e-περιοδικό της Ενορίας Μπανάτου εν Ζακύνθω. Ιδιοκτήτης: Πρωτοπρεσβύτερος του Οικουμενικού Θρόνου Παναγιώτης Καποδίστριας (pakapodistrias@gmail.com), υπεύθυνος Γραφείου Τύπου Ι. Μητροπόλεως Ζακύνθου. Οι δημοσιογράφοι δύνανται να αντλούν στοιχεία, αφορώντα σε εκκλησιαστικά δρώμενα της Ζακύνθου, με αναφορά του συνδέσμου των αναδημοσιευόμενων. Η πνευματική ιδιοκτησία προστατεύεται από τον νόμο 2121/1993 και την Διεθνή Σύμβαση της Βέρνης, κυρωμένη από τον νόμο 100/1975.

Τα νεότερα στα θεματικά ένθετα

Τετάρτη, 20 Μαΐου 2020

Τα εντός μου γράμματα


Σχόλιο του Θεοφ. Επισκόπου Τολιάρας και Νοτίου Μαδαγασκάρης κ. Προδρόμου, 20.5.2020

Δύο μήνες αποχής από το Κοινό Ποτήριο. Δύο μήνες, δηλαδή, στέρησης της παρουσίας του Χριστού στη ζωή μας. Τώρα που ο κουρνιαχτός κατακάθεται και η θλίψη χάνει τα δικαιολογημένα ερείσματά της, ένας λογισμός ελπίδας ανέτειλε μέσα μου.

Συχνά τρέχουμε σε βίους αγίων, στους υψιπετείς ασκητές για να λάβουμε παρηγοριά αντικρίζοντας τα παράδοξα. Εκεί που τα αγιασμένα πρόσωπα αυτά απολαμβάνουν συνεχώς τον έρωτα του Θεού, ως παρουσία πυρπολούσα σύμπασα την ύπαρξή τους, εκεί είναι που γεύονται το στυφό και συνάμα σωτήριο δώρο της θεοεγκατάλειψης. Μια στιγμή συντριβής, κατά την οποία, δίχως αιτία, ο Θεός χάνεται από τη ζωή του μανιακού εραστή Του, για να τον κάνει να αισθανθεί εκ νέου το κοινωνικό φαινόμενο της αμαρτίας. Για να του δώσει και πάλι την αίσθηση της επίπονης ζωής του κόσμου που ζει μακριά από τη Θέα του Θεού, αναγκάζοντάς τον τοιουτοτρόπως να προσεύχεται δίπλα για όλους, για τον κάθε αδελφό που στην πραγματικότητα είναι ένα μ' αυτόν.

Ίσως και για εμάς, του αδύναμους και βολεμένους, που συνηθίσαμε το φρικτό μυστήριο της Θείας Κοινωνίας θεωρώντας το ρουτίνα, ο Θεός αποτραβήχτηκε, για να μας διδάξει το αυτονόητο. Ότι όλοι είμαστε ένα. Για να νιώσουμε την αποστέρηση της παρουσίας του όπως τόσοι και τόσοι αδελφοί που δεν άγγιξε τα αυτιά και προ πάντων την καρδιά τους το φαιδρό της Αναστάσεως μήνυμα. Για να μας κάνει να προσπαθήσουμε διπλά, ο καθένας από το μετερίζι του να χωρέσουμε όλοι στο Ποτήριο, βυθιζόμενοι στη Ζωή.

Ίσως προσπαθώ να πείσω τον εαυτό μου για την ευλογία αυτή, χτυπώντας τον νου στο αμόνι του καλού λογισμού. Ίσως προσπαθώ σαν άλλος Νίκος Γκάτσος να ομολογήσω: "μες την ερημιά του κόσμου ένα χέρι γράφει εντός μου, κάπου υπάρχει Θεός". Ίσως...

Δεν υπάρχουν σχόλια: