Ιδιοκτήτης: Πρωτοπρεσβύτερος του Οικουμενικού Θρόνου Παναγιώτης Καποδίστριας (pakapodistrias@gmail.com), υπεύθυνος Γραφείου Τύπου της Ι. Μ. Ζακύνθου. Είναι e-περιοδικό της Ενορίας Μπανάτου. Οι κ.κ. δημοσιογράφοι δύνανται να αντλούν στοιχεία, αφορώντα μόνο σε εκκλησιαστικά δρώμενα της Ζακύνθου, με αναφορά του συγκεκριμένου συνδέσμου των αναδημοσιευόμενων. Η πνευματική ιδιοκτησία προστατεύεται από τον νόμο 2121/1993 και την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης, κυρωμένη από τον νόμο 100/1975.

Τα νεότερα στα θεματικά ένθετα

Πέμπτη, 29 Αυγούστου 2013

Η εορτή της Κοιμήσεως της Θεοτόκου στον Καθεδρικό της Μόσχας / Утреня с чином Погребения Пресвятой Богородицы в Храме Христа Спасителя [φωτογραφίες + video]

Μόσχα, 29 Αυγούστου 2013

































Ο πολιούχος του Γαϊτανίου Ζακύνθου, όσιος Ιωσήφ ο Σαμάκος, ο Κρητικός

Γράφει ο π. Παναγιώτης Καποδίστριας

Ο όσιος Ιωσήφ ο Σαμάκος, γεννήθηκε στο ταπεινό χωριό των Κεράμων, της επαρχίας Σητείας, της μεγαλονήσου Κρήτης. Εκάρη Μοναχός στην Ιερά Μονή Αγίου Ιωάννου του Θεολόγου στον Χάνδακα, δηλαδή το σημερινό Ηράκλειο. Χειροτονήθηκε Διάκονος, κατόπιν Πρεσβύτερος και στη συνέχεια χρημάτισε Ηγούμενος της ανωτέρω Μονής.

Ολόκληρη η ζωή του υπήρξε ακατάπαυστη και ανυστερόβουλη προσφορά στον Θεό και στον Άνθρωπο, αναδεικνυόμενος έτσι ανά πάσα ημέρα και στιγμή του: δοχείο της Χάριτος του Ουρανού.

Κοιμήθηκε οσιακά στις 22 Ιανουαρίου 1511 και ενταφιάστηκε σεβαστικά στο ίδιο το Μοναστήρι του, αποτελώντας και μετέπειτα, για ενάμιση αιώνα, πνευματικό / παρηγορητικό αποκούμπι της περιοχής εκείνης των Κρητών.

Στις 29 Αυγούστου 1669 το Λείψανο του Οσίου μετακομίστηκε (μαζί με μια περίπυστη εικόνα της Παναγίας) από τον πρόσφυγα ιερέα Αντώνιο Αρμάκη στη Ζάκυνθο, για να βρει ασφάλεια, εξαιτίας της επιδρομής των Τούρκων στη Μεγαλόνησο και της τραγικότατης πτώσης του Χάνδακα εντέλει στους αλλόπιστους εκείνους πολιορκητές.

Αρχικά το Λείψανο του ηγιασμένου Πατρός αποτέθηκε στη Μονή του Αγίου Ιωάννου του Μαντινειού, στα Ξεροβούνια. Το 1915 μεταφέρθηκε οριστικά στον ιερό Ναό του Παντοκράτορος Γαϊτανίου Ζακύνθου, όπου έκτοτε φυλάσσεται ως πολύτιμος πνευματικός θησαυρός μέχρι σήμερα και πηγή ουσιαστικής παραμυθίας στην απαρηγόρητη εποχή και περιοχή μας.


Απολυτίκιον.
Ήχος α'. Του λίθου σφραγισθέντος.
Των Κρητών τε τον γόνον και Ζακύνθου το καύχημα, των Πατέρων κλέος και δόξα Ιωσήφ τον αοίδιμον τιμήσωμεν εν ύμνοις οι πιστοί, ού δόξη αρρήτω η Τριάς, ετιμήσατο το σκήνος, διασώσασα άφθορον. Δόξα τω αγιάσαντι αυτόν, δόξα τω στεφανώσαντι, δόξα τω αναδείξαντι φρουρόν, και άμισθον πιστοίς, Ιατρόν τοις κάμνουσι.

Κοντάκιον.
Ήχος δ΄. Επεφάνης σήμερον.
Των πιστών προΐστασαι και απαλλάττεις, από πάσης θλίψεως ταις σαις πρεσβείαις προν Θεόν, ώ Ιωσήφ παναοίδιμε, κλέος και δόξα, Οσίων και καύχημα.

Μεγαλυνάριον.
Χαίροις ο της Κρήτης γόνος λαμπρός, χαίροις Εκκλησίας ο ασύλητος θησαυρός, χαίροις τής Ζακύνθου ο φύλαξ και προστάτης, ώ Ιωσήφ τρισμάκαρ πιστών το καύχημα.