e-περιοδικό της Ενορίας Μπανάτου εν Ζακύνθω. Ιδιοκτήτης: Πρωτοπρεσβύτερος του Οικουμενικού Θρόνου Παναγιώτης Καποδίστριας (pakapodistrias@gmail.com), υπεύθυνος Γραφείου Τύπου Ι. Μητροπόλεως Ζακύνθου. Οι δημοσιογράφοι δύνανται να αντλούν στοιχεία, αφορώντα σε εκκλησιαστικά δρώμενα της Ζακύνθου, με αναφορά του συνδέσμου των αναδημοσιευόμενων. Η πνευματική ιδιοκτησία προστατεύεται από τον νόμο 2121/1993 και την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης, κυρωμένη από τον νόμο 100/1975.

Τα νεότερα στα θεματικά ένθετα

Πέμπτη, 15 Απριλίου 2021

Εσπερινή η Προηγιασμένη Λειτουργία της Πέμπτης του Μεγάλου Κανόνος στο Μπανάτο Ζακύνθου


Εσπέρας Πέμπτης, 15ης Απριλίου 2021, στον Ναό της Φανερωμένης εν Βανάτω Ζακύνθου, τελέσθηκε Εσπερινή Θεία Λειτουργία των Προηγιασμένων Δώρων του Μεγάλου Κανόνος, ιερουργούντος του Εφημερίου π. Παναγιώτη Καποδίστρια, συμπροσευχομένου του π. Ιωάννου Ρένεση και ψαλλόντων των κ.κ. Διονυσίου Ρένεση και Σταματίου Ζούλα. Ο κ. Ζούλας, εξάλλου, ομίλησε απ' άμβωνος προς τους εκκλησιασθέντες με θερμούς λόγους πνευματικής οικοδομής. 
     Στην άκρως κατανυκτική αυτή λειτουργική ευκαιρία παρέστησαν και κοινώνησαν των Αχράντων Μυστηρίων τόσοι πιστοί, όσοι επιτρέπονται από την ισχύουσα Κοινή Υπουργική Απόφαση περί των μέτρων για την μη διάδοση του θανατηφόρου Κορονοϊού.
[Φωτογραφίες: Σπύρος Δρογγίτης]

ΜΕΤΑΝΟΗΣΑΜΕ; (β΄ μέρος)

π. Δημητρίου Μπόκου

Η ταυτότητα της Εκκλησίας

Η εξάπλωση της λοιμικής πανδημίας επέφερε συν τοις άλλοις και το κλείσιμο των ναών από την πολιτεία και τον αποκλεισμό των πιστών από τη συμμετοχή τους στη θεία λατρεία. Αυτή είναι η χειρότερη συνέπεια του λοιμού για τον πιστό λαό του Θεού.

Ιδιαιτέρως δυσβάστακτη και επαχθής είναι η στέρηση της Θείας Κοινωνίας, του Σώματος και Αίματος του Κυρίου, το οποίο τρέφει, αυξάνει, συντηρεί και τελειοί την Εκκλησία. Πολλοί εξεγέρθηκαν, πολλές διαμαρτυρίες διατυπώθηκαν, πολλές φωνές ακούσθηκαν, άλλες νηφάλιες και ήπιες, άλλες υβριστικές και στεντόρειες. Άλλοι συνέστησαν αυτοκριτική και μετάνοια, άλλοι επιδόθηκαν σε ωμές επικρίσεις κατά των κρατούντων, ιδιαίτερα κατά των εκκλησιαστικών ταγών. Ας δούμε λίγο πιο αναλυτικά το πρόβλημα.

Εξεδήμησε προς Κύριον λόγω Covid-19 ο Αγιορείτης Ιερομόναχος Χρύσανθος Αγιαννανίτης

Στην Εντατική Μονάδα του Νοσοκομείου Άγιος Δημήτριος Θεσσαλονίκης παρέδωσε το πνεύμα του στον Κύριο σήμερα 15 Απριλίου τ.ε. ένεκεν της πανδημίας Covid o Πανοσιολογιώτατος Ιερομόναχος Χρύσανθος Αγιαννανίης εκ της Συνοδείας της Ιεράς Καλύβης Τίμιου Προδρόμου της Ιεράς Σκήτης Αγίας Άννης Αγίου Όρους.

Ο τοις πάσι αγαπητός π. Χρυσανθος γεννήθηκε στην Πετρούπολη Αττικής με καταγωγή από την Μύκονο. Από παιδικής ηλικίας αγάπησε το Χριστο και αποφάσισε μετά τις σπουδές του να υιοθετήσει το μέγα και αγγελικό βίο των μοναχών. Μόλις αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή του Πανεπιστημίου Αθηνών εντάχθηκε ως μέλος της Συνοδείας του Τίμιου Προδρόμου υπό τον Γέροντα Θεόληπτο Μοναχό, όπου έλαβε το όνομα του μακαριστού Αγιαννανίτου Γέροντος Χρύσανθου Ιερομόναχου (Βρεττού). Η ζωή του υπήρξε υποδειγματική για την πηγαία ευλάβεια του και την επιτυχή και πολύκαρπη ένθεη άσκηση του. Η παρουσία του και μόνο για δεκαετίες στην Αγία Άννα αποτελούσε εγγύηση για τον ιερό τόπο. Τα τελευταία χρόνια διέπρεψε και στο στίβο της πνευματικής πατρότητας, με εμφανή ωφέλεια σε πολλές ψυχές που αναζήτησαν κοντά του πνευματική στήριξη.

Δεν νοείται Αγία Άννα χωρίς εσένα π. Χρύσανθε. Θα μας λείπεις πάντοτε . Καλό Παράδεισο, π. Χρύσανθε. Σε αναμένουν στη Βασιλεία των Ουρανών η Κυρία Θεοτόκος η Αγία Άννα, ο Τίμιος Πρόδρομος και ο προπάππος σου Γέροντας Χρύσανθος καθώς και ο Όσιος Άνθιμος Αγιαννανίτης που σε αγαπούσε ιδιαίτερα για την αγνότητα του βίου σου την καλή σου μαρτυρία και την ανεξικακία σου προς πάντες.

Αδελφότης Θεοφιλαίων

Επικήδειος Λόγος του Υπογραμματέως της Αγίας και Ιεράς Συνόδου Βοσπορίου στην κηδεία του Γέροντος Νικαίας


ΛΟΓΟΣ ΕΠΙΚΗΔΕΙΟΣ

ΕΚΦΩΝΗΘΕΙΣ ΥΠΟ ΔΙΑΚΟΝΟΥ ΒΟΣΠΟΡΙΟΥ ΜΑΓΚΑΦΑ,

ΥΠΟΓΡΑΜΜΑΤΕΩΣ ΤΗΣ ΑΓΙΑΣ ΚΑΙ ΙΕΡΑΣ ΣΥΝΟΔΟΥ,

ΕΝ ΦΑΝΑΡΙΩι ΤΗι 12 ΑΠΡΙΛΙΟΥ 2021

ΕΝ ΤΗι ΕΞΟΔΙΩι ΤΟΥ ΑΕΙΜΝΗΣΤΟΥ

ΜΗΤΡΟΠΟΛΙΤΟΥ ΓΕΡΟΝΤΟΣ ΝΙΚΑΙΑΣ ΚΥΡΟΥ ΚΩΝΣΤΑΝΤΙΝΟΥ

ΑΚΟΛΟΥΘΙΑι

«δοῦλον... Κυρίου... δεῖ... ἤπιον εἶναι πρὸς πάντας, διδακτικόν, ἀνεξίκακον, ἐν πρᾳότητι παιδεύοντα τοὺς ἀντιδιατιθεμένους,...»

[Τιμ. Β΄, β΄, 24-25] 

Παναγιώτατε Δέσποτα,

Σεπτὴ τῶν Ἱεραρχῶν χορεία,

Εὐγενεστάτη κυρία Γενικὲ Πρόξενε τῆς Ἑλλάδος ἐν Κωνσταντινουπόλει,

Λαὲ τοῦ Κυρίου ἠγαπημένε·

Εἰς περίοδον λίαν ἐπιβεβαρυμένην συναισθηματικῶς, οὐ μόνον ἐξ αἰτίας τῶν δυσχερειῶν τῶν ἀποτόκων τῆς μαστιζούσης ἡμᾶς λοιμικῆς νόσου, ἀλλὰ καὶ ἐξ αἰτίας τῆς ἁρπαγῆς ἐκ τοῦ μέσου ἡμῶν συνοδοιπόρων ἐν τῷ βίῳ, συγγενῶν, φίλων, συνεργατῶν, συναθροιζόμεθα ἐπὶ τὸ αὐτὸ πρὸς κήδευσιν τοῦ Νέστορος τῆς ἐνταῦθα Ἱεραρχίας τοῦ Πανσέπτου Ἀποστολικοῦ καὶ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου, τοῦ τῷ ὄντι Φαναριώτου Μητροπολίτου Γέροντος Νικαίας κυροῦ Κωνσταντίνου, συμπληρώσαντος ἐννενήκοντα καὶ δύο ἔτη βίου, ἐξ ὧν τεσσαράκοντα καὶ ἐννέα ὡς Ἀρχιερεὺς τῆς Ἁγίας τοῦ Χριστοῦ Μεγάλης Ἐκκλησίας.

