e-περιοδικό της Ενορίας Μπανάτου εν Ζακύνθω. Ιδιοκτήτης: Πρωτοπρεσβύτερος του Οικουμενικού Θρόνου Παναγιώτης Καποδίστριας (pakapodistrias@gmail.com), υπεύθυνος Γραφείου Τύπου Ι. Μητροπόλεως Ζακύνθου. Οι δημοσιογράφοι δύνανται να αντλούν στοιχεία, αφορώντα σε εκκλησιαστικά δρώμενα της Ζακύνθου, με αναφορά του συνδέσμου των αναδημοσιευόμενων. Η πνευματική ιδιοκτησία προστατεύεται από τον νόμο 2121/1993 και την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης, κυρωμένη από τον νόμο 100/1975.

Τα νεότερα στα θεματικά ένθετα

Σάββατο, 26 Ιανουαρίου 2019

Πατριαρχικά Εσπέρια στο Φανάρι για την Ανακομιδή των Λειψάνων του Αγ. Ιωάννου του Χρυσοστόμου [video]


Απόγευμα Σαββάτου, 26ης Ιανουαρίου 2019, εψάλη ο Αναστάσιμος Εσπερινός στον πάνσεπτο Πατριαρχικό Ναό του Αγίου Γεωργίου του Τροπαιοφόρου. Χοροστάτησε από του Παραθρονίου -ως είθισται- ο Οικουμενικός Πατριάρχης κ.κ. Βαρθολομαίος, στον δε Πατριαρχικό Θρόνο είχε τοποθετηθεί η Εικόνα του Αγίου Ιωάννου του Χρυσοστόμου επί τη αυριανή εορτή της Ανακομιδής των Λειψάνων Του. Ενώπιον του Θρόνου ευρίσκοντο για προσκύνημα τα εκ της Καθολικής Εκκλησίας μετακομισθέντα Λείψανα Του προ ολίγων ετών.



Ορθώνοντας ανάστημα κι εμείς πλάι στον Ζακχαίο

ΟΜΙΛΙΑ  ΣΤΟ ΕΥΑΓΓΕΛΙΚΟ ΑΝΑΓΝΩΣΜΑ 
της Κυριακής ΙΕ΄ Λουκά 
27 Ιανουαρίου 2019 
(Λουκ. ιθ΄ 1-10)

Γράφει ο π. Αναστάσιος Στεργιώτης 


Πολύ πλούσιος υπήρξε ο Ζακχαίος, ο Αρχιτελώνης. Όμως, παρά τα πλούτη του, ένιωθε βαθιά δυστυχής, διότι του έλειπε το κυριότερο: η χάρη και η ευλογία του Θεού. Και γι’ αυτόν ακριβώς τον λόγο, επιδίωκε εναγωνίως να συναντήσει τον Κύριο, χωρίς καλά-καλά να γνωρίζει το γιατί.

Ο Κύριος όμως γνώριζε την εσωτερική αγωνία του Ζακχαίου, την δίψα του για τον Θεό και την αγαθή του προαίρεση. Γι’ αυτό μετέβη ο ίδιος στο σπίτι του, καταδεχόμενος να συναναστραφεί με έναν αμαρτωλό και μισητό άνθρωπο. Και, ασφαλώς, είναι γνωστό το πόσο λαομίσητο ήταν το επάγγελμα του τελώνη, δηλαδή του εισπράκτορα των φόρων. Οι άνθρωποι αυτοί εθεωρούντο άδικοι και εκμεταλλευτές, συνεργάτες των Ρωμαίων δυναστών του εβραϊκού λαού. Γι’ αυτό και ξένισε πολλούς η παρουσία του Ιησού στο σπίτι του.

Όμως ο Κύριος ήλθε να σώσει το «απολωλός». Και απολωλός πρόβατο δεν ήταν μόνον ο Ζακχαίος. Ήταν όλος ο τότε κόσμος, ολόκληρη η τότε κοινωνία, αλλά και η κάθε κοινωνία. Όλοι οι άνθρωποι, όλων των εποχών καθίστανται συχνά-πυκνά δέσμιοι της αμαρτίας, σκοτισμένοι ψυχικά και διανοητικά, συκοφάντες, άδικοι, ηθικά επιλήψιμοι και εγκληματικοί. Διότι όλοι κουβαλούσαν κι εξακολουθούν να κουβαλούν το προπατορικό αμάρτημα.

Ο άνθρωπος ακόμη και μια μέρα μόνο να ζήσει  πάνω σε αυτή τη γη -σύμφωνα με τον δίκαιο Ιώβ- θα μολυνθεί από τον ρύπο της αμαρτίας. Πώς, λοιπόν, οι κάτοικοι της Ιεριχούς επέκριναν με τέτοια σφοδρότητα τον Ζακχαίο, λες και οι ίδιοι ήταν αναμάρτητοι ή τέλειοι;

Όλους, λοιπόν, αυτούς -και όχι μόνο τον Ζακχαίο- ήλθε να σώσει ο Κύριος. Να καθαρίσει από τον ρύπο της αμαρτίας τα άτομα, τις οικογένειες, τις κοινωνίες και να τα μετασχηματίσει όλα «εν Χριστώ». Ο Κύριος μάς καλεί κοντά Του για να μας αναπαύσει και να μας ανακουφίσει. Δεν μας ζητάει τίποτα να του δώσουμε. Αυτός επιθυμεί να μας προσφέρει. Και μας προσφέρει διαρκώς τις απέραντες υλικές και πνευματικές δωρεές Του, αρκεί να μην προτιμήσουμε την αμαρτία, την αμετανοησία αλλά και την δειλία. Ας δεχθούμε, λοιπόν, ολόψυχα αυτήν την θεία πρόσκληση. Γένοιτο!