόμασταν από την αγέρωχη παρουσία, το ειλικρινές και πηγαίο χαμόγελο και το ανύστακτο πνεύμα της, παρότι, κατά την τελευταία εικοσαετία είχε σοβαρότατα κινητικά προβλήματα.

Ποτέ της δεν υπέστειλε τη σημαία του Πνεύματος, με όλες τις έννοιες: Διάβαζε πολύ, εξέφραζε άποψη σοφή, σαφή κι εν πολλοίς νεοτερική επί παντός επιστητού, παρουσίαζε με τον δικό της μοναδικά εύληπτο τρόπο λογοτεχνικά βιβλία στις Κυρίες της ΧΕΝ Ζακύνθου, οι οποίες προς τούτο την επισκέπτοπταν κατ' οίκον, τής άρεσε να διηγείται σ' εμάς τους φίλους της άγνωστα στιγμιότυπα από την προσεισμική Ζάκυνθο και την εν γένει πνευματική Ελλάδα του πρώτου μισού του 20ού αιώνα, ενώ οι γνωριμίες της με πρόσωπα του παρελθόντος μυθικά, ήταν αξιοζήλευτες (π.χ. από τον Λεωνίδα Χ. Ζώη έως τον Οδυσσέα Ελύτη και άλλους πολλούς), είχε βαθιά και αυθεντική πίστη στον Θεό συμμετέχοντας όσο τής ήταν δυνατόν στα ιερά Μυστήρια της Ορθοδοξίας, εξοικειωμένη πάντως απόλυτα και αξιοθαύμαστα με τον επερχόμενο Θάνατο, αγαπώντας αδιάλειπτα τους πάντες πολύ.

Και η κορυφαία της ώρα, αυτή της εξόδου της, κατέφθασε. Οι σωματικοί πόνοι και τα πολλαπλά προβλήματα υγείας, που την ταλάνιζαν, υποχώρησαν πλέον και ήδη εισήλθε στο αιώνια γαλήνιο Φως, πλάι σ' Εκείνους που έφυγαν νωρίτερα: Τον σύζυγό της Μίμη Πετρόπουλο, τ' αδέλφια της Γιάννη Μάνεση (στον οποίον χρωστάμε τη μακέτα της προσειμικής Ζακύνθου), Γιώργο, Σπύρο και τους άλλους πολυΑγαπημένους συγγενείς κατά σάρκα και κατά πνεύμα.

Είναι πανσίγουρο, ότι η Ταζή Πετροπούλου-Μάνεση δεν θα λησμονηθεί ποτέ. Έχει ήδη κατακτήσει επίζηλη θέση στις καρδιές μας και στην Αιωνιότητα!

Αγάλλου, Καλή μας, "ότι ητοιμάσθη σοι τόπος αναπαύσεως"!

π. Π.Κ.