          Κατὰ τὸν πολὺν Χαλκηδόνος Μελίτωνα τὸν Χατζῆν, «ἰδιότυπος εἶναι ὁ Ἱεράρχης τοῦ Φαναρίου».[1] «Τὸ Φανάριον εἶναι φορεὺς ὑψίστων ἀξιῶν. Εἶναι ὑπομονή. Εἶναι σιωπή. Εἶναι εὐγένεια. Ἡ εὐγένεια τῶν παλαιῶν. ... Εἶναι ἡ πύλη τῆς Ἀνατολῆς, ἀνεῳγμένη πρὸς τὴν Δύσιν».[2] Τούτων δὲ ἁπάντων ἐκφραστὴς γνήσιος καὶ ἐνσαρκωτὴς μοναδικὸς ὑπῆρξεν ἐν τῷ βίῳ αὐτοῦ ὁ προκείμενος ἡμῖν κλεινὸς Ἱεράρχης, ὡς ἐναργέστατα καταδεικνύεται ἐκ τῶν πλέον σημαντικῶν σταθμῶν τοῦ ἐπὶ γῆς βίου αὐτοῦ, τοὺς ὁποίους χρέος ἔχομεν ὅπως κατὰ τὴν ὥραν ταύτην μνησθῶμεν.

          Ὁ Χαλκηδόνιος καὶ εὐπατρίδης Κωνσταντῖνος Χαρισιάδης γεννηθεὶς τὸ θέρος τοῦ 1929 καὶ λαβὼν ἐγκύκλιον παίδευσιν ἐν τῇ γενετείρᾳ αὐτοῦ καὶ ἐν τῇ Μεγάλῃ τοῦ Γένους Σχολῇ, εἰσῆλθε δεκαπενταετὴς εἰς τὸ κατὰ Χάλκην περίπυστον τότε τέμενος τῶν Ὀρθοδόξων Θεολογικῶν Γραμμάτων, ἀποφοιτήσας τὸ 1950, ἔτος καθ' ὃ χειροτονεῖται ὑπὸ τοῦ ἀειμνήστου Μητροπολίτου Γέροντος Δέρκων κυροῦ Ἰακώβου Διάκονος τῆς Ἱερᾶς Μητροπόλεως Δέρκων, εἰς ἣν διηκόνησεν ἐν συνεχείᾳ τόσον ὡς Ἱεροκήρυξ, ὅσον καὶ ὡς Ἀρχιδιάκονος. Κατὰ τὰ ἔτη 1953 ἕως 1955 ὑπηρετεῖ τὴν διὰ πάντα ἄρρενα πολίτην ὑποχρεωτικὴν εἰς τὸν τουρκικὸν στρατὸν θητείαν. Ἐπιστρέφει δὲ κατόπιν εἰς τὴν τροφόν του Θεολογικὴν Σχολήν, ἵνα ὑπηρετήσῃ ἐν αὐτῇ ἀπὸ τοῦ 1956 ἕως τοῦ 1962, ὡς Ἐπιμελητὴς μὲν ἀρχικῶς, ὡς Γραμματεὺς δ' ἐν συνεχείᾳ. Ἐφ' ᾧ καὶ τὸ 1956 ἐχειροτονήθη Πρεσβύτερος ὑπὸ τοῦ ἀειμνήστου καὶ ἀώρως τὸ ζῆν ἐκμετρήσαντος Μητροπολίτου Ἰκονίου κυροῦ Ἰακώβου, προχειρισθεὶς αὐθημερὸν εἰς Ἀρχιμανδρίτην, ὡς ἀπῄτει ἡ τάξις διὰ τοὺς ἑκάστοτε Ἐπιμελητὰς ἢ Γραμματεῖς τῆς Σχολῆς.[3]

          Ἀριστεύσας κατὰ τὰς σπουδὰς αὐτοῦ ὁ Χαλκίτης κληρικὸς καὶ διακριθεὶς ἐπὶ ἐπιμελείᾳ, ἐργατικότητι καὶ φιλομαθείᾳ κατὰ τὴν ἐν συνεχείᾳ ὑπηρεσίαν αὐτοῦ παρὰ τῇ διοικήσει τῆς Σχολῆς, ἐκρίθη ἄξιος Πατριαρχικῆς ὑποτροφίας ἀποσταλεὶς τὸ 1962 εἰς Παρισίους, ἔνθα ἐπὶ τριετίαν μετεξεπαιδεύθη εἰς τὸν Κλάδον τῆς Πρακτικῆς Θεολογίας. Ἐν Γαλλίᾳ, ὁ ἤδη πολύγλωσσος Φαναριώτης κληρικὸς ἠνδρώθη ἀκαδημαϊκῶς, ἐμυήθη εἰς τὸν κοσμοπολιτισμὸν καὶ ἐξοικειώθη ἐμφανῶς μετὰ τῆς culture française, συνδεθεὶς ἀρρήκτως μετὰ τῆς χώρας ταύτης, γεγονὸς περὶ τοῦ ὁποίου ᾐσθάνετο πάντοτε ὑπερήφανος καὶ τὸ ὁποῖον ἐξηγεῖ τὴν παρουσίαν του ὡς Πατριαρχικοῦ Ἐκπροσώπου κατὰ τὴν ἐν Παρισίοις ἐνθρόνισιν δύο Μητροπολιτῶν Γαλλίας, τοῦ τε Σεβ. νῦν Ἀγκύρας κ. Ἱερεμίου (1988) καὶ τοῦ Σεβ. νῦν Γέροντος Χαλκηδόνος κ. Ἐμμανουήλ (2003). Ἀνακάμψας ἐξ Ἑσπερίας ὁ φέρελπις ἀκαδημαϊκὸς ἀναλαμβάνει καθήκοντα καθηγητοῦ ἐν τῇ Ἱερὰ Θεολογικῇ Σχολῇ τῆς Χάλκης, διδάξας τὴν Ἱερὰν Ἐπιστήμην ἀνελλιπῶς, ἀπὸ τοῦ 1966 ἄχρι τοῦ δυσοιώνου ἔτους 1971.

          Τὴν 11ην Ἰανουαρίου 1972 ἡ Ἁγία καὶ Ἱερὰ Σύνοδος ἐκλέγει τὸν Ἀρχιμανδρίτην Κωνσταντῖνον Χαρισιάδην Βοηθὸν Ἐπίσκοπον παρὰ τῷ ἀοιδίμῳ Πατριάρχῃ Ἀθηναγόρᾳ, ὑπὸ τὸν τίτλον τῆς Ἐπισκοπῆς Ἀπολλωνιάδος. Ἡ δὲ χειροτονία αὐτοῦ τελεῖται ἐν τῷ Πανσέπτῳ Πατριαρχικῷ Ναῷ, τῇ 16ῃ Ἰανουαρίου τοῦ αὐτοῦ ἔτους 1972, προεξάρχοντος τοῦ τότε Γέροντος Χαλκηδόνος Μελίτωνος καὶ συλλειτουργούντων τῶν ἀειμνήστων Μητροπολιτῶν Λαοδικείας Μαξίμου, Ῥοδοπόλεως Ἱερωνύμου, Εἰρηνουπόλεως Συμεὼν καὶ Κολωνείας Γαβριήλ. Ὁ νέος Φαναριώτης Ἐπίσκοπος ὑπηρέτησεν ἀρχικῶς, ἐπὶ βραχύ, ὡς Ἀρχιερατικῶς Προϊστάμενος Περιφερείας Ταταούλων, εἶτα δὲ ἐν τοῖς Πατριαρχείοις, παρὰ τῷ ἀοιδίμῳ, νέῳ τότε Οἰκουμενικῷ Πατριάρχῃ Δημητρίῳ, ὡς τοποτηρητὴς τῆς Μ. Πρωτοσυγκελλίας.

          Εἰς τὰς 26 Μαρτίου 1974 ἡ Ἁγία καὶ Ἱερὰ Σύνοδος ἐκλέγει τὸν Ἐπίσκοπον Ἀπολλωνιάδος Κωνσταντῖνον Μητροπολίτην Πριγκηποννήσων, εἰς διαδοχὴν τοῦ μόλις κοιμηθέντος Δωροθέου τοῦ Γεωργιάδου. Παρὰ ταῦτα, μετὰ τριετίαν, ὁπότε ὁ ἀείμνηστος Γέρων Δέρκων Ἰάκωβος παραιτεῖται λόγῳ γήρατος, ἡ Ἐκκλησία κρίνει ἀπαραίτητον τὴν μετάθεσιν τοῦ Πριγκηποννήσων Κωνσταντίνου εἰς τὴν ἱστορικὴν Μητρόπολιν τῶν Δέρκων (15 Μαρτίου 1977), τὴν ὁποίαν ὁ σπουδαῖος οὗτος ἐκκλησιαστικὸς ἀνὴρ θεοφιλῶς θὰ διαποιμάνῃ ἐπὶ σχεδὸν τριάκοντα καὶ πέντε ἔτη.

                Τὸ ἐκτύπωμα τῆς πολυετοῦς καὶ καλλικάρπου αὐτοῦ ποιμαντορίας εἰς Δέρκους ὑπῆρξε μεῖζον. Εὗρεν ὁ μακαριστὸς ἐκεῖ τὸ ἀπαραίτητον στάδιον καὶ τὸν ἀναγκαιοῦντα χρόνον ἵνα ἐκδιπλώσῃ πλήρως καὶ ἐμφανῶς τὰ ποικίλα τάλαντα τοῦ χαρακτῆρος αὐτοῦ. Ἠκολούθησε τὴν παύλειον ῥῆσιν «Τὸ ἐπιεικὲς ὑμῶν γνωσθήτω πᾶσιν ἀνθρώποις» [Φιλιπ. δ΄, 4]. Ὑπῆρξε πανθομολογουμένως ἔντιμος, εἰλικρινής, συνεπής, ὀλιγόλογος, εὐρυμαθής, ἑλληνιστής, πολύγλωσσος, προσηνής, μειλίχιος, πρᾶος, ἐπιεικής, διδακτικός, φιλόξενος, ἀνεξίκακος, σοφός· ὑπὲρ δὲ πάντα ὑπῆρξε παράδειγμα εὐγενείας καὶ ἀριστοκρατικότητος ἀκόμη, ὡς ἔπος εἰπεῖν καὶ ὡς ἀβιάστως ἅπαντες συμμαρτυροῦσιν.

          Ὡς Ἀρχιθύτης Δέρκων ἐτέλει τακτικῶς τὴν Θείαν Λειτουργίαν. Ὑπῆρξε δὲ ἄψογος ὡς λειτουργός. Συνήθιζε νὰ προσέρχεται ἐνωρίτατα εἰς τὸν Ναόν, ὅπου ἔμελλε νὰ λειτουργήσῃ. Ὁμοίως, ἐπεσκέπτετο ἀνελλιπῶς ἅπαντας τοὺς τῶν ἑκασταχοῦ Κοινοτήτων τῆς Ἐπαρχίας αὐτοῦ Ἱεροὺς Ναούς, τὰ πολυάριθμα ἁγιάσματα, τὰ κοιμητήρια. Ἦτο φιλακόλουθος, διεκρίνετο μάλιστα ἐπὶ καλλιφωνίᾳ τε καὶ ὑψιφωνίᾳ, κατὰ παλαιὰν φαναριώτικην καὶ πολίτικην παράδοσιν, ἐνῷ, οὐχὶ σπανίως, ἀνήρχετο καὶ ἐπὶ τοῦ ἀναλογίου ἐκτελῶν χρέη ἱεροψάλτου. Μνημειώδεις ἔχουν παραμείνει αἱ μελίφθογγοι ἐκφωνήσεις του, καθὼς καὶ αἱ ὑπ' αὐτοῦ ἐμμελεῖς ἀπαγγελίαι τῶν τε Χαιρετισμῶν τῆς Κυρίας Θεοτόκου καὶ τοῦ Εὐαγγελίου τοῦ Ἑσπερινοῦ τῆς Ἀγάπης.

          Ὡς πνευματικὸς πατὴρ ηὐτύχησε νὰ ἀποκτήσῃ ἀρκετὰ πνευματικὰ τέκνα, ἅτινα εὐλαβῶς καὶ εὐγνωμόνως κλίνουν σήμερον γόνυ πρὸ τῆς νεκρικῆς αὐτοῦ κλίνης, καθὼς δὲν ὑπῆρξε μόνον καθοδηγητὴς καὶ διδάσκαλός των, ἀλλὰ καὶ ἐμπράκτως καὶ ποικιλοτρόπως καὶ ἀδιαπτώτως ἐστήριξεν αὐτοὺς ἐν εἰλικρινεῖ ἀγάπῃ καὶ κατήρτισεν αὐτοὺς ἐν ἀληθινῇ σοφίᾳ καὶ βαθείᾳ πρᾳότητι. Διὰ τῶν χαριτοβρύτων χειρῶν του κεχειροτόνηκε Διακόνους καὶ Πρεσβυτέρους, ἀλλὰ καὶ Ἐπισκόπους, ὡς τὸν Ἐπίσκοπον Ναζιανζοῦ καὶ νῦν Σεβ. Μητροπολίτην Ταλὶν καὶ πάσης Ἐσθονίας κύριον Στέφανον,[4] τὸν Σεβ. Μητροπολίτην Συνάδων κ. Διονύσιον, τὸν Μητροπολίτην Χόνγκ Κόνγκ καὶ νῦν Σεβ. Ἀρχιεπίσκοπον Θυατείρων καὶ Μ. Βρεταννίας κύριον Νικήταν,[5] τὸν ἀείμνηστον Μητροπολίτην Ἱσπανίας καὶ Πορτογαλίας καὶ μετέπειτα Βρυούλων κυρὸν Ἐπιφάνιον (Περιάλαν).[6] 

          Ὡς Ποιμενάρχης διεκρίθη διὰ τὴν στοργικότητα δι' ἧς περιέβαλλεν ἀδιακρίτως τοὺς ὑπ' αὐτὸν κληρικούς, μὲ πρῶτον τὸν ἀείμνηστον Βοηθὸν παρ' αὐτῷ Ἐπίσκοπον Ἀριανζοῦ καὶ μετέπειτα Μητροπολίτην Θεοδωρουπόλεως κυρὸν Γερμανόν. Ἐκ τοῦ ἀποτελέσματος φαίνεται πὼς ἡ ῥῆσις Εὐαγρίου τοῦ Ποντικοῦ «Πᾶσαι τῷ γνωστικῷ ὁδοποιοῦσιν αἱ ἀρεταί· ὑπὲρ δὲ πάσας ἡ ἀοργησία» [Εὐάγριος ὁ Ποντικός, Κεφάλαια Πρακτικὰ πρὸς Ἀνατόλιον] ὑπῆρξε δι' αὐτὸν ἀκλινὴς φάρος πολιτείας βίου. Ἐφ' ᾧ καὶ μεθ' ἁπασῶν τῶν Ἐπιτροπῶν τῶν Κοινοτήτων τῆς Ἐπαρχίας αὐτοῦ ἐνεκαινίασε καὶ διετήρησεν ἀνέφελον συνεργασίαν. Ἐνδιεφέρθη προσωπικῶς διὰ τὴν ἀνακαίνισιν Ναῶν τῆς Ἐπαρχίας αὐτοῦ. Ἐστήριξε τὰς Φιλοπτώχους Ἀδελφότητας. Ἠγάπησε τὸ εὐάριθμον ποίμνιόν του καὶ εἰργάσθη ὑπομονητικῶς καὶ ἀκαταπονήτως ἐπὶ σειρὰν ἐτῶν διὰ τὸ κοινὸν καλὸν καὶ τὴν προκοπὴν τῶν πάντων. Ἰδιαιτέρως δὲ ἠσχολήθη μετὰ τῆς ὠργανωμένης κατηχήσεως τῶν Ὁμογενῶν. Πρότυπόν του ὑπῆρξεν ἡ ἐν Χαλκηδόνι περίφημος κατηχητικὴ κίνησις ἐπὶ ἡμερῶν τοῦ Χαλκηδόνος Μαξίμου (Βαπορτζῆ), τοῦ μετέπειτα Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου Μαξίμου Ε΄, τῆς ὁποίας ὡς νέος ἔσχε προσωπικὴν ἐμπειρίαν.

          Ὡς Ἱεράρχης τοῦ σεπτοῦ Οἰκουμενικοῦ Θρόνου διετήρει ἀρίστην ἐπικοινωνίαν μετὰ τῶν Μουσουλμάνων τῆς Ἐπαρχίας αὐτοῦ, ἰδίως ἐφόσον εἶχεν εἰς βάθος μελετήσει τὸ Ἰσλάμ, γεγονὸς ὅπερ τὸν καθίστα ἔτι πλέον πολύτιμον διὰ τὸ Οἰκουμενικὸν Πατριαρχεῖον. Ὁμοίως ἄρισται ὑπῆρξαν βεβαίως καὶ αἱ μετὰ τῶν Ρωμαιοκαθολικῶν, τῶν Ἀρμενίων καὶ τῶν Προτεσταντῶν, κληρικῶν τε καὶ λαϊκῶν, τῆς Ἐπαρχίας αὐτοῦ σχέσεις. Ἰδιαιτέρα ἦτο ἡ σχέσις αὐτοῦ μετὰ τῆς γνωστῆς κινήσεως τῶν Focolari, γνωστὰ μέλη τοῦ ὁποίου ἔτρεφον βαθὺν σεβασμὸν πρὸς τὸ τίμιον αὐτοῦ πρόσωπον.

          Ὁ προπεμπόμενος σήμερον Ἱεράρχης, δὲν εἶναι μυστικόν, ὅτι ἠγάπα μετὰ πάθους τὸ Πατριαρχεῖον. Ἐσέβετο ὑπερλίαν τὸ σεπτὸν πρόσωπον τῆς Ὑ. Θ. Παναγιότητος καὶ ἐμνημόνευε συχνῶς καὶ εὐγνωμόνως τοῦ ἀειμνήστου Γέροντος Ὑμῶν, τοῦ Χαλκηδόνος Μελίτωνος τοῦ Χατζῆ, τοῦ καὶ χειροτονήσαντος αὐτὸν εἰς Ἐπίσκοπον. Ἀπὸ Ἰανουαρίου 1977, ὁπότε καὶ ἐκλήθη ὡς Συνοδικὸς Πάρεδρος ἐν τῇ Ἁγίᾳ καὶ Ἱερᾷ Συνόδῳ, ἐφοίτα ἀνελλιπῶς εἰς τὰς συνεδρίας τοῦ ἀνωτάτου ἐκκλησιαστικοῦ Βουλευτηρίου. Διετέλεσε δὲ μέλος καὶ Πρόεδρος σειρᾶς ὅλης Συνοδικῶν Ἐπιτροπῶν ἐπὶ ἔτη. Συμμετεῖχεν εἰς Πατριαρχικὰς Ἐξαρχίας. Συνώδευσε δύο Πατριάρχαις εἰς πολυαρίθμους ἐν τῷ ἐξωτερικῷ Ἱεραποδημίας αὐτῶν. Ἡ δὲ Μήτηρ Ἐκκλησία, γνωρίζουσα πάντοτε νὰ εὐεργετῇ τὰ πιστὰ καὶ ὀτρηρὰ τέκνα αὐτῆς, τὸν μὲν Ἰούλιον τοῦ 2004 ἀπέδωκε τῷ Δέρκων Κωνσταντίνῳ τὴν Γεροντικὴν ἀξίαν, τὸν δὲ Αὔγουστον τοῦ 2011 ἐξελέξατο αὐτὸν εἰς τὴν λίαν προβεβλημένην Γεροντικὴν Μητρόπολην Νικαίας, ἀποβλέπουσα εἰς τὴν πολύτιμον αὐτοῦ συνειφορὰν καὶ ἀπὸ τῆς νέας αὐτοῦ θέσεως ταύτης.

          Καὶ δὲν διεψεύσθησαν αἱ χρησταὶ προσδοκίαι τῆς Ἐκκλησίας. Διότι ὁ Νικαίας Κωνσταντῖνος ἐπὶ μίαν δεκαετίαν ὑπῆρξε καὶ πάλιν πρόθυμος συναντιλήπτωρ τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριάρχου, κατέστη ὁμολογουμένως ὁ εὐγενὴς καὶ πολιὸς Νέστωρ τῆς ἐνταῦθα Ἱεραρχίας, τὸ ὑπόδειγμα συνόλου τοῦ ἐν τῇ Πόλει ἡμῶν κλήρου. Ἱστορικαὶ ἔμειναν αἱ πρὸς τὴν Ὑ. Θ. Παναγιότητα ἄψογοι προσφωνήσεις αὐτοῦ, ἐπὶ διαφόροις εὐκαιρίαις καὶ ἐπετείοις, τὰς ὁποίας μετὰ μεγάλης ἀδημονίας, χαρᾶς καὶ προσοχῆς προητοίμαζε καὶ ἐν ἀγάπῃ πολλῇ ἐξεφώνει.

          Παραλλήλως, ὁ ἀείμνηστος Γέρων ἐκαλλιέργησε μετὰ τοῦ διαδόχου αὐτοῦ, Σεβ. Μητροπολίτου Γέροντος Δέρκων κυρίου Ἀποστόλου, λίαν ἀγαθὰς διαπροσωπικὰς σχέσεις. Προσήρχετο συχνῶς εἰς τὰς ὑπὸ τοῦ διαδόχου αὐτοῦ τελουμένας Λειτουργίας. Συμπροσηύχετο ἰστάμενος διακριτικῶς ἐν τῷ Ἱερῷ Βήματι καὶ ἐνίοτε, τῇ κανονικῇ ἀδείᾳ τοῦ οἰκείου Ποιμενάρχου, ἐχοροστάτει εἰς Πανηγυρικοὺς Ἑσπερινοὺς ἢ Θείας Λειτουργίας, κυρίως ἐν τῷ Ἱερῷ Ναῷ Ἁγίας Παρασκευῆς Θεραπείων, κατὰ τὴν ὀνομαστικήν του ἑορτήν, καὶ ὅσον αἱ δυνάμεις του τὸ ἐπέτρεπον.

                Κατακλείοντες ἐν συγκινήσει τὴν βραχυτάτην ταύτην καὶ ἀνεπαρκῆ ὁπωσδήποτε ἀναφορὰν εἰς τὸ πρόσωπον καὶ τὸ ἔργον τοῦ προκειμένου ἡμῖν πολυσεβάστου Γέροντος Ἱεράρχου, οὐκ ἔχομεν ὑπομνῆσαι ἄλλό τι, εἰ μὴ τὸ καινοδιαθηκικὸν «ὃς δ᾿ ἂν ποιήσῃ καὶ διδάξῃ» [Ματθ. ε΄, 19]. Διότι, κατὰ τὴν ταπεινὴν ἡμῶν γνώμην, τὸ πλέον σημαντικὸν διὰ πάντα λειτουργὸν τοῦ Θεοῦ τοῦ Ὑψίστου, ἐπιθυμοῦντα τὸν τίτλον τοῦ διδάχου τοῦ ἐμπεπιστευμένου αὐτῷ ποιμνίου, εἶναι ἡ διὰ τοῦ παραδείγματος αὐτοῦ διδασκαλία τοῦ χριστεπωνύμου πληρώματος, διαχρονικῶς διψῶντος διὰ τοιαῦτα παραδείγματα. Γνωστοῦ δὲ ὄντος ὅτι ὁ ἀείμνηστος Γέρων Νικαίας εἶχεν ἀναμφιλέκτως κατακτήσει τὴν ἔξωθεν καλὴν μαρτυρίαν Ὑμῶν, Παναγιώτατε, ἁπάσης τῆς ἐνταῦθα σεπτῆς Ἱεραρχίας, τῆς ἐνταῦθα Ὁμογενείας, καὶ γενικῶς τοῦ κόσμου, Ὀρθοδόξου τε καὶ μή, δυνάμεθα νὰ παραδεχθῶμεν ἐν ἀσφαλεία ὅτι ἐν ζωῇ ὑπῆρξε διὰ πάντας ἡμᾶς διδάσκαλος ἤθους, εὐγενείας, ἀφοσιώσεως εἰς τὴν Μητέρα Ἐκκλησίαν, ἀλλὰ καὶ πρᾳότητος, καθὼς διὰ βίου ἐδίωκε «δικαιοσύνην, εὐσέβειαν, πίστιν, ἀγάπην, ὑπομονήν, πρᾳότητα» [Τιμ. Α΄, Ϛ’, 11]. Ὅθεν, ὡς γνήσιοι κατὰ Χριστὸν καὶ ἐν τῇ Ἐκκλησίᾳ μαθηταὶ αὐτοῦ, βοῶμεν ἐκ μυχίων ψυχῆς τὸ:

«Γέροντος Κωνσταντίνου,

τοῦ Νικαίας ἀγαθοῦ Ἀρχιθύτου,

αἰωνία εἴη καὶ ἄληστος ἡ μνήμη»! 

Γένοιτο. 

[1] ΧαλκηδόνιαΜνήμη Μελίτωνος Χατζῆ Μητροπολίτου Γέροντος Χαλκηδόνος 1913 - 1989, ἐκδ. Συνδέσμου τῶν ἐν Ἀθήναις Μεγαλοσχολιτῶν, Ἀθήνα, 1999, 75.

[2] Ἔνθ. ἀν..

[3] Ἀνθηφόρος Μητροπολίτου Δέρκων ΚωνσταντίνουΠεντηκονταετία προσφορᾶς στὴν Ἐκκλησία 1950 - 2000, ἐκδ. Συνδέσμου τῶν ἐν Ἀθήναις Μεγαλοσχολιτῶν, Ἀθήνα, 2001, σ. 17.

[4] Μητροπολίτου Νικαίας Κωνσταντίνου, Ἀνάλεκτα, ἐκδ. Σταμούλη, Θεσσαλονίκη, 2017, σσ. 81-84.

[5] Ἔνθ. ἀν., σσ. 103 - 106.

[6] Ἔνθ. ἀν., σσ. 167 - 170.  





Πηγαὶ - Βοηθήματα

Ἀνθηφόρος Μητροπολίτου Δέρκων ΚωνσταντίνουΠεντηκονταετία προσφορᾶς στὴν Ἐκκλησία 1950 - 2000, ἐκδ. Συνδέσμου τῶν ἐν Ἀθήναις Μεγαλοσχολιτῶν, Ἀθήνα, 2001.

Τρέχον Ἀρχεῖον Ἀρχιγραμματείας Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, Φάκελλος Ἱερᾶς Μητροπόλεως Δέρκων, Β΄ (2003 - ).

Ἐπετηρὶς τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου ἔτους 2021, ἐκδ. Ἱδρύματος Ὑποστηρίξεως τοῦ Οἰκουμενικοῦ Πατριαρχείου, Θεσσαλονίκη, 2021.

Μητροπολίτου Νικαίας Κωνσταντίνου, Ἀνάλεκτα, ἐκδ. Σταμούλη, Θεσσαλονίκη, 2017.

Σταυρίδου, Β. Θ., Οἰκουμενικὸν ΠατριαρχεῖονἩ Ἱερὰ Μητρόπολις Δέρκων, ἐκδ. Ἀφῶν Κυριακίδη ἀ.ἑ., Θεσσαλονίκη, 1990.

------------------, Οἰκουμενικὸν ΠατριαρχεῖονἩ Ἱερὰ Μητρόπολις Πριγκηποννήσων, ἐκδ. Ἀφῶν Κυριακίδη ἀ.ἑ., Θεσσαλονίκη, 2007.


 

Τα δημόσια γλυπτά της Ζακύνθου για το 1821 αθανατίστηκαν στις e-διαλέξεις της Μητροπόλεως Ζακύνθου για την 200ετηρίδα


Στο πλαίσιο των επετειακών εκδηλώσεων για τα 200 χρόνια από την Εθνεγερσία του 1821 και των σχετικών διαδικτυακών -λόγω Κορονοϊού- διαλέξεων της Ιεράς Μητροπόλεως Ζακύνθου μέσω του Μορφωτικού Κέντρου Λόγου "Αληθώς", την Τετάρτη, 14η Απριλίου 2021, ώρα 8 το βράδυ, η κ. Κατερίνα Δεμέτη, Αρχαιολόγος - Διευθύντρια Μουσείου Σολωμού και Επιφανών Ζακυνθίων, παρουσίασε το εξόχως ενδιαφέρον και πρωτότυπο θέμα: “Δημόσια γλυπτά της Ζακύνθου. Η συμβολή τους στη μνήμη της Ελληνικής Επανάστασης, 200 χρόνια μετά την έναρξή της”

Ανακοίνωση Ι. Μητροπόλεως Ζακύνθου για τον Ακάθιστο Ύμνο στη Ζάκυνθο


Από την Ιερά Μητρόπολη ανακοινώνεται ότι, κατά την Ακολουθία του Ακαθίστου Ύμνου, την Παρασκευή 16 Απριλίου τρέχοντος έτους, στον μεν Μητροπολιτικό Ναό Αγίου Νικολάου των Ξένων θα χοροστατήσει ο Σεβ. Μητροπολίτης Ζακύνθου κ. Διονύσιος Δ΄, στην δε Μονή Στροφάδων και Αγίου Διονυσίου Ζακύνθου θα χοροστατήσει ο Σεβ. Μητροπολίτης Δωδώνης κ. Χρυσόστομος

Και στις δύο περιπτώσεις η Ακολουθία θα αρχίσει στις 6 το εσπέρας, ούτως ώστε να δοθεί η ευκαιρία, σε όσους θα εκκλησιασθούν, να επιστρέψουν στις οικίες τους πριν τις 9 το βράδυ, οπότε απαγορεύεται η κυκλοφορία. Εννοείται ότι υπάρχει το ανώτατο όριο είκοσι (20) πιστών, οι οποίοι θα ημπορούν να εισέλθουν, όπως έχει ορίσει η ισχύουσα Κοινή Υπουργική Απόφαση (ΚΥΑ).

Παράλληλα, γίνεται σύσταση, όλες οι Ενορίες και οι Μονές της Ζακύνθου να αρχίσουν νωρίτερα την Ακολουθία του Ακαθίστου Ύμνου, για τους λόγους που προαναφέρθηκαν. Σε κάθε περίπτωση, είναι ανάγκη να τηρηθούν όλα τα τα προληπτικά μέτρα έναντι του κινδύνου εκ του Κορονοϊού (αριθμός πιστών, μάσκες, αντισηπτικά, αποστάσεις κλπ.), με ευθύνη των κατά τόπους Εκκλησιαστικών Συμβουλίων.

Εκ της Ιεράς Μητροπόλεως Ζακύνθου

Τετάρτη, 14 Απριλίου 2021

ΜΕΤΑΝΟΗΣΑΜΕ; (α΄ μέρος)

π. Δημητρίου Μπόκου

Οι άγιοι τρεις Παίδες

Ο αρχαίος βασιλιάς των Βαβυλωνίων Ναβουδοχοδονόσορ κυρίευσε την Ιερουσαλήμ, κατέστρεψε τον Ναό του Σολομώντα, αφού λεηλάτησε τους θησαυρούς του και μετέφερε αιχμαλώτους στη Βαβυλώνα τους περισσότερους από όσους Ισραηλίτες επέζησαν από τις σφαγές. Αυτή είναι η λεγόμενη βαβυλώνια αιχμαλωσία που κράτησε εβδομήντα χρόνια. Μεταξύ των αιχμαλώτων ήταν και ο προφήτης Δανιήλ με τους τρεις ευσεβείς φίλους του Ανανία, Αζαρία και Μισαήλ. Κατά θεία οικονομία ο Ναβουχοδονόσορ τους περιέβαλε με την ευμένειά του και τους εμπιστεύθηκε τα ανώτερα αξιώματα στη διακυβέρνηση του βασιλείου του.

Κάποτε ο Ναβουχοδονόσορ έφτιαξε ένα τεράστιο χρυσό ομοίωμά του, το έστησε σε μια πεδιάδα και πρόσταξε να πέσουν όλοι να το προσκυνήσουν. Οι τρεις φίλοι του Δανιήλ όμως αρνήθηκαν και ο βασιλιάς τους έριξε σε ένα φοβερό καμίνι, που είχε πυρακτωθεί σε υπερβολικό βαθμό, «επταπλασίως». Αλλά οι τρεις νέοι έμειναν αβλαβείς, καθόσον άγγελος Θεού, όμοιος «υιώ Θεού», κατέβηκε στην καιομένη κάμινο και η φωτιά δεν τους άγγιξε καθόλου, ούτε τις τρίχες τους, ούτε τα ρούχα τους. Από τη στιγμή που βρέθηκαν στο φλεγόμενο καμίνι, ο Αζαρίας στάθηκε όρθιος «εν μέσω του πυρός» και εξ ονόματος των τριών, αλλά και εξ όλου του ισραηλιτικού λαού, προσευχήθηκε στον Θεό με τα λόγια:

Εσπερινή Προηγιασμένη Λειτουργία Τετάρτης Ε΄ Νηστειών στη Φανερωμένη Μπανάτου


Εσπέρας Τετάρτης Ε΄ Νηστειών, 14ης Απριλίου 2021, στον Ναό της Φανερωμένης εν Βανάτω Ζακύνθου, έγινε Εσπερινή Θεία Λειτουργία των Προηγιασμένων Δώρων, ιερουργούντος του π. Ιωάννου Ρένεση, Εφημερίου Φαγιά και Δράκα. 
     Κατά την διάρκεια των εσπερίων αποδόθηκαν κατανυκτικά τα λεγόμενα "πρινιστέλια" τροπάρια, δηλαδή τα κατ' αλφάβητον 24 τροπάρια, τα οποία όλα καταλήγουν στη θερμή ικεσία: "Κύριε, πριν εις τέλος απόλωμαι, σώσον με".
     Συμπροσευχόμενος ήταν ο οικείος Εφημέριος π. Παναγιώτης Καποδίστριας, ο οποίος ομίλησε απ' άμβωνος προς τους εκκλησιασθέντες πιστούς περί της αναγκαιότητος της όσο γίνεται συχνότερης Θείας Ευχαριστίας ως βιώσεως -από τα τώρα- του μέλλοντός μας, ήτοι της Βασιλείας των Εσχάτων.
     Εκκλησιάσθηκαν και κοινώνησαν των Αχράντων Μυστηρίων τόσοι όσοι ορίζουν οι κυβερνητικές διατάξεις έναντι του Κορονοϊού.
[Φωτογραφίες: Σπύρος Δρογγίτης]

Η Ακολουθία του Μεγάλου Κανόνος στον Ναό Αγ. Ελευθερίου πόλεως Κερκύρας [2ωρο video]


Το εσπέρας της Τετάρτης Ε΄ Νηστειών, 14 Απριλίου 2021, στον Ναό του Αγίου Ελευθερίου και Αγίας Άννης πόλεως Κερκύρας, εψάλη η Ακολουθία του Μεγάλου Κανόνος (ποίημα αγίου Ανδρέου Κρήτης) μετά Μικρού Αποδείπνου. 

ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ ΤΟ ΠΛΗΡΕΣ ΒΙΝΤΕΟ:

Ταπείνωση: Η ξεχασμένη αρετή στις σχέσεις

 

«Αγάπη και ταπείνωση! Ιερό ζευγάρι! Η μία υψώνει και η άλλη συγκρατεί όσους υψώθηκαν και δεν τους αφήνει ποτέ να πέσουν» (άγιος Ιωάννης της Κλίμακος)

                Η πιο ξεχασμένη αρετή στις ανθρώπινες σχέσεις είναι η ταπείνωση. Ζητούμε από τον άλλο να διορθωθεί, να αλλάξει, χωρίς να εξετάζουμε αν μπορεί. Γνωρίζουμε ότι πρέπει να αλλάξουμε, αλλά αποφασίζουμε ότι δεν μπορούμε. Διότι η όποια αλλαγή ξεκινά από την αμοιβαία διάθεση περιορισμού των δικαιωμάτων του εγωισμού μας. Αυτό όμως προϋποθέτει αυτογνωσία. Αυτοκριτική. Σκάψιμο εντός μας. Συναίσθηση ότι έχουμε ελλείψεις. Αντίθετα, είναι εύκολο να βλέπουμε τις ελλείψεις του άλλου, ιδίως όταν εκείνος δεν τις κρύβει. Όταν τις διατρανώνει ως χαρακτηριστικό που δεν θέλει να αλλάξει. Όταν απαιτεί από μας να τις δεχτούμε, κάποτε υπερτονίζοντας ότι αυτό σημαίνει αγάπη, αυτό σημαίνει χριστιανισμός, να ανεχόμαστε την κακοτροπιά, να συμβιβαζόμαστε μ’  αυτήν και να μην ζητάμε καμία αλλαγή. Και βλέποντας τον άλλο, αφήνουμε κατά μέρος τον εαυτό μας.

Συνάντηση του Οικουμενικού Πατριάρχου με τον Υπουργό Εξωτερικών της Ελλάδος

 

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟ

Γραφείο Τύπου και Επικοινωνίας

Σε εγκάρδια ατμόσφαιρα συναντήθηκαν η Α.Θ.Παναγιότης ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος με τον Εξοχ. Υπουργό Εξωτερικών της Ελλάδος κ. Νικόλαο Δένδια, σήμερα, Τετάρτη, 14 Απριλίου 2021.

Ο Παναγιώτατος και ο Εξοχ. κ. Υπουργός είχαν μακρά και εποικοδομητική συζήτηση για ζητήματα αμοιβαίου ενδιαφέροντος.

Κατά την έναρξη της συναντήσεώς τους, ενώπιον των εκπροσώπων των Μέσων Γενικής Ενημερώσεως, ο Οικουμενικός Πατριάρχης καλοσώρισε θερμά τον Έλληνα Υπουργό Εξωτερικών και αναφέρθηκε στην αυριανή συνάντηση του κ. Δένδια με τον ομόλογό του κ. Τσαβούσογλου, στην Άγκυρα.

Προηγιασμένη και Μεγάλος Κανόνας στον Καθεδρικό του Αγίου Στεφάνου Παρισίων

Προηγιασμένη Θ. Λειτουργία ετελέσθη σήμερα στον Μητροπολιτικό Ι. Ναό Αγίου Στεφάνου Παρισίων από τον Πρωτοπρεσβύτερο π. Παναγιώτη Ξενιτέλη, καθώς και οι Ακολουθίες του Μεγάλου Κανόνος μετά του Αποδείπνου.

Οι πιστοί προσήλθαν τηρώντας τις αποστάσεις ασφαλείας και όλα τα προβλεπόμενα μέτρα για την προστασία από την πανδημία του κορωνοϊού.

Στο τέλος ομίλησε ο Θεοφιλ. Επίσκοπος Μελιτηνής κ. Μάξιμος αναλύοντας το μήνυμα του Μεγάλου Κανόνος περί μετανοίας και περί της προετοιμασίας των πιστών για το Πάσχα.

Ανακοινωθέν εκ Φαναρίου για την κοίμηση του Μητροπολίτου Συνάδων Διονυσίου

ΟΙΚΟΥΜΕΝΙΚΟΝ ΠΑΤΡΙΑΡΧΕΙΟΝ

ΑΓΙΑ ΚΑΙ ΙΕΡΑ ΣΥΝΟΔΟΣ

Ἀνακοινοῦται μετά τῆς κατ᾿ ἄνθρωπον θλίψεως ἡ πρός Κύριον ἐκδημία τοῦ ἀειμνήστου Μητροπολίτου Συνάδων κυροῦ Διονυσίου. Ἐπί τῷ ἀκούσματι τῆς δυσαγγέλου ταύτης εἰδήσεως, ἡ Α. Θ. Παναγιότης, ὁ Οἰκουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαῖος, ἐν συνεννοήσει μετά τῶν ἐνδημούντων ἁγίων Ἀρχιερέων, καθώρισε τά τῆς Ἐξοδίου Ἀκολουθίας τοῦ ἀπό διαφόρων θέσεων διακονήσαντος σεμνῶς καί φιλοτίμως τήν Μητέρα Ἐκκλησίαν μακαριστοῦ Ἱεράρχου.

Οὕτως, ἀπεφασίσθη ὅπως:

α) ἡ νεκρώσιμος Ἀκολουθία ψαλῇ ἐν τῷ Πανσέπτῳ Πατριαρχικῷ Ναῷ, τήν Δευτέραν, 19ην Ἀπριλίου 2021, καί ὥραν 12.00 μεσημβρινήν ὑπ΄ Αὐτοῦ, συμπαραστατουμένου ὑπό τῶν ἐνταῦθα ἁγίων Ἀρχιερέων,

β) τήν πρωΐαν τῆς αὐτῆς ἡμέρας τελεσθῇ Ἀρχιερατική Θεία Λειτουργία τῶν Προηγιασμένων Δώρων, εἰς τό τέλος τῆς ὁποίας ἀναγνωσθήσεται νεκρώσιμον Τρισάγιον ὑπέρ ἀναπαύσεως τῆς ψυχῆς τοῦ ἀειμνήστου, ὑπό τοῦ Σεβ. Μητροπολίτου Καλλιουπόλεως καί Μαδύτου κ. Στεφάνου,

γ) τήν κοίμησιν ἐξαγγείλουν διά νεκρωσίμου ἀγγελτηρίου ἡ Α. Θ. Παναγιότης καί οἱ ἐν τῇ Πόλει ἐνδημοῦντες Σεβ. ἅγιοι Ἀρχιερεῖς,

δ) τό πένθος τῆς Ἐκκλησίας ἄγωσιν οἱ Σεβ. Μητροπολῖται Κυδωνιῶν κ. Ἀθηναγόρας καί Σηλυβρίας κ. Μάξιμος,

ε) τόν ἐπικήδειον ἐκφωνήσῃ ὁ Ἱερολ. Πατριαρχικός Διάκονος κ. Οἰκουμένιος Ἀμανατίδης,

ς) ὁ ἐνταφιασμός γένηται ἐν τῷ Κοιμητηρίῳ Ζωοδόχου Πηγῆς Βαλουκλῆ.

Ἐν τοῖς Πατριαρχείοις, τῇ 14ῃ Ἀπριλίου 2021

Ἐκ τῆς Ἀρχιγραμματείας τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου

Εξεδήμησε προς Κύριον ο Μητροπολίτης Συνάδων Διονύσιος


Εξεδήμησε προς Κύριον σήμερα, Τετάρτη Ε΄ Νηστειών, 14η Απριλίου 2021 ο Μητροπολίτης του Οικουμενικού Θρόνου,  Συνάδων Διονύσιος σε ηλικία 75 ετών. 
Ο κατά κόσμον Χαράλαμπος Σακάτης γεννήθηκε στην Πρίγκηπο στις 4 Σεπτεμβρίου 1946. Αποφοίτησε από τη Θεολογική Σχολή της Χάλκης το 1971. Διάκονος χειροτονήθηκε το 1971 από τον Μητροπολίτη Πέργης Ευάγγελο. Ως Διάκονος υπηρέτησε στη Μητρόπολη Πριγκηποννήσων. Πρεσβύτερος χειροτονήθηκε το 1989 από τον Μητροπολίτη Λύστρων Καλλίνικο και προχειρίσθηκε σε Μέγα Αρχιμανδρίτη. Στις 15 Σεπτεμβρίου 1996 στον Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου στο Φανάρι χειροτονήθηκε τιτουλάριος Επίσκοπος Συνάδων. Τη χειροτονία τέλεσε ο Μητροπολίτης Δέρκων Κωνσταντίνος, συμπαραστατούμενος από τους Μητροπολίτες Τυάνων Φίλιππο, Σελευκείας Κύριλλο, Φιλαδελφείας Μελίτωνα και Σεβαστείας Δημήτριο. Διηκόνησε επί σειρά ετών ως Αρχιερατικώς Προϊστάμενος της Περιφερείας Φαναρίου - Κερατίου Κόλπου, της Αρχιεπισκοπής Κωνσταντινουπόλεως. 
Στις 7 Ιουλίου 2015 προήχθη σε εν ενεργεία Μητροπολίτη. 

Συνάντηση του ΥΠΕΞ Ελλάδας Ν. Δένδια με τον Οικουμενικό Πατριάρχη Βαρθολομαίο

Συνάντηση με τον Οικουμενικό Πατριάρχη κ.κ. Βαρθολομαίο, στο Σισμανόγλειο Μέγαρο και όχι στο Οικουμενικό Πατριαρχείο (λόγω κρουσμάτων Covid-19), είχε στην Κωνσταντινούπολη σήμερα περί το μεσημέρι, ο Yπουργός Εξωτερικών της Ελλάδας κ. Νίκος Δένδιας. Το ενδιαφέρον των τουρκικών ΜΜΕ μάλιστα για τη συνάντηση είναι ιδιαίτερα έντονο.

ΕΙΣ ΜΝΗΜΗΝ: Αναδρομή στη μεγάλη Έκθεση Φωτογραφίας ΝΙΚΟΛΑΟΥ Α. ΜΑΓΓΙΝΑ (+) στην Πόλη, το 2016

Αγαπητοί φίλοι του "Νυχθημερόν",

το πολυπεριοδικό μας βρέθηκε στην Κωνσταντινούπολη στις 29 Νοεμβρίου 2016, για την Θρονική Εορτή εκείνης της χρονιάς και κάλυψε εκ του πλησίον την διοργανούμενη κατ' εκείνο το εόρτιο βράδυ -στο Σισμανόγλειο Μέγαρο- εκδήλωση για τα Εγκαίνια της Έκθεσης Φωτογραφίας του Νικολάου Α. Μαγγίνα, με θέμα: "Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος. Είκοσι πέντε χρόνια διακονίας 1991-2016".

Τη σχετική εκείνη δημοσίευσή μας, με πλούσιο φωτογραφικό υλικό, ανασύρουμε και προτείνουμε σήμερα εις μνήμην του ΝΙΚΟΛΑΟΥ Α. ΜΑΓΓΙΝΑ, ο οποίος τόσο απρόσμενα μετοίκησε στην Αιωνιότητα, εξαιτίας του φονευτή του καιρού μας Κορωνοϊού.

Είναι σίγουρο ότι θα μείνει αλησμόνητος!

π. Π.Ν.Κ.

Δ Ε Ι Τ Ε   Α Κ Ο Λ Ο Υ Θ Ω Σ:

Τρίτη, 13 Απριλίου 2021

Νίκος Μαγγίνας: Ο φύλακας άγγελος του Οικουμενικού Πατριάρχη

Με τον Πατριάρχη συνεργάστηκε επί τρεις δεκαετίες.

Μαργαρίτα Πουρνάρα | Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΗ | 13.04.2021 • 20:53

Για όσους τον είχαν γνωρίσει –έστω και ακροθιγώς, όπως εγώ– ο Νίκος Μαγγίνας δεν ήταν μόνο το μάτι πίσω από τον φακό που απαθανάτιζε τον Πατριάρχη, αλλά κάτι σαν φύλακας άγγελός του. Τόσο αταλάντευτα ταγμένος στο Οικουμενικό Πατριαρχείο και τους Ρωμιούς της Πόλης, που έδινε στη λέξη «πιστός» μια δισυπόστατη έννοια: τόσο στην ορθοδοξία όσο και στον ίδιο τον Ποιμενάρχη και τους συντοπίτες του. «Έφυγε» χτυπημένος από τον κορωνοϊό, καθώς αντιμετώπιζε θέματα με την καρδιά του. Σήμερα θα ταφεί στα ιερά χώματα του κοιμητηρίου Σισλί, στον κοιμητηριακό ναό του οποίου θα γίνει και η εξόδιος ακολουθία. Ο απροσδόκητος θάνατός του σκόρπισε θλίψη στο Φανάρι. Ηταν ένας άνθρωπος με πολύ χαρακτηριστικό, γλυκό μειδίαμα, πράος αλλά και συγκρουσιακός όπου έπρεπε, αυθεντικός και ειλικρινής. 

Αυτή την εβδομάδα: Δυο Εσπερινές Προηγιασμένες Λειτουργίες στη Φανερωμένη Μπανάτου


Αγαπητοί Φίλοι μας, 

Ενημερώνουμε τους ενδιαφερόμενους ότι κατ' αυτή την εβδομάδα Ε΄ των Νηστειών, θα τελεσθούν δύο εσπερινές Θείες Λειτουργίες των Προηγιασμένων Δώρων, στον Ναό της Φανερωμένης μας εν Βανάτω της Ζακύνθου:
 
Η πρώτη θα γίνει την ερχόμενη Τετάρτη, 14 Απριλίου 2021, από ώρα 6 έως 7.30 μ.μ. 
και 
η δεύτερη, την ερχόμενη Πέμπτη του Μεγάλου Κανόνος, 15 Απριλίου 2021, από ώρα 6 έως 7.15 μ.μ.

Προβλέφτηκε να υπάρξουν οι δύο αυτές λειτουργικές ευκαιρίες στην Ενορία μας, ούτως ώστε να μπορέσουν να μετάσχουν των Αχράντων Μυστηρίων οι επιθυμούντες,  για να μην υπάρχει συνωστισμός κατά τις Κυριακές.

Εκ του Εκκλησιαστικού Συμβουλίου

Διονύση Σέρρα: ΣΥΛΛΕΓΟΝΤΑΣ ΦΩΣ ΑΠΟ ΤΙΣ "ΚΑΜΕΝΕΣ ΠΕΤΑΛΟΥΔΕΣ" ΤΟΥ ΠΑΝΑΓΙΩΤΗ ΚΑΠΟΔΙΣΤΡΙΑ

Το φως βαθαίνει
χαρές ξαναγίνονται
πένθη και πουλιά.
         Π. Καποδίστριας
(«Μετασολωμικά συμβάντα», ό.π., σ. 425)

ΓΝΩΣΤΟΣ και εκλεκτός Ζακυνθινός ποιητής και δοκιμιογράφος, ο Παναγιώτης Καποδίστριας σφραγίζει την 30χρονη γόνιμη και σταθερή πορεία του στον χώρο των νεοελληνικών γραμμάτων με την εξαίρετη συγκεντρωτική έκδοση των ποιημάτων του υπό τον γενικό τίτλο Καμένες Πεταλούδες. Ποιήματα 1979-2009. Πρόκειται για ένα εκφραστικό προσωπικό και πολυφωνικό – πολυσύνθετο πόνημα και δώρημα, απ’ όπου κάθε ικανός και ευαίσθητος δέκτης, αναγνώστης ή συνοδίτης, όπως και κάθε φίλος της ουσιαστικής και ηδύσημης Ποίησης, βγαίνει πλουσιότερος και καλύτερος ψυχοπνευματικά, χαίροντας για πολλά και ποικίλα και αποκομίζοντας περισσότερα και επωφελέστερα από τον αυθεντικό και ανθεκτικό «κόσμο» της σκέψης, της ενδοχώρας και του από τα πρώτα κιόλας βήματα ώριμου και αναγνωρίσιμου (αισθητικά, γλωσσικά, υφολογικά, θεματικά κλπ.) Λόγου του ποιητή, που το ίδιο άξια και παραγωγικά διακονεί, ως θεολόγος και κληρικός, τον χώρο της τοπικής και της άλλης σύγχρονης νεοελληνικής Εκκλησίας, με πολλές σημαντικές πολυθεματικές γι’ αυτήν γραφές ή εκδόσεις.

Ο άψογος και καλαίσθητος στη μορφή και πολυεπίπεδος και καλλιεπής στο περιεχόμενό του πολυσέλιδος τόμος (επί-γνωση, Σταμούλης Αντ. Εκδοτικός Οίκος, Θεσσαλονίκη 2010, σ. 459), χάρη στο επίμονο και επίπονο «παρών» του ζακυνθινού λογοτέχνη και συγγραφέα και χάρη στη θετική συμβολή όλων όσοι συνέβαλαν φιλοπνευματικά, υπεύθυνα, σεβαστικά και αγαπητικά σ’ αυτό το αξιέπαινο και άρτιο αποτέλεσμα (Αντ. Σταμούλης, εκδότης, Δημ. Γ. Μαγριπλής, επιμελητής της έκδοσης, και Αγγελική Κοκονάκη, εικαστικός), συγκροτεί μια ξεχωριστή τ ι μ ή και για τον ίδιο τον ποιητή, τον ήδη καταξιωμένο και βραβευμένο Π. Καποδίστρια, και για τη σημερινή (πολιτιστικά πολυδοκιμαζόμενη) ιδιαίτερη πατρίδα του, καθώς και για την όλη νεότερη Ποίησή μας, όπου πολλά αντιποιητικά, κοινότοπα και ασήμαντα ή ανούσια (του συρμού ή της ελαφρότητας…) συναντάμε, με τις όποιες φωτεινές εξαιρέσεις –όπως η ανά χείρας έκδοση- να επιβεβαιώνουν τον κανόνα.

Η πρεσβεία της Παναγίας

π. Δημητρίου Μπόκου

«Χαίρε δεκτόν πρεσβείας θυμίαμα»

Οι Χαιρετισμοί είναι ένας μεγαλόπνοος ύμνος προς την Παναγία. Την υμνούμε με τα λαμπρότερα λόγια της ανθρώπινης γλώσσας για την ανεπανάληπτη ωραιότητα που περιβάλλει την υπέροχη μορφή της. Ανάμεσα στα πολλά εγκώμια, που ο ποιητής του Ακαθίστου Ύμνου απευθύνει στο πρόσωπό της, είναι και ο στίχος: «Χαίρε δεκτόν πρεσβείας θυμίαμα».

Η Παναγία είναι ο μεγάλος πρέσβυς μας μπρος στον Θεό. Η πρεσβεία της για τον κόσμο είναι αδιάκοπη. Και ευχαρίστως ευπρόσδεκτη από τον Θεό. Σαν το ευωδιαστό θυμίαμα. Γιατί ο Θεός δέχεται τόσο ευχάριστα την πρεσβεία της Παναγίας;

Αναφέρεται πως ο σοφός Σολομώντας, βασιλιάς του Ισραήλ, με τον μοναδικό πλούτο και τη δύναμη που είχε αποκτήσει, έστησε για τον εαυτό του στο παλάτι του ένα χρυσό και ψηλό θρόνο. Γύρω απ’ αυτόν δορυφορούσαν οι φρουροί του. Όποιος ήθελε να μιλήσει στον βασιλιά, είχε δικαίωμα να πλησιάσει μόνο μέχρι τα έξι μέτρα από τον θρόνο. Όχι περισσότερο. Μια μέρα μπαίνει αναπάντεχα στην αίθουσα του θρόνου η μητέρα του. Όπως ήταν καθιερωμένο, στέκεται στα έξι μέτρα απ’ τον βασιλιά και αρχίζει να τον παρακαλεί για κάποιο ζήτημα. Τότε ο Σολομώντας σηκώνεται αμέσως από τον θρόνο του και την καλεί να πλησιάσει κοντά του.

Ο ΦΩΤΟΓΡΑΦΟΣ


π

Μητροπολίτου πρ. Χαλκηδόνος θανασίου

πάντα βρίσκονται στ πρόσωπο".

(Κικέρων) 

Ὡς γνωστόν, ὑπάρχουν στὴ ζωή μας συχνά ἄνθρωποι ποὺ μᾶς "ἐντυπωσιάζουν" μὲ τὴ μορφή, τὴν ἐμφάνιση, τοὺς τρόπους, τὴν ὁμιλία τους κ.ἄ. Ἀρκεῖ αὐτὸς ποὺ τοὺς ἀντικρύζει νἄχει τὸ ἀπαραίτητο πρὸς τοῦτο αἰσθητήριο καὶ νὰ τοὺς "ἀνακαλύπτει". Κι’ ἂν ἀκόμη εἶναι ἀμόρφωτος, καίτοι ἡ μόρφωσις ὀξύνει τὸ "Emar-ικο" αἰσθητήριο. Γι’ αὐτὸ κι’ ὅταν κάποιος ἀδαὴς πλησίασε τὸν μεγάλο Vollard ἐρωτώντας τον πῶς διακρίνει τοὺς ἐκκολαπτόμενους δημιουργούς, ἐκεῖνος ἐμβλέψας αὐτὸν "ἀλωπηκῶς", τοῦ ἔδειξε τὰ μάτια, τὰ αὐτιὰ καὶ τὴν μύτη του (ὅραση, ἀκοή, ὄσφρηση), καθότι τοῦτο δὲν γίνεται ρετσετικῶς. 

ΜΝΗΜΗ ΝΙΚΟΥ ΜΑΓΓΙΝΑ (1952-2021). Στο καλό, αγαπητέ…


Του Γιάννη Γιγουρτσή

Συντονιστή Εκπαίδευσης Ομογενειακών Σχολείων

Φωτογραφίες: Στέλιος Γιανσακίδης

Πέθανε τα ξημερώματα του Σαββάτου 10 Απριλίου, από επιπλοκές λόγω κορωνοϊού ο Νίκος Μαγγίνας, ο δημοσιογράφος και προσωπικός φωτογράφος-σκιά του Πατριάρχη Βαρθολομαίου επί δεκαετίες. Έσβησε ήσυχα, στον ύπνο του, μέσα στο δωμάτιό του στο αγαπημένο του Φανάρι. Δεν θα ήθελε και ο ίδιος να γίνει κάπου αλλού. Λίγες μέρες πριν, άκουσα, ήταν να πάει στην Αθήνα, αλλά έχασε το αεροπλάνο. Στο νέο τέστ που χρειάστηκε για να φύγει ξανά, εμφανίστηκε ο ύπουλος ιός.

Ὠιδή ἐπικήδειος, σέ ὕφος προσωπικό, στόν Νίκο Μαγγίνα

ὑπό Ἀρχιμανδρίτου Γρηγορίου Φραγκάκη,
Ἀρχιγραμματέως τῆς Ἁγίας καί Ἱερᾶς Συνόδου
«Οἱ ἐλαφροί ἄς μέ λέγουν ἐλαφρόν.
Στά σοβαρά πράγματα ἤμουν πάντοτε ἐπιμελέστατος.
Καί θά ἐπιμείνω,
ὅτι κανείς καλλίτερά μου δέν γνωρίζει Πατέρας ἤ Γραφάς, ἤ τούς Κανόνας τῶν Συνόδων.»
(Κ. Καβάφη, «Βυζαντινός Ἄρχων, ἐξόριστος, στιχουργῶν»)
Μέ τούς στίχους τοῦ Ἀπριλιάτικου ποιητῆ, πού, ἀπό τήν ὥρα πού τόν γνώρισα, ἔνιωθα ὅτι τοῦ ταιριάζουν, ἐπιλέγω νά συνθέσω, Σεπτῇ ἐντολῇ, λίγες «ἀράδες», σάν μιά ἀνοιξιάτικη ἀνθοδέσμη στό κατευόδιό του, σάν μιά φωλιά στό χελιδόνι πού ξαφνικά πέταξε κι’ ἐπέστρεψε στό θάλπος τῶν ἀβραμιαίων κόλπων, σάν μιά ᾠδή, ὅπως τά τραγούδια πού ἄκουγε διαρκῶς καί ζητοῦσε: «στεῖλτο μου».

Αυστραλίας Μακάριος για Νίκο Μαγγίνα: Προπέμπουμε σήμερα ένα κοσμοκαλόγερο

Με μεγάλη θλίψη και πόνο ψυχής έφτασε στην Αυστραλία το δυσάρεστο άγγελμα της κοιμήσεως του αειμνήστου Νικολάου Μαγγίνα, δημοσιογράφου και φωτογράφου του Οικουμενικού μας Πατριαρχείου και φίλου του Αρχιεπισκόπου μας.

Ο Αρχιεπίσκοπος, σήμερα 13 Απριλίου, κατά την ώρα που ετελείτο η Εξόδιος Ακολουθία του μακαριστού Νικολάου στο Κοιμητήριο του Σισλί στην Κωνσταντινούπολη, την ίδια ώρα (ώρα Αυστραλίας 19.00 μ.μ.) στον Ιερό Καθεδρικό Ναό του Ευαγγελισμού της Θεοτόκου στο Σύδνεϋ, τέλεσε Τρισάγιο υπέρ αναπαύσεως της ψυχής του. Στο τέλος του Τρισαγίου ο Σεβασμιώτατος, καθαρά συγκινημένος, είπε μεταξύ άλλων τα εξής:

Η Εξόδιος Ακολουθία για τον Νίκο Μαγγίνα παρόντος του Οικουμενικού Πατριάρχου [live]


Σε κλίμα συγκίνησης και κατάνυξης, υπαιθρίως στο Κοιμητήριο του Σισλί, τελείται αυτή την ώρα η Εξόδιος Ακολουθία για τον αείμνηστο Νικόλαο Α. Μαγγίνα, αφοσιωμένο φωτογράφο του Οικουμενικού Θρόνου, κοιμηθέντα προ ολίγων ημερών, εξαιτίας επιπλοκών εκ του Κορωνοϊού. 
     Της ιεράς Ακολουθίας προεξάρχει ο Μητροπολίτης Σαράντα Εκκλησιών κ. Ανδρέας, ενώ παρίσταται αυτοπροσώπως και προσευχητικώς ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος, ο Οποίος τιμά δι' αυτού του τρόπου την αναχώρηση για την Αιωνιότητα τού ηγαπημένου συνεργάτου του.

ΑΚΟΛΟΥΘΕΙ Η ΑΠΕΥΘΕΙΑΣ ΜΕΤΑΔΟΣΗ:

Η πιστότης προς την Ορθοδοξία της Ελλάδος και η ομοία του Προκαθημένου της Εκκλησίας της Πολωνίας

Ο Μητροπολίτης Βαρσοβίας Σάββας 

 Του Αρχιμανδρίτου του Οικουμενικού Θρόνου Γεράσιμου Φραγκουλάκη

«Ελλάς, πού έστιν η πιστότης σου προς την Ορθοδοξίαν και προς την πλουσίαν παράδοσιν των Αγίων Πατέρων;». Με αυτά τα λόγια υποτίθεται ότι εκφράζει την αγωνία του για την Εκκλησία ο Προκαθήμενος της Ορθόδοξης Εκκλησίας της Πολωνίας Μακαριώτατος Μητροπολίτης κ. Σάββας. 

Δευτέρα, 12 Απριλίου 2021

Θετικός Covid-19 ο Μητροπολίτης Καρπενησίου κ. Γεώργιος


ΕΚΤΑΚΤΗ ΕΝΗΜΕΡΩΣΗ ΙΕΡΑΣ ΜΗΤΡΟΠΟΛΕΩΣ ΚΑΡΠΕΝΗΣΙΟΥ 

Κατόπιν πυρετού που εμφάνισε τις πρωινές ώρες της Δευτέρας 12/4, ο Σεβασμιώτατος Μητροπολίτης μας υποβλήθηκε σε rapid test, το οποίο ήταν θετικό. Ως εκ τούτου, θα μείνει σε κατ’ οίκον περιορισμό για 14 ημέρες, ακολουθώντας τις υγειονομικές οδηγίες των θεραπόντων ιατρών. Το διάστημα αυτό το γραφείο του Σεβασμιωτάτου θα παραμείνει κλειστό.

Θετικός Covid-19 ο Μητροπολίτης Ταμασού και Ορεινής κ. Ησαΐας

Θετικός στον κορωνοϊό διαγνώστηκε ο Μητροπολίτης Ταμασού και Ορεινής Ησαΐας, ο οποίος τέθηκε σε αυτοπεριορισμό.

Ο Μητροπολίτης διαγνώστηκε ως θετικός έπειτα από δειγματοληπτικό έλεγχο με τεστ ταχείας ανίχνευσης στη Μητρόπολη Ταμασού, στην οποία τέθηκαν σε εφαρμογή τα υγειονομικά πρωτόκολλα.

Σημειώνεται ότι στην Μητρόπολη το τελευταίο διάστημα εντοπίστηκαν άλλα δύο κρούσματα